سورة الفرقان

Verse 77 of 77

25:77

قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً

بگو: «پروردگارم براى شما ارزشى قائل نيست اگر دعاى شما نباشد؛ شما [آيات خدا و پيامبران را] تكذيب كرديد، و [اين عمل دامان شما را خواهد گرفت و] از شما جدا نخواهد شد».

Say: My Lord would not care for you were it not for your prayer; but you have indeed rejected (the truth), so that which shall cleave shall come.

(અય રસૂલ) તું કહી દે કે અગર તમારી દુઆઓ ન હોત તો મારો પરવરદિગાર પણ તમારી પરવાહ કરતે નહિં, તમોએ (તેના રસૂલને) જૂઠલાવ્યા છે, તો તમને એની સજા પણ નજીકમાં ભોગવવી પડશે.

#1 بگو: «پروردگارم برای شما ارزشی قائل نیست اگر دعای شما نباشد» Say: My Lord would not care for you were it not for your supplication કહો: «જો તમારી દુઆ ન હોય તો મારો પરવરદિગાર તમને કોઈ મહત્વ આપતો નથી»

الباقر ( بُرَیْدٍالْعجلِیِّ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی‌جَعْفَرٍ (أَیُّهُمَا أَفْضَلُ فِی الصَّلَاهًْ کَثْرَهًُْ الْقِرَاءَهًْ أَوْ طُولُ اللَّبْثِ فِی الرُّکُوعِ وَ السُّجُودِ قَالَ فَقَالَ کَثْرَهًُْ اللَّبْثِ فِی الرُّکُوعِ وَ السُّجُودِ فِی الصَّلَاهًْ أَفْضَلُ أَ مَا تَسْمَعُ لِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنْهُ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ إِنَّمَا عَنَی بِإِقَامَهًْ الصَّلَاهًْ طُولَ اللَّبْثِ فِی الرُّکُوعِ وَ السُّجُودِ قُلْتُ فَأَیُّهُمَا أَفْضَلُ کَثْرَهًُْ الْقِرَاءَهًْ أَوْ کَثْرَهًُْ الدُّعَاءِ فَقَالَ کَثْرَهًُْ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ أَ مَا تَسْمَعُ لِقَوْلِ اللَّهِ لِنَبِیِّهِ (قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُم.

امام باقر ( بُرَید عجلی گوید: به امام باقر (عرض کردم: «کدامیک از این دو در نماز افضل است. بیشتر قرآن خواندن، یا طول‌دادن رکوع و سجود». حضرت فرمود: «بسیار درنگ‌کردن در رکوع و سجود. مگر کلام خداوند متعال را نشنیده‌ای که می‌فرماید: پس به‌اندازه‌ای که برای شما ممکن است از آن تلاوت کنید و نماز را بر پا دارید. ( مزمّل/۲۰ ) قطعاً مقصود خداوند از «به‌پا داشتن» نماز بسیار درنگ‌کردن در رکوع و سجود و طول‌دادن آن دو است». عرض کردم: «کدامیک از این دو افضل است: قرائت قرآن بسیار یا دعای بسیار»؟ حضرت فرمود: «دعای بیشتر! مگر فرمایش خداوند متعال را نشنیده‌ای که می‌فرماید: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ».

Imam Baqir (peace be upon him): Burayd al-Ijli said: I said to Imam Baqir (peace be upon him): "Which of these two is more excellent in prayer: reciting more of the Quran, or lengthening the ruku and sujud?" The Imam said: "Lengthy pausing in ruku and sujud is more excellent. Have you not heard the word of Allah the Exalted who says: فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنْهُ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ [So recite of it what is easy for you, and establish the prayer] (Muzzammil/20). Indeed, what Allah meant by 'establishing' the prayer is lengthy pausing in ruku and sujud and prolonging them both." I said: "Which of these two is more excellent: reciting the Quran a great deal, or supplicating a great deal?" The Imam said: "More supplication! Have you not heard the word of Allah the Exalted who says: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ [Say: My Lord would not care for you were it not for your prayer]."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): