لَمَّا نَصَبَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) عَلِیّاً (علیه السلام) یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ وَ أَمَرَ عُمَرَ وَ تَمَامَ تِسْعَهًٍْ مِنْ رُؤَسَاءِ الْمُهَاجِرِینَ وَ الْأَنْصَارِ أَنْ یُبَایِعُوهُ بِإِمْرَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ فَفَعَلُوا ذَلِکَ وَ تَوَاطَئُوا بَیْنَهُمْ أَنْ یَدْفَعُوا هَذَا الْأَمْرَ عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ أَنْ یُهْلِکُوهُمَا کَانَ مِنْ مُوَاطَاتِهِمْ أَنْ قَالَ أَوَّلُهُمْ: مَا اعْتَدَدْتُ بِشَیْءٍ کَاعْتِدَادِی بِهَذِهِ الْبَیْعَهًِْ وَ لَقَدْ رَجَوْتُ أَنْ یَفْسَحَ اللَّهُ بِهَا لِی فِی قُصُورِ الْجِنَانِ وَ یَجْعَلَنِی فِیهَا مِنْ أَفْضَلِ النُّزَّالِ وَ السُّکَّانِ. وَ قَالَ ثَانِیهِمْ: بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَا وَثِقْتُ بِدُخُولِ الْجَنَّهًِْ وَ النَّجَاهًِْ مِنَ النَّارِ إِلَّا بِهَذِهِ الْبَیْعَهًِْ وَ اللَّهِ مَا یَسُرُّنِی أَنْ نَقَضْتُهَا أَوْ نَکَثْتُ بَعْدَ مَا أَعْطَیْتُ وَ أنَّ لِی طِلَاعَ مَا بَیْنَ الثَّرَی إِلَی الْعَرْشِ لَآلِیَ رَطْبَهًًْ وَ جَوَاهِرَ فَاخِرَهًًْ. وَ قَالَ ثَالِثُهُمْ: وَ اللَّهِ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)! لَقَدْ صِرْتُ مِنَ الْفَرَحِ بِهَذِهِ الْبَیْعَهًِْ وَ مِنَ السُّرُورِ الْفَسِیحِ مِنَ الْآمَالِ فِی رِضْوَانِ اللَّهِ مَا أَیْقَنْتُ أَنَّهُ لَوْ کَانَتْ ذُنُوبُ أَهْلِ الْأَرْضِ کُلُّهَا عَلَیَّ لَمُحِّصَتْ عَنِّی بِهَذِهِ الْبَیْعَهًِْ وَ حَلَفَ عَلَی مَا قَالَ مِنْ ذَلِکَ ثُمَّ تَتَابَعَ بِمِثْلِ هَذَا الِاعْتِذَارِ مَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ الْجَبَابِرَهًِْ وَ الْمُتَمَرِّدِینَ. فَقَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله): یُخادِعُونَ اللهَ یَعْنِی یُخَادِعُونَ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِأَیْمَانِهِمْ خِلَافَ مَا فِی جَوَانِحِهِمْ وَ الَّذِینَ آمَنُوا کَذَلِکَ أَیْضاً الَّذِینَ سَیِّدُهُمْ وَ فَاضِلُهُمْ عَلِیُّ بنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) ثُمَّ قَالَ: وَ ما یَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ مَا یَضُرُّونَ بِتِلْکَ الْخَدِیعَهًِْ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ عَنْهُمْ وَ عَنْ نُصْرَتِهِمْ وَ لَوْ لَا إِمْهَالُهُ لَهُمْ مَا قَدَرُوا عَلَی شَیْءٍ مِنْ فُجُورِهِمْ وَ طُغْیَانِهِمْ وَ ما یَشْعُرُونَ أَنَّ الْأَمْرَ کَذَلِکَ وَ أَنَّ اللَّهَ یُطْلِعُ نَبِیَّهُ عَلَی نِفَاقِهِمْ وَ کَذِبِهِمْ وَ کُفْرِهِمْ وَ یَأْمُرُهُ بِلَعْنِهِمْ فِی لَعْنَهًِْ الظَّالِمِینَ النَّاکِثِینَ وَ ذَلِکَ اللَّعْنُ لَا یُفَارِقُهُمْ فِی الدُّنْیَا یَلْعَنُهُمْ خِیَارُ عِبَادِ اللَّهِ وَ فِی الْآخِرَهًِْ یُبْتَلَوْنَ بِشَدَائِدِ عِقَابِ اللَّه.
