سورة النور

Verse 4 of 64

24:4

وَ الَّذينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانينَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ

و كسانى كه زنان پاكدامن را [به زنا] متّهم مى‌كنند، سپس چهار شاهد [بر مدّعاى خود] نمى‌آورند، آن‌ها را هشتاد تازيانه بزنيد و شهادتشان را هرگز نپذيريد؛ و آن‌ها همان فاسقانند.

And those who accuse free women then do not bring four witnesses, flog them, (giving) eighty stripes, and do not admit any evidence from them ever; and these it is that are the transgressors,

અને જે લોકો પાકદામન ઔરતો પર (ઝિનાની) તોહમત મૂકે છે, (અને) પછી ચાર ગવાહ રજૂ નથી કરતા તો તેમને ૮૦ (એંસી) કોરડા મારો, અને પછી હરગિઝ તેમની ગવાહી કબૂલ ન કરજો; કે તેઓ ફાસિક (બદકાર) છે.

#1 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

ابن‌عبّاس ( لَمَّا نَزَلَتْ وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ... قَرَأَهَا النَّبِیُّ (یَوْمَ الْجُمُعَهًِْ عَلَی الْمِنْبَرِ فَقَامَ عَاصِمُ‌بْنُ‌عَدِیٍّ الْأَنْصَارِیُّ وَ قَالَ جَعَلَنِیَ اللَّهُ فِدَاکَ إِنْ رَأَی رَجُلٌ مِنَّا مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَأَخْبَرَ بِمَا رَأَی جُلِدَ ثَمَانِینَ وَ سَمَّاهُ الْمُسْلِمُونَ فَاسِقاً لَا تُقْبَلُ شَهَادَتُهُ أَبَداً فَکَیْفَ لَنَا بِالشُّهَدَاءِ وَ نَحْنُ إِذَا الْتَمَسْنَا الشُّهَدَاءَ کَانَ الرَّجُلُ قَدْ فَرَغَ مِنْ حَاجَتِهِ وَ مَرَّ وَ کَانَ لِعَاصِمٍ هَذَا ابْنُ عَمٍّ یُقَالُ لَهُ عُوَیْمِرٌ وَ لَهُ امْرَأَهًٌْ یُقَالُ لَهَا خَوْلَهًُْ بِنْتُ قَیْسِ‌بْنِ‌مِحْصَنٍ فَأَتَی عُوَیْمِرٌ عَاصِماً وَ قَالَ قَدْ رَأَیْتُ شَرِیکَ‌بْنَ‌السَّحْمَاءِ عَلَی بَطْنِ امْرَأَتِی خَوْلَهًَْ فَاسْتَرْجَعَ عَاصِمٌ وَ أَتَی رَسُولَ اللَّهِ (فِی الْجُمُعَهًِْ الْأُخْرَی فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (مَا أَسْرَعَ مَا ابْتُلِیتُ بِالسُّؤَالِ الَّذِی سَأَلْتُ فِی الْجُمُعَهًِْ الْمَاضِیَهًِْ فِی أَهْلِ بَیْتِی وَ کَانَ عُوَیْمِرٌ وَ خَوْلَهًُْ وَ الشَّرِیکُ کُلُّهُمْ بَنُوعَمٍّ لِعَاصِمٍ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ (بِهِمْ جَمِیعاً وَ قَالَ لِعُوَیْمِرٍ اتَّقِ اللَّهَ فِی زَوْجَتِکَ وَ ابْنَهًِْ عَمِّکَ فَلَا تَقْذِفْهَا بِالْبُهْتَانِ فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (أُقْسِمُ بِاللَّهِ أَنِّی رَأَیْتُ شَرِیکاً عَلَی بَطْنِهَا وَ أَنِّی مَا قَرَبْتُهَا مُنْذُ أَرْبَعَهًِْ أَشْهُرٍ وَ أَنَّهَا حُبْلَی مِنْ غَیْرِی فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (لِلْمَرْأَهًِْ اتَّقِی اللَّهَ وَ لَا تُخْبِرِینِی إِلَّا بِمَا صَنَعْتِ فَقَالَتْ یَا رَسُولَ اللَّهِ (إِنَّ عُوَیْمِراً رَجُلٌ غَیُورٌ وَ إِنَّهُ رَآنِی وَ شَرِیکاً نُطِیلُ السَّمَرَ وَ نَتَحَدَّثُ فَحَمَلَتْهُ الْغِیرَهًُْ عَلَی مَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (لِشَرِیکٍ مَا تَقُولُ فَقَالَ مَا تَقُولُهُ الْمَرْأَهًُْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ أَزْواجَهُم ... فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (حَتَّی نُودِیَ الصَّلَاهًَْ جَامِعَهًًْ فَصَلَّی الْعَصْرَ ثُمَّ قَالَ لِعُوَیْمِرٍ قُمْ فَقَامَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّ خَوْلَهًَْ زَانِیَهًٌْ وَ أَنِّی لَمِنَ الصَّادِقِینَ ثُمَّ قَالَ فِی الثَّانِیَهًِْ أَشْهَدُ بِاللَّهِ أَنِّی رَأَیْتُ شَرِیکاً عَلَی بَطْنِهَا وَ أَنِّی لَمِنَ الصَّادِقِینَ ثُمَّ قَالَ فِی الثَّالِثَهًِْ أَشْهَدُ أَنَّهَا حُبْلَی مِنْ غَیْرِی وَ أَنِّی لَمِنَ الصَّادِقِینَ ثُمَّ قَالَ فِی الرَّابِعَهًِْ أَشْهَدُ بِاللَّهِ أَنِّی مَا قَرَبْتُهَا مُنْذُ أَرْبَعَهًِْ أَشْهُرٍ وَ أَنِّی لَمِنَ الصَّادِقِینَ ثُمَّ قَالَ فِی الْخَامِسَهًِْ لَعْنَهًُْ اللَّهِ عَلَی عُوَیْمِرٍ یَعْنِی نَفْسَهُ إِنْ کَانَ مِنَ الْکَاذِبِینَ فِیمَا قَالَ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْقُعُودِ وَ قَالَ لِخَوْلَهًَْ قُومِی فَقَامَتْ فَقَالَتْ أَشْهَدُ بِاللَّهِ مَا أَنَا بِزَانِیَهًٍْ وَ أَنَّ عُوَیْمِراً لَمِنَ الْکَاذِبِینَ ثُمَّ قَالَتْ فِی الثَّانِیَهًِْ أَشْهَدُ بِاللَّهِ أَنَّهُ مَا رَأَی شَرِیکاً عَلَی بَطْنِی وَ أَنَّهُ لَمِنَ الْکَاذِبِینَ ثُمَّ قَالَتْ فِی الثَّالِثَهًِْ أَشْهَدُ بِاللَّهِ أَنَّهُ مَا رَآنِی قَطُّ عَلَی فَاحِشَهًٍْ وَ أَنَّهُ لَمِنَ الْکَاذِبِینَ ثُمَّ قَالَتْ فِی الرَّابِعَهًِْ أَشْهَدُ بِاللَّهِ أَنِّی حُبْلَی مِنْهُ وَ أَنَّهُ لَمِنَ الْکَاذِبِینَ ثُمَّ قَالَتْ فِی الْخَامِسَهًِْ إِنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَی خَوْلَهًَْ یَعْنِی نَفْسَهَا إِنْ کَانَ مِنَ الصَّادِقِینَ فَفَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ (بَیْنَهُمَا وَ قَالَ لَوْ‌لَا هَذِهِ الْأَیْمَانُ لَکَانَ لِی فِی أَمْرِهَا أمْرِهمَا رَأْیٌ وَ قَالَ تَحَیَّنُوا بِهَا الْوِلَادَهًَْ فَإِنْ جَاءَتْ بِأَصْهَبَ أُثَیْبِجَ یَضْرِبُ إِلَی السَّوَادِ فَهُوَ لِشَرِیکٍ وَ إِنْ جَاءَتْ بِأَوْرَقَ جَعْداً جُمَالِیّاً خَدَلَّجَ السَّاقَیْنِ فَهُوَ لِغَیْرِ الَّذِی رُمِیَتْ {بِهِ}.

ابن‌عبّاس ( هنگامی‌که آیه: وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ المُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ نازل شد ... پیامبر (روز جمعه این آیه را بالای منبر تلاوت فرمود. عاصم‌بن‌عدیّ انصاری برخاسته و گفت: «خداوند مرا فدای شما کند! اگر مردی از ما، مردی را با همسر خود [درحال زنا کردن] ببیند و از آنچه دیده [دیگران را] آگاه سازد هشتاد تازیانه خواهد خورد و مسلمانان او را فاسق خواهند نامید و هیچ‌گاه گواهی دادنش [چون فاسق شده] پذیرفته نخواهد شد، چگونه ما [دراین‌موارد که مردی را با همسر خود درحال زناکردن می‌بینیم] گواهانی بیابیم [که صحنه را دیده و حرف ما را تأیید نمایند] با اینکه اگر بخواهیم به‌دنبال گواهان برویم آن مرد نیاز خود را [با همسرمان] برطرف کرده و رفته است؟! همین عاصم، پسر عمویی به نام عویمر داشت که او همسری بنام خوله دختر قیس‌بن‌محصن داشت؛ [روزی] عویمر نزد عاصم آمد و گفت: «شریک‌بن‌سحماء را بر روی شکم همسرم خوله دیدم! عاصم ما از آنِ خداییم و به‌سوی او بازمی‌گردیم. ( بقره/۱۵۶ ) را بر زبان جاری ساخته و جمعه بعدی به محضر رسول خدا (رفت و عرض کرد: «چه زود به آن سؤالی که جمعه گذشته پیرامون خاندانم پرسیدم مبتلا شدم! این درحالی است که عویمر، خوله و شریک، همگی عموزادگان عاصم بودند ؛ رسول خدا (همه‌ی آن‌ها را خواسته و به عویمر فرمود: «در مورد همسر و دختر عمویت از خداوند پروا کرده و به او تهمتِ ناروا مزن». عویمر عرض کرد: «ای رسول خدا (! به خداوند سوگند می‌خورم که شریک را [خوابیده] بر روی شکم همسرم دیدم و من چهار ماه است که با او آمیزش نکرده‌ام و او از غیر من حامله شده است». رسول خدا (به آن زن فرمود: «از خداوند پروا کرده و مرا از کاری که کرده‌ای باخبر ساز»! آن زن عرض کرد: «عویمر مردی غیرتمند [و ناموس‌پرست] است و مرا با شریک مشاهده کرد که شب‌نشینیِ طولانی داشته و گفتگو می‌کنیم و غیرتش او را وادار به زدن این تهمت کرده است». رسول خدا (به شریک فرمود: «تو چه می‌گویی»؟ شریک عرض کرد: «همان‌که این زن می‌گوید». دراین‌هنگام خداوند این آیه را نازل فرمود: الَّذِینَ یَرْمُونَ أَزْواجَهُم ... به دستور رسول خدا (اعلام برگزاری نماز جماعت شد و پیامبر (نماز عصر را [با جماعت] بجا آورد؛ آنگاه به عویمر فرمود: «برخیز»! او برخاست و گفت: «گواهی می‌دهم که خوله زناکار است و من قطعاً از راستگویان هستم». در مرتبه‌ی دوّم گفت: «به خدا سوگند می‌خورم که من شریک را [خوابیده] بر روی شکم خوله دیدم و من قطعاً از راستگویان هستم». در مرتبه‌ی سوّم گفت: «گواهی می‌دهم که خوله از غیر من حامله شده است و من قطعاً از راستگویان هستم». در مرتبه‌ی چهارم گفت: «به خدا سوگند می‌خورم که من چهار ماه است با خوله آمیزش نکرده‌ام و من قطعاً از راستگویان هستم». و در مرتبه‌ی پنجم گفت: «لعنت خدا بر عویمر باد اگر در آنچه گفت از دروغگویان باشد». سپس پیامبر (به او دستور داد تا بنشیند و به خوله فرمود: «برخیز»! خوله برخاسته و گفت: «به خدا سوگند می‌خورم که من زناکار نیستم و قطعاً عویمر از دروغگویان است». در مرتبه‌ی دوّم گفت: «به خدا سوگند می‌خورم که عویمر، شریک را [خوابیده] بر روی شکم من ندیده و قطعاً او از دروغگویان است». در مرتبه‌ی سوّم گفت: «به خدا سوگند می‌خورم که عویمر هیچ‌گاه مرا درحال زنا ندیده است و قطعاً او از دروغگویان است». در مرتبه‌ی چهارم گفت: «به خدا سوگند می‌خورم که من از او حامله شده‌ام و قطعاً او از دروغگویان است». و در مرتبه‌ی پنجم گفت: «خشم خدا بر خوله باد اگر عویمر از راستگویان باشد». آنگاه رسول خدا (میان آن دو جدایی انداخته و فرمود: «اگر این سوگند خوردن‌ها نبود من در مورد جریان این دو، نظری داشتم». و [همچنین] فرمود: «در انتظار زاییدن این زن بمانید، اگر فرزندی بُورِ گوژ پشتِ متمایل به رنگ سیاه به دنیا آورد، فرزندِ شریک است و اگر فرزندی گندمگون با موهای به هم تابیده، با استخوان‌بندی درشت و با ساقِ پای درشت به دنیا آورد فرزند برای کسی غیر از آن است که زن متّهم به رابطه با او شده است».

