سورة النور

Verse 16 of 64

24:16

وَ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهذا سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ

چرا هنگامى‌كه آن را شنيديد نگفتيد: «ما حق نداريم كه به اين سخن تكلّم كنيم؛ خداوندا منزّهى تو، اين بهتان بزرگى است»؟!

And why did you not, when you heard it, say: It does not beseem us that we should talk of it; glory be to Thee! this is a great calumny?

અને શા માટે કે જયારે તમોએ આ વાતને સાંભળી હતી ત્યારે ન કહ્યુ કે અમને આવી વાત કરવાનો કોઇ હક નથી, (અય ખુદા) તું પાક છો, અને આ ઘણી મોટી તોહમત છે?

أمیرالمؤمنین ( قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (فِی وَصِیَّتِهِ لِابْنِهِ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌الْحَنَفِیَّهًِْ (یَا بُنَیَّ لَا تَقُلْ مَا لَا تَعْلَمُ بَلْ لَا تَقُلْ کُلَّ مَا تَعْلَمُ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَدْ فَرَضَ عَلَی جَوَارِحِکَ کُلِّهَا فَرَائِضَ یَحْتَجُّ بِهَا عَلَیْکَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ یَسْأَلُکَ عَنْهَا وَ ذَکَّرَهَا وَ وَعَظَهَا وَ حَذَّرَهَا وَ أَدَّبَهَا وَ لَمْ یَتْرُکْهَا سُدًی فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لا تَقْفُ ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ کُلُّ أُولئِکَ کانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظِیم.

امام علی ( امیرالمؤمنین (در وصیّتش به فرزندش محمّدبن‌حنفیّه (فرمود: «فرزند عزیزم آنچه را نمی‌دانی نگو، بلکه همه‌ی آنچه را که می‌دانی نیز نگو، زیرا خدای تعالی بر کلّیه‌ی اعضاء تو وظایف و واجباتی را مقرّر و مفروض داشته است که در روز قیامت به‌وسیله‌ی آن‌ها بر تو احتجاج می‌کند، و از آن‌ها سؤال می‌نماید. و آن اعضاء را تذکّر داده و موعظه کرده و برحذر داشته و تأدیب نموده و آن‌ها را بیهوده رها نکرده است، چنان‌که خدای عزّوجلّ فرموده است: از آنچه به آن آگاهی نداری، پیروی مکن، چراکه گوش و چشم و دل، همه مسئولند. ( اسراء/۳۶ ) و خدای عزّوجلّ فرموده است: إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظِیم.

Imam Ali (peace be upon him): Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said in his will to his son Muhammad ibn al-Hanafiyyah (peace be upon him): "My dear son, do not say what you do not know, and moreover do not say all that you do know, for Allah the Exalted has ordained duties and obligations upon all your limbs by which He will argue against you on the Day of Resurrection and will question you concerning them. He has reminded them, admonished them, warned them, disciplined them, and has not left them in vain, as Allah the Mighty and Majestic has said: 'Do not follow that of which you have no knowledge; indeed the hearing, the sight and the heart — all of these shall be questioned.' (al-Isra/36) And Allah the Mighty and Majestic has said: إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظِیم [When you received it with your tongues and spoke with your mouths that of which you had no knowledge, and you thought it a light thing while with Allah it is grave]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામે) પોતાના ફરઝંદ મુહમ્મદ બિન હનફિય્યહ (અલયહિસ્સલામ) માટેની વસિય્યતમાં ફરમાવ્યું: "મારા વ્હાલા દીકરા, જે તું નથી જાણતો તે ન કહે, બલ્કે જે તું જાણે છે તે બધું પણ ન કહે, કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ તારા બધા અવયવો પર ફરજો અને વાજિબાત મુકરર્ર કરી છે જેના દ્વારા તે કયામતના દિવસે તારા પર હુજ્જત કાયમ કરશે, અને તેમના વિષે તને પૂછશે. અને તે અવયવોને યાદ કરાવ્યા છે, ઉપદેશ આપ્યો છે, ચેતવ્યા છે, અદબ શીખવ્યો છે અને તેમને નકામા છોડ્યા નથી, જેમ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું છે: જેનું તને જ્ઞાન નથી તેની પાછળ ન પડ, ખરેખર કાન, આંખ અને દિલ, બધા જવાબદાર છે. (ઇસરા/૩૬) અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું છે: إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظِیم [જ્યારે તમે તેને પોતાની જીભોથી ગ્રહણ કરી રહ્યા હતા અને પોતાના મુખેથી એવી વાત કહી રહ્યા હતા જેનું તમને જ્ઞાન ન હતું, અને તમે તેને હલકી બાબત સમજી રહ્યા હતા, જ્યારે તે અલ્લાહની નજરમાં મોટી હતી]."

