اى بنىاسرائيل! نعمتم را كه به شما ارزانى داشتم به ياد آوريد؛ و به پيمان من وفا كنيد تا من نيز به پيمان شما وفا كنم. و [در اين راه] تنها از من بترسيد.
O children of Israel! call to mind My favor which I bestowed on you and be faithful to (your) covenant with Me, I will fulfill (My) covenant with you; and of Me, Me alone, should you be afraid.
અય બની ઈસરાઈલ! મારી તે નેઅમતોને યાદ કરો કે જે મેં તમને અતા કરી હતી અને તમે મને આપેલા વાયદાને વફા કરો (જેથી) હું તમને આપેલા વાયદાને વફા કરૂં અને તમો ફકત મારાથી જ ડરતા રહો.
عَنْ هَارُونَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْحَلَبِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ یَا بَنِی‌إسْرَائِیلَ. قَالَ: هُمْ نَحْنُ خَاصَّهًًْ.
امام صادق (علیه السلام) منظور از آنها فقط ما هستیم.
Imam Sadiq (peace be upon him): What is meant by them is only us.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તેમનાથી મુરાદ ફક્ત અમે જ છીએ.
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِهِ یَا بَنِی‌إسْرَائِیلَ. قَالَ: هِیَ خَاصَّهًٌْ بِآلِ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام).
امام صادق (علیه السلام) آن مختصّ خاندان محمّد (است.
Imam Sadiq (peace be upon him): It is specific to the family of Muhammad (peace be upon him and his family).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ખાનદાન સાથે ખાસ છે.
یَا بَنِی‌إسْرَائِیلَ وُلْدَ یَعْقُوبَ إِسْرَائِیلَ.
امام عسکری (علیه السلام) منظور از «بنی‌اسرائیل»، فرزندان یعقوب (علیه السلام) است.
Imam Askari (peace be upon him): What is meant by "Bani Isra'il" is the children of Ya'qub (peace be upon him).
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): "બની ઇસ્રાઈલ"થી મુરાદ યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ના સંતાનો છે.
وَ یَعْقُوبُ هُوَ إِسْرَائِیلُ وَ مَعْنَی إِسْرَائِیلَ عَبْدُ اللَّهِ لِأَنَّ إِسْرَا هُوَ عَبْدٌ وَ إِیلَ هُوَ اللَّهُ عَزَّوَجَل.
امام صادق (علیه السلام) حضرت یعقوب (علیه السلام) را «إسرائیل» می‌گفتند. اسرائیل به معنی بنده‌ی خدا است. چون «إسرا» [در زبان عبری] به معنی بنده و «ئیل» اسم خدای عزّوجلّ است.
Imam Sadiq (peace be upon him): They used to call Ya'qub (peace be upon him) "Isra'il". Isra'il means the servant of Allah, because "Isra" [in the Hebrew language] means servant and "Il" is the name of Allah the Mighty and Majestic.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હઝરત યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ને "ઇસ્રાઈલ" કહેતા હતા. ઇસ્રાઈલનો અર્થ અલ્લાહનો બંદો છે. કારણ કે "ઇસ્રા" [ઇબ્રાની ભાષામાં] બંદાના અર્થમાં છે અને "ઈલ" અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું નામ છે.
کَانَ یَعْقُوبُ وَ عِیصٌ تَوْأَمَیْنِ فَوُلِدَ عِیصٌ ثُمَّ وُلِدَ یَعْقُوبُ فَسُمِّیَ یَعْقُوبَ لِأَنَّهُ خَرَجَ بِعَقِبِ أَخِیهِ عِیص.
امام صادق (علیه السلام) حضرت یعقوب (علیه السلام) و برادرش عیص (عیسو عیساد) دو قلو بودند و حضرت یعقوب (علیه السلام) بعد از عیص متولّد گردید. بدان سبب آن حضرت را یعقوب (علیه السلام) (از عقب چیزی آمده) نامیدند که پس از برادرش، عیص [از رحم مادرش] خارج شد.
Imam Sadiq (peace be upon him): Prophet Yaqub (peace be upon him) and his brother Ays (Isaw, Isaad) were twins, and Yaqub (peace be upon him) was born after Ays. He was named Yaqub, meaning 'one who follows at the heel,' because he came out [from his mother's womb] after his brother Ays.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હઝરત યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના ભાઈ ઐસ (ઇસવ, ઇસાદ) જોડિયા હતા અને હઝરત યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) ઐસ પછી જન્મ્યા. તેમને યાકૂબ નામ આપવામાં આવ્યું (એટલે "પાછળથી આવનાર") કેમ કે તેઓ પોતાના ભાઈ ઐસ પછી [પોતાની માતાના ગર્ભમાંથી] બહાર આવ્યા.
أَنََّ إِسْرَا هُوَ الْقُوَّهًُْ وَ إِیلَ هُوَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَمَعْنَی إِسْرَائِیلَ قُوَّهًُْ اللَّهِ عَزَّوَجَل.
امام صادق (علیه السلام) «إسرائیل» یعنی «قوّت خدا»؛ چون «إسرا» [در زبان عربی] به معنی قوّت است و «ئیل» یکی از نام‌های خداوند است.
Imam Sadiq (peace be upon him): "Isra'il" means "the strength of Allah"; because "Isra" [in the Arabic language] means strength and "Il" is one of the names of Allah.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): "ઇસ્રાઈલ" એટલે "અલ્લાહની કુવ્વત (તાકાત)"; કારણ કે "ઇસ્રા" [અરબી ભાષામાં] કુવ્વતના અર્થમાં છે અને "ઈલ" અલ્લાહના નામોમાંથી એક નામ છે.
قَدْ یَحْسُنُ الِامْتِنَانُ بِالنِّعمَهًِْ وَ ذَلِکَ عِنْدَ کُفرَانِهَا وَ لَوْ لَا أَنَّ بَنِی‌إسرَائِیلَ کَفَرُوا النِّعمَهًَْ لَمَا قَالَ اللَّهُ لَهُمْ: اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ.
