سورة البقرة

Verse 253 of 286

2:253

تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ أللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَيْنا عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ أللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ وَ لكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ وَ لَوْ شاءَ أللهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لكِنَّ أللهَ يَفْعَلُ ما يُريدُ

ما بعضى از آن پیامبران را بر بعضى دیگر برترى بخشیدیم؛ ‌برخى از آنها، خدا با او سخن مى‌گفت؛ ‌و بعضى را درجاتى برتر داد؛ ‌و به عیسى‌بن‌مریم، نشانه‌هاى روشن دادیم؛ ‌و او را با «روح القدس» تأیید نمودیم؛ [ولى فضیلت و مقام آن پیامبران، مانع اختلاف امّت‌ها نشد]. و اگر خدا مى‌خواست، کسانى که بعد از آنها بودند، پس از آن همه نشانه‌هاى روشن که براى آنها آمد، جنگ و ستیز نمى‌کردند؛ ‌ولى [خداوند آنها را آزاد گذارده و] آنها با هم اختلاف کردند؛ ‌بعضى ایمان آوردند و بعضى کافر شدند؛ و [جنگ و خونریزى بروز کرد. و باز] اگر خدا مى‌خواست، با هم پیکار نمى‌کردند؛ ‌ولى خداوند، آنچه را مى‌خواهد، انجام مى‌دهد [و هیچ‌کس را به قبول چیزى مجبور نمى‌سازد].

We have made some of these apostles to excel the others among them are they to whom Allah spoke, and some of them He exalted by (many degrees of) rank; and We gave clear miracles to Isa son of Marium, and strengthened him with the holy spirit. And if Allah had pleased, those after them would not have fought one with another after clear arguments had come to them, but they disagreed; so there were some of them who believed and others who denied; and if Allah had pleased they would not have fought one with another, but Allah brings about what He intends.

આ રસૂલોમાંથી અમોએ અમુકને અમુક ઉપર ફઝીલત આપી છે; તેઓમાંથી એવા પણ છે જેમની સાથે અલ્લાહે વાતચીત કરી તથા તેઓમાંના અમુકના દરજ્જા બુલંદ કર્યા છે; અને ઇસા ઇબ્ને મરિયમને અમોએ રોશન દલીલો આપી તથા રૂહુલકુદ્દૂસ દ્વારા તેની મદદ કરી; અને જો અલ્લાહને મંજૂર હોત તો તે (પયગમ્બરો) પછીના લોકો તેમની પાસે ખુલ્લી નિશાનીઓ આવી ચૂકયા બાદ આપસમાં લડી મરતે નહિ, પરંતુ તેમણે ઇખ્તેલાફ કર્યો*, તેઓમાંથી અમુક ઈમાન લાવ્યા અને તેઓમાંથી અમુકે કુફ્ર કર્યુ; અને જો અલ્લાહ ચાહતે તો તેઓ આપસમાં લડી શકતે નહિ; પરંતુ (જબરદસ્તીનુ ઇમાન નથી ચાહતો) અલ્લાહ જે ચાહે છે તે (હિકમત સાથે) અંજામ આપે છે.

#1 ما بعضی از آن پیامبران را بر بعضی دیگر برتری بخشیدیم We preferred some of those messengers over others અમે એ પયગંબરોમાંથી કેટલાકને બીજા પર ફઝીલત આપી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

بِالزِّیَادَهًِْ فِی الْإِیمَانِ تَفَاضَلَ الْمُؤْمِنُونَ بِالدَّرَجَاتِ عِنْدَ اللَّهِ قُلْتُ وَ إِنَّ لِلْإِیمَانِ دَرَجَاتٍ وَ مَنَازِلَ یَتَفَاضَلُ بِهَا الْمُؤْمِنُونَ عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ صِفْ لِی ذَلِکَ رَحِمَکَ اللَّهُ حَتَّی أَفْهَمَهُ قَالَ مَا فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ أَوْلِیَاءَهُ بَعْضَهُمْ عَلَی بَعْضٍ فَقَالَ تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ الْآیَهًَْ وَ قَالَ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ وَ قَالَ انْظُرْ کَیْفَ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ وَ لَلْآخِرَهًُْ أَکْبَرُ دَرَجاتٍ وَ قَالَ هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ فَهَذَا ذِکْرُ دَرَجَاتِ الْإِیمَانِ وَ مَنَازِلِهِ عِنْدَ اللَّهِ.

امام صادق (علیه السلام) «مؤمنین با زیادشدن ایمان، بر یکدیگر تفاضل پیدا می‌کنند، و درجات آن‌ها بر حسب ایمان آن‌ها می‌باشد». عرض کردم: «مگر ایمان‌ها با هم فرق می‌کنند و برای آن‌ها درجات و مراتب هست که مؤمنین بر حسب آن تفاضل پیدا می‌کنند»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «آری»! عرض کردم: «آنها را برای من بیان فرمایید تا نیک دریابم»، فرمود: «خداوند دوستان خود را به هم فضیلت داده و در قرآن مجید فرموده: ما پیامبران را بر یک دیگر فضیلت دادیم با بعضی از آنها سخن گفتیم و بعضی را بر بعضی دیگر رتبه بالا دادیم. در جای دیگر فرمود: ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر فضیلت دادیم و گفت: [ای رسول ما!] بنگر چگونه ما پاره‌ای از آنها را بر دسته‌ای دیگر امتیاز بخشیدیم و در آخرت درجات بزرگتری خواهندداشت. و در جای دیگر فرمود: آنها در نزد خداوند درجات متفاوتی دارند، و این آیات در مقام بیان درجات و منازل در نزد خداست».

Imam Sadiq (peace be upon him): "By the increase of iman (faith), the believers gain superiority over one another, and their ranks are according to their iman." I said: "Do the iman of people differ from one another, and are there degrees and ranks for it, by which the believers gain superiority?" The Imam (peace be upon him) said: "Yes!" I said: "Explain them to me so that I may understand well." He said: "Allah has given superiority to His friends over one another, and He has said in the Glorious Qur'an: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ [We gave superiority to some of the messengers over others; with some of them Allah spoke, and some He raised in rank above others]. In another place He said: وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ [Indeed We gave superiority to some of the prophets over others]. And He said: انْظُرْ کَیْفَ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ وَ لَلْآخِرَهًُْ أَکْبَرُ دَرَجاتٍ [O Our Messenger! See how We favoured some of them over others, and the Hereafter is surely greater in ranks]. And in another place He said: هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ [They have differing ranks with Allah]. These verses are stated to make clear the degrees and stations [of iman] with Allah."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): "મોમિનો ઈમાનમાં વૃદ્ધિ થવાથી એકબીજા પર ફઝીલત મેળવે છે, અને તેમના દરજ્જા તેમના ઈમાન પ્રમાણે હોય છે." મેં અરજ કરી: "શું ઈમાનો એકબીજાથી અલગ હોય છે અને તેમના માટે દરજ્જા અને મરાતિબ છે જેના પ્રમાણે મોમિનો ફઝીલત મેળવે છે?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હા!" મેં અરજ કરી: "મને તે બયાન ફરમાવો જેથી હું બરાબર સમજી શકું." તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે પોતાના દોસ્તોને એકબીજા પર ફઝીલત આપી છે અને કુરઆન મજીદમાં ફરમાવ્યું છે: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ [અમે પયગંબરોને એકબીજા પર ફઝીલત આપી, તેમાંથી કેટલાક સાથે અલ્લાહે વાત કરી અને કેટલાકને બીજા પર દરજ્જામાં ઉંચા કર્યા]. બીજી જગ્યાએ ફરમાવ્યું: وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ [ખરેખર અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી છે]. અને ફરમાવ્યું: [હે અમારા રસૂલ!] انْظُرْ کَیْفَ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ وَ لَلْآخِرَهًُْ أَکْبَرُ دَرَجاتٍ [જુઓ કેવી રીતે અમે તેમાંથી કેટલાકને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને આખિરત તો દરજ્જાઓમાં ઘણી મોટી છે]. અને બીજી જગ્યાએ ફરમાવ્યું: هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ [તેઓ અલ્લાહની નજદીક જુદા જુદા દરજ્જાઓ ધરાવે છે], અને આ આયતો અલ્લાહની નજદીક દરજ્જા અને મંઝિલોના બયાનના મકામ પર છે."

