سورة البقرة

Verse 26 of 286

2:26

إِنَّ أللهَ لا يَسْتَحْيي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلاً ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها فَأَمَّا الَّذينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللهُ بِهذا مَثَلاً يُضِلُّ بِهِ كَثيراً وَ يَهْدي بِهِ كَثيراً وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلاَّ الْفاسِقينَ

خداوند از اينكه به [موجودات ظاهراً كوچكى مانند] پشه و حتّى كمتر از آن، مثال بزند باكى ندارد. در اين ميان كسانى كه ايمان آورده‌اند، مى‌دانند كه آن [مثال، گوياى] حقيقتى است از طرف پروردگارشان؛ و امّا كسانى كه كافر شده‌اند [بهانه‌جويى كرده] مى‌گويند: «منظور خداوند از اين مثال چه بوده است»؟! [آرى] خدا جمع زيادى را با آن گمراه و گروه بسيارى را هدايت مى‌كند؛ ولى تنها فاسقان را با آن گمراه مى سازد!

Surely Allah is not ashamed to set forth any parable-- (that of) a gnat or any thing above that; then as for those who believe, they know that it is the truth from their Lord, and as for those who disbelieve, they say: What is it that Allah means by this parable: He causes many to err by it and many He leads aright by it! but He does not cause to err by it (any) except the transgressors,

બેશક, અલ્લાહ એક મચ્છર જેવાનો અથવા તે કરતાંય વધારે નજીવા (જંતુ)ની મિસાલ બયાન કરતા શરમાતો નથી; પછી જેઓ ઈમાન લાવ્યા છે તેઓ તો જાણે છે કે તે તેઓના પરવરદિગાર તરફથી હક છે, પણ જેઓ માનતા નથી તેઓ કહે છે કે આ મિસાલથી અલ્લાહનો શું મકસદ છે? પરંતુ (અલ્લાહ) એવી જ મિસાલોથી ધણાઓને ગુમરાહ કરે છે અને ધણાઓને તે વડે હિદાયત આપે છે અને (અલ્લાહ) તેના વડે ફાસિકો સિવાય કોઈને પણ ગુમરાહ કરતો નથી.

#1 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... فَلَمَّا قَالَ اللَّهُ: یا أَیُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ وَ ذَکَرَ الذُّبَابَ فِی قَوْلِهِ إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ لَنْ یَخْلُقُوا ذُباباً الْآیَهًَْ وَ لَمَّا قَالَ: مَثَلُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللهِ أَوْلِیاءَ کَمَثَلِ الْعَنْکَبُوتِ الْآیَهًَْ وَ ضَرَبَ مَثَلًا فِی هَذِهِ السُّورَهًِْ بِالَّذِی اسْتَوْقَدَ نَاراً وَ بِالصَّیِّبِ مِنَ السَّمَاءِ قَالَتِ الْکُفَّارُ وَ النَّوَاصِبُ: وَ مَا هَذَا مِنَ الْأَمْثَالِ فَیُضْرَبَ یُرِیدُونَ بِهِ الطَّعْنَ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ اللَّهُ: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله)! إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی ... .

امام باقر (علیه السلام) هنگامی‌که خداوند فرمود: ای مردم [در قرآن برای شما] مثلی زده شده و از مگس در این آیه یادکرد: إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ لَنْ یَخْلُقُوا ذُباباً و فرمود مَثَلُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللهِ أَوْلِیاءَ کَمَثَلِ الْعَنْکَبُوتِ و هنگامی‌که در این سوره به کسی که آتش افروخته و به بارانی که از آسمان فرود می‌آید مثال زد، کفّار و ناصبیان گفتند: «این چه مثل‌هایی است»؟ و منظورشان از این سخن طعنه‌زدن بر پیامبراکرم (بود. سپس خداوند این آیه را نازل کرد: إِنَّ اللَّهَ لا یَسْتَحْیِی ... .

Imam Baqir (peace be upon him): When Allah said, "O people, a parable has been set forth [for you in the Quran]," and mentioned the fly in this verse: إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ لَنْ یَخْلُقُوا ذُباباً [Indeed, those you invoke besides Allah will never create a fly], and said مَثَلُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللهِ أَوْلِیاءَ کَمَثَلِ الْعَنْکَبُوتِ [The parable of those who take protectors besides Allah is like that of the spider], and when in this surah He gave the parable of one who kindled a fire and of rain falling from the sky, the disbelievers and Nasibis said, "What kind of parables are these?" Their intent in saying this was to slander the Noble Prophet (peace be upon him and his family). Then Allah revealed this verse: إِنَّ اللَّهَ لا یَسْتَحْیِی ... [Indeed, Allah is not ashamed ...].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહે ફરમાવ્યું, "હે લોકો, [કુરઆનમાં તમારા માટે] એક મિસાલ આપવામાં આવી છે," અને આ આયતમાં માખીનો ઉલ્લેખ કર્યો: إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ لَنْ یَخْلُقُوا ذُباباً [ખરેખર જેમને તમે અલ્લાહ સિવાય પોકારો છો તેઓ ક્યારેય એક માખી પણ પેદા નહીં કરી શકે], અને ફરમાવ્યું مَثَلُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللهِ أَوْلِیاءَ کَمَثَلِ الْعَنْکَبُوتِ [જેમણે અલ્લાહ સિવાય રક્ષકો બનાવ્યા તેમની મિસાલ કરોળિયા જેવી છે], અને જ્યારે આ સૂરહમાં તેમણે આગ સળગાવનાર અને આકાશમાંથી પડતા વરસાદની મિસાલ આપી, ત્યારે કાફિરો અને નાસિબીઓએ કહ્યું, "આ કેવી મિસાલો છે"? અને તેમનો ઇરાદો આ વાતથી પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઉપર તાના મારવાનો હતો. પછી અલ્લાહે આ આયત ઉતારી: إِنَّ اللَّهَ لا یَسْتَحْیِی ... [ખરેખર અલ્લાહ શરમાતો નથી ...].

