أَبُوأَحْمَدَ هَانِئُ‌بْنُ مُحَمَّدِبْنِمَحْمُودٍ الْعَبْدِیُّ (رحمة الله علیه) عَنْ أَبِیهِ بِإِسْنَادِهِ رَفَعَهُ إِلَی مُوسَی‌بْنِ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ لَمَّا أُدْخِلْتُ عَلَی الرَّشِیدِ سَلَّمْتُ عَلَیْهِ فَرَدَّ عَلَیَّ السَّلَامَ ثُمَّ قَالَ یَا مُوسَی‌بْنَ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) ... کَیْفَ قُلْتُمْ إِنَّا ذُرِّیَّهًُْ النَّبِیِّ وَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) لَمْ یُعَقِّبْ وَ إِنَّمَا الْعَقِبُ لِلذَّکَرِ لَا لِلْأُنْثَی وَ أَنْتُمْ وُلْدُ الِابْنَهًِْ وَ لَا یَکُونُ لَهَا عَقِبٌ ... فَقُلْتُ تَأْذَنُ لِی فِی الْجَوَابِ قَالَ هَاتِ فَقُلْتُ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللهِ عَلَی الْکاذِبِینَ وَ لَمْ یَدَّعِ أَحَدٌ أَنَّهُ أَدْخَلَ النبی (صلی الله علیه و آله) تَحْتَ الْکِسَاءِ عِنْدَ مُبَاهَلَهًِْ النَّصَارَی إِلَّا علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ الْحَسَنَ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) فَکَانَ تَأْوِیلُ قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ أَبْناءَنا الْحَسَنَ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) وَ نِساءَنا فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ أَنْفُسَنا علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) إِنَّ الْعُلَمَاءَ قَدْ أَجْمَعُوا عَلَی أَنَّ جبرئیل قَالَ یَوْمَ أُحُدٍ یا محمد (صلی الله علیه و آله) إِنَّ هَذِهِ لَهِیَ الْمُوَاسَاهًُْ مِنْ عَلِیٍّ قَالَ لِأَنَّهُ مِنِّی وَ أَنَا مِنْهُ فَقَالَ جبرئیل وَ أَنَا مِنْکُمَا یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ قَالَ لَا سَیْفَ إِلَّا ذُو الْفَقَارِ وَ لَا فَتَی إِلَّا عَلِیٌّ (علیه السلام) فَکَانَ کَمَا مَدَحَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِ خَلِیلَهُ (علیه السلام) إِذْ یَقُولُ فَتًی یَذْکُرُهُمْ یُقالُ لَهُ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) إِنَّا مَعْشَرَ بَنِی عَمِّکَ نَفْتَخِرُ بِقَوْلِ جبرئیل إِنَّهُ مِنَّا.
امام کاظم ( از ابو احمد هانی‌بن‌محمّد در حدیثی مرفوع نقل شده که امام کاظم (فرمود: زمانی که بر هارون وارد شدم سلام کردم، و او جوابم را داد سپس گفت: ای موسی‌بن‌جعفر! ... چگونه و به چه دلیل می‌گویید: «ما نسل و ذرّیّه‌ی پیامبر (هستیم، حال آنکه پیامبر از خود نسلی برجای نگذاشت. [و اولاد ذکور نداشت] و نسل انسانی، از اولاد ذکور است نه اولاد اناث، و شما فرزندان دختر [او] هستید درحالی‌که دختر نسل ندارد»؟ گفتم: ... «اجازه می‌دهی جواب بدهم»؟ گفت: «جوابت را ارائه بده». گفتم: ... این آیه‌ی شریفه: هرگاه بعد از علم و دانشی که [درباره‌ی مسیح] به تو رسیده، [باز] کسانی با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به آن‌ها بگو: «بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود آنگاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم. ( آل عمران/۶۱ )». و هیچ‌کس ادّعا نکرده است که پیامبر اکرم (درهنگام مباهله با نصاری کسی را به‌جز علیّ‌بن‌ابی‌طالب و فاطمه و حسن و حسین (را به همراه خود و در زیر رداء خود قرار داده‌اند. پس مراد از أَبْناءَکُمْ در این آیه (یعنی فرزندانمان)، همان حسن و حسین (می‌باشد و مراد