#2 ما بعضی از آن پیامبران را بر بعضی دیگر برتری بخشیدیم We preferred some of those messengers over others અમે એ પયગંબરોમાંથી કેટલાકને બીજા પર ફઝીલત આપી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أبِی العُمَر زُبَیْری قال قُلْتُ لَهُ أَیُّهَا الْعَالِمُ قَدْ فَهِمْتُ نُقْصَانَ الْإِیمَانِ وَ تَمَامَهُ فَمِنْ أَیْنَ جَاءَتْ زِیَادَتُهُ فَقَالَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ أَیُّکُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِیماناً فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِیماناً وَ هُمْ یَسْتَبْشِرُونَ وَ أَمَّا الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُم رِجْساً إِلَی رِجْسِهِمْ وَ قَالَ نَحْنُ نَقُصُّ عَلَیْکَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْیَهًٌْ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَ زِدْناهُمْ هُدیً وَ لَوْ کَانَ کُلُّهُ وَاحِداً لَا زِیَادَهًَْ فِیهِ وَ لَا نُقْصَانَ لَمْ یَکُنْ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ فَضْلٌ عَلَی الْآخَرِ وَ لَاسْتَوَتِ النِّعَمُ فِیهِ وَ لَاسْتَوَی النَّاسُ وَ بَطَلَ التَّفْضِیلُ وَ لَکِنْ بِتَمَامِ الْإِیمَانِ دَخَلَ الْمُؤْمِنُونَ الْجَنَّهًَْ وَ بِالزِّیَادَهًِْ فِی الْإِیمَانِ تَفَاضَلَ الْمُؤْمِنُونَ بِالدَّرَجَاتِ عِنْدَ اللَّهِ وَ بِالنُّقْصَانِ دَخَلَ الْمُفَرِّطُونَ النَّارَ قَالَ قُلْتُ لَهُ إِنَّ لِلْإِیمَانِ دَرَجَاتٍ وَ مَنَازِلَ وَ یَتَفَاضَلُ الْمُؤْمِنُونَ فِیهَا عِنْدَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ صِفْهُ لِی رَحِمَکَ اللَّهُ حَتَّی أَفْهَمَهُ قَالَ إِنَّ اللَّهَ سَبَّقَ بَیْنَ الْمُؤْمِنِینَ کَمَا یُسَبَّقُ بَیْنَ الْخَیْلِ یَوْمَ الرِّهَانِ ثُمَّ فَضَّلَهُمْ عَلَی دَرَجَاتِهِمْ فِی السَّبْقِ إِلَیْهِ فَجَعَلَ کُلَّ امْرِئٍ مِنْهُمْ عَلَی دَرَجَهًِْ سَبْقِهِ لَا یَنْقُصُهُ فِیهَا مِنْ حَقِّهِ وَ لَا یَتَقَدَّمُ مَسْبُوقٌ سَابِقاً وَ لَا مَفْضُولٌ فَاضِلًا تَفَاضَلَ بِذَلِکَ أَوَائِلُ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ وَ أَوَاخِرُهَا وَ لَوْ لَمْ یَکُنْ لِلسَّابِقِ إِلَی الْإِیمَانِ فَضْلٌ عَلَی الْمَسْبُوقِ إِذَنْ لَلَحِقَ آخِرُ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ أَوَّلَهَا نَعَمْ وَ لَتَقَدَّمُوهُمْ إِذَا لَمْ یَکُنْ لِمَنْ سَبَقَ إِلَی الْإِیمَانِ الْفَضْلُ عَلَی مَنْ أَبْطَأَ عَنْهُ وَ لَکِنْ بِدَرَجَاتِ الْإِیمَانِ قَدَّمَ اللَّهُ السَّابِقِینَ وَ بِالْإِبْطَاءِ عَنِ الْإِیمَانِ أَخَّرَ اللَّهُ الْمُقَصِّرِینَ لِأَنَّا نَجِدُ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ مِنَ الْآخِرِینَ مَنْ هُوَ أَکْثَرُ عَمَلًا مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ أَکْثَرُهُمْ صَلَاهًًْ وَ صَوْماً وَ حَجّاً وَ زَکَاهًًْ وَ جِهَاداً وَ إِنْفَاقاً وَ لَوْ لَمْ یَکُنْ سَوَابِقُ یَفْضُلُ بِهَا الْمُؤْمِنُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً عِنْدَ اللَّهِ لَکَانَ الْآخِرُونَ بِکَثْرَهًِْ الْعَمَلِ مُقَدَّمِینَ عَلَی الْأَوَّلِینَ وَ لَکِنْ أَبَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَنْ یُدْرِکَ آخِرَ دَرَجَاتِ الْإِیمَانِ أَوَّلُهَا وَ یُقَدَّمَ فِیهَا مَنْ أَخَّرَ اللَّهُ أَوْ یُؤَخَّرَ فِیهَا مَنْ قَدَّمَ اللَّهُ قُلْتُ أَخْبِرْنِی عَمَّا نَدَبَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الْمُؤْمِنِینَ إِلَیْهِ إِلَی الِاسْتِبَاقِ قَالَ قَوْلهِ عَزَّوَجَلَّ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ وَ قَالَ وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِینَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِیَ اللهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ فَبَدَأَ بِالْمُهَاجِرِینَ الْأَوَّلِینَ عَلَی دَرَجَهًِْ سَبْقِهِمْ ثُمَّ ثَنَّی بِالْأَنْصَارِ ثُمَّ ثَلَّثَ بِالتَّابِعِینَ لَهُمْ بِإِحْسَانٍ فَوَضَعَ کُلَّ قَوْمٍ عَلَی قَدْرِدَرَجَاتِهِمْ وَ مَنَازِلِهِمْ عِنْدَهُ ثُمَّ ذَکَرَ مَا فَضَّلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِ أَوْلِیَاءَهُ بَعْضَهُمْ عَلَی بَعْضٍ فَقَالَ عَزَّوَجَلَّ تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ إِلَی آخِرِ الْآیَهًْ.

