سورة البقرة

Verse 258 of 286

2:258

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذي حَاجَّ إِبْراهيمَ في رَبِّهِ أَنْ آتاهُ أللهُ الْمُلْكَ إِذْ قالَ إِبْراهيمُ رَبِّيَ الَّذي يُحْيي وَ يُميتُ قالَ أَنَا أُحْيي وَ أُميتُ قالَ إِبْراهيمُ فَإِنَّ أللهَ يَأْتي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذي كَفَرَ وَ أللهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمينَ

آیا ندیدى [و آگاهى ندارى از] کسى (نمرود) که بر اثر [غرور ناشى از] حکومتى که خدا به او داده‌بود با ابراهیم درباره‌ي پروردگارش محاجّه و گفتگو کرد؟ و هنگامى که ابراهیم گفت: «خداى من آن کسى است که زنده مى‌کند و مى‌میراند». گفت: «من نیز زنده مى‌کنم و مى‌میرانم». [و دستور داد دو زندانى را حاضر کردند، فرمان آزادى یکى و قتل دیگرى را داد]. ابراهیم گفت: «خداوند، خورشید را از مشرق مى‌آورد؛ [اگر راست مي‌گویى] تو آن را از مغرب بیاور»! به این صورت، آن مرد کافر، مبهوت و وامانده شد. و خداوند، گروه ستمکاران را هدایت نمى‌کند.

Have you not considered him (Namrud) who disputed with Ibrahim about his Lord, because Allah had given him the kingdom? When Ibrahim said: My Lord is He who gives life and causes to die, he said: I give life and cause death. Ibrahim said: So surely Allah causes the sun to rise from the east, then make it rise from the west; thus he who disbelieved was confounded; and Allah does not guide aright the unjust people.

શું તે (નમરૂદ)ની હાલત પર નજર નથી નાખી જેણે ઈબ્રાહીમ સાથે તેના પરવરદિગાર સંબંધી બહેસ કરી? એટલા માટે કે તે (નમરૂદ)ને અલ્લાહે સલ્તનત આપી હતી. જયારે ઈબ્રાહીમે કહ્યું કે મારો પરવરદિગાર તે છે જે જીવાડે છે અને મારે (પણ) છે. (ત્યારે) તેણે કહ્યું કે હું પણ જીવાડુ છું અને મારૂં છું; (પછી) ઈબ્રાહીમે કહ્યું કે બેશક અલ્લાહ સૂર્યને પૂર્વ બાજુએથી ઊગાડે છે (તો) તું તેને પશ્ચિમ બાજુએથી ઊગાડ, આથી તે નાસ્તિક મબ્હુત (સ્તબ્ધ) રહી ગયો; અને અલ્લાહ ઝાલિમ લોકોની હિદાયત કરતો નથી.

#1 آیا ندیدی [و آگاهی نداری از] کسی نمرود) که بر اثر [غرور ناشی از] حکومتی که خدا به او داده بود با ابراهیم درباره‌ی پروردگ… Have you not seen the one (Nimrod) who disputed with Ibrahim about his Lord, because Allah had given him kingship શું તમે તે વ્યક્તિ (નમરૂદ)ને જોયું નહીં, જેણે અલ્લાહે તેને આપેલી બાદશાહીના ઘમંડમાં ઇબ્રાહીમ સાથે તેમના પરવરદિગાર બાબતે ઝઘડો કર્યો

