الکاظم ( دَخَلَ مُوسَی‌بْنُ‌جَعْفَرٍ (بَعْضَ قُرَی الشَّامِ مُتَنَکِّراً هَارِباً فَوَقَعَ فِی غَارٍ وَ فِیهِ رَاهِبٌ یَعِظُ فِی کُلِّ سَنَهًٍْ یَوْماً فَلَمَّا رَآهُ الرَّاهِبُ دَخَلَهُ مِنْهُ هَیْبَهًٌْ فَقَالَ یَا هَذَا أَنْتَ غَرِیبٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ مِنَّا أَوْ عَلَیْنَا قَالَ لَسْتُ مِنْکُمْ قَالَ أَنْتَ مِنَ الْأُمَّهًْ الْمَرْحُومَهًْ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَ فَمِنْ عُلَمَائِهِمْ أَنْتَ أَمْ مِنْ جُهَّالِهِمْ قَالَ لَسْتُ مِنْ جُهَّالِهِمْ فَقَالَ کَیْفَ طُوبَی أَصْلُهَا فِی دَارِ عِیسَی (وَ عِنْدَکُمْ فِی دَارِ مُحَمَّدٍ (وَ أَغْصَانُهَا فِی کُلِّ دَارٍ فَقَالَ (الشَّمْسُ قَدْ وَصَلَ ضَوْؤُهَا إِلَی کُلِّ مَکَانٍ وَ کُلِّ مَوْضِعٍ وَ هِیَ فِی السَّمَاءِ قَالَ وَ فِی الْجَنَّهًْ لَا یَنْفَدُ طَعَامُهَا وَ إِنْ أَکَلُوا مِنْهُ وَ لَا یَنْقُصُ مِنْهُ شَیْءٌ قَالَ السِّرَاجُ فِی الدُّنْیَا یُقْتَبَسُ مِنْهُ وَ لَا یَنْقُصُ مِنْهُ شَیْءٌ قَالَ وَ فِی الْجَنَّهًْ ظِلٌّ مَمْدُودٌ فَقَالَ الْوَقْتُ الَّذِی قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ کُلُّهَا ظِلٌّ مَمْدُودٌ قَوْلُهُ أَلَمْ تَرَ إِلی رَبِّکَ کَیْفَ مَدَّ الظِّل.
امام کاظم ( امام کاظم (به‌طور ناشناس درحالی‌که از حکومت وقت گریزان بود، وارد یکی از دهات شام شد، به در غاری که در آنجا راهبی بود، و هر سال یک روز پیروان خود را موعظه می‌کرد، رسید همین‌که چشم راهب به امام کاظم (افتاد هیبتی از آن آقا بر دل او وارد شد، و گفت: «شما غریب هستید»؟ فرمود: «آری». گفت: «از ملّت ما هستید یا از غیر ما». فرمود: «از شما نیستم» راهب پرسید: «تو از امّت مرحومه (امّت محمّد () هستی»؟ فرمود: «بلی». گفت: «از نادانان آن‌ها هستی یا از دانشمندانشان»؟ فرمود: «از نادانان نیستم»؟ ... گفت: «چطور می‌شود که درخت طوبی ریشه‌اش در خانه‌ی عیسی (و به عقیده‌ی شما در خانه‌ی حضرت محمّد (است و شاخه‌های آن در تمام خانه‌هاست»؟. فرمود: «مانند خورشید است که نورش همه‌جا هست و تمام مکان‌ها را فرا می‌گیرد، با اینکه خودش در آسمان است». گفت: «چطور می‌شود که میوه‌ها و غذاهای بهشتی را هرچه بخورند؛ نه تمام می‌شود و نه کم می‌گردد»؟ فرمود: «مانند چراغ است که هرچه از آن چراغ‌های دیگر را روشن کنند نور آن کم نمی‌شود». گفت: «در بهشت سایه‌ای گسترده هست»؟ فرمود: «قبل از طلوع آفتاب تمام بهشت در سایه‌ای گسترده است و این آیه‌ی قرآن اشاره به آن است: أَ لَمْ تَرَ إِلی رَبِّکَ کَیْفَ مَدَّ الظِّلَّ».
