سورة الأنبياء

Verse 104 of 112

21:104

يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعيدُهُ وَعْداً عَلَيْنا إِنَّا كُنَّا فاعِلينَ

روزى كه آسمان را چون طومارى درهم مى‌پيچيم، [سپس] همان‌گونه كه آفرينش را آغاز كرديم، آن را باز مى‌گردانيم، اين وعده‌ایست بر ما، و به يقين آن را انجام خواهيم داد.

On the day when We will roll up heaven like the rolling up of the scroll for writings, as We originated the first creation, (so) We shall reproduce it; a promise (binding on Us); surely We will bring it about.

તે દિવસે અમે આસમાનોને એવી રીતે વીટી લઇશું જેવી રીતે કાગળને વીંટવામાં આવે છે, પછી જેવી રીતે અમોએ પહેલા ખલ્ક કર્યુ હતું તે જ રીતે તેને પલટાવશું; આ અમારો વાયદો છે જે અમારા શિરે છે; બેશક અમે તેને પૂરો કરીશું.

#1 روزی‌که آسمان را چون طوماری درهم می‌پیچیم The day We roll up the sky like a scroll જે દિવસે અમે આસમાનને લખેલા કાગળની જેમ વાળી લઈશું

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

یَوْمَ نَطْوِی السَّماءَ کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ قَالَ السِّجِلُّ اسْمُ الْمَلَکِ الَّذِی یَطْوِی الْکُتُبَ وَ مَعْنَی نَطْوِیهَا أَیْ نَفْنِیهَا فَتَتَحَوَّلُ دُخَاناً وَ الْأَرْضُ نِیرَاناً.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( یَوْمَ نَطْوِی السَّمَاء کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ؛ السِّجِلِّ اسم فرشته‌ای است که نامه‌ها را در هم می‌پیچد و جمع می‌کند. و نَطْوِیها یعنی آن را از بین می‌بریم و سپس آسمان تبدیل به دود و زمین تبدیل به آتش می‌گردد.

Ali ibn Ibrahim: يَوْمَ نَطْوِی السَّمَاء کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ [On the day when We will roll up heaven like the rolling up of the scroll for writings]; al-Sijill is the name of an angel who rolls up and gathers the records. And نَطْوِیها means We annihilate it, and then heaven turns into smoke and the earth turns into fire.

અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ: يَوْمَ نَطْوِی السَّمَاء کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ [જે દિવસે અમે આસમાનને લખાણોના તૂમારને લપેટવાની જેમ લપેટી લઈશું]; અસ્-સિજિલ્લ એ એક ફરિશ્તાનું નામ છે જે નામાઓને લપેટે છે અને ભેગા કરે છે. અને નَطْوِیها એટલે અમે તેને નષ્ટ કરી દઈએ છીએ, અને પછી આસમાન ધુમાડામાં અને ધરતી આગમાં ફેરવાઈ જાય છે.

#2 روزی‌که آسمان را چون طوماری درهم می‌پیچیم The day We roll up the sky like a scroll જે દિવસે અમે આસમાનને લખેલા કાગળની જેમ વાળી લઈશું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ فِی الْهَوَاءِ مَلَکاً یُقَالُ لَهُ إِسْمَاعِیلُ عَلَی ثَلَاثِمِائَهًِْ أَلْفِ مَلَکٍ کُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ عَلَی مِائَهًِْ أَلْفٍ یُحْصُونَ أَعْمَالَ الْعِبَادِ فَإِذَا کَانَ رَأْسُ السَّنَهًِْ بَعَثَ اللَّهُ إِلَیْهِمْ مَلَکاً یُقَالُ لَهُ السِّجِلُّ فَانْتَسَخَ ذَلِکَ مِنْهُمْ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی یَوْمَ نَطْوِی السَّماءَ کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ.

امام باقر ( در آسمان فرشته‌ایست که به او اسماعیل می‌گویند و ناظر کار سیصدهزار فرشته‌ی دیگر است که هرکدام ناظر بر کار صدهزار نفر می‌باشند. آن‌ها آمار کارهای بندگان را می‌گیرند. در ابتدای سال، خداوند فرشته‌ای را نزد آنان می‌فرستد که به او السِّجِلِّ می‌گویند. او از تمامی نوشته‌هایشان نسخه‌برداری می‌کند و منظور از آیه: یَوْمَ نَطْوِی السَّمَاء کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ نیز همین است.

Imam Baqir (peace be upon him): In the sky there is an angel called Isma'il, who oversees the work of three hundred thousand other angels, each of whom oversees the work of a hundred thousand [angels]. They record the tally of the deeds of the servants. At the beginning of the year, Allah sends an angel to them called al-Sijill, who copies out all of their writings. And this is the meaning of the verse: يَوْمَ نَطْوِی السَّمَاء کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ [On the day when We will roll up heaven like the rolling up of the scroll for writings].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આસમાનમાં એક ફરિશ્તો છે જેને ઇસ્માઈલ કહેવામાં આવે છે અને તે બીજા ત્રણ લાખ ફરિશ્તાઓના કામનો નિરીક્ષક છે, જેમાંનો દરેક એક લાખ [ફરિશ્તાઓ] પર નિરીક્ષક છે. તેઓ બંદાઓના કાર્યોના આંકડા લે છે. વર્ષની શરૂઆતમાં, અલ્લાહ તેમની પાસે એક ફરિશ્તો મોકલે છે જેને અસ્-સિજિલ્લ કહેવામાં આવે છે. તે તેમના તમામ લખાણોની નકલ કરી લે છે અને આ આયતનો અર્થ પણ આ જ છે: يَوْمَ نَطْوِی السَّمَاء کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ [જે દિવસે અમે આસમાનને લખાણોના તૂમારને લપેટવાની જેમ લપેટી લઈશું].

#3 روزی‌که آسمان را چون طوماری درهم می‌پیچیم The day We roll up the sky like a scroll જે દિવસે અમે આસમાનને લખેલા કાગળની જેમ વાળી લઈશું

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَیْحَکَ یَا إِنْسَانُ جِدّاً جِدّاً وَ قُرِّبُوا لِلْحِسَابِ فَرْداً فَرْداً وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا یَسْأَلُهُمْ عَمَّا عَمِلُوا حَرْفاً حَرْفاً وَ جِیءَ بِهِمْ عُرَاهًَْ الْأَبْدَانِ خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ أَمَامَهُمُ الْحِسَابُ وَ مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّمُ یَسْمَعُونَ زَفِیرَهَا وَ یَرَوْنَ سَعِیرَهَا فَلَمْ یَجِدُوا نَاصِراً وَ لَا وَلِیّاً یُجِیرُهُمْ مِنَ الذُّلِّ فَهُمْ یَعْدُونَ سِرَاعاً إِلَی مَوَاقِفِ الْحَشْرِ یُسَاقُونَ سَوْقاً فَالسَّمَاوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ وَ الْعِبَادُ عَلَی الصِّرَاطِ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ یَظُنُّونَ أَنَّهُمْ لَا یُسْلِمُونَ وَ لا یُؤْذَنُ لَهُمْ فَیَتَکَلَّمُونَ وَ لَا یُقْبَلُ مِنْهُمْ فَیَعْتَذِرُونَ قَدْ خُتِمَ عَلَی أَفْوَاهِهِمْ وَ اسْتُنْطِقَتْ أَیْدِیهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما کانُوا یَعْمَلُونَ یَا لَهَا مِنْ سَاعَهًٍْ مَا أَشْجَی مَوَاقِعَهَا مِنَ الْقُلُوبِ حِینَ مُیِّزَ بَیْنَ الْفَرِیقَیْنِ فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ مِنْ مِثْلِ هَذَا فَلْیَهْرَبِ الْهَارِبُونَ إِذَا کَانَتِ الدَّارُ الْآخِرَهًُْ لَهَا فَلْیَعْمَلِ الْعامِلُونَ.

