سورة البقرة

Verse 60 of 286

2:60

وَ إِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدينَ

و [به يادآوريد] زماني را كه موسى براى قوم خويش، آب طلبيد؛ به او گفتيم: «عصاى خود را بر آن سنگ مخصوص بزن!» ناگاه دوازده چشمه‌ي آب از آن جوشيد؛ آنگونه كه هر طايفه (از طوايف دوازده‌گانه بنی‌اسرائيل)، چشمه خود را مى‌شناختند [و گفتيم:] «از روزىِ خداوند بخوريد و بياشاميد؛ و در زمين به فساد نكوشيد».

And when Musa prayed for drink for his people, We said: Strike the rock with your staff. So there gushed from it twelve springs; each tribe knew its drinking place: Eat and drink of the provisions of Allah and do not act corruptly in the land, making mischief.

અને જયારે મૂસાએ પોતાની કોમ માટે પાણી માંગ્યું ત્યારે અમોએ કહ્યું કે, આ પત્થર ઉપર તારી લાકડી માર; પછી તેમાંથી બાર ઝરણાં** ફૂટી નીકળ્યા; દરેક ટોળાએ પોત-પોતાની પીવાની જગ્યા ઓળખી લીધી; અલ્લાહે તમને આપેલી રોજીમાંથી ખાઓ તથા પીઓ અને ઝમીન ઉપર ફસાદ ન ફેલાવો.

#1 موسی برای قوم خویش، آب طلبید And Musa sought water for his people મૂસાએ પોતાની કોમ માટે પાણી માંગ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ قَوْمَ مُوسَی (علیه السلام) لَمَّا شَکَوْا إِلَیْهِ الْجَدْبَ وَ الْعَطَشَ اسْتَسْقَوْا مُوسَی (علیه السلام) فَاسْتَسْقَی لَهُمْ.

امام باقر (علیه السلام) زمانی‌که قوم موسی (علیه السلام) از خشکی و تشنگی شکایت‌کرده و از موسی (علیه السلام) آب درخواست نمودند، او [از خداوند] برای آن‌ها آب خواست.

Imam al-Baqir (peace be upon him): When the people of Musa (peace be upon him) complained to him of drought and thirst and asked Musa (peace be upon him) for water, he asked [Allah] for water for them.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમે તેમની પાસે દુષ્કાળ અને તરસની ફરિયાદ કરી અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાસે પાણી માંગ્યું, ત્યારે તેમણે [અલ્લાહ પાસે] તેમના માટે પાણી માંગ્યું.

#2 موسی برای قوم خویش، آب طلبید And Musa sought water for his people મૂસાએ પોતાની કોમ માટે પાણી માંગ્યું

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

طَلَبَ لَهُمُ السَّقْیَ لَمَّا لَحِقَهُمُ الْعَطَشُ فِی التِّیهِ وَ ضَجُّوا بِالْبُکَاءِ إِلَی مُوسَی (علیه السلام) وَ قَالُوا: هَلَکْنَا بِالْعَطَشِ. فَقَالَ مُوسَی (علیه السلام): إِلَهِی! بِحَقِّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) سَیِّدِ الْأَنْبِیَاءِ وَ بِحَقِّ عَلِیٍّ (علیه السلام) سَیِّدِ الْأَوْصِیَاءِ وَ بِحَقِّ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) سَیِّدَهًِْ النِّسَاءِ وَ بِحَقِّ الْحَسَنِ (علیه السلام) سَیِّدِ الْأَوْلِیَاءِ وَ بِحَقِّ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) سَیِّدِ الشُّهَدَاءِ وَ بِحَقِّ عِتْرَتِهِمْ وَ خُلَفَائِهِمْ سَادَهًِْ الْأَزْکِیَاءِ لَمَّا سَقَیْتَ عِبَادَکَ هَؤُلَاءِ ... قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): مَنْ أَقَامَ عَلَی مُوَالَاتِنَا أَهْلَ‌الْبَیْتِ (علیهم السلام) سَقَاهُ اللَّهُ تَعَالَی مِنْ مَحَبَّتِهِ کَأْساً لَا یَبْغُونَ بِهِ بَدَلًا وَ لَا یُرِیدُونَ سِوَاهُ کَافِیاً وَ لَا کَالِیاً وَ لَا نَاصِراً وَ مَنْ وَطَّنَ نَفْسَهُ عَلَی احْتِمَالِ الْمَکَارِهِ فِی مُوَالَاتِنَا جَعَلَهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ فِی عَرَصَاتِهَا بِحَیْثُ یَقْصُرُ کُلُّ مَنْ تَضَمَّنُهُ تِلْکَ الْعَرَصَاتُ أَبْصَارُهُمْ عَمَّا یُشَاهِدُونَ مِنْ دَرَجَاتِهِمْ وَ إِنَّ کُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ لَیُحِیطُ بِمَا لَهُ مِنْ دَرَجَاتِهِ کَإِحَاطَتِهِ فِی الدُّنْیَا لِمَا یَلْقَاهُ بَیْنَ یَدَیْه.