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَمَعْنَی مَا رُوِیَ فِی الْحَدِیثِ أَنَّهُ عَزَّوَجَلَّ یُرَی أَیْ یُعْلَمُ عِلْماً یَقِینِیّاً کَقَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ أَ لَمْ تَرَ إِلی رَبِّکَ کَیْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَ قَوْلِهِ أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِی حَاجَّ إِبْراهِیمَ فِی رَبِّهِ وَ قَوْلِهِ أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ خَرَجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ وَ قَوْلِهِ أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحابِ الْفِیلِ وَ أَشْبَاهِ ذَلِکَ مِنْ رُؤْیَهًِْ الْقَلْبِ وَ لَیْسَتْ مِنْ رُؤْیَهًِْ الْعَیْنِ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) معنای آنچه در حدیث و کلمات أئمّه آمده که خداوند عزّوجلّ رؤیت می‌شود، یعنی به علم یقین شناخته می‌شود. مانند این سخنان خداوند عزّوجلّ: أَ لَمْ تَرَ إِلی رَبِّکَ کَیْفَ مَدَّ الظِّلَّ ( فرقان/۴۵ ) و أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِی حَاجَّ إِبْراهِیمَ فِی رَبِّهِ ( بقره/۲۵۸ ) و أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ خَرَجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ ( بقره/۲۴۳ ) و أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحابِ الْفِیلِ ( فیل/۱ ) است و آیات و کلماتی مشابه این آیات، اشاره به دیدن با قلب است نه دیدن با چشم.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): The meaning of what has come in the hadith and the words of the Imams that Allah the Mighty and Majestic is seen, is that He is known with certain knowledge. Like these sayings of Allah the Mighty and Majestic: أَ لَمْ تَرَ إِلی رَبِّکَ کَیْفَ مَدَّ الظِّلَّ [Have you not seen how your Lord extended the shadow] (Furqan/45), and أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِی حَاجَّ إِبْراهِیمَ فِی رَبِّهِ [Have you not seen the one who disputed with Ibrahim about his Lord] (Baqara/258), and أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ خَرَجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ [Have you not seen those who went out of their homes, and they were thousands, for fear of death] (Baqara/243), and أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحابِ الْفِیلِ [Have you not seen how your Lord dealt with the companions of the elephant] (Fil/1). These verses and similar words are a reference to seeing with the heart, not seeing with the eye.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): હદીસ અને અઈમ્માના શબ્દોમાં જે આવ્યું છે કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ જોવામાં આવે છે, તેનો અર્થ એ છે કે તે યકીની ઇલ્મ દ્વારા ઓળખાય છે. જેમ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના આ કથનો: أَ لَمْ تَرَ إِلی رَبِّکَ کَیْفَ مَدَّ الظِّلَّ [શું તમે તમારા રબને જોયો નથી કે કેવી રીતે તેણે પડછાયો ફેલાવ્યો] (ફુરકાન/૪૫), અને أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِی حَاجَّ إِبْراهِیمَ فِی رَبِّهِ [શું તમે તે વ્યક્તિને જોયો નથી જેણે ઇબ્રાહીમ સાથે તેમના રબ વિશે વિવાદ કર્યો] (બકરહ/૨૫૮), અને أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ خَرَجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ [શું તમે તે લોકોને જોયા નથી જેઓ મૌતના ડરથી પોતાના ઘરોમાંથી નીકળ્યા, અને તેઓ હજારો હતા] (બકરહ/૨૪૩), અને أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحابِ الْفِیلِ [શું તમે નથી જોયું કે તમારા રબે હાથીવાળાઓ સાથે શું કર્યું] (ફીલ/૧) છે. આ આયતો અને તેમના જેવા શબ્દો દિલથી જોવા તરફ ઇશારો છે, આંખથી જોવા તરફ નહીં.

#2 آیا ندیدی [و آگاهی نداری از] کسی نمرود) که بر اثر [غرور ناشی از] حکومتی که خدا به او داده بود با ابراهیم درباره‌ی پروردگ… Have you not seen the one (Nimrod) who disputed with Ibrahim about his Lord, because Allah had given him kingship શું તમે તે વ્યક્તિ (નમરૂદ)ને જોયું નહીં, જેણે અલ્લાહે તેને આપેલી બાદશાહીના ઘમંડમાં ઇબ્રાહીમ સાથે તેમના પરવરદિગાર બાબતે ઝઘડો કર્યો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ أَشَدَا النَّاسِ عَذَاباً یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ لَسَبْعَهًُْ نَفَرٍ ... وَ نُمْرُودُ الَّذِی حَاجَّ إِبْراهِیمَ عَلَیْهِ السَّلَامُ فِی رَبِّهِ.

