علی بن ابراهیم ( ثُمَّ حَکَی قَوْلَ الدَّهْرِیَّهًِْ فَقَالَ قَالُوا أَ إِذَا مِتْنَا وَ کُنَّا تُرَاباً وَ عِظَاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ إِلَی قَوْلِهِ أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ یَعْنِی أَحَادِیثَ الْأَوَّلِینَ فَرَدَّ اللَّهُ عَلَیْهِمْ فَقَالَ: بَلْ أَتَیْناهُمْ بِالْحَقِّ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ ثُمَّ رَدَّ اللَّهُ عَلَی الثَّنَوِیَّهًِْ الَّذِینَ قَالُوا بِإِلهَیْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالِی مَا اتَّخَذَ اللهُ مِنْ وَلَدٍ وَ مَا کَانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ قَالَ: لَوْ کَانَ إِلهَیْنِ کَمَا زَعَمْتُمْ فَکَانَا یَخْتَلِفَانِ فَیَخْلُقُ هَذَا وَ لَا یَخْلُقُ هَذَا، یُرِیدُ هَذَا وَ لَا یُرِیدُ هَذَا وَ لْیَطْلُبْ کُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا الْغَلَبَهًَْ لِنَفْسِهِ وَ لَا یَسْتَبِدَّ کُلُّ وَاحِدٍ بِخَلْقِهِ وَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُهُمَا خَلْقَ إِنْسَانٍ وَ أَرَادَ الْآخَرُ خَلْقَ بَهِیمَهًٍْ فَیَکُونُ إِنْسَاناً وَ بَهِیمَهًًْ فِی حَالِهًٍْ وَاحِدَهًٍْ وَ هَذَا غَیْرُ مَوْجُودٍ فَلَمَّا بَطَلَ هَذَا ثَبَتَ التَّدْبِیرُ وَ الصُّنْعُ لِوَاحِدٍ وَ دَلَّ أَیْضاً التَّدْبِیرُ وَ ثُبَاتُهُ وَ قِوَامُ بَعْضِهِ بِبَعْضٍ عَلَی أَنَّ الصَّانِعَ وَاحِدٌ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ مَا اتَّخَذَ اللهُ مِنْ وَلَدٍ إِلَی قَوْلِهِ بَعْضُهُمْ عَلَی بَعْضٍ ثُمَّ قَالَ آنِفاً سُبْحَانَ اللهِ عَمَّا یَصِفُونَ.
علیّ بن ابراهیم ( سپس خداوند متعال سخن دهریّون (فرقه‌ای که قائل به معاد نیستند) را بازگو می کند: قالُوا أَ إِذا مِتْنا وَ کُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ... أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ یعنی داستان‌های نخستین (و افسانه‌های قدیمی و کهن). خداوند پاسخ آن‌ها را این گونه می دهد: «بَلْ أَتَیْناهُمْ بِالْحَقِّ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ. در ادامه‌ی سخن، خداوند پاسخی هم به پیروان ثنویّه که معتقد به وجود دو خدا هستند می‌دهد و می فرماید: مَا اتَّخَذَ اللهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما کانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ. خداوند می فرماید: اگر آن‌طور که شما می پندارید، دو خدا وجود داشت، قطعاً دچار اختلاف می شدند، یکی خلق می کرد و دیگری نمی کرد، یکی می‌خواست و دیگری نمی خواست و هریک سعی می کرد بر دیگری غلبه کند. اگر یکی اراده می کرد انسانی بیافریند و دیگری خلق چهارپایی را اراده می‌کرد، انسان و چهارپایی در قالب واحد آفریده می شد که چنین چیزی در جهان خلقت موجود نیست. پس حال که چنین فرضی محال است و باطل، درمی یابیم که آفرینش و تدبیر هستی به دست یک خدای واحد است و ثبات و قوام یافتن هریک از ارکان هستی به وسیله‌ی رکن دیگر، بهترین دلیل است برای اثبات یکتایی خداوند و این است معنای این سخن خداوند متعال: مَا اتَّخَذَ اللهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما کانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ سپس بلافاصله فرمود: سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا یَصِفُونَ.