امام علی (علیه السلام) منّت‌گذاشتن به نعمت و بخشش، زمانی پسندیده است که [کسی‌که به او نعمت داده‌ای] آن را کفران کند و اگر بنی‌اسرائیل به کفران نعمت خدا نمی‌پرداختند خداوند هیچ‌گاه به آنان منّت نمی‌گذاشت و نمی‌فرمود: اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ.
Imam Ali (peace be upon him): Reminding someone of a favor is fitting when [the one who was given the favor] is ungrateful for it. Had the Children of Israel not been ungrateful for Allah's favor, Allah would never have reminded them, saying: اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ [Remember My favor which I bestowed upon you].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): નેઅમત અને બક્ષિશની યાદ અપાવવી ત્યારે યોગ્ય છે જ્યારે [જેને નેઅમત આપવામાં આવી હોય તે] તેની નાશુક્રી કરે, અને જો બની ઇસરાઈલ અલ્લાહની નેઅમતની નાશુક્રી ન કરતા હોત તો અલ્લાહ ક્યારેય તેમને યાદ ન અપાવત અને ન ફરમાવત: اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ [મારી નેઅમત યાદ કરો જે મેં તમારા પર કરી].
لَمَّا بَعَثْتُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ أَقْرَرْتُهُ بِمَدِینَتِکُمْ وَ لَمْ أُجَشِّمْکُمُ الْحَطَّ وَ التَّرْحَالَ إِلَیْهِ وَ أَوْضَحْتُ عَلَامَاتِهِ وَ دَلَائِلَ صِدْقِهِ لِئَلَّا یَشْتَبِهَ عَلَیْکُمْ حَالُهُ.
امام عسکری (علیه السلام) [نعمتم بر شما آن است که] محمّد (را فرستادم و در شهر شما جای دادم و شما را به زحمت نینداختم که رنج سفر بکشید و به‌سوی او بروید؛ [همچنین] علائم و دلائل [صدق نبوّت] او را آشکارا بیان داشته و اظهار کردم تا نبوّت او بر شما مشتبه نشود.
Imam Askari (peace be upon him): [My favor upon you is that] I sent Muhammad (peace be upon him and his family) and settled him in your city, and did not burden you with the hardship of traveling to reach him; [also] I made his signs and the proofs of [his truthful] prophethood clear and manifest, so that his prophethood would not remain doubtful to you.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [મારી નેઅમત તમારા પર એ છે કે] મેં મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને મોકલ્યા અને તેમને તમારા શહેરમાં વસાવ્યા, અને તમને તેમની પાસે જવા માટે સફરની તકલીફમાં ન નાખ્યા; [તેમજ] તેમની નિશાનીઓ અને [તેમની નબુવ્વતની સચ્ચાઈ]ની દલીલો ખુલ્લેઆમ બયાન કરી અને જાહેર કરી જેથી તેમની નબુવ્વત તમારા માટે શંકાસ્પદ ન રહે.
اذْکُرُوا إِذْ کَانَ الْبَلَاءُ یُصْرَفُ عَنْ أَسْلَافِکُمْ وَ یَخِفُ بِالصَّلَاهًِْ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ، أَ فَمَا تَعْلَمُونَ أَنَّکُمْ إِذَا شَاهَدْتُمُوهُ، وَ آمَنْتُمْ بِهِ کَانَتِ النِّعْمَهًُْ عَلَیْکُمْ أَعْظَمَ {وَ أَفْضَلَ} وَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ {أَکْثَرَ} وَ أَجْزَل.
امام عسکری (علیه السلام) به یاد آورید آنگاه را که خدا بلا را از نیاکان شما دور می‌کرد و به‌واسطه‌ی صلوات بر محمّد (و خاندان (علیهم السلام) پاکش آن عذاب را سبک می‌نمود. آیا نمی‌دانید که دیدن محمّد (و ایمان‌آوردن به وی، برترین نعمت برای شما بود و خداوند بزرگ‌ترین نعمت را بر شما عطا نمود؟! (این جملات را در تفسیر کلمه ی اذْکُرُوا فرموده اند).
Imam Askari (peace be upon him): Remember when calamity was turned away from your forebears, and was lightened through invoking blessings upon Muhammad (peace be upon him and his family) and his pure household (peace be upon them). Do you not know that seeing Muhammad (peace be upon him and his family) and believing in him would have been the greatest favor for you, and that Allah would have granted you the greatest bounty? (These sentences were said in explaining the word 'remember.')
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): યાદ કરો તે સમયને જ્યારે અલ્લાહ મુસીબતને તમારા પૂર્વજોથી દૂર કરતો હતો અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના પાક ખાનદાન (અલયહિમુસ્સલામ) પર દરૂદ મોકલવાના કારણે તે અઝાબને હલકો કરતો હતો. શું તમે નથી જાણતા કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને જોવું અને તેમના પર ઈમાન લાવવું તમારા માટે સૌથી મોટી નેઅમત હોત અને અલ્લાહ તમને સૌથી મોટી નેઅમત આપત?! (આ વાક્યો "اذْکُرُوا" શબ્દની તફસીરમાં ફરમાવ્યા છે).
نَحْنُ عَهْدُ اللَّهِ فَمَنْ وَفَی بِعَهْدِنَا فَقَدْ وَفَی بِعَهْدِ اللَّهِ وَ مَنْ خَفَرَهَا فَقَدْ خَفَرَ ذِمَّهًَْ اللَّهِ وَ عَهْدَهُ.
امام صادق (علیه السلام) ما عهد خدا هستیم؛ هرکه به عهد ما وفا کند به عهد خدا وفا کرده و هرکه با ما پیمان‌شکنی کند پیمان و عهد خدا را شکسته است.