الصّادق ( لَا تَدَعِ الْیَقِینَ بِالشَّکِ وَ الْمَکْشُوفَ بِالْخَفِیِّ وَ لَا تَحْکُمْ مَا لَمْ تَرَهُ بِمَا تُرَوَّی عَنْهُ قَدْ عَظَّمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَمْرَ الْغِیبَهًِْ وَ سُوءِ الظَّنِّ بِإِخْوَانِکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فَکَیْفَ بِالْجُرْأَهًِْ عَلَی إِطْلَاقِ قَوْلٍ وَ اعْتِقَادِ زُورٍ وَ بُهْتَانٍ فِی أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ (قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظِیمٌ وَ مَا دُمْتَ تَجِدُ إِلَی تَحْسِینِ الْقَوْلِ وَ الْفِعْلِ فِی غَیْبَتِکَ وَ حَضْرَتِکَ سَبِیلًا فَلَا تَتَّخِذْ غَیْرَهُ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً.

امام صادق ( از یقین خود به خاطر شکّ و تردید نگذر، و از امری روشن به‌واسطه‌ی چیزی که پنهان و پوشیده است، اعراض نکن. و به آنچه با چشم خود ندیدی به سبب آنچه از دیگران در آن موضوع روایت می‌کنی، حکم نکن. خداوند موضوع غیبت و سوء ظن به برادران مؤمن را بزرگ و مهم شمرده است، تا برسد به اینکه انسان جرأت و جسارت پیدا کرده و به‌طور مطلق و بدون قید و احتیاط نسبت به دیگران و مخصوصاً درباره‌ی اصحاب پیغمبر اکرم (سخن ناصواب بگوید، و یا اعتقاد بی‌اساس و روی پایه‌ی سست و دروغ و بهتان داشته باشد؛ خداوند متعال در سوره‌ی نور می‌فرماید: إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظِیمٌ؛ و تا می‌توانی راهی برای نیکوشدن و صحّت و حسن عمل دیگران پیدا کن، خواه آن عمل در حضور تو صورت بگیرد و یا در غیاب تو؛ به راه‌های دیگر حمل نکرده، و توجیهات فاسد و بد برای آن عمل درست نکن. خداوند متعال می‌فرماید: برای مردم خوبی و خیر بگویید. ( بقره/۸۳ ).

Imam Sadiq (peace be upon him): Do not let go of your certainty because of doubt, and do not turn away from what is clear because of what is hidden and concealed. And do not pass judgment on what you have not seen with your own eyes on the basis of what you narrate from others about that matter. Allah has considered the matter of backbiting and having ill-thought about believing brothers to be great and serious — so how much more so when a person becomes bold and audacious enough to speak absolutely, without restraint or caution, unsound words about others, and especially about the companions of the noble Prophet (peace be upon him and his family), or to hold a baseless conviction resting on a weak, false and slanderous foundation. Allah the Exalted says in Surah al-Nur: إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظِیمٌ [When you received it with your tongues and spoke with your mouths that of which you had no knowledge, and you thought it a light thing while with Allah it is grave]. And as far as you can, find a way to consider the actions of others as good, sound and proper, whether that action takes place in your presence or in your absence; do not carry it to other interpretations, and do not construct corrupt and evil justifications for that action. Allah the Exalted says: Speak good and kindly to people. (al-Baqarah/83).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): શંકા અને તરદ્દુદના કારણે પોતાના યકીનને ન છોડ, અને જે વસ્તુ છુપી અને ગુપ્ત છે તેના કારણે સ્પષ્ટ બાબતથી મોં ન ફેરવ. અને જે તેં પોતાની આંખોથી જોયું નથી તેના ઉપર બીજાઓ પાસેથી તે વિષયમાં જે તું રિવાયત કરે છે તેના આધારે હુકમ ન કર. અલ્લાહે મોઅમિન ભાઈઓની ગીબત અને તેમના પર ખરાબ ગુમાનનો મુદ્દો ખૂબ જ મોટો અને મહત્વપૂર્ણ ગણાવ્યો છે, ત્યાં સુધી કે માણસ હિંમત અને જુર્રત મેળવીને બિનશરત અને બિનસાવચેતીથી બીજાઓ વિષે, અને ખાસ કરીને પયગંબર અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અસ્હાબ વિષે અયોગ્ય વાત કહે, અથવા પાયા વગરની અને નબળા, જૂઠા અને બોહતાનના પાયા પર ટકેલી માન્યતા રાખે; અલ્લાહ તઆલા સૂરએ નૂરમાં ફરમાવે છે: إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظِیمٌ [જ્યારે તમે તેને પોતાની જીભોથી ગ્રહણ કરી રહ્યા હતા અને પોતાના મુખેથી એવી વાત કહી રહ્યા હતા જેનું તમને જ્ઞાન ન હતું, અને તમે તેને હલકી બાબત સમજી રહ્યા હતા, જ્યારે તે અલ્લાહની નજરમાં મોટી હતી]; અને જ્યાં સુધી બની શકે, બીજાઓના અમલને સારો, દુરસ્ત અને સાચો ગણવાનો રસ્તો શોધ, ભલે તે અમલ તારી હાજરીમાં થાય કે તારી ગેરહાજરીમાં; તેને બીજા અર્થો પર ન લઈ જા, અને તે અમલ માટે ખરાબ અને ફાસિદ તાવીલો ન બનાવ. અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: લોકો સાથે સારી અને ભલી વાત કરો. (બકરહ/૮૩).