#2 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

... وَ قَدِ احْتَجَّ قَوْمٌ مِنَ الْمُنَافِقِینَ عَلَی اللَّهِ إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی أَنْ یَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها وَ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی لَمَّا أَنْزَلَ عَلَی نَبِیِّهِ وَ لِکُلِّ قَوْمٍ هادٍ قَالَ طَائِفَهًٌْ مِنَ الْمُنَافِقِینَ ما ذا أَرادَ اللهُ بِهذا مَثَلًا یُضِلُّ بِهِ کَثِیراً فَأَجَابَهُمُ اللَّهُ تَعَالَی بِقَوْلِهِ إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی ... .

امام علی (علیه السلام) گروهی از منافقین پس از نزول آیه‌ای، درباره‌ی خداوند به احتجاج پرداختند: إِنَّ اللهَ لایَسْتَحْیی أَنْ یَضْرِبَ مَثَلاً ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها این آیه هنگامی نازل شده که خداوند متعال بر پیامبرش آیه: و برای هر گروهی هدایت‌کننده‌ای است [و این‌ها همه بهانه است، نه برای جستجوی حقیقت]. ( رعد/۷ ) را نازل کرد. پس از آن گروهی از منافقین گفتند: «[اگر چنین است و خدا با پیامبرش مردم را هدایت می‌کند] پس خداوند از این مثال‌ها که گروه زیادی را گمراه می‌کند چه چیزی را اراده کرده است»؟ سپس خداوند متعال با این سخن پاسخشان را داد: إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی ... .

Imam Ali (peace be upon him): A group of hypocrites, after the revelation of a verse, argued regarding Allah: إِنَّ اللهَ لایَسْتَحْیی أَنْ یَضْرِبَ مَثَلاً ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها [Indeed, Allah is not ashamed to set forth a parable, even of a mosquito or anything above it]. This verse was revealed when Allah the Exalted revealed to His Prophet the verse: "And for every people there is a guide" [and these are all excuses, not a search for the truth] (Ra'd, verse 7). After that a group of hypocrites said, "[If that is so, and Allah guides people through His Prophet,] then what did Allah intend by these parables that mislead many?" Then Allah the Exalted answered them with this statement: إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی ... .

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): મુનાફિકોના એક જૂથે એક આયત ઉતરી ગયા પછી અલ્લાહ વિષે દલીલ કરી: إِنَّ اللهَ لایَسْتَحْیی أَنْ یَضْرِبَ مَثَلاً ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها [ખરેખર અલ્લાહ મચ્છર અથવા તેનાથી ઉપરની કોઈ પણ વસ્તુની મિસાલ આપવામાં શરમાતો નથી]. આ આયત ત્યારે ઉતરી જ્યારે અલ્લાહ તઆલાએ પોતાના પયગંબર ઉપર આ આયત ઉતારી: "અને દરેક કોમ માટે એક માર્ગદર્શક છે" [અને આ બધું બહાનું છે, સત્યની શોધ માટે નહીં] (રઅદ, આયત ૭). ત્યાર પછી મુનાફિકોના જૂથે કહ્યું: "[જો એમ છે અને અલ્લાહ પોતાના પયગંબર દ્વારા લોકોને હિદાયત આપે છે,] તો પછી અલ્લાહનો આ મિસાલોથી શું ઇરાદો છે જે ઘણાને ગુમરાહ કરે છે"? પછી અલ્લાહ તઆલાએ આ કથન સાથે તેમનો જવાબ આપ્યો: إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی ... .

#3 خداوند باکی ندارد Allah does not care અલ્લાહને કોઈ પરવા નથી

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... لَا یَتْرُکُ حَیَاءً.

امام باقر (علیه السلام) از روی شرم از انجام حقّی صرف نظر نمی‌کند.

Imam Baqir (peace be upon him): He does not refrain from doing what is right out of shame.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): તે શરમના કારણે સાચું કામ કરવાથી પાછો હટતો નથી.

#4 از اینکه مثال بزند To strike a parable ઉદાહરણ આપવાથી

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

مَثَلًا لِلْحَقِّ یُوضِحُهُ بِهِ عِنْدَ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِینَ.

امام باقر (علیه السلام) [منظور از «مثال» در این آیه] مَثَل درست و به‌جایی است که خداوند به وسیله‌ی آن مطلب را برای بندگان مؤمنش شرح و توضیح می‌دهد.

Imam Baqir (peace be upon him): [The meaning of "parable" in this verse] is a fitting and proper parable through which Allah explains and clarifies the matter for His believing servants.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [આ આયતમાં "મિસાલ"નો અર્થ] એક યોગ્ય અને ઠીક મિસાલ છે જેના દ્વારા અલ્લાહ પોતાના મોમિન બંદાઓ માટે વાતને સ્પષ્ટ કરે છે અને સમજાવે છે.

#5 به [موجودات ظاهراً کوچکی مانند] پشه Of a mosquito મચ્છર જેવી (દેખીતી નાની વસ્તુ)ને

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... ما بَعُوضَةً مَا هُوَ بَعُوضَهًُْ الْمَثَلِ.