Imam Sadiq (peace be upon him): We are the covenant of Allah. Whoever fulfills our covenant has fulfilled the covenant of Allah, and whoever breaks the covenant with us has broken the covenant and pledge of Allah.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અમે અલ્લાહનો અહદ (કરાર) છીએ; જે અમારા અહદને પૂરો કરે તેણે અલ્લાહના અહદને પૂરો કર્યો, અને જે અમારી સાથે અહદ તોડે તેણે અલ્લાહની ઝિમ્મત અને અહદ તોડ્યો.
أَوْفُوا بِوَلَایَهًِْ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) فَرْضاً مِنَ اللَّهِ تَعَالَی أُوفِ لَکُمْ بِالْجَنَّهًِْ.
امام صادق (علیه السلام) به ولایت علی (علیه السلام) که خدا، قبول و اطاعت او را بر شما واجب کرده وفا کنید تا من به وعده‌ی خود در مورد بهشت برای شما، وفا کنم.
Imam Sadiq (peace be upon him): Fulfill the wilaya (guardianship) of Ali (peace be upon him), whose acceptance and obedience Allah has made obligatory upon you, so that I fulfill My promise of Paradise for you.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતને પૂરી કરો, જેની કબૂલાત અને ઇતાઅત અલ્લાહે તમારા પર વાજિબ કરી છે, જેથી હું જન્નત વિષે તમારી સાથે કરેલા વાયદાને પૂરો કરું.
قَالَ الله عزّوجلّ أَوْفُوا بِعَهْدِی الَّذِی أَخَذَتْهُ عَلَی أَسْلَافِکُمْ أَنْبِیَاؤُکُمْ وَ أَمَرُوهُمْ أَنْ یُؤَدُّوهُ إِلَی أَخْلَافِهِمْ لَیُؤْمِنُنَّ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) الْعَرَبِیِّ الْقُرَشِیِّ الْهَاشِمِیِّ الْمُتَأَتَّی بِالْآیَاتِ الْمُؤَیَّدِ بِالْمُعْجِزَاتِ الَّتِی مِنْهَا أَنْ کَلَّمَتْهُ ذِرَاعٌ مَسْمُومَهًٌْ وَ نَاطَقَهُ ذِئْبٌ وَ حَنَّ إِلَیْهِ عُودُ الْمِنْبَرِ وَ کَثَّرَ اللَّهُ الْقَلِیلَ مِنَ الطَّعَامِ وَ أَلَانَ لَهُ الصُّلْبَ مِنَ الْأَحْجَارِ وَ صَبَّتْ لَهُ الْمِیَاهُ السَّیَّالَهًُْ وَ لَمْ یُؤَیِّدْ نَبِیّاً مِنْ أَنْبِیَائِهِ بِدَلَالَهًٍْ إِلَّا جَعَلَ لَهُ مِثْلَهَا أَوْ أَفْضَلَ مِنْهَا وَ الَّذِی جَعَلَ مِنْ آیَاتِهِ عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) شَقِیقُهُ وَ رَفِیقُهُ عَقْلُهُ مِنْ عَقْلِهِ وَ عِلْمُهُ مِنْ عِلْمِهِ وَ حِلْمُهُ مِنْ حِلْمِهِ مُؤَیِّدٌ دِینَهُ بِسَیْفِهِ الْبَاتِرِ بَعْدَ أَنْ قَطَعَ مَعَاذِیرَ الْمُعَانِدِینَ بِدَلِیلِهِ الْقَاهِرِ وَ عِلْمِهِ الْفَاضِلِ وَ فَضْلِهِ الْکَامِلِ أُوفِ بِعَهْدِکُمْ الَّذِی أَوْجَبْتُ بِهِ لَکُمْ نَعِیْمَ الْأَبَدِ فِی دَارِ الْکَرَامَهًِْ وَ مُسْتَقَرِّ الرَّحْمَهًِْ.
امام عسکری (علیه السلام) خدای تبارک‌وتعالی فرمود: [ای یهودیان!] به عهدی که پیامبران شما از پدرانتان گرفتند وفاکنید. و پیامبران به پدرانتان امر کردند که به فرزندان خود [سینه به سینه] برسانند که به محمّد عربی قریشی هاشمی (ایمان بیاورند؛ پیامبری که آیات الهی را آورده و معجزاتی را ارائه می‌نماید که آیاتش را تأیید می‌کند؛ از قبیل سخن‌گفتن دست بزغاله‌ی مسموم [که یهودیان معاند به عنوان غذا و به قصد کشتن پیامبر (به او پیشکش کرده بودند و آن بزغاله به امر خدا، برای نجات پیامبر (به حرف آمد)، سخن‌گفتن گرگ و ناله سردادن چوب منبر خدا (ستون حنانه)؛ [خداوند] غذای کم را برای او زیاد می‌کرد؛ سنگ‌های سخت برایش نرم شدند؛ چشمه‌های جوشان و آب روان برایش ایجاد و جاری شد. خداوند هر معجزه‌ای که به پیامبران پیشین خود داده، معجزه‌ای مانند آن یا برتر از آن را نیز به او (پیامبر خاتم () عطا کرد. محمّد (پیامبری است که یکی از نشانه‌های او علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) محبوب و دوست اوست که عقل او از عقل پیامبر (علمش از علم او و حلمش از حلم اوست. علی (علیه السلام) دین او را با شمشیر برّان خود تأیید می‌کند بعد از آنکه بهانه‌ی دشمنان را با علم بالا و فضائل کامل خود [رفع کرده و] قطع می‌نماید. [که اگر به این عهد وفا کنید] من نیز به عهدی که به واسطه‌ی آن عهد، بهشت و نعمت‌های ابدی آن را برای شما واجب کردم، وفا خواهم‌کرد؛ شما تا ابد در آنجا در محلّ لطف و عنایت و جایگاه رحمت من ساکن می‌شوید.