الرّسول ( قَالَ اَبُوجَعفَرِ (أَنَّ النَّبِیَّ (لَمَّا نَزَلَ بِغَدِیرِ خُم أَمَرَ (أَنْ یُقَمَّ مَا تَحْتَهُنَّ وَ یُنْصَبَ لَهُ أَحْجَارٌ کَهَیْئَهًِْ الْمِنْبَر فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ (فَوْقَ تِلْکَ الْأَحْجَارِ ثُمَّ حَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ فَقَالَ ... أَوْحَی إِلَیَّ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ مَعَاشِرَ النَّاسِ مَا قَصَّرْتُ فِی تَبْلِیغِ مَا أَنْزَلَهُ إِلَیَّ ... ولکن سَأَلْتُ جَبْرَئِیلَ أَنْ یَسْتَعْفِیَ لِی عَنْ تَبْلِیغِ ذَلِکَ إِلَیْکُمْ أَیُّهَا النَّاسُ لِعِلْمِی بِقِلَّهًِْ الْمُؤْمِنِینَ وَ کَثْرَهًِْ الْمُنَافِقِینَ وَ أَدْغَالِ الْآثِمِینَ وَ خَتْلِ الْمُسْتَهْزِءِینَ بِالْإِسْلَامِ الَّذِینَ وَصَفَهُمُ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ بِأَنَّهُمْ یَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَیْسَ فِی قُلُوبِهِمْ وَ یَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظِیمٌ وَ کَثْرَهًِْ أَذَاهُمْ لِی غَیْرَ مَرَّهًٍْ حَتَّی سَمَّوْنِی أُذُناً وَ زَعَمُوا أَنِّی کَذَلِکَ لِکَثْرَهًِْ مُلَازَمَتِهِ إِیَّایَ وَ إِقْبَالِی عَلَیْهِ حَتَّی أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی ذَلِکَ وَ مِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِیَّ وَ یَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنٌ عَلَی الَّذِینَ یَزْعُمُونَ أَنَّهُ أُذُنُ خَیْرٍ لَکُمْ الْآیَهًَْ وَ لَوْ شِئْتُ أَنْ أُسَمِّیَ الْقَائِلِینَ بِذَلِکَ بِأَسْمَائِهِمْ لَسَمَّیْتُ وَ أَنْ أُومِئَ إِلَیْهِمْ بِأَعْیَانِهِمْ لَأَوْمَأْتُ وَ أَنْ أَدُلَّ عَلَیْهِمْ لَدَلَلْتُ وَ لَکِنِّی وَ اللَّهِ فِی أُمُورِهِمْ قَدْ تَکَرَّمْتُ وَ کُلَّ ذَلِکَ لَا یَرْضَی اللَّهُ مِنِّی إِلَّا أَنْ أُبَلِّغَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَیَّ ثُمَّ تَلَا (یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ فِی عَلِیٍّ (وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ.