امام کاظم (علیه السلام) زمانی که پیامبر (در غدیرخم امام علی (علیه السلام) را به امامت منسوب کرد، به عمر و هر هفت نفر از رؤسای مهاجر و انصار فرمان داد که با او به عنوان امیرالمؤمنین بیعت کنند. پس آنها هم چنین کردند ولی با یکدیگر توافق کردند که علی (علیه السلام) را از این امر، برکنارکرده، او و پیامبر (را نابود سازند. [لذا سخنانی را که در ذیل به پیامبر (گفتند،] همه از جمله توافقات و توطئه‌هایشان بود. اوّلین آنها گفت: «من به هیچ چیزی، به اندازه‌ی این بیعت توجّه و دقّت ندارم و امیدوارم که خداوند، به‌خاطر آن مرا در قصرهای بهشتی جای داده و از بهترین ساکنان و منزل‌کنندگان در آن قرارم دهد». و دوّمی آنها گفت: «پدر و مادرم به فدایت ای رسول‌خدا (! مطمئنّم که این بیعت، تنها راه ورود به بهشت و دوری از آتش جهنّم است و به خدا سوگند نقض پیمانی که با تو بستم، مرا خوشحال نمی‌کند. زمین تا به عرش برای من، آکنده از مرواریدهای تر و تازه و جواهرات فاخر شده است». و سوّمین نفر آنها گفت: «ای رسول‌خدا (! به خدا سوگند از اینکه با این بیعت در رضوان خداوند وارد شدم بسیار خوشحال و خرسندم و یقین دارم چنانچه تمام گناهان اهل زمین در پرونده‌ی من باشد، با این بیعت، همه پاک شده و از بین می‌رود و بر سخنانش، سوگند یاد کرد». پس از آنان تمام ستمگران و سرکشان، از گفتار ایشان تبعیّت کردند [و کلماتی مثل حرف‌های آنها بر زبان جاری کردند]. پس خداوند به محمّد (فرمود: یُخادِعُونَ اللهَ یعنی [آنها] رسول‌خدا (و نیز مؤمنین که سرور و برترین آنها علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است را با پیمان‌هایی خلاف آنچه که در دلشان است، فریب می‌دهند. سپس فرمود: وَ ما یَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ و تنها خودشان از این خدعه و نیرنگشان متضرّر می‌شوند و خداوند از آنها و یاریشان بی‌نیاز است. و اگر [سنّت خداوند چنین نبود و] خداوند به آنان مهلت نمی‌داد [تا زنده بمانند و چنین اعمالی انجام دهند]، قطعاً آنها نمی‌توانستند طغیان و سرکشی کنند. [آنها] نمی‌فهمند که امر ما این‌گونه است و خداوند به پیامبرش از دورویی، دروغ و کفر آنها خبر می‌دهد و حضرت رسول (را امر می‌کند که بر ستمگران پیمان‌شکن لعن بفرستد و آن لعن در دنیا از ایشان جدا نمی‌شود. در دنیا بهترین بندگان خدا ایشان را لعن می‌کنند و در آخرت نیز به شدیدترین عذابهای الهی گرفتار خواهندشد.
Imam Kazim (peace be upon him): When the Prophet (peace be upon him and his family) appointed Imam Ali (peace be upon him) to the imamate at Ghadir Khumm, he commanded Umar and all seven of the chiefs of the Muhajirin and Ansar to pledge allegiance to him as the Commander of the Faithful. So they did, but they agreed among themselves to remove Ali (peace be upon him) from this matter and to destroy him and the Prophet (peace be upon him and his family). [So the words that follow, which they said to the Prophet (peace be upon him and his family),] were all part of their agreements and conspiracies. The first of them said: "I do not value anything as much as I value this pledge, and I hope Allah will, because of it, place me in the palaces of paradise and make me among the best of its dwellers and residents". The second of them said: "May my father and mother be sacrificed for you, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! I am certain that this pledge is the only way into paradise and away from the fire of hell, and by Allah, breaking the covenant I made with you would not please me. The earth up to the Throne has become, for me, filled with moist pearls and precious jewels". The third of them said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! By Allah, I have become so joyful with this pledge and so filled with hope for Allah's pleasure that I am certain that even if all the sins of the people of the earth were upon me, they would all be wiped away by this pledge", and he swore an oath on what he said. After them, all the tyrants and rebels followed their words [and spoke similar words]. So Allah said to Muhammad (peace be upon him and his family): يُخادِعونِ اللهَ [They seek to deceive Allah], meaning [they] deceive the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and also the believers, whose master and best among them is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), with covenants that contradict what is in their hearts. Then He said: وَ مَا يَخْدَعونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ [and they deceive none but themselves], meaning only they themselves are harmed by this deception and trickery, and Allah has no need of them or their support. And if [it were not for Allah's way, and] Allah had not given them respite [to remain alive and do such deeds], they certainly could not have transgressed and rebelled. [They] do not perceive that this is how matters stand, and that Allah informs His Prophet of their hypocrisy, their lies and their disbelief, and commands him to curse the treacherous oppressors, a curse that never leaves them in this world. In this world the best of Allah's servants curse them, and in the hereafter they will be afflicted with the harshest of Allah's punishments.