امام علی ( وای بر تو ای انسان سخت شدنی عجیب! نزدیک شوند برای حساب، چه نزدیک‌شدنی! در حالی که فرشتگان صف به صف ایستاده‌اند، امر پروردگار به مردم ابلاغ شود. از کردارشان حرف به حرف بپرسند؛ آن‌ها را برهنه بیاورند؛ دیدگانشان به زیر افکنده، پیش رویشان حساب و از پشت سر، شعله‌جهنّمی که صدایش را می‌شنوند و زبانه‌آن را می‌بینند. پس یاوری و دوستی پیدا نمی‌کنند که آنان را از این ذلت پناه دهد. اینان به سرعت به سوی ایستگاه محشر می‌دوند؛ کشیده می‌شوند، چه کشیدنی! پس آسمان‌ها به طرف راست پیچیده می‌شود، مانند پیچیدن طومار نامه‌ها؛ مردم با دل‌هایی لرزان روی صراط می‌روند و گمان نمی‌کنند که به سلامت بمانند؛ اجازه سخن گفتن به آنان داده نمی‌شود؛ پوزش از آنان پذیرفته نمی‌گردد؛ دهانشان مهر می‌شود؛ دست و پایشان به سخن در می‌آید و از کردارشان می‌گویند. وای از ساعتی که دل‌ها از آن موقعیت اندوهگین شوند! هنگامی که امتیاز دو گروه معلوم شود که کدام گروه روانه بهشت و کدام روانه جهنّم می‌شوند.

Imam Ali (peace be upon him): Woe to you, O man! How strange a hardening! They are brought near for the reckoning, how close a bringing! While the angels stand row upon row, the command of the Lord is delivered to the people. They are questioned about their deeds letter by letter; they are brought forth naked, their eyes cast down, before them the reckoning and behind them the flames of Hell whose roar they hear and whose blaze they see. So they find no helper and no friend to shelter them from this humiliation. They race swiftly toward the stations of the gathering; they are driven along, how a driving! Then the heavens are rolled up on the right, like the rolling up of the scroll of records; the people, with trembling hearts, pass over al-Sirat and do not think they will remain safe; they are not given leave to speak; no excuse of theirs is accepted; their mouths are sealed; their hands and feet are made to speak and testify to their deeds. Woe to that hour, from which hearts grieve at that situation! When the distinction between the two groups becomes clear — which group goes to Paradise and which goes to Hell.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હાય તારા પર, ઓ માનવ! કેટલી અજબ સખ્તાઈ! તેઓ હિસાબ માટે નજીક કરવામાં આવે, કેવું નજીક કરવું! જ્યારે ફરિશ્તાઓ હરોળબંધ ઊભા હોય, પરવરદિગારનો હુકમ લોકોને પહોંચાડવામાં આવે. તેમના કાર્યો વિશે એક એક અક્ષર પૂછવામાં આવે; તેમને નગ્ન લાવવામાં આવે; તેમની આંખો ઝૂકેલી હોય, તેમની આગળ હિસાબ અને પાછળ જહન્નમની જ્વાળા જેનો અવાજ તેઓ સાંભળે અને જેની લપટ તેઓ જુએ. તો તેઓ કોઈ મદદગાર અને દોસ્ત નથી પામતા જે તેમને આ ઝિલ્લતથી શરણ આપે. તેઓ મહશરના મુકામ તરફ ઝડપથી દોડે છે; ઘસડવામાં આવે છે, કેવું ઘસડવું! પછી આસમાનો જમણી બાજુ લપેટવામાં આવે, જેમ નામાઓના તૂમારને લપેટવામાં આવે; લોકો ધ્રૂજતા દિલો સાથે સિરાત પર ચાલે અને એવું નથી માનતા કે તેઓ સલામત રહેશે; તેમને બોલવાની પરવાનગી આપવામાં આવતી નથી; તેમની માફી કબૂલ કરવામાં આવતી નથી; તેમના મોઢા પર મહોર લગાવી દેવામાં આવે છે; તેમના હાથ અને પગ બોલવા લાગે છે અને તેમના કાર્યો વિશે કહે છે. હાય તે ઘડી કે જેનાથી દિલો તે પરિસ્થિતિથી ગમગીન થઈ જાય! જ્યારે બે જૂથોનો ફરક જાહેર થાય કે કયું જૂથ જન્નત તરફ અને કયું જહન્નમ તરફ રવાના થાય છે.

