الرّسول ( خَرَجَ النَّبِیُّ (لِلِاسْتِسْقَاء ... اللَّهُمَّ اسْقِنَا غَیْثاً مُغِیثاً وَ حَیًا رَبِیعاً وَجْداً طَبَقاً غَدَقاً مُغْدِقاً مُونِقاً عَامّاً هَنِیئاً مَرِیئاً مَرِیعاً وَابِلًا سَابِلًا مُسْبِلًا مُجَلِّلًا دَیْماً دِرَراً نَافِعاً غَیْرَ ضَارٍّ عَاجِلًا غَیْرَ رَائِثٍ غَیْثاً تُحْیِی بِهِ الْبِلَادَ وَ تُغِیثُ بِهِ الْعِبَادَ وَ تَجْعَلُهُ بَلَاغاً لِلْحَاضِرِ مِنَّا وَ الْبَادِاللَّهُمَّ أَنْزِلْ عَلَیْنَا بِأَرْضِنَا زِینَتَهَا وَ أَنْزِلْ عَلَیْنَا فِی أَرْضِنَا سَکَنَهَا اللَّهُمَّ أَنْزِلْ عَلَیْنَا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً فَأَحْیِ بِهِ بَلْدَهًًْ مَیْتاً وَ اسْقِهِ مِمَّا خَلَقْتَ لَنَا أَنْعاماً وَ أَناسِیَّ کَثِیراً.
پیامبر ( روزی پیامبر (برای نماز باران خارج شد ... و این‌چنین [خدا را] خواند: «بار خدایا! ما را از باران درشت، زنده‌کننده، بهاری، شادی‌بخش، پی‌درپی، بسیار، زیبا، در طول سال، گوارا، خوش‌گوار، حاصلخیز، دانه درشت، سیل‌آسا، فراوان، سودبخش، غیرمضر، فوری، بدون تأخیر، سیراب گردان، بارانی که سرزمین‌ها را زنده و انسان‌ها را سیراب و حجّتی بر شهرنشینان، بادیه‌نشینان باشد. بار خدایا! زینت‌های خود را بر زمین‌های ما، و آنچه در زمین استوار پیدا می‌کند، نازل فرما. أَنْزِلْ عَلَیْنَا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً فَأَحْیِ بِهِ بَلْدَةً مَیْتاً وَ اسْقِهِ مِمَّا خَلَقْتَ لَنَا أَنْعاماً وَ أَناسِیَّ کَثِیراً».
The Prophet (peace be upon him and his family): One day the Prophet (peace be upon him and his family) went out for the prayer of rain-seeking... and called [upon Allah] thus: "O Allah! Grant us a rain that is heavy, life-giving, springlike, joy-bringing, continuous, abundant, beautiful, lasting throughout the year, sweet, palatable, fruitful, thick-dropped, torrential, plentiful, beneficial, harmless, prompt, without delay, quenching; a rain that gives life to the lands, quenches the people, and is a sufficiency for the city-dwellers and the desert-dwellers among us. O Allah! Send down upon our lands their adornment, and what stands firm in the earth. أَنْزِلْ عَلَیْنَا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً فَأَحْیِ بِهِ بَلْدَةً مَیْتاً وَ اسْقِهِ مِمَّا خَلَقْتَ لَنَا أَنْعاماً وَ أَناسِیَّ کَثِیراً [Send down upon us from the sky pure water, and give life thereby to a dead land, and give it for drink to what You have created for us, cattle and many people]."
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક દિવસ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બારિશની નમાઝ માટે નીકળ્યા... અને આ પ્રમાણે [અલ્લાહને] બોલાવ્યા: "હે અલ્લાહ! અમને એવો બારિશ આપ જે ભારે, જીવન આપનારો, વસંતી, આનંદદાયક, સતત, પુષ્કળ, સુંદર, વર્ષભર, ગુવારો, સ્વાદિષ્ટ, ફળદ્રુપ, જાડાં ટીપાંવાળો, પૂરની જેમ, વિપુલ, લાભદાયક, નુકસાનરહિત, તાત્કાલિક, વિલંબ વગરનો, તૃપ્ત કરનારો હોય; એવો બારિશ જે ધરતીઓને જીવંત કરે અને લોકોને તૃપ્ત કરે અને શહેરવાસીઓ અને બાદિયાવાસીઓ પર હુજ્જત હોય. હે અલ્લાહ! તારી ઝીનતો અમારી જમીનો પર નાઝિલ કર, અને જે જમીનમાં સ્થિર રહે તે નાઝિલ ફરમાવ. أَنْزِلْ عَلَیْنَا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً فَأَحْیِ بِهِ بَلْدَةً مَیْتاً وَ اسْقِهِ مِمَّا خَلَقْتَ لَنَا أَنْعاماً وَ أَناسِیَّ کَثِیراً [અમારા પર આકાશમાંથી પાક પાણી ઉતાર, અને તેનાથી મુર્દા શહેરને જીવંત કર, અને જે ચોપગાં અને ઘણા લોકો તેં અમારા માટે પેદા કર્યા છે તેમને પિવડાવ]."