Imam Askari (peace be upon him): Allah, Blessed and Exalted, said: [O Jews!] Fulfill the covenant that your prophets took from your forefathers. The prophets commanded your forefathers to pass on [generation after generation] to their children that they must believe in Muhammad, the Arab, the Qurayshi, the Hashimi (peace be upon him and his family); a prophet who brought divine signs and presented miracles that confirmed his signs, such as: the speaking of the poisoned foreleg [which hostile Jews had offered him as food, intending to kill the Prophet (peace be upon him and his family), and that foreleg spoke by Allah's command to save the Prophet (peace be upon him and his family)]; the speaking of the wolf; the moaning of the pulpit's wooden post (the Pillar of Hannana); [Allah] multiplied scarce food for him; hard stones softened for him; gushing springs and flowing water were created for him. Allah gave him a miracle equal to, or greater than, every miracle He had given to His earlier prophets. Muhammad (peace be upon him and his family) is a prophet, one of whose signs is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), his beloved and his companion, whose intellect is from his intellect, whose knowledge is from his knowledge, and whose forbearance is from his forbearance. Ali (peace be upon him) confirms his religion with his sharp sword, after cutting off the excuses of the opponents with his overwhelming proof and his superior knowledge and his complete excellence. [If you fulfill this covenant] I too will fulfill the covenant by which I made incumbent for you the eternal bliss of Paradise, in the abode of honor and the seat of mercy; you shall dwell there forever, in the place of My grace and favor and the seat of My mercy.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ફરમાવ્યું: [હે યહૂદીઓ!] તે અહદને પૂરો કરો જે તમારા પયગંબરોએ તમારા પૂર્વજો પાસેથી લીધો હતો. અને પયગંબરોએ તમારા પૂર્વજોને હુકમ આપ્યો કે તેઓ પોતાના સંતાનોને [પેઢી દર પેઢી] પહોંચાડે કે તેઓ મુહમ્મદ અરબી, કુરૈશી, હાશમી (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવે; એવા પયગંબર જે અલ્લાહની નિશાનીઓ લાવ્યા અને એવા મોજેઝા રજૂ કર્યા જે તેમની નિશાનીઓની પુષ્ટિ કરે છે; જેમ કે ઝેરવાળા બકરાના પગનું બોલવું [જે દુશ્મન યહૂદીઓએ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને મારવાના ઈરાદે ખોરાક તરીકે તેમને પેશ કર્યું હતું, અને તે પગ અલ્લાહના હુકમથી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને બચાવવા માટે બોલ્યો], વરુનું બોલવું અને મિમ્બરના લાકડાના સ્તંભ (સ્તૂને હન્નાના)નું રડવું; [અલ્લાહે] તેમના માટે ઓછા ખોરાકને વધારી દીધો; સખત પથ્થરો તેમના માટે નરમ થયા; ઉભરાતા ઝરણા અને વહેતું પાણી તેમના માટે પેદા થયું અને વહ્યું. અલ્લાહે પોતાના પહેલાના પયગંબરોને જે પણ મોજેઝો આપ્યો હતો, તેના જેવો અથવા તેનાથી શ્રેષ્ઠ મોજેઝો પણ તેમને (ખાતમુલ અંબિયા) આપ્યો. મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એવા પયગંબર છે જેમની એક નિશાની અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે, તેમના પ્રિય અને સાથી, જેમની અક્લ તેમની અક્લમાંથી, જેમનું ઇલ્મ તેમના ઇલ્મમાંથી અને જેમની બરદાશ્ત તેમની બરદાશ્તમાંથી છે. અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમના દીનની પુષ્ટિ પોતાની તીક્ષ્ણ તલવારથી કરે છે, પોતાના ઉચ્ચ ઇલ્મ અને સંપૂર્ણ ફઝીલતોથી દુશ્મનોના બહાનાઓને [દૂર કરીને] કાપી નાખ્યા પછી. [જો તમે આ અહદને પૂરો કરશો તો] હું પણ તે અહદને પૂરો કરીશ જેના દ્વારા મેં તમારા માટે જન્નત અને તેની અનંત નેઅમતોને વાજિબ કરી; તમે ત્યાં હંમેશા માટે મારી મહેરબાની અને ઇનાયતના સ્થાન અને મારી રહમતના ઠેકાણામાં રહેશો.
إِنَّ اللَّهَ ذُو {ذَا} الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ لَمَّا خَلَقَ الْخَلْقَ وَ اخْتَارَ خِیَرَهًًْ مِنْ خَلْقِهِ وَ اصْطَفَی صَفْوَهًًْ مِنْ عِبَادِهِ وَ أَرْسَلَ رَسُولًا مِنْهُمْ وَ أَنْزَلَ عَلَیْهِ کِتَابَهُ وَ شَرَعَ لَهُ دِینَهُ وَ فَرَضَ فَرَائِضَهُ فَکَانَتِ الْجُمْلَهًُْ قَوْلَ اللَّهِ جَلَّ ذِکْرُهُ حَیْثُ أَمَرَ فَقَالَ أَطِیعُوا اللهَ وَ أَطِیعُوا ألرّسول وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ فَهُوَ لَنَا أَهْلَ‌الْبَیْتِ (علیهم السلام) خَاصَّهًًْ دُونَ غَیْرِنَا فَانْقَلَبْتُمْ عَلَی أَعْقَابِکُمْ وَ ارْتَدَدْتُمْ وَ نَقَضْتُمُ الْأَمْرَ وَ نَکَثْتُمُ الْعَهْدَ وَ لَمْ تَضُرُّوا اللَّهَ شَیْئاً وَ قَدْ أَمَرَکُمُ اللَّهُ أَنْ تَرُدُّوا الْأَمْرَ إِلَی اللَّهِ وَ إِلَی رَسُولِهِ وَ إِلَی أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمُ الْمُسْتَنْبِطِینَ لِلْعِلْمِ فَأَقْرَرْتُمْ ثُمَّ جَحَدْتُمْ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ لَکُمْ أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ.
