إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ جَمَعَ اللَّهُ النَّاسَ فِی صَعِیدٍ وَاحِدٍ فَهُمْ حُفَاهًٌْ عُرَاهًٌْ فَیُوقَفُونَ فِی الْمَحْشَرِ حَتَّی یَعْرَقُوا عَرَقاً شَدِیداً فَتَشْتَدُّ أَنْفَاسُهُمْ فَیَمْکُثُونَ فِی ذَلِکَ مِقْدَارَ خَمْسِینَ عَاماً وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ وَ خَشَعَتِ الْأَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْساً.
امام باقر ( در روز قیامت خداوند مردم را درحالی‌که پابرهنه و لخت می‌باشند، در یک سطح همسان جمع می‌کند و سپس آنان را در صحرای محشر نگه می‌دارد، تا اینکه به‌شدّت عرق کنند و نفس‌هایشان به‌سختی بیرون آید، آن‌ها پنجاه‌سال در آن مکان درنگ می‌کنند، و منظور از آیه: وَخَشَعَت الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا نیز همان است.
Imam Baqir (peace be upon him): On the Day of Resurrection, Allah will gather the people on a single level plain, barefoot and naked, and will keep them standing in the Mahshar (place of gathering) until they sweat profusely and their breaths become laboured. They will remain in that place for fifty years, and this is what is meant by the verse: وَخَشَعَت الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا [and the voices shall be low before the Beneficent Allah so that you shall not hear aught but a soft sound].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): કયામતના દિવસે અલ્લાહ લોકોને ઉઘાડા પગે અને નગ્ન અવસ્થામાં એક જ સપાટ મેદાનમાં ભેગા કરશે, અને પછી તેઓને મહશર (એકત્ર થવાના મેદાન)માં ઊભા રાખશે, ત્યાં સુધી કે તેઓને સખત પરસેવો છૂટે અને તેઓના શ્વાસ મુશ્કેલીથી બહાર આવે. તેઓ તે જગ્યાએ પચાસ વર્ષ સુધી રોકાશે, અને આ આયતનો હેતુ પણ એ જ છે: وَخَشَعَت الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا [અને રહમાનની સામે અવાજો ધીમા થઈ જશે, તેથી તમે હળવા અવાજ સિવાય કંઈ સાંભળશો નહીં].