امام صادق (علیه السلام) أبوعمر زبیری گوید: به امام صادق (علیه السلام) گفتم: «ای عالم! من ایمان ناقص و کامل را فهمیدم. پس افزایش آن از کجا حاصل می‌شود»؟ پس [امام (علیه السلام)] سخن خدای عزّوجلّ را خواند: و هنگامی که سوره‌ای نازل می‌شود، بعضی از آنان [به دیگران] می‌گویند: «این سوره، ایمان کدام یک از شما را افزون ساخت؟!» [به آنها بگو:] امّا کسانی که ایمان آورده‌اند، بر ایمانشان افزوده و آنها [به فضل و رحمت الهی] خوشحالند. و امّا آنها که در دل‌هایشان بیماری است، پلیدی بر پلیدیشان افزوده‌است. ( توبه/۱۲۵۱۲۴ ) ما به حق، تو را از ایشان خبر می‌دهیم ایشان گروهی بودند که به پروردگارشان ایمان آوردند و ما بر هدایتشان افزودیم و اگر همه یک چیز بودند و افزایش و کاهشی در آن نبود، پس کسی بر دیگری رجحانی نداشت و همه‌ی نعمت‌ها و همه‌ی انسانها برابر بودند و برتری از بین می‌رفت. ولی [قاعده این است که] با تکمیل ایمان مؤمنین به بهشت وارد می‌شوند و مؤمنین به نسبت فزونی ایمانشان نزد پروردگار مرتبه و درجه می‌گیرند و آنان که افراط کردند به‌سبب ایمان کم، به آتش دوزخ وارد می‌شوند. گفت: عرض کردم: «آیا ایمان از مراتب و درجات مختلفی برخوردار است که مؤمنین به‌واسطه‌ی آن نزد پروردگار بر یکدیگر برتری می‌یابند»؟ فرمود: «بله». گفتم: «رحمت خداوند بر شما! آن را برای من توصیف کن تا بفهمم». امام (علیه السلام) فرمود: «خداوند بین مؤمنین مسابقه گذاشته است؛ همان‌طورکه روز مسابقه، بر سر بُرد اسب‌های تیزرو شرط می‌بندند و برای هرکدام آن‌ها با توجّه به جلو افتادنش، درجه و رتبه‌ای قرار می‌دهند. سپس خداوند مؤمنین را بر حسب درجه‌ی‌شان در این مسابقه به سمت خود برتری می‌دهد. پس هر یک از مؤمنین در این پیشی‌گرفتن به سمت خدا به حقّ خود می‌رسد و چیزی از حقّ و حقوقشان کم گذاشته‌نمی‌شود. و هیچ سبقت‌گیرنده‌ای بر پیشی‌گیرنده‌ی دیگر و هیچ فردی که فضیلتی به او داده شده، بر فرد دیگری که به او فضیلتی دیگر داده شده، مقدّم نمی‌شود. این است اوضاع ایمان‌آورندگان اوّلین و آخرین‌های این امّت (منظور این است که اگر کسی به دلیل تأخّر زمانی در دوره‌ای متأخّرتر ایمان آورده نسبت به کسی‌که در صدر اسلام زندگی می‌کرده و زودتر ایمان آورده در درجه‌ای پایین‌تر قرار نمی‌گیرد) با یکدیگر رقابت می‌کنند و اگر سبقت‌گرفته بر کسی که از او سبقت گرفته برتری نمی‌داشت، در این صورت یقیناً افراد آخر این امّت [که از لحاظ ایمانی درجه‌ی پائینی داشتند] به افراد پیشقدم [که از لحاظ ایمان بالاترند] ملحق می‌شوند؛ بله و چنانچه سبقت‌گیرندگان در ایمان بر مؤخّرین برتری نداشتند [اگر آن‌ها که زودتر ایمان آوردند از آن‌ها که دیرتر ایمان آوردند، برتری نداشتند]، خداوند آن‌ها را بر ایشان مقدّم می‌داشت. امّا خداوند به‌سبب مراتب ایمان، سبقت‌گیرندگان را مقدّم دانست و به‌جهت کاهلی در ایمان، مقصّرین را به تأخیر انداخت و به‌خاطر آن، کسانی از مؤمنین مؤخّر را می‌بینیم که عملشان نسبت به اوّلی‌ها، نماز، روزه، حج، زکات، جهاد و انفاقشان بیشتر است و اگر نبود سابقه‌ای که برخی از مؤمنین به‌سبب آن، نزد خداوند بر دیگر مؤمنین برتری می‌یافتند، یقیناً آخری‌ها به‌جهت فزونی اعمالشان بر اوّلی‌ها (پیشکسوتان در ایمان به خدا) مقدم می‌شدند ولی خداوند چنین نمی‌پسندد که کسی که آخر است و [دیر ایمان آورده] درجه‌ی افرادی که اوّلند [و زود ایمان آورده‌اند] را درک کند و خداوند از پیشی‌گرفتن کسی‌که او را عقب نگاه داشته یا به تأخیر واداشتن آنکه او را پیشی بخشیده است، ابا کرده». گفتم: «مرا از آنچه که خداوند عزّوجلّ در آن مؤمنین را به پیشی‌گرفتن از یکدیگر فرا خواند، باخبر کنید». سخن خداوند عزّوجلّ را فرمود: «السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ» و فرمود: «السَّابِقُونَ همان اوّلی‌ها از مهاجر، انصار و کسانی هستند که به خوبی از آنان تبعیّت کردند و خداوند از ایشان و آنان از او راضی می‌باشد. پس با مهاجرین به‌سبب درجه‌ی سبقتشان آغاز کرد. سپس دوّمین گروه را انصار و سوّمین را پیروان خوبشان ذکر کرد. پس هر قومی را به اندازه‌ی مراتب و مدارج آن‌ها نزد خود قرار داد. سپس آن چیزی را که خداوند به سبب آن برخی از اولیائش را بر برخی دیگر برتری داده، ذکر کرد و فرمود: «تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ ...»

