جَاءَ النَّاسُ إِلَی الْحَسَنِبْنِعَلِیٍّ (علیه السلام) فَقَالُوا: أَرِنَا مِنْ عَجَائِبِ أَبِیکَ الَّتِی کَانَ یُرِینَا فَقَالَ وَ تُؤْمِنُونَ بِذَلِکَ؟ قَالُوا: نَعَمْ! نُؤْمِنُ وَ اللَّهِ بِذَلِکَ. قَالَ: أَ لَیْسَ تَعْرِفُونَ أَبِی؟ قَالُوا جَمِیعاً بَلْ نَعْرِفُهُ فَرَفَعَ لَهُمْ جَانِبَ السِّتْرِ. فَإِذَا أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَاعِدٌ فَقَالَ: تَعْرِفُونَهُ؟ قَالُوا بِأَجْمَعِهِمْ: هَذَا أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ نَشْهَدُ أَنَّکَ أَنْتَ وَلِیُّ اللَّهِ حَقّاً وَ الْإِمَامُ مِنْ بَعْدِهِ وَ لَقَدْ أَرَیْتَنَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) بَعْدَ مَوْتِهِ کَمَا أَرَی أَبُوکَ أَبَا بَکْرٍ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی مَسْجِدِ قُبَا بَعْدَ مَوْتِهِ فَقَالَ الْحَسَنُ (علیه السلام): وَیْحَکُمْ أَ مَا سَمِعْتُمْ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ وَ لکِنْ لا تَشْعُرُونَ فَإِذَا کَانَ هَذَا نَزَلَ فِیمَنْ قُتِلَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ مَا تَقُولُونَ فِینَا قَالُوا آمَنَّا وَ صَدَّقْنَا یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام) گروهی به حضور امام حسن (علیه السلام) آمده و گفتند: «از آن معجزات و عجایبی که پدرت حضرت امیر (علیه السلام) به ما نشان می‌داد تو نیز نشان بده»! حضرت فرمود: «اگر از من معجزه ببینید ایمان می‌آورید»؟ گفتند: «آری! به خدا قسم که ایمان می‌آوریم»! حضرت فرمود: «آیا نه چنین است که شما پدرم را می‌شناسید»؟ گفتند: «بلی»! در آن هنگام، امام حسن (علیه السلام) یک گوشه‌ی پرده را کنار زد و [در این هنگام] آن‌ها دیدند که حضرت علی (علیه السلام) در آنجا نشسته است. [امام حسن (علیه السلام)] فرمود: «او را می شناسید»؟ همگی آنان گفتند: «آری! این امیرالمؤمنین (علیه السلام) است! ما شهادت می‌دهیم که تو ولیّ خدا و بعد از آن حضرت، امام می‌باشی. تو پدرت حضرت امیر (علیه السلام) را همان‌طور به ما نشان دادی که پدرت در مسجد قبا، رسول‌خدا (را بعد از رحلتش به ابوبکر نشان داد». امام حسن (علیه السلام) فرمود: «آیا نشنیده‌اید که خداوند می‌فرماید: وَ لاتَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فی سَبیلِ اللهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ وَ لکِنْ لاتَشْعُرُونَ اکنون که این آیه درباره‌ی این‌گونه افراد که در راه خدا کشته‌شده‌اند نازل شده؛ پس درباره‌ی ما امامان چه می‌گویید»؟ گفتند: «ای پسر رسول‌خدا (! ایمان آوردیم و تصدیق نمودیم».
Imam Baqir (peace be upon him): A group came to Imam Hasan (peace be upon him) and said: "Show us some of those miracles and wonders that your father, Amir al-Mu'minin (peace be upon him), used to show us." He said: "If you see a miracle from me, will you believe?" They said: "Yes! By Allah, we will believe!" He said: "Is it not so that you know my father?" They said: "Yes!" Then Imam Hasan (peace be upon him) drew aside a corner of the curtain, and [at that moment] they saw that Ali (peace be upon him) was seated there. [Imam Hasan (peace be upon him)] said: "Do you recognize him?" All of them said: "Yes! This is Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! We bear witness that you are the wali of Allah, and after him you are the Imam. You have shown your father, Amir al-Mu'minin (peace be upon him), to us in the same way that your father showed the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) to Abu Bakr in the Masjid of Quba after his passing." Imam Hasan (peace be upon him) said: "Have you not heard that Allah says: وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فی سَبیلِ اللهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ وَ لکِنْ لا تَشْعُرُونَ [And do not speak of those who are slain in Allah's way as dead; nay, they are alive, but you do not perceive]. Now that this verse has been revealed about such people who are killed in the way of Allah, what then do you say about us Imams?" They said: "O son of the Messenger of Allah! We have believed and we affirm it."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): એક જૂથ ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)ની હાજરીમાં આવ્યું અને કહ્યું: "જે મોઅજિઝાત અને અજાયબીઓ તમારા પિતા હઝરત અમીર (અલયહિસ્સલામ) અમને બતાવતા હતા, તે તમે પણ બતાવો." ઇમામે ફરમાવ્યું: "જો તમે મારાથી મોઅજિઝો જુઓ તો ઈમાન લાવશો?" તેમણે કહ્યું: "હા! અલ્લાહની કસમ, અમે ઈમાન લાવીશું!" ઇમામે ફરમાવ્યું: "શું એવું નથી કે તમે મારા પિતાને ઓળખો છો?" તેમણે કહ્યું: "હા!" તે વખતે ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)એ પરદાનો એક ખૂણો બાજુ પર કર્યો અને [તે વખતે] તેમણે જોયું કે હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) ત્યાં બેઠા છે. [ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)]એ ફરમાવ્યું: "શું તમે તેમને ઓળખો છો?" તે બધાએ કહ્યું: "હા! આ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે! અમે ગવાહી આપીએ છીએ કે તમે અલ્લાહના વલી છો અને તે હઝરત પછી ઇમામ છો. તમે તમારા પિતા હઝરત અમીર (અલયહિસ્સલામ)ને અમને એ જ રીતે બતાવ્યા જેમ તમારા પિતાએ મસ્જિદે કૂબામાં રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને તેમની વફાત પછી અબૂ બક્રને બતાવ્યા હતા." ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શું તમે નથી સાંભળ્યું કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فی سَبیلِ اللهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ وَ لکِنْ لا تَشْعُرُونَ [અને જેઓ અલ્લાહના માર્ગમાં કત્લ થાય તેમને મુર્દા ન કહો, બલ્કે તેઓ જીવંત છે, પરંતુ તમે સમજતા નથી]. હવે જ્યારે આ આયત આવા લોકો વિશે નાઝિલ થઈ છે જેઓ અલ્લાહના માર્ગમાં કત્લ થયા છે, તો અમારા ઇમામો વિશે તમે શું કહો છો?" તેમણે કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહના પુત્ર! અમે ઈમાન લાવ્યા અને તસદીક કરી."