سورة الأنبياء

Verse 111 of 112

21:111

وَ إِنْ أَدْري لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حينٍ

و من نمى‌دانم شايد اين آزمايشى براى شماست و مايه‌ی بهره‌گيرى تا مدّتى [معيّن]».

And I do not know if this may be a trial for you and a provision till a time.

અને હું નથી જાણતો કે આ (અઝાબમાં મોડુ થવું) તમારા માટે આજમાયશ હોય અથવા એક મુદ્દત માટેનો ફાયદો હોય.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ قَدْ عَهِدَ إِلَیَّ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أَنَّ أُمَّتَهُ یَفْتَرِقُونَ عَلَی ثَلَاثٍ وَ سَبْعِینَ فِرْقَهًًْ ثَلَاثَ عَشْرَهًَْ فِرْقَهًًْ تَدَّعِی مَحَبَّتَنَا وَ مَوَدَّتَنَا کُلُّهُمْ هَالِکَهًٌْ إِلَّا فِرْقَهًٌْ وَاحِدَهًٌْ وَ إِنِّی لَعَلَی بَیِّنَهًٍْ مِنْ رَبِّی وَ إِنِّی عَالِمٌ بِمَا یَصِیرُ الْقَوْمُ إِلَیْهِ وَ لَهُمْ مُدَّهًٌْ وَ أَجَلٌ مَعْدُودٌ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ یَقُولُ وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ وَ قَدْ صَبَرَ عَلَیْهِمُ الْقَلِیلَ لِمَا هُوَ بَالِغُ أَمْرِهِ وَ قَدَرِهِ الْمَحْتُومِ فِیهِم.

امام علی ( و پیامبر (مرا آگاه کرد که امّت ایشان به هفتاد و سه فرقه متفرّق می‌شوند، سیزده فرقه از آن‌ها ادّعای دوستی و محبّت ما را دارند ولی همه‌ی آن‌ها جز یک فرقه، هلاک خواهند شد. من همانا از جانب پروردگارم، بر برهان و دلیل هستم و به سرنوشتی که این مردم خواهند داشت، آگاهم. این مردم مدّت زمان معدودی دارند؛ زیرا خداوند بلند مرتبه می‌فرماید: وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَّکُمْ وَ مَتَاعٌ إِلَی حِینٍ؛ من اندکی را بر آن‌ها صبر کردم؛ به خاطر آنچه که امر خداوند رسا و تقدیر او در میان آن‌ها حتمی است.

Imam Ali (peace be upon him): The Prophet (peace be upon him and his family) informed me that his ummah will split into seventy-three sects. Thirteen of these sects will claim love and affection for us, but all of them will perish except one sect. Indeed I stand upon a clear proof from my Lord, and I know the fate that these people will meet. These people have a limited span, for Allah the Exalted says: وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ [And I do not know, perhaps it is a trial for you and a provision till a time]. I bore patience with them for a little while, on account of what is inevitable in Allah's fulfilling command and decree concerning them.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને જાણ કરી કે તેમની ઉમ્મત તોંતેર ફિરકાઓમાં વિભાજિત થશે. તેમાંથી તેર ફિરકાઓ અમારી મોહબ્બત અને પ્રેમનો દાવો કરશે, પરંતુ એક ફિરકા સિવાય તે બધા હલાક થઈ જશે. ખરેખર હું મારા પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ પર છું અને હું જાણું છું કે આ લોકોનો શું અંજામ થશે. આ લોકો પાસે ગણતરીની મુદ્દત છે; કેમ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ [અને હું નથી જાણતો, કદાચ આ તમારા માટે અજમાયશ હોય અને એક મુદ્દત સુધીનો ભોગવટો હોય]. મેં તેઓ પર થોડોક સબ્ર કર્યો, એટલા માટે કે અલ્લાહનો હુકમ પહોંચનારો છે અને તેમની બાબતે તેની તકદીર નિશ્ચિત છે.

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

مَا جَرَی بَینَهُ (علیه السلام) وَ بَینَ مُعَاوِیَهًَْ وَ أَصحَابِهِ: فَتَکَلَّمَ أَبُومُحَمَّدٍ الْحَسَنُ‌بْنُ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) فَقَالَ أَمَّا أَنْتَ یَا مُغِیرَهًَْ‌بْنَ‌شُعْبَهًَْ فَإِنَّکَ لِلَّهِ عَدُوٌّ وَ لِکِتَابِهِ نَابِذٌ وَ لِنَبِیِّهِ مُکَذِّبٌ وَ أَنْتَ الزَّانِی وَ قَدْ وَجَبَ عَلَیْکَ الرَّجْموَ قَوْلُکَ فِی شَأْنِ الْإِمَارَهًِْ وَ قَوْلُ أَصْحَابِکَ فِی الْمُلْکِ الَّذِی مَلَکْتُمُوهُ فَقَدْ مَلِکَ فِرْعَوْنُ مِصْرَ أَرْبَعَمِائَهًِْ سَنَهًٍْ وَ مُوسَی (علیه السلام) وَ هَارُونُ (علیه السلام) نَبِیَّانِ مُرْسَلَانِ یَلْقَیَانِ مَا یَلْقَیَانِ وَ هُوَ مُلْکُ اللَّهِ یُعْطِیهِ الْبَرَّ وَ الْفَاجِرَ وَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ وَ قَالَ وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِکَ قَرْیَةً أَمَرْنا مُتْرَفِیها فَفَسَقُوا فِیها فَحَقَّ عَلَیْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِیرا.

امام حسن ( از عمروبن‌عاص روایت است: در آنچه بین امام حسن (و معاویه و یارانش گذشت، چنین آمده است:... امام حسن (فرمود: «امّا تو ای مغیرهًْ‌بن‌شعبه! حقّاً که تو دشمن خدایی، تویی که تکذیب‌کننده‌ی قرآنی، تویی که رسول خدا (را تکذیب می‌کنی، تویی که زناکاری امّا جواب سخن تو درباره‌ی امارت و قول یارانت درباره‌ی مقام سلطنتی که به‌دست آورده‌اید این است که؛ فرعون مدّت چهارصد سال سلطنت کرد و موسی و هارون (دو پیغمبر بودند که وی را [به راه حق دعوت می‌کردند] و چه صدماتی که از فرعون کشیدند. مقام خلافت یک مقامی است که خدا به افراد نیکوکار و تبهکار عطا می‌نماید. لذا قرآن مجید می‌فرماید: «من نمی‌دانم، چه‌بسا این مقامی که تا یک مدّت معلومی به شما داده شده موجب آزمایش شما باشد. و نیز می‌فرماید: ما هرگاه تصمیم بگیریم اهل قریه‌ای را نابود کنیم دستور می‌دهیم تا تبهکاران آن قریه به فسق و فجور بپردازند آنگاه سخن ما ثابت می‌شود و آنان را به نحو مخصوصی نابود می‌کنیم. ( اسراء/۱۶ ).

Imam Hasan (peace be upon him): It is narrated from Amr ibn al-As regarding what took place between Imam Hasan (peace be upon him), Muawiya and his companions: ... Imam Hasan (peace be upon him) said: "As for you, O Mughira ibn Shu'ba! Truly you are an enemy of Allah, you are the one who denies the Quran, you are the one who calls the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) a liar, you are the fornicator. But the answer to your words concerning leadership and the words of your companions concerning the sovereignty you have seized is this: Pharaoh ruled for four hundred years, and Musa and Harun (peace be upon them) were two prophets who [called him to the path of truth], and how much they suffered at Pharaoh's hands! The station of caliphate is a station that Allah bestows upon both the righteous and the wicked. Thus the Glorious Quran says: وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ [I do not know — perhaps this station given to you for a known term is a trial for you and a provision till a time]. And He also says: وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِکَ قَرْیَةً أَمَرْنا مُتْرَفِیها فَفَسَقُوا فِیها فَحَقَّ عَلَیْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِیرا [Whenever We decide to destroy the people of a town, We command its affluent ones to commit corruption and immorality in it, then Our word against them becomes established, and We destroy them in a particular manner] (al-Isra/16)."

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): અમ્ર બિન આસથી રિવાયત છે: ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) અને મુઆવિયા તથા તેના સાથીઓ વચ્ચે જે થયું તેમાં આ પ્રમાણે આવ્યું છે:... ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "પરંતુ તું, ઓ મુગીરહ બિન શોઅબા! ખરેખર તું અલ્લાહનો દુશ્મન છે, તું જ કુરઆનને જૂઠલાવનારો છે, તું જ છે જે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને જૂઠલાવે છે, તું જ ઝિનાકાર છે. પરંતુ ઇમારત વિશે તારી વાત અને તારા સાથીઓની એ સલ્તનતના મકામ વિશેની વાતનો જવાબ કે જે તમે હાંસલ કરેલી છે, તે આ છે કે; ફિરઔને ચારસો વર્ષ સુધી સલ્તનત કરી અને મૂસા તથા હારૂન (અલયહિમસ્સલામ) એવા બે પયગંબર હતા જેઓ તેને [હકના રસ્તે બોલાવતા હતા] અને ફિરઔનથી તેઓએ કેટલી તકલીફો સહન કરી. ખિલાફતનો મકામ એવો મકામ છે જે અલ્લાહ નેક લોકોને પણ અને બદકાર લોકોને પણ આપે છે. એટલા માટે કુરઆને મજીદ ફરમાવે છે: وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ [હું નથી જાણતો, કદાચ આ મકામ જે તમને એક નિશ્ચિત મુદ્દત સુધી આપવામાં આવ્યો છે તે તમારી અજમાયશનું કારણ હોય]. અને એ પણ ફરમાવે છે: وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِکَ قَرْیَةً أَمَرْنا مُتْرَفِیها فَفَسَقُوا فِیها فَحَقَّ عَلَیْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِیرا [જ્યારે અમે કોઈ વસ્તીના લોકોને હલાક કરવાનો નિર્ણય કરીએ છીએ ત્યારે અમે હુકમ કરીએ છીએ કે તે વસ્તીના બદકાર લોકો ફિસ્ક અને ફુજૂરમાં પ્રવૃત્ત થાય, પછી અમારી વાત ખરી ઠરે છે અને અમે તેમને ખાસ રીતે નાબૂદ કરી દઈએ છીએ] (ઇસરા/૧૬)."

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

رُوِیَ أَنَّهُ لَمَّا قَدِمَ مُعَاوِیَهًُْ بِالْکُوفَهًِْ قِیلَ لَهُ إِنَّ الْحَسَنَ‌بْنَ‌عَلِیٍّ مُرْتَفِعٌ فِی أَنْفُسِ النَّاسِ فَلَوْ أَمَرْتَهُ أَنْ یَقُومَ دُونَ مَقَامِکَ عَلَی الْمِنْبَرِ فَتُدْرِکَهُ الْحَدَاثَهًُْ وَ الْعِیُّ فَیَسْقُطَ مِنْ أَنْفُسِ النَّاسِ وَ أَعْیُنِهِمْ فَأَبَی عَلَیْهِمْ وَ أَبَوْا عَلَیْهِ إِلَّا أَنْ یَأْمُرَهُ بِذَلِکَ فَأَمَرَهُ فَقَامَ دُونَ مَقَامِهِ فِی الْمِنْبَرِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَیُّهَا النَّاسُ فَإِنَّکُمْ لَوْ طَلَبْتُمْ مَا بَیْنَ کَذَا وَ کَذَا لِتَجِدُوا رَجُلًا جَدُّهُ نَبِیٌّ لَمْ تَجِدُوا غَیْرِی وَ غَیْرَ أَخِی وَ إِنَّا أَعْطَیْنَا صَفْقَتَنَا هَذِهِ الطَّاغِیَهًَْ وَ أَشَارَ بِیَدِهِ إِلَی أَعْلَی الْمِنْبَرِ إِلَی مُعَاوِیَهًَْ وَ هُوَ فِی مَقَامِ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنَ الْمِنْبَرِ وَ رَأَیْنَا حَقْنَ دِمَاءِ الْمُسْلِمِینَ أَفْضَلَ مِنْ إِهْرَاقِهَا وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ وَ أَشَارَ بِیَدِهِ إِلَی مُعَاوِیَهًَْ فَقَالَ لَهُ مُعَاوِیَهًُْ مَا أَرَدْتَ بِقَوْلِکَ هَذَا؟ فَقَالَ مَا أَرَدْتُ بِهِ إِلَّا مَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَل.