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ગદીરે ખુમ્મમાં ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને ઇમામતના પદ પર નિયુક્ત કર્યા, ત્યારે ઉમર અને મુહાજિરીન અને અન્સારના તમામ સાત સરદારોને હુકમ આપ્યો કે તેમની સાથે અમીરુલ મોમિનીન તરીકે બયઅત કરે. તેમણે એવું જ કર્યું, પરંતુ પોતાની વચ્ચે સંમત થયા કે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને આ પદ પરથી હટાવીને તેમને અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને નષ્ટ કરી દેશે. [તેથી નીચે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને જે વાતો કહી,] તે બધી તેમના કરાર અને કાવતરાનો ભાગ હતી. તેમાંથી પ્રથમે કહ્યું: "હું આ બયઅત જેટલી કિંમત બીજી કોઈ વસ્તુને આપતો નથી, અને આશા રાખું છું કે અલ્લાહ, તેના કારણે, મને જન્નતના મહેલોમાં સ્થાન આપશે અને મને તેના શ્રેષ્ઠ નિવાસીઓમાંથી બનાવશે". બીજાએ કહ્યું: "મારા માતા-પિતા તમારા પર કુરબાન થાય, ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! મને ખાતરી છે કે આ બયઅત જ જન્નતમાં પ્રવેશવાનો અને જહન્નમની આગથી બચવાનો એકમાત્ર રસ્તો છે, અને અલ્લાહની કસમ, તમારી સાથે કરેલો કરાર તોડવો મને ખુશ નહીં કરે. ધરતીથી અર્શ સુધી, મારા માટે તાજા મોતીઓ અને કિંમતી ઝવેરાતથી ભરેલું બની ગયું છે". ત્રીજાએ કહ્યું: "ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહની કસમ, આ બયઅતથી હું એટલો ખુશ અને અલ્લાહની રઝા માટેની આશાઓથી એટલો ભરેલો છું કે મને ખાતરી છે કે ધરતીના તમામ લોકોના ગુનાહ પણ મારા પર હોય, તો આ બયઅતથી બધા દૂર થઈ જશે", અને તેમણે પોતાની વાત પર કસમ ખાધી. તેમના પછી, બધા જુલમીઓ અને બળવાખોરોએ તેમની વાતોનું અનુસરણ કર્યું [અને તેમના જેવા શબ્દો બોલ્યા]. તેથી અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહ્યું: يُخَادِعُونَ اللهَ [તેઓ અલ્લાહને છેતરવાનો પ્રયત્ન કરે છે], અર્થાત્ [તેઓ] અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને મોમિનોને પણ, જેમના સરદાર અને શ્રેષ્ઠ અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે, પોતાના દિલથી વિપરીત કરારો વડે છેતરે છે. પછી ફરમાવ્યું: وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ [અને તેઓ ફક્ત પોતાને જ છેતરે છે], અર્થાત્ આ છળકપટથી ફક્ત તેમને જ નુકસાન થાય છે, અને અલ્લાહને તેમની કે તેમની મદદની જરૂર નથી. અને જો [અલ્લાહની રીત આવી ન હોત અને] અલ્લાહે તેમને મહોલત ન આપી હોત [જીવતા રહેવા અને આવા કાર્યો કરવા માટે], તો તેઓ ચોક્કસ સીમા ઓળંગી અને બળવો કરી શકત નહીં. [તેઓ] સમજતા નથી કે અમારો મામલો આવો જ છે, અને અલ્લાહ પોતાના પયગંબરને તેમના દંભ, જૂઠ અને કુફ્રથી વાકેફ કરે છે અને તેમને હુકમ આપે છે કે પ્રતિજ્ઞા તોડનારા જુલમીઓ પર લઅનત મોકલે, અને તે લઅનત દુનિયામાં તેમનાથી અલગ થતી નથી. દુનિયામાં અલ્લાહના શ્રેષ્ઠ બંદાઓ તેમના પર લઅનત કરે છે અને આખિરતમાં પણ તેઓ અલ્લાહની સૌથી સખત સજાઓમાં ફસાશે.