Ali ibn Ibrahim: Then Allah the Exalted recounts the speech of the Dahriyya (a sect that does not believe in resurrection): قالُوا أَ إِذا مِتْنا وَ کُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ... أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ [They said: What! When we are dead and become dust and bones, shall we then indeed be raised? ... Stories of the ancients], meaning the tales of the earliest peoples (and the old, ancient legends). Allah answers them thus: "بَلْ أَتَیْناهُمْ بِالْحَقِّ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ [Nay! We have brought them the truth, and indeed they are liars]." Continuing, Allah also gives a response to the followers of the Thanawiyya (dualists) who believe in the existence of two gods, and says: مَا اتَّخَذَ اللهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما کانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ [Allah has not taken to Himself any son, nor is there with Him any god; in that case each god would have taken away what he created, and some of them would have overpowered others]. Allah says: if, as you suppose, there were two gods, they would certainly fall into disagreement — one would create and the other would not, one would will and the other would not will, and each would strive to overcome the other. If one willed to create a human being and the other willed to create a beast, then a human and a beast would be created in a single form — and no such thing exists in the world of creation. So since such a hypothesis is impossible and false, we understand that the creation and management of existence is in the hand of one single Allah, and the stability and subsistence of each pillar of existence by means of another pillar is the best proof for establishing the oneness of Allah. This is the meaning of the words of Allah the Exalted: مَا اتَّخَذَ اللهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما کانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ. Then, immediately after, He said: سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا یَصِفُونَ [Glory be to Him, and exalted is He above what they describe].
અલી બિન ઇબ્રાહીમ: પછી અલ્લાહ તઆલા દહરિય્યા (એ ફિરકો જે કયામતમાં માનતો નથી)ની વાત વર્ણવે છે: قالُوا أَ إِذا مِتْنا وَ کُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ... أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ [તેમણે કહ્યું: શું જ્યારે અમે મરી જઈશું અને માટી અને હાડકાં થઈ જઈશું, ત્યારે અમને ફરી ઉઠાવવામાં આવશે? ... પ્રાચીન લોકોની વાર્તાઓ], અર્થાત્ પહેલાના લોકોની કથાઓ (અને જૂની અને પુરાણી કલ્પિત વાર્તાઓ). અલ્લાહ તેમને આ રીતે જવાબ આપે છે: "بَلْ أَتَیْناهُمْ بِالْحَقِّ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ [બલ્કે અમે તેમની પાસે સત્ય લાવ્યા છીએ અને ખરેખર તેઓ જૂઠા છે]." આગળ, અલ્લાહ સનવિય્યાના અનુયાયીઓને પણ જવાબ આપે છે, જેઓ બે ખુદાના અસ્તિત્વમાં માનતા હતા, અને ફરમાવે છે: مَا اتَّخَذَ اللهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما کانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ [અલ્લાહે કોઈ પુત્ર બનાવ્યો નથી, અને ન તો તેની સાથે કોઈ ઇલાહ છે; નહીંતર દરેક ઇલાહ પોતાના સર્જન સાથે ચાલ્યો જાત અને એક બીજા પર ચઢી બેસત]. અલ્લાહ ફરમાવે છે: જો તમે ધારો છો તેમ, બે ખુદા હોત, તો ખરેખર તેમની વચ્ચે મતભેદ થાત, એક સર્જન કરત અને બીજો ન કરત, એક ઈચ્છત અને બીજો ન ઈચ્છત, અને દરેક બીજા પર વિજય મેળવવાનો પ્રયાસ કરત. જો એક માણસ બનાવવાનો ઇરાદો કરત અને બીજો ચોપગા બનાવવાનો ઇરાદો કરત, તો માણસ અને ચોપગું એક જ કાળામાં પેદા થાત, જે વસ્તુ સૃષ્ટિમાં અસ્તિત્વમાં નથી. તો હવે જ્યારે આવી કલ્પના અશક્ય અને બાતિલ છે, ત્યારે અમે સમજી શકીએ છીએ કે સૃષ્ટિનું સર્જન અને વ્યવસ્થાપન એક જ ખુદાના હાથમાં છે, અને હસ્તીના દરેક રુકનનું બીજા રુકન વડે સ્થિર અને કાયમ રહેવું, અલ્લાહની એકતા સાબિત કરવા માટે શ્રેષ્ઠ પુરાવો છે. અને આ જ અલ્લાહ તઆલાની આ વાણીનો અર્થ છે: مَا اتَّخَذَ اللهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما کانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ. પછી તરત જ ફરમાવ્યું: سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا یَصِفُونَ [તે પવિત્ર છે અને તે વસ્તુઓથી ઉચ્ચ છે જેનું તેઓ વર્ણન કરે છે].