امام صادق (علیه السلام) در روز قیامت ، کسانی که از همه سخت‌تر عذاب خواهندشد، هفت نفر هستند... [از آن جمله] نمرود است که با ابراهیم (علیه السلام) در مورد خدایش، جدل و محاجّه می‌کرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): On the Day of Resurrection, those who will be punished most severely are seven persons... [among them] is Namrud, who disputed and argued with Ibrahim (peace be upon him) about his Lord.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કયામતના દિવસે, જેઓ સૌથી કઠોર અઝાબમાં હશે તેઓ સાત વ્યક્તિઓ છે... [તેમાંથી એક] નમરૂદ છે, જે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) સાથે તેમના પરવરદિગાર વિશે વાદવિવાદ અને ઝગડો કરતો હતો.

#3 آیا ندیدی [و آگاهی نداری از] کسی نمرود) که بر اثر [غرور ناشی از] حکومتی که خدا به او داده بود با ابراهیم درباره‌ی پروردگ… Have you not seen the one (Nimrod) who disputed with Ibrahim about his Lord, because Allah had given him kingship શું તમે તે વ્યક્તિ (નમરૂદ)ને જોયું નહીં, જેણે અલ્લાહે તેને આપેલી બાદશાહીના ઘમંડમાં ઇબ્રાહીમ સાથે તેમના પરવરદિગાર બાબતે ઝઘડો કર્યો

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ إسْحِاق بْن عَمَّار عن أبِی الحَسَن (علیه السلام) إِنَّ فِی النَّارِ لَوَادِیاً یُقَالُ لَهُ سَقَرُ ... وَ إِنَّ فِی ذَلِکَ الْوَادِی لَجَبَلًا ... وَ إِنَّ فِی ذَلِکَ الْقَلِیبِ لَحَیَّهًًْ ... وَ إِنَّ فِی جَوْفِ تِلْکَ الْحَیَّهًِْ لَسَبْعَهًَْ صَنَادِیقَ فِیهَا خَمْسَهًٌْ مِنَ الْأُمَمِ السَّالِفَهًِْ، وَ اثْنَانِ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ. قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ، وَ مَنِ الْخَمْسَهًُْ وَ مَنِ الِاثْنَانُ. قَالَ ... وَ نُمْرُودُ الَّذِی حَاجَّ إِبْراهِیمَ فِی رَبِّهِ، فَقَالَ أَنَا أُحْیِی وَ أُمِیتُ.

امام کاظم (علیه السلام) اسحاق‌بن‌عمّار از امام کاظم (علیه السلام) نقل کرده است: در دوزخ سرزمینی است که «سقر» خوانده می‌شود ... و در این وادی سقر، کوهی قرار دارد [که در آن چاهی است] ... و در آن چاه، ماری وجود دارد ... که در بدنش هفت صندوق (تابوت)، پنج عدد متعلّق به امّت‌های گذشته و دو عدد متعلّق به این امّت است. گفت: عرضه داشتم: «فدایت شوم آن پنج نفر وآن دو نفر چه کسانی هستند»؟ فرمود: «... [آن دو نفر، دو عرب صحرانشین هستند و آن پنج نفر، قابیل و یهود کسی که دین یهود انحرافی را بنا کرد و بولس –کسی که دین مسیحی انحرافی را بنا کرد و فرعون] و نمرود است که با ابراهیم در مورد خدایش محاجّه و جدل می‌کرد و می‌گفت: «من زنده می‌کنم و می‌میرانم».