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Umar Zubayri said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him), "O scholar! I have understood deficient and complete faith. So from where does its increase come?" Then [the Imam (peace be upon him)] recited the words of Allah the Mighty and Majestic: And whenever a surah is revealed, some of them say [to the others]: "Which of you has this [surah] increased in faith?!" [Say to them:] As for those who have believed, it has increased them in faith and they [by the grace and mercy of Allah] rejoice. But as for those in whose hearts is a disease, it has added filth to their filth. (Tawbah/124-125) We relate to you their story in truth. They were a group of youths who believed in their Lord, and We increased them in guidance. And if everything were one and there were no increase or decrease in it, then no one would have any superiority over another, and all the blessings and all people would be equal, and superiority would disappear. But [the rule is that] the believers enter Paradise through the completion of faith, and the believers attain rank and degree with their Lord in proportion to the increase of their faith, and those who went to excess, because of little faith, enter the Fire of Hell. He said: I said, "Does faith have different ranks and degrees by which the believers gain superiority over one another with the Lord?" He said, "Yes." I said, "May the mercy of Allah be upon you! Describe it for me so that I may understand." The Imam (peace be upon him) said, "Allah has set a race among the believers, just as on the day of the race a wager is placed on the winning of the swift horses, and for each of them a rank and degree is set according to how far ahead it has come. Then Allah grants the believers superiority towards Himself according to their degree in this race. So each of the believers, in this racing towards Allah, attains his right, and nothing of their rights is diminished. And no one who takes the lead precedes another who has taken the lead, and no one who has been given some merit precedes another who has been given some other merit. This is the state of the believers of the first and last of this ummah (meaning that if someone has believed at a later time compared to someone who lived in the early period of Islam and believed earlier, he is not placed in a lower degree) — they compete with one another. And if the one who has taken the lead did not have superiority over the one whom he has preceded, then certainly the last people of this ummah [who were of a lower degree in faith] would join the foremost [who are higher in faith]; yes, and if those foremost in faith did not have superiority over those who came later [if those who believed earlier did not have superiority over those who believed later], Allah would have given them precedence over them. But Allah, by reason of the ranks of faith, gave precedence to those who took the lead, and because of laxity in faith, delayed those who were negligent. And on that account we see among the later believers those whose deeds — their prayer, fasting, Hajj, zakat, jihad and spending — are greater than those of the first ones. And were it not for a precedence by which some of the believers gained superiority over other believers with Allah, certainly the later ones, on account of the abundance of their deeds, would have been given precedence over the first ones (those foremost in faith in Allah). But Allah does not approve that one who is last and [has believed late] should attain the degree of those who are first [and have believed early], and Allah has refused that the one whom He has held back should take precedence, or that the one whom He has advanced should be delayed." I said, "Inform me about that in which Allah the Mighty and Majestic called the believers to outstrip one another." He recited the words of Allah the Mighty and Majestic: السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ [The foremost, the foremost — those are the nearest ones], and He said: السَّابِقُونَ [the foremost] are the first ones from the Muhajirun and the Ansar and those who followed them in goodness, and Allah is pleased with them and they are pleased with Him. So He began with the Muhajirun on account of their degree of precedence. Then He mentioned second the Ansar, and third their good followers. So He placed every people according to the measure of their ranks and degrees with Him. Then He mentioned that by which Allah the Mighty and Majestic gave some of His friends superiority over others, and He said: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ ... [These messengers, We have made some of them excel others; among them are those to whom Allah spoke, and some He raised in degrees...].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ ઉમર ઝુબૈરી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "હે આલિમ! મેં અધૂરો અને પૂરો ઈમાન સમજી લીધો. તો તેમાં વૃદ્ધિ ક્યાંથી થાય છે?" ત્યારે [ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)]એ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના વચનનું પઠન કર્યું: અને જ્યારે કોઈ સૂરહ ઊતરે છે, ત્યારે તેમાંથી કેટલાક [બીજાઓને] કહે છે: "આ સૂરહે તમારામાંથી કોના ઈમાનમાં વૃદ્ધિ કરી?!" [તેમને કહો:] જેઓ ઈમાન લાવ્યા છે, તેમના ઈમાનમાં વૃદ્ધિ થઈ છે અને તેઓ [અલ્લાહની કૃપા અને રહમતથી] ખુશ છે. અને જેમના દિલોમાં બીમારી છે, તેમની ગંદકી પર ગંદકી વધારી છે. (તૌબહ/૧૨૪-૧૨૫) અમે તમને સાચી હકીકતથી તેમના વિશે ખબર આપીએ છીએ; તેઓ એક જૂથ હતા જેઓ પોતાના પરવરદિગાર પર ઈમાન લાવ્યા અને અમે તેમની હિદાયતમાં વૃદ્ધિ કરી. અને જો બધું એક જ હોય અને તેમાં કોઈ વૃદ્ધિ કે ઘટાડો ન હોય, તો કોઈને બીજા પર કોઈ ફોકતા ન હોત અને બધી નેઅમતો અને બધા માણસો બરાબર હોત અને ફઝીલત નષ્ટ થઈ જાત. પરંતુ [કાયદો એ છે કે] ઈમાનની પૂર્ણતાથી મોમિનો જન્નતમાં દાખલ થાય છે અને મોમિનો પોતાના ઈમાનની વૃદ્ધિના પ્રમાણમાં પરવરદિગારની પાસે દરજા અને મરતબો મેળવે છે અને જેમણે અતિરેક કર્યો તેઓ ઓછા ઈમાનના કારણે જહન્નમની આગમાં દાખલ થાય છે. તેમણે કહ્યું: મેં અરજ કરી: "શું ઈમાનના જુદા જુદા મરાતિબ અને દરજા છે જેના કારણે મોમિનો પરવરદિગારની પાસે એકબીજા પર ફોકતા મેળવે છે?" તમે ફરમાવ્યું: "હા". મેં કહ્યું: "અલ્લાહની રહમત તમારા પર! તેને મારા માટે વર્ણવો જેથી હું સમજી શકું". ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે મોમિનો વચ્ચે મુકાબલો રાખ્યો છે; જેમ મુકાબલાના દિવસે તેજ દોડતા ઘોડાઓની જીત પર શરત લગાવવામાં આવે છે અને દરેક માટે તેની આગળ પડવાના પ્રમાણમાં દરજા અને મરતબા નક્કી કરવામાં આવે છે. પછી અલ્લાહ મોમિનોને આ મુકાબલામાં તેમના દરજા મુજબ પોતાની તરફ ફોકતા આપે છે. તો દરેક મોમિન અલ્લાહ તરફ આ આગળ વધવામાં પોતાના હકને પ્રાપ્ત કરે છે અને તેમના હકોમાંથી કંઈ ઘટાડવામાં આવતું નથી. અને કોઈ સબકત લેનાર બીજા આગળ પડનાર પર અને કોઈ ફઝીલત આપવામાં આવેલ વ્યક્તિ બીજા ફઝીલત આપવામાં આવેલ વ્યક્તિ પર આગળ થતો નથી. આ છે આ ઉમ્મતના પ્રથમ અને છેલ્લા ઈમાન લાવનારાઓની હાલત (મતલબ એ છે કે જો કોઈ સમયના વિલંબને કારણે પછીના યુગમાં ઈમાન લાવ્યો હોય તો ઇસ્લામના શરૂઆતના યુગમાં જીવનારા અને પહેલા ઈમાન લાવનારાની સરખામણીમાં નીચા દરજામાં નથી મૂકાતો) - તેઓ એકબીજા સાથે સ્પર્ધા કરે છે. અને જો સબકત લેનારને તેના પર જેનાથી તે આગળ વધ્યો છે તેના પર ફોકતા ન હોત, તો ખરેખર આ ઉમ્મતના છેલ્લા લોકો [જેઓ ઈમાનની દૃષ્ટિએ નીચા દરજામાં હતા] પ્રથમ લોકોમાં [જેઓ ઈમાનની દૃષ્ટિએ ઊંચા છે] ભળી જાત; હા, અને જો ઈમાનમાં સબકત લેનારાઓને પાછળનાઓ પર ફોકતા ન હોત [જો જેઓ પહેલા ઈમાન લાવ્યા તેમને જેઓ પછી ઈમાન લાવ્યા તેમના પર ફોકતા ન હોત], તો અલ્લાહે તેમને તેમના પર આગળ રાખ્યા હોત. પરંતુ અલ્લાહે ઈમાનના મરાતિબના કારણે સબકત લેનારાઓને આગળ રાખ્યા અને ઈમાનમાં કાહિલીના કારણે કસૂરવારોને પાછળ મૂક્યા. અને તેના કારણે અમે પાછળના મોમિનોમાંથી કેટલાકને જોઈએ છીએ કે તેમના અમલ - નમાઝ, રોઝા, હજ, ઝકાત, જિહાદ અને ખર્ચ - પ્રથમ લોકોના કરતાં વધારે છે. અને જો એવો સાબિકો ન હોત જેના કારણે કેટલાક મોમિનો અલ્લાહની પાસે બીજા મોમિનો પર ફોકતા મેળવે, તો ખરેખર છેલ્લા લોકો તેમના અમલોની બહુલતાના કારણે પ્રથમ લોકો (અલ્લાહ પર ઈમાનમાં અગ્રણી) પર આગળ મૂકાત. પરંતુ અલ્લાહ એ પસંદ કરતો નથી કે જે છેલ્લો છે અને [મોડું ઈમાન લાવ્યો છે] તે એવા લોકોના દરજા સુધી પહોંચે જેઓ પ્રથમ છે [અને જલદી ઈમાન લાવ્યા છે], અને અલ્લાહે એનાથી ઇન્કાર કર્યો છે કે જેને તેણે પાછળ રાખ્યો છે તે આગળ વધે અથવા જેને તેણે આગળ કર્યો છે તે પાછળ મૂકાય". મેં કહ્યું: "મને એ વિશે જણાવો જેમાં અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે મોમિનોને એકબીજાથી આગળ વધવા બોલાવ્યા છે". તમે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના વચનનું પઠન કર્યું: السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ [આગળ વધનારાઓ, આગળ વધનારાઓ - તેઓ જ નિકટના છે] અને ફરમાવ્યું: السَّابِقُونَ [આગળ વધનારાઓ] એ મુહાજિરો, અન્સાર અને જેમણે તેમનું સારી રીતે અનુસરણ કર્યું તેમાંથી પ્રથમ લોકો છે, અને અલ્લાહ તેમનાથી અને તેઓ તેનાથી રાજી છે. તો તેમણે મુહાજિરોથી તેમના સબકતના દરજાના કારણે શરૂઆત કરી. પછી બીજા જૂથ તરીકે અન્સારને અને ત્રીજા તરીકે તેમના સારા અનુયાયીઓને ઉલ્લેખ કર્યો. તો દરેક કૌમને તેમના મરાતિબ અને દરજાના પ્રમાણમાં પોતાની પાસે મૂક્યા. પછી તે વસ્તુનો ઉલ્લેખ કર્યો જેના કારણે અલ્લાહે પોતાના કેટલાક વલીઓને બીજા પર ફોકતા આપી છે, અને ફરમાવ્યું: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ ... [આ પયગંબરો છે, અમે તેમાંથી કેટલાકને બીજા પર ફોકતા આપી છે; તેમાંથી કેટલાક એવા છે જેમની સાથે અલ્લાહે વાત કરી અને કેટલાકને દરજામાં ઊંચા કર્યા...].