امام باقر (علیه السلام) منظور از مَثَل‌زدن به پشه، مَثَل‌زدن به چیزی کوچک و کم‌ارزش مانند پشه است.

Imam Baqir (peace be upon him): The meaning of giving the parable of a mosquito is giving a parable of something small and insignificant, like a mosquito.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મચ્છરની મિસાલ આપવાનો અર્થ, મચ્છર જેવી કોઈ નાની અને તુચ્છ વસ્તુની મિસાલ આપવો છે.

#6 به [موجودات ظاهراً کوچکی مانند] پشه Of a mosquito મચ્છર જેવી (દેખીતી નાની વસ્તુ)ને

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

... إِنَّمَا ضَرَبَ اللَّهُ الْمَثَلَ بِالْبَعُوضَهًِْ لِأَنَ الْبَعُوضَهًَْ عَلَی صِغَرِ حَجْمِهَا خَلَقَ اللَّهُ فِیهَا جَمِیعَ مَا خَلَقَ فِی الْفِیلِ مَعَ کِبَرِهِ وَ زِیَادَهًِْ عُضْوَیْنِ آخَرَیْنِ فَأَرَادَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ أَنْ یُنَبِّهَ بِذَلِکَ الْمُؤْمِنِینَ عَلَی لَطِیفِ خَلْقِهِ وَ عَجِیبِ صَنْعَتِه.

امام صادق (علیه السلام) خداوند از آن جهت به پشه مثال زده است که آنچه در فیل با وجود جثّه‌ی بزرگ آن خلق کرده است را در وجود پشه نیز علی‌رغم کوچکی و جثّه‌ی ضعیف آن قرار داده است. گذشته از آن که در پشه دو عضو دیگر نیز خلق کرده که در فیل وجود ندارد؛ تا مؤمنین را متوجّه آفرینش دقیق و مصنوعات عجیب خود بنماید.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah gave the parable of the mosquito because, despite its small and weak body, He placed in the mosquito everything He created in the elephant despite its great size, and beyond that, He created two additional organs in the mosquito that do not exist in the elephant, so that He might draw believers' attention to His precise creation and wondrous craftsmanship.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે મચ્છરની મિસાલ એટલા માટે આપી છે કારણ કે હાથીમાં તેના મોટા શરીર છતાં જે કંઈ પેદા કર્યું છે તે તેણે મચ્છરમાં પણ, તેની નાની અને નબળી કાયા છતાં, મૂક્યું છે. વળી, મચ્છરમાં બે વધારાના અંગો પણ પેદા કર્યા છે જે હાથીમાં નથી, જેથી મોમિનોનું ધ્યાન પોતાની ચોકસાઈભરી સર્જના અને અદ્‌ભુત કારીગરી તરફ દોરી શકે.

#7 به [موجودات ظاهراً کوچکی مانند] پشه Of a mosquito મચ્છર જેવી (દેખીતી નાની વસ્તુ)ને

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... فَقِیلَ لِلْبَاقِرِ (علیه السلام) فَإِنَّ بَعْضَ مَنْ یَنْتَحِلُ مُوَالَاتِکُمْ یَزْعُمُ أَنَّ الْبَعُوضَهًَْ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ أَنَّ مَا فَوْقَهَا وَ هُوَ الذُّبَابُ محمد رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ الباقر (علیه السلام): سَمِعَ هَؤُلَاءِ شَیْئاً لَمْ یَضَعُوهُ عَلَی وَجْهِهِ إِنَّمَا کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَاعِداً ذَاتَ یَوْمٍ وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) إِذْ سَمِعَ قَائِلًا یَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ وَ شَاءَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) وَ سَمِعَ آخَرَ یَقُولُ: مَا شَاءَ اللَّهُ وَ شَاءَ عَلِیٌّ (علیه السلام). فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): لَا تَقْرِنُوا مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ لَا عَلِیّاً (علیه السلام) بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لَکِنْ قُولُوا مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ مَا شَاءَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ مَا شَاءَ عَلِیٌّ (علیه السلام) ثُمَّ مَا شَاءَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ مَا شَاءَ عَلِیٌّ (علیه السلام) إِنَّ مَشِیَّهًَْ اللَّهِ هِیَ الْقَاهِرَهًُْ الَّتِی لَا تُسَاوَی وَ لَا تُکَافَی وَ لَا تُدَانَی وَ مَا محمد (صلی الله علیه و آله) رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی دِینِ اللَّهِ وَ فِی قُدْرَتِهِ إِلَّا کَذُبَابَهًٍْ تَطِیرُ فِی هَذِهِ الْمَمَالِکِ الْوَاسِعَهًِْ وَ مَا عَلِیٌّ (علیه السلام) فِی دِینِ اللَّهِ وَ فِی قُدْرَتِهِ إِلَّا کَبَعُوضَهًٍْ فِی جُمْلَهًِْ هَذِهِ الْمَمَالِکِ مَعَ أَنَّ فَضْلَ اللَّهِ تَعَالَی عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) الْفَضْلُ الَّذِی لَا یَفِی بِهِ فَضْلُهُ عَلَی جَمِیعِ خَلْقِهِ مِنْ أَوَّلِ الدَّهْرِ إِلَی آخِرِهِ هَذَا مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی ذِکْرِ الذُّبَابِ وَ الْبَعُوضَهًِْ فِی هَذَا الْمَکَانِ فَلَا یَدْخُلُ فِی قَوْلِهِ إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی أَنْ یَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً.

