سورة البقرة

Verse 267 of 286

2:267

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذيهِ إِلاَّ أَنْ تُغْمِضُوا فيهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ أللهَ غَنِيٌّ حَميدٌ

اى کسانى‌که ایمان آورده‌اید! از اموال پاکیزه‌اى که به‌دست آورده‌اید، و از آنچه از زمین براى شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ ‌و براى انفاق، به سراغ بى‌ارزش آن نروید درحالى‌که خودِ شما، [به هنگام پذیرش اموال، ] حاضر نیستید آنها را بپذیرید؛ ‌مگر از روى اغماض و کراهت. و بدانید خداوند، بى نیاز و ستوده است.

O you who believe! spend (benevolently) of the good things that you earn and or what We have brought forth for you out of the earth, and do not aim at what is bad that you may spend (in alms) of it, while you would not take it yourselves unless you have its price lowered, and know that Allah is Self-sufficient, Praiseworthy.

અય ઈમાન લાવનારાઓ ! તમોએ જે કાંઈ નેક કમાણી કરી છે તથા અમોએ તમારા માટે ઝમીનમાં (જે) કાંઈ પૈદા કર્યું છે તેમાંથી (અલ્લાહની રાહમાં) ઇન્ફાક (ખર્ચ) કરો, ખરાબ વસ્તુનો ઇન્ફાક (ખર્ચ) કરવા માટે હાથ લંબાવજો નહી જે માલ અગર તમને આપવામાં આવે તો ચશ્મપોશી (આંખ આડા કાન) કર્યા સિવાય લેશો નહી; આ જાણી લો કે ખરેજ અલ્લાહ બેનિયાઝ વખાણને પાત્ર છે.

#1 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از اموال پاکیزه‌ای که به‌دست آورده‌اید، انفاق کنید O you who believe! Spend from the good things you have earned અય ઈમાનવાળાઓ! તમે જે પાક માલ કમાવ્યો છે તેમાંથી ખર્ચ કરો

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی مَا فَرَضَ الْإِیمَانَ عَلَی جَارِحَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ وَ مَا مِنْ جَارِحَهًٍْ مِنْ جَوَارِحِ الْإِنْسَانِ إِلَّا وَ قَدْ وُکِلَتْ بِغَیْرِ مَا وُکِلَتْ بِهِ الْأُخْرَی ... فَرَضَ عَلَی الْیَدَیْنِ الْإِنْفَاقَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ تَعَالَی فَقَالَ أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ.

امام علی (علیه السلام) خداوند بر تک‌تک جوارح، تکلیف دینی خاصّی را واجب نموده است. و عضوی از بدن انسان را نمی‌یابی که مکلّف به انجام تکلیفی باشد که عضو دیگری به آن مکلّف شده‌باشد ... بر دو دست انفاق، در راه خدا را واجب نمود و فرمود: أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ.

Imam Ali (peace be upon him): Allah has made a specific religious duty obligatory upon each and every limb. You will not find any limb of the human body tasked with a duty that another limb has been tasked with ... He made obligatory upon the two hands spending in the way of Allah, and said: أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ [Spend of the good things that you earn and of what We have brought forth for you from the earth].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે દરેક એક-એક અંગ પર એક ખાસ દીની ફરજ વાજિબ કરી છે. અને તમને માનવ શરીરનું કોઈ અંગ એવું નહીં મળે જે એ ફરજ કરવા માટે મુકલ્લફ હોય જે બીજા અંગને સોંપાયેલી હોય ... બે હાથો પર અલ્લાહના માર્ગમાં ઇન્ફાક (ખર્ચ કરવો) વાજિબ કર્યો અને ફરમાવ્યું: أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ [જે પાકીઝા વસ્તુઓ તમે કમાવ છો અને જે અમે તમારા માટે ધરતીમાંથી કાઢી છે તેમાંથી ખર્ચ કરો].

#2 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از اموال پاکیزه‌ای که به‌دست آورده‌اید، انفاق کنید O you who believe! Spend from the good things you have earned અય ઈમાનવાળાઓ! તમે જે પાક માલ કમાવ્યો છે તેમાંથી ખર્ચ કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ الْقَوْمُ قَدْ کَسَبُوا مَکَاسِبَ سَوْءٍ فِی الْجَاهِلِیَّهًِْ فَلَمَّا أَسْلَمُوا أَرَادُوا أَنْ یُخْرِجُوهَا مِنْ أَمْوَالِهِمْ لِیَتَصَدَّقُوا بِهَا فَأَبَی اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِلَّا أَنْ یُخْرِجُوا مِنْ أَطْیَبِ مَا کَسَبُوا.

امام صادق (علیه السلام) در [زمان] جاهلیّت مردمان به کسب و کارهای بد می‌پرداختند. هنگامی که اسلام آوردند، بر آن شدند تا این‌گونه اموال را از خود دور کنند و آن‌ها را به عنوان صدقه به دیگران ببخشند. خداوند متعال چنین کاری را نپسندید و خواست تا از مال‌های پاکیزه‌ی خویش انفاق کنند.

