فَرَجَعَ مُوسی کَمَا حَکَی اللهُ إِلی قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ یا قَوْمِ أَ لَمْ یَعِدْکُمْ رَبُّکُمْ وَعْداً حَسَناً أَ فَطالَ عَلَیْکُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ یَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِی ثُمَّ رَمَی بِالْأَلْوَاحِ وَ أَخَذَ بِلِحْیَهًِْ أَخِیهِ هَارُونَ (علیه السلام) وَ رَأْسِهِ یَجُرُّهُ إِلَیْهِ فَقَالَ لَهُ ما مَنَعَکَ إِذْ رَأَیْتَهُمْ ضَلُّوا أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَیْتَ أَمْرِی فَقَالَ هَارُونُ (علیه السلام) کَمَا حَکَی اللَّهُ یَابْنَأُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لا بِرَأْسِی إِنِّی خَشِیتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَیْنَ بَنِی إِسْرائِیلَ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِی.
علیّ‌ّّّّبن‌ابراهیم ( فَرَجَعَ مُوسی کَمَا حَکَی اللهُ إِلی قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ یا قَوْمِ أَ لَمْ یَعِدْکُمْ رَبُّکُمْ وَعْداً حَسَناً أَ فَطالَ عَلَیْکُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ یَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِی سپس الواح را به کناری پرتاب کرد و محاسن و موی سر برادرش هارون را گرفته و به‌طرف خویش کشید و از او پیرامون گمراهی بنی‌اسرائیل و سرپیچی او از فرمانش در مدّت غیبت توضیح خواست هارون اظهار داشت: «من ترسیدم اگر با آن‌ها به مخاصمه پردازم میانشان تفرقه ایجاد شود و تو در بازگشت فکر کنی گفته‌ی تو را ارج ننهاده و باعث جدایی آن‌ها گشتم؛ «ما مَنَعَکَ إِذْ رَأَیْتَهُمْ ضَلُّوا أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَیْتَ أَمْرِی قالَ یَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لا بِرَأْسِی إِنِّی خَشِیتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَیْنَ بَنِی إِسْرائِیلَ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِی.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَرَجَعَ مُوسی کَمَا حَکَی اللهُ إِلی قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ یا قَوْمِ أَ لَمْ یَعِدْکُمْ رَبُّکُمْ وَعْداً حَسَناً أَ فَطالَ عَلَیْکُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ یَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِی [So Musa returned, as Allah has related, to his people wrathful, sorrowing. He said: O my people! Did not your Lord promise you a goodly promise? Did then the time seem long to you, or did you wish that wrath from your Lord should fall upon you, so that you broke your promise to me?]. Then he threw the tablets aside, and seized the beard and the hair of the head of his brother Harun and pulled him toward himself, and demanded of him an explanation regarding the misguidance of the Children of Israel and his failure to obey his command during the period of his absence. Harun said: 'I feared that if I engaged in dispute with them, division would arise among them, and that upon your return you would think I had not honoured your word and had caused their separation.' ما مَنَعَکَ إِذْ رَأَیْتَهُمْ ضَلُّوا أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَیْتَ أَمْرِی قالَ یَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لا بِرَأْسِی إِنِّی خَشِیتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَیْنَ بَنِی إِسْرائِیلَ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِی [What prevented you, when you saw them going astray, from following me? Have you then disobeyed my order? He said: O son of my mother! Do not seize me by my beard or by my head; indeed, I feared that you would say: You have caused division among the Children of Israel and did not heed my word.]
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَرَجَعَ مُوسی کَمَا حَکَی اللهُ إِلی قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ یا قَوْمِ أَ لَمْ یَعِدْکُمْ رَبُّکُمْ وَعْداً حَسَناً أَ فَطالَ عَلَیْکُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ یَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِی [જેમ અલ્લાહે વર્ણવ્યું છે, મુસા (અલયહિસ્સલામ) પોતાની કૌમ તરફ ગુસ્સા અને દુ:ખભરી હાલતમાં પાછા ફર્યા અને કહ્યું: હે મારી કૌમ! શું તમારા રબે તમને એક સારો વાયદો નહોતો આપ્યો? શું તમારા ઉપર સમય લાંબો થઈ ગયો, અથવા તમે એવું ઈચ્છ્યું કે તમારા રબનો ગઝબ તમારા ઉપર ઉતરે, જેથી તમે મારા વાયદાની વિરુદ્ધ કર્યું?]. પછી તખ્તીઓને એક તરફ ફેંકી અને પોતાના ભાઈ હારૂનની દાઢી અને માથાના વાળ પકડીને પોતાની તરફ ખેંચ્યા, અને તેમની પાસેથી બની ઇસરાઈલની ગુમરાહી અને ગેરહાજરી દરમિયાન તેમના હુકમનો અમલ ન કરવા વિષે ખુલાસો માગ્યો. હારૂન (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'મને ડર હતો કે જો હું તેમની સાથે ઝગડામાં પડું તો તેમની વચ્ચે ફૂટ પડશે અને તમે પાછા ફરીને એમ વિચારશો કે મેં તમારી વાતનો આદર ન કર્યો અને તેમની વચ્ચે જુદાઈનું કારણ બન્યો.' ما مَنَعَکَ إِذْ رَأَیْتَهُمْ ضَلُّوا أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَیْتَ أَمْرِی قالَ یَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لا بِرَأْسِی إِنِّی خَشِیتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَیْنَ بَنِی إِسْرائِیلَ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِی [જ્યારે તમે તેમને ગુમરાહ થતાં જોયા તો કઈ વસ્તુએ તમને મારી પાછળ આવવાથી રોક્યાં? શું તમે મારા હુકમની અવજ્ઞા કરી? તેમણે કહ્યું: હે મારી માના દીકરા! મારી દાઢી અને મારું માથું ન પકડો; ખરેખર મને ડર હતો કે તમે કહેશો: તમે બની ઇસરાઈલ વચ્ચે ફૂટ પાડી અને મારી વાતનો ખ્યાલ ન રાખ્યો.]