امام باقر (علیه السلام) به امام باقر (علیه السلام) عرض شد: «بعضی از کسانی که ادّعای دوستی شما را دارند، گمان می‌کنند که منظور از پشه علی (علیه السلام) و منظور از فراتر از آن که «مگس» است، پیامبراکرم (می‌باشد». حضرت باقر (علیه السلام) در جواب او فرمود: «این‌ها حرفی را شنیده‌اند ولی آن‌طور که باید در جای خود قرار نداده‌اند. روزی پیامبراکرم (با علی (علیه السلام) بود؛ در این هنگام صدای کسی را شنید که گفت: «ما شاء اللَّه و ما شاء محمّد (» یعنی «آنچه خدا و محمّد (بخواهد». و دیگری می‌گفت: «ماشاءاللَّه و ما شاء علی (علیه السلام)» یعنی «آنچه خدا و علی (علیه السلام) بخواهد». حضرت رسول (فرمود: محمّد (و علی (علیه السلام) را با خدا قرین و هم‌طراز قرار ندهید ولی بگویید آنچه خدا بخواهد؛ محمّد (و علی (علیه السلام) نیز همان را می‌خواهند. مشیّت و خواست خدا از همه بالاتر است و کسی قدرت برابری و مقابله و نزدیک‌شدن به آن را ندارد. محمّد (پیامبر خدا در مقابل دین خدا و قدرتش، مانند مگسی است که در این دنیای وسیع پرواز می‌کند و علی (علیه السلام) نیز در مقابل دین و قدرت خدا چون پشه‌ای در مقابل این دنیای وسیع است. [البته این مطلب را باید در نظر گرفت که] لطف و فضل خدا بر محمّد (و علی (علیه السلام) از فضل و عنایتی که بر تمام مردم از ابتدای پیدایش جهان تاکنون داشته، بیشتر است. این است فرمایش پیامبراکرم (در مورد مگس و پشه که البتّه به تفسیر آیه‌ی: إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی أَنْ یَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً مربوط نمی‌شود.

Imam Baqir (peace be upon him): It was said to Imam Baqir (peace be upon him), "Some of those who claim love for you believe that the mosquito refers to Ali (peace be upon him), and what is above it, meaning the fly, refers to the Noble Prophet (peace be upon him and his family)." Imam Baqir (peace be upon him) replied, "They have heard something but have not placed it correctly. One day the Noble Prophet (peace be upon him and his family) was with Ali (peace be upon him); at that time he heard someone say, 'Ma sha' Allah wa ma sha' Muhammad (peace be upon him and his family),' meaning 'What Allah and Muhammad (peace be upon him and his family) will.' And another said, 'Ma sha' Allah wa ma sha' Ali (peace be upon him),' meaning 'What Allah and Ali (peace be upon him) will.' The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said, 'Do not place Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) alongside and equal to Allah, but say what Allah wills; Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) also will the same. Allah's will is above all, and no one has the power to be equal to it, to oppose it, or to draw near it. Muhammad (peace be upon him and his family), the Messenger of Allah, in relation to Allah's religion and power, is like a fly flying in this vast kingdom, and Ali (peace be upon him), in relation to Allah's religion and power, is like a mosquito within this vast kingdom.' [Of course, it should also be considered that] Allah's grace and favor upon Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) is greater than the favor and grace He has shown to all people from the beginning of the world's creation until now. This is what the Noble Prophet (peace be upon him and his family) said regarding the fly and the mosquito, which of course is not related to the exegesis of the verse: إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی أَنْ یَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً [Indeed, Allah is not ashamed to set forth a parable, even of a mosquito]."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને કહેવામાં આવ્યું, "તમારી સાથે મોહબ્બતનો દાવો કરનારાઓમાંથી કેટલાક એવું માને છે કે મચ્છરથી મુરાદ અલી (અલયહિસ્સલામ) છે અને તેનાથી ઉપરની વસ્તુ, એટલે કે માખી, પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે." ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ જવાબમાં ફરમાવ્યું, "આ લોકોએ કંઈક સાંભળ્યું છે પરંતુ તેને યોગ્ય જગ્યાએ મૂક્યું નથી. એક દિવસ પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથે હતા; ત્યારે તેમણે કોઈને કહેતા સાંભળ્યું: 'મા શાઅ અલ્લાહ વ મા શાઅ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)' એટલે કે 'જે અલ્લાહ અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ચાહે.' અને બીજા કોઈએ કહ્યું: 'મા શાઅ અલ્લાહ વ મા શાઅ અલી (અલયહિસ્સલામ)' એટલે કે 'જે અલ્લાહ અને અલી (અલયહિસ્સલામ) ચાહે.' રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહની સાથે ભેગા અને બરાબર ન કરો, પરંતુ કહો જે અલ્લાહ ચાહે; મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) પણ એ જ ચાહે છે. અલ્લાહની મશીય્યત (ઇચ્છા) સૌથી ઉપર છે અને કોઈની પાસે તેની બરાબરી, સામનો કે નજીક આવવાની તાકાત નથી. મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલ્લાહના રસૂલ, અલ્લાહના દીન અને તેની કુદરત સામે, આ વિશાળ સામ્રાજ્યમાં ઉડતી માખી જેવા છે, અને અલી (અલયહિસ્સલામ) પણ અલ્લાહના દીન અને કુદરત સામે, આ વિશાળ સામ્રાજ્યમાં મચ્છર જેવા છે.' [અલબત્ત આ વાત ધ્યાનમાં રાખવી જોઈએ કે] અલ્લાહની કૃપા અને કૃપાદૃષ્ટિ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) ઉપર, દુનિયાની શરૂઆતથી અત્યાર સુધીના તમામ લોકો ઉપર જે કૃપા કરી છે તેનાથી વધારે છે. આ છે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું ફરમાન માખી અને મચ્છર વિષે, જેનો સંબંધ આ આયતના તફસીર સાથે નથી: إِنَّ اللهَ لا یَسْتَحْیِی أَنْ یَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً [ખરેખર અલ્લાહ મચ્છરની મિસાલ આપવામાં શરમાતો નથી]."

