الباقر ( إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ الْکَافِرِ قَالَ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ (انْطَلِقْ أَنْتَ وَ أَعْوَانُکَ إِلَی عَدُوِّی فَیَجِیئُهُ مَلَکُ الْمَوْتِ (بِوَجْهٍ کَرِیهٍ کَالِح فَیَضْرِبُهُ بِالسَّفُّودِ ضَرْبَهًًْ فَلَا یَبْقَی مِنْهُ شُعْبَهًٌْ إِلَّا أَنْشَبَهَا فِی کُلِّ عِرْقٍ وَ مَفْصِلٍ ثُمَّ یَجْذِبُهُ جَذْبَهًًْ فَیَسُلُّ رُوحَهُ مِنْ قَدَمَیْهِ بَسْطاً فَإِذَا بَلَغَتِ الرُّکْبَتَیْنِ أَمَرَ أَعْوَانَهُ فَأَکَبُّوا عَلَیْهِ بِالسِّیَاطِ ضَرْباً ثُمَّ یَرْفَعُهُ عَنْهُ فَیُذِیقُهُ سَکَرَاتِهِ وَ غَمَرَاتِهِ قَبْلَ خُرُوجِهَا کَأَنَّمَا ضُرِبَ بِأَلْفِ سَیْفٍ فَلَوْ کَانَ لَهُ قُوَّهًُْ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَاشْتَکَی کُلُّ عِرْقٍ مِنْهُ عَلَی حِیَالِهِ بِمَنْزِلَهًْ سَفُّودٍ کَثِیرِ الشُّعَبِ أُلْقِیَ عَلَی صُوفٍ مُبْتَلٍّ ثُمَّ یَطُوفُهُ {یُدَارُ فِیهِ} فَلَمْ یَأْتِ عَلَی شَیْءٍ إِلَّا انْتَزَعَهُ کَذَلِکَ خُرُوجُ نَفْسِ الْکَافِرِ مِنْ عِرْقٍ وَ عُضْوٍ وَ مَفْصِلٍ وَ شَعْرَهًٍْ فَإِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ضَرَبَتِ الملائکهًْ وَجْهَهُ وَ دُبُرَهُ وَ قِیلَ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الْحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ یَوْمَ یَرَوْنَ الملائکة لا بُشْری یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ وَ یَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً فَیَقُولُونَ حَرَاماً عَلَیْکُمُ الْجَنَّهًُْ مُحَرَّماً وَ قَالَ یَخْرُجُ رُوحُه.
امام باقر ( وقتی خدا اراده‌ی گرفتن جان کافر را می‌کند، به عزرائیل می‌گوید: «با یاران خود به‌سوی دشمن من بروید، عزرائیل با چهره‌ای زشت و عبوس بر کافر وارد می‌شود، و با میله‌ی آهنین چنان ضربه‌ای به او می‌زند که همه‌ی گوشت و استخوان‌ها به هم پیچیده می‌شود. آنگاه او را به حال اوّلش برمی‌گرداند و روحش را به آرامی از پاها خارج می‌کند تا به زانوها برسد، دراین‌هنگام عزرائیل به همراهان خود می‌گوید، او را به زمین افکنید و بزنید، سپس او را بلند می‌کنند و سختی‌ها و گرفتاری‌های مرگ را که برابری می‌کند با ضربات هزار شمشیر به او می‌چشانند تا جان دهد، که حتّی اگر توان هزار جن و انس را داشته باشد در مقابل ضرباتی که به او می‌زنند، تمام رگ‌ها و وجودش همچون پشتم خیس در مقابل سیخ‌های چند شاخه جمع می‌گردد. جان کافر اینگونه از رگ‌ها و استخوان‌ها، مفاصل و موها گرفته می‌شود. و همین‌که جان به گلوگاه برسد فرشتگان برصورت و پشت او می‌زنند و می‌گویند: جان خویش بیرون کنید، امروز شما را به عذابی خوارکننده عذاب می‌کنند و این به کیفر آن است که درباره‌ی خدا به ناحق سخن گفتید و از آیات او سرپیچی می‌کردید. ( انعام/۹۳ ) به خاطر همین است که خداوند می‌فرماید: یَوْمَ یَرَوْنَ َ المَلائِکَةَ لا بُشْری یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ وَ یَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً فرشتگان می‌گویند: «بهشت بر شما حرام گشته آنگاه روح آنان را از بدن خارج می‌کنند».
Imam Baqir (peace be upon him): When Allah wills to take the soul of the disbeliever, He says to Azrael: "Go with your helpers to My enemy." Azrael comes upon the disbeliever with an ugly and scowling face, and strikes him with an iron rod such a blow that all his flesh and bones become entangled together. Then he returns him to his original state and slowly extracts his soul from his feet until it reaches the knees. At this point Azrael says to his companions: throw him down and strike him. Then they raise him up and make him taste the hardships and agonies of death, equal to the strikes of a thousand swords, until he gives up his soul — such that even if he had the strength of a thousand jinn and men, against the strikes given to him, all his veins and his entire being would gather together like wet wool against multi-branched spikes. The soul of the disbeliever is thus taken out from veins, bones, joints and hairs. And when the soul reaches the throat, the angels strike upon his face and back, and say: "Give up your souls; today you shall be punished with a humiliating chastisement, and this is the recompense for what you used to say against Allah untruthfully, and for having been arrogant against His signs." (Al-An'am/93) It is for this reason that Allah says: یَوْمَ یَرَوْنَ الْمَلَائِکَةَ لَا بُشْرَی یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ وَ یَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً [On the day when they shall see the angels, there shall be no joy on that day for the guilty, and they shall say: It is a forbidden thing totally prohibited]. The angels say: "Paradise is forbidden upon you," then they extract their souls from their bodies.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહ કાફિરની જાન લેવાનો ઇરાદો કરે છે, ત્યારે અઝરાઈલને કહે છે: "તારા સાથીઓ સાથે મારા દુશ્મન તરફ જાવ." અઝરાઈલ કુરૂપ અને ગુસ્સાભર્યા ચહેરા સાથે કાફિર પર દાખલ થાય છે, અને લોઢાના સળિયાથી તેને એવો ફટકો મારે છે કે તેનું બધું માંસ અને હાડકાં એકબીજામાં ગૂંથાઈ જાય છે. પછી તેને પહેલાની હાલતમાં પરત ફેરવે છે અને તેના રૂહને ધીમેથી પગોથી બહાર કાઢે છે ત્યાં સુધી કે ઘૂંટણ સુધી પહોંચે. આ સમયે અઝરાઈલ પોતાના સાથીઓને કહે છે, તેને જમીન પર ફેંકી દો અને મારો, પછી તેને ઉપાડે છે અને મોતની મુશ્કેલીઓ અને તકલીફો જે હજાર તલવારોના ફટકાની બરાબર છે, તેને ચખાડે છે ત્યાં સુધી કે તે જાન આપી દે, અને એવું કે અગર તેની પાસે હજાર જિન અને ઇન્સાનની તાકાત હોય તો પણ, જે ફટકા તેને પડે છે તેની સામે, તેની બધી નસો અને તેનું અસ્તિત્વ ભીના ઊન જેવું અનેક-શાખાવાળા સળિયાઓ સામે એકઠું થઈ જાય છે. કાફિરની જાન આ રીતે નસો, હાડકાં, સાંધા અને વાળોમાંથી લેવામાં આવે છે. અને જેવી જ જાન ગળા સુધી પહોંચે છે ફરિશ્તાઓ તેના ચહેરા અને પીઠ પર મારે છે અને કહે છે: તમારી જાન બહાર કાઢો, આજે તમને ખ્વાર કરનારા અઝાબથી અઝાબ આપવામાં આવશે અને આ તેની સજા છે કે અલ્લાહ વિશે તમે ખોટી વાત કરી અને તેની આયતોથી સરકશી કરતા હતા. (અન્આમ/૯૩) આ કારણથી અલ્લાહ ફરમાવે છે: یَوْمَ یَرَوْنَ الْمَلَائِکَةَ لَا بُشْرَی یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ وَ یَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً [જે દિવસે તેઓ ફરિશ્તાઓને જોશે, તે દિવસે ગુનેગારો માટે કોઈ ખુશખબરી નહીં હોય, અને તેઓ કહેશે: આ સંપૂર્ણપણે હરામ કરાયેલી વસ્તુ છે]. ફરિશ્તાઓ કહે છે: "જન્નત તમારા પર હરામ કરી દેવામાં આવી છે પછી તેમના રૂહને શરીરમાંથી બહાર કાઢી લે છે."