Imam Sadiq (peace be upon him): In the [time of] Jahiliyya (pre-Islamic ignorance), people engaged in evil trades and earnings. When they embraced Islam, they resolved to remove such wealth from themselves and give it away as charity to others. Allah the Exalted did not approve of such an act, and willed that they spend from their pure wealth.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જાહિલિય્યત [ઇસ્લામ પહેલાંની અજ્ઞાનતા]ના [સમય] માં લોકો ખરાબ કમાણી અને વ્યવસાયોમાં લાગેલા હતા. જ્યારે તેઓ ઇસ્લામ લાવ્યા, ત્યારે તેઓએ નક્કી કર્યું કે આવી માલમિલકતને પોતાનાથી દૂર કરે અને તેને સદકા તરીકે બીજાઓને આપી દે. અલ્લાહ તઆલાએ આવા કામને પસંદ ન કર્યું, અને ચાહ્યું કે તેઓ પોતાની પાકીઝા માલમિલકતમાંથી ઇન્ફાક (ખર્ચ) કરે.

#3 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از اموال پاکیزه‌ای که به‌دست آورده‌اید، انفاق کنید O you who believe! Spend from the good things you have earned અય ઈમાનવાળાઓ! તમે જે પાક માલ કમાવ્યો છે તેમાંથી ખર્ચ કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَتْ عِنْدَ النَّاسِ حِینَ أَسْلَمُوا مَکَاسِبُ مِنَ الرِّبَا وَ مِنْ أَمْوَالٍ خَبِیثَهًٍْ کَانَ الرَّجُلُ یَتَعَمَّدُهَا مِنْ بَیْنِ مَالِهِ فَیَتَصَدَّقُ بِهَا فَنَهَاهُمُ اللَّهُ عَنْ ذَلِکَ وَ إِنَّ الصَّدَقَهًَْ لَا تَصْلُحُ إِلَّا مِنْ کَسْبٍ طَیِّبٍ.

امام صادق (علیه السلام) مردم هنگامی که اسلام آوردند درآمدهایی داشتند که از ربا و راه‌های ناصواب به‌دست آورده‌بودند. [این] افراد قصدِ آن کردند تا آن‌ها را از بین اموال خود خارج کرده و صدقه بدهند، که خداوند آنان را از این کار بازداشت. [زیرا] صدقه تنها باید از روزی پاک داده‌شود.

Imam Sadiq (peace be upon him): When people embraced Islam, they had incomes which they had earned through usury and improper means. [These] individuals intended to take them out from among their wealth and give them as charity, but Allah forbade them from this act. [For] charity must only be given from pure sustenance.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): લોકો જ્યારે ઇસ્લામ લાવ્યા ત્યારે તેમની પાસે એવી આવક હતી જે તેમણે વ્યાજ અને ખોટા માર્ગોથી કમાવી હતી. [આ] લોકોએ ઇરાદો કર્યો કે તેને પોતાની માલમિલકતમાંથી કાઢીને સદકામાં આપી દે, પરંતુ અલ્લાહે તેમને આ કામથી રોક્યા. [કારણ કે] સદકા ફક્ત પાક રોજીમાંથી જ આપવો જોઈએ.

#4 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از اموال پاکیزه‌ای که به‌دست آورده‌اید، انفاق کنید O you who believe! Spend from the good things you have earned અય ઈમાનવાળાઓ! તમે જે પાક માલ કમાવ્યો છે તેમાંથી ખર્ચ કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

هُمْ قَوْمٌ کَسَبُوا مَکَاسِبَ خَبِیثَهًًْ قَبْلَ أَنْ یُسْلِمُوا فَلَمَّا أَنْ حَسُنَ إِسْلَامُهُمْ أَبْغَضُوا ذَلِکَ الْکَسْبَ الْخَبِیثَ وَ جَعَلُوا یُرِیدُونَ أَنْ یُخْرِجُوهُ مِنْ أَمْوَالِهِمْ فَأَبَی اللَّهُ أَنْ یَتَقَرَّبُوا إِلَیْهِ إِلَّا بِأَطْیَبِ مَا کَسَبُوا.

امام صادق (علیه السلام) این قوم پیش از آنکه اسلام بیاورند، از راه‌های نادرست، کسب مال کرده‌اند. پس زمانی که به خوبی اسلام را پذیرفتند از آن اموال ناپاک بیزاری جسته و مصمّم شدند که آن‌ها را از اموالشان جدا کنند. خداوند از اینکه آن‌ها از آن اموال ناپاک برای تقرّب به خداوند انفاق کنند، ابا کرد. [زیرا] خداوند تنها تقرّب را با انفاق از پاک‌ترین اموال به‌دست آمده، می‌پسندد.

Imam Sadiq (peace be upon him): This group, before they embraced Islam, had earned wealth through improper means. So when they accepted Islam well, they detested that impure wealth and resolved to separate it from their possessions. Allah refused that they should seek nearness to Him through spending from that impure wealth. [For] Allah approves nearness [being sought] only through spending from the purest of the wealth acquired.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ કૌમે ઇસ્લામ લાવ્યા પહેલાં, ખોટા માર્ગોથી માલ કમાવ્યો હતો. પછી જ્યારે તેઓએ ઇસ્લામને સારી રીતે સ્વીકાર્યું, ત્યારે તે નાપાક માલથી બિઝાર થઈ ગયા અને મક્કમ થયા કે તેને પોતાની માલમિલકતમાંથી અલગ કરે. અલ્લાહે એ વાતથી ઇનકાર કર્યો કે તેઓ તે નાપાક માલથી અલ્લાહની નિકટતા માટે ઇન્ફાક કરે. [કારણ કે] અલ્લાહ ફક્ત મેળવેલી સૌથી પાકીઝા માલમિલકતમાંથી ઇન્ફાક દ્વારા જ નિકટતાને પસંદ કરે છે.