#8 و حتّی کمتر از آن And even less than that અને તેનાથી પણ ઓછું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... فَما فَوْقَها فَوْقَ الْبَعُوضَهًِْ وَ هُوَ الذُّبَابُ یَضْرِبُ بِهِ الْمَثَلَ.

امام باقر (علیه السلام) بالاتر از آن یعنی بالاتر از پشه، مگس است که خداوند به آن مَثَل زد.

Imam Baqir (peace be upon him): "Above it," meaning above the mosquito, is the fly, which Allah used as a parable.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): "તેનાથી ઉપર," એટલે કે મચ્છરથી ઉપર, માખી છે, જેની અલ્લાહે મિસાલ આપી.

#9 کسانی که ایمان آورده‌اند Those who have believed તે લોકો જેઓ ઈમાન લાવ્યા છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ بِوَلَایَهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ آلِهِمَا الطَّیِّبِینَ وَ سَلَّمَ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ لِلْأَئِمَّهًِْ أَحْکَامَهُمْ وَ أَخْبَارَهُمْ وَ أَحْوَالَهُمْ وَ لَمْ یُقَابِلْهُمْ فِی أُمُورِهِمْ وَ لَمْ یَتَعَاطَ الدُّخُولَ فِی أَسْرَارِهِمْ وَ لَمْ یُفْشِ شَیْئاً مِمَّا یَقِفُ عَلَیْهِ مِنْهَا إِلَّا بِإِذْنِهِمْ.

امام باقر (علیه السلام) ایمان‌آورندگان کسانی هستند که به محمّد (و علی (علیه السلام) و آل پاکش ایمان‌داشته و تسلیم پیامبر (و ائمّه و احکام و اخبار و احوال آن‌ها هستند؛ به معارضه با آن‌ها برنمی‌خیزند؛ سعی در موشکافی اسرارشان ندارند و اگر بر اسرار آن‌ها اطّلاع یافتند، آن را مگر با اجازه‌ی آنان افشا نمی‌کنند.

Imam Baqir (peace be upon him): The believers are those who believe in Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and his pure family, and submit to the Prophet (peace be upon him and his family) and the Imams and their rulings, reports and states; they do not rise in opposition to them; they do not try to pry into their secrets, and if they do come to know their secrets, they do not disclose them except with their permission.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઈમાનવાળા તે લોકો છે જેઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના પવિત્ર કુટુંબ ઉપર ઈમાન રાખે છે અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને ઇમામો તથા તેમના હુકમો, ખબરો અને હાલાતોને તાબે થાય છે; તેમની સાથે વિરોધ કરતા નથી; તેમના રહસ્યોમાં ઊંડાણપૂર્વક તપાસ કરવાનો પ્રયત્ન કરતા નથી અને જો તેમના રહસ્યો વિષે જાણકારી મળે તો તેમની પરવાનગી વગર તેને જાહેર કરતા નથી.

#10 می‌دانند که آن [مثال، گویای] حقیقتی از طرف پروردگارشان است They know it is the truth from their Lord જાણે છે કે તે [મિસાલ] તેમના પરવરદિગાર તરફથી હકીકત છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... یَعْلَمُ هَؤُلَاءِ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ هَذِهِ صِفَتُهُمْ أَنَّهُ الْمَثَلُ الْمَضْرُوبُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ أَرَادَ بِهِ الْحَقَّ وَ إِبَانَتَهُ وَ الْکَشْفَ عَنْهُ وَ إِیضَاحَهُ.

امام باقر (علیه السلام) مؤمنینی که وصف آن‌ها در این آیه بیان شد، می‌دانند که این‌ها مثال‌های درست و به‌جایی است که خدا برای توضیح و تفهیم حقیقت از آن‌ها استفاده می‌کند.

Imam Baqir (peace be upon him): The believers whose description was stated in this verse know that these are fitting and proper parables that Allah uses to explain and convey the truth.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મોમિનો જેમનું વર્ણન આ આયતમાં કરવામાં આવ્યું, તેઓ જાણે છે કે આ યોગ્ય અને ઠીક મિસાલો છે જેનો ઉપયોગ અલ્લાહ સત્યને સમજાવવા અને સ્પષ્ટ કરવા માટે કરે છે.

#11 می‌دانند که آن [مثال، گویای] حقیقتی از طرف پروردگارشان است They know it is the truth from their Lord જાણે છે કે તે [મિસાલ] તેમના પરવરદિગાર તરફથી હકીકત છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

... فَیَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ یَعنِی أَمِیرُالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) کَمَا أَخَذَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) المِیثَاقَ عَلَیهِم لَهُ.

امام صادق (علیه السلام) مؤمنین می‌دانند که آن، حقّی از جانب خداست و منظور از آن، [ولایت] امیرالمؤمنین است که پیامبر بر [اطاعت و پذیرش ولایت] آن، از مؤمنین عهد و پیمان گرفت.