امام عسکری (علیه السلام) زمانی که [بنی‌اسرائیل] درآن بیابان خشک، به تشنگی دچار شده و گریه‌کنان، نزد موسی (علیه السلام) ناله کردند و گفتند که «ما از عطش هلاک شدیم»، موسی (علیه السلام) برایشان طلب آب کرد و گفت: «خدایا! به حقّ محمّد (سرور پیامبران و به حقّ علی (علیه السلام)، سرور اوصیاء و به حقّ فاطمه (سلام الله علیها)، سرور زنان و به حقّ حسن (علیه السلام)، سیّد اولیاء و به حقّ حسین (علیه السلام)، سرور شهیدان و به حقّ خاندان و جانشینان آنها، سرور پاکیزگان، تو را سوگند می‌دهم که بر این بندگانت، آب بفرست ...» پیامبر (فرمود: «کسی‌که بر دوستی و ولایت ما اهل‌بیت (علیهم السلام) ایستادگی کند، خداوند متعال او را از جام محبّت خویش سیراب می کند؛ به گونه‌ای که چیزی به جای آن نمی خواهد و حمایت‌کننده، کفایت‌کننده و یاری‌دهنده‌ای غیر او نمی‌طلبد. و هرکه سختیهای پیش آمده در راه ولایت ما را به جان خریده و تحمّل کند، خداوند روز قیامت او را در عرصات محشر در جایی قرار می‌دهد که چشمان تمام کسانی که در عرصه‌ی محشر هستند از دیدن درجاتش زایل می شود. به‌درستی‌که هر کدام از آنها، بر درجاتش احاطه دارد؛ همان‌طور که در دنیا بر چیزهایی که پیش رویش می‌دید، مسلّط بود».

Imam al-Askari (peace be upon him): When [Bani Israel], in that dry wilderness, were overtaken by thirst and cried out weeping to Musa (peace be upon him), saying "We have perished from thirst," Musa (peace be upon him) sought water for them and said: "My Allah! By the right of Muhammad (peace be upon him and his family), master of the prophets, and by the right of Ali (peace be upon him), master of the successors, and by the right of Fatimah (peace be upon her), mistress of women, and by the right of al-Hasan (peace be upon him), master of the guardians, and by the right of al-Husayn (peace be upon him), master of the martyrs, and by the right of their family and successors, masters of the pure, I ask You to send water down upon these servants of Yours ..." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Whoever stands firm in love and wilayah (guardianship) for us, the Ahlulbayt (peace be upon them), Allah the Exalted will quench him from the cup of His love, in such a way that he will want nothing in its place, and will seek no protector, sufficer or helper besides Him. And whoever bears the hardships that come along the path of our wilayah and endures them, Allah will place him, on the Day of Resurrection, in the plains of the Gathering, in a place where the eyes of everyone present in those plains will fall short of seeing his ranks. Indeed, each one of them will have full command of his own ranks, just as in this world he had full command of what lay before his eyes."

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે [બની ઇસ્રાઈલ] તે સૂકા રણમાં તરસથી પીડાયા અને રડતાં રડતાં મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાસે ફરિયાદ કરી અને કહ્યું "અમે તરસથી મરી ગયા," ત્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમના માટે પાણી માંગ્યું અને કહ્યું: "મારા ઇલાહ! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), પયગંબરોના સરદારના હકથી, અને અલી (અલયહિસ્સલામ), વસીઓના સરદારના હકથી, અને ફાતિમા (સલામુલ્લાહિ અલયહા), સ્ત્રીઓની સરદારના હકથી, અને હસન (અલયહિસ્સલામ), વલીઓના સરદારના હકથી, અને હુસૈન (અલયહિસ્સલામ), શહીદોના સરદારના હકથી, અને તેમના ખાનદાન અને જાનશીનો, પવિત્ર સરદારોના હકથી, હું તને વિનંતી કરું છું કે તારા આ બંદાઓ પર પાણી ઉતાર ..." અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ અમારી, અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ની, દોસ્તી અને વિલાયત પર અડગ રહે, અલ્લાહ તઆલા તેને પોતાની મોહબ્બતના જામથી સિરાબ કરશે, એ રીતે કે તે તેની જગ્યાએ બીજું કંઈ ન ઇચ્છશે અને તેના સિવાય કોઈ રક્ષક, પૂરતો કરનાર કે મદદગાર નહીં શોધે. અને જે કોઈ અમારી વિલાયતના રસ્તામાં આવતી મુસીબતોને પોતાના પર લઈને સહન કરે, અલ્લાહ કયામતના દિવસે તેને હશરના મેદાનમાં એવી જગ્યાએ રાખશે જ્યાં તે મેદાનમાં હાજર દરેકની નજર તેના દરજ્જા જોવામાં ટૂંકી પડી જશે. ખરેખર, તેમાંથી દરેક પોતાના દરજ્જા પર એવી રીતે સંપૂર્ણ કાબૂ ધરાવશે, જેમ આ દુનિયામાં તે પોતાની આંખો સામેની વસ્તુ પર કાબૂ ધરાવતો હતો."

#3 موسی برای قوم خویش، آب طلبید And Musa sought water for his people મૂસાએ પોતાની કોમ માટે પાણી માંગ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ مِثْلُ ذَلِکَ جَاءَ الْمُؤْمِنُونَ إِلَی جَدِّی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالُوا: یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)! تُعَرِّفُنَا مَنِ الْأَئِمَّهًُْ بَعْدَکَ.

امام باقر (علیه السلام) و همانند آن (همان‌طور که قوم موسی (علیه السلام) به نزد او آمده و از او آب طلب‌کردند)، مؤمنینی نزد جدّ من، رسول‌خدا (آمده و عرضه‌داشتند: «ای رسول‌خدا (! امامان پس از خویش را برای ما معرفی کن و به ما بشناسان».

Imam al-Baqir (peace be upon him): And similarly [just as the people of Musa (peace be upon him) came to him and asked him for water], believers came to my grandfather, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Tell us and make known to us who the Imams after you will be."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અને એ જ રીતે [જેમ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમ તેમની પાસે આવીને પાણી માંગી હતી], ઈમાનવાળાઓ મારા દાદા, અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા અને કહ્યું: "યા રસૂલલ્લાહ! તમારા પછીના ઇમામોને અમને ઓળખાવો અને જણાવો."