امام علی (علیه السلام) خدای صاحب عظمت و اکرام مخلوقات را آفریده و بهترین ایشان را برگزید؛ منتخبی از بندگان خود انتخاب نمود و رسولی از آن برگزیدگان و نیکان ارسال و کتاب آسمانی خود را بر او نازل کرد و دین خود را تشریع فرمود و فرایض خود را بر وی [و بر امّتش] واجب و لازم گردانید. پس همه‌ی این‌ها در این قول خداوند وجود دارد که می‌فرماید: اطاعت کنید خدا را! و اطاعت کنید پیامبر خدا و اولو الأمر (اوصیای پیامبر) را. این تعبیر اولی‌الأمر فقط مخصوص ما اهل‌بیت (علیهم السلام) است نه هیچ‌کس غیر از ما؛ [با این‌حال ما را واگذاشتید و] به وضعیّت گذشته‌ی خود (دوران جهل و جهالت) بازگشتید و همگی مرتد شده، امر ما را نقض کرده و پیمان‌شکنی کردید. [از این حرکت بد و سنّت قبیحه‌ی شما] اصلاً ضرری به خدا نمی‌رسد [بلکه شرّ آن به خود شما برمی‌گردد]. خدا به شما امر کرد که امر [ولایت] را به خدا، پیغمبر (و اولی‌الأمر خود ارجاع دهید که آن جماعت اهل استنباط علوم هستند. امّا شما در ابتدا به آن اقرار نموده و پذیرفتید و بعد از آن منکر آن گشتید حال آنکه خدا فرموده بود: أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ إِیَّایَ فَارْهَبُونِ.
Imam Ali (peace be upon him): Allah, Possessor of Majesty and Honor, created creation and chose the best of them; He selected a chosen one from among His servants and sent a messenger from among those chosen and righteous ones, revealed His heavenly Book to him, established His religion through him, and made His obligations binding and necessary upon him [and upon his nation]. All of this is contained in Allah's saying: 'Obey Allah and obey the Messenger of Allah and those in authority among you (ulu al-amr, the successors of the Prophet).' This expression, 'those in authority,' belongs only to us, the Ahl al-Bayt (peace be upon them), and to no one else. [Yet you abandoned us and] returned to your former state (the age of ignorance), all of you turned back, violated our authority, and broke the covenant. [From this evil deed and disgraceful practice of yours] no harm at all reaches Allah [rather, its evil returns upon yourselves]. Allah commanded you to refer the matter [of guardianship] to Allah, His Prophet, and those in authority among you, who are the people who derive knowledge. But you first acknowledged and accepted it, then afterward denied it, even though Allah had said: أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ إِیَّایَ فَارْهَبُونِ [Fulfill My covenant, I will fulfill your covenant, and be in awe of Me alone].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અઝમત અને ઇકરામવાળા અલ્લાહે મખલૂકને પેદા કરી અને તેમાંથી શ્રેષ્ઠને પસંદ કર્યા; પોતાના બંદાઓમાંથી પસંદગી કરી અને તે પસંદ કરેલા અને નેક લોકોમાંથી એક રસૂલ મોકલ્યા અને પોતાની આસમાની કિતાબ તેમના પર ઉતારી અને પોતાનો દીન તશરીઅ કર્યો અને પોતાના ફરાઈઝ તેમના [અને તેમની ઉમ્મત] પર વાજિબ અને લાઝિમ કર્યા. તો આ બધું અલ્લાહના આ કથનમાં છે જ્યાં તે ફરમાવે છે: "અલ્લાહની ઇતાઅત કરો! અને અલ્લાહના રસૂલ અને ઓલિલ અમ્ર (પયગંબરના વસીઓ)ની ઇતાઅત કરો". આ "ઓલિલ અમ્ર"નો શબ્દ ફક્ત અમે અહલે બૈત (અલયહિમુસ્સલામ) માટે ખાસ છે, અમારા સિવાય કોઈ બીજા માટે નહીં; [આમ છતાં તમે અમને છોડી દીધા અને] પોતાની જૂની હાલત (જાહિલિયતના જમાના) તરફ પાછા ફર્યા અને બધા મુરતદ થઈ ગયા, અમારા હુકમનો ભંગ કર્યો અને અહદ તોડ્યો. [તમારા આ ખરાબ કૃત્ય અને બૂરી આદતથી] અલ્લાહને કોઈ નુકસાન નથી પહોંચતું [પરંતુ તેનું નુકસાન તમારી પોતાની તરફ પાછું આવે છે]. અલ્લાહે તમને હુકમ આપ્યો કે [વિલાયતના] મામલાને અલ્લાહ, પયગંબર અને પોતાના ઓલિલ અમ્ર તરફ પાછું સોંપો, જેઓ ઇલ્મ કાઢનારા લોકો છે. પરંતુ તમે શરૂઆતમાં તેનો ઇકરાર કરીને સ્વીકાર્યું અને પછી તેનો ઇન્કાર કરી દીધો, જ્યારે અલ્લાહે ફરમાવ્યું હતું: أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ إِیَّایَ فَارْهَبُونِ [મારા અહદને પૂરો કરો, હું તમારા અહદને પૂરો કરીશ, અને ફક્ત મારાથી જ ડરો].
وَ قَدْ أَخْبَرَکُمُ اللَّهُ أَنَّ أُولِی الْأَمْرِ هُمُ الْمُسْتَنْبِطُو الْعِلْمِ وَ أَخْبَرَکُمْ أَنَّ الْأَمْرَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ یُرَدُّ إِلَی اللَّهِ وَ إِلَی ألرّسول وَ إِلَی أُولِی الْأَمْرِ الْمُسْتَنْبِطِی الْعِلْمِ فَمَنْ أَوْفَی بِمَا عَاهَدَ اللَّهُ عَلَیْهِ یَجِدِ اللَّهَ مُوفِیاً بِعَهْدِهِ یَقُولُ اللَّهُ أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ إِیَّایَ فَارْهَبُونِ.
امام علی (علیه السلام) و خدا آگاهتان کرده است که اولی‌الأمر همان استنباط‌کنندگان علم‌اند و نیز آگاهتان کرده که امر و کاری که در آن اختلاف کرده‌اید، عاقبت به خدا و رسول (و اولی‌الأمر که استنباط‌کنندگان علم‌اند [برای موازنه و تعدیل آنها] بازگشت می‌کند؛ پس هرکس به عهدی که با خدا دارد وفادارتر باشد خدا را وفادار به عهد خود می‌یابد (به همان میزان که او به عهد خدا وفا می‌کند، خداوند نیز به عهد خود نسبت به او، وفاداری می‌نماید). که می‌فرماید: أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ إِیَّایَ فَارْهَبُونِ.
