وَ أَمَّا مَا فِی الْقُرْآنِ تَأْوِیلُهُ فِی تَنْزِیلِهِ فَهُوَ کُلُّ آیَهًٍْ مُحْکَمَهًٍْ نَزَلَتْ فِی تَحْرِیمِ شَیْءٍ مِنَ الْأُمُورِ الْمُتَعَارَفَهًِْ الَّتِی کَانَتْ فِی أَیَّامِ الْعَرَبِ تَأْوِیلُهَا فِی تَنْزِیلِهَا فَلَیْسَ یُحْتَاجُ فِیهَا إِلَی تَفْسِیرٍ أَکْثَرَ مِنْ تَأْوِیلِهَا وَ ذَلِکَ مِثْلُ قَوْلِهِ تَعَالَی ... إِنَّما حَرَّمَ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِیرِ.
امام علی (علیه السلام) آیاتی از قرآن که تأویل و تنزیلشان یکی است، همان آیات محکمی هستند که دربارهی حرامبودن چیز معروفی که در زمان عرب بوده [و همگان آن را میشناختند]، نازل شده است. تأویل و تنزیل آنها یکی است و نیازی به تفسیر و شرح بیش از تأویل ندارد؛ مانند قول خداوند متعال: ... إِنَّما حَرَّمَ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِیرِ
Imam Ali (peace be upon him): The verses of the Quran whose ta'wil (interpretation) and tanzil (revelation) are one and the same are those muhkam (clear) verses which were revealed concerning the prohibition of something well known in the time of the Arabs [which everyone recognised]. Their ta'wil and tanzil are one, and they need no tafsir or explanation beyond their ta'wil; such as the words of Allah the Exalted: ... إِنَّما حَرَّمَ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِیرِ [He has only forbidden you what dies of itself, and blood, and flesh of swine].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): કુરઆનની જે આયતોનું તાવીલ (અર્થઘટન) અને તન્ઝીલ (નાઝિલ થવું) એક જ છે, તે એ જ મોહકમ (સ્પષ્ટ) આયતો છે જે અરબોના જમાનામાં પ્રચલિત [અને જેને સૌ ઓળખતા હતા એવી] કોઈ વસ્તુના હરામ હોવા વિશે નાઝિલ થઈ છે. તેમનું તાવીલ અને તન્ઝીલ એક જ છે અને તાવીલ ઉપરાંત તફસીર કે વિવરણની જરૂર નથી; જેમ કે અલ્લાહ તઆલાનું કથન: ... إِنَّما حَرَّمَ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِیرِ [ખરેખર તેણે તમારા પર મુર્દાર, લોહી અને ડુક્કરનું માંસ હરામ કર્યું છે].