Imam Sadiq (peace be upon him): The believers know that it is a truth from Allah, and what is meant by it is the [wilayah] of Amir al-Mu'minin, which the Prophet took a covenant and pledge from the believers regarding [obedience to and acceptance of].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મોમિનો જાણે છે કે તે અલ્લાહ તરફથી એક હક છે, અને તેનાથી મુરાદ અમીરુલ મોમિનીનની [વિલાયત] છે, જેની [આજ્ઞાપાલન અને વિલાયત સ્વીકારવા] બાબતે પયગંબરે મોમિનો પાસેથી અહદ અને પયમાન લીધો હતો.

#12 و امّا کسانی که کافر شده‌اند And as for those who have disbelieved અને પરંતુ જે લોકોએ કુફ્ર કર્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... وَ أَمَّا الَّذِینَ کَفَرُوا بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) بِمُعَارَضَتِهِمْ لَهُ فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) بِلِمَ وَ کَیْفَ وَ تَرْکِهِمُ الِانْقِیَادَ لَهُ فِی سَائِرِ مَا أَمَرَ بِهِ فَیَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللهُ بِهذا مَثَلًا.

امام باقر (علیه السلام) کسانی که نسبت به محمّد (کافر شدند، [عنادشان] به‌واسطه‌ی معارضه و دشمنی با او در مورد علی (علیه السلام) بود که با چرا و چگونه [و امّا و اگرهای بی‌جا] و عدم قبول فرمان او در دیگر امور می‌گفتند: «هدف خدا از این مثال‌ها چیست»؟!

Imam Baqir (peace be upon him): Those who disbelieved in Muhammad (peace be upon him and his family) - [their obstinacy] was due to their opposition to and enmity toward him regarding Ali (peace be upon him), [raising] "why" and "how" [and unwarranted ifs and buts], and by not accepting his command in other matters, they said, "What is Allah's purpose in these parables?"

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જેમણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો ઇન્કાર કર્યો, [તેમની હઠ] અલી (અલયહિસ્સલામ) બાબતે તેમની સાથે વિરોધ અને દુશ્મનીના કારણે હતી, જેમાં [બિનજરૂરી] "શા માટે" અને "કેવી રીતે" [અને જો-તો] કરીને અને બીજી બાબતોમાં તેમના હુકમનો સ્વીકાર ન કરીને તેઓ કહેતા હતા: "અલ્લાહનો આ મિસાલોથી શું ઇરાદો છે"?!

#13 [بهانه‌جویی کرده] می‌گویند They say [making excuses] [બહાનું બનાવીને] કહે છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... یَقُولُ الَّذِینَ کَفَرُوا إِنَّ اللهَ یُضِلُّ بِهَذَا الْمَثَلِ کَثِیراً وَ یَهْدِی بِهِ کَثِیراً أَیْ فَلَا مَعْنَی لِلْمَثَلِ لِأَنَّهُ وَ إِنْ نَفَعَ بِهِ مَنْ یَهْدِیهِ فَهُوَ یُضِرُّ بِهِ مَنْ یُضِلُّهُ.

امام باقر (علیه السلام) کافران می‌گویند خدا به‌وسیله‌ی این مثلها گروهی را به کفر می‌کشاند و گروهی را هدایت می‌کند. منظور آن کافران این است که چنین مثل‌هایی فایده‌ای ندارد؛ چرا که اگر گروهی در اثر این مثل‌ها هدایت می‌یابند، گروه دیگری نیز گمراه می‌شوند.

Imam Baqir (peace be upon him): The disbelievers say that Allah, through these parables, drives one group into disbelief and guides another. What those disbelievers mean is that such parables serve no purpose, because if one group is guided through these parables, another group is also led astray.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): કાફિરો કહે છે કે અલ્લાહ આ મિસાલો દ્વારા એક જૂથને કુફ્ર તરફ ધકેલે છે અને એક જૂથને હિદાયત આપે છે. તે કાફિરોનો મતલબ એ છે કે આવી મિસાલોનો કોઈ ફાયદો નથી; કારણ કે જો એક જૂથ આ મિસાલોના કારણે હિદાયત પામે છે, તો બીજું જૂથ પણ ગુમરાહ થાય છે.

#14 خدا جمع زیادی را با آن گمراه و گروه بسیاری را هدایت می کند؛ ولی تنها فاسقان را با آن گمراه می‌سازد Allah misleads many by it and guides many by it; but He misleads only the transgressors by it અલ્લાહ તેના દ્વારા ઘણાને ગુમરાહ કરે છે અને ઘણાને હિદાયત આપે છે; અને તેના દ્વારા માત્ર ફાસિકોને જ ગુમરાહ કરે છે

... یُضِلُّ بِهِ کَثِیراً وَ یَهْدِی بِهِ کَثِیراً وَ ما یُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِینَ فَهَذَا مَعْنَی الضَّلَالِ الْمَنْسُوبِ إِلَیْهِ تَعَالَی لِأَنَّهُ أَقَامَ لَهُمُ الْإِمَامَ الْهَادِیَ لِمَا جَاءَ بِهِ الْمُنْذِرُ فَخَالَفُوهُ وَ صَرَفُوا عَنْهُ بَعْدَ أَنْ أَقَرُّوا بِفَرْضِ طَاعَتِهِ وَ لَمَّا بَیَّنَ لَهُمْ مَا یَأْخُذُونَ وَ مَا یَذَرُونَ فَخَالَفُوهُ ضَلُّوا هَذَا مَعَ عِلْمِهِمْ بِمَا قَالَهُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) ... وَ لَمَّا خَالَفُوا اللَّهَ تَعَالَی ضَلُّوا فَأَضَلُّوا.