#4 موسی برای قوم خویش، آب طلبید And Musa sought water for his people મૂસાએ પોતાની કોમ માટે પાણી માંગ્યું

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام) لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا نَزَلَ الْحُدَیْبِیَهًَْ وَ حَاصَرَهُ أَهْلُ مَکَّهًَْ قَدْ أُعْطِیَ مَا هُوَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِکَ وَ ذَلِکَ أَنَّ أَصْحَابَهُ شَکَوْا إِلَیْهِ الظَّمَأَ وَ أَصَابَهُمْ ذَلِکَ حَتَّی الْتَقَتْ خَوَاصِرُ الْخَیْلِ فَذَکَرُوا لَهُ (علیه السلام) فَدَعَا بِرَکْوَهًٍْ یَمَانِیَّهًٍْ ثُمَ نَصَبَ یَدَهُ الْمُبَارَکَهًَْ فِیهَا فَتَفَجَّرَتْ مِنْ بَیْنِ أَصَابِعِهِ عُیُونُ الْمَاءِ فَصَدَرْنَا وَ صَدَرَتِ الْخَیْلُ رِوَاءً وَ مَلَأْنَا کُلَّ مَزَادَهًٍْ وَ سِقَاء.

امام حسین (علیه السلام) (در میان مناظره‌ی امیرالمؤمنین (علیه السلام) با یهود در برتری پیامبر () وقتی حضرت محمّد (به حدیبیّه رسید و اهل مکّه او را در محاصره قراردادند، خداوند به او چیزی بهتر از این بخشید، آنگاه که اصحاب اظهار تشنگی کردند و چنان تشنه‌شدند که پهلوی اسب‌ها چسبید. [اصحاب]، این قضیّه را خدمت پیامبراکرم (عرض‌کردند؛ آن جناب یک قمقمه‌ی یمانی خواست؛ دست خود را درآن فروبرد و از درون انگشتانش چشمه‌های آب جاری شد. پس همه‌ی ما و چهارپایان سیراب شدیم و تمام ظرف‌ها نیز پر از آب شدند.

Al-Husayn (peace be upon him): [In the course of Amir al-Mu'minin's (peace be upon him) debate with the Jews about the superiority of the Prophet (peace be upon him and his family)]: When Muhammad (peace be upon him and his family) arrived at Hudaybiyyah and the people of Makkah besieged him, Allah granted him something better than that: his companions complained to him of thirst, and it affected them so severely that the horses' flanks grew gaunt. [The companions] mentioned this to the Prophet (peace be upon him and his family); he called for a Yemeni water-skin, placed his blessed hand into it, and springs of water gushed forth from between his fingers. So all of us and the animals were satiated, and every waterskin and container was filled.

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): [અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ની યહૂદીઓ સાથે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની શ્રેષ્ઠતા વિશેની ચર્ચા દરમિયાન]: જ્યારે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) હુદૈબિયા પહોંચ્યા અને મક્કાવાસીઓએ તેમને ઘેરી લીધા, ત્યારે અલ્લાહે તેમને આનાથી પણ શ્રેષ્ઠ વસ્તુ આપી: તેમના સાથીઓએ તેમની પાસે તરસની ફરિયાદ કરી, અને એટલા તરસ્યા થઈ ગયા કે ઘોડાઓની કૂખો ચોંટી ગઈ. [સાથીઓએ] આ વાત પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને જણાવી; તેમણે એક યમની મશક મંગાવી, પોતાનો પવિત્ર હાથ તેમાં નાખ્યો, અને તેમની આંગળીઓ વચ્ચેથી પાણીના ઝરણાં વહેવા લાગ્યા. પછી અમે બધા અને પ્રાણીઓ ધરાઈને પાણી પીધું અને દરેક વાસણ અને મશક પણ પાણીથી ભરાઈ ગયા.

#5 [به موسی] گفتیم We said [to Musa] [મૂસાને] અમે કહ્યું

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

فَأَوْحَی اللَّهُ تَعَالَی یَا مُوسَی (علیه السلام).

امام عسکری (علیه السلام) خدای تعالی وحی نمود: «ای موسی (علیه السلام)!» ...

Imam al-Askari (peace be upon him): Allah the Exalted revealed: "O Musa (peace be upon him)!" ...

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ વહી કરી: "અય મૂસા (અલયહિસ્સલામ)!" ...

#6 [به موسی] گفتیم We said [to Musa] [મૂસાને] અમે કહ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَسَمِعْتَ مَا قَالَ اللَّهُ لَهُ.

امام باقر (علیه السلام) آنچه که خداوند به او گفت را شنیدی.

Imam Baqir (peace be upon him): You heard what Allah said to him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): તમે સાંભળ્યું જે અલ્લાહે તેને કહ્યું.

#7 سنگ مخصوص A special stone ખાસ પથ્થર

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

نَزَلَتْ ثَلَاثَهًُْ أَحْجَارٍ مِنَ الْجَنَّهًِْ مَقَامُ إِبْرَاهِیمَ وَ حَجَرُ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ الْحَجَرُ‌الْأَسْوَد.

امام باقر (علیه السلام) سه سنگ از بهشت نازل شد: مقام ابراهیم، سنگ بنی‌اسرائیل و حجرالأسود.

Imam Baqir (peace be upon him): Three stones descended from Paradise: Maqam Ibrahim, the stone of Bani Israel, and the Black Stone.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સ્વર્ગમાંથી ત્રણ પથ્થર ઉતર્યા: મકામે ઇબ્રાહીમ, બની ઇસ્રાઈલનો પથ્થર અને હજરે અસ્વદ (કાળો પથ્થર).