#5 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از اموال پاکیزه‌ای که به‌دست آورده‌اید، انفاق کنید O you who believe! Spend from the good things you have earned અય ઈમાનવાળાઓ! તમે જે પાક માલ કમાવ્યો છે તેમાંથી ખર્ચ કરો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

کَانَتْ بَقَایَا فِی أَمْوَالِ النَّاسِ أَصَابُوهَا مِنَ الرِّبَا وَ مِنَ الْمَکَاسِبِ الْخَبِیثَهًِْ قَبْلَ ذَلِکَ فَکَانَ أَحَدُهُمْ یَتَیَمَّمُهَا فَیُنْفِقُهَا وَ یَتَصَدَّقُ بِهَا فَنَهَاهُمُ اللَّهُ عَنْ ذَلِکَ.

امام باقر (علیه السلام) بقایایی در اموال مردم وجود داشت که پیش از اسلام از ربا و راه‌های نادرستی به‌دست آورده‌بودند، و عدّه‌ای از آنان به قصد انفاق، آن اموال را برمی‌داشتند و صدقه می‌دادند. ولی خداوند آنان را از این کار نهی فرمود.

Imam Baqir (peace be upon him): There remained in people's wealth some remnants which, before that, they had acquired through usury and improper earnings. Some of them, with the intention of spending, would take up that wealth and give it as charity. But Allah forbade them from this act.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): લોકોની માલમિલકતમાં કેટલાક બાકી રહેલા [માલ] હતા જે ઇસ્લામ પહેલાં તેઓએ વ્યાજ અને ખોટા માર્ગોથી કમાવ્યા હતા, અને તેમાંથી કેટલાક લોકો ઇન્ફાક કરવાના ઇરાદાથી તે માલ ઉઠાવીને સદકો આપતા. પરંતુ અલ્લાહે તેમને આ કામથી રોક્યા.

#6 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از اموال پاکیزه‌ای که به‌دست آورده‌اید، انفاق کنید O you who believe! Spend from the good things you have earned અય ઈમાનવાળાઓ! તમે જે પાક માલ કમાવ્યો છે તેમાંથી ખર્ચ કરો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَ اللَّهَ یَقْبَلُ الصَّدَقَاتِ وَ لَا یَقْبَلُ مِنْهَا إِلَّا الطَّیِّب.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) خداوند صدقه‌ها را می‌پذیرد و فقط پاکیزه‌های آن را قبول می‌کند.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Allah accepts charities, and He accepts only the pure of them.

રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ સદકાઓને કબૂલ કરે છે, અને તેમાંથી ફક્ત પાકીઝા [શુદ્ધ] વસ્તુઓ જ કબૂલ કરે છે.

#7 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ لَا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ قِیلَ: هُوَ الزَّکَاهًُْ الْوَاجِبَهًُْ وَ مَا فَرَضَهُ اللَّهُ فِی الْأَمْوَالِ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) در مورد وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ گفته‌اند: مقصود، پرداخت زکات واجب و پرداختیهای واجب مالی [مثل خمس و ...] است که خداوند در اموال مقرّر کرده است.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) regarding وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ [and do not aim at what is bad that you may spend of it] said: What is meant is the payment of the obligatory zakat and the obligatory financial dues [such as khums and so on] that Allah has prescribed on wealth.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ [અને ખરાબ વસ્તુ ખર્ચ કરવાનો ઇરાદો ન કરો] વિશે કહ્યું: તેનો હેતુ વાજિબ ઝકાત અને વાજિબ માલી ચૂકવણીઓ [જેમ કે ખુમ્સ વગેરે] છે જે અલ્લાહે માલમાં મુકર્રર કરી છે.

#8 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ اللهُ تَعَالَی یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ إِنَ أَحَدَهُمْ یَرْفَعُ یَدَیْهِ إِلَی السَّمَاءِ وَ یَقُولُ یَا رَبِّ یَا رَبِّ وَ مَطْعَمُهُ مِنْ حَرَامٍ وَ مَکْسَبُهُ مِنْ حَرَامٍ وَ غُذِّیَ مِنْ حَرَامٍ فَأَنَّی یُسْتَجَابُ لِهَذَا وَ أَیُّ عَمَلٍ یُقْبَلُ لِهَذَا وَ هُوَ یُنْفِقُ فِیهِ مِنْ غَیْرِ حِل.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) خدای تعالی فرمود: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ اگر کسی از بندگان خدا، دستانش را [برای دعاکردن] به‌سوی آسمان بالا برد و در حالی‌که اموال، درآمد و غذایش از حرام باشد، دعا کند و ای خدایا، ای خدایا بگوید، چگونه امکان دارد که دعایش مستجاب شود؟! و کدام کار از او پذیرفته خواهدبود؟! [انفاق نیز از او پذیرفته نیست زیرا] انفاق او نیز، انفاق از مال غیر حلال است.