#4 روزی‌که آسمان را چون طوماری درهم می‌پیچیم The day We roll up the sky like a scroll જે દિવસે અમે આસમાનને લખેલા કાગળની જેમ વાળી લઈશું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ زُرَارَهًَْ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) یَقُولُ مَا مِنْ أَحَدٍ إِلَّا وَ مَعَهُ مَلَکَانِ یَکْتُبَانِ مَا یَلْفِظُهُ ثُمَ یَرْفَعَانِ ذَلِکَ إِلَی مَلَکَیْنِ فَوْقَهُمَا فَیُثْبِتَانِ مَا کَانَ مِنْ خَیْرٍ وَ شَرٍّ وَ یُلْقِیَانِ مَا سِوَی ذَلِکَ.

امام صادق ( زراره گوید: از امام صادق (شنیدم که ایشان می‌فرمود: «به همراه هر انسانی دو فرشته هست که هرآنچه را که از دهان خویش خارج می‌کند، می‌نویسند و سپس آن را به دو فرشته‌ای که بالاتر از آنان قرار دارند، تحویل می‌دهند و آنان نیز تمامی نیکی و بدی‌های آن‌ها را ثبت می‌کنند و آنچه را که در قالب نیکی و بدی نمی‌گنجد، کنار می‌گذارند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Zurara said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) saying: "There is no one but has with him two angels who write down whatever comes out of his mouth, and then hand it over to two angels above them, and they record all the good and evil of it, and set aside whatever does not fall under good or evil."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેઓ ફરમાવતા હતા: "દરેક માણસની સાથે બે ફરિશ્તાઓ હોય છે જે તે પોતાના મોઢામાંથી જે કંઈ કાઢે તે લખી લે છે અને પછી તેને તે બે ફરિશ્તાઓને સોંપી દે છે જેઓ તેમનાથી ઉપર છે, અને તેઓ પણ તેની બધી નેકીઓ અને બુરાઈઓ નોંધી લે છે અને જે નેકી અને બુરાઈની શ્રેણીમાં નથી આવતું તેને બાજુ પર મૂકી દે છે."

#5 همان‌گونه که آفرینش را آغاز کردیم، آن را بازمی‌گردانیم این وعده‌ای است بر ما، و قطعاً آن را انجام خواهیم داد As We began the first creation, We shall repeat it; a promise binding upon Us, and We shall surely do it જે રીતે અમે સૃષ્ટિની શરૂઆત કરી હતી, તે જ રીતે તેને પાછી ફેરવીશું. આ અમારા પર વાયદો છે, અને અમે તેને જરૂર પૂરો કરીશું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَال: قَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) إِنَّکُمْ مَحْشُورُونَ حُفَاهًًْ عُرَاهًًْ غُرْلًا ثُمَّ قَرَأَ کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ أَلَا وَ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ یُکْسَی إبراهیم (علیه السلام) أَلَا وَ إِنَّ نَاساً مِنْ أَصْحَابِی یُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ فَأَقُولُ أُصَیْحَابِی أُصَیْحَابِی قَالَ فَیُقَالُ إِنَّهُمْ لَمْ یَزَالُوا مُرْتَدِّینَ عَلَی أَعْقَابِهِمْ مُذْ فَارَقْتَهُمْ فَأَقُولُ کَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ عِیسَی (علیه السلام) وَ کُنْتُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً ما دُمْتُ فِیهِمْ إِلَی قَوْلِهِ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ.

پیامبر ( ابن‌عبّاس (گوید: روز جزا که فرا می‌رسد، شما درحالی وارد محشر می‌شوید که پابرهنه و بی‌لباس و وامانده‌اید. سپس قرائت کرد؛ کَما بَدَأْنا اوّل خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا، إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ ... نخستین کسی که در روز جزا جامه بر اندام او پوشیده می‌شود و از برهنگی رهایی پیدا می‌کند، حضرت ابراهیم (است. و همان زمان، گروهی از اصحاب من به‌سوی اصحاب شِمال، سوق داده می‌شوند و من، «اصحابی اصحابی» می‌گویم، آنگاه خدای تعالی در پاسخ من، می‌فرماید: اینان از کسانی می‌باشند که به مجرّدی‌که رحلت کردید، بلافاصله مرتدّ شده و به روش پیشینیان برگشتند و از آن‌ها پیروی کردند. و من درآن‌هنگام همان سخنی را به عرض می‌رسانم که بنده‌ی نیکوکار، عیسی‌بن‌مریم (به عرض رسانید: و تا زمانی‌که در میان آن‌ها بودم، مراقب و گواهشان بودم ولی هنگامی‌که مرا از میانشان برگرفتی، تو خود مراقب آن‌ها بودی و تو بر هرچیز، گواهی! [بااین‌حال]، اگر آن‌ها را مجازات کنی، بندگان تواند. [و قادر به فرار از مجازات تو نیستند] و اگر آنان را ببخشی، توانا و حکیمی! [نه کیفر تو نشانه‌ی بی‌حکمتی است، و نه بخشش تو نشانه‌ی ضعف]!. ( مائده/۱۱۸۱۱۷ ).