Imam Ali (peace be upon him): Allah has informed you that those in authority are the ones who derive knowledge, and He has also informed you that the matter you differ over is ultimately referred back to Allah, the Messenger (peace be upon him and his family), and those in authority who derive knowledge [for weighing and settling it]. So whoever is more faithful to the covenant he has with Allah will find Allah faithful to His covenant with him (to the extent that he fulfills Allah's covenant, Allah likewise fulfills His covenant toward him), as He says: أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ إِیَّایَ فَارْهَبُونِ [Fulfill My covenant, I will fulfill your covenant, and be in awe of Me alone].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અને અલ્લાહે તમને જણાવ્યું છે કે ઓલિલ અમ્ર એ જ ઇલ્મ કાઢનારા લોકો છે, અને એ પણ જણાવ્યું છે કે જે મામલામાં તમે મતભેદ કરો છો તેનો અંજામ અલ્લાહ, રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને ઓલિલ અમ્ર જેઓ ઇલ્મ કાઢનારા છે તેમની તરફ પાછો ફરે છે [તેમને તોલવા અને સમાયોજિત કરવા માટે]; તો જે કોઈ અલ્લાહ સાથેના પોતાના અહદમાં વધુ વફાદાર હોય, તે અલ્લાહને પોતાના અહદમાં વફાદાર પામશે (જેટલા પ્રમાણમાં તે અલ્લાહના અહદને પૂરો કરે છે, અલ્લાહ પણ તેટલા જ પ્રમાણમાં તેની સાથે પોતાના અહદમાં વફાદારી બતાવે છે). જેમ તે ફરમાવે છે: أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ إِیَّایَ فَارْهَبُونِ [મારા અહદને પૂરો કરો, હું તમારા અહદને પૂરો કરીશ, અને ફક્ત મારાથી જ ડરો].
لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ اللَّهِ لَقَدْ خَرَجَ آدَمُ (علیه السلام) مِنَ الدُّنْیَا وَ قَدْ عَاهَدَ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَلَدِهِ شَیْثٍ (علیه السلام) فَمَا وُفِیَ لَهُ وَ لَقَدْ خَرَجَ نُوحٌ (علیه السلام) مِنَ الدُّنْیَا وَ قَدْ عَاهَدَ قَوْمَهُ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَصِیِّهِ سَامٍ (علیه السلام) فَمَا وَفَتْ أُمَّتُهُ وَ لَقَدْ خَرَجَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) مِنَ الدُّنْیَا وَ عَاهَدَ قَوْمَهُ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَصِیِّهِ إِسْمَاعِیلَ (علیه السلام) فَمَا وَفَتْ أُمَّتُهُ وَ لَقَدْ خَرَجَ مُوسَی (علیه السلام) مِنَ الدُّنْیَا وَ عَاهَدَ قَوْمَهُ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَصِیِّهِ یُوشَعَ‌بْنِ‌نُون (علیه السلام) فَمَا وَفَتْ أُمَّتُهُ وَ لَقَدْ رُفِعَ عِیسَی بْنُ مَرْیَمَ (علیه السلام) إِلَی السَّمَاءِ وَ قَدْ عَاهَدَ قَوْمَهُ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَصِیِّهِ شَمْعُونَ بْنِ حَمُّونَ (علیه السلام) الصَّفَا فَمَا وَفَتْ أُمَّتُهُ وَ إِنِّی مُفَارِقُکُمْ عَنْ قَرِیبٍ وَ خَارِجٌ مِنْ بَیْنِ أَظْهُرِکُمْ وَ قَدْ عَهِدْتُ إِلَی أُمَّتِی فِی عَهْدِ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) وَ إِنَّهَا لَرَاکِبَهًٌْ سَنَنَ مَنْ قَبْلَهَا مِنَ الْأُمَمِ فِی مُخَالَفَهًِْ وَصِیِّی وَ عِصْیَانِهِ أَلَا وَ إِنِّی مُجَدِّدٌ عَلَیْکُمْ عَهْدِی فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللَّهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً.
پیامبر ( به خدا سوگند حضرت آدم (از دار دنیا رفت، در حالی که با قومش پیمان بسته‌بود تا به فرزندش شیث (علیه السلام) وفادار بمانند ولی آنها به آن عهد وفا نکردند. حضرت نوح (علیه السلام) نیز چشم از جهان پوشید در حالی‌که با قومش عهدکرد که نسبت به وصیّ او، سام (علیه السلام) وفادار باشند امّا چنین نکردند. حضرت ابراهیم (علیه السلام) نیز دار دنیا را وداع گفت و از قومش درباره‌ی وفادارماندن به وصیّش، اسماعیل (علیه السلام) پیمان گرفت امّا امّتش وفا نکردند. همچنین حضرت موسی (علیه السلام) از دنیا رفت در حالی که با قومش عهد بسته‌بود با وصیّش یوشع‌بن‌نون (علیه السلام)، وفاداری کنند امّا امّتش به آن وفا نکردند؛ حضرت عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) نیز به آسمان بالا برده‌شد درحالی‌که با قومش بر وفادارماندن به وصیّش شمعون‌بن‌حمون‌صفا (علیه السلام) میثاق بست، امّا قوم او نیز وفا نکردند. من نیز به زودی از شما جدا شده و از میانتان خواهم‌رفت؛ من با امّتم درباره‌ی علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) عهد کردم [که بعد از من از او اطاعت کنند] ولی می‌دانم امّت من نیز بر همان سنّت امّت پیامبران پیشین که مخالفت‌کردن با وصّی پیامبران بود، عمل خواهندکرد. آگاه باشید! عهدم را درباره‌ی علی (علیه السلام) بار دیگر به شما ابلاغ می‌نمایم. هرکس این عهد را بشکند، به خود خیانت کرده و هرکس به این عهد که از جانب خدا می‌باشد، وفادار بماند، خداوند به او اجر بزرگی خواهد داد.