Ibn Abbas: When the verse "وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ [And those who accuse chaste women and then do not bring four witnesses, flog them with eighty stripes, and never accept their testimony, and it is they who are the transgressors] was revealed, the Prophet (peace be upon him and his family) recited it on Friday from the pulpit. Asim ibn Adi al-Ansari stood up and said: "May Allah make me your ransom! If one of us sees a man with his own wife [in the act of adultery] and informs [others] of what he has seen, he will receive eighty lashes and the Muslims will call him a transgressor, and his testimony will never be accepted [because he has become a transgressor]. How can we [in such cases where we see a man with our wife committing adultery] find witnesses [who have seen the scene and would confirm our word], while if we were to go seeking witnesses, that man will have finished his business [with our wife] and gone?!" This same Asim had a cousin named Uwaymir, who had a wife named Khawla, daughter of Qays ibn Mihsan. [One day] Uwaymir came to Asim and said: "I saw Sharik ibn al-Sahma' upon the belly of my wife Khawla!" Asim uttered "إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ [Indeed we belong to Allah and indeed to Him we shall return]" (al-Baqarah/156), and on the following Friday he came to the presence of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: "How quickly I have been afflicted by the very question I asked last Friday regarding my own household!" This is while Uwaymir, Khawla and Sharik were all cousins of Asim. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) summoned all of them and said to Uwaymir: "Fear Allah concerning your wife and your cousin, and do not cast a false accusation upon her." Uwaymir said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! I swear by Allah that I saw Sharik [lying] upon the belly of my wife, and I have not been intimate with her for four months, and she is pregnant by someone other than me." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to that woman: "Fear Allah and inform me only of what you have done!" That woman said: "Uwaymir is a jealous [and honour-guarding] man, and he saw me with Sharik while we were staying up late in conversation and talking, and his jealousy drove him to make this accusation." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to Sharik: "What do you say?" Sharik said: "The same as this woman says." At this point Allah revealed this verse: وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ أَزْواجَهُم ... [And those who accuse their wives ...]. By the order of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), the call for the congregational prayer was announced, and the Prophet (peace be upon him and his family) performed the Asr prayer [in congregation]. Then he said to Uwaymir: "Stand up!" He stood up and said: "I bear witness that Khawla is an adulteress and that I am indeed of the truthful." The second time he said: "I swear by Allah that I saw Sharik [lying] upon the belly of Khawla, and I am indeed of the truthful." The third time he said: "I bear witness that Khawla is pregnant by someone other than me, and I am indeed of the truthful." The fourth time he said: "I swear by Allah that I have not been intimate with Khawla for four months, and I am indeed of the truthful." And the fifth time he said: "May the curse of Allah be upon Uwaymir if he is of the liars in what he has said." Then the Prophet (peace be upon him and his family) ordered him to sit down and said to Khawla: "Stand up!" Khawla stood up and said: "I swear by Allah that I am not an adulteress and that Uwaymir is indeed of the liars." The second time she said: "I swear by Allah that Uwaymir did not see Sharik [lying] upon my belly, and he is indeed of the liars." The third time she said: "I swear by Allah that Uwaymir never saw me in the act of adultery, and he is indeed of the liars." The fourth time she said: "I swear by Allah that I am pregnant by him, and he is indeed of the liars." And the fifth time she said: "May the wrath of Allah be upon Khawla if Uwaymir is of the truthful." Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) separated the two of them and said: "Were it not for these oaths, I would have had a view concerning the affair of these two." And [also] he said: "Wait for this woman to give birth. If she brings forth a child who is reddish-blond, hunchbacked and inclining to a dark colour, he is Sharik's child; and if she brings forth a child who is wheat-coloured with tightly curled hair, of stout build and with thick shanks, he is the child of someone other than the one with whom she was accused of a relationship."

ઇબ્ને અબ્બાસ: જ્યારે આ આયત: وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ [અને જેઓ પવિત્ર સ્ત્રીઓ પર આરોપ મૂકે છે અને પછી ચાર સાક્ષી લાવતા નથી, તેમને એંસી કોરડા મારો, અને તેમની ગવાહી ક્યારેય સ્વીકારશો નહીં, અને તેઓ જ ફાસિક (અવજ્ઞાકારી) છે] નાઝિલ થઈ, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ શુક્રવારના દિવસે આ આયત મિમ્બર પરથી તિલાવત ફરમાવી. આસિમ બિન અદી અન્સારી ઊભા થઈને બોલ્યા: "અલ્લાહ મને આપ પર કુરબાન કરે! જો અમારામાંથી કોઈ પુરુષ કોઈ પુરુષને પોતાની પત્ની સાથે [ઝિનાની હાલતમાં] જુએ અને જે જોયું તેની [બીજાઓને] જાણ કરે, તો તેને એંસી કોરડા ખાવા પડશે અને મુસલમાનો તેને ફાસિક કહેશે અને તેની ગવાહી ક્યારેય [ફાસિક હોવાના કારણે] સ્વીકારવામાં આવશે નહીં; તો અમે [આવા સંજોગોમાં જ્યારે કોઈ પુરુષને પોતાની પત્ની સાથે ઝિનાની હાલતમાં જોઈએ] કેવી રીતે સાક્ષીઓ શોધીએ [જેઓએ એ દ્રશ્ય જોયું હોય અને અમારી વાતની પુષ્ટિ કરે], જ્યારે કે જો અમે સાક્ષીઓની શોધમાં જઈએ તો એ પુરુષ પોતાની જરૂરિયાત [અમારી પત્ની સાથે] પૂરી કરીને ચાલ્યો ગયો હશે?!" આ જ આસિમના એક પિતરાઈ ભાઈ હતા જેમનું નામ ઉવૈમિર હતું, અને તેમની એક પત્ની હતી જેમનું નામ ખવલા બિન્તે કૈસ બિન મિહસન હતું; [એક દિવસ] ઉવૈમિર આસિમ પાસે આવ્યા અને બોલ્યા: "મેં શરીક બિન સહમાઅને મારી પત્ની ખવલાના પેટ પર [પડેલો] જોયો!" આસિમે إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ [ખરેખર અમે અલ્લાહના છીએ અને તેની જ તરફ પાછા ફરવાના છીએ] (બકરહ/૧૫૬) ઝબાન પર જારી કર્યું અને પછીના શુક્રવારે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં ગયા અને અરજ કરી: "કેટલી જલ્દી હું એ સવાલમાં સપડાઈ ગયો જે મેં ગત શુક્રવારે મારા ખાનદાન વિષે પૂછ્યો હતો!" આ સ્થિતિ એ હતી કે ઉવૈમિર, ખવલા અને શરીક, બધા આસિમના પિતરાઈ ભાઈ-બહેન હતાં; રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તે બધાને બોલાવ્યા અને ઉવૈમિરને ફરમાવ્યું: "તારી પત્ની અને પિતરાઈ બહેનના મામલામાં અલ્લાહથી ડર અને તેના પર ખોટો આરોપ ન લગાવ." ઉવૈમિરે અરજ કરી: "એ રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું અલ્લાહની કસમ ખાઉં છું કે મેં શરીકને મારી પત્નીના પેટ પર [પડેલો] જોયો અને હું ચાર મહિનાથી તેની સાથે સંભોગ કરતો નથી, અને તે મારા સિવાય બીજા કોઈથી ગર્ભવતી છે." રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ એ સ્ત્રીને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહથી ડર અને જે કામ તેં કર્યું છે તેની મને જાણ કર!" તે સ્ત્રીએ અરજ કરી: "ઉવૈમિર એક ગૈરતવાળા [અને પોતાની આબરૂનું રક્ષણ કરનારા] પુરુષ છે અને તેમણે મને શરીક સાથે જોયા કે અમે લાંબી રાત જાગીને વાતચીત કરી રહ્યાં હતાં, અને તેમની ગૈરતે તેમને આ આરોપ લગાવવા મજબૂર કર્યા છે." રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ શરીકને ફરમાવ્યું: "તું શું કહે છે?" શરીકે અરજ કરી: "એ જ જે આ સ્ત્રી કહે છે." આ સમયે અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ ફરમાવી: الَّذِینَ یَرْمُونَ أَزْواجَهُم ... [જેઓ પોતાની પત્નીઓ પર આરોપ મૂકે છે ...]. રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના આદેશથી જમાઅતની નમાઝ કાયમ કરવાની જાહેરાત કરવામાં આવી અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અસ્રની નમાઝ [જમાઅતથી] અદા કરી; પછી ઉવૈમિરને ફરમાવ્યું: "ઊભા થાઓ!" તે ઊભા થયા અને બોલ્યા: "હું ગવાહી આપું છું કે ખવલા ઝિનાકાર છે અને હું ખરેખર સાચું બોલનારાઓમાંનો છું." બીજી વખતે બોલ્યા: "હું અલ્લાહની કસમ ખાઉં છું કે મેં શરીકને ખવલાના પેટ પર [પડેલો] જોયો અને હું ખરેખર સાચું બોલનારાઓમાંનો છું." ત્રીજી વખતે બોલ્યા: "હું ગવાહી આપું છું કે ખવલા મારા સિવાય બીજા કોઈથી ગર્ભવતી છે અને હું ખરેખર સાચું બોલનારાઓમાંનો છું." ચોથી વખતે બોલ્યા: "હું અલ્લાહની કસમ ખાઉં છું કે હું ચાર મહિનાથી ખવલા સાથે સંભોગ કરતો નથી અને હું ખરેખર સાચું બોલનારાઓમાંનો છું." અને પાંચમી વખતે બોલ્યા: "ઉવૈમિર પર અલ્લાહની લાનત જો તેણે જે કહ્યું તેમાં જૂઠાઓમાંનો હોય." પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમને બેસવાનો આદેશ આપ્યો અને ખવલાને ફરમાવ્યું: "ઊભી થાઓ!" ખવલા ઊભી થઈ અને બોલી: "હું અલ્લાહની કસમ ખાઉં છું કે હું ઝિનાકાર નથી અને ખરેખર ઉવૈમિર જૂઠાઓમાંનો છે." બીજી વખતે બોલી: "હું અલ્લાહની કસમ ખાઉં છું કે ઉવૈમિરે શરીકને મારા પેટ પર [પડેલો] જોયો નથી અને ખરેખર તે જૂઠાઓમાંનો છે." ત્રીજી વખતે બોલી: "હું અલ્લાહની કસમ ખાઉં છું કે ઉવૈમિરે ક્યારેય મને ઝિનાની હાલતમાં જોઈ નથી અને ખરેખર તે જૂઠાઓમાંનો છે." ચોથી વખતે બોલી: "હું અલ્લાહની કસમ ખાઉં છું કે હું તેનાથી જ ગર્ભવતી છું અને ખરેખર તે જૂઠાઓમાંનો છે." અને પાંચમી વખતે બોલી: "ખવલા પર અલ્લાહનો ગુસ્સો હો જો ઉવૈમિર સાચું બોલનારાઓમાંનો હોય." પછી રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ એ બંનેની વચ્ચે જુદાઈ કરાવી અને ફરમાવ્યું: "જો આ કસમો ખાવાનું ન હોત તો હું આ બંનેના મામલામાં એક [જુદો] નિર્ણય રાખતો." અને [એ જ પ્રમાણે] ફરમાવ્યું: "આ સ્ત્રીના પ્રસવની રાહ જુઓ; જો તે લાલાશ પડતા-સોનેરી, કૂબડી પીઠવાળા, કાળાશ પડતા રંગનું બાળક જન્મ આપે, તો તે શરીકનું બાળક છે, અને જો ઘઉંવર્ણું, ગૂંચળાવાળા વાળવાળું, મજબૂત હાડકાવાળું અને જાડી પિંડીવાળું બાળક જન્મ આપે, તો બાળક એ પુરુષ સિવાય બીજા કોઈનું છે જેની સાથે તે સ્ત્રી પર સંબંધ રાખવાનો આરોપ મૂકવામાં આવ્યો છે."