امام حسن ( هنگامی‌که معاویه وارد کوفه شد به وی گفتند: «حسن‌بن‌علی (نزد مردم مقام رفیعی دارد. به وی بگو: بر فراز منبر آید و پایین‌تر از تو بنشیند و سخنرانی کند، چون زبان وی لکنت دارد از نظر مردم خواهد افتاد». معاویه این پیشنهاد را نپذیرفت ولی مردم به او اصرار کردند تا این عمل را انجام دهد. معاویه این مطلب را به امام حسن (گفت و آن بزرگوار پس از اینکه پایین‌تر از معاویه نشست و حمد و ثنای خدای را به‌جای آورد، فرمود: اگر شما [بین مشرق و مغرب جستجو نمایید] تا مردی را به دست آورید که جدّش پیغمبر (باشد غیر از من و برادرم را نخواهید یافت، ما حقّ قطعی خویشتن را به این مرد قلدر و سرکش و به معاویه اشاره کرد واگذار نموده‌ایم که مقام و منبر پیغمبر خدا (را تصاحب کرده است. ما حفظ خون‌های مسلمین را از ریختن آن‌ها بهتر می‌دانیم، گرچه می‌دانم که مقام خلافت باعث آزمایش شما و به معاویه اشاره کرد خواهد شد. معاویه گفت: «این سخن را به چه منظوری گفتی»!؟ فرمود: «به همان منظوری که خدا فرموده است».

Imam Hasan (peace be upon him): When Mu'awiya entered Kufa, they said to him: "Hasan ibn Ali (peace be upon him) holds a lofty position among the people. Tell him to ascend the pulpit and sit lower than you and give a speech, since his tongue has a stammer he will fall from the people's regard." Mu'awiya did not accept this suggestion, but the people insisted until he did so. Mu'awiya conveyed this to Imam Hasan (peace be upon him), and that noble one, after sitting lower than Mu'awiya and offering praise and thanks to Allah, said: If you [were to search between the east and the west] to find a man whose grandfather is a Prophet (peace be upon him and his family), you would find none other than me and my brother. We have handed over our undeniable right to this tyrannical, rebellious man — and he pointed to Mu'awiya — who has taken possession of the station and pulpit of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). We consider the preservation of the Muslims' blood better than its shedding, though I know that the office of the caliphate will be a trial for you — and he pointed to Mu'awiya. Mu'awiya said: "For what purpose did you say this?!" He said: "For the very purpose for which Allah has said it."

