سورة طه

Verse 10 of 135

20:10

إِذْ رَأى ناراً فَقالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ ناراً لَعَلِّي آتيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً

هنگامى‌که [از دور] آتشى مشاهده کرد، و به خانواده‌ی خود گفت: «اندکى درنگ کنید که من آتشى دیدم؛ شاید شعله‌اى از آن براى شما بیاورم؛ یا به‌وسیله‌ی این آتش راهى پیدا کنم».

When he saw fire, he said to his family: Stop, for surely I see a fire, haply I may bring to you therefrom a live coal or find a guidance at the fire.

જયારે તેણે એક આગ જોઇ ત્યારે પોતાના ખાનદાનને કહ્યું : થોભો, ખરેખર મેં એક આગ જોઇ છે. કદાચને હું તેમાંથી તમારા માટે જ્વાળા લઇ આવું, અથવા તે આગ વડે હું કોઇ રસ્તો મેળવું.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی رِوَایَهًِْ أَبِی‌الْجَارُودِ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ آتِیکُمْ مِنْها بِقَبَسٍ یَقُولُ آتِیکُمْ بِقَبَسٍ مِنَ النَّارِ تَصْطَلُونَ مِنَ الْبَرْدِ وَ قَوْلِهِ أَوْ أَجِدُ عَلَی النَّارِ هُدیً کَانَ قَدْ أَخْطَأَ الطَّرِیقَ یَقُولُ أَوْ أَجِدُ عِنْدَ النَّارِ طَرِیقا.

امام باقر ( در روایت ابوجارود آمده است: امام باقر (درباره‌ی آیه: آتِیکُمْ مِنْها بِقَبَسٍ یَقُولُ آتِیکُمْ بِقَبَسٍ فرمود: «برای شما پاره‌ای از آتش می‌آورم تا در برابر سرما خود را گرم کنید». و نیز درباره‌ی این آیه: أَوْ أَجِدُ عَلَی النَّارِ هُدیً فرمود: «به‌واسطه‌ی آتش راهی می‌جوییم».

Imam Baqir (peace be upon him): In the narration of Abu al-Jarud it is reported: Imam Baqir (peace be upon him) said regarding the verse آتِیکُمْ مِنْها بِقَبَسٍ یَقُولُ آتِیکُمْ بِقَبَسٍ [I will bring to you from it a live coal — He says: I will bring to you a live coal]: "I will bring for you a piece of fire so that you may warm yourselves against the cold." And also concerning this verse أَوْ أَجِدُ عَلَی النَّارِ هُدیً [Or find a guidance at the fire] he said: "Through the fire we may find a way."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ જારૂદની રિવાયતમાં આવ્યું છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ આયત آتِیکُمْ مِنْها بِقَبَسٍ یَقُولُ آتِیکُمْ بِقَبَسٍ [હું તમારા માટે તેમાંથી એક અંગારો લાવીશ — તેઓ કહે છે: હું તમારા માટે અંગારો લાવીશ] વિષે ફરમાવ્યું: "તમારા માટે આગનો એક ટુકડો લાવીશ જેથી તમે ઠંડી સામે પોતાને ગરમ કરી શકો." અને આ આયત أَوْ أَجِدُ عَلَی النَّارِ هُدیً [અથવા આગ પાસે માર્ગદર્શન મળે] વિષે પણ ફરમાવ્યું: "આગ દ્વારા આપણે માર્ગ શોધીશું."