#8 ناگهان از آن جوشید And it gushed forth અચાનક તેમાંથી ઊકળી ઊઠ્યું

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

{إِنَ یَهُودِیّاً مِنْ یَهُودِ الشَّامِ وَ أَحْبَارِهِم قَالَ لِأَمِیرِ‌المُؤمِنِینَ (علیه السلام) فِی أَثنَاءِ کَلَامٍ طَوِیلٍ فَإِنَّ مُوسَی (علیه السلام) قَدْ أُعْطِیَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَیْناً قَالَ لَهُ عَلِی (علیه السلام)} ... لَقَدْ کُنَّا مَعَهُ بِالْحُدَیْبِیَهًِْ وَ إِذَا ثَمَ قَلِیبٌ جَافَّهًٌْ فَأَخْرَجَ (علیه السلام) سَهْماً مِنْ کِنَانَتِهِ فَنَاوَلَهُ الْبَرَاءَ بْنَ‌عَازِبٍ فَقَالَ لَهُ: اذْهَبْ بِهَذَا السَّهْمِ إِلَی تِلْکَ الْقَلِیبِ الْجَافَّهًِْ فَاغْرِسْهُ فِیهَا فَفَعَلَ ذَلِکَ فَتَفَجَّرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَهًَْ عَیْناً مِنْ تَحْتِ السَّهْمِ وَ لَقَدْ کَانَ یَوْمُ الْمِیضَاهًِْ عِبْرَهًًْ وَ عَلَامَهًًْ لِلْمُنْکِرِینَ لِنُبُوَّتِهِ کَحَجَرِ مُوسَی (علیه السلام) حَیْثُ دَعَا بِالْمِیضَاهًِْ فَنَصَبَ یَدَهُ فِیهَا فَفَاضَتْ بِالْمَاءِ وَ ارْتَفَعَ حَتَّی تَوَضَّأَ مِنْهُ ثَمَانِیَهًُْ آلَافِ رَجُلٍ وَ شَرِبُوا حَاجَتَهُمْ وَ سَقَوْا دَوَابَّهُمْ وَ حَمَلُوا مَا أَرَادُوا.

امام علی (علیه السلام) نقل شده است: [امام علی (علیه السلام) خطاب به یهودی اهل شام فرمود:] «در حدیبیّه همراه ایشان (پیامبر () بودیم. پس آنجا چاه قدیمی خشکی بود که پیامبراکرم (تیری از تیردان خود خارج نموده و به براءبن‌عازب داد و فرمود: «به سمت چاه برو و این تیر را در آن فروکن». براء به دستور [پیامبر (] عمل کرد. پس از زیر تیر دوازده‌چشمه جاری شد. و معجزه و داستان یوم المیضاهًْ (ظرف آب برای وضو) و علامتی برای منکرین نبوّت پیامبر (به وجود آمد؛ درست همانند سنگ حضرت موسی (علیه السلام)؛ زیرا پیامبر (آفتابه‌ای خواست و دست در آن فروبرد؛ پس آفتابه پر از آب شد و آب بالا آمد [آن‌چنان آب از اطراف شروع به ریختن نمود] که هشت‌هزار نفر از آن آب وضو گرفتند و هرچه آب خواستند آشامیدند و به چهارپایان خود نیز نوشاندند و آن مقدار که لازم بود برداشتند.

Imam Ali (peace be upon him) narrated: [Imam Ali (peace be upon him) said to a Jew from Sham:] "We were with him (the Prophet) at Hudaybiyyah. There was an old dry well there, and the Noble Prophet took an arrow from his quiver and gave it to al-Bara ibn Azib, saying: 'Go to the well and plant this arrow in it.' Al-Bara did as [the Prophet] instructed, and twelve springs gushed out from beneath the arrow. And the miracle and story of the Day of al-Midah (the vessel of water for ablution) became a lesson and a sign for the deniers of the Prophet's prophethood, just like the stone of Prophet Musa (peace be upon him); for the Prophet called for a water basin and put his hand into it, and the basin filled with water and the water rose [so that water began pouring from its sides] until eight thousand men performed ablution from it, drank as much as they wanted, gave water to their animals, and took away as much as they needed."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ થયું છે: [ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) એ શામના યહૂદીને સંબોધીને ફરમાવ્યું:] "હુદૈબિયામાં અમે તેમની (પયગંબર) સાથે હતા. ત્યાં એક જૂનો સૂકો કૂવો હતો, પયગંબરે (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના તીરદાનમાંથી એક તીર કાઢી બરાઅ બિન આઝિબને આપ્યું અને ફરમાવ્યું: "કૂવા તરફ જાવ અને આ તીર તેમાં રોપો". બરાઅએ [પયગંબરના] આદેશ મુજબ કર્યું. પછી તીરની નીચેથી બાર ઝરણાં વહી નીકળ્યાં. અને યૌમુલ મીઝાહ (વઝૂ માટેનું પાણીનું વાસણ)નો ચમત્કાર અને કિસ્સો પયગંબરની નબુવ્વતના ઇનકાર કરનારાઓ માટે એક બોધપાઠ અને નિશાની બની ગયો; બરાબર હઝરત મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના પથ્થર જેવો; કારણ કે પયગંબરે એક લોટો માંગ્યો અને તેમાં હાથ નાખ્યો; પછી લોટો પાણીથી ભરાઈ ગયો અને પાણી ઉપર ચઢવા લાગ્યું [એ રીતે કે પાણી ચારે બાજુથી વહેવા લાગ્યું] કે આઠ હજાર માણસોએ તેનાથી વઝૂ કર્યું અને જેટલું પાણી પીવું હતું પીધું અને પોતાના ઢોરોને પણ પીવડાવ્યું અને જેટલી જરૂર હતી તેટલું લઈ ગયા".