#2 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( الْقَاذِفُ یُجْلَدُ ثَمَانِینَ جَلْدَهًًْ وَ لَا تُقْبَلُ لَهُ شَهَادَهًٌْ أَبَداً إِلَّا بَعْدَ التَّوْبَهًِْ أَوْ یُکَذِّبَ نَفْسَهُ وَ إِنْ شَهِدَ ثَلَاثَهًٌْ وَ أَبَی وَاحِدٌ یُجْلَدُ الثَّلَاثَهًُْ وَ لَا یُقْبَلُ شَهَادَتُهُمْ حَتَّی یَقُولَ أَرْبَعَهًٌْ رَأَیْنَا مِثْلَ الْمِیلِ فِی الْمُکْحُلَهًِْ وَ مَنْ شَهِدَ عَلَی نَفْسِهِ أَنَّهُ زَنَی لَمْ تُقْبَلْ شَهَادَتُهُ حَتَّی یُعِیدَهَا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ.

امام صادق ( کسی که به دیگری اتّهام زنا بزند، هشتاد تازیانه بر او جاری شود و دیگر شهادت او پذیرفته نمی‌شود، مگر آنکه توبه کند یا به دروغ خویش اعتراف نماید و اگر سه نفر به نفع او شهادت داده و یکی ابا کند (از شهادت دادن امتناع کند)، بر آن سه نفر حدّ تازیانه جاری گردد و شهادتشان پذیرفته نمی‌شود تا اینکه هر چهار نفر بگویند: «ما دیدیم که او دخول کرده همچون دخول میله در سرمه دان و هرکس علیه خود شهادت دهد که مرتکب زنا شده از او پذیرفته نیست تا اینکه چهار بار شهادت خود را تکرار کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever accuses another of zina (fornication) shall be given eighty lashes, and his testimony will no longer be accepted, unless he repents or admits to his lie. And if three men testify in his favor and one refuses (declines to testify), the three shall receive the lash-punishment and their testimony will not be accepted, until all four say: "We saw him penetrate as the kohl-stick enters the kohl-container." And whoever testifies against himself that he has committed zina, his testimony is not accepted from him until he repeats his testimony four times.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ બીજા પર ઝિના (વ્યભિચાર)નો આરોપ મૂકે, તેને એંસી કોરડા મારવામાં આવે અને ત્યાર બાદ તેની ગવાહી સ્વીકારવામાં આવતી નથી, સિવાય કે તે તૌબા કરે અથવા પોતાના જૂઠનો એકરાર કરે. અને જો ત્રણ માણસ તેની તરફેણમાં ગવાહી આપે અને એક ઇનકાર કરે (ગવાહી આપવાથી નકારે), તો તે ત્રણેય પર કોરડાની હદ જારી કરવામાં આવે અને તેમની ગવાહી સ્વીકારવામાં આવતી નથી, જ્યાં સુધી ચારેય એમ ન કહે કે: "અમે જોયું કે તેણે એવી રીતે દાખલ કર્યું જેવી રીતે સળી સુરમાદાનીમાં દાખલ થાય છે. અને જે વ્યક્તિ પોતાની વિરુદ્ધ ગવાહી આપે કે તેણે ઝિના કર્યું છે, તો તેની ગવાહી સ્વીકારવામાં આવતી નથી જ્યાં સુધી તે પોતાની ગવાહી ચાર વાર દોહરાવે નહીં."

#3 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

أمیرالمؤمنین ( أَنَّ قُدَامَهًَْ‌بْنَ‌مَظْعُونٍ شَرِبَ الْخَمْرَ فَلَمَّا أَرَادَ عُمَرُ أَنْ یَحُدَّهُ قَالَ لَهُ قُدَامَهًُْ لَا یَجِبْ عَلَیَّ الْحَدُّ فَإِنَّ اللَّهَ یَقُولُ لَیْسَ عَلَی الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِیما طَعِمُوا إِذا مَا اتَّقَوْا وَ آمَنُوا فَدَرَأَ عَنْهُ الْحَدَّ فَقَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (أَقِمْ عَلَی قُدَامَهًَْ الْحَدَّ فَلَمْ یَدْرِ عُمَرُ کَیْفَ یَحُدُّهُ فَقَالَ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ أَشِرْ عَلَیَّ فِی حَدِّهِ فَقَالَ حُدَّهُ ثَمَانِینَ إِنَّ شَارِبَ الْخَمْرِ إِذَا شَرِبَهَا سَکِرَ وَ إِذَا سَکِرَ هَذَی وَ إِذَا هَذَی افْتَرَی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً فَجَلَدَهُ عُمَرُ ثَمَانِین.

امام علی ( در روایت است: در زمان خلافت عمر، قدامهًْ‌بن‌مظعون، شراب نوشیده بود؛ پس از اثبات مطلب، عمر تصمیم گرفت او را حدّ بزند، وی به دفاع خویش پرداخت و گفت: «اقامه‌ی حدّ بر من روا نیست، چرا که خدای متعال می‌فرماید: بر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، گناهی در آنچه خورده‌اند نیست [و نسبت به نوشیدن شراب، قبل از نزول حکم تحریم، مجازات نمی‌شوند] اگر تقوا پیشه کنند، و ایمان بیاورند، و اعمال صالح انجام دهند. ( مائده/۹۳ ) بنابراین با ارتکاب این گناه، بر من مجازاتی نخواهد بود، زیرا که اهل تقوی و ایمان می‌باشم. عمر حدّ را از او برگرفت و او را رها کرد! جریان به علی (ابلاغ شد و فورا به نزد عمر رفت و فرمود: «قدامه اهل این آیه نیست، چرا که اهل تقوی حرامی را حلال نمی‌پندارند و اگر او اهل این آیه بود، هرگز مرتکب چنین عمل حرامی نمی‌شد و آن را حلال نمی‌پنداشت، سپس رو به عمر نمود و فرمود: «فوراً او را برگردان و دستور بده تا توبه کند و این عمل را بار دیگر تکرار نکند، آنگاه اگر او توبه کرد، وی را حدّ بزن، چرا که با توبه، حدّ از او ساقط نمی‌شود و اگر بر گفتارش اصرار داشت او را به قتل برسان، زیرا دراین‌حالت دیگر مسلمان نخواهد بود و از ملّت اسلام، فاصله گرفته است. عمر که از حکم آگاه گردید بر اجرای حدّ تصمیم گرفت، امّا نمی‌دانست حدّ او چه اندازه است»؟ علی (فرمود: «حدّ شرابخوار، هشتاد تازیانه می‌باشد، سپس به علّت و یا حکمت این مسأله اشاره نموده و فرمود: شرابخوار به‌هنگام نوشیدن شراب مست می‌گردد و با مستی، ناروا و هذیان می‌گوید و به خدا و رسول (افترا می‌بندد؛ وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ المُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً پس باید تأدیب شود». عمر او را هشتاد تازیانه زد.