#3 ما بعضی از آن پیامبران را بر بعضی دیگر برتری بخشیدیم We preferred some of those messengers over others અમે એ પયગંબરોમાંથી કેટલાકને બીજા પર ફઝીલત આપી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَلی (علیه السلام) قال سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ وَ الدَّلِیلُ عَلَیْهِ کِتَابُ اللَّهِ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ النَّاسَ عَلَی ثَلَاثِ طَبَقَاتٍ وَ أَنْزَلَهُمْ ثَلَاثَ مَنَازِلَ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فِی الْکِتَابِ أَصْحَابُ الْمَیْمَنَهًِْ وَ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَهًِْ وَ السَّابِقُونَ فَأَمَّا مَا ذَکَرَ مِنْ أَمْرِ السَّابِقِینَ فَإِنَّهُمْ أَنْبِیَاءُ (مُرْسَلُونَ وَ غَیْرُ مُرْسَلِینَ جَعَلَ اللَّهُ فِیهِمْ خَمْسَهًَْ أَرْوَاحٍ رُوحَ الْقُدُسِ وَ رُوحَ الْإِیمَانِ وَ رُوحَ الْقُوَّهًِْ وَ رُوحَ الشَّهْوَهًِْ وَ رُوحَ الْبَدَنِ فَبِرُوحِ الْقُدُسِ بُعِثُوا أَنْبِیَاءَ (مُرْسَلِینَ وَ غَیْرَ مُرْسَلِینَ وَ بِهَا عَلِمُوا الْأَشْیَاءَ وَ بِرُوحِ الْإِیمَانِ عَبَدُوا اللَّهَ وَ لَمْ یُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِرُوحِ الْقُوَّهًِْ جَاهَدُوا عَدُوَّهُمْ وَ عَالَجُوا مَعَاشَهُمْ وَ بِرُوحِ الشَّهْوَهًِْ أَصَابُوا لَذِیذَ الطَّعَامِ وَ نَکَحُوا الْحَلَالَ مِنْ شَبَابِ النِّسَاءِ وَ بِرُوحِ الْبَدَنِ دَبُّوا وَ دَرَجُوا فَهَؤُلَاءِ مَغْفُورٌ لَهُمْ مَصْفُوحٌ عَنْ ذُنُوبِهِمْ ثُمَّ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ثُمَّ قَالَ فِی جَمَاعَتِهِمْ وَ أَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ یَقُولُ أَکْرَمَهُمْ بِهَا فَفَضَّلَهُمْ عَلَی مَنْ سِوَاهُمْ فَهَؤُلَاءِ مَغْفُورٌ لَهُمْ مَصْفُوحٌ عَنْ ذُنُوبِهِم.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) امام علی (علیه السلام) فرمود: از رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) شنیدم که می‌فرمود و دلیلش (دلیل برتری برخی از مردم بر برخی دیگر در درجات ایمان) هم کتاب خداست که خداوند مردم را سه طبقه آفرید و در سه درجه جایگزینشان فرمود. و این همان قول خدای عزّوجلّ است در قرآن: اصحاب میمنه، اصحاب مشئمه، سابقون. امّا سابقون که قرآن آن‌ها را ذکر کرده است: پیغمبرانی هستند مرسل و غیرمرسل که خدا در آن‌ها پنج روح قرار داده است: روح قدس، روح ایمان، روح قوت، روح شهوت، روح بدن. که به‌وسیله‌ی روح قدس، آن‌ها به پیغمبری چه مرسل و چه غیرمرسل برانگیخته شدند. و نیز به‌وسیله‌ی آن همه چیز را آموختند. با روح ایمان، خدا را عبادت کردند و چیزی را شریک او نساختند. و با روح قوت، با دشمن خود جنگیدند و به امر معاش خود پرداختند. و با روح شهوت از طعام لذیذ و نزدیکی حلال با زنان جوان برخوردار گشتند و با روح بدن، جنبیدند و راه رفتند. این دسته آمرزیده‌اند و از خطاهای آنان (ترک اولای آنها) چشم‌پوشی شده است. خداوند فرمود: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ سپس خداوند درباره‌ی تمام انبیاء (علیهم السلام) فرمود: همه‌ی آنان را با روح خود، تأیید کرد و به این واسطه به آن‌ها اکرام کرد و بر دیگران برتری بخشید. این افراد، مورد آمرزش قرارگرفته‌اند و خطاها (ترک اولی) آنان بخشیده شده است.

The Prophet (peace be upon him and his family) — Imam Ali (peace be upon him) said: I heard the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) say — and its proof (the proof that some people surpass others in the degrees of faith) is the Book of Allah — that Allah created people in three classes and placed them in three ranks. This is the very saying of Allah the Mighty and Majestic in the Qur'an: the Companions of the Right, the Companions of the Left, and the Foremost (al-Sabiqun). As for the Foremost whom the Qur'an mentions, they are the prophets, both messengers (mursal) and non-messengers (ghayr mursal), in whom Allah has placed five spirits: Ruh al-Qudus (the Holy Spirit), Ruh al-Iman (the spirit of faith), Ruh al-Quwwah (the spirit of strength), Ruh al-Shahwah (the spirit of desire), and Ruh al-Badan (the spirit of the body). By means of Ruh al-Qudus they were raised to prophethood, whether as messengers or non-messengers, and by it they came to know all things. By Ruh al-Iman they worshipped Allah and did not associate anything with Him. By Ruh al-Quwwah they fought their enemies and managed their livelihood. By Ruh al-Shahwah they enjoyed delicious food and lawful intimacy with young women. And by Ruh al-Badan they moved and walked. This group are forgiven, and their errors (their leaving of the preferable, tark al-awla) are overlooked. Allah said: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ [These messengers, We made some of them excel others; among them are those to whom Allah spoke, and some of them He raised in degrees, and We gave Isa son of Maryam clear proofs and supported him with the Holy Spirit]. Then Allah said concerning all the prophets (peace be upon them): He supported all of them with a spirit from Himself, and by this He honoured them and gave them excellence over others. These persons are forgiven, and their errors (tark al-awla) are pardoned.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: મેં રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા કે તેની દલીલ (ઈમાનની દરજાઓમાં કેટલાક લોકોની બીજા પર બરતરીની દલીલ) અલ્લાહની કિતાબ છે કે અલ્લાહે લોકોને ત્રણ વર્ગમાં પેદા કર્યા અને ત્રણ દરજાઓમાં તેમને સ્થાપ્યા. અને આ જ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કુરઆનમાં કથન છે: અસ્હાબે મયમનહ, અસ્હાબે મશ્અમહ, સાબિકૂન. પરંતુ સાબિકૂન જેમનો કુરઆને ઉલ્લેખ કર્યો છે: તેઓ મુરસલ અને ગૈરમુરસલ પયગંબરો છે જેમનામાં અલ્લાહે પાંચ રૂહ મૂકી છે: રૂહુલ કુદસ (પવિત્ર રૂહ), રૂહુલ ઈમાન (ઈમાનની રૂહ), રૂહુલ કુવ્વત (તાકતની રૂહ), રૂહુશ્ શહવત (ઈચ્છાની રૂહ), રૂહુલ બદન (શરીરની રૂહ). રૂહુલ કુદસ દ્વારા તેઓ પયગંબરી માટે — મુરસલ હોય કે ગૈરમુરસલ — ઉત્થાનિત થયા, અને તેના જ દ્વારા તેઓએ બધી વસ્તુઓ શીખી. રૂહુલ ઈમાન દ્વારા તેઓએ અલ્લાહની ઇબાદત કરી અને કોઈને તેનો શરીક ન બનાવ્યો. રૂહુલ કુવ્વત દ્વારા તેઓએ પોતાના દુશ્મન સાથે લડાઈ કરી અને પોતાના ગુજરાનનું કામ કર્યું. રૂહુશ્ શહવત દ્વારા તેઓએ સ્વાદિષ્ટ ખોરાક અને જુવાન સ્ત્રીઓ સાથે હલાલ સંબંધનો લાભ મેળવ્યો. અને રૂહુલ બદન દ્વારા તેઓ હાલ્યાચાલ્યા અને માર્ગ ચાલ્યા. આ સમૂહ માફ કરાયેલો છે અને તેમની ભૂલો (તર્કે અવલા) પર આંખ મીંચી લેવામાં આવી છે. અલ્લાહે ફરમાવ્યું: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ [આ રસૂલો, અમે તેમાંના કેટલાકને બીજા પર ફઝીલત આપી; તેમાંના કેટલાક એવા છે જેમની સાથે અલ્લાહે વાત કરી, અને કેટલાકના દરજા બુલંદ કર્યા, અને અમે ઈસા બિન મરયમને સ્પષ્ટ નિશાનીઓ આપી અને તેમને રૂહુલ કુદસથી મદદ કરી]. પછી અલ્લાહે તમામ અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) વિશે ફરમાવ્યું: તે સૌને પોતાની રૂહ દ્વારા તાઈદ કરી અને એ દ્વારા તેમને ઇકરામ કર્યું અને બીજાઓ પર બરતરી આપી. આ લોકો માફીના પાત્ર બન્યા છે અને તેમની ભૂલો (તર્કે અવલા) બખ્શી દેવામાં આવી છે.

#4 ما بعضی از آن پیامبران را بر بعضی دیگر برتری بخشیدیم We preferred some of those messengers over others અમે એ પયગંબરોમાંથી કેટલાકને બીજા પર ફઝીલત આપી

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فَلَوْ کَانَ الْإِیمَانُ کُلُّهُ وَاحِداً لَا زِیَادَهًَْ فِیهِ وَ لَا نُقْصَانَ لَمْ یَکُنْ لِأَحَدٍ فَضْلٌ عَلَی أَحَدٍ وَ لَتَسَاوَی النَّاسُ فَبِتَمَامِ الْإِیمَانِ وَ کَمَالِهِ دَخَلَ الْمُؤْمِنُونَ الْجَنَّهًَْ وَ نَالُوا الدَّرَجَاتِ فِیهَا وَ بِذَهَابِهِ وَ نُقْصَانِهِ دَخَلَ الْآخَرُونَ النَّارَ وَ کَذَلِکَ السَّبْقُ إِلَی الْإِیمَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ وَ قَالَ سُبْحَانَهُ وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِینَ وَ الْأَنْصارِ وَ ثُلُثٌ بِالتَّابِعِینَ وَ قَالَ عَزَّوَجَلَّ تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ.

امام علی (علیه السلام) اگر مردم در ایمان با هم مساوی بودند و زیاده و کمی نبود، کسی را بر کسی فضیلت و برتری نبود و مردم با هم برابر بودند؛ مؤمنین، با ایمان کامل وارد بهشت می‌گردند و به درجات بهشت نائل می‌شوند. اگر کسی ایمانش ناقص باشد و یا ایمان خود را از دست بدهد وارد دوزخ می‌شود. کسانی که در ایمان سابقه دارند بر دیگران برتری پیدا می‌کنند. خداوند در قرآنش فرموده است: آنها که سبقت گرفتند و زودتر از همه ایمان آوردند مقرّب می‌باشند. در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: کسانی از مهاجران و انصار که سابقه‌ی ایمان دارند بر دیگران فضیلت دارند و بعد در مقام سوّم، آنهایی که از آن‌ها پیروی کردند دارای فضیلت هستند، در آیه‌ی دیگری فرموده است: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ.

Imam Ali (peace be upon him): If people were equal in faith with no increase or decrease, no one would have any excellence over another and people would be equal. The believers enter Paradise through complete faith and attain the degrees of Paradise. If someone's faith is deficient or he loses his faith, he enters the Fire. Likewise, those who were foremost (had precedence) in faith gain excellence over others. Allah has said in His Qur'an: those who raced ahead and were the first to believe are the ones brought near (al-muqarrabun). In another verse He says: those from among the Muhajirun and the Ansar who have precedence in faith have excellence over others, and then in the third rank, those who followed them possess excellence. In another verse He has said: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ [These messengers, We made some of them excel others; among them are those to whom Allah spoke, and some of them He raised in degrees, and We gave Isa son of Maryam clear proofs and supported him with the Holy Spirit].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જો લોકો ઈમાનમાં એકબીજા સાથે સમાન હોત અને તેમાં વધારો-ઘટાડો ન હોત, તો કોઈને કોઈ પર ફઝીલત અને બરતરી ન હોત અને લોકો એકબીજા સાથે બરાબર હોત; મોમિનો સંપૂર્ણ ઈમાન સાથે જન્નતમાં પ્રવેશે છે અને જન્નતના દરજાઓ પર પહોંચે છે. જો કોઈનું ઈમાન અધૂરું હોય અથવા તે પોતાનું ઈમાન ગુમાવી દે તો તે જહન્નમમાં દાખલ થાય છે. જે લોકોને ઈમાનમાં સાબિકા (અગ્રતા) છે તેઓ બીજાઓ પર બરતરી મેળવે છે. અલ્લાહે પોતાના કુરઆનમાં ફરમાવ્યું છે: જેઓએ સબકત લીધી અને સૌથી પહેલાં ઈમાન લાવ્યા તેઓ મુકર્રબ છે. બીજી આયતમાં ફરમાવે છે: મુહાજિરીન અને અન્સારમાંથી જેમને ઈમાનની સાબિકા છે તેઓ બીજાઓ પર ફઝીલત ધરાવે છે અને પછી ત્રીજા દરજામાં, જેમણે તેમનું અનુસરણ કર્યું તેઓ ફઝીલત ધરાવે છે. બીજી આયતમાં ફરમાવ્યું છે: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ [આ રસૂલો, અમે તેમાંના કેટલાકને બીજા પર ફઝીલત આપી; તેમાંના કેટલાક એવા છે જેમની સાથે અલ્લાહે વાત કરી, અને કેટલાકના દરજા બુલંદ કર્યા, અને અમે ઈસા બિન મરયમને સ્પષ્ટ નિશાનીઓ આપી અને તેમને રૂહુલ કુદસથી મદદ કરી].

#5 ما بعضی از آن پیامبران را بر بعضی دیگر برتری بخشیدیم We preferred some of those messengers over others અમે એ પયગંબરોમાંથી કેટલાકને બીજા પર ફઝીલત આપી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) مَا خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً أَفْضَلَ مِنِّی وَ لَا أَکْرَمَ عَلَیْهِ مِنِّی. قَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام): فَقُلْتُ: یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَأَنْتَ أَفْضَلُ أَمْ جَبْرَئِیلُ؟ فَقَالَ (صلی الله علیه و آله): یَا عَلِیُّ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَضَّلَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ (عَلَی مَلَائِکَتِهِ الْمُقَرَّبِینَ وَ فَضَّلَنِی عَلَی جَمِیعِ النَّبِیِّینَ وَ الْمُرْسَلِینَ (وَ الْفَضْلُ بَعْدِی لَکَ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) وَ لِلْأَئِمَّهًِْ (مِنْ بَعْدِکَ وَ إِنَّ الْمَلَائِکَهًَْ لَخُدَّامُنَا وَ خُدَّامُ مُحِبِّینَا.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) پیامبر (صلی الله علیه و آله) در خطاب به امام علی (علیه السلام) فرمود: خداوند متعال موجودی بهتر از من و گرامی‌تر از من نیافریده است». علی (علیه السلام) فرمود: «ای رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله)! تو افضل هستی یا جبرئیل (علیه السلام)»؟ [پیامبر (صلی الله علیه و آله)] فرمود: «ای علی (علیه السلام)! خداوند متعال پیامبران مرسل خود را بر فرشتگان مقرّبش برتری داده و مرا بر همه‌ی پیغمبران و مرسلین فضیلت داده است. ای علی (علیه السلام)! فضیلت بعد از من مخصوص تو می‌باشد و بعد از تو نیز مخصوص امامان بعد از تو خواهدبود و فرشتگان، خدمتگزاران ما و خدمتگزاران دوستان ما هستند».