#9 ناگهان از آن جوشید And it gushed forth અચાનક તેમાંથી ઊકળી ઊઠ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِذَا خَرَجَ الْقَائِمُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مِنْ مَکَّهًَْ یُنَادِی مُنَادِیهِ أَلَا لَا یَحْمِلَنَ أَحَدٌ طَعَاماً وَ لَا شَرَاباً وَ یَحْمِلُ مَعَهُ حَجَرَ مُوسَی‌بْنِ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) وَ هُوَ وِقْرُ بَعِیرٍ فَلَا یَنْزِلُ مَنْزِلًا إِلَّا نَبَعَتْ مِنْهُ عُیُونٌ فَمَنْ کَانَ جَائِعاً شَبِعَ وَ مَنْ کَانَ ظَمْآنَ رَوِیَ وَ رَوِیَتْ دَوَابُّهُمْ حَتَّی یَنْزِلُوا النَّجَفَ مِنْ ظَهْرِ الْکُوفَهًْ.

امام باقر (علیه السلام) هنگامی که قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)از مکّه خروج کند منادی او ندا در می‌دهد که: «هیچ‌کس غذا و آشامیدنی بر ندارد». او با خود سنگ موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) را به همراه می‌برد که بار شتری است. پس در هیچ منزلی فرود نمی‌آید مگر اینکه چشمه‌ها از آن جاری می‌گردد. پس هرکه گرسنه‌باشد سیر می‌شود، هرکه تشنه باشد سیراب می‌گردد و چهارپایانشان نیز سیراب می‌شوند؛ تا اینکه به نجف در پشت کوفه فرود می‌آیند».

Imam Baqir (peace be upon him): When the Qa'im (may Allah hasten his noble relief) rises from Makkah, his herald calls out: 'Let no one carry food or drink.' He carries with him the stone of Musa ibn Imran (peace be upon him), which is a camel's load. He does not halt at any stopping place except that springs gush forth from it; so whoever is hungry becomes full, whoever is thirsty is quenched, and their animals are also watered — until they descend upon Najaf, behind Kufa.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) મક્કાથી ખુરૂજ કરશે ત્યારે તેમના મુનાદી એલાન કરશે કે: 'કોઈ પણ ખોરાક અને પીણું સાથે ન લે.' તેઓ પોતાની સાથે મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ)નો પથ્થર લઈ જશે, જે એક ઊંટના ભાર બરાબર છે. તો તેઓ કોઈ પણ મંઝિલ પર ઉતરશે નહીં પરંતુ તેમાંથી ઝરણાંઓ વહેશે. તો જે ભૂખ્યો હશે તે તૃપ્ત થશે, જે તરસ્યો હશે તે તરસ છીપાવશે અને તેમના ચોપગા પ્રાણીઓ પણ પાણી પીશે; ત્યાં સુધી કે તેઓ કૂફાની પાછળ નજફમાં ઉતરશે.

#10 دوازده Twelve બાર

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَإِنَّکَ إِذَا زَوَّجْتَ عَلِیّاً (علیه السلام) مِنْ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) خَلَقْتُ مِنْهَا أَحَدَ عَشَرَ إِمَاماً مِنْ صُلْبِ عَلِیٍّ (علیه السلام) یَکُونُونَ مَعَ عَلِیٍّ (علیه السلام) اثْنَیْ عَشَرَ إِمَاماً (علیهم السلام) کُلُّهُمْ هُدَاهًٌْ لِأُمَّتِکَ یَهْتَدُونَ بِهَا کُلُّ أُمَّهًٍْ بِإِمَامٍ مِنْهَا وَ یَعْلَمُونَ کَمَا عَلِمَ قَوْمُ مُوسَی (علیه السلام) مَشْرَبَهُمْ.

امام باقر (علیه السلام) [خداوند به پیامبر (فرمود:] زمانی‌که علی (علیه السلام) و فاطمه (سلام الله علیها) را به ازدواج یکدیگر در آوردی، من از صلب علی (علیه السلام) و وجود فاطمه (سلام الله علیها)، یازده امام را آفریدم که به همراه علی (علیه السلام)، دوازده امام می‌باشند. همگی آن‌ها راهنمایان امّت تو هستند و هر امّتی به‌وسیله‌ی یکی از آن امامان، هدایت شده و علم پیدا می‌کند؛ همان‌گونه که [هر گروه] از قوم موسی (علیه السلام)، آبشخور مخصوص خود را شناخت.

Imam Baqir (peace be upon him) [Allah said to the Prophet]: 'When you married Ali (peace be upon him) to Fatima (peace be upon her), I created from her eleven Imams from the loins of Ali (peace be upon him), who together with Ali (peace be upon him) will be twelve Imams (peace be upon them). All of them are guides for your nation; every nation will be guided by an Imam from among them, and they will know [their guide] just as the people of Musa (peace be upon him) knew their drinking place.'

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) [અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવ્યું:] "જ્યારે તેં અલી (અલયહિસ્સલામ) અને ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ના લગ્ન કરાવ્યાં, ત્યારે મેં તેમનાથી અલી (અલયહિસ્સલામ)ના વંશમાંથી અગિયાર ઇમામો પેદા કર્યા, જેઓ અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથે મળીને બાર ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ) થશે. તેઓ બધા તારી ઉમ્મત માટે માર્ગદર્શકો છે; દરેક ઉમ્મત તેમનામાંથી એક ઇમામ દ્વારા માર્ગદર્શન પામશે અને ઓળખશે, જેમ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની કોમે પોતાનું પાણી પીવાનું સ્થાન ઓળખ્યું હતું".