Imam Kazim (peace be upon him): Ishaq ibn Ammar has narrated from Imam Kazim (peace be upon him): In Hell there is a land called "Saqar"... and in this valley of Saqar there stands a mountain [in which there is a well]... and in that well there is a serpent... in whose body are seven chests (coffins), five belonging to the past nations and two belonging to this nation. He said: I said, "May I be your ransom, who are those five and who are those two?" He said: "... [The two are two bedouin Arabs, and the five are: Qabil (Cain); the Jew who founded the deviated Jewish religion; Bulus (Paul), who founded the deviated Christian religion; Fir'awn (Pharaoh);] and Namrud, who disputed and argued with Ibrahim about his Lord and said: 'I give life and cause death.'"

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): ઇસહાક બિન અમ્માર ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરે છે: જહન્નમમાં એક ધરતી છે જેને "સકર" કહેવાય છે... અને આ સકરની વાદીમાં એક પર્વત છે [જેમાં એક કૂવો છે]... અને તે કૂવામાં એક સાપ છે... જેના શરીરમાં સાત સંદૂક (તાબૂત) છે, પાંચ ગત ઉમ્મતોના અને બે આ ઉમ્મતના છે. તેમણે કહ્યું: મેં અરજ કરી: "હું તમારા પર કુરબાન થાઉં, તે પાંચ અને તે બે કોણ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "... [તે બે વ્યક્તિ બે સહરાનશીન અરબ છે, અને તે પાંચ કાબીલ છે, અને તે યહૂદી જેણે વિકૃત યહૂદી ધર્મ સ્થાપ્યો, અને બુલસ - જેણે વિકૃત ખ્રિસ્તી ધર્મ સ્થાપ્યો, અને ફિરઔન] અને નમરૂદ છે જે ઇબ્રાહીમ સાથે તેમના પરવરદિગાર વિશે વાદવિવાદ કરતો હતો અને કહેતો હતો: 'હું જીવન આપું છું અને મૃત્યુ આપું છું.'"

#4 و هنگامی که ابراهیم گفت: «خدای من آن کسی است که زنده می‌کند و می‌میراند». گفت: «من نیز زنده می‌کنم و می‌میرانم». [و دستو… And when Ibrahim said: My Lord is the One who gives life and causes death. He said: I too give life and cause death. Ibrahim said: Allah brings the sun from the east; you bring it from the west. Then the disbeliever was dumbfounded અને જ્યારે ઇબ્રાહીમે કહ્યું: 'મારો ખુદા તે છે જે જીવન આપે છે અને મૃત્યુ આપે છે.' તેણે કહ્યું: 'હું પણ જીવન આપું છું અને મૃત્યુ આપું છું.' [અને હુકમ કર્યો કે બે કેદીઓને હાજર કરવામાં આવે, એકને છોડવાનો અને બીજાના કત્લનો હુકમ આપ્યો]. ઇબ્રાહીમે કહ્યું: 'અલ્લાહ સૂરજને પૂર્વથી લાવે છે; [જો તું સાચો છે તો] તું તેને પશ્ચિમથી લાવ'! આ રીતે તે કાફિર માણસ સ્તબ્ધ અને લાચાર થઈ ગયો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

خَالَفَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) قَوْمَهُ وَ عَادَی آلِهَتَهُمْ حَتَّی أُدْخِلَ عَلَی نُمْرُودَ فَخَاصَمَهُ فَقَالَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) رَبِّیَ الَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ الْآیَهًَْ وَ کَانَ فِی عِیدٍ لَهُمْ دَخَلَ عَلَی آلِهَتِهِمْ قَالُوا مَا اجْتَرَأَ عَلَیْهَا إِلَّا الْفَتَی الَّذِی یَعِیبُهَا وَ یَبْرَأُ مِنْهَا فَلَمْ یَجِدُوا لَهُ مُثْلَهًًْ أَعْظَمَ مِنَ النَّارِ فَأَخْبَرُوا نُمْرُودَ فَجَمَعَ لَهُ الْحَطَبَ وَ أَوْقَدَ عَلَیْهِ ثُمَّ وَضَعَهُ فِی الْمَنْجَنِیقِ لِیَرْمِیَ بِهِ فِی النَّارِ وَ إِنَّ إِبْلِیسَ دَلَّ عَلَی عَمَلِ الْمَنْجَنِیقِ لِإِبْرَاهِیمَ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام) ابراهیم (علیه السلام) با قومش مخالفت کرد و با خدایان آنان مبارزه کرد تا آنکه به نزد نمرود برده‌شد و با او مخاصمه کرد. ابراهیم (علیه السلام) گفت: «رَبِّیَ الَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ ...» [ابراهیم (علیه السلام)] در روز عید بر خدایان آن‌ها وارد شد [و آن‌ها را شکست]. آن‌ها گفتند: «کسی بر خدایان جسارت نکرده است جز آن جوانی که بر پرستش آن‌ها خرده می‌گرفت و از آن‌ها بیزاری می‌جست». پس برای شکنجه‌ی او تنبیهی بزرگتر از سوزاندن نیافتند. پس به نمرود خبر دادند و برای سوزاندن او هیزم جمع کرده و آتش افروختند و سپس او را در منجنیق گذاشتند تا درون آتش پرتابش کنند و شیطان بود که آن‌ها را برای گذاردن ابراهیم (علیه السلام) در منجنیق راهنمایی کرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Ibrahim (peace be upon him) opposed his people and fought against their gods, until he was brought before Namrud and disputed with him. Ibrahim (peace be upon him) said: رَبِّیَ الَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ [My Lord is He who gives life and causes death]... [Ibrahim (peace be upon him)] entered upon their gods on the day of their festival [and broke them]. They said: "None has dared against the gods except that youth who used to find fault with their worship and disown them." So they found no punishment for him greater than burning. They informed Namrud, and they gathered firewood to burn him and kindled a fire, and then placed him in a catapult to hurl him into the fire; and it was Satan who guided them to build the catapult to place Ibrahim (peace be upon him) in it.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાની કૌમનો વિરોધ કર્યો અને તેમના ખુદાઓ સાથે લડત આપી, ત્યાં સુધી કે તેમને નમરૂદ પાસે લઈ જવામાં આવ્યા અને તેમણે તેની સાથે ઝગડો કર્યો. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: "رَبِّیَ الَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ [મારો પરવરદિગાર તે છે જે જીવન આપે છે અને મૃત્યુ આપે છે]..." [ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)] ઈદના દિવસે તેમના ખુદાઓ પાસે ગયા [અને તેમને તોડી નાખ્યા]. તેઓએ કહ્યું: "ખુદાઓ પર કોઈએ જુર્રત નથી કરી સિવાય તે જુવાનના જે તેમની ઇબાદત પર એતરાઝ કરતો હતો અને તેમનાથી બરાઅત જાહેર કરતો હતો." તો તેમની સજા માટે બાળી નાખવાથી મોટી કોઈ સજા ન મળી. તો નમરૂદને ખબર આપી, અને તેને બાળવા માટે લાકડાં એકઠાં કરી આગ સળગાવી, અને પછી તેમને મંજનીકમાં મૂક્યા જેથી આગમાં ફેંકે; અને શેતાન જ હતો જેણે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ને મંજનીકમાં મૂકવા માટે તેમને માર્ગદર્શન આપ્યું.

#5 و هنگامی که ابراهیم گفت: «خدای من آن کسی است که زنده می‌کند و می‌میراند». گفت: «من نیز زنده می‌کنم و می‌میرانم». [و دستو… And when Ibrahim said: My Lord is the One who gives life and causes death. He said: I too give life and cause death. Ibrahim said: Allah brings the sun from the east; you bring it from the west. Then the disbeliever was dumbfounded અને જ્યારે ઇબ્રાહીમે કહ્યું: 'મારો ખુદા તે છે જે જીવન આપે છે અને મૃત્યુ આપે છે.' તેણે કહ્યું: 'હું પણ જીવન આપું છું અને મૃત્યુ આપું છું.' [અને હુકમ કર્યો કે બે કેદીઓને હાજર કરવામાં આવે, એકને છોડવાનો અને બીજાના કત્લનો હુકમ આપ્યો]. ઇબ્રાહીમે કહ્યું: 'અલ્લાહ સૂરજને પૂર્વથી લાવે છે; [જો તું સાચો છે તો] તું તેને પશ્ચિમથી લાવ'! આ રીતે તે કાફિર માણસ સ્તબ્ધ અને લાચાર થઈ ગયો

