سورة البقرة

کسانى‌که اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌کنند، همانند بذرى هستند که هفت خوشه برویاند؛ ‌که در هر خوشه، یکصد ‌دانه باشد؛ ‌و خداوند آن را براى هر‌کس بخواهد [و شایسته باشد]، دو یا چند برابر مى‌کند؛ ‌و لطف خدا گسترده، و او [به همه چیز] داناست.

کسانى که اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌کنند، سپس به دنبال انفاقى که کرده‌اند، منّت نمى‌گذارند و آزارى نمى‌رسانند، پاداش آنها نزد پروردگارشان [محفوظ] است؛ ‌نه ترسى دارند، و نه اندوهگین مى‌شوند.

گفتار پسندیده [در برابر نیازمندان]، و عفو [و گذشت از تندخویى آنها]، از صدقه‌اى که آزارى به دنبال آن باشد، بهتر است؛ و خداوند، بى‌نیاز و داراى حلم است.

اى کسانى‌که ایمان آورده‌اید! صدقات خود را با منّت و آزار، باطل نسازید؛ ‌همانند کسى‌که مال خود را براى نشان‌دادن به مردم، انفاق مى‌کند؛ و به خدا و روز واپسین، ایمان نمى‌آورد؛ ‌[عمل] او همچون قطعه سنگى است که بر آن، [قشر نازکى از] خاک باشد؛ ‌[و بذرهایى در آن افشانده‌شود؛] و رگبارى بر آن ببارد، [و همه‌ی خاک‌ها و بذرها را بشوید،] و آن را صاف [و خالى از خاک و بذر] رها کند. آنها از کارى که انجام داده‌اند، چیزى به‌دست نمى‌آورند؛ ‌و خداوند، گروه کافران را هدایت نمى‌کند.

و [عمل] کسانى که اموال خود را براى خشنودى خدا و پایدار‌ساختن [فضایل انسانى در] روح خود، انفاق مى‌کنند، همچون باغى است که در نقطه‌ی بلندى باشد، و باران‌هاى درشت به آن برسد، و میوه‌ی خود را دوچندان دهد. و اگر باران درشت به آن نرسد، بارانى نرم به آن مى‌رسد. [و در هر‌حال، شاداب و با طراوت است] و خداوند به آنچه انجام می‌دهید، بیناست.

آیا کسى از شما دوست دارد که باغى از درختان خرما و انگور داشته ‌باشد که از پاى درختان آن، نهرها بگذرد و براى او در آن (باغ) از هر‌گونه میوه‌اى وجود داشته ‌باشد، و در حالى که به سنّ پیرى رسیده و فرزندانى ناتوان دارد؛ ‌گردبادى [شدید]، که در آن آتش [سوزانى] است، به آن برخورد کند و [شعله‌ور گردد] و بسوزد؟! [همین‌طور است حال کسانى که انفاق‌هاى خود را، با ریا و منّت و آزار، باطل مى‌کنند]. این‌چنین خداوند آیات خود را براى شما آشکار مى‌سازد؛ ‌ شاید بیندیشید [و راه حق را بیابید] !

اى کسانى‌که ایمان آورده‌اید! از اموال پاکیزه‌اى که به‌دست آورده‌اید، و از آنچه از زمین براى شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ ‌و براى انفاق، به سراغ بى‌ارزش آن نروید درحالى‌که خودِ شما، [به هنگام پذیرش اموال، ] حاضر نیستید آنها را بپذیرید؛ ‌مگر از روى اغماض و کراهت. و بدانید خداوند، بى نیاز و ستوده است.

شیطان، شما را [هنگام انفاق] وعده‌ی فقر و تهیدستى مى‌دهد؛ ‌و به زشتی‌ها امر مى‌کند؛ ولى خداوند وعده‌ی «آمرزش» و «فزونى» به شما مى‌دهد؛ ‌و خداوند، رحمت و قدرتش گسترده، و [به هر چیز] داناست. [و به وعده‌ی خود وفا مى‌کند.]

دانش و حکمت را به هر‌کس بخواهد [و شایسته باشد] مى‌دهد؛ ‌و به هرکس دانش داده‌شود، خیر فراوانى داده شده است. و جز خردمندان، [این حقایق را درک نمى‌کنند، و] متذکّر نمى‌گردند.

و هر چیز را که انفاق مى‌کنید، یا نذر مى‌کنید [که در راه خدا انفاق نمایید]، خداوند از آن آگاه است. و ستمکاران [ریاکار و منّت‌گذار]، هیچ یاورى ندارند.