#11 دوازده Twelve બાર

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یَا رَسُولَ‌اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ مَا عِدَّهًُْ الْأَئِمَّهًْ (علیهم السلام)؟ فَقَالَ: یَا جَابِرُ! سَأَلْتَنِی رَحِمَکَ اللَّهُ عَنِ الْإِسْلَامِ بِأَجْمَعِهِ ... وَ عِدَّتُهُمْ عِدَّهًُْ الْعُیُونِ الَّتِی انْفَجَرَتْ لِمُوسَی‌بْنِ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) حِینَ ضَرَبَ بِعَصَاهُ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَیْناً، فَالْأَئِمَّهًُْ یَا جَابِرُ أَوَّلُهُمْ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

پیامبر ( [جابر از پیامبر (پرسید:] «ای رسول‌خدا (! تعداد ائمّه (علیهم السلام) چند نفر است»؟ حضرت (فرمود: «ای جابر! خداوند تو را بیامرزد که درباره‌ی تمام اسلام از من سؤال نمودی ... عدد ایشان به تعداد چشمه‌هایی است که برای موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) جوشید؛ آنگاه که با عصایش بر سنگ زد و دوازده‌چشمه از آن جوشید. ای جابر! اوّلین امام، علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)، و آخرین ایشان قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)می‌باشد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): [Jabir asked the Prophet (peace be upon him and his family):] "O Messenger of Allah! How many are the Imams (peace be upon them)?" The Prophet (peace be upon him and his family) said: "O Jabir! May Allah have mercy on you, for you have asked me about the whole of Islam ... their number is the number of the springs that gushed forth for Musa ibn Imran (peace be upon him) when he struck the rock with his staff and twelve springs gushed forth from it. O Jabir! The first of them is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and the last of them is al-Qaim (may Allah hasten his noble relief)."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): [જાબિરે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછ્યું:] "હે અલ્લાહના રસૂલ! ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ)ની સંખ્યા કેટલી છે?" હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "હે જાબિર! અલ્લાહ તમને માફ કરે, તમે મને સંપૂર્ણ ઇસ્લામ વિશે પૂછ્યું ... તેઓની સંખ્યા તે ઝરણાઓની સંખ્યા જેટલી છે જે મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ) માટે ફૂટી નીકળ્યાં હતાં; જ્યારે તેમણે પોતાની લાકડી પથ્થર પર મારી અને તેમાંથી બાર ઝરણાં ફૂટી નીકળ્યાં. હે જાબિર! પ્રથમ ઇમામ, અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે, અને તેમાંના છેલ્લા કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) છે."

#12 دوازده Twelve બાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ آبَائِهِ (علیهم السلام) قَال: کَانَ الْعَبَّاسُ‌بْنُ‌عَبْدِ‌الْمُطَّلِبِ وَ یَزِیدُ‌بْنُ‌قَعْنَبٍ جَالِسَیْنِ مَا بَیْنَ فَرِیقِ بَنِی‌هَاشِمٍ إِلَی فَرِیقِ عَبْدِ الْعُزَّی بِإِزَاءِ بَیْتِ اللَّهِ الْحَرَامِ إِذْ أَتَتْ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) بِنْتُ‌أَسَدِ‌بْنِ‌هَاشِمٍ‌أُمُّ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ کَانَتْ حَامِلَهًًْ بِأَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) ... {قَال الْعَبَّاسُ‌بْنُ‌عَبْدِ‌الْمُطَّلِبِ:} رَأَیْنَا الْبَیْتَ قَدِ انْفَتَحَ مِنْ ظَهْرِهِ وَ دَخَلَتْ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) فِیهِ وَ غَابَتْ عَنْ أَبْصَارِنَا ثُمَّ عَادَتِ الْفَتْحَهًُْ وَ الْتَزَقَتْ بِإِذْنِ اللَّهِ فَرُمْنَا أَنْ نَفْتَحَ الْبَابَ لِتَصِلَ إِلَیْهَا بَعْضُ نِسَائِنَا فَلَمْ یَنْفَتِحِ الْبَابُ فَعَلِمْنَا أَنَّ ذَلِکَ أَمْرٌ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ تَعَالَی وَ بَقِیَتْ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) فِی الْبَیْتِ ثَلَاثَهًَْ أَیَّامٍ ... فَلَمَّا کَانَ بَعْدَ ثَلَاثَهًِْ أَیَّامٍ انْفَتَحَ الْبَیْتُ مِنَ الْمَوْضِعِ الَّذِی کَانَتْ دَخَلَتْ فِیهِ فَخَرَجَتْ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) عَلَی یَدَیْهَا ... ثُمَّ قَالَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَلَمَّا دَخَلَ اهْتَزَّ لَهُ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ ضَحِکَ فِی وَجْهِهِ وَ قَالَ: السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)! ... فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): أَنْتَ وَ اللَّهِ أَمِیرُهُمْ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) تَمِیرُهُمْ مِنْ عُلُومِهِمْ فَیَمْتَارُونَ وَ أَنْتَ وَ اللَّهِ دَلِیلُهُمُ وَ بِکَ یَهْتَدُونَ. ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِفَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها): اذْهَبِی إِلَی عَمِّهِ حَمْزَهًَْ فَبَشِّرِیهِ بِهِ. فَقَالَتْ: وَ إِذَا خَرَجْتُ أَنَا فَمَنْ یُرَوِّیِهِ؟ قَالَ: أَنَا أُرَوِّیهِ. فَقَالَتْ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها): أَنْتَ تُرَوِّیهِ؟ قَالَ: نَعَمْ! فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِسَانَهُ فِی فِیهِ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَیْناً قَالَ: فَسُمِّیَ ذَلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ التَّرْوِیَهًْ.