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

کَانَ مُوسَی (علیه السلام) رَجُلًا غَیُوراً لَا یَصْحَبُ الرِّفْقَهًَْ لِئَلَّا تَرَی امْرَأَتَهُ فَلَمَّا قَضَی الْأَجَلَ وَ فَارَقَ مَدْیَنَ خَرَجَ وَ مَعَهُ غَنَمٌ لَهُ وَ کَانَ أَهْلُهُ عَلَی أَتَانٍ وَ عَلَی ظَهْرِهَا جُوَالِقٌ لَهُ فِیهَا أَثَاثُ الْبَیْتِ فَأَضَلَّ الطَّرِیقَ فِی لَیْلَهًٍْ مُظْلِمَهًٍْ سَوْدَاءَ وَ تَفَرَّقَتْ مَاشِیَتُهُ وَ لَمْ تَنقَدِحْ زَنْدُهُ وَ امْرَأَتُهُ فِی الطَّلْقِ وَ رَأَی نَاراً مِنْ بَعِیدٍ کَانَتْ عِنْدَ اللَّهِ نُوراً وَ عِنْدَ مُوسَی (علیه السلام) ناراً فَقَالَ عِنْدَ ذَلِکَ لِأَهْلِهِ وَ هِیَ بِنْتُ شُعَیْبٍ (علیه السلام) کَانَ تَزَوَّجَهَا بِمَدْیَنَ: امْکُثُوا أَیِ الْزَمُوا مَکَانَکُمْ بِقَبَسٍ أَیْ بِشُعْلَهًٍْ أَقْتَبِسُهَا مِنْ مُعْظَمِ النَّارِ تَصْطَلُونَ بِهَا أَوْ أَجِدُ عَلَی النَّارِ هُدیً أَیْ هَادِیاً یَدُلُّنِی عَلَی الطَّرِیقِ أَوْ عَلَامَهًًْ أَسْتَدِلُّ بِهَا عَلَیْهِ لِأَنَّ النَّارَ لَا تَخْلُو مِنْ أَهْلٍ لَهَا وَ نَاسٍ عِنْدَهَا.

ابن‌عبّاس ( موسی (مرد غیرتمندی بود و در سفر برای اینکه همسرش دیده نشود با جمع همراه نمی‌شد. زمانی‌که مدّت تعیین‌شده [از طرف شعیب، پدر زنش] را به پایان رساند و از «مدین» بیرون آمد، همراه خود گوسفندی برد و خانواده‌اش را بر روی چهارپایی سوار کرد که در پشت آن جایگاهی بود و موسی (اساس منزلش را در آن گذاشته بود. در یک شب تاریک موسی (راه را گم کرد و چهارپایانی که همراهش بودند، پراکنده شدند و چوب آتش زنش روشن نشد؛ درحالی‌که همسرش درد ولادت فرزند داشت. موسی (از دور آتشی دید که به گمان او آتش بود امّا نزد خدا نور بود. دراین‌هنگام به همسرش، دختر شعیب که در مدین با او ازدواج کرده بود، گفت: امْکُثُوا؛ یعنی درجای خود بمانید. بِقَبَسٍ؛ یعنی شعله‌ای از آتش که با آن خودتان را گرم کنید. اَوْ أَجِدُ عَلَی النَّارِ هُدیً؛ یعنی راهنمایی که ما را به راه آشنا کند یا نشانه‌ای که به‌واسطه‌ی آن راه را پیدا کنیم. چون همیشه آتش نشان‌دهنده‌ی مردمی است که آن را افروخته‌اند یا کنار آن هستند».