The Prophet (peace be upon him and his family): Allah the Exalted said: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ [O you who believe! Spend of the good things you have earned and of what We have brought forth for you]. If one of the servants of Allah raises his hands towards the sky [to make supplication] while his wealth, his income and his food are from what is forbidden, and he supplicates and says, "O Lord, O Lord," how is it possible that his supplication be answered?! And which of his deeds will be accepted?! [His spending too is not accepted from him, because] his spending is also spending from wealth that is not lawful.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ [હે ઈમાન લાવનારાઓ! તમે જે કમાયું છે તેમાંથી પવિત્ર વસ્તુઓ ખર્ચ કરો અને જે અમે તમારા માટે [ધરતીમાંથી] કાઢ્યું છે તેમાંથી પણ]. જો અલ્લાહના બંદાઓમાંથી કોઈ પોતાના હાથ [દુઆ કરવા માટે] આસમાન તરફ ઊંચા કરે અને તેની સંપત્તિ, આવક અને ખોરાક હરામમાંથી હોય તેવી હાલતમાં દુઆ કરે અને કહે "ઓ અલ્લાહ, ઓ અલ્લાહ", તો કેવી રીતે શક્ય છે કે તેની દુઆ કબૂલ થાય?! અને તેનું કયું કાર્ય કબૂલ થશે?! [તેનું ખર્ચ કરવું પણ કબૂલ નથી કારણ કે] તેનું ખર્ચ પણ ગેર-હલાલ સંપત્તિમાંથી ખર્ચ કરવું છે.

#9 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا أَمَرَ بِالنَّخْلِ أَنْ یُزَکَّی یَجِیءُ قَوْمٌ بِأَلْوَانٍ مِنَ التَّمْرِ هُوَ مِنْ أَرْدَإِ التَّمْرِ یُؤَدُّونَهُ عَنْ زَکَاتِهِمْ یُقَالُ لَهُ الْجُعْرُورُ وَ الْمِعَی‌فَأْرَهًٍْ قَلِیلَهًُْ اللِّحَاءِ عَظِیمَهًُْ النَّوَی فَکَانَ بَعْضُهُمْ یَجِیءُ بِهَا عَنِ التَّمْرِ الْجَیِّدِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَا تَخْرُصُوا هَاتَیْنِ وَ لَا تَجِیئُوا مِنْهَا بِشَیْءٍ وَ فِی ذَلِکَ أَنْزَلَ اللَّهُ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ إِلَی قَوْلِهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ وَ الْإِغْمَاضُ أَنْ یَأْخُذَ هَاتَیْنِ التَّمْرَتَیْنِ مِنَ التَّمْرِ وَ قَالَ لَا یَصِلُ إِلَی اللَّهِ صَدَقَهًٌْ مِنْ کَسْبٍ حَرَامٍ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) از امام صادق (علیه السلام)نقل شده است که فرموده‌اند: وقتی رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) دستور داد که زکات خرما را بپردازند، گروهی با خرماهای مختلف که از پست‌ترین نوع خرما بود و به «جعرور» و «معافاره» معروف بود که گوشت کم و هسته‌ی درشت دارد (خرمای نامرغوب) برای پرداخت زکاتشان به نزد حضرت آمدند و گروه دیگری بهترین خرمایشان را نزد ایشان آوردند. حضرت فرمود: «این دو نوع خرمای بی‌کیفیّت را [به عنوان فریب‌کاری و فرار از زکات] با دیگر خرماها مخلوط نکنید». و از آن خرماهای بی‌کیفیّت، به عنوان زکات نیاورید. در آن وقت خداوند این آیه را فرو فرستاد: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ ... إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ و از گرفتن آن دو نوع خرمای بی‌کیفیّت اغماض نموده و فرمود: «صدقه‌ای که از مال حرام پرداخت شود، به خداوند نمی‌رسد».

The Prophet (peace be upon him and his family): It has been narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) ordered that the zakat of dates be paid, a group came with various dates that were of the poorest type of dates, known as "Ju'rur" and "Mu'afara" — dates with little flesh and large pits (low-quality dates) — to pay their zakat, and another group brought their best dates to him. The Prophet said: "Do not mix these two kinds of low-quality dates [as a means of deception and evading zakat] with the other dates." And do not bring those low-quality dates as zakat. At that time Allah sent down this verse: يا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ ... إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ [O you who believe! Spend of the good things that you have earned ... unless you close your eyes to it], and he overlooked the taking of those two kinds of low-quality dates, and said: "A charity paid from unlawful wealth does not reach Allah."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરવામાં આવ્યું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: જ્યારે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ખજૂરની ઝકાત ચૂકવવાનો હુકમ આપ્યો, ત્યારે એક જૂથ વિવિધ પ્રકારની ખજૂરો સાથે આવ્યું જે ખજૂરના સૌથી હલકા પ્રકારની હતી અને "જુઅરૂર" તથા "મુઆફારહ" તરીકે ઓળખાતી હતી, જેમાં ગૂદો ઓછો અને ઠળિયો મોટો હોય છે (નબળી ગુણવત્તાની ખજૂર), પોતાની ઝકાત ચૂકવવા માટે હઝરત પાસે આવ્યું, અને બીજું જૂથ પોતાની શ્રેષ્ઠ ખજૂર તેમની પાસે લાવ્યું. હઝરતે ફરમાવ્યું: "આ બે પ્રકારની નબળી ગુણવત્તાની ખજૂરોને [છેતરપિંડી અને ઝકાતથી બચવાના ઇરાદે] બીજી ખજૂરો સાથે ભેળવો નહીં." અને તે નબળી ગુણવત્તાની ખજૂરોમાંથી ઝકાત તરીકે ન લાવો. તે વખતે અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: يا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ ... إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ [ઓ ઈમાન લાવનારાઓ! તમે જે કમાયા છો તેમાંથી પાકીઝા વસ્તુઓ ખર્ચ કરો ... સિવાય કે તમે તેમાં આંખ મીંચી લો], અને તે બે પ્રકારની નબળી ગુણવત્તાની ખજૂરો લેવાથી અઘમાઝ (ઉપેક્ષા) કરી અને ફરમાવ્યું: "જે સદકો હરામ માલથી ચૂકવવામાં આવે, તે અલ્લાહ સુધી પહોંચતો નથી."

#10 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ قَوْلُهُ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ فَقَالَ هِیَ تَمْرَهًٌْ یُقَالُ لَهَا الْجُعْرُورُ عَظِیمَهًُْ النَّوَی قَلِیلَهًُْ اللِّحَاءِ وَ تَمْرَهًٌْ أُخْرَی یُقَالُ لَهَا مِعَی فَأْرَهًٍْ وَ هُمَا أَرْدَی التَّمْرِ فَکَانُوا إِذَا أَخَذُوا یُزَکُّونَ النَّخْلَ جَاءُوا مِنْ ذَلِکَ اللَّوْنَیْنِ مِنَ التَّمْرِ فَأَبَی اللَّهُ تَعَالَی عَلَیْهِمْ ذَلِکَ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَا تَخْرُصُوا هَاتَیْنِ النَّخْلَتَیْنِ وَ لَا تُؤَدُّوا عَنْهُمَا شَیْئاً أَرَادَ أَنْ یَنْزِعَ عِلَّهًَْ مَنِ اعْتَلَّ وَ کَانَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یُؤَدِّیهِمَا عَنِ التَّمْرِ الْجَیِّدِ وَ فِی ذَلِکَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ فَالْإِغْمَاضُ أَنْ یَکْسِرَ الشَّیْءَ فَیَأْخُذَهُ بِرُخْص.

امام صادق (علیه السلام) امام (علیه السلام) درباره‌ی کلام خداوند: وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ فرمود: «آن شامل دو نوع خرمای نامرغوب است که یک نوع آن به «جعرور» معروف است که خرمایی با هسته‌ی درشت و گوشت کم می‌باشد و نوع دیگرآن «معافاره» خوانده‌می‌شود. زمان پرداخت زکات، آن‌ها این دو نوع را آوردند و خداوند از پذیرش خرمای آن‌ها ابا نمود و پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آن دو نوع خرما را با خرماهای خوب مخلوط نکنید [تا به عنوان زکات بدهید] و از آن چیزی نپردازید» و خواست که عذر هر بهانه‌گیری را از بین ببرد. برخی مردم هم از خرماهای خوب آن نخل‌ها آورده‌بودند و در آن وقت خداوند فرمود: وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ و اصطلاحاً زمانی می‌گویند چشم‌پوشی و اغماض صورت گرفته که حکم سنگینی را [نقض کرده] بشکنند و سپس آن حکم را ساده‌تر و سبک‌تر کنند».

Imam Sadiq (peace be upon him): The Imam (peace be upon him), regarding the words of Allah وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ [and of what We have brought forth for you from the earth], said: "It covers two kinds of low-grade dates. One of them is known as 'Ju'rur', which is a date with a large pit and little flesh, and the other is called 'Mu'afara'. At the time of paying zakat, they used to bring these two kinds, and Allah refused to accept such dates from them, and the Prophet (peace be upon him and his family) said: 'Do not mix these two kinds of dates with the good dates [to give as zakat], and do not pay anything from them,' and he wished thereby to remove the excuse of every excuse-maker. Some people had also brought good dates from those palm trees, and at that time Allah said: وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ [And do not aim at the bad of it to spend, while you would not take it yourselves unless you overlook (its defect)]. Idiomatically, 'ighmad' (overlooking) is said to have occurred when a heavy ruling is [broken and] set aside and then that ruling is made easier and lighter."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહના કલામ વ મિમ્મા અખ્રજ્ના લકુમ મિનલ્ અર્ઝ઼ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ [અને જે અમે તમારા માટે ધરતીમાંથી કાઢ્યું છે તેમાંથી] વિશે ફરમાવ્યું: "તેમાં બે પ્રકારની હલકી ખજૂરોનો સમાવેશ થાય છે. તેમાંથી એક પ્રકાર 'જુઅરૂર' તરીકે ઓળખાય છે, જે મોટા ઠળિયા અને ઓછા ગૂદાવાળી ખજૂર છે, અને બીજા પ્રકારને 'મુઆફારા' કહેવામાં આવે છે. ઝકાત અદા કરવાના સમયે તેઓ આ બે પ્રકારની ખજૂરો લાવ્યા, અને અલ્લાહે તેમની આ ખજૂરો સ્વીકારવાનો ઇન્કાર કર્યો, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'આ બે પ્રકારની ખજૂરોને સારી ખજૂરો સાથે ભેળવો નહીં [કે જેથી ઝકાત તરીકે આપો] અને તેમાંથી કંઈપણ અદા ન કરો,' અને તેમણે ઇચ્છ્યું કે દરેક બહાનું બનાવનારનું બહાનું દૂર કરી દે. કેટલાક લોકો તે વૃક્ષોની સારી ખજૂરો પણ લાવ્યા હતા, અને તે વખતે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ [અને તેમાંથી હલકી વસ્તુને ખર્ચ કરવા માટે ન છાંટો, જ્યારે તમે પોતે તેને લેવા તૈયાર નથી, સિવાય કે તમે તેમાં આંખ આડા કાન કરો]. પરિભાષામાં 'ઇગ્માઝ' (આંખ આડા કાન કરવું) ત્યારે થયું કહેવાય છે જ્યારે કોઈ ભારે હુકમને [ઉલ્લંઘીને] તોડવામાં આવે અને પછી તે હુકમને સહેલો અને હલકો બનાવવામાં આવે."