Imam Kazim (peace be upon him): Imam Kazim (peace be upon him), while incognito and fleeing from the government of the time, entered one of the villages of Syria. He reached the entrance of a cave in which there was a monk who once every year would preach to his followers. As soon as the monk's eye fell upon Imam Kazim (peace be upon him), an awe of that master entered his heart, and he said: "Are you a stranger?" He replied: "Yes." He said: "Are you from our community or from another?" He replied: "I am not from you." The monk asked: "Are you from the ummah shown mercy (the ummah of Muhammad — peace be upon him and his family)?" He replied: "Yes." He said: "Are you from their ignorant ones or from their learned ones?" He replied: "I am not from the ignorant." ... He said: "How is it that the tree of Tuba has its root in the house of Isa (peace be upon him) — and in your belief, in the house of Muhammad (peace be upon him and his family) — while its branches are in every house?" He said: "It is like the sun whose light is everywhere and fills every place, while it itself is in the sky." He said: "How is it that the fruits and foods of Paradise, however much they are eaten, neither finish nor decrease?" He said: "It is like a lamp — however many other lamps are lit from it, its light is not diminished." He said: "In Paradise is there an extended shade?" He said: "Before the rising of the sun, the whole of Paradise is in an extended shade, and this verse of the Qur'an refers to it: أَ لَمْ تَرَ إِلی رَبِّکَ کَیْفَ مَدَّ الظِّلَّ [Have you not considered your Lord, how He extends the shade?]."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ) અજ્ઞાત રીતે, જ્યારે તે વખતની હકૂમતથી ભાગી રહ્યા હતા, શામના એક ગામમાં દાખલ થયા, અને એક ગુફાના દ્વાર પર પહોંચ્યા જ્યાં એક રાહિબ (સાધુ) હતો જે દર વર્ષે એક દિવસ પોતાના અનુયાયીઓને ઉપદેશ આપતો હતો. જેવી રાહિબની નજર ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ) પર પડી, તે આકાની હયબત તેના દિલમાં પ્રવેશી, અને તેણે કહ્યું: "શું તમે અજાણ્યા છો?" તેમણે ફરમાવ્યું: "હા." તેણે કહ્યું: "અમારી કૌમમાંથી છો કે બીજામાંથી?" તેમણે ફરમાવ્યું: "તમારામાંથી નથી." રાહિબે પૂછ્યું: "શું તમે ઉમ્મતે મરહૂમા (મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મત)માંથી છો?" તેમણે ફરમાવ્યું: "હા." તેણે કહ્યું: "તેમના જાહિલોમાંથી છો કે તેમના આલિમોમાંથી?" તેમણે ફરમાવ્યું: "જાહિલોમાંથી નથી." ... તેણે કહ્યું: "એવું કેમ છે કે તૂબા વૃક્ષની જડ ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરમાં છે — અને તમારી માન્યતા મુજબ, હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ઘરમાં છે — અને તેની ડાળીઓ બધા ઘરોમાં છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "એ સૂરજ જેવું છે કે જેનું નૂર દરેક જગ્યાએ છે અને બધા સ્થળોને આવરી લે છે, જ્યારે તે પોતે આકાશમાં છે." તેણે કહ્યું: "એવું કેમ છે કે જન્નતના ફળો અને ભોજનો જેટલા ખાય; ન તો પૂરા થાય છે અને ન ઓછા થાય છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "એ દીવા જેવું છે કે તેમાંથી બીજા દીવાઓ જેટલા સળગાવે, તેનું નૂર ઓછું થતું નથી." તેણે કહ્યું: "શું જન્નતમાં ફેલાયેલી છાયા છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "સૂરજ ઉગતા પહેલા આખી જન્નત ફેલાયેલી છાયામાં હોય છે, અને કુર્આનની આ આયત તેનો સંકેત આપે છે: أَ لَمْ تَرَ إِلی رَبِّکَ کَیْفَ مَدَّ الظِّلَّ [શું તમે તમારા રબને જોયા નથી કે તેમણે કેવી રીતે છાયાને ફેલાવી?]."