The Prophet (peace be upon him and his family): The Prophet (peace be upon him and his family) said, addressing Imam Ali (peace be upon him): "Allah the Exalted has not created any being better than me or more honoured than me." Ali (peace be upon him) said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Are you more excellent, or Jibra'il (peace be upon him)?" [The Prophet (peace be upon him and his family)] said: "O Ali (peace be upon him)! Allah the Exalted has given His messenger prophets excellence over His closest angels, and He has given me excellence over all the prophets and messengers. O Ali (peace be upon him)! The excellence after me belongs to you, and after you it will belong to the Imams after you, and the angels are the servants of us and the servants of those who love us."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને સંબોધીને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાએ મારાથી બહેતર અને મારાથી વધુ સન્માનીય કોઈ મખલૂક પેદા કરી નથી." અલી (અલયહિસ્સલામે) અરજ કરી: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે અફઝલ છો કે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)?" [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે)] ફરમાવ્યું: "અય અલી (અલયહિસ્સલામ)! અલ્લાહ તઆલાએ પોતાના મુરસલ પયગંબરોને પોતાના મુકર્રબ ફરિશ્તાઓ પર બરતરી આપી છે અને મને તમામ પયગંબરો અને મુરસલીન પર ફઝીલત આપી છે. અય અલી (અલયહિસ્સલામ)! મારા પછી ફઝીલત તમારા માટે ખાસ છે અને તમારા પછી પણ તમારા પછીના ઇમામો માટે ખાસ હશે, અને ફરિશ્તાઓ અમારા ખિદમતગુઝાર અને અમારા દોસ્તોના ખિદમતગુઝાર છે."

#6 و اگر خدا می‌خواست، کسانی که بعد از آنها بودند، پس از آن همه نشانه‌های روشن که برای آنها آمد، جنگ و ستیز نمی‌کردند؛ ولی … Had Allah willed, those who came after them would not have fought one another after the clear signs had come to them; but they differed, some believed and some disbelieved અને જો અલ્લાહ ઇચ્છતો, તો જેઓ તેમના પછી હતા, તેમની પાસે એટલી બધી સ્પષ્ટ નિશાનીઓ આવ્યા પછી, લડાઈ-ઝઘડો ન કરતા; પરંતુ [અલ્લાહે તેમને આઝાદ છોડ્યા અને] તેઓએ પરસ્પર મતભેદ કર્યો; કેટલાક ઈમાન લાવ્યા અને કેટલાક કાફિર થયા

عَنِ الْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَهًَْ قَالَ کُنْتُ وَاقِفاً مَعَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) یَوْمَ الْجَمَلِ فَجَاءَ رَجُلٌ حَتَّی وَقَفَ بَیْنَ یَدَیْهِ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) کَبَّرَ الْقَوْمُ وَ کَبَّرْنَا وَ هَلَّلَ الْقَوْمُ وَ هَلَّلْنَا وَ صَلَّی الْقَوْمُ وَ صَلَّیْنَا فَعَلَی مَا نُقَاتِلُهُمْ فَقَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَلَی مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فِی کِتَابِهِ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لَیْسَ کُلَّ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ أَعْلَمُهُ فَعَلِّمْنِیهِ فَقَالَ (علیه السلام) مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِی سُورَهًِْ الْبَقَرَهًِْ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لَیْسَ کُلَّ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِی سُورَهًِْ الْبَقَرَهًِْ أَعْلَمُهُ فَعَلِّمْنِیهِ فَقَالَ (علیه السلام) هَذِهِ الْآیَهًُْ تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لکِنَّ اللهَ یَفْعَلُ ما یُرِیدُ فَنَحْنُ الَّذِی آمَنَّا وَ هُمُ الَّذِینَ کَفَرُوا فَقَالَ الرَّجُلُ کَفَرَ الْقَوْمُ وَ رَبِّ الْکَعْبَهًِْ ثُمَّ حَمَلَ فَقَاتَلَ حَتَّی قُتِلَ رَحِمَهُ اللَّهُ.

امام علی (علیه السلام) اصبغ‌بن‌نباته می‌گوید: من در روز جمل نزد أمیرالمؤمنین (علیه السلام) ایستاده بودم که مردی نزد آن حضرت آمده و گفت: «ای امیرمؤمنین (علیه السلام)! این مردم با ما در گفتن تکبیر (اللَّه اکبر) و تهلیل (لا إله إلّا اللَّه) و اقامه‌ی نماز شبیه‌اند. پس از چه روی با آنان می‌جنگیم»؟ حضرت فرمود: «بنابر آیه‌ای که در قرآن است». گفت: «ای أمیرمؤمنین (علیه السلام)! ما تمام آیات قرآن را نمی‌دانیم. به ما بیاموز». فرمود: «آیه‌ای که در سوره‌ی بقره است». گفت: «ای أمیرالمؤمنین (علیه السلام)! تمام آیات سوره‌ی بقره را نمی‌دانیم، آن را به ما بیاموز». فرمود: «آیه‌ی تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لکِنَّ اللهَ یَفْعَلُ ما یُریدُ مراد از اهل ایمان در آیه، ما هستیم و کافران، دشمنان و مخالفین ما را شامل می‌شوند». آن مرد گفت: «به خدای کعبه! که این مردم کافر شدند [که با تو که معدن علم هستی می‌جنگند] سپس بر آنان یورش برده و با آنان جنگید تا به شهادت رسید».

Imam Ali (peace be upon him): Asbagh ibn Nubata says: I was standing beside Amir al-Mu'minin (peace be upon him) on the day of Jamal, when a man came to him and said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! These people are like us in saying takbir (Allahu Akbar) and tahlil (La ilaha illa Allah) and in establishing prayer. So on what basis do we fight them?" His Eminence said: "On the basis of a verse that is in the Quran." He said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! We do not know all the verses of the Quran. Teach us." He said: "The verse that is in Surah al-Baqara." He said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! We do not know all the verses of Surah al-Baqara; teach it to us." He said: "The verse تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لکِنَّ اللهَ یَفْعَلُ ما یُریدُ [We have made some of these apostles to excel the others; among them are they to whom Allah spoke, and some of them He exalted by (many degrees of) rank; and We gave clear miracles to Isa son of Marium, and strengthened him with the holy spirit. And if Allah had pleased, those after them would not have fought one with another after clear arguments had come to them, but they disagreed; so there were some of them who believed and others who denied; and if Allah had pleased they would not have fought one with another, but Allah brings about what He intends]. Those meant by the people of faith in the verse are us, and the disbelievers include our enemies and opponents." That man said: "By the Lord of the Ka'ba! These people have disbelieved [in that they fight you, who are the mine of knowledge]." Then he charged at them and fought them until he was martyred.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અસ્બગ બિન નુબાતા કહે છે: હું જમલના દિવસે અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે ઊભો હતો કે એક માણસ તે હઝરત પાસે આવ્યો અને કહ્યું: "અય અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)! આ લોકો તકબીર (અલ્લાહુ અકબર) અને તહલીલ (લા ઇલાહ ઇલ્લલ્લાહ) કહેવામાં અને નમાઝ કાયમ કરવામાં અમારા જેવા છે. તો કયા કારણે અમે તેમની સાથે જંગ કરીએ?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "કુરઆનમાં જે આયત છે તેના આધારે." તેણે કહ્યું: "અય અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)! અમે કુરઆનની બધી આયતો જાણતા નથી. અમને શીખવો." ફરમાવ્યું: "તે આયત જે સૂરએ બકરહમાં છે." તેણે કહ્યું: "અય અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)! અમે સૂરએ બકરહની બધી આયતો જાણતા નથી, તે અમને શીખવો." ફરમાવ્યું: "આયત તِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لکِنَّ اللهَ یَفْعَلُ ما یُریدُ [આ રસૂલો છે જેમાંથી કેટલાકને અમે કેટલાક પર બરતરી આપી છે; તેમાંથી કેટલાક એવા છે જેમની સાથે અલ્લાહે કલામ કર્યું અને કેટલાકના દરજ્જા બુલંદ કર્યા; અને અમે ઇસા બિન મરયમને સ્પષ્ટ નિશાનીઓ આપી અને તેમને રૂહુલ કુદુસ થકી મદદ કરી. અને જો અલ્લાહ ચાહતો તો તેમના પછીના લોકો, તેમની પાસે સ્પષ્ટ નિશાનીઓ આવ્યા પછી, એકબીજા સાથે લડત નહીં; પરંતુ તેમણે મતભેદ કર્યો, તો કેટલાક ઈમાન લાવ્યા અને કેટલાકે કુફ્ર કર્યો; અને જો અલ્લાહ ચાહતો તો તેઓ લડત નહીં, પરંતુ અલ્લાહ જે ઇચ્છે છે તે કરે છે]. આયતમાં અહલે ઈમાનથી મુરાદ અમે છીએ, અને કાફિરો અમારા દુશ્મનો અને મુખાલિફોને શામિલ કરે છે." તે માણસે કહ્યું: "કઅબાના રબની કસમ! આ લોકો કાફિર થઈ ગયા [કે તમે જે ઇલ્મના મઅદન છો તેની સાથે લડે છે]." પછી તેણે તેમના પર હુમલો કર્યો અને તેમની સાથે લડ્યો ત્યાં સુધી કે શહીદ થયો.