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Ibn Abbas said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: When the Day of Recompense arrives, you will enter the place of gathering barefoot, unclothed and helpless. Then he recited: کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ [As We originated the first creation, We shall reproduce it; a promise binding on Us; surely We will bring it about]... The first person on the Day of Recompense to have a garment placed upon his body and to be relieved of nakedness will be Ibrahim (peace be upon him). At that same time, a group of my companions will be driven toward the companions of the left, and I will say, 'My companions! My companions!' Then Allah the Exalted will reply to me and say: These are among those who, as soon as you departed, immediately apostatised and turned back to the ways of their predecessors and followed them. And I will then say the very words that the righteous servant, Isa ibn Maryam (peace be upon him), said: وَ کُنْتُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً ما دُمْتُ فِیهِمْ [And I was a witness over them as long as I was among them] up to His words الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ [the Mighty, the Wise] — 'and as long as I was among them, I watched over them and was a witness upon them, but when You took me from among them, You Yourself were the watcher over them, and You are a witness over all things! [Even so], if You punish them, they are Your servants [and they are not able to flee Your punishment], and if You forgive them, You are the Mighty, the Wise! [neither is Your punishment a sign of lack of wisdom, nor is Your forgiveness a sign of weakness]!' (al-Ma'idah/117-118).

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને અબ્બાસે કહ્યું: અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: જ્યારે બદલાનો દિવસ આવશે, ત્યારે તમે મહશરમાં ઉઘાડા પગે, વસ્ત્રો વગર અને લાચાર દાખલ થશો. પછી તેમણે તિલાવત કરી: کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ [જેમ અમે પ્રથમ સર્જન શરૂ કર્યું, તેમ અમે તેને પાછું લાવીશું; આ અમારા ઉપર એક વચન છે; ખરેખર અમે તે કરીશું]... બદલાના દિવસે સૌથી પહેલા જેમના શરીર ઉપર વસ્ત્ર પહેરાવવામાં આવશે અને જે નગ્નતાથી મુક્તિ મેળવશે તે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) હશે. અને તે જ સમયે, મારા સાથીઓમાંથી એક જૂથને ડાબી બાજુના સાથીઓ તરફ ધકેલવામાં આવશે, અને હું કહીશ, 'મારા સાથીઓ! મારા સાથીઓ!' પછી અલ્લાહ તઆલા મારા જવાબમાં ફરમાવશે: આ લોકો તેઓમાંથી છે કે જેઓ, જેવા તમે વિદાય થયા, તરત જ મુરતદ થઈ ગયા અને પૂર્વજોની રીતો તરફ પાછા ફર્યા અને તેમની અનુસરણ કરી. અને હું તે સમયે તે જ વાત કહીશ જે નેક બંદા, ઈસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ)એ કહી હતી: وَ کُنْتُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً ما دُمْتُ فِیهِمْ [અને હું તેમના ઉપર સાક્ષી હતો જ્યાં સુધી હું તેમની વચ્ચે હતો] الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ [શક્તિશાળી, હિકમતવાળો] સુધી — 'અને જ્યાં સુધી હું તેમની વચ્ચે હતો, ત્યાં સુધી હું તેમનો રક્ષક અને સાક્ષી હતો, પરંતુ જ્યારે તેં મને તેમની વચ્ચેથી ઉઠાવી લીધો, ત્યારે તું જાતે તેમનો રક્ષક હતો, અને તું દરેક વસ્તુ ઉપર સાક્ષી છે! [આમ છતાં], જો તું તેમને સજા કરે, તો તેઓ તારા બંદા છે [અને તારી સજાથી ભાગી શકતા નથી], અને જો તું તેમને માફ કરે, તો તું શક્તિશાળી અને હિકમતવાળો છે! [ન તારી સજા બેહિકમતીની નિશાની છે, અને ન તારી માફી નબળાઈની નિશાની છે]!' (અલ-માઈદહ/117-118).

