فَمَنْ أَنْفَقَ مَالَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاهًِْ اللَّهِ ثُمَّ امْتَنَّ عَلَی مَنْ تَصَدَّقَ عَلَیْهِ کَانَ کَمَنْ قَالَ اللَّهُ أَ یَوَدُّ أَحَدُکُمْ أَنْ تَکُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِیلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُ فِیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْکِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فِیهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ قَالَ الْإِعْصَارُ الرِّیَاحُ فَمَنِ امْتَنَّ عَلَی مَنْ تَصَدَّقَ عَلَیْهِ کَانَتْ کَمَنْ کَانَ لَهُ جَنَّهًٌْ کَثِیرُ الثِّمَارِ وَ هُوَ شَیْخٌ ضَعِیفٌ لَهُ أَوْلَادٌ ضُعَفَاءُ فَیَجِیءُ رِیحٌ وَ نَارٌ فَتُحْرِقُ مَالَهُ کُلَّه.
امام صادق (علیه السلام) هرکس مالش را برای کسب رضای پروردگار ببخشد سپس بر کسی‌که به او صدقه داده، منّت گذارد همان‌گونه باشد که خداوند فرمود: أَ یَوَدُّ أَحَدُکُمْ أَنْ تَکُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِیلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُ فِیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْکِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فِیهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ [منظور از] إِعْصارٌ باد است. هرکس که بر صدقه‌گیرنده‌اش منّت گذارد، همچون شخصی است که باغی پر از خرما دارد و درحالی‌که خودش پیرمردی ضعیف و دارای فرزندان صغیر و ناتوان است، بادی یا آتشی می‌آید و تمام مالش را می‌سوزاند.
Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever spends his wealth to seek the pleasure of the Lord and then reproaches the one to whom he gave charity is like the one of whom Allah said: أَ یَوَدُّ أَحَدُکُمْ أَنْ تَکُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِیلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُ فِیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْکِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فِیهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ [Does one of you like that he should have a garden of palms and vines with streams flowing beneath it; he has in it all kinds of fruits; and old age has overtaken him and he has weak offspring, when a whirlwind with fire in it smites it so it becomes blasted]. [What is meant by] إِعْصارٌ is wind. Whoever reproaches the one who received his charity is like a person who owns a garden full of date-palms while he himself is a weak old man with small and helpless children, and a wind or a fire comes and burns all his wealth.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ પોતાનું ધન પરવરદિગારની પ્રસન્નતા મેળવવા માટે ખર્ચ કરે અને પછી જેને સદકો આપ્યો છે તેના પર અહેસાન જતાવે, તે તેવો જ છે જેમ અલ્લાહે ફરમાવ્યું: أَ یَوَدُّ أَحَدُکُمْ أَنْ تَکُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِیلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُ فِیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْکِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فِیهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ [શું તમારામાંથી કોઈ એવું ઈચ્છે છે કે તેની પાસે ખજૂરો અને દ્રાક્ષોનો એક બગીચો હોય, જેની નીચે નહેરો વહેતી હોય, અને તેમાં તેના માટે દરેક પ્રકારના ફળો હોય, અને તેને વૃદ્ધાવસ્થાએ ઘેરી લીધો હોય અને તેના નાના (નબળા) સંતાનો હોય, ત્યારે તે [બગીચા] પર એક એવું વાવાઝોડું આવે જેમાં આગ હોય અને તે બળી જાય]. [ઉદ્દેશ્ય] إِعْصارٌ થી પવન છે. જે કોઈ પોતાના સદકો લેનાર પર અહેસાન જતાવે, તે તેવા વ્યક્તિ જેવો છે જેની પાસે ખજૂરોથી ભરેલો બગીચો છે અને પોતે નબળો વૃદ્ધ છે અને નાનાં, નબળાં સંતાનો છે, અને એક પવન કે આગ આવે અને તેનું બધું ધન બાળી નાખે.