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated: In the caliphate of Umar, Qudama ibn Maz'un had drunk wine. After the matter was proven, Umar decided to inflict the hadd-punishment on him. He defended himself and said: "Carrying out the hadd on me is not warranted, because Allah the Exalted says: لَیْسَ عَلَی الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِیما طَعِمُوا إِذا مَا اتَّقَوْا وَ آمَنُوا [There is no sin upon those who believe and do righteous deeds for what they have eaten (and regarding drinking wine, they are not punished before the ruling of prohibition was revealed) if they are mindful of Allah, believe, and do righteous deeds]. (Ma'idah/93) Therefore, for committing this sin, there will be no punishment upon me, because I am among the people of taqwa (Allah-consciousness) and faith." Umar lifted the hadd from him and released him! The matter was conveyed to Ali (peace be upon him) and he immediately went to Umar and said: "Qudama is not of the people meant by this verse, because the people of taqwa do not consider a forbidden thing lawful, and if he were of the people of this verse he would never have committed such a forbidden act nor considered it lawful." Then he turned to Umar and said: "Bring him back at once and order him to repent and not repeat this act again. If he repents, then flog him, for the hadd is not lifted from him by repentance; and if he insists on his statement, then put him to death, for in that case he is no longer a Muslim and has departed from the community of Islam." When Umar was informed of the ruling, he resolved to carry out the hadd, but did not know what its measure was. Ali (peace be upon him) said: "The hadd of the wine-drinker is eighty lashes." Then, pointing to the reason or wisdom of this matter, he said: "The wine-drinker becomes intoxicated when he drinks wine, and when intoxicated he speaks unseemly and delirious words, and slanders Allah and the Messenger (peace be upon him and his family); وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ المُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً [And those who accuse chaste women and then do not bring four witnesses, flog them with eighty lashes]; so he must be disciplined." Umar gave him eighty lashes.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): રિવાયતમાં છે: ઉમરની ખિલાફતના સમયમાં, કુદામા બિન મઝ્ઊને શરાબ પીધી હતી; વાત સાબિત થયા પછી, ઉમરે નક્કી કર્યું કે તેને હદ મારે. તેણે પોતાનો બચાવ કરતાં કહ્યું: "મારા પર હદ ચલાવવી યોગ્ય નથી, કારણ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: لَیْسَ عَلَی الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِیما طَعِمُوا إِذا مَا اتَّقَوْا وَ آمَنُوا [જે લોકો ઈમાન લાવ્યા અને નેક કાર્યો કર્યા, તેઓએ જે ખાધું છે તેમાં કોઈ ગુનાહ નથી (અને શરાબ પીવા બાબતે, હુરમતના હુકમના નાઝિલ થયા પહેલાં તેમને સજા થતી નથી) જો તેઓ તકવા અખત્યાર કરે અને ઈમાન લાવે]. (માઇદહ/૯૩) આથી આ ગુનાહ કરવાથી મારા પર કોઈ સજા નથી, કારણ કે હું તકવા અને ઈમાનવાળો છું." ઉમરે તેના પરથી હદ ઉઠાવી લીધી અને તેને છોડી દીધો! આ બાબત અલી (અલયહિસ્સલામ)ને પહોંચી અને તમે તરત ઉમર પાસે ગયા અને ફરમાવ્યું: "કુદામા આ આયતના પાત્ર નથી, કારણ કે તકવાવાળા લોકો હરામને હલાલ સમજતા નથી, અને જો તે આ આયતના પાત્ર હોત તો ક્યારેય આવું હરામ કૃત્ય ન કરત અને તેને હલાલ ન સમજત." પછી ઉમર તરફ ફરીને ફરમાવ્યું: "તાત્કાલિક તેને પાછો બોલાવ અને હુકમ કર કે તૌબા કરે અને આ કૃત્ય ફરીથી ન કરે. પછી જો તે તૌબા કરે, તો તેને હદ માર, કારણ કે તૌબાથી તેની હદ સાકિત થતી નથી; અને જો પોતાની વાત પર અડગ રહે તો તેને કત્લ કર, કારણ કે આ સ્થિતિમાં હવે તે મુસલમાન નહીં હોય અને ઇસ્લામની મિલ્લતથી દૂર થઈ ગયો છે." ઉમર જ્યારે હુકમથી વાકેફ થયો, તો હદ જારી કરવાનો નિર્ણય લીધો, પરંતુ તેને ખબર ન હતી કે તેની હદ કેટલી છે? અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શરાબ પીનારની હદ એંસી કોરડા છે." પછી આ મસઅલાની ઇલ્લત અથવા હિકમત તરફ ઇશારો કરતાં ફરમાવ્યું: "શરાબ પીનાર શરાબ પીતી વખતે મસ્ત થઈ જાય છે અને મસ્તીથી અયોગ્ય અને બકવાસ બોલે છે અને અલ્લાહ તથા રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર આરોપ મૂકે છે; وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ المُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً [અને જે લોકો પાકદામન સ્ત્રીઓ પર આરોપ મૂકે અને પછી ચાર ગવાહ ન લાવે, તો તેમને એંસી કોરડા મારો]; આથી તેને શિક્ષા આપવી જોઈએ." ઉમરે તેને એંસી કોરડા માર્યા.

#4 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الباقر ( أَنَّ عَلِیّاً (أُتِیَ بِرَجُلٍ وَقَعَ عَلَی جَارِیَهًِْ امْرَأَتِهِ فَحَمَلَتْ فَقَالَ الرَّجُلُ وَهَبَتْهَا لِی فَأَنْکَرَتِ الْمَرْأَهًُْ فَقَالَ (لَتَأْتِیَنِّی بِالشُّهُودِ أَوْ لَأَرْجُمَنَّکَ بِالْحِجَارَهًِْ فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَهًُْ ذَلِکَ اعْتَرَفَتْ فَجَلَدَهَا عَلِیٌّ (الْحَدَّ.

امام باقر ( مردی را که از کنیز همسرش بدون اجازه کام گرفته و او را حامله کرده بود نزد امیرالمؤمنین (آوردند، مرد گفت: «یا امیرالمؤمنین (همسرم این کنیز را خود به من بخشیده بود، و همسرش انکار می‌کرد»! امام (به مرد گفت: «تو خود باید شاهد بیاوری که کنیز را به تو هبه کرده است و الّا تو را با سنگسار می‌کنم، زن چون چنان دید اعتراف کرد که به او بخشیده است، پس حضرت زن را حدّ فریه و تهمت زد».

Imam Baqir (peace be upon him): A man who had taken pleasure from his wife's slave-girl without permission and made her pregnant was brought before the Commander of the Faithful (peace be upon him). The man said: "O Commander of the Faithful (peace be upon him), my wife had herself given this slave-girl to me, and his wife was denying it!" The Imam (peace be upon him) said to the man: "You yourself must bring witnesses that she gifted the slave-girl to you, otherwise I shall stone you." When the woman saw this, she confessed that she had gifted her to him. So His Eminence flogged the woman with the hadd of slander and false accusation.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): એક એવા માણસને, જેણે પોતાની પત્નીની કનીઝથી પરવાનગી વગર કામ લીધું હતું અને તેને ગર્ભવતી કરી હતી, અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે લાવવામાં આવ્યો. તે માણસે કહ્યું: "હે અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ), મારી પત્નીએ પોતે આ કનીઝ મને બક્ષી હતી, અને તેની પત્ની ઇનકાર કરતી હતી!" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ તે માણસને કહ્યું: "તમારે પોતે ગવાહ લાવવા પડશે કે તેણે કનીઝ તમને હિબા કરી છે, નહીં તો હું તમને સંગસાર કરીશ." સ્ત્રી જ્યારે આ જોયું તો સ્વીકારી લીધું કે તેણે તેને બક્ષી હતી. પછી ઇમામે તે સ્ત્રીને આરોપ અને તોહમતની હદ મારી.

#5 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

أمیرالمؤمنین ( کَانَ عَلِیٌّ (لَمْ یَکُنْ یَحُدُّ بِالتَّعْرِیضِ حَتَّی یَأْتِیَ بِالْفِرْیَهًِْ الْمُصَرَّحَهًِْ یَا زَانِ {زَانِی} أَوْ یَا ابْنَ الزَّانِیَهًِْ أَوْ لَسْتَ لِأَبِیکَ.

امام علی ( امیرالمؤمنین (در تعریض (به اشاره و کنایه) کسی را حدّ نمی‌زده تا اینکه به افترا تصریح کند، مانند اینکه بگوید: «ای زناکار، و یا ای پسر زانیه، یا بگوید: تو فرزند پدرت نیستی».

Imam Ali (peace be upon him): The Commander of the Faithful (peace be upon him) did not inflict the hadd for insinuation (by hint and allusion) unless the person made his slander explicit — such as saying: "O fornicator," or "O son of the fornicatress," or saying: "You are not your father's son."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) ઇશારા-કિનાયાથી (તઅરીઝ) કોઈને હદ મારતા ન હતા, જ્યાં સુધી તે આરોપને સ્પષ્ટ ન કરે, જેમ કે તે કહે: "ઓ ઝિના કરનાર," અથવા "ઓ ઝાનિયાના પુત્ર," અથવા કહે: "તું તારા બાપનો પુત્ર નથી."

#6 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

أمیرالمؤمنین ( حَدُّ الزَّانِی أَشَدُّ مِنْ حَدِّ الْقَاذِفِ وَ حَدُّ الشَّارِبِ أَشَدُّ مِنْ حَدِّ الْقَاذِفِ.

امام علی ( مجازاتِ شرعی زناکار، شدیدتر از کسی است که دیگری را متّهم به زنا می‌کند و مجازات شرعی شرابخوار [نیز] شدیدتر از کسی است که دیگری را متّهم به زنا می‌کند.

Imam Ali (peace be upon him): The shar'i punishment of the fornicator is more severe than that of one who accuses another of zina, and the shar'i punishment of the wine-drinker is [likewise] more severe than that of one who accuses another of zina.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઝિના કરનારની શરઈ સજા, તે વ્યક્તિ કરતાં વધુ કડક છે જે બીજા પર ઝિનાનો આરોપ મૂકે છે, અને શરાબ પીનારની શરઈ સજા [પણ] તે વ્યક્તિ કરતાં વધુ કડક છે જે બીજા પર ઝિનાનો આરોપ મૂકે છે.

#7 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

أمیرالمؤمنین ( عَن أَبِی‌عَبدِاللهِ (: إِنَّ رَجُلًا لَقِیَ رَجُلًا عَلَی عَهْدِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (فَقَالَ لَهُ إِنِّی احْتَلَمْتُ بِأُمِّکَ فَرَفَعَ إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (فَقَالَ إِنَّ هَذَا افْتَرَی عَلَیَّ فَقَالَ وَ مَا قَالَ لَکَ قَالَ زَعَمَ أَنَّهُ احْتَلَمَ بِأُمِّی فَقَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (فِی الْعَدْلِ إِنْ شِئْتَ أَقَمْتُهُ لَکَ فِی الشَّمْسِ وَ جَلَدْتَ ظِلَّهُ فَإِنَّ الْحُلُمَ مِثْلُ الظِّلِّ وَ لَکِنَّا سَنَضْرِبُهُ إِذْ ذَاکَ حَتَّی لَا یَعُودَ یُؤْذِی الْمُسْلِمِینَ.

امام علی ( از امام صادق (روایت است: در زمان علی (مردی با شخصی مواجه شد و به او گفت: «من با مادرت در خواب محتلم شده‌ام». آن شخص نزد امیرالمؤمنین (شکایت کرد و عرض نمود: «این مرد به من افتراء زده است». حضرت فرمود: «چه چیزی به تو گفته است»؟ گفت: «پنداشته که با مادرم در خواب محتلم شده است». امیرالمؤمنین (فرمود: «اگر بخواهی او را در آفتاب نگه می‌دارم و بر سایه‌اش تازیانه می‌زنم، زیرا خواب مانند سایه است ولی او را به خاطر اذیّت تو خواهم زد تا بار دیگر مسلمانان را اذیّت نکند».