#6 همان‌گونه که آفرینش را آغاز کردیم، آن را بازمی‌گردانیم این وعده‌ای است بر ما، و قطعاً آن را انجام خواهیم داد As We began the first creation, We shall repeat it; a promise binding upon Us, and We shall surely do it જે રીતે અમે સૃષ્ટિની શરૂઆત કરી હતી, તે જ રીતે તેને પાછી ફેરવીશું. આ અમારા પર વાયદો છે, અને અમે તેને જરૂર પૂરો કરીશું

اسْتَبْدَلُوا بِظَهْرِ الْأَرْضِ بَطْناً وَ بِالسَّعَهًِْ ضِیقاً وَ بِالْأَهْلِ غُرْبَهًًْ وَ بِالنُّورِ ظُلْمَهًًْ فَجَاءُوهَا کَمَا فَارَقُوهَا حُفَاهًًْ عُرَاهًًْ قَدْ ظَعَنُوا عَنْهَا بِأَعْمَالِهِمْ إِلَی الْحَیَاهًِْ الدَّائِمَهًِْ وَ الدَّارِ الْبَاقِیَهًِْ کَمَا قَالَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَی کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِین.

امام علی ( آن جماعت روی زمین را رها کردند و در باطن آن قرار گرفتند، جای وسیع و فراخ را رها نمودند و درجای تنگی منزل نمودند، خانواده‌ی خود را ترک کردند و در غربت آرمیدند. آنان روشنایی را ترک کردند، در تاریکی وارد شدند و در قبرها قرار گرفتند همان‌گونه که از شکم مادر به دنیا آمدند، پابرهنه و عریان وارد گورها شدند، آن‌ها دنیا را ترک گفتند و با اعمال خود به جهان ابدی رهسپار شدند. آن‌ها در آن جهان جاودان می‌باشند خداوند متعال می‌فرماید: کَما بَدَأْنا اوّل خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ.

Imam Ali (peace be upon him): That group abandoned the surface of the earth and settled in its belly; they left the spacious and vast place and took residence in a narrow place; they abandoned their families and rested in exile. They left the light, entered darkness and were placed in graves. Just as they came into the world from their mothers' wombs, they entered the graves barefoot and naked. They abandoned this world and, with their deeds, set out for the eternal world. They are everlasting in that world. Allah the Exalted says: کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ [As We originated the first creation, We shall reproduce it; a promise binding on Us; surely We will bring it about].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તે જમાતે ધરતીની સપાટીને છોડી દીધી અને તેના પેટમાં સ્થાન લીધું, વિશાળ અને ખુલ્લી જગ્યાને છોડી અને સાંકડી જગ્યાએ રહેઠાણ કર્યું, પોતાના પરિવારને છોડ્યો અને પરદેશમાં આરામ કર્યો. તેઓએ પ્રકાશ છોડ્યો, અંધકારમાં દાખલ થયા અને કબરોમાં મૂકાયા જેમ માતાના પેટમાંથી દુનિયામાં આવ્યા હતા, ઉઘાડા પગે અને નગ્ન કબરોમાં દાખલ થયા, તેઓએ દુનિયાને છોડી અને પોતાના અમલો સાથે અનંત જગત તરફ પ્રયાણ કર્યું. તેઓ તે જગતમાં હંમેશ માટે છે. અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ [જેમ અમે પ્રથમ સર્જન શરૂ કર્યું, તેમ અમે તેને પાછું લાવીશું; આ અમારા ઉપર એક વચન છે; ખરેખર અમે તે કરીશું].