امام علی (علیه السلام) این معنی ضلالت است که به خداوند نسبت داده‌می‌شود زیرا خداوند، امام هدایت‌کننده‌ای را [برای تبیین] آنچه که پیامبر منذر آورد، برایشان برانگیخت امّا آن‌ها مخالفت ورزیده و بعد از اینکه به وجوب اطاعت از او اقرار نمودند، باز هم از او روی برگرداندند و زمانی که برای ایشان چیزهایی را که دریافت می‌کردند و چیزهایی را که رها می نمودند، بیان کرد، با او مخالفت کردند و اینگونه آنان با وجود علم و آگاهی نسبت به سخنان پیامبر (گمراه شدند ... و چون به مخالفت با خدای متعال پرداختند، گمراه گشتند؛ پس خداوند آن‌ها را به ضلالت کشاند.

Imam Ali (peace be upon him): This is the meaning of misguidance attributed to Allah, because Allah raised up for them a guiding Imam [to clarify] what the warning Prophet brought, but they opposed him, and after acknowledging the obligation to obey him, they still turned away from him; and when he explained to them what they should take and what they should leave, they opposed him, and thus, despite their knowledge and awareness of the Prophet's words, they went astray ... and because they opposed Allah the Exalted, they went astray; so Allah led them into misguidance.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): આ ગુમરાહીનો અર્થ છે જે અલ્લાહને સોંપવામાં આવે છે, કારણ કે અલ્લાહે તેમના માટે એક માર્ગદર્શક ઇમામને ઊભા કર્યા [જેથી તે] પયગંબર જે ચેતવણી લાવ્યા હતા તે [સ્પષ્ટ કરે], પરંતુ તેમણે વિરોધ કર્યો, અને તેમની આજ્ઞાપાલનની ફરજિયાતતાનો સ્વીકાર કર્યા પછી પણ તેમનાથી મોં ફેરવી લીધું; અને જ્યારે તેમણે તેમના માટે એ સ્પષ્ટ કર્યું કે શું લેવું અને શું છોડવું, ત્યારે તેમણે વિરોધ કર્યો, અને આ રીતે તેઓ પયગંબરના શબ્દો વિષે જ્ઞાન અને જાણકારી હોવા છતાં ગુમરાહ થયા ... અને કારણ કે તેમણે અલ્લાહ તઆલાનો વિરોધ કર્યો, તેઓ ગુમરાહ થયા; તેથી અલ્લાહે તેમને ગુમરાહી તરફ ધકેલ્યા.

#15 خدا جمع زیادی را با آن گمراه و گروه بسیاری را هدایت می کند؛ ولی تنها فاسقان را با آن گمراه می‌سازد Allah misleads many by it and guides many by it; but He misleads only the transgressors by it અલ્લાહ તેના દ્વારા ઘણાને ગુમરાહ કરે છે અને ઘણાને હિદાયત આપે છે; અને તેના દ્વારા માત્ર ફાસિકોને જ ગુમરાહ કરે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ هَذَا الْقَوْلَ مِنَ اللَّهِ رَدٌّ عَلَی مَنْ زَعَمَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی یُضِلُّ الْعِبَادَ ثُمَّ یُعَذِّبُهُمْ عَلَی ضَلَالَتِهِمْ.

امام صادق (علیه السلام) این کلام خداوند عزّوجلّ، در پاسخ و مردودشمردن کسی است که می‌پندارد خداوند تبارک و تعالی بندگان خود را گمراه می‌سازد و سپس به‌خاطر همین گمراهی عذابشان می‌کند.

Imam Sadiq (peace be upon him): This statement of Allah, the Mighty and Majestic, is an answer to and refutation of one who imagines that Allah, Blessed and Exalted, misguides His servants and then punishes them for that very misguidance.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ, અઝ્ઝ વ જલ્લનું આ કથન, તે વ્યક્તિનો જવાબ અને ખંડન છે જે એવું માને છે કે અલ્લાહ, બરકતવાળો અને બુલંદ, પોતાના બંદાઓને ગુમરાહ કરે છે અને પછી આ જ ગુમરાહીના કારણે તેમને અઝાબ આપે છે.

#16 خدا جمع زیادی را با آن گمراه و گروه بسیاری را هدایت می کند؛ ولی تنها فاسقان را با آن گمراه می‌سازد Allah misleads many by it and guides many by it; but He misleads only the transgressors by it અલ્લાહ તેના દ્વારા ઘણાને ગુમરાહ કરે છે અને ઘણાને હિદાયત આપે છે; અને તેના દ્વારા માત્ર ફાસિકોને જ ગુમરાહ કરે છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ تَعَالَی ... یُضِلُّ بِهِ کَثِیراً وَ یَهْدِی بِهِ کَثِیراً قَالَ فَهُوَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) یُضِلُّ بِهِ مَنْ عَادَاهُ وَ یَهْدِی بِهِ مَنْ وَالَاهُ وَ ما یُضِلُّ بِهِ‌یَعْنِی عَلِیّاً (علیه السلام) إِلَّا الْفاسِقِینَ.

امام باقر (علیه السلام) [منظور از آن چیزی که عدّه‌ای را به خاطر سرکشی خود گمراه و عدّه‌ای را هدایت می‌کند] علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است که هرکه با او دشمنی کند گمراه گردیده و هرکه با او دوستی نموده و ولایتش را بپذیرد، هدایت می‌شود. و مراد از آن چیزی که به خاطر او گمراه می‌شوند، علی (علیه السلام) است که کسی جز فاسقین از این طریق گمراه نمی‌شود.