Imam Ali (peace be upon him) from Imam Sadiq (peace be upon him), it is narrated: In the time of Ali (peace be upon him), a man met another person and said to him: "I had a wet dream about your mother." That person complained to the Commander of the Faithful (peace be upon him) and said: "This man has slandered me." The Imam said: "What did he say to you?" He said: "He claimed that he had a wet dream about my mother." The Commander of the Faithful (peace be upon him) said: "If you wish, in justice, I will stand him in the sun and you may flog his shadow, for a dream is like a shadow. But we shall punish him for this so that he does not return to harming Muslims."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે: અલી (અલયહિસ્સલામ) ના જમાનામાં એક માણસ બીજા શખ્સને મળ્યો અને તેને કહ્યું: "મેં તારી માતા વિશે સ્વપ્નમાં એહતિલામ કર્યો છે." તે શખ્સે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે ફરિયાદ કરી અને અરજ કરી: "આ માણસે મારા પર આરોપ મૂક્યો છે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "તેણે તને શું કહ્યું?" તેણે કહ્યું: "તેણે એવો દાવો કર્યો છે કે તેણે મારી માતા વિશે સ્વપ્નમાં એહતિલામ કર્યો છે." અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "જો તું ઇચ્છે તો ન્યાયપૂર્વક તેને તડકામાં ઊભો રાખું અને તું તેના પડછાયા પર કોરડા મારીશ, કારણ કે સ્વપ્ન પડછાયા જેવું છે; પરંતુ અમે તેને તારી અઝિય્યત બદલ ફટકારીશું જેથી તે ફરીથી મુસલમાનોને હેરાન ન કરે."

#8 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( عَنِ الْفَضْلِ‌بْنِ‌إِسْمَاعِیلَ الْهَاشِمِیِّ عَنْ أَبِیهِ قَالَ سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (أَوْ أَبَاالْحَسَنِ (عَنِ امْرَأَهًٍْ زَنَتْ فَأَتَتْ بِوَلَدٍ وَ أَقَرَّتْ عِنْدَ إِمَامِ الْمُسْلِمِینَ بِأَنَّهَا زَانِیَهًٌْ وَ أَنَّ وَلَدَهَا ذَلِکَ مِنَ الزِّنَا فَأُقِیمَ عَلَیْهَا الْحَدُّ وَ أَنَّ ذَلِکَ الْوَلَدَ نَشَأَ حَتَّی صَارَ رَجُلًا فَافْتَرَی عَلَیْهِ رَجُلٌ هَلْ یُجْلَدُ مَنِ افْتَرَی عَلَیْهِ قَالَ یُجْلَدُ وَ لَا یُجْلَدُ قُلْتُ کَیْفَ یُجْلَدُ وَ لَا یُجْلَدُ قَالَ مَنْ قَالَ لَهُ یَا وَلَدَ الزِّنَا لَا یُجْلَدُ إِنَّمَا یُعَزَّرُ وَ هُوَ دُونَ الْحَدِّ وَ مَنْ قَالَ یَا ابْنَ الزَّانِیَهًِْ جُلِدَ الْحَدَّ تَامّاً قُلْتُ وَ کَیْفَ صَارَ هَکَذَا قَالَ لِأَنَّهُ إِذَا قَالَ یَا وَلَدَ الزِّنَا فَقَدْ صَدَقَ فِیهِ وَ إِذَا قَالَ یَا ابْنَ الزَّانِیَهًِْ جُلِدَ الْحَدَّ تَامّاً لِفِرْیَتِهِ عَلَیْهَا بَعْدَ إِظْهَارِ التَّوْبَهًِْ وَ إِقَامَهًِْ الْإِمَامِ عَلَیْهَا الْحَدَّ.

امام صادق ( اسماعیل هاشمی گوید: از امام صادق (در مورد زنی پرسیدم که زنا داده و فرزندی به دنیا آورده است و نزد حاکم مسلمانان اعتراف نموده که زناکار بوده و این فرزندش از زناست و مجازات شرعی بر آن زن جاری شده است. اکنون آن فرزند رشد کرده و مردی شده است و دیگری بر او افترا بسته؛ آیا کسی که بر او افترا بسته است (هشتاد) تازیانه می‌خورد؟ حضرت فرمود: «تازیانه می‌خورد و نمی‌خورد»! عرض کردم: «چگونه هم تازیانه می‌خورد و هم نمی‌خورد»؟! حضرت فرمود: «کسی که به او بگوید: «ای فرزندِ زنا» تازیانه نمی‌خورد و تنها تعزیر می‌شود که کمتر از حدّ (هشتاد تازیانه) است؛ و کسی که بگوید: «ای پسرِ مادر زناکار» هشتاد تازیانه را به‌طور کامل می‌خورد». عرض کردم: «چگونه [حکمش] چنین است»؟ فرمود: «چون زمانی‌که بگوید: «ای فرزند زنا» دراین‌مورد حقیقت را گفته است، و زمانی‌که بگوید: «ای پسرِ مادر زناکار» هشتاد تازیانه را به‌طور کامل می‌خورد چون پس از اینکه مادرش توبه نموده و حاکم مسلمانان، مجازات شرعی را بر او جاری ساخته است این شخص بر مادر او افترا بسته است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Isma'il al-Hashimi says: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about a woman who committed fornication and gave birth to a child, and confessed before the ruler of the Muslims that she was a fornicator and that this child of hers was born of fornication, and the legal punishment was carried out on her. Now that child has grown up and become a man, and another person has slandered him; does the one who has slandered him receive (eighty) lashes? The Imam said: "He receives lashes and does not receive lashes!" I said: "How does he both receive lashes and not receive lashes?!" The Imam said: "One who says to him: 'O child of fornication,' does not receive lashes and is only given ta'zir (a discretionary punishment), which is less than the hadd (eighty lashes); and one who says: 'O son of the fornicating woman,' receives the full eighty lashes." I said: "How is [the ruling] like this?" He said: "Because when he says: 'O child of fornication,' in this matter he has spoken the truth; and when he says: 'O son of the fornicating woman,' he receives the full eighty lashes because after his mother repented and the ruler of the Muslims carried out the legal punishment on her, this person has slandered his mother."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્માઈલ હાશમી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને એક એવી સ્ત્રી વિશે પૂછ્યું જેણે ઝિના કર્યો અને એક બાળક જન્માવ્યું, અને મુસલમાનોના હાકિમ પાસે એકરાર કર્યો કે તે ઝિનાકાર હતી અને આ તેનું બાળક ઝિનાથી છે, અને તે સ્ત્રી પર શરઈ સજા અમલમાં લવાઈ. હવે તે બાળક મોટું થઈ પુખ્ત વયનું થયું છે અને બીજા કોઈએ તેના પર આરોપ મૂક્યો છે; શું જેણે તેના પર આરોપ મૂક્યો છે તેને (એંસી) કોરડા મારવામાં આવે? હઝરતે ફરમાવ્યું: "કોરડા મારવામાં આવે છે અને નથી પણ મારવામાં આવતા!" મેં અરજ કરી: "કેવી રીતે તેને કોરડા મારવામાં આવે છે અને પણ નથી મારવામાં આવતા?!" હઝરતે ફરમાવ્યું: "જે તેને કહે: 'ઓ ઝિનાના સંતાન' તેને કોરડા મારવામાં આવતા નથી અને માત્ર તાઅઝીર (વિવેકાધીન સજા) આપવામાં આવે છે જે હદ (એંસી કોરડા) થી ઓછી છે; અને જે કહે: 'ઓ ઝિનાકાર માતાના દીકરા' તેને પૂરા એંસી કોરડા મારવામાં આવે છે." મેં અરજ કરી: "તેનો [હુકમ] આવો કેમ છે?" ફરમાવ્યું: "કારણ કે જ્યારે તે કહે: 'ઓ ઝિનાના સંતાન' ત્યારે તેણે આ બાબતમાં સાચી વાત કહી છે, અને જ્યારે તે કહે: 'ઓ ઝિનાકાર માતાના દીકરા' ત્યારે તેને પૂરા એંસી કોરડા મારવામાં આવે છે કારણ કે તેની માતાએ તૌબા કર્યા પછી અને મુસલમાનોના હાકિમે તેના પર શરઈ સજા અમલમાં મૂક્યા પછી આ શખ્સે તેની માતા પર આરોપ મૂક્યો છે."

#9 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

فقه الرّضا ( اعْلَمْ یَرْحَمُکَ اللَّهُ إِذَا قَذَفَ مُسْلِمٌ مُسْلِماً فَعَلَی الْقَاذِفِ ثَمَانُونَ جَلْدَهًًْ فَإِذَا قَذَفَ ذِمِّیٌّ مُسْلِماً جُلِدَ حَدَّیْنِ حَدّاً لِلْقَذْفِ وَ الْحَدُّ الْآخَرُ بِحُرْمَهًِْ الْإِسْلَامِ وَ إِذَا زَنَی الذِّمِّیُّ بِمُسْلِمَهًٍْ قُتِلَا جَمِیعاً.

فقه الرّضا ( خداوند تو را رحمت کند، بدان اگر مسلمان، مسلمانی دیگر را متّهم به زنا کند، بر تهمت‌زننده هشتاد تازیانه است و اگر کافر ذمّی مسلمانی را متّهم به زنا کند دو حدّ می‌خورد، یکی برای تهمت‌زدن و دیگری برای حرمت اسلام [که او آن حرمت را شکسته است] و اگر کافر ذمّی با زنی مسلمان زنا کند هر دو کشته می‌شوند.

Fiqh al-Rida (peace be upon him): May Allah have mercy on you, know that if a Muslim accuses another Muslim of fornication, upon the accuser is eighty lashes; and if a dhimmi disbeliever accuses a Muslim of fornication, he receives two hadd punishments — one for the accusation and the other for [violating] the sanctity of Islam [which he has broken]; and if a dhimmi disbeliever commits fornication with a Muslim woman, both are put to death.

ફિકહુર્રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તમારા પર રહેમ કરે, જાણો કે જો કોઈ મુસલમાન બીજા મુસલમાન પર ઝિનાનો આરોપ મૂકે તો આરોપ મૂકનાર પર એંસી કોરડા છે, અને જો ઝિમ્મી કાફિર કોઈ મુસલમાન પર ઝિનાનો આરોપ મૂકે તો તેને બે હદ મારવામાં આવે છે — એક આરોપ મૂકવા બદલ અને બીજી ઇસ્લામની હુરમત [જે તેણે તોડી છે તે] બદલ; અને જો ઝિમ્મી કાફિર કોઈ મુસલમાન સ્ત્રી સાથે ઝિના કરે તો બંનેને કત્લ કરવામાં આવે છે.

#10 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الباقر ( عَن زُرارهًَْ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (فِی رَجُلٍ قَالَ لِامْرَأَتِهِ مَا أَتَیْتِنِی وَ أَنْتِ عَذْرَاءُ قَالَ لَیْسَ عَلَیْهِ شَیْءٌ قَدْ تَذْهَبُ الْعُذْرَهًُْ مِنْ غَیْرِ‌جِمَاعٍ.

امام باقر ( زراره از امام باقر (درباره‌ی مردی که به همسرش گفت: «وقتی پیش من آمدی باکره نبودی»، سؤال کرد. آن حضرت فرمود: «بر مرد حدّی نیست زیرا گاهی پرده‌ی بکارت بدون جماع و عمل نزدیکی زائل می‌شود پس کلام مرد دلالت بر نسبت ناروا به زن ندارد تا حدّ بر او ثابت شود».