از نِساءَنا (یعنی زنانمان) فاطمه (و مراد از أَنْفُسَنا (یعنی خودمان) علیّ‌بن‌ابی‌طالب (است. مضافا به اینکه همگی علماء اتّفاق دارند براین‌مطلب که جبرئیل در روز أحد که مسلمانان از اطراف پیامبر متفرّق شدند و فقط علیّ‌بن‌ابی‌طالب (به دفاع از آن حضرت (پرداخت به حضرت رسول (گفت: «ای محمّد (این کار علی (نشانه‌ی جانفشانی واقعی است». و رسول خدا (فرمود: «زیرا او از من است و من از او، و جبرئیل گفت: ای رسول خدا (! و من نیز از شما دو تن هستم. سپس جبرئیل ادامه داد: شمشیر واقعی، ذوالفقار و جوانمرد واقعی، علی (است و کلمه‌ای که جبرئیل در مورد علی (بکار برد همان‌گونه بود که خداوند در مورد خلیل خود، ابراهیم (به کار برد. خداوند می‌فرماید: فَتًی یَذْکُرُهُمْ یُقالُ لَهُ إِبْراهِیمُ ما عموزادگان تو افتخارمان به این است که جبرئیل گفته که: «از ماست».
Imam Kazim (peace be upon him): It is narrated from Abu Ahmad Hani ibn Muhammad in a marfu' hadith that Imam Kazim (peace be upon him) said: When I entered upon Harun, I greeted him and he returned my greeting. Then he said: "O Musa ibn Ja'far! ... How and on what basis do you say: 'We are the progeny and offspring of the Prophet (peace be upon him and his family),' when the Prophet left behind no offspring [and had no male children], while human lineage is through male offspring, not female offspring, and you are the children of his daughter, while a daughter has no offspring?" I said: ... "Do you permit me to answer?" He said: "Present your answer." I said: ... this noble verse: "If anyone disputes with you concerning him [Christ] after the knowledge that has come to you, say: 'Come, let us call our sons and your sons, our women and your women, ourselves and yourselves, then let us pray earnestly and invoke the curse of Allah upon the liars' (Al Imran/61)." And no one has claimed that the Noble Prophet (peace be upon him and his family), at the time of the mubahala with the Christians, placed anyone with him under his cloak except Ali ibn Abi Talib, Fatima, Hasan and Husayn (peace be upon them). So the meaning of أَبْناءَنا [our sons] in this verse is Hasan and Husayn (peace be upon them), and the meaning of نِساءَنا [our women] is Fatima (peace be upon her), and the meaning of أَنْفُسَنا [ourselves] is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). Additionally, all the scholars agree that Jibra'il, on the day of Uhud when the Muslims scattered from around the Prophet and only Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) remained to defend that noble one, said to the Messenger (peace be upon him and his family): "O Muhammad (peace be upon him and his family)! This deed of Ali (peace be upon him) is the sign of true self-sacrifice." And the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Because he is from me and I am from him." And Jibra'il said: "O Messenger of Allah! And I too am from you both." Then Jibra'il continued: "The true sword is Dhu'l-Fiqar and the true youth (fata) is Ali (peace be upon him)." And the word which Jibra'il used regarding Ali (peace be upon him) was the same word which Allah used regarding His Khalil, Ibrahim (peace be upon him). Allah says: فَتًی یَذْکُرُهُمْ یُقالُ لَهُ إِبْراهِیمُ [a youth called Ibrahim speak of them]. We, the cousins of yours, our pride is that Jibra'il said: "He is from us."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અબૂ અહમદ હાની બિન મુહમ્મદથી એક મરફૂઅ હદીસમાં નકલ કરવામાં આવ્યું છે કે ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: જ્યારે હું હારૂન પાસે દાખલ થયો, મેં સલામ કરી અને તેણે મારો જવાબ આપ્યો. પછી તેણે કહ્યું: "હે મૂસા બિન જાફર! ... તમે કેવી રીતે અને કયા આધારે કહો છો: 'અમે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નસ્લ અને ઝુર્રિય્યત છીએ,' જ્યારે કે પયગંબરે પોતાની પાછળ કોઈ નસ્લ છોડી નહોતી [અને તેમને પુત્ર સંતાન નહોતું] અને માનવ નસ્લ પુત્ર સંતાનોથી હોય છે, પુત્રી સંતાનોથી નહીં, અને તમે [તેમની] પુત્રીના સંતાનો છો જ્યારે કે પુત્રીની કોઈ નસ્લ હોતી નથી?" મેં કહ્યું: ... "શું આપ મને જવાબ આપવાની ઈજાઝત આપો છો?" તેણે કહ્યું: "તમારો જવાબ રજૂ કરો." મેં કહ્યું: ... આ શરીફ આયત: જ્યારે [મસીહ વિશે] તમારી પાસે ઇલ્મ આવી ગયા પછી [પણ] કોઈ તમારી સાથે તકરાર કરે, તો તેમને કહો: "આવો, અમે અમારા સંતાનોને બોલાવીએ, તમે પણ તમારા સંતાનોને; અમે અમારી સ્ત્રીઓને બોલાવીએ, તમે પણ તમારી સ્ત્રીઓને; અમે અમારા નફસોને બોલાવીએ, તમે પણ તમારા નફસોને; પછી મુબાહલા કરીએ અને જુઠ્ઠાઓ પર અલ્લાહની લઅનત મૂકીએ. (આલે ઇમરાન/૬૧)." અને કોઈએ દાવો કર્યો નથી કે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ નસારા સાથે મુબાહલા વખતે અલી બિન અબી તાલિબ, ફાતિમા, હસન અને હુસૈન (અલયહિમુસ્સલામ) સિવાય કોઈને પોતાની સાથે અને પોતાની ચાદર નીચે લીધા હોય. તો આ આયતમાં અબનાઅના [એટલે અમારા સંતાનો]નો મુરાદ, હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ) છે, અને નિસાઅના [એટલે અમારી સ્ત્રીઓ]નો મુરાદ ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) છે, અને અન્ફુસના [એટલે અમે પોતે]નો મુરાદ અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે. વધારામાં, બધા ઉલમા આ વાત પર એકમત છે કે જિબ્રઈલે ઉહુદના દિવસે જ્યારે મુસલમાનો પયગંબરની આસપાસથી વિખેરાઈ ગયા અને ફક્ત અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)એ તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો બચાવ કર્યો, ત્યારે હઝરત રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલી (અલયહિસ્સલામ)નું આ કામ ખરી જાનફિશાનીની નિશાની છે." અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "કારણ કે તેઓ મારાથી છે અને હું તેમનાથી છું," અને જિબ્રઈલે કહ્યું: "હે રસૂલુલ્લાહ! અને હું પણ તમો બન્નેમાંથી છું." પછી જિબ્રઈલે આગળ કહ્યું: "સાચી તલવાર ઝુલ્ફિકાર છે અને સાચો જુવાનમર્દ (ફતા) અલી (અલયહિસ્સલામ) છે," અને જિબ્રઈલે અલી (અલયહિસ્સલામ) બાબતે જે શબ્દ વાપર્યો તે એ જ શબ્દ હતો જે અલ્લાહે પોતાના ખલીલ, ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) બાબતે વાપર્યો છે. અલ્લાહ ફરમાવે છે: فَتًی یَذْکُرُهُمْ یُقالُ لَهُ إِبْراهِیمُ [એક જુવાન છે જેને ઇબ્રાહીમ કહેવાય છે, જે તેમનો ઉલ્લેખ કરે છે]. અમે તમારા પિતરાઈ ભાઈઓનું ગૌરવ એ છે કે જિબ્રઈલે કહ્યું: "તેઓ અમારાથી છે."