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): By Allah, Adam (peace be upon him) departed from this world while he had made a covenant with his people to remain faithful to his son Shith (peace be upon him), but they did not fulfil that covenant. Nuh (peace be upon him) also closed his eyes on this world while he had made a covenant with his people to be faithful to his successor Sam (peace be upon him), but they did not do so. Ibrahim (peace be upon him) also bade farewell to this world and took a covenant from his people concerning remaining faithful to his successor Isma'il (peace be upon him), but his ummah did not fulfil it. Likewise Musa (peace be upon him) departed from this world while he had made a covenant with his people to be faithful to his successor Yusha' ibn Nun (peace be upon him), but his ummah did not fulfil it. Isa ibn Maryam (peace be upon him) was also raised up to the heavens while he had bound his people by a covenant to remain faithful to his successor Sham'un ibn Hammun al-Safa (peace be upon him), but his people too did not fulfil it. I too shall soon be separated from you and shall depart from among you; I have made a covenant with my ummah concerning Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) [that they should obey him after me], but I know that my ummah too will act upon the same practice of the ummahs of the previous prophets, which was opposition to the successors of the prophets. Be aware! I am conveying to you once again my covenant concerning Ali (peace be upon him). Whoever breaks this covenant has betrayed himself, and whoever remains faithful to this covenant which is from Allah, Allah will give him a great reward.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહની કસમ, હઝરત આદમ (અલયહિસ્સલામ) દુનિયામાંથી એવી હાલતમાં ગયા કે તેમણે પોતાની કૌમ સાથે અહદ કર્યો હતો કે તેમના ફરઝંદ શીષ (અલયહિસ્સલામ) સાથે વફાદાર રહે, પરંતુ તેમણે તે અહદને પૂરો ન કર્યો. હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પણ દુનિયામાંથી આંખો બંધ કરી ગયા એવી હાલતમાં કે તેમણે પોતાની કૌમ સાથે અહદ કર્યો હતો કે તેમના વસી સામ (અલયહિસ્સલામ) સાથે વફાદાર રહે, પરંતુ તેમણે એમ ન કર્યું. હઝરત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ પણ દુનિયાને અલવિદા કહી અને પોતાની કૌમ પાસેથી પોતાના વસી ઇસ્માઈલ (અલયહિસ્સલામ) સાથે વફાદાર રહેવાનો અહદ લીધો, પરંતુ તેમની ઉમ્મતે વફા ન કરી. એ જ રીતે હઝરત મૂસા (અલયહિસ્સલામ) દુનિયામાંથી ગયા એવી હાલતમાં કે તેમણે પોતાની કૌમ સાથે અહદ કર્યો હતો કે તેમના વસી યૂશા ઇબ્ને નૂન (અલયહિસ્સલામ) સાથે વફાદારી કરે, પરંતુ તેમની ઉમ્મતે તે અહદને પૂરો ન કર્યો; હઝરત ઈસા ઇબ્ને મરયમ (અલયહિસ્સલામ)ને પણ આસમાન પર ઉઠાવવામાં આવ્યા એવી હાલતમાં કે તેમણે પોતાની કૌમ સાથે તેમના વસી શમઊન ઇબ્ને હમ્મૂન સફા (અલયહિસ્સલામ) સાથે વફાદાર રહેવાનો મીસાક બાંધ્યો, પરંતુ તેમની કૌમે પણ વફા ન કરી. હું પણ જલ્દી જ તમારાથી જુદો પડીશ અને તમારી વચ્ચેથી ચાલ્યો જઈશ; મેં મારી ઉમ્મત સાથે અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) બાબતે અહદ કર્યો છે [કે મારા પછી તેમની ઇતાઅત કરે] પરંતુ હું જાણું છું કે મારી ઉમ્મત પણ પાછલા પયગંબરોની ઉમ્મતોની એ જ સુન્નત પર અમલ કરશે, જે પયગંબરોના વસી સાથે વિરોધ કરવાની હતી. જાણી લો! અલી (અલયહિસ્સલામ) બાબતે મારા અહદને ફરી એકવાર તમને પહોંચાડું છું. જે આ અહદને તોડશે, તેણે પોતાની સાથે ખિયાનત કરી અને જે આ અહદ જે અલ્લાહ તરફથી છે, તેના પર વફાદાર રહેશે, અલ્લાહ તેને મોટો બદલો આપશે.
إِنَّ اللَّهَ یَقُولُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ فَإِنَّا نَدْعُو فَلَا یُسْتَجَابُ لَنَا قَالَ: لِأَنَّکُمْ لَا تَفُونَ لِلَّهِ بِعَهْدِهِ وَ إِنَّ اللَّهَ یَقُولُ أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ اللَّهِ لَوْ وَفَیْتُمْ لِلَّهِ لَوَفَی اللَّهُ لَکُمْ.
امام صادق (علیه السلام) [فردی از امام پرسید:] خداوند می‌فرماید: ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ حال آنکه ما او را می‌خوانیم ولی او ما را اجابت نمی‌کند. حضرت فرمود: این بدان علّت است که شما به پیمان خود با خداوند وفا نکردید. خداوند می‌فرماید: أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ اگر وفا کرده بودید، قطعاً خداوند نیز به عهد شما وفا می‌کرد.