پیامبر ( از امام باقر (روایت است: وقتی پیامبر (وارد غدیرخم شد پیامبر دستور داد زیر آن درخت‌ها با سنگ چیزی شبیه منبر بسازند که بر مردم مشرف باشد هنگامی‌که همه آنجا جمع شدند و ایستادند، پیامبر (بالای آن سنگ‌ها ایستاد و پس از ستایش و نیایش خداوند چنین فرمود: «خدا به من چنین وحی فرموده است: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ؛ ای پیامبر! آنچه از خدا بر تو نازل شد برسان که اگر نرسانی تبلیغ رسالت او را نکرده‌ای و خدای ترا از مردم محفوظ خواهد داشت. ( مائده/۶۷ ) ای گروه مردم! اینک من در تبلیغ آنچه خداوند بر من نازل فرمود کوتاهی نکردم؛ از جبرئیل خواهش کردم که از خدا بخواهد مرا از اقدام به این موضوع معاف بدارد، زیرا می‌دانستم افراد با ایمان خیلی کم‌اند و مردمان دوروی منافق بسیار، و کاملاً به دغل‌بازی جنایتکاران آگاهی داشتم و متوجّه بودم که چگونه به اسلام با دیده‌ی استهزاء می‌نگرند، همان کسانی که خداوند آن‌ا را در قرآن توصیف فرموده است: آن‌ها به زبان خود چیزی می‌گویند که در دل ندارند!. ( فتح/۱۱ ) وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظیمٌ؛ من می‌دانستم اینان چه قدر به من اذیّت خواهند کرد تا آن حدّی که مرا «اذن» و گوش (خوش‌باور و ساده‌لوح) نامگذاری کرده‌اند، و اکنون هم خیال کرده‌اند علّت اینکه علی (را به این مقام نصب نموده‌ام به خاطر این است که وی همواره ملازم من است و من هم به او توجّه دارم، این مردم کسانی هستند که خداوند درباره‌شان می‌فرماید: از آن‌ها کسانی هستند که پیامبر را آزار می‌دهند و می‌گویند: «او آدم خوش‌باوری است»! بگو: «خوش‌باور بودن او به نفع شماست! [ولی بدانید] او به خدا ایمان دارد و [تنها] مؤمنان را تصدیق می‌کند. ( توبه/۶۱ ) اگر می‌خواستم در همین محفل اسامی یکایک این منافقین را می‌بردم و به‌سوی فرد فرد آن‌ها اشاره می‌کردم، ولی درعین‌حال در مورد آن‌ها بزرگواری می‌کنم، زیرا فقط فرمان خدا و خوشنودیش به تبلیغ آنچه نازل کرده بستگی دارد و ما زاد بر آن از من چیزی نخواسته است، سپس این آیه را تلاوت فرمود: ای پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است کاملًا [به مردم] برسان! و اگر نکنی، رسالت او را انجام نداده‌ای! خداوند تو را از [خطرات احتمالی] مردم، نگاه می‌دارد. ( مائده/۶۷ ).