Imam Baqir (peace be upon him): Zurara asked Imam Baqir (peace be upon him) about a man who said to his wife: "When you came to me, you were not a virgin." The Imam said: "There is no hadd upon the man, because sometimes the hymen is lost without intercourse or the act of union, so the man's words do not necessarily attribute an improper accusation to the woman for the hadd to be established upon him."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારાએ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને એક એવા માણસ વિશે પૂછ્યું જેણે પોતાની પત્નીને કહ્યું: "જ્યારે તું મારી પાસે આવી ત્યારે તું કુંવારી ન હતી." તે હઝરતે ફરમાવ્યું: "તે માણસ પર કોઈ હદ નથી, કારણ કે ક્યારેક જિમાઅ અને સંભોગ કર્યા વગર પણ કૌમાર્ય-પડદો દૂર થઈ જાય છે, તેથી માણસના શબ્દો સ્ત્રી પર અયોગ્ય આરોપ મૂકવા પર દલાલત નથી કરતા કે તેના પર હદ સાબિત થાય."

#11 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ وَقَعَ عَلَی جَارِیَهًٍْ لِأُمِّهِ فَأَوْلَدَهَا فَقَذَفَ رَجُلٌ ابْنَهَا فَقَالَ یُضْرَبُ الْقَاذِفُ الْحَدَّ لِأَنَّهَا مُسْتَکْرَهَهًٌْ.

امام صادق ( از آن جناب سؤال شد: «مردی با کنیز مادرش نزدیکی کرده و او را صاحب فرزند نموده حال شخصی به فرزند کنیز نسبت ناروا می‌دهد حکمش چیست»؟ حضرت فرمود: «نسبت‌دهنده را باید حدّ زد زیرا کنیز مورد اکراه واقع شده و از روی میل اقدام به زنا نکرده است».

Imam Sadiq (peace be upon him): He was asked: "A man had intercourse with his mother's slave-girl and made her bear a child; now someone attributes an improper accusation to the slave-girl's son — what is the ruling?" The Imam said: "The accuser must be given the hadd, because the slave-girl was coerced and did not willingly engage in fornication."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તે હઝરતને પૂછવામાં આવ્યું: "એક માણસે પોતાની માતાની કનીઝ સાથે સંભોગ કર્યો અને તેને એક બાળકની માતા બનાવી; હવે કોઈ શખ્સ કનીઝના દીકરા પર અયોગ્ય આરોપ મૂકે છે તો તેનો હુકમ શું છે?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "આરોપ મૂકનારને હદ મારવી જોઈએ કારણ કે કનીઝ પર જબરદસ્તી કરાઈ હતી અને તેણે પોતાની મરજીથી ઝિના કર્યો ન હતો."

#12 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الباقر ( عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (فِی قَذْفِ مُحْصَنَهًٍْ حُرَّهًٍْ قَالَ یُجْلَدُ ثَمَانِینَ لِأَنَّهُ إِنَّمَا یُجْلَدُ بِحَقِّهَا.

امام باقر ( در مورد نسبت ناروا دادن به زن محصنه‌ی آزاد روایت شده که آن جناب فرمود: «نسبت‌دهنده را هشتاد تازیانه باید زد؛ زیرا این مقدار از تازیانه حقّ آن زن می‌باشد».

Imam Baqir (peace be upon him): Regarding the false accusation against a chaste free woman, it is narrated that his eminence said: "The accuser must be given eighty lashes, because this quantity of lashes is the right of that woman."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): પવિત્ર આઝાદ સ્ત્રી પર ખોટો આરોપ લગાવવા બાબતે રિવાયત થઈ છે કે તે બુઝુર્ગવારે ફરમાવ્યું: "આરોપ લગાવનારને એંસી કોરડા મારવા જોઈએ; કારણ કે આટલી માત્રામાં કોરડા તે સ્ત્રીનો હક છે."

#13 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( عَن أَبِی‌الْحَسَنِ الْحَذَّاءِ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (فَسَأَلَنِی رَجُلٌ فَقَالَ یَا أَبَاالْحَسَنِ (مَا فَعَلَ غَرِیمُکَ قُلْتُ ذَاکَ ابْنُ الْفَاعِلَهًِْ فَنَظَرَ إِلَیَّ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (نَظَراً شَدِیداً فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّهُ مَجُوسِیٌّ یَنْکِحُ أُمَّهُ وَ أُخْتَهُ قَالَ أَوَ لَیْسَ ذَلِکَ فِی دِینِهِمْ نِکَاحاً.

امام صادق ( ابوحسن حذّاء گوید: محضر مبارک امام صادق (بودم، مردی از من سؤال کرد و گفت: «غریم و بدهکارت چه کرد»؟ من گفتم: «ای پسر زن زانیه بدهکارم اوست، دراین‌هنگام امام صادق (نظر تندی به من فرمود». من عرض کردم: «فدایت شوم: این مرد زرتشتی بوده و با مادر و خواهر ازدواج می‌کند». حضرت فرمود: «مگر این نکاح در دین ایشان نیست»؟!

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu al-Hasan al-Hadhdha' said: I was in the presence of Imam Sadiq (peace be upon him) when a man asked me and said: "O Abu al-Hasan, what did your debtor do?" I said: "That son of an adulteress is the one who owes me." At that moment Imam Sadiq (peace be upon him) looked at me sharply. I said: "May I be your ransom, this man was a Zoroastrian and marries his mother and sister." His eminence said: "Is this marriage not [legitimate] in their religion?!"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબુલ હસન હઝ્ઝા કહે છે: હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની પવિત્ર હાજરીમાં હતો, એક માણસે મને પૂછ્યું અને કહ્યું: "તમારા દેવાદારે શું કર્યું?" મેં કહ્યું: "તે ઝિનાકાર સ્ત્રીનો દીકરો મારો દેવાદાર છે." આ સમયે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ મારી તરફ કડક નજરે જોયું. મેં અર્ઝ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, આ માણસ ઝરથુસ્તી હતો અને પોતાની મા અને બહેન સાથે લગ્ન કરે છે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "શું આ નિકાહ તેમના ધર્મમાં [જાયઝ] નથી?!"

#14 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

أمیرالمؤمنین ( لَیْسَ فِی کَلَامٍ قِصَاصٌ.

امام علی ( در سخن، مقابله به مثل وجود ندارد (یعنی اگر کسی به تو تهمتی زد و نسبت ناروایی داد، حقّ نداری مقابله به مثل کرده و تو نیز به او تهمتی بزنی).

Imam Ali (peace be upon him): In speech there is no retaliation in kind (meaning that if someone slanders you and makes a false accusation against you, you have no right to retaliate in kind and slander him in return).

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): વાણીમાં બદલો લેવો નથી (એટલે કે જો કોઈ તમારા પર તોહમત મૂકે અને ખોટો આરોપ લગાવે, તો તમને હક નથી કે તેની જેમ બદલો લઈને તમે પણ તેના પર તોહમત મૂકો).

#15 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الباقر ( عَن أَبِی‌بَصِیر عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (فِی امْرَأَهًٍْ قَذَفَتْ رَجُلًا قَالَ تُجْلَدُ ثَمَانِینَ جَلْدَهًًْ.

امام باقر ( ابوبصیر نقل می‌کند: امام باقر (درباره‌ی زنی که به مردی فحش داده بود، فرمود: «باید هشتاد تازیانه به او بزنند».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Basir narrates: Imam Baqir (peace be upon him), regarding a woman who had insulted a man, said: "She must be given eighty lashes."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબુ બસીર નકલ કરે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ એ સ્ત્રી બાબતે જેણે એક માણસને ગાળ આપી હતી, ફરમાવ્યું: "તેને એંસી કોરડા મારવા જોઈએ."

#16 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( لَوْ أُتِیتُ بِرَجُلٍ قَذَفَ عَبْداً مُسْلِماً بِالزِّنَا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْراً لَضَرَبْتُهُ الْحَدَّ حَدَّ الْحُرِّ إِلَّا سَوْطاً.

امام صادق ( اگر مردی را نزد من آرند که بنده‌ی مسلمان زرخریدی را به زنا قذف کرده باشد و ما از او جز خوبی چیزی ندیده باشیم همانا او را همان حدّ هشتاد تازیانه می‌زنم جز یکی.

Imam Sadiq (peace be upon him): If a man were brought to me who had accused a purchased Muslim slave of zina, and we had seen nothing but good from him, indeed I would give him the full hadd of a free person, the eighty lashes, except one lash.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જો મારી પાસે એવો માણસ લાવવામાં આવે જેણે કોઈ ખરીદેલા મુસલમાન ગુલામ પર ઝિનાનો આરોપ મૂક્યો હોય અને અમે તેનાથી ખૂબી સિવાય કંઈ જોયું ન હોય, તો ખરેખર હું તેને આઝાદ માણસનો હદ, એંસી કોરડા, એક કોરડા સિવાય મારીશ.

#17 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( إِذَا قَذَفَ الْعَبْدُ الْحُرَّ جُلِدَ ثَمَانِینَ وَ قَالَ هَذَا مِنْ حُقُوقِ النَّاس.

امام صادق ( و هرگاه بنده‌ای، فرد آزادی را قذف کند، بر او هشتاد تازیانه باید بزنند زیرا این از حقوق مردم است، [نه حقّ اللَّه].

Imam Sadiq (peace be upon him): Whenever a slave accuses a free person [of unchastity], eighty lashes must be struck upon him, for this is among the rights of the people, [not the right of Allah].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે કોઈ ગુલામ કોઈ આઝાદ વ્યક્તિ ઉપર [ઝિનાનો] આરોપ મૂકે, તો તેને એંસી કોરડા મારવા જોઈએ, કારણ કે આ લોકોના હકોમાંથી છે, [અલ્લાહનો હક નથી].

#18 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( إِذَا قَذَفَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فَقَالَ إِنَّکَ لَتَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ تَنْکِحُ الرِّجَالَ قَالَ یُجْلَدُ حَدَّ الْقَاذِفِ ثَمَانِینَ جَلْدَهًًْ.

امام صادق ( اگر مردی دیگری را متّهم ساخته و بگوید: تو کار قوم لوط را انجام می‌دهی و با مردان آمیزش می‌کنی! مجازات شرعیِ تهمت‌زننده که هشتاد تازیانه است بر او زده خواهد شد.

Imam Sadiq (peace be upon him): If a man accuses another and says: 'You do the deed of the people of Lut and have intercourse with men!' — the legal punishment of the accuser, which is eighty lashes, shall be inflicted upon him.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જો કોઈ પુરુષ બીજા ઉપર આરોપ મૂકે અને કહે: 'તું કૌમે લૂતનું કામ કરે છે અને પુરુષો સાથે સંભોગ કરે છે!' તો આરોપ મૂકનારની શરઈ સજા, જે એંસી કોરડા છે, તેના ઉપર મારવામાં આવશે.