Imam Sadiq (peace be upon him): [A man asked the Imam:] Allah says, ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ [Call upon Me, I will answer you], yet we call upon Him and He does not answer us. The Imam said: This is because you did not fulfill your covenant with Allah. Allah says, أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ [Fulfill My covenant, I will fulfill your covenant]. By Allah, if you had fulfilled it, Allah would surely have fulfilled it for you.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [એક વ્યક્તિએ ઇમામને પૂછ્યું:] અલ્લાહ ફરમાવે છે, ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ [મને પોકારો, હું તમને જવાબ આપીશ], જ્યારે કે અમે તેને પોકારીએ છીએ પણ તે અમને જવાબ નથી આપતો. ઇમામે ફરમાવ્યું: આ એટલા માટે છે કે તમે અલ્લાહ સાથેના તમારા વચનને પૂરું નથી કર્યું. અલ્લાહ ફરમાવે છે, أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ [મારા વચનને પૂરું કરો, હું તમારા વચનને પૂરું કરીશ]. અલ્લાહની કસમ, જો તમે વચન પૂરું કર્યું હોત, તો ખરેખર અલ્લાહ પણ તમારા માટે વચન પૂરું કરત.
عَنْ هِشَامِ‌بْنِ‌سَالِمٍ قَالَ: قُلْتُ لِلصَّادِقِ (علیه السلام) یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ! مَا بَالُ الْمُؤْمِنِ إِذَا دَعَا رُبَّمَا لَمْ یُسْتَجَبْ لَهُ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ قالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ؟ فَقَالَ: إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا دَعَا اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی بِنِیَّهًٍْ صَادِقَهًٍْ وَ قَلْبٍ مُخْلِصٍ اسْتُجِیبَ لَهُ بَعْدَ وَفَائِهِ بِعَهْدِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ إِذَا دَعَا اللَّهَ بِغَیْرِ نِیَّهًٍْ وَ إِخْلَاصٍ لَمْ یُسْتَجَبْ لَهُ أَ لَیْسَ اللَّهُ یَقُولُ وَ أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ فَمَنْ وَفَی وُفِیَ لَهُ.
امام صادق (علیه السلام) از هشام‌بن‌سالم نقل است که گوید: به امام صادق (علیه السلام) گفتم: «ای فرزند رسول‌خدا (! چگونه است که گاه مؤمن هرچه خدای را می‌خواند، دعایش به اجابت نمی‌رسد در صورتی‌که خداوند می‌فرماید: ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ» پس حضرت (علیه السلام) فرمود: «اگر بنده با نیّت پاک و خلوص قلب، خدا را بخواند، دعایش اجابت می‌شود، البتّه بعد از اینکه به عهد خود با خدا وفا کرده‌باشد؛ و چنانچه خدای را بدون خلوص نیّت بخواند، خواسته‌اش برآورده نمی‌شود. آیا خداوند نفرمود: وَ أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ؟! پس هرکه وفا کند، به او وفا می‌شود».
Imam Sadiq (peace be upon him), narrated from Hisham ibn Salim, who said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah! Why is it that sometimes the believer calls upon Allah as much as he can, yet his prayer is not answered, while Allah says, ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ [Call upon Me, I will answer you]?" The Imam (peace be upon him) said: "If the servant calls upon Allah with a sincere intention and a pure heart, his prayer is answered, but only after he has fulfilled his covenant with Allah; and if he calls upon Allah without sincerity of intention, his request is not granted. Did Allah not say: وَ أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ [Fulfill My covenant, I will fulfill your covenant]? So whoever fulfills it, it is fulfilled for him."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ), હિશામ બિન સાલિમથી રિવાયત છે, તેમણે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "હે અલ્લાહના રસૂલના પુત્ર! એવું કેમ છે કે ક્યારેક મોમિન અલ્લાહને ગમે તેટલો પોકારે, તેની દુઆ કબૂલ નથી થતી, જ્યારે કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ [મને પોકારો, હું તમને જવાબ આપીશ]"? ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જો બંદો પવિત્ર નિય્યત અને શુદ્ધ દિલથી અલ્લાહને પોકારે, તો તેની દુઆ કબૂલ થાય છે, પરંતુ તે પછી કે તેણે અલ્લાહ સાથેના પોતાના વચનને પૂરું કર્યું હોય; અને જો તે નિય્યતની નિષ્ઠા વગર અલ્લાહને પોકારે, તો તેની માંગ પૂરી નથી થતી. શું અલ્લાહે ફરમાવ્યું નથી: وَ أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ [મારા વચનને પૂરું કરો, હું તમારા વચનને પૂરું કરીશ]? તો જે કોઈ વચન પૂરું કરે, તેના માટે તે પૂરું કરાય છે."
إِیَّایَ فَارْهَبُونِ فِی مُخَالَفَهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَإِنِّی الْقَادِرُ عَلَی صَرْفِ بَلَاءِ مَنْ یُعَادِیکُمْ عَلَی مُوَافَقَتِی وَ هُمْ لَا یَقْدِرُونَ عَلَی صَرْفِ انْتِقَامِی عَنْکُمْ إِذَا آثَرْتُمْ مُخَالَفَتِی.
امام عسکری (علیه السلام) [منظور خدا از این تعبیرات آن است که] در مورد مخالفت با محمّد (از من هراس کنید چرا که من می‌توانم بلائی که از دشمنان به جانب شما حواله می‌شود برگردانم ولی وقتی شما راه مخالفت مرا از پیش بگیرید آنها نمی‌توانند جلو انتقام مرا از شما بگیرند.
Imam Askari (peace be upon him): [The meaning of Allah's expression is that] fear Me in [matters of] opposing Muhammad (peace be upon him and his family), for I am able to turn away the affliction sent against you by your enemies because of your allegiance to Me, but they will not be able to turn away My vengeance from you if you choose to oppose Me.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [અલ્લાહના આ શબ્દોનો અર્થ એ છે કે] મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની મુખાલફત (વિરોધ) બાબતે મારાથી ડરો, કેમ કે તમારા દુશ્મનો તરફથી તમારી પર આવતી મુસીબતને પાછી ફેરવવા હું સક્ષમ છું, કારણ કે તમે મારી સાથે સંમત છો; પરંતુ જ્યારે તમે મારી મુખાલફતનો રસ્તો પસંદ કરશો, ત્યારે તેઓ મારા બદલાને તમારાથી પાછો ફેરવવા સક્ષમ નહીં હોય.