امام صادق (علیه السلام) از پدرانش نقل کرده است: عباس‌بن‌عبدالمطلب و یزیدبن‌قعنب میان دو گروه از مردان بنی‌هاشم و بنی‌العزّی در مقابل بیت الله الحرام نشسته بودند که زمانی‌که فاطمه بنت اسدبن‌هاشم در حالی‌که امیرالمومنین (علیه السلام) را باردار بود [به سمت خانه‌ی خدا] پیش آمد ... [عباس‌بن‌عبدالمطلب گفت:] ما خانه‌ی کعبه را دیدیم که پشتش شکافته‌شد و فاطمه بنت اسد داخل آن شد و از نظرها پنهان گشت. سپس آن شکاف، به جای خود بازگشت و به اذن پروردگار به هم پیوست. پس از آن، ما هرچه تلاش کردیم که در را باز کنیم تا عدّه‌ای از زنانمان به نزد فاطمه روند، موفّق نشدیم و در باز نشد؛ پس فهمیدیم که آن امر به فرمان پروردگار انجام شده است. فاطمه بنت اسد به مدّت سه روز داخل کعبه ماند ... پس از گذشت سه روز خانه‌ی کعبه از همان‌جایی که فاطمه داخل شده بود، شکافته و فاطمه درحالی‌که علی (علیه السلام) را بر روی دستش داشت، از کعبه بیرون آمد ... رسول‌خدا (داخل [مسجدالحرام] شد؛ [هنگامی‌که علی (علیه السلام) پیامبر (را دید] تبسّمی بر چهره‌ی او نقش بست و در این حالت [علی (علیه السلام)] به رسول‌خدا (فرمود: «السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ الله ...» رسول‌خدا (فرمود: «به خدا سوگند که تو امیر ایشان (امّت اسلام) و امیرالمؤمنین هستی که به آن‌ها علم می‌آموزی و آن‌ها از تو می‌آموزند و سوگند به خدا! که تو راهنمای ایشان هستی و به‌واسطه‌ی تو هدایت می‌شوند». سپس رسول‌خدا (به فاطمه فرمود: «نزد عمویش حمزه برو و تولّد علی (علیه السلام) را به او بشارت بده». فاطمه گفت: «اگر من بروم، چه کسی به علی (علیه السلام) آب و شیر دهد»؟ حضرت فرمود: «من به او آب می‌دهم». فاطمه گفت: «شما او را سیراب می‌کنید»؟ رسول‌خدا (فرمود: «بله»! پس رسول‌خدا (زبان خود را در دهان او قرار داد و دوازده چشمه از آن جوشید. [پس امام (علیه السلام) فرمود:] «به این خاطر آن روز، روز ترویه (سیراب‌کردن) نامیده شده است».

Imam Sadiq (peace be upon him) narrated from his fathers: Abbas ibn Abd al-Muttalib and Yazid ibn Qa'nab were sitting between the two groups of the men of Banu Hashim and Banu al-'Uzza in front of Baytullah al-Haram, when Fatima bint Asad ibn Hashim, while she was pregnant with Amir al-Muminin (peace be upon him), came forward [towards the House of Allah] ... [Abbas ibn Abd al-Muttalib said:] We saw the House of the Ka'ba split open from its back, and Fatima bint Asad entered it and was hidden from our eyes. Then that opening returned to its place and was joined together by the permission of the Lord. After that, however hard we tried to open the door so that some of our women could go to Fatima, we did not succeed and the door did not open; so we understood that this matter was done by the command of the Lord. Fatima bint Asad remained inside the Ka'ba for three days ... After three days had passed, the House of the Ka'ba split open from the very place where Fatima had entered, and Fatima came out of the Ka'ba while she had Ali (peace be upon him) upon her hands ... The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) entered [Masjid al-Haram]; [when Ali (peace be upon him) saw the Prophet (peace be upon him and his family)] a smile appeared on his face, and in this state [Ali (peace be upon him)] said to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّه [Peace be upon you, O Messenger of Allah] ..." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "By Allah, you are their commander (the ummah of Islam) and Amir al-Muminin, for you teach them knowledge and they learn from you, and by Allah, you are their guide and through you they are guided." Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to Fatima: "Go to his uncle Hamza and give him the good news of the birth of Ali (peace be upon him)." Fatima said: "If I go, who will give Ali (peace be upon him) water and milk?" The Prophet said: "I will give him to drink." Fatima said: "Will you quench his thirst?" The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Yes!" So the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) placed his tongue in his mouth, and twelve springs gushed forth from it. [Then the Imam (peace be upon him) said:] "For this reason that day was named the Day of Tarwiyah (giving to drink)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ તેમના પિતાઓ પાસેથી નકલ કર્યું છે: અબ્બાસ બિન અબ્દુલ મુત્તલિબ અને યઝીદ બિન કઅનબ બની હાશિમ અને બની અલ-ઉઝ્ઝાના પુરૂષોના બે જૂથ વચ્ચે બૈતુલ્લાહ અલ-હરામની સામે બેઠા હતા, જ્યારે ફાતિમા બિન્તે અસદ બિન હાશિમ, જે અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)થી ગર્ભવતી હતી, [અલ્લાહના ઘર તરફ] આગળ આવી ... [અબ્બાસ બિન અબ્દુલ મુત્તલિબે કહ્યું:] અમે જોયું કે કાબા ઘર પાછળથી ફાટ્યું અને ફાતિમા બિન્તે અસદ તેમાં દાખલ થઈ અને નજરોથી છુપાઈ ગઈ. પછી તે તિરાડ પોતાના સ્થાને પાછી ફરી અને પરવરદિગારની ઇજાઝતથી જોડાઈ ગઈ. ત્યારપછી, અમે ગમે તેટલી કોશિશ કરી કે દરવાજો ખોલીએ જેથી અમારી કેટલીક સ્ત્રીઓ ફાતિમા પાસે જઈ શકે, અમે સફળ ન થયા અને દરવાજો ન ખૂલ્યો; તેથી અમે સમજ્યા કે તે કામ પરવરદિગારના આદેશથી થયું છે. ફાતિમા બિન્તે અસદ ત્રણ દિવસ સુધી કાબાની અંદર રહી ... ત્રણ દિવસ પસાર થયા પછી, કાબા ઘર તે જ જગ્યાએથી જ્યાંથી ફાતિમા દાખલ થઈ હતી, ફાટ્યું અને ફાતિમા અલી (અલયહિસ્સલામ)ને પોતાના હાથ પર લઈને કાબાથી બહાર આવી ... અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) [મસ્જિદુલ હરામમાં] દાખલ થયા; [જ્યારે અલી (અલયહિસ્સલામ)એ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને જોયા] તેમના ચહેરા પર સ્મિત આવ્યું, અને આ સ્થિતિમાં [અલી (અલયહિસ્સલામ)એ] અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવ્યું: "السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّه [આપ પર સલામ થાય હે અલ્લાહના રસૂલ] ..." અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ કે તમે તેમના (ઇસ્લામની ઉમ્મતના) અમીર અને અમીરુલ મોમેનીન છો, જે તેમને ઇલ્મ શીખવો છો અને તેઓ તમારી પાસેથી શીખે છે, અને અલ્લાહની કસમ! કે તમે તેમના માર્ગદર્શક છો અને તમારા દ્વારા તેઓ હિદાયત પામે છે." પછી અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફાતિમાને ફરમાવ્યું: "તેમના કાકા હમ્ઝા પાસે જાઓ અને તેમને અલી (અલયહિસ્સલામ)ના જન્મની ખુશખબરી આપો." ફાતિમાએ કહ્યું: "જો હું જાઉં, તો અલી (અલયહિસ્સલામ)ને પાણી અને દૂધ કોણ આપશે?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "હું તેમને પાણી આપીશ." ફાતિમાએ કહ્યું: "શું તમે તેમને સિરાબ કરશો?" અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "હા!" પછી અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાની જીભ તેમના મોંમાં મૂકી, અને તેમાંથી બાર ઝરણાં ફૂટી નીકળ્યાં. [પછી ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું:] "આ કારણથી તે દિવસને યવમે તરવિયહ (સિરાબ કરવાનો દિવસ) કહેવામાં આવે છે."