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે મુઆવિયા કૂફામાં દાખલ થયો ત્યારે તેને કહેવામાં આવ્યું: "હસન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) લોકોમાં ઊંચું સ્થાન ધરાવે છે. તેમને કહો કે મિમ્બર પર ચઢે અને તમારાથી નીચે બેસી ભાષણ આપે, કારણ કે તેમની જીભમાં લોચો છે તેથી લોકોની નજરમાંથી ઉતરી જશે." મુઆવિયાએ આ સૂચન સ્વીકાર્યું નહીં, પરંતુ લોકોએ તેને ખૂબ આગ્રહ કર્યો ત્યાં સુધી કે તેણે તેમ કર્યું. મુઆવિયાએ આ વાત ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) ને જણાવી, અને તે બુઝુર્ગવારે મુઆવિયાથી નીચે બેસી અલ્લાહની હમ્દ અને સના કર્યા બાદ ફરમાવ્યું: જો તમે [પૂર્વ અને પશ્ચિમ વચ્ચે શોધ કરો] જેથી એવો પુરુષ મળે જેમના દાદા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) હોય, તો મારા અને મારા ભાઈ સિવાય તમે કોઈને નહીં પામશો. અમે અમારો ચોક્કસ હક આ જુલ્મી અને સરકશ પુરુષને — અને મુઆવિયા તરફ ઇશારો કર્યો — સોંપી દીધો છે, જેણે અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના મકામ અને મિમ્બરને પોતાના કબજામાં લઈ લીધો છે. અમે મુસલમાનોના લોહીના રક્ષણને તેને વહાવવા કરતાં વધુ સારું સમજીએ છીએ, જોકે હું જાણું છું કે ખિલાફતનું પદ તમારા માટે આઝમાઇશનું કારણ બનશે — અને મુઆવિયા તરફ ઇશારો કર્યો. મુઆવિયાએ કહ્યું: "આ વાત તમે કયા હેતુથી કહી?!" ફરમાવ્યું: "એ જ હેતુથી જે અલ્લાહે ફરમાવ્યો છે."

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الشَّعْبِیِّ قَالَ: شَهِدْتُ الْحَسَنَ‌بْنَ‌علی (علیه السلام) حِینَ صَالَحَ مُعَاوِیَهًَْ بِالنُّخَیْلَهًِْ فَقَالَ لَهُ مُعَاوِیَهًُْ قُمْ فَأَخْبِرِ النَّاسَ أَنَّکَ تَرَکْتَ هَذَا الْأَمْرَ وَ سَلَّمْتَهُ إِلَیَّ فَقَامَ الْحَسَنُ (علیه السلام) فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ وَ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ أَکْیَسَ الْکَیْسِ التُّقَی وَ أَحْمَقَ الْحُمْقِ الْفُجُورُ وَ إِنَّ هَذَا الْأَمْرَ الَّذِی أَخْتَلِفُ فِیهِ أَنَا وَ مُعَاوِیَهًُْ إِمَّا أَنْ یَکُونَ حَقَّ امْرِئٍ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنِّی وَ إِمَّا أَنْ یَکُونَ حَقّاً هُوَ لِی فَقَدْ تَرَکْتُهُ إِرَادَهًًْ لِصَلَاحِ الْأُمَّهًِْ وَ حَقْنِ دِمَائِهَا وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ.

امام حسن ( از شعبی روایت است: موقعی که امام حسن (در نخیله با معاویه صلح نمود من نزد آن حضرت (رفتم. معاویه به امام حسن (گفت: «برخیز و به مردم بگو؛ من از مقام خلافت دست برداشتم و آن را به معاویه تسلیم نمودم». امام حسن (برخاست و پس از اینکه حمد و ثنای خدا را به‌جا آورد فرمود: «زیرک‌ترین مردم کسی است که تقوا داشته باشد، و احمق‌ترین افراد شخصی است که تبهکار باشد این مقام خلافت که من و معاویه درباره‌ی آن اختلاف داریم اگر حقّ وی باشد، او از من احقّ به آن است. و اگر حقّ من باشد من آن را به منظور صلاح امّت و نریختن خون امّت واگذار نمودم. وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ».