The Prophet (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam Baqir (peace be upon him): When the Prophet (peace be upon him and his family) arrived at Ghadir Khumm, the Prophet ordered that beneath those trees they build something resembling a pulpit out of stones so that he would be visible to the people. When everyone had gathered there and stood, the Prophet (peace be upon him and his family) stood atop those stones, and after praising and glorifying Allah he said: "Allah has revealed to me thus: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ [In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful]; یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ [O Messenger! Deliver what has been sent down to you from your Lord, for if you do not, you have not delivered His message, and Allah will protect you from the people] (Ma'idah/67). O people! I have not fallen short in conveying what Allah sent down to me. I asked Jibra'il to request Allah to excuse me from undertaking this matter, because I knew that the people of faith are very few and the two-faced hypocrites are many, and I was fully aware of the treachery of the criminals and understood how they look upon Islam with the eye of mockery — those very ones whom Allah has described in the Qur'an: they say with their tongues that which is not in their hearts (Fath/11). وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظیمٌ [and you thought it a trifle, while in the sight of Allah it was tremendous]; I knew how much they would harm me — to the extent that they have named me 'udhun' (an ear, meaning credulous and simple-minded), and now too they have supposed that the reason I have appointed Ali (peace be upon him) to this station is because he is constantly with me and I pay attention to him. These are the people about whom Allah says: among them are those who hurt the Prophet and say: "He is an ear (credulous)!" Say: "His being credulous is to your benefit! [But know] he believes in Allah, and [only] trusts the believers." (Tawbah/61). If I had wished, in this very gathering I would have named these hypocrites one by one and pointed to each of them individually, yet even so I show forbearance regarding them, because everything depends only upon Allah's command and His pleasure in the conveyance of what He has sent down, and He has asked nothing more of me than that." Then he recited this verse: O Messenger! Deliver fully [to the people] what has been sent down to you from your Lord! And if you do not, you have not conveyed His message! Allah will protect you from [the possible dangers of] the people (Ma'idah/67).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે: જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ગદીરે ખુમ પહોંચ્યા, ત્યારે પયગંબરે હુકમ કર્યો કે તે વૃક્ષોની નીચે પથ્થરોથી મિમ્બર જેવું કંઈક બનાવવામાં આવે જેથી તેઓ લોકોથી ઊંચાઈ પર દેખાય. જ્યારે બધા ત્યાં એકત્ર થયા અને ઊભા રહ્યા, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તે પથ્થરો પર ઊભા રહ્યા અને અલ્લાહની હમ્દ અને સ્તુતિ કર્યા પછી આ પ્રમાણે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે મારા ઉપર આ પ્રમાણે વહી કરી છે: બِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે]; یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ [હે પયગંબર! તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારા ઉપર જે નાઝિલ થયું છે તે પહોંચાડો, અને જો તમે નહીં પહોંચાડો તો તમે તેમની રિસાલત પહોંચાડી નથી અને અલ્લાહ તમને લોકોથી સુરક્ષિત રાખશે] (માએદહ/૬૭). હે લોકોના સમૂહ! મેં અલ્લાહે મારા પર જે નાઝિલ કર્યું તેને પહોંચાડવામાં કોઈ કમી નથી કરી; મેં જિબ્રઈલ પાસેથી ઈચ્છા કરી હતી કે તેઓ અલ્લાહ પાસેથી માંગે કે મને આ કાર્યથી માફ કરી દે, કારણ કે મને ખબર હતી કે ઈમાનવાળા લોકો ઘણા ઓછા છે અને બે-ચહેરાવાળા મુનાફિકો ઘણા છે, અને હું ગુનેગારોની દગાબાજીથી પૂરી રીતે વાકેફ હતો અને સમજતો હતો કે તેઓ ઇસ્લામને મશ્કરીની નજરે કેવી રીતે જુએ છે, તે જ લોકો છે જેમના વિશે અલ્લાહે કુરઆનમાં વર્ણન કર્યું છે: તેઓ પોતાની જીભથી એવું કંઈક કહે છે જે તેમના દિલમાં નથી હોતું! (ફતહ/૧૧). وَ تَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللهِ عَظیمٌ [અને તમે તેને હલકું સમજ્યા, પણ અલ્લાહની નજરમાં તે મહાન છે]; મને ખબર હતી કે આ લોકો મને કેટલી તકલીફ આપશે એટલી હદ સુધી કે તેઓએ મને "અઝુન" અને કાન (ભોળા અને સાદા) નામ આપ્યું છે, અને હવે પણ તેઓએ કલ્પના કરી છે કે મેં અલી (અલયહિસ્સલામ) ને આ મકામ પર નિમણૂક કર્યા તેનું કારણ એ છે કે તેઓ હંમેશા મારી સાથે રહે છે અને હું પણ તેમના તરફ ધ્યાન આપું છું, આ લોકો તે છે જેમના વિશે અલ્લાહ ફરમાવે છે: તેમાંથી કેટલાક એવા છે જે પયગંબરને તકલીફ આપે છે અને કહે છે: "તેઓ ભોળા છે!" કહો: "તેમનું ભોળા હોવું તમારા ફાયદામાં છે! [પરંતુ જાણો] તેઓ અલ્લાહ પર ઈમાન ધરાવે છે અને [ફક્ત] મોમિનોની તસ્દીક કરે છે." (તૌબહ/૬૧). જો હું ઈચ્છું તો આ જ મહેફિલમાં આ મુનાફિકોના એક એકના નામ લઈને તેમની તરફ ઈશારો કરું, પરંતુ તેમ છતાં હું તેમના વિષયમાં ઉદારતા દર્શાવું છું, કારણ કે ફક્ત અલ્લાહનો હુકમ અને તેની ખુશી નાઝિલ કરેલી વાત પહોંચાડવા સાથે સંબંધ ધરાવે છે અને તેણે તેનાથી વધુ મારી પાસેથી કંઈ માંગ્યું નથી." પછી તેઓએ આ આયત તિલાવત ફરમાવી: હે પયગંબર! તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારા ઉપર જે નાઝિલ થયું છે તે [લોકોને] પૂરેપૂરું પહોંચાડો! અને જો તમે નહીં કરો તો તમે તેમની રિસાલત અંજામ આપી નથી! અલ્લાહ તમને લોકોના [સંભવિત જોખમો] થી સુરક્ષિત રાખશે (માએદહ/૬૭).