أَمَّا الَّذِی تَأْوِیلُهُ فِی تَنْزِیلِهِ فَهُوَ کُلُّ آیَهًٍْ مُحْکَمَهًٍْ نَزَلَتْ فِی تَحْرِیمِ شَیْءٍ مِنَ الْأُمُورِ الْمُتَعَارَفَهًِْ الَّتِی کَانَتْ فِی أَیَّامِ الْعَرَبِ تَأْوِیلُهَا فِی تَنْزِیلِهَا فَلَیْسَ یُحْتَاجُ فِیهَا إِلَی تَفْسِیرٍ أَکْثَرَ مِنْ تَأْوِیلِهَا وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَییا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ ذَرُوا ما بَقِیَ مِنَ الرِّبا إِلَی قَوْلِهِ وَ أَحَلَّ اللهُ الْبَیْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا وَ مِثْلُ ذَلِکَ فِی الْقُرْآنِ کَثِیرٌ مِمَّا حَرَّمَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ لَا یَحْتَاجُ الْمُسْتَمِعُ إِلَی مَسْأَلَهًٍْ عَنْه.
امام علی (علیه السلام) آن دسته از آیات که تأویلشان در تنزیلشان نهفته است، شامل تمام آیات محکمی میشود که برای تحریم برخی از چیزهای متعارف که در میان اعراب آن روز بوده، نازل شده است. تأویل آنان در تنزیلشان است لذا آن آیات به تفسیری بیش از تأویلشان نیازمند نمیباشند و از این جمله آیات، سخن خداوند است: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ ذَرُوا ما بَقِیَ مِنَ الرِّبا ( بقره/۲۷۸ ) و أَحَلَّ اللهُ الْبَیْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا و نظیر این آیه که خداوند سبحان [چیزی را] تحریم نموده و شنونده در مورد آن شبهه و سؤالی ندارد، در قرآن به وفور دیده میشود.
Imam Ali (peace be upon him): As for those verses whose ta'wil (interpretation) lies within their tanzil (revelation), they include all the muhkam (clear) verses that were revealed to forbid some of the customary things that existed among the Arabs of that day. Their ta'wil is in their tanzil, and therefore those verses do not need any tafsir (explanation) beyond their ta'wil. Among such verses is the saying of Allah: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ ذَرُوا ما بَقِیَ مِنَ الرِّبا [O you who believe! Be careful of your duty to Allah and relinquish what remains due from usury] (Baqara/278), and أَحَلَّ اللهُ الْبَیْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا [Allah has allowed trading and forbidden usury]. Verses similar to this, in which Allah the Glorified has forbidden [something] and the listener has no doubt or question concerning it, are found in abundance in the Qur'an.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તે આયતો જેમની તાવીલ (અર્થઘટન) તેમની તનઝીલ (નાઝિલ થવા)માં જ છે, તેમાં એ તમામ મોહકમ આયતોનો સમાવેશ થાય છે જે તે સમયના અરબોમાં પ્રચલિત કેટલીક વસ્તુઓને હરામ કરવા માટે નાઝિલ થઈ છે. તેમની તાવીલ તેમની તનઝીલમાં છે તેથી તે આયતોને તેમની તાવીલથી વધારે કોઈ તફસીરની જરૂર નથી અને આવી આયતોમાંથી, અલ્લાહનું કથન છે: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ ذَرُوا ما بَقِیَ مِنَ الرِّبا [હે ઈમાનવાળાઓ! અલ્લાહથી ડરો અને જે વ્યાજ બાકી છે તેને છોડી દો] (બકરહ/૨૭૮) અને أَحَلَّ اللهُ الْبَیْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا [અલ્લાહે વેપારને હલાલ કર્યો છે અને વ્યાજને હરામ કર્યું છે], અને આ આયત જેવી બીજી આયતો કે જેમાં અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ [કોઈ વસ્તુને] હરામ કરી છે અને સાંભળનારને તેના વિશે કોઈ શંકા કે સવાલ નથી, કુરઆનમાં પુષ્કળ પ્રમાણમાં જોવા મળે છે.