Imam Hasan (peace be upon him): It is narrated from al-Sha'bi: When Imam Hasan (peace be upon him) made peace with Mu'awiya at al-Nukhayla, I went to that noble one. Mu'awiya said to Imam Hasan (peace be upon him): "Stand up and tell the people that I have relinquished the office of the caliphate and handed it over to Mu'awiya." Imam Hasan (peace be upon him) rose, and after offering praise and thanks to Allah, said: "The shrewdest of people is the one who has taqwa, and the most foolish of persons is the one who is a wrongdoer. This office of the caliphate concerning which I and Mu'awiya differ — if it be his right, he is more entitled to it than I; and if it be my right, I have handed it over for the welfare of the ummah and to prevent the shedding of the ummah's blood. وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ [And I do not know if this may be a trial for you and a provision till a time]."

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): શઅબીથી રિવાયત છે: જ્યારે ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) નુખૈલામાં મુઆવિયા સાથે સુલહ કરી ત્યારે હું તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો. મુઆવિયાએ ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) ને કહ્યું: "ઉભા થાવ અને લોકોને કહો; મેં ખિલાફતના પદથી હાથ ખેંચી લીધો છે અને તેને મુઆવિયાને સોંપી દીધું છે." ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) ઉભા થયા અને અલ્લાહની હમ્દ અને સના કર્યા બાદ ફરમાવ્યું: "સૌથી ચતુર માણસ તે છે જેની પાસે તકવા હોય, અને સૌથી મૂર્ખ વ્યક્તિ તે છે જે ગુનેહગાર હોય. આ ખિલાફતનું પદ કે જેના વિશે હું અને મુઆવિયા મતભેદ ધરાવીએ છીએ, જો તે તેનો હક હોય તો તે મારા કરતાં તેના માટે વધુ હકદાર છે. અને જો તે મારો હક હોય તો મેં તેને ઉમ્મતની ભલાઈ અને ઉમ્મતનું લોહી ન વહાવવાના હેતુસર સોંપી દીધો છે. وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ [અને હું જાણતો નથી, કદાચ આ તમારા માટે આઝમાઇશ અને એક સમય સુધીની જીવન સામગ્રી હોય]."

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ (علیه السلام) رَأَیْتُ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) لَیْلَهًَْ الْأَرْبِعَاءِ فِی النَّوْمِ فَقَالَ لِی یَا مُوسَی أَنْتَ مَحْبُوسٌ مَظْلُومٌ فَقُلْتُ نَعَمْ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَحْبُوسٌ مَظْلُومٌ فَکَرَّرَ عَلَیَّ ذَلِکَ ثَلَاثاً ثُمَّ قَالَ وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِین.

امام کاظم ( شب چهارشنبه در خواب پیغمبر اکرم (را دیدم فرمود: «موسی (تو را از روی ستم زندانی کرده‌اند». عرض کردم: «آری یا رسول‌اللَّه (! مظلوم زندانی شده‌ام. [سه مرتبه تکرار فرمود] بعد این آیه را خواند: وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِین».

Imam Kazim (peace be upon him): On Wednesday night I saw the noble Prophet (peace be upon him and his family) in a dream. He said: "O Musa! They have imprisoned you unjustly." I said: "Yes, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! I have been imprisoned as one wronged." [He repeated this three times.] Then he recited this verse: وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِین [And I do not know if this may be a trial for you and a provision till a time].

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): બુધવારની રાત્રે મેં સ્વપ્નમાં પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને જોયા. તેમણે ફરમાવ્યું: "મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! તમને જુલ્મથી કેદ કરવામાં આવ્યા છે." મેં અરજ કરી: "જી હા, યા રસૂલલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું મઝલૂમ કેદી છું. [ત્રણ વાર દોહરાવ્યું] ત્યારબાદ આ આયત તિલાવત કરી: وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی حِین [અને હું જાણતો નથી, કદાચ આ તમારા માટે આઝમાઇશ અને એક સમય સુધીની જીવન સામગ્રી હોય]."