#7 همان‌گونه که آفرینش را آغاز کردیم، آن را بازمی‌گردانیم این وعده‌ای است بر ما، و قطعاً آن را انجام خواهیم داد As We began the first creation, We shall repeat it; a promise binding upon Us, and We shall surely do it જે રીતે અમે સૃષ્ટિની શરૂઆત કરી હતી, તે જ રીતે તેને પાછી ફેરવીશું. આ અમારા પર વાયદો છે, અને અમે તેને જરૂર પૂરો કરીશું

وَ مِن خُطبَهًٍْ لَهُ (علیه السلام) فِی ذَمِّ الدُّنیَا اتَّعِظُوا فِیهَا بِالَّذِینَ قَالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّهًًْ حُمِلُوا إِلَی قُبُورِهِمْ فَلَا یُدْعَوْنَ رُکْبَاناً وَ أُنْزِلُوا الْأَجْدَاثَ فَلَا یُدْعَوْنَ ضِیفَاناً وَ جُعِلَ لَهُمْ مِنَ الصَّفِیحِ أَجْنَانٌ وَ مِنَ التُّرَابِ أَکْفَانٌ وَ مِنَ الرُّفَاتِ جِیرَانٌ فَهُمْ جِیرَهًٌْ لَا یُجِیبُونَ دَاعِیاً وَ لَا یَمْنَعُونَ ضَیْماً وَ لَا یُبَالُونَ مَنْدَبَهًًْ إِنْ جِیدُوا لَمْ یَفْرَحُوا وَ إِنْ قُحِطُوا لَمْ یَقْنَطُوا جَمِیعٌ وَ هُمْ آحَادٌ وَ جِیرَهًٌْ وَ هُمْ أَبْعَادٌ مُتَدَانُونَ لَا یَتَزَاوَرُونَ وَ قَرِیبُونَ لَا یَتَقَارَبُونَ حُلَمَاءُ قَدْ ذَهَبَتْ أَضْغَانُهُمْ وَ جُهَلَاءُ قَدْ مَاتَتْ أَحْقَادُهُمْ لَا یُخْشَی فَجْعُهُمْ وَ لَا یُرْجَی دَفْعُهُمْ اسْتَبْدَلُوا بِظَهْرِ الْأَرْضِ بَطْناً وَ بِالسَّعَهًِْ ضِیقاً وَ بِالْأَهْلِ غُرْبَهًًْ وَ بِالنُّورِ ظُلْمَهًًْ فَجَاءُوهَا کَمَا فَارَقُوهَا حُفَاهًًْ عُرَاهًًْ قَدْ ظَعَنُوا عَنْهَا بِأَعْمَالِهِمْ إِلَی الْحَیَاهًِْ الدَّائِمَهًِْ وَ الدَّارِ الْبَاقِیَهًِْ کَمَا قَالَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَی کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ.

امام علی ( و از خطبه‌های آن حضرت (در نکوهش دنیا است: و پند گیرید از آن‌ها که گفتند: چه‌کسی از ما نیرومندتر است؟ سپس آنان را به گورهایشان سپردند بی آنکه سواره‌کارانشان خوانند، و در قبرها فرود آوردند بی آنکه همسایگانشان نامند، از سطح زمین، قبرها، و از خاک کفن‌ها، و از استخوان‌های پوسیده‌ی همسایگانی پدید آمدند که هیچ خواننده‌ای را پاسخ نمی‌دهند و هیچ ستمی را باز نمی‌دارند و نه به نوحه‌گری توجّهی دارند. نه از باران خوشحال و نه از قحط‌سالی نومید می‌گردند. گرد هم قرار دارند و تنهایند، همسایه‌ی یکدیگرند امّا از هم دورند، فاصله‌ای با هم ندارند ولی هیچ‌گاه به دیدار یکدیگر نمی‌روند. نزدیکان از هم دورند؛ بردبارانی هستند که کینه‌ها از دل آنان رفته، بی‌خبرانی که حسد در دلشان فرو مرده است. نه از زیان آن‌ها ترسی، و نه به دفاع آن‌ها امیدی وجود دارد. درون زمین را به‌جای سطح آن برای ماندن انتخاب کردند و خانه‌های تنگ و تاریک را به‌جای خانه‌های وسیع برگزیدند. به‌جای زندگی با خویشاوندان، غربت را، و به‌جای نور، ظلمت را برگزیدند، به زمین بازگشتند چونان که در آغاز آن را پابرهنه و عریان ترک گفتند، و با اعمال خود به‌سوی زندگی جاویدان و خانه‌ی همیشگی کوچ کردند، آن‌سان که خدای سبحان فرمود: کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ.