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Musa (peace be upon him) was a man of great honour, and on the journey, so that his wife would not be seen, he did not accompany a group. When he completed the appointed term [set by Shu'ayb, his father-in-law] and left Madyan, he took with him some sheep and mounted his family on a beast of burden which had a pack on its back in which Musa (peace be upon him) had placed his household belongings. On a dark night Musa (peace be upon him) lost the way, the beasts that were with him scattered, his fire-stick would not kindle, and meanwhile his wife was in the pain of childbirth. From afar Musa (peace be upon him) saw a fire — in his mind it was a fire, but with Allah it was a light. At that moment he said to his wife, the daughter of Shu'ayb, whom he had married in Madyan: امْکُثُوا [Stop]; meaning, stay in your place. بِقَبَسٍ [with a live coal]; meaning, a flame of fire with which you may warm yourselves. أَوْ أَجِدُ عَلَی النَّارِ هُدیً [Or find a guidance at the fire]; meaning, a guide who will direct us to the way, or a sign by which we may find the way. For fire always indicates people who have kindled it or are beside it.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ગૈરતવાળા પુરુષ હતા અને સફરમાં પોતાની પત્નીને કોઈ જુએ નહીં તે માટે તેઓ કાફલાની સાથે ચાલતા નહોતા. જ્યારે [તેમના સસરા શુઐબ તરફથી] નક્કી કરેલી મુદ્દત પૂરી કરી અને "મદયન" થી બહાર નીકળ્યા, ત્યારે પોતાની સાથે ઘેટાં લીધા અને પોતાના ઘરના લોકોને એક ચોપગા પ્રાણી પર સવાર કર્યા, જેની પીઠ પર એક ગોદડી હતી અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમાં ઘરનો સામાન મૂક્યો હતો. એક અંધારી રાતે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) રસ્તો ભૂલી ગયા અને તેમની સાથેના ચોપગા પ્રાણીઓ વિખેરાઈ ગયા અને આગ પ્રગટાવવાની લાકડી સળગી નહીં; જ્યારે કે તેમની પત્નીને પ્રસૂતિની પીડા થઈ રહી હતી. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ દૂરથી આગ જોઈ જે તેમના ખ્યાલમાં આગ હતી પણ અલ્લાહ પાસે નૂર હતી. તે વખતે તેમણે પોતાની પત્ની, શુઐબની દીકરી જેની સાથે તેમણે મદયનમાં લગ્ન કર્યા હતા, તેને કહ્યું: امْکُثُوا [રોકાઈ જાઓ]; એટલે કે તમારી જગ્યાએ રહો. بِقَبَسٍ [એક અંગારા સાથે]; એટલે કે આગની જ્વાળા જેનાથી તમે પોતાને ગરમ કરો. أَوْ أَجِدُ عَلَی النَّارِ هُدیً [અથવા આગ પાસે માર્ગદર્શન મળે]; એટલે કે માર્ગદર્શક જે અમને રસ્તો બતાવે અથવા કોઈ નિશાની જેના દ્વારા આપણે રસ્તો શોધી શકીએ. કારણ કે આગ હંમેશા એવા લોકોની નિશાની હોય છે જેમણે તેને પ્રગટાવી હોય અથવા તેની પાસે હોય.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَلَمَّا قَضی مُوسَی (علیه السلام) الْأَجَلَ وَ سارَ بِأَهْلِهِ نَحْوَ بَیْتِ الْمَقْدِسِ أَخْطَأَ الطَّرِیقَ لَیْلًا فَرَأَی ناراً فَقالَ لِأَهْلِهِ امْکُثُوا إِنِّی آنَسْتُ ناراً لَعَلِّی آتِیکُمْ مِنْها بِقَبَسٍ أَوْ خَبَرٍ مِنَ الطَّرِیقِ فَلَمَّا انْتَهَی إِلَی النَّارِ فَإِذَا شَجَرَهًٌْ تَضْطَرِمُ مِنْ أَسْفَلِهَا إِلَی أَعْلَاهَا فَلَمَّا دَنَا مِنْهَا تَأَخَّرَتْ عَنْهُ فَرَجَعَ وَ أَوْجَسَ فِی نَفْسِهِ خِیفَهًًْ ثُمَّ دَنَتْ مِنْهُ الشَّجَرَهًْ.

امام باقر ( هنگامی که موسی (مدّت را تمام کرد و خانواده اش را به طرف بیت‌المقدس حرکت داد شبانه راه را گم کرد. از دور آتشی دید و به خانواده اش گفت: امْکُثُوا إِنِّی آنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّی آتِیکُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ؛ هنگامی که به آتش نزدیک شد متوجّه شد که یک درخت است که آتش از پایین آن تا بالای آن شعله می‌کشد. هنگامی که به آن نزدیک شد، عقب رفت و برگشت و در دلش احساس ترس کرد، درخت به او نزدیک شد.