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَإِنَّهُ لَمَّا أَلْقَی نُمْرُودُ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) فِی النَّارِ وَ جَعَلَهَا اللَّهُ عَلَیْهِ بَرْداً وَ سَلَاماً قَالَ نُمْرُودُ یَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) مَنْ رَبُّکَ قَالَ رَبِّیَ الَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ قالَ لَهُ نُمْرُودُ أَنَا أُحْیِی وَ أُمِیتُ فَقَالَ لَهُ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) کَیْفَ تُحْیِی وَ تُمِیتُ قَالَ أَعْمِدُ إِلَی رَجُلَیْنِ مِمَّنْ قَدْ وَجَبَ عَلَیْهِمَا الْقَتْلُ فَأُطْلِقُ عَنْ وَاحِدٍ وَ أَقْتُلُ وَاحِداً فَأَکُونُ قَدْ أَمَتُّ وَ أَحْیَیْتُ فَقَالَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) إِنْ کُنْتَ صَادِقاً فَأَحْیِ الَّذِی قَتَلْتَهُ ثُمَّ قَالَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) دَعْ هَذَا فَإِنَّ رَبِّی یَأْتِی بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ فَکَانَ کَمَا قَالَ اللَّهُ فَبُهِتَ الَّذِی کَفَرَ أَیِ انْقَطَعَ وَ ذَلِکَ أَنَّهُ عَلِمَ أَنَّ الشَّمْسَ أَقْدَمُ مِنْهُ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) هنگامی‌که نمرود، ابراهیم (علیه السلام) را در آتش افکند و خداوند آن را برای ابراهیم (علیه السلام) سرد و امن قرار داد، نمرود گفت: «ای ابراهیم (علیه السلام)! پروردگار تو کیست»؟ گفت: «رَبِّی الَّذِی یحْیی وَیمِیتُ». نمرود به او گفت: «أَنَا أُحْیی وَأُمِیتُ». ابراهیم (علیه السلام) به او گفت: «چگونه زنده می‌گردانی و می‌میرانی»؟ [نمرود] گفت: «دو مردی را که محکوم به مرگ شده‌اند را می‌آورم؛ یکی را آزاد می‌کنم و دیگری را می‌کُشم و این‌گونه است که زنده و مرده گردانیده‌ام». ابراهیم (علیه السلام) گفت: «اگر راست می‌گویی، کسی را که کُشتی زنده گردان». سپس گفت: «این را رها کن! پروردگار من، خورشید را از مشرق بیرون می‌آورد؛ پس [اگر تو می‌توانی] آن را از مغرب بیرون بیاور». و همان‌گونه که خداوند عزّوجلّ فرمود: فَبُهتَ الَّذِی کفَرَ به عبارت دیگر [آن کافر] ناامید گشت. و آن بدین خاطر بود که دانست [وجود و گردش] خورشید از او قدیمی‌تر است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): When Namrud cast Ibrahim (peace be upon him) into the fire and Allah made it cool and safe for Ibrahim (peace be upon him), Namrud said: "O Ibrahim (peace be upon him)! Who is your Lord?" He said: "رَبِّی الَّذِی یحْیی وَیمِیتُ [My Lord is He who gives life and causes death]." Namrud said to him: "أَنَا أُحْیی وَأُمِیتُ [I give life and cause death]." Ibrahim (peace be upon him) said to him: "How do you give life and cause death?" [Namrud] said: "I bring two men who are sentenced to death; I free one and kill the other, and thus I have given life and death." Ibrahim (peace be upon him) said: "If you are truthful, then bring back to life the one you killed." Then he said: "Leave this aside! My Lord brings the sun out from the east; so [if you can] bring it out from the west." And as Allah the Mighty and Majestic said: فَبُهتَ الَّذِی کفَرَ [Thus he who disbelieved was confounded] — in other words, [that disbeliever] was left with no reply. And that was because he knew that [the existence and the course of] the sun was older than himself.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે નમરૂદે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ને આગમાં નાખ્યા અને અલ્લાહે તેને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) માટે ઠંડી અને સલામતીવાળી બનાવી દીધી, ત્યારે નમરૂદે કહ્યું: "હે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)! તમારો પરવરદિગાર કોણ છે?" તમે કહ્યું: "رَبِّی الَّذِی یحْیی وَیمِیتُ [મારો પરવરદિગાર તે છે જે જીવન આપે છે અને મૃત્યુ આપે છે]." નમરૂદે તમને કહ્યું: "أَنَا أُحْیی وَأُمِیتُ [હું જીવન આપું છું અને મૃત્યુ આપું છું]." ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ તેને કહ્યું: "તું કેવી રીતે જીવન આપે છે અને મૃત્યુ આપે છે?" [નમરૂદે] કહ્યું: "બે માણસો જેમને મોતની સજા થઈ છે તેમને લાવું છું; એકને આઝાદ કરું છું અને બીજાને મારી નાખું છું, અને આ રીતે મેં જીવન અને મૃત્યુ આપ્યું છે." ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: "જો તું સાચો હોય, તો જેને તેં માર્યો છે તેને જીવતો કર." પછી કહ્યું: "આને છોડ! મારો પરવરદિગાર સૂરજને પૂર્વથી બહાર લાવે છે; તો [જો તું કરી શકે] તેને પશ્ચિમથી બહાર લાવ." અને જેમ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ એ ફરમાવ્યું: فَبُهتَ الَّذِی کفَرَ [આ રીતે તે કાફર મબહૂત થઈ ગયો] બીજા શબ્દોમાં [તે કાફર] નાઉમેદ થઈ ગયો. અને તે એટલા માટે હતું કેમ કે તે જાણતો હતો કે [સૂરજનું અસ્તિત્વ અને તેની ગતિ] તેનાથી પુરાણી છે.