#11 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

بَعَثَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَوَاحَهًَْ فَقَالَ لَا تَخْرُصُوا جُعْرُوراً وَ لَا مِعَی فَأْرَهًٍْ وَ کَانَ أُنَاسٌ یَجِیئُونَ بِتَمْرِ سَوْءٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ جَلَّ ذِکْرُهُ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ وَ ذَکَرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ خَرَصَ عَلَیْهِمْ تَمْرَ سَوْءٍ فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) یَا عَبْدَ اللَّهِ لَا تَخْرُصْ جُعْرُوراً وَ لَا مِعَی فَأْرَهًٍْ.

امام صادق (علیه السلام) [پیامبر (صلی الله علیه و آله) هنگام زکات‌گرفتن] عبدالله‌بن‌رَواحه را فرستاد و فرمود: «جعرور» و «معافاره» (دو نوع خرمای نامرغوب) را [در شمار زکات خرما] به حساب نیاورید! و [در آن هنگام] عدّه‌ای خرمای بد [برای زکات] می‌آوردند. بنابراین خداوند باری تعالی آیه‌ی: وَلَسْتُم بِآخِذِیه إِلاَّ أَن تُغْمِضُواْ فِیه را نازل فرمود و با این آیه، متذکّر شدکه عبدالله، خرمای بد را با آنان حساب کرد، و پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای عبدالله! «جعرور» و «معافاره» را [جزو زکات] حساب نکنید».

Imam Sadiq (peace be upon him): [The Prophet (peace be upon him and his family), at the time of collecting zakat,] sent Abdullah ibn Rawaha and said: "Do not count 'Ju'rur' and 'Mi'a Fa'ra' (two kinds of low-quality dates) [in the reckoning of the zakat of dates]!" And [at that time] a group of people were bringing bad dates [as zakat]. So Allah the Exalted revealed the verse: وَلَسْتُم بِآخِذِیهِ إِلاَّ أَن تُغْمِضُواْ فِیهِ [while you would not take it yourselves unless you have its price lowered], and by this verse, He pointed out that Abdullah had counted the bad dates against them, and the Prophet (peace be upon him and his family) said: "O Abdullah! Do not count 'Ju'rur' and 'Mi'a Fa'ra' [as part of the zakat]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ઝકાત વસૂલ કરવા સમયે] અબ્દુલ્લાહ બિન રવાહાને મોકલ્યા અને ફરમાવ્યું: "'જુઅરૂર' અને 'મિઆ ફારહ' (બે પ્રકારની હલકી ખજૂર)ને [ખજૂરની ઝકાતમાં] ગણશો નહીં!" અને [તે સમયે] કેટલાક લોકો ખરાબ ખજૂર [ઝકાત માટે] લાવતા હતા. તેથી અલ્લાહ તઆલાએ આ આયત નાઝિલ કરી: وَلَسْتُم بِآخِذِیهِ إِلاَّ أَن تُغْمِضُواْ فِیهِ [જ્યારે તમે પોતે તેને લેવા તૈયાર નથી સિવાય કે તેની કિંમત ઘટાડવામાં આવે], અને આ આયત દ્વારા યાદ અપાવ્યું કે અબ્દુલ્લાહે ખરાબ ખજૂરને તેમની સાથે ગણી લીધી હતી, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ અબ્દુલ્લાહ! 'જુઅરૂર' અને 'મિઆ ફારહ'ને [ઝકાતમાં] ગણશો નહીં."