#7 و اگر خدا می‌خواست، کسانی که بعد از آنها بودند، پس از آن همه نشانه‌های روشن که برای آنها آمد، جنگ و ستیز نمی‌کردند؛ ولی … Had Allah willed, those who came after them would not have fought one another after the clear signs had come to them; but they differed, some believed and some disbelieved અને જો અલ્લાહ ઇચ્છતો, તો જેઓ તેમના પછી હતા, તેમની પાસે એટલી બધી સ્પષ્ટ નિશાનીઓ આવ્યા પછી, લડાઈ-ઝઘડો ન કરતા; પરંતુ [અલ્લાહે તેમને આઝાદ છોડ્યા અને] તેઓએ પરસ્પર મતભેદ કર્યો; કેટલાક ઈમાન લાવ્યા અને કેટલાક કાફિર થયા

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ فَلَمَّا وَقَعَ الِاخْتِلَافُ کُنَّا نَحْنُ أَوْلَی بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ بِدِینِهِ وَ بِالنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ بِالْکِتَابِ وَ بِالْحَقِّ فَنَحْنُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ هُمُ الَّذِینَ کَفَرُوا وَ شَاءَ اللَّهُ مِنَّا قِتَالَهُمْ فَقَاتَلْنَاهُمْ بِمَشِیَّتِهِ وَ إِرَادَتِهِ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) وقتی اختلاف میان مردم افتاد، ما پیروان (ائمّه اطهار (علیهم السلام)) به خدا و دین او و پیامبر (صلی الله علیه و آله) و کتاب و حقّ سزاوارتریم؛ ما مؤمنینیم و آنان کافران هستند! خداوند جنگ با کافران را از ما خواسته است، و ما هم به خواست و فرمان و اراده‌ی خدا با ایشان به جنگ برخاستیم.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): When the disagreement occurred among the people, we, the followers (of the pure Imams (peace be upon them)), are more deserving of Allah, His religion, the Prophet (peace be upon him and his family), the Book and the truth; we are the believers and they are the disbelievers! Allah has desired from us the fight against the disbelievers, and so we rose to fight them by the will, command and decree of Allah.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે લોકોમાં મતભેદ પડ્યો, ત્યારે અમે (અઈમ્મએ અતહાર (અલયહિમુસ્સલામ)ના) અનુયાયીઓ અલ્લાહ અને તેના દીન અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને કિતાબ અને હકના વધુ હકદાર છીએ; અમે મોમિનીન છીએ અને તેઓ કાફિરો છે! અલ્લાહે અમારી પાસેથી કાફિરો સાથે જંગ ચાહી છે, અને અમે પણ અલ્લાહની ઈચ્છા અને હુકમ અને ઇરાદાથી તેમની સાથે જંગ કરવા ઊભા થયા.

#8 و اگر خدا می‌خواست، کسانی که بعد از آنها بودند، پس از آن همه نشانه‌های روشن که برای آنها آمد، جنگ و ستیز نمی‌کردند؛ ولی … Had Allah willed, those who came after them would not have fought one another after the clear signs had come to them; but they differed, some believed and some disbelieved અને જો અલ્લાહ ઇચ્છતો, તો જેઓ તેમના પછી હતા, તેમની પાસે એટલી બધી સ્પષ્ટ નિશાનીઓ આવ્યા પછી, લડાઈ-ઝઘડો ન કરતા; પરંતુ [અલ્લાહે તેમને આઝાદ છોડ્યા અને] તેઓએ પરસ્પર મતભેદ કર્યો; કેટલાક ઈમાન લાવ્યા અને કેટલાક કાફિર થયા

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَن عَمرو بن أبی المِقْدام قَال: قُلْتُ لِأَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) إِنَّ الْعَامَّهًَْ یَزْعُمُونَ أَنَّ بَیْعَهًَْ أَبِی بَکْرٍ حَیْثُ اجْتَمَعَ النَّاسُ کَانَتْ رِضًا لِلَّهِ جَلَّ ذِکْرُهُ وَ مَا کَانَ اللَّهُ لِیَفْتِنَ أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مِنْ بَعْدِهِ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (علیه السلام) أَ وَ مَا یَقْرَءُونَ کِتَابَ اللَّهِ ... وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لکِنَّ اللهَ یَفْعَلُ ما یُرِیدُ وَ فِی هَذَا مَا یُسْتَدَلُّ بِهِ عَلَی أَنَّ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) قَدِ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ.

امام باقر (علیه السلام) عمروبن‌أبی‌مقدام از پدرش نقل کرده است که گفت: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «اهل‌سنّت می‌پندارند که چون همه‌ی مردم زیر بار بیعت ابوبکر رفتند، این کار مورد رضایت خدای عزّوجلّ نیز بود و خداوند چنان نیست که امّت محمّد (صلی الله علیه و آله) را پس از او به فتنه اندازد و گمراه کند». امام باقر (علیه السلام) فرمود: «آیا کتاب خدا (قرآن) را نخوانده‌اند ... وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لکِنَّ اللهَ یَفْعَلُ ما یُریدُ و همین آیه دلیل است بر اینکه اصحاب محمّد (صلی الله علیه و آله) نیز پس از او اختلاف کردند؛ برخی ایمان داشتند و برخی کافر شدند».

Imam Baqir (peace be upon him): Amr ibn Abi al-Miqdam narrated from his father, who said: I said to Imam Baqir (peace be upon him): "The Sunnis believe that since all the people submitted to the allegiance of Abu Bakr, this act was also approved by Allah the Mighty and Majestic, and Allah is not such that He would cast the ummah of Muhammad (peace be upon him and his family) into trial and lead them astray after him." Imam Baqir (peace be upon him) said: "Have they not read the Book of Allah (the Qur'an)... وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لکِنَّ اللهَ یَفْعَلُ ما یُریدُ [And if Allah had willed, those who came after them would not have fought one another after clear proofs had come to them, but they disagreed; so among them were those who believed and among them were those who disbelieved. And if Allah had willed, they would not have fought one another, but Allah does what He intends], and this very verse is proof that the companions of Muhammad (peace be upon him and his family) also disagreed after him — some had faith and some became disbelievers."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમ્ર બિન અબી મિકદામે પોતાના પિતાથી નકલ કર્યું છે કે તેમણે કહ્યું: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "અહલે સુન્નત માને છે કે જ્યારે બધા લોકોએ અબૂ બક્રની બયઅતનો બોજો ઉપાડ્યો, તો આ કામ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની પણ ખુશીનું કારણ હતું, અને અલ્લાહ એવો નથી કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મતને તેમના પછી ફિતનામાં નાખે અને ગુમરાહ કરે." ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શું તેમણે અલ્લાહની કિતાબ (કુરઆન) નથી વાંચી... وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لکِنَّ اللهَ یَفْعَلُ ما یُریدُ [અને જો અલ્લાહ ચાહત તો તેમના પછી આવનારાઓ, સ્પષ્ટ નિશાનીઓ આવ્યા પછી પરસ્પર લડત નહીં, પરંતુ તેમણે મતભેદ કર્યો; તેમાંથી કેટલાક ઈમાન લાવ્યા અને કેટલાક કાફિર થયા. અને જો અલ્લાહ ચાહત તો તેઓ પરસ્પર લડત નહીં, પરંતુ અલ્લાહ જે ચાહે છે તે કરે છે]. અને આ જ આયત દલીલ છે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સહાબાઓએ પણ તેમના પછી મતભેદ કર્યો; કેટલાક ઈમાન ધરાવતા હતા અને કેટલાક કાફિર થયા."