Imam Baqir (peace be upon him): [The meaning of that which misguides some due to their own rebellion and guides others] is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him); whoever shows enmity toward him becomes misguided, and whoever befriends him and accepts his wilayah is guided. And what is meant by that on account of which people are misguided is Ali (peace be upon him), for no one is misguided through this except the transgressors.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [જેના કારણે કેટલાક પોતાની બળવાખોરીના લીધે ગુમરાહ થાય છે અને કેટલાક હિદાયત પામે છે તેનો મતલબ] અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે; જે કોઈ તેમની સાથે દુશ્મની કરે તે ગુમરાહ થાય છે અને જે કોઈ તેમની સાથે દોસ્તી કરે અને તેમની વિલાયત સ્વીકારે તે હિદાયત પામે છે. અને જેના કારણે લોકો ગુમરાહ થાય છે તેનાથી મુરાદ અલી (અલયહિસ્સલામ) છે, કારણ કે આ રસ્તેથી ફાસિકો સિવાય કોઈ ગુમરાહ થતું નથી.

#17 خدا جمع زیادی را با آن گمراه و گروه بسیاری را هدایت می کند؛ ولی تنها فاسقان را با آن گمراه می‌سازد Allah misleads many by it and guides many by it; but He misleads only the transgressors by it અલ્લાહ તેના દ્વારા ઘણાને ગુમરાહ કરે છે અને ઘણાને હિદાયત આપે છે; અને તેના દ્વારા માત્ર ફાસિકોને જ ગુમરાહ કરે છે

الصّادقین (علیها السلام) al-Sadiqayn (peace be upon them) અસ્-સાદિકૈન (અલયહિમુસ્સલામ)

... فَرَدَّ اللَّهُ تَعَالَی عَلَیْهِمْ قِیلَهُمْ فَقَالَ وَ ما یُضِلُّ بِهِ أَیْ وَ مَا یُضِلُّ اللَّهُ بِالْمَثَلِ إِلَّا الْفاسِقِینَ.

امام باقر (علیه السلام)و امام صادق (علیه السلام) [برخی از کافرین درباره‌ی این آیه می‌گفتند «خدا عدّه‌ی زیادی از مردم را به‌وسیله‌ی این مثل‌ها گمراه می‌کند]» امّا خداوند در ردّ گفتار آن‌ها فرمود وَ ما یُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقینَ یعنی خداوند به‌وسیله‌ی این مثال‌ها فقط تبهکاران و فاسقین را [که خود راه گمراهی را انتخاب کرده‌اند] گمراه می‌کند.

Imam Baqir (peace be upon him) and Imam Sadiq (peace be upon him): [Some of the disbelievers used to say about this verse, "Allah leads many people astray by means of these parables]" but Allah, in refuting their words, said وَ ما یُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقینَ [and He does not cause to err by it except the transgressors], meaning Allah leads astray by these parables only the wrongdoers and transgressors [who have themselves chosen the path of misguidance].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) અને ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [કેટલાક કાફિરો આ આયત વિશે કહેતા હતા, "અલ્લાહ ઘણા લોકોને આ મિસાલો દ્વારા ગુમરાહ કરે છે]" પરંતુ અલ્લાહે તેમની વાતના જવાબમાં ફરમાવ્યું وَ ما یُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقینَ [અને તે તેના દ્વારા ફાસિકો (અવજ્ઞાકારીઓ) સિવાય કોઈને ગુમરાહ કરતો નથી], એટલે કે અલ્લાહ આ મિસાલો દ્વારા ફક્ત તબાહકારો અને ફાસિકોને જ [જેમણે પોતે ગુમરાહીનો રસ્તો પસંદ કર્યો છે] ગુમરાહ કરે છે.

#18 فاسقان The transgressors ફાસિકો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... الْجَانِینَ عَلَی أَنْفُسِهِمْ بِتَرْکِ تَأَمُّلِهِ وَ بِوَضْعِهِ عَلَی خِلَافِ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِوَضْعِهِ عَلَیْهِ.

امام باقر (علیه السلام) منظور از فاسِقینَ در اینجا کسانی هستند که با ترک اندیشه در دستورات خدا به خودشان ستم می‌کنند و بر خلاف امر خدا عمل می نمایند.

Imam Baqir (peace be upon him): What is meant by al-fasiqin (the transgressors) here are those who wrong themselves by neglecting to reflect on Allah's commands and act contrary to Allah's command.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અહીં ફાસિકીન (અવજ્ઞાકારીઓ) નો અર્થ એ લોકો છે જેઓ અલ્લાહના આદેશો પર વિચાર કરવાનું છોડીને પોતાના પર જુલમ કરે છે અને અલ્લાહના આદેશની વિરુદ્ધ કાર્ય કરે છે.

#19 فاسقان The transgressors ફાસિકો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

... الْفاسِقِینَ یَعْنِی مَنْ خَرَجَ مِنْ وَلَایَتِهِ (علی (علیه السلام)) فَهُوَ فَاسِق.

امام باقر (علیه السلام) فاسق کسی است که از ولایت علی (علیه السلام) سرباززند.

Imam Baqir (peace be upon him): A fasiq (transgressor) is one who turns away from the wilayah (guardianship) of Ali (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ફાસિક (અવજ્ઞાકારી) એ છે જે અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત (વલી હોવા)થી મોં ફેરવે છે.