#12 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَإِنَّهُ کَانَ سَبَبُ نُزُولِهَا أَنَّ قَوْماً کَانُوا إِذَا صَرَمُوا النَّخْلَ عَمَدُوا إِلَی أَرْذَلِ تُمُورِهِمْ فَیَتَصَدَّقُونَ بِهَا فَنَهَاهُمُ اللَّهُ عَنْ ذَلِکَ فَقَالَ وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ أَیْ أَنْتُمْ لَوْ دُفِعَ ذَلِکَ إِلَیْکُمْ لَمْ تَأْخُذُوهُ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) شأن نزول آیه آن است که گروهی چون بار نخل را چیدند، پست‌ترین خرما را برای صدقه‌دادن انتخاب کردند و خداوند آن‌ها را از این کار بازداشت و فرمود: وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ به این معنی که اگر آن را به شما نیز بدهند، نمی‌گیرید.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The occasion of revelation of the verse is that a group of people, when they harvested the date palms, would pick out the worst of their dates to give as charity, and Allah forbade them from this and said: وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ [and do not aim at what is bad that you may spend (in alms) of it, while you would not take it yourselves unless you have its price lowered] — meaning that if it were given to you, you would not take it.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આયતની શાને નુઝૂલ એ છે કે એક જૂથ જ્યારે ખજૂરીના ઝાડનો પાક ઉતારતા, ત્યારે સદકો આપવા માટે સૌથી હલકી ખજૂર પસંદ કરતા હતા, અને અલ્લાહે તેમને આ કામથી રોક્યા અને ફરમાવ્યું: وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ [અને ખરાબને ઇરાદાપૂર્વક પસંદ ન કરો કે તેમાંથી ખર્ચ કરો, જ્યારે તમે પોતે તેને લેવા તૈયાર નથી સિવાય કે તેની કિંમત ઘટાડવામાં આવે] એટલે કે જો તે તમને પણ આપવામાં આવે તો તમે લેશો નહીં.

#13 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

أَنَّهَا نَزَلَتْ فِی قَوْمٍ کَانُوا یَأْتُونَ بِالْحَشَفِ فَیَدْخُلُونَهُ فِی تَمْرِ الصِّدْقِ.

امام علی (علیه السلام) آیه درباره‌ی قومی نازل شد که خرمای خشک و چروکیده می‌آوردند و آن را با خرمای سالم مخلوط می‌کردند.

Imam Ali (peace be upon him): The verse was revealed concerning a people who used to bring dry, shrivelled dates and mix them with sound dates.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): આ આયત એવા લોકો વિશે નાઝિલ થઈ કે જેઓ સૂકી અને સંકોચાયેલી ખજૂર લાવતા હતા અને તેને સારી ખજૂર સાથે ભેળવી દેતા હતા.

#14 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ أَهْلُ الْمَدِینَهًِْ یَأْتُونَ بِصَدَقَهًِْ الْفِطْرِ إِلَی مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ فِیهِ عِذْقٌ یُسَمَّی الْجُعْرُورَ وَ عِذْقٌ یُسَمَّی مِعَی فَأْرَهًٍْ کَانَا عَظِیماً نَوَاهُمَا رَقِیقاً لِحَاهُمَا فِی طَعْمِهِمَا مَرَارَهًٌْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِلْخَارِصِ لَا تَخْرُصْ عَلَیْهِمْ هَذَیْنِ اللَّوْنَیْنِ لَعَلَّهُمْ یَسْتَحْیُونَ لَا یَأْتُونَ بِهِمَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ إِلَی قَوْلِهِ تُنْفِقُونَ.

امام صادق (علیه السلام) مردم مدینه فطریّه را به مسجد رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) می‌آوردند که در میان آن‌ها دو نوع خرما وجود داشت که به آن‌ها «جعرور» و «معافاره» می‌گفتند. که هسته آن‌ها بزرگ و خود خرما کم‌گوشت بود و در مزّه‌اش تلخی احساس می‌شد. (نامرغوب بودند). رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) به مسئول حسابرسی [زکات] فرمود: این دو نوع خرما را برایشان محاسبه نکن؛ شاید که شرمسار شوند و آن را نیاورند. خداوند [این آیه را] نازل فرمود: یا أَیها الَّذِینَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِن طَیبَاتِ مَا کسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): The people of Madinah used to bring their fitrah (Fitr charity) to the mosque of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and among them were two kinds of dates called "Ju'rur" and "Mi'a Fa'ra", whose stones were large and whose flesh was scanty, and in their taste there was bitterness (they were of poor quality). The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to the one in charge of assessing [the zakat]: "Do not count these two kinds of dates against them; perhaps they will be ashamed and will not bring them." So Allah revealed [this verse]: یا أَیها الَّذِینَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِن طَیبَاتِ مَا کسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ [O you who believe! spend of the good things that you earn and of what We have brought forth for you out of the earth, and do not aim at what is bad that you may spend of it].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મદીનાના લોકો ફિત્રહ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની મસ્જિદમાં લાવતા હતા, જેમાં બે પ્રકારની ખજૂર હતી જેને "જુઅરૂર" અને "મિઆ ફારહ" કહેવાતું. તેમના ઠળિયા મોટા અને ખજૂર પોતે ઓછા ગૂદાવાળી હતી અને તેના સ્વાદમાં કડવાશ અનુભવાતી હતી. (તે હલકી હતી). રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ [ઝકાતના] હિસાબ કરનારને ફરમાવ્યું: આ બે પ્રકારની ખજૂરને તેમના માટે ગણશો નહીં; કદાચ તેઓ શરમાઈ જાય અને તે લાવે નહીં. અલ્લાહે [આ આયત] નાઝિલ કરી: یا أَیها الَّذِینَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِن طَیبَاتِ مَا کسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ [ઓ ઈમાનવાળાઓ! તમે જે કમાયું છે તેમાંથી અને જે અમે તમારા માટે ઝમીનમાંથી કાઢ્યું છે તેમાંથી પાકીઝા વસ્તુઓ ખર્ચ કરો, અને તેમાંથી ખરાબનો ઇરાદો ન કરો કે તેમાંથી ખર્ચ કરો].