#6 و هنگامی که ابراهیم گفت: «خدای من آن کسی است که زنده می‌کند و می‌میراند». گفت: «من نیز زنده می‌کنم و می‌میرانم». [و دستو… And when Ibrahim said: My Lord is the One who gives life and causes death. He said: I too give life and cause death. Ibrahim said: Allah brings the sun from the east; you bring it from the west. Then the disbeliever was dumbfounded અને જ્યારે ઇબ્રાહીમે કહ્યું: 'મારો ખુદા તે છે જે જીવન આપે છે અને મૃત્યુ આપે છે.' તેણે કહ્યું: 'હું પણ જીવન આપું છું અને મૃત્યુ આપું છું.' [અને હુકમ કર્યો કે બે કેદીઓને હાજર કરવામાં આવે, એકને છોડવાનો અને બીજાના કત્લનો હુકમ આપ્યો]. ઇબ્રાહીમે કહ્યું: 'અલ્લાહ સૂરજને પૂર્વથી લાવે છે; [જો તું સાચો છે તો] તું તેને પશ્ચિમથી લાવ'! આ રીતે તે કાફિર માણસ સ્તબ્ધ અને લાચાર થઈ ગયો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَنَّ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) قَالَ لَهُ أَحْیِ مَنْ قَتَلْتَهُ إِنْ کُنْتَ صَادِقا.

امام صادق (علیه السلام) ابراهیم (علیه السلام) به نمرود گفت: اگر راست می‌گویی، آن‌کس را که کشتی زنده گردان.

Imam Sadiq (peace be upon him): Ibrahim (peace be upon him) said to Namrud: If you are truthful, bring back to life the one whom you killed.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ નમરૂદને કહ્યું: જો તું સાચો હોય, તો જેને તેં માર્યો છે તેને જીવતો કર.