Imam Baqir (peace be upon him): When Musa (peace be upon him) completed the term and set out with his family towards Bayt al-Muqaddas, he lost his way at night. From afar he saw a fire and said to his family: امْکُثُوا إِنِّی آنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّی آتِیکُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ [Stop, for surely I see a fire; perhaps I may bring you some news from it]. When he drew near the fire he found that it was a tree with fire blazing from its bottom to its top. When he approached it, it drew back from him, and he returned and felt fear within himself. Then the tree drew near him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ મુદ્દત પૂરી કરી અને પોતાના પરિવારને બૈતુલ મુકદ્દસ તરફ લઈ ગયા, ત્યારે રાતના રસ્તો ભૂલી ગયા. દૂરથી આગ જોઈ અને પોતાના પરિવારને કહ્યું: امْکُثُوا إِنِّی آنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّی آتِیکُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ [રોકાઈ જાઓ, ખરેખર મેં આગ જોઈ છે, કદાચ હું તેમાંથી કોઈ સમાચાર લાવું]; જ્યારે તેઓ આગ પાસે પહોંચ્યા ત્યારે તેમને ખબર પડી કે તે એક ઝાડ છે જેમાંથી નીચેથી ઉપર સુધી આગની જ્વાળા નીકળી રહી છે. જ્યારે તેઓ તેની નજીક ગયા, ત્યારે તે પાછળ હટ્યું, અને તેઓ પાછા ફર્યા અને દિલમાં ભય અનુભવ્યો, પછી ઝાડ તેમની નજીક આવ્યું.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَأَقْبَلَ نَحْوَ النَّارِ یَقْتَبِسُ فَإِذَا شَجَرَهًٌْ وَ نَارٌ تَلْتَهِبُ عَلَیْهَا فَلَمَّا ذَهَبَ نَحْوَ النَّارِ یَقْتَبِسُ مِنْهَا أَهْوَتْ إِلَیْهِ فَفَزِعَ مِنْهَا وَ عَدَا وَ رَجَعَتِ النَّارُ إِلَی الشَّجَرَهًِْ، فَالْتَفَتَ إِلَیْهَا وَ قَدْ رَجَعَتْ إِلَی الشَّجَرَهًِْ فَرَجَعَ الثَّانِیَهًَْ لِیَقْتَبِسَ فَأَهْوَتْ إِلَیْهِ فَعَدَا وَ تَرَکَهَا ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَیْهَا وَ قَدْ رَجَعَتْ إِلَی الشَّجَرَهًِْ فَرَجَعَ إِلَیْهَا الثَّالِثَهًَْ فَأَهْوَتْ إِلَیْهِ فَعَدَا وَ لَمْ یُعَقِّبْ أَیْ لَمْ یَرْجِعْ فَنَادَاهُ اللَّهُ أَنْ یا مُوسی إِنِّی أَنَا اللهُ رَبُّ الْعالَمِین.

امام باقر ( ناگهان درختی را دید که آتش از آن زبانه می‌کشید، به‌جانب آن درخت رفت تا مشعلی از آن برگیرد، آتش به‌جانب او حرکت کرد، موسی (ترسید و بازگشت، امّا دوباره آتش به روی درخت رفت و موسی (دوباره به خود جرأت داد که به آن نزدیک شود و این ماجرا سه‌بار تکرار شد، بار سوّم موسی (ترسید، امّا بازنگشت، در همان‌دم خدای سبحان به او ندا داد.

Imam Baqir (peace be upon him): Suddenly he saw a tree from which fire was blazing. He went towards that tree to take a torch from it, but the fire moved towards him. Musa (peace be upon him) grew afraid and turned back. Then the fire returned to the tree, and Musa (peace be upon him) again gathered courage to approach it. This occurred three times. The third time Musa (peace be upon him) was afraid but did not turn back. At that very moment Allah the Glorified called out to him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અચાનક તેમણે એક ઝાડ જોયું જેમાંથી આગની જ્વાળા નીકળતી હતી, તે ઝાડ તરફ ગયા કે તેમાંથી એક મશાલ લે, આગ તેમની તરફ આગળ વધી, મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ડરી ગયા અને પાછા ફર્યા, પરંતુ ફરી આગ ઝાડ પર પાછી ગઈ અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરી હિંમત કરી કે તેની નજીક જાય, અને આ ઘટના ત્રણ વખત પુનરાવર્તિત થઈ. ત્રીજી વખત મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ડર્યા, પરંતુ પાછા ન ફર્યા, તે જ ક્ષણે અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ તેમને પોકાર્યા.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

کُنْ لِمَا لَا تَرْجُو أَرْجَی مِنْکَ لِمَا تَرْجُو فَإِنَّ مُوسَی‌بْنَ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) خَرَجَ یَقْتَبِسُ لِأَهْلِهِ نَاراً فَکَلَّمَهُ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ رَجَعَ نَبِیّا.

امام علی ( در ناامیدی امید بیشتری است؛ موسی‌بن‌عمران (رفت تا برای خاندانش آتش بیاورد؛ خدای عزّوجلّ با او سخن گفت و با مقام نبوّت برگشت.

Imam Ali (peace be upon him): In hopelessness there is greater hope; Musa ibn Imran (peace be upon him) went out to bring fire for his family; Allah the Mighty and Majestic spoke with him, and he returned with the station of prophethood.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): નિરાશામાં વધુ આશા છે; મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ) પોતાના પરિવાર માટે આગ લાવવા ગયા; અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ તેમની સાથે વાત કરી અને તેઓ નબુવ્વતના મકામ સાથે પાછા ફર્યા.