#15 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کُنَّا فِی أُنَاسٍ عَلَی عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَتَصَدَّقُونَ بِأَشَرِّ مَا عِنْدَهُمْ مِنَ التَّمْرِ الرَّقِیقِ الْقِشْرِ الْکَبِیرِ النَّوَی یُقَالُ لَهُ الْمِعَی‌فَأْرَهًٍْ فَفِی ذَلِکَ أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ.

امام صادق (علیه السلام) مردمی در زمان رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) بودند که از بدترین چیزی که نزد خود داشتند، از خرمای پوست نازک و هسته‌درشت، که به آن «معافاره» گفته‌می‌شود، صدقه می‌دادند. خداوند در این‌باره آیه‌ی: وَلاَ تَیمَّمُواْ الْخَبِیثَ مِنْه تُنفِقُونَ را نازل فرمود.

Imam Sadiq (peace be upon him): There were people in the time of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) who used to give in charity the worst of what they had — dates with thin skin and large stones, which is called "Mi'a Fa'ra". Regarding this, Allah revealed the verse: وَلاَ تَیمَّمُواْ الْخَبِیثَ مِنْه تُنفِقُونَ [and do not aim at what is bad that you may spend of it].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સમયમાં કેટલાક લોકો હતા જેઓ પોતાની પાસે જે સૌથી ખરાબ હતું તેમાંથી - પાતળી છાલવાળી અને મોટા ઠળિયાવાળી ખજૂર જેને "મિઆ ફારહ" કહેવાય છે તેમાંથી - સદકો આપતા હતા. અલ્લાહે આ વિશે આયત નાઝિલ કરી: وَلاَ تَیمَّمُواْ الْخَبِیثَ مِنْه تُنفِقُونَ [અને ખરાબનો ઇરાદો ન કરો કે તેમાંથી ખર્ચ કરો].

#16 و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته‌ایم [از منابع و معادن و درختان و گیاهان]، انفاق کنید؛ و برای انفاق، به سراغ بی‌ارز… And spend from what We have brought forth for you from the earth, and do not seek out the worthless of it to spend, while you yourselves would not accept it except with disdain અને જે અમે તમારા માટે જમીનમાંથી કાઢ્યું છે [ખાણો, ખનિજો, ઝાડ અને છોડમાંથી], તેમાંથી ખર્ચ કરો; અને ખર્ચ કરવા માટે તેની બેકિંમત વસ્તુ તરફ ન જાવ, જ્યારે તમે પોતે [માલ સ્વીકારતી વખતે] તેને સ્વીકારવા તૈયાર નથી, સિવાય કે આંખ મીંચીને અને નાખુશીથી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَن دَاوُد قال: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا زَنَی الرَّجُلُ فَارَقَهُ رُوحُ الْإِیمَانِ قَالَ فَقَالَ هُوَ مِثْلُ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ ثُمَّ قَالَ غَیْرُ هَذَا أَبْیَنُ مِنْهُ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ أَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ هُوَ الَّذِی فَارَقَهُ.

امام صادق (علیه السلام) داوود گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی این قول رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله): «چون مرد زنا کند روح ایمان از او جدا شود» پرسیدم. [حضرت] فرمود: «آن، مانند قول خدای عزّوجلّ: لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ است». سپس فرمود: «آیه‌ی دیگر روشن‌تر از این است و آن قول خدای عزّوجلّ است: أَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ این روح است که از او جدا می‌شود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Dawud said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about this saying of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "When a man commits adultery, the spirit of faith departs from him." [The Imam] said: "That is like the saying of Allah the Mighty and Majestic: لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ [and do not aim at what is bad that you may spend of it]." Then he said: "Another verse is clearer than this, and it is the saying of Allah the Mighty and Majestic: أَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ [He has strengthened them with a spirit from Him] — it is this spirit that departs from him."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): દાવૂદ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના આ કથન વિશે પૂછ્યું: "જ્યારે માણસ ઝિના કરે છે ત્યારે ઈમાનની રૂહ તેનાથી અલગ થઈ જાય છે." [હઝરતે] ફરમાવ્યું: "તે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ના કથન જેવું છે: لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ [અને ખરાબ વસ્તુનો ઇરાદો ન કરો કે તેમાંથી ખર્ચ કરો]." પછી ફરમાવ્યું: "બીજી આયત આનાથી વધુ સ્પષ્ટ છે અને તે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ નું કથન છે: أَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ [તેણે તેમને પોતાના તરફથી એક રૂહ વડે મદદ કરી] — આ જ તે રૂહ છે જે તેનાથી અલગ થઈ જાય છે."