Imam Ali (peace be upon him): And from a sermon of his (peace be upon him) in condemnation of this world: Take a lesson from those who said, 'Who is stronger than us in power?' Then they were carried to their graves without being called riders, and they were lowered into the graves without being called guests. From the surface of the earth graves were made for them, and from the dust shrouds, and from decayed bones neighbours emerged — neighbours who answer no caller, repel no injustice, and pay no heed to any mourner. They rejoice not at rain, nor despair at drought. They are gathered together yet they are alone; they are neighbours to one another yet they are far apart; there is no distance between them yet they never visit one another. Though near, they are far from each other; they are forbearing ones whose grudges have departed from their hearts, unaware ones in whose hearts envy has died. Their harm is not feared, nor is any defence hoped from them. They have chosen the interior of the earth in place of its surface for their abode, and narrow, dark houses in place of spacious homes. In place of life with kinsmen they chose exile, and in place of light they chose darkness. They returned to the earth just as they left it in the beginning, barefoot and naked, and with their deeds they migrated toward everlasting life and the eternal abode, just as Allah the Glorified said: کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ [As We originated the first creation, We shall reproduce it; a promise binding on Us; surely We will bring it about].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અને તેમના (અલયહિસ્સલામ)ના દુનિયાની નિંદામાં આપેલા ખુત્બાઓમાંથી: અને તે લોકોમાંથી બોધ ગ્રહણ કરો જેમણે કહ્યું હતું: 'અમારાથી વધુ શક્તિશાળી કોણ છે?' પછી તેમને તેમની કબરો સુધી લઈ જવામાં આવ્યા, પરંતુ તેમને સવારો કહેવામાં ન આવ્યા, અને કબરોમાં ઉતારવામાં આવ્યા, પરંતુ તેમને મહેમાનો કહેવામાં ન આવ્યા. ધરતીની સપાટીથી કબરો, અને માટીથી કફન, અને સડેલા હાડકાંઓથી પડોશીઓ ઉત્પન્ન થયા જેઓ કોઈ પુકારનારને જવાબ આપતા નથી અને કોઈ અન્યાયને રોકતા નથી અને ન કોઈ વિલાપ કરનાર તરફ ધ્યાન આપે છે. ન વરસાદથી ખુશ થાય છે અને ન દુષ્કાળથી નિરાશ થાય છે. તેઓ સાથે એકઠા છે અને એકલા છે, એકબીજાના પડોશી છે પરંતુ એકબીજાથી દૂર છે, તેમની વચ્ચે અંતર નથી પરંતુ ક્યારેય એકબીજાને મળવા જતા નથી. નજીકના લોકો એકબીજાથી દૂર છે; સહનશીલો છે જેમના દિલમાંથી કીના જતા રહ્યા છે, અજાણ લોકો જેમના દિલમાં હસદ મરી ગયો છે. ન તેમના નુકસાનનો ડર છે, અને ન તેમના બચાવની આશા છે. તેઓએ ધરતીની અંદરના ભાગને તેની સપાટીના બદલે રહેવા માટે પસંદ કર્યો અને સાંકડા અને અંધારા ઘરોને વિશાળ ઘરોના બદલે પસંદ કર્યા. સગાઓ સાથે જીવવાના બદલે, પરદેશને, અને પ્રકાશના બદલે, અંધકારને પસંદ કર્યો, તેઓ ધરતીમાં પાછા ફર્યા જેમ શરૂઆતમાં તેને ઉઘાડા પગે અને નગ્ન છોડ્યું હતું, અને પોતાના અમલો સાથે અનંત જીવન અને હંમેશના ઘર તરફ કૂચ કરી, જેમ અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ ફરમાવ્યું: کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ [જેમ અમે પ્રથમ સર્જન શરૂ કર્યું, તેમ અમે તેને પાછું લાવીશું; આ અમારા ઉપર એક વચન છે; ખરેખર અમે તે કરીશું].