Tafsir Ahl al-Bayt تفسیر اهل بیت علیهم السلام
Surah 25

سورة الفرقان

Al Furqan

સૂરએ ફૂરકાન
77 verses Makki Verses 21–30 of 77
25:21
وَ قالَ الَّذينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الملائكة أَوْ نَرى رَبَّنا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا في أَنْفُسِهِمْ وَ عَتَوْا عُتُوًّا كَبيراً

و كسانى كه ايمان به لقاى ما [و روز رستاخيز]، ندارند گفتند: «چرا فرشتگان بر ما نازل نشدند و يا پروردگارمان را با چشم نمى‌بينيم»؟! آن‌ها تكبّر ورزيدند و طغيان بزرگى كردند!

And those who do not hope for Our meeting, say: Why have not angels been sent down upon us, or (why) do we not see our Lord? Now certainly they are too proud of themselves and have revolted in great revolt.

અને જેઓ અમારી મુલાકાતની ઉમ્મીદ રાખતા નથી તેઓ કહે છે કે અમારા પર ફરિશ્તા કેમ નાઝિલ કરવામાં આવ્યા નથી ? અથવા અમે ખુદાને કેમ જોતા નથી ? ખરેજ તેઓ મગરૂર બની ગયા છે અને હદ ઉપરાંતની સરકશી કરી રહ્યા છે.

25:22
يَوْمَ يَرَوْنَ المَلَائِكَةَ لا بُشْرى يَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمينَ وَ يَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً

[آن‌ها فرشتگان را خواهند ديد، امّا] روزى كه فرشتگان را مى‌بينند، [در آن] روز هيچ بشارتى براى مجرمان نخواهد بود [بلكه روز مجازات و كيفر آنان است]؛ و مى‌گويند: «ما را امان دهيد، ما را معاف داريد». [امّا سودى ندارد].

On the day when they shall see the angels, there shall be no joy on that day for the guilty, and they shall say: It is a forbidden thing totally prohibited.

જે દિવસે તેઓ ફરિશ્તાઓને જોશે તે દિવસે મુજરીમો માટે કોઇ ખુશખબર નહિ હોય, અને ફરિશ્તાઓ કહેશે (જન્નતની તમને) મનાઇ (છે).

25:23
وَ قَدِمْنا إِلى ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً

و ما به‌ سراغ اعمالى كه انجام داده‌اند مى‌رويم، و همه را همچون غبارى پراكنده [در هوا] قرار مى‌دهيم.

And We will proceed to what they have done of deeds, so We shall render them as scattered floating dust.

અને જે આમાલ તેમણે કર્યા હશે તેની તરફ અમે ઘ્યાન આપીશું, પછી અમે તે (આમાલ)ને વિખરાએલા રજકણો જેવા કરી નાખીશું.

25:24
أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقيلاً

بهشتيان در آن روز بهترين جايگاه و نيكوترين استراحتگاه را دارند.

The dwellers of the garden shall on that day be in a better abiding-place and a better resting-place.

તે દિવસે જન્નતીઓ માટે સારામાં સારા ઘરો હશે અને ઉમદા આરામ કરવાની જગ્યા હશે.

25:25
وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَ نُزِّلَ الملائكة تَنْزيلاً

و [همان] روزى كه آسمان با ابرها شكافته مى‌شود، و فرشتگان پى‌در‌پى نازل مى‌گردند.

And on the day when the heaven shall burst asunder with the clouds, and the angels shall be sent down descending (in ranks).

અને તે દિવસે આસમાન વાદળો સાથે ફાટી જશે અને ફરિશ્તાઓના ટોળે ટોળા નાઝિલ કરવામાં આવશે.

25:26
الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ وَ كانَ يَوْماً عَلَى الْكافِرينَ عَسيراً

حكومت در آن روز از آنِ خداوند رحمان است؛ وآن روز، روز سختى براى كافران خواهد بود!

The kingdom on that day shall rightly belong to the Beneficent Allah, and a hard day shall it be for the unbelievers.

અને તે દિવસે ખરી હુકુમત રહેમાન (અલ્લાહ)ની હશે; અને તે દિવસ નાસ્તિકો માટે ખૂબ જ સખ્ત હશે.

25:27
وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبيلاً

روزى كه ستمكار دستان خود را [از شدّت حسرت] به دندان مى‌گزد و مى‌گويد: «اى كاش با رسول [خدا] راهى برگزيده بودم»!

And the day when the unjust one shall bite his hands saying: O! would that I had taken a way with the Apostle

અને તે દિવસે ઝાલિમ (અફસોસમાં) પોતાના બંને હાથો પર બટકા ભરશે અને કહેશે કે કદાચ મેં રસૂલની સાથેનો રસ્તો* ઇખ્તીયાર કર્યો હોત!

25:28
يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلاً

اى واى بر من، كاش فلان [شخص گمراه] را به دوستى انتخاب نكرده بودم!

O woe is me! would that I had not taken such a one for a friend!

અને કહેશે કે હાય અફસોસ, મેં ફલાણાને મારો દોસ્ત બનાવ્યો ન હોત !

25:29
لَقَدْ أَضَلَّني عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَني وَ كانَ الشَّيْطانُ لِلْإِنْسانِ خَذُولاً

او مرا از يادآورى [حق] گمراه ساخت بعد از آنكه [ياد حق] به‌سراغ من آمده بود». و شيطان هميشه انسان را تنها و بى‌ياور مى‌گذارد.

Certainly he led me astray from the reminder after it had come to me; and the Shaitan fails to aid man.

તેણે ઝિક્ર (કુરઆન) આવી ગયા પછી મને ગુમરાહ કરી દીધો, અને શયતાન ઇન્સાનનો સાથ મૂકી દેનાર જ છે.

25:30
وَ قالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً

و پيامبر عرضه داشت: «پروردگارا! قوم من قرآن را متروك ساختند».

And the Apostle cried out: O my Lord! surely my people have treated this Quran as a forsaken thing.

અને તે વખતે રસૂલ ફરમાવશે કે અય મારા પરવરદિગાર ! ખરેખર મારી કોમે આ કુરઆનને નઝર અંદાઝ કરી દીધું.

← Surah 24 Surah 26 →