#13 هر طایفه Every group દરેક જૂથ

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

کُلُّ قَبِیلَهًٍْ مِنْ بَنِی أَبٍ مِنْ أَوْلَادِ یَعْقُوبَ.

امام عسکری (علیه السلام) تمام قبایل [دوازده گانه] که پسران [و وابستگان] یک پدر هستند، [که آن پدرها] پسران [دوازده‌گانه‌ی] یعقوب (علیه السلام) هستند [آبشخور خود را یافتند].

Imam Askari (peace be upon him): All the [twelve] tribes, who are the sons [and descendants] of one father, [these fathers] being the [twelve] sons of Ya'qub (peace be upon him), [each found its own drinking place].

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [બાર] બધી કોમો, જેઓ એક પિતાના પુત્રો [અને વંશજો] છે, [જે પિતાઓ] યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ના [બાર] પુત્રો છે, [દરેકે પોતાનું પાણી પીવાનું સ્થાન શોધી લીધું].

#14 چشمه The spring ચશ્મો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

فَلَا یُزَاحِمُ الْآخَرِینَ فِی مَشْرَبِهِم.

امام عسکری (علیه السلام) هر یک از آبشخورها مخصوص یک قبیله از بنی‌اسرائیل بود به‌طوری‌که هنگام استفاده از آن‌ها مزاحم یکدیگر نمی‌شدند.

Imam Askari (peace be upon him): Each drinking place belonged to one tribe of Bani Israel, so that when they used them, they did not interfere with one another.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): દરેક પાણી પીવાનું સ્થાન બની ઇસ્રાઈલની એક કોમને ખાસ હતું, જેથી તેનો ઉપયોગ કરતી વખતે તેઓ એકબીજાને હેરાન ન કરે.

#15 از روزی خداوند From the provision of Allah અલ્લાહની રોજીમાંથી

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

مِنْ رِزْقِ اللَّهِ الَّذِی آتَاکُمُوهُ.

امام عسکری (علیه السلام) رزق خداوند که به شما عطا کرده است.

Imam Askari (peace be upon him): From the provision of Allah which He has given you.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની રોજી માંથી જે તેણે તમને આપી છે.

#16 و در زمین به فساد نکوشید And do not strive for corruption in the land અને ઝમીન પર ફસાદ ન કરો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

وَ لَا تَسْعَوْا فِیهَا.

امام عسکری (علیه السلام) در زمین [برای فساد در آن] تلاش [و بدخواهی] نکنید.

Imam Askari (peace be upon him): Do not strive [to spread corruption] in the earth.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): ધરતી પર [ફસાદ ફેલાવવા માટે] કોશિશ ન કરો.

#17 فسادکنندگان The corrupters ફસાદ કરનારાઓ

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَنْتُمْ مُفْسِدُونَ عَاصُون.

امام عسکری (علیه السلام) در حالی‌که شما فسادکننده و عصیانگر باشید.

Imam Askari (peace be upon him): While you are corrupters and rebels.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે તમે ફસાદ કરનારા અને બળવાખોર છો.