عَنْ بَدْرِبْنِالْخَلِیلِ الْأَسَدِیِّ سَمِعْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) یَقُولُ فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها یَرْکُضُونَ لا تَرْکُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلی ما أُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَساکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْئَلُونَ قَالَ إِذَا قَامَ الْقَائِمُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ بَعَثَ إِلَی بَنِی أُمَیَّهًَْ بِالشَّامِ فَهَرَبُوا إِلَی الرُّومِ فَیَقُولُ لَهُمُ الرُّومُ لَا نُدْخِلَنَّکُمْ حَتَّی تَتَنَصَّرُوا فَیُعَلِّقُونَ فِی أَعْنَاقِهِمُ الصُّلْبَانَ فَیُدْخِلُونَهُمْ فَإِذَا نَزَلَ بِحَضْرَتِهِمْ أَصْحَابُ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) طَلَبُوا الْأَمَانَ وَ الصُّلْحَ فَیَقُولُ أَصْحَابُ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) لَا نَفْعَلُ حَتَّی تَدْفَعُوا إِلَیْنَا مَنْ قِبَلَکُمْ مِنَّا قَالَ فَیَدْفَعُونَهُمْ إِلَیْهِمْ فَذَلِکَ قَوْلُهُ لا تَرْکُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلی ما أُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَساکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْئَلُونَ قَالَ یَسْأَلُهُمُ الْکُنُوزَ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِهَا قَالَ فَیَقُولُونَ یا وَیْلَنا إِنَّا کُنَّا ظالِمِینَ فَما زاَلَتْ تِلْکَ دَعْواهُمْ حَتَّی جَعَلْناهُمْ حَصِیداً خامِدِینَ بِالسَّیْفِ.
امام باقر ( بدربنخلیل اسدی نقل میکند: از امام باقر (شنیدم که در مورد آیه: فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنَا إِذَا هُم مِّنْهَا یَرْکُضُونَ * لَا تَرْکُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلَی مَا أُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَسَاکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْأَلُونَ؛ میفرماید: «هرگاه قائم (به پاخیزد و به سمت بنیامیّه در شام به حرکت آید، آنها به روم فرار میکنند و رومیان به آنها میگوید: به شما اجازه ورود نمیدهیم، مگر اینکه نصرانی گردید، سپس آنها صلیب بر گردن میآویزند و داخل روم میشوند. هنگامیکه یاران قائم (به آنها میرسند، درخواست امان و صلح میکنند و یاران امام (به اهل روم میگویند: ما اینکار را نمیکنیم، مگر زمانیکه آن افرادی را که از ما در نزد خود دارید به ما بازگردانید. آنها بنیامیّه را به ایشان باز میگردانند، و مراد از آیه: لَا تَرْکُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلَی مَا أُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَسَاکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْأَلُونَ؛ نیز همین است. سپس از آنها درخواست گنجهایی را میکنند که از آن آگاهی دارند، آنها میگویند: یا وَیْلَنَا إِنَّا کُنَّا ظَالِمِینَ * فَمَا زَالَت تِّلْکَ دَعْوَاهُمْ حَتَّی جَعَلْنَاهُمْ حَصِیدًا خَامِدِینَ؛ یعنی با شمشیر، آنان را بهمانند علفهای درو شده و بیجان میگردانیم.
Imam Baqir (peace be upon him): Badr ibn Khalil al-Asadi narrates: I heard Imam Baqir (peace be upon him) say concerning the verse: فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنَا إِذَا هُم مِّنْهَا يَرْكُضُونَ * لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَىٰ مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ [So when they felt Our punishment, lo! they began to fly from it. Do not fly, and return to the luxury you enjoyed and to your dwellings, so that you may be questioned]: "When al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief) rises and moves against the Banu Umayya in Sham, they will flee to Rome (Byzantium), and the Romans will say to them: 'We will not let you in unless you become Christians.' So they will hang crosses on their necks and enter Rome. When the companions of al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief) reach them, they [the Romans] will ask for safe conduct and peace, and the companions of the Imam (may Allah hasten his noble relief) will say to the people of Rome: 'We will not do this unless you hand back to us those of ours whom you are harbouring.' So they will hand the Banu Umayya over to them. This is the meaning of the verse: لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَىٰ مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ [Do not fly, and return to the luxury you enjoyed and to your dwellings, so that you may be questioned]. Then they [al-Qa'im's companions] will demand from them the treasures of which they [the Imam and his men] have knowledge, and they will say: يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ * فَمَا زَالَت تِّلْكَ دَعْوَاهُمْ حَتَّىٰ جَعَلْنَاهُمْ حَصِيدًا خَامِدِينَ [Woe to us! Indeed we were wrongdoers. And that cry of theirs did not cease until We made them as reaped corn, extinct] — that is, by the sword We render them like mown grass, lifeless."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): બદર બિન ખલીલ અસદી નકલ કરે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું, તેઓ આ આયત વિશે ફરમાવે છે: فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنَا إِذَا هُم مِّنْهَا يَرْكُضُونَ * لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَىٰ مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ [જ્યારે તેઓએ અમારા અઝાબનો અહેસાસ કર્યો, ત્યારે તેઓ ત્યાંથી ભાગવા લાગ્યા. ભાગશો નહીં અને જે ઐશ-આરામમાં તમને રાખવામાં આવ્યા હતા તેની અને તમારા ઘરો તરફ પાછા ફરો, કદાચ તમને પૂછવામાં આવે]: "જ્યારે કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) કિયામ કરશે અને શામમાં બની ઉમય્યા તરફ પ્રયાણ કરશે, ત્યારે તેઓ રોમ તરફ ભાગશે અને રોમવાસીઓ તેઓને કહેશે: 'અમે તમને પ્રવેશ આપીશું નહીં સિવાય કે તમે નસરાની (ખ્રિસ્તી) બની જાવ.' પછી તેઓ પોતાની ગરદનોમાં સલીબ (ક્રોસ) લટકાવશે અને રોમમાં દાખલ થશે. જ્યારે કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓ તેઓ પાસે પહોંચશે, ત્યારે તેઓ અમાન અને સુલેહની માંગ કરશે અને ઇમામ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓ રોમવાસીઓને કહેશે: 'અમે આ કામ કરીશું નહીં સિવાય કે તમે જે અમારા લોકોને તમારી પાસે રાખ્યા છે તેઓને અમને પાછા સોંપી દો.' તેઓ બની ઉમય્યાને ઇમામના સાથીઓને પાછા સોંપી દેશે, અને આયત: لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَىٰ مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ [ભાગશો નહીં અને જે ઐશ-આરામમાં તમને રાખવામાં આવ્યા હતા તેની અને તમારા ઘરો તરફ પાછા ફરો, કદાચ તમને પૂછવામાં આવે]નો અર્થ પણ આ જ છે. પછી તેઓ પાસેથી તે ખજાનાઓની માંગ કરવામાં આવશે જેની જાણ તેઓને છે, અને તેઓ કહેશે: يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ * فَمَا زَالَت تِّلْكَ دَعْوَاهُمْ حَتَّىٰ جَعَلْنَاهُمْ حَصِيدًا خَامِدِينَ [અમારા ઉપર અફસોસ! ખરેખર અમે જ ઝાલિમ હતા. અને તેઓની આ પોકાર બંધ ન થઈ ત્યાં સુધી કે અમે તેઓને કપાયેલા છોડ સમાન નિર્જીવ બનાવી દીધા] — એટલે કે તલવાર દ્વારા અમે તેઓને કપાયેલા ઘાસ સમાન અને નિર્જીવ બનાવી દઈએ છીએ."