#19 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( عَنْ أَبِی‌مَرْیَمَ الْأَنْصَارِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (عَنِ الْغُلَامِ لَمْ یَحْتَلِمْ یَقْذِفُ الرَّجُلَ هَلْ یُجْلَدُ قَالَ لَا وَ ذَاکَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا قَذَفَ الْغُلَامَ لَمْ یُجْلَدْ.

امام صادق ( ابومریم گوید: از امام باقر (پرسیدم: «آیا جوان نابالغی که به مردی نسبت ناروا داده است را حدّ می‌زنند»؟ حضرت فرمود: «خیر زیرا اگر آن مرد به این جوان نسبت ناروا می‌داد حدّ نمی‌خورد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Maryam said: I asked Imam Baqir (peace be upon him): 'Is an unmatured youth who has falsely accused a man given the hadd punishment?' The Imam said: 'No, for if that man had made a false accusation against this youth, he would not be flogged.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ મરયમ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: 'શું નાબાલિગ યુવાન કે જેણે કોઈ પુરુષ ઉપર ખોટો આરોપ મૂક્યો હોય તેને હદ મારવામાં આવે છે?' ઇમામે ફરમાવ્યું: 'ના, કારણ કે જો તે પુરુષ આ યુવાન ઉપર ખોટો આરોપ મૂકે તો પણ તેને હદ મારવામાં આવતી નથી.'

#20 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( فِی الرَّجُلِ یَقْذِفُ الصَّبِیَّهًَْ یُجْلَدُ قَالَ لَا حَتَّی تَبْلُغ.

امام صادق ( از امام صادق (درباره‌ی مردی سؤال شد که: «اگر به دختری نابالغ تهمت بزند، آیا باید تازیانه بخورد»؟ حضرت فرمود: «خیر، مگر آنکه بعد از بالغ شدنش به او تهمت بزند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Imam Sadiq (peace be upon him) was asked about a man: 'If he falsely accuses an unmatured girl, should he be flogged?' The Imam said: 'No, unless he accuses her after she has reached maturity.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને એક પુરુષ વિશે પૂછવામાં આવ્યું કે: 'જો તે નાબાલિગ છોકરી ઉપર આરોપ મૂકે, તો શું તેને કોરડા મારવા જોઈએ?' ઇમામે ફરમાવ્યું: 'ના, સિવાય કે તેના બાલિગ થયા પછી તેના ઉપર આરોપ મૂકે.'

#21 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( عَن أَبِی‌بَصِیرِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (عَنِ الرَّجُلِ یَقْذِفُ الْجَارِیَهًَْ الصَّغِیرَهًَْ فَقَالَ لَا یُجْلَدُ إِلَّا أَنْ تَکُونَ قَدْ أَدْرَکَتْ أَوْ قَارَبَتْ.

امام صادق ( ابوبصیر گوید: از امام صادق (درباره‌ی مردی که کنیز کم سنی را متّهم به زنا کند، پرسیدم که ایشان در جواب فرمود: «تازیانه نمی‌خورد، مگر آنکه کنیز به بلوغ رسیده یا در شرف بالغ‌شدن باشد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about a man who accuses a young slave-girl of zina, and he answered: 'He is not flogged, unless the slave-girl has reached maturity or is on the verge of reaching it.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને એવા પુરુષ વિશે પૂછ્યું જે નાની કનીઝ ઉપર ઝિનાનો આરોપ મૂકે, તો તેમણે જવાબમાં ફરમાવ્યું: 'તેને કોરડા મારવામાં આવતા નથી, સિવાય કે કનીઝ બાલિગ થઈ ગઈ હોય અથવા બાલિગ થવાની નજીક હોય.'

#22 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( فِی الرَّجُلِ یَقْذِفُ بِالزِّنَا قَالَ یُجْلَدُ هَذَا فِی کِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّهًِْ نَبِیِّهِ (.

امام صادق ( نقل شده که امام (درباره‌ی مردی که مرد دیگری را متّهم به زنا کند. فرمود: «براساس کتاب خدای متعال و سنّت پیامبر (باید تازیانه بخورد».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated that the Imam said, concerning a man who accuses another man of zina (fornication): "Based on the Book of Allah the Exalted and the Sunnah of the Prophet (peace be upon him and his family), he must be flogged."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): નકલ થયું છે કે ઇમામે એક એવા માણસ વિશે — જે બીજા માણસ પર ઝિના (વ્યભિચાર)નો આરોપ મૂકે — ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાની કિતાબ અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સુન્નત મુજબ તેને કોરડા મારવા જોઈએ."

#23 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الصّادق ( عَنْ جَمِیلِ‌بْنِ‌دَرَّاجٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ افْتَرَی عَلَی قَوْمٍ جَمَاعَهًًْ قَالَ إِنْ أَتَوْا بِهِ مُجْتَمِعِینَ ضُرِبَ حَدّاً وَاحِداً وَ إِنْ أَتَوْا بِهِ مُتَفَرِّقِینَ ضُرِبَ لِکُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ حَدّاً.

امام صادق ( جمیل‌بن‌درّاج گوید: از امام صادق (درباره‌ی مردی پرسیدم: «بر گروهی به‌طور جمعی افترا بسته است». حضرت فرمود: «اگر همه با هم او را [نزد حاکم یا امام] بیاورند یک‌بار حدّ (هشتاد تازیانه) می‌خورد و اگر جدا جدا او را بیاورند برای هریک از آنان یک حدّ می‌خورد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Jamil ibn Darraj said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about a man who slandered a group of people collectively. He said: "If they bring him [before the ruler or the Imam] all together, he receives the hadd (punishment of eighty lashes) once; and if they bring him separately, then for each one of them he receives a hadd."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જમીલ બિન દર્રાજ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને એક માણસ વિશે પૂછ્યું: "તેણે એક જૂથ પર સામૂહિક રીતે આરોપ મૂક્યો છે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "જો બધા સાથે મળીને તેને [હાકિમ કે ઇમામ પાસે] લાવે તો એક વાર હદ (એંસી કોરડા) મારવામાં આવશે, અને જો અલગ અલગ લાવે તો તેમાંના દરેક માટે એક હદ મારવામાં આવશે."

#24 قذف و رمی Slander and False Accusation કઝ્ફ અને રમી (આરોપ મૂકવો)

الرّضا ( حَرَّمَ اللَّهُ قَذْفَ الْمُحْصَنَاتِ لِمَا فِیهِ مِنْ إِفْسَادِ الْأَنْسَابِ وَ نَفْیِ الْوَلَدِ وَ إِبْطَالِ الْمَوَارِیثِ وَ تَرْکِ التَّرْبِیَهًِْ وَ ذَهَابِ الْمَعَارِفِ وَ مَا فِیهِ مِنَ الْمَسَاوِی وَ الْعِلَلِ الَّتِی تُؤَدِّی إِلَی فَسَادِ الْخَلْقِ.

امام رضا ( خداوند عزّوجلّ نسبت ناروا به زنان عفیف را حرام کرده زیرا در آن مفاسدی است به این شرح: فساد و تباه‌شدن انساب؛ نفی و سلب‌کردن فرزند از مادر؛ ابطال و از بین‌بردن مواریث؛ ترک تربیت فرزند؛ نابودشدن معارف و مساوی و شرور و علّت‌های دیگری که جملگی موجب فساد مخلوق می‌باشند.

Imam Rida (peace be upon him): Allah the Mighty and Majestic forbade accusing chaste women falsely because in it there are corruptions as follows: corruption and spoiling of lineages; denial and depriving the child from the mother; nullifying and destroying inheritances; abandoning the upbringing of the child; the loss of religious knowledge, evils, wrongs and other causes which all together bring about the corruption of creation.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે પાકદામન સ્ત્રીઓ પર ખોટો આરોપ મૂકવાને હરામ કર્યો છે, કારણ કે તેમાં આ પ્રમાણેના ફસાદ છે: વંશોનો ફસાદ અને બગાડ; સંતાનને માતાથી નકારી અને છીનવી લેવું; વારસાઓને બાતિલ કરવા અને નષ્ટ કરવા; સંતાનની તરબિયતને છોડી દેવી; મઆરિફ (જ્ઞાનો)નો નાશ, બુરાઈઓ, દુષ્કૃત્યો અને બીજા કારણો જે બધા મળીને મખલૂકના ફસાદનું કારણ બને છે.

#25 شهادت Martyrdom શહાદત

الصّادق ( عَنْ إِسْمَاعِیلَ‌بْنَ‌حَمَّادِ‌بْنِ‌أَبِی حَنِیفَهًَْ عَنْ أَبِیهِ حَمَّادٍ عَنْ أَبِیهِ أَبِی‌حَنِیفَهًَْ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (أَیُّهُمَا أَشَدُّ الزِّنَا أَمِ الْقَتْلُ قَالَ فَقَالَ الْقَتْلُ قَالَ فَقُلْتُ فَمَا بَالُ الْقَتْلِ جَازَ فِیهِ شَاهِدَانِ وَ لَا یَجُوزُ فِی الزِّنَا إِلَّا أَرْبَعَهًٌْ فَقَالَ لِی مَا عِنْدَکُمْ فِیهِ یَا أَبَاحَنِیفَهًَْ قَالَ قُلْتُ مَا عِنْدَنَا فِیهِ إِلَّا حَدِیثُ عُمَرَ إِنَّ اللَّهَ أَخْرَجَ فِی الشَّهَادَهًِْ کَلِمَتَیْنِ عَلَی الْعِبَادِ قَالَ قَالَ لَیْسَ کَذَلِکَ یَا أَبَاحَنِیفَهًَْ وَ لَکِنَّ الزِّنَا فِیهِ حَدَّانِ وَ لَا یَجُوزُ أَنْ یَشْهَدَ کُلُّ اثْنَیْنِ عَلَی وَاحِدٍ لِأَنَّ الرَّجُلَ وَ الْمَرْأَهًَْ جَمِیعاً عَلَیْهِمَا الْحَدُّ وَ الْقَتْلُ إِنَّمَا یُقَامُ الْحَدُّ عَلَی الْقَاتِلِ وَ یُدْفَعُ عَنِ الْمَقْتُولِ.

امام صادق ( حمّادبن‌ابوحنیفه از پدرش نقل می‌کند: محضر مبارک امام صادق (عرض کردم: «زنا شدیدتر است یا قتل نفس»؟ حضرت فرمود: «قتل». گفتم: «پس چرا در قتل دو شاهد کافی است ولی در زنا غیر از چهار شاهد، کفایت نمی‌کند»؟ حضرت به من فرمود: «ای ابوحنیفه دراین‌باره چه مأخذ و مدرکی شما دارید»؟ گفتم: «ما تنها حدیثی که داریم این خبر است که عمر گفت: خداوند در شهادت دو کلمه بر بندگان اظهار نموده است». حضرت فرمود: «ای ابوحنیفه این‌طور نیست ولی بدان‌که در زنا دو حدّ است (حدّی تعلّق به مرد داشته و حدّی دیگر متعلّق است به زن) و برای هرکدام دو شاهد منظور گردیده که مجموعاً چهار شاهد اعتبار شده، منتهی جایز نیست که چهار شاهد توزیع و تقسیم گشته و هردو نفر بر یک حدّ شهادت دهند زیرا مرد و زن جملگی یک حدّ دارند و به‌عبارت‌دیگر حدّ زنا اگرچه در واقع دو حدّ است ولی تشریعاً یک حدّ بسیطی است که مثبت آن شهادت چهار شاهد عادل می‌باشد و امّا در قتل یک حدّ است به‌حسب واقع و به ملاحظه شرع و آن حدّی است که با شهادت عدلین بر قاتل ثابت شده و از مقتول ساقط می‌گردد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hammad ibn Abu Hanifa narrates from his father: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "Which is more severe — zina or the killing of a soul?" He said: "Killing." I said: "Then why is it that in [a case of] killing two witnesses suffice, but in zina nothing less than four witnesses suffices?" He said to me: "O Abu Hanifa, what basis and source do you have in this matter?" I said: "The only hadith we have is this report, that Umar said: Allah has expressed in the testimony two words upon the servants." He said: "O Abu Hanifa, it is not so. But know that in zina there are two hadds (one hadd pertains to the man and another hadd pertains to the woman), and for each two witnesses are required, making a total of four witnesses. However, it is not permissible for the four witnesses to be split and divided so that two of them testify to one hadd, because the man and woman together have one hadd — in other words, although the hadd of zina is in reality two hadds, legally it is one simple hadd which is established by the testimony of four just witnesses. As for killing, it is one hadd both in reality and according to the sharia, and it is a hadd that is established against the killer by the testimony of two just witnesses and is dropped from the one killed."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હમ્માદ બિન અબૂ હનીફા પોતાના પિતાથી નકલ કરે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં અરજ કરી: "ઝિના વધુ કઠોર છે કે કત્લે નફ્સ (કોઈને મારી નાખવું)?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "કત્લ." મેં કહ્યું: "તો પછી કત્લમાં બે ગવાહ કાફી કેમ છે, પરંતુ ઝિનામાં ચાર ગવાહ સિવાય કાફી નથી?" હઝરતે મને ફરમાવ્યું: "ઓ અબૂ હનીફા! આ બાબતમાં તમારી પાસે શું આધાર અને પ્રમાણ છે?" મેં કહ્યું: "અમારી પાસે ફક્ત આ હદીસ છે કે ઉમરે કહ્યું: અલ્લાહે શહાદતમાં બંદાઓ પર બે શબ્દો પ્રગટ કર્યા છે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "ઓ અબૂ હનીફા! એવું નથી, પરંતુ જાણી લો કે ઝિનામાં બે હદ છે (એક હદ પુરુષ સાથે સંબંધિત છે અને બીજી હદ સ્ત્રી સાથે સંબંધિત છે) અને દરેક માટે બે ગવાહ નિર્ધારિત છે જે કુલ મળીને ચાર ગવાહ થાય છે. પરંતુ એ જાઈઝ નથી કે ચાર ગવાહને વહેંચી અને વિભાજિત કરવામાં આવે અને બે-બે લોકો એક હદ પર ગવાહી આપે, કારણ કે પુરુષ અને સ્ત્રી બંનેની એક જ હદ છે, બીજા શબ્દોમાં ઝિનાની હદ ભલે વાસ્તવમાં બે હદ હોય, પરંતુ શરીઅતના દૃષ્ટિકોણથી તે એક સાદી હદ છે જે ચાર આદિલ ગવાહોની ગવાહીથી સાબિત થાય છે. જ્યારે કત્લમાં વાસ્તવમાં અને શરીઅત મુજબ એક જ હદ છે, અને તે એવી હદ છે જે બે આદિલ ગવાહોની ગવાહીથી કાતિલ પર સાબિત થાય છે અને મકતૂલ ઉપરથી સાકિત થઈ જાય છે."

#26 آن‌ها همان فاسقانند They are the transgressors તેઓ જ ફાસિક છે

الباقر ( نَزَلَ بِالْمَدِینَهًِْ وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ إِلَّا الَّذِینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مَا کَانَ مُقِیماً عَلَی الْفِرْیَهًِْ مِنْ أَنْ یُسَمَّی بِالْإِیمَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَ فَمَنْ کانَ مُؤْمِناً کَمَنْ کانَ فاسِقاً لا یَسْتَوُونَ وَ جَعَلَهُ اللَّهُ مُنَافِقاً قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ الْمُنافِقِینَ هُمُ الْفاسِقُونَ وَ جَعَلَهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ أَوْلِیَاءِ إِبْلِیسَ قَالَ إِلَّا إِبْلِیسَ کانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ وَ جَعَلَهُ مَلْعُوناً فَقَالَ إِنَّ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَیْدِیهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما کانُوا یَعْمَلُونَ وَ لَیْسَتْ تَشْهَدُ الْجَوَارِحُ عَلَی مُؤْمِنٍ إِنَّمَا تَشْهَدُ عَلَی مَنْ حَقَّتْ عَلَیْهِ کَلِمَهًُْ الْعَذَابِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَیُعْطَی کِتَابَهُ بِیَمِینِهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَأَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمِینِهِ فَأُولئِکَ یَقْرَؤُنَ کِتابَهُمْ وَ لا یُظْلَمُونَ فَتِیلا.

امام باقر ( این آیه: وَ الَّذینَ یَرْمُونَ الْمحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ، إِلاَّ الَّذینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحیمٌ در مدینه نازل شد؛ خداوند آن را که افتراءزننده است از اینکه مؤمن بنامد، کنار دانسته است و فرموده است: آیا کسی که مؤمن است چون کسی باشد که کافر است برابر نباشند. ( سجده/۱۸ ) و خدا او را منافق دانسته و فرموده: به‌راستی منافقان همان فاسقانند. ( توبه/۶۷ ) و خدای عزّوجلّ او را از دوستان ابلیس مقرّر کرده و فرموده است: جز ابلیس که بوده است از جن و فاسق شده نسبت به امر پروردگارش. ( کهف/۵۰ ) و او را ملعون ساخته و فرموده است: کسانی که زنان پاکدامن و بی‌خبر [از هرگونه آلودگی] و مؤمن را متّهم می‌سازند، در دنیا و آخرت از رحمت الهی بدورند و عذاب بزرگی برای آنهاست. در آن روز زبان‌ها و دست‌ها و پاهایشان برضدّ آن‌ها به اعمالی که مرتکب می‌شدند گواهی می‌دهد!. ( نور/۲۴۲۳ ) جوارح برعلیه مؤمن گواهی نمی‌دهند و همانا برعلیه آنکه کلمه‌ی عذاب بر او ثابت شده، گواهی می‌دهند. و امّا مؤمن نامه‌ی عملش به دست راستش داده می‌شود و خدای عزّوجلّ می‌فرماید: کسانی که نامه‌ی عملشان به دست راستشان داده شود، آن را [با شادی و سرور] می‌خوانند و به‌قدر رشته شکاف هسته‌ی خرمایی به آنان ستم نمی‌شود!. ( اسراء/۷۱ )

Imam Baqir (peace be upon him): This verse — وَ الَّذینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ، إِلاَّ الَّذینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحیمٌ [And those who accuse chaste women and then do not bring four witnesses, flog them with eighty lashes and never accept any testimony from them; and it is they who are the transgressors — except those who repent after that and reform, for indeed Allah is Forgiving, Merciful] — was revealed in Madinah. Allah has set aside the one who is a false accuser from being called a believer, and has said: "Is one who is a believer like one who is a disbeliever? They are not equal." (Sajdah 32:18) And Allah has counted him as a hypocrite and said: "Indeed the hypocrites are the transgressors." (Tawbah 9:67) And Allah, the Mighty and Majestic, has appointed him among the friends of Iblis and said: "Except for Iblis, who was of the jinn and transgressed against the command of his Lord." (Kahf 18:50) And He has made him accursed and said: "Those who accuse chaste, unaware [of any impurity] and believing women are far from divine mercy in this world and the Hereafter, and for them is a great punishment. On that day their tongues and their hands and their feet shall testify against them concerning the deeds they used to commit." (Nur 24:23-24) The limbs do not testify against a believer; indeed they testify only against the one upon whom the word of punishment has been established. As for the believer, his book of deeds is given into his right hand, and Allah, the Mighty and Majestic, says: "Those whose book of deeds is given into their right hand, they shall read it [with joy and delight], and they will not be wronged in the least, not even by the thread of a date-stone." (Isra 17:71)

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ આયત — وَ الَّذینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ، إِلاَّ الَّذینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحیمٌ [અને જે લોકો પવિત્ર સ્ત્રીઓ પર આરોપ મૂકે અને પછી ચાર સાક્ષી ન લાવે, તો તેમને એંસી કોરડા મારો અને તેમની સાક્ષી ક્યારેય કબૂલ ન કરો; અને તેઓ જ ફાસિક છે — સિવાય તે લોકોના જેમણે તે પછી તૌબા કરી અને સુધારો કર્યો, તો ખરેખર અલ્લાહ માફ કરનાર, દયાળુ છે] — મદીનામાં નાઝિલ થઈ. અલ્લાહે જે વ્યક્તિ ખોટો આરોપ મૂકનાર છે તેને મોમિન કહેવડાવવાથી અલગ ગણ્યો છે અને ફરમાવ્યું છે: "શું જે મોમિન છે તે તેના જેવો હોય જે કાફિર છે? તેઓ સમાન નથી." (સજદહ/૧૮) અને અલ્લાહે તેને મુનાફિક ગણ્યો છે અને ફરમાવ્યું: "ખરેખર મુનાફિકો જ ફાસિક છે." (તૌબા/૬૭) અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તેને ઇબ્લીસના મિત્રોમાં નિર્ધારિત કર્યો છે અને ફરમાવ્યું છે: "સિવાય ઇબ્લીસના, જે જિન્નમાંથી હતો અને પોતાના પરવરદિગારના હુકમથી ફાસિક બન્યો." (કહફ/૫૦) અને તેને મલ્ઊન બનાવ્યો છે અને ફરમાવ્યું છે: "જે લોકો પવિત્ર, બેખબર [દરેક પ્રકારની અશુદ્ધિથી] અને મોમિન સ્ત્રીઓ પર આરોપ મૂકે છે, તેઓ દુનિયા અને આખિરતમાં અલ્લાહની રહમતથી દૂર છે અને તેમના માટે મોટો અઝાબ છે. તે દિવસે તેમની જીભો અને હાથો અને પગો તેમની વિરુદ્ધ તેઓ જે અમલો કરતા હતા તેની ગવાહી આપશે!" (નૂર/૨૩-૨૪) અવયવો મોમિનની વિરુદ્ધ ગવાહી આપતા નથી અને ખરેખર તેઓ તેની વિરુદ્ધ ગવાહી આપે છે જેના પર અઝાબનો શબ્દ સાબિત થઈ ચૂક્યો છે. અને મોમિનનું અમલનામું તેના જમણા હાથમાં આપવામાં આવે છે અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: "જે લોકોનું અમલનામું તેમના જમણા હાથમાં આપવામાં આવશે, તેઓ તેને [આનંદ અને ખુશીથી] વાંચશે અને ખજૂરના ઠળિયાની તિરાડના તાંતણા બરાબર પણ તેમના પર જુલ્મ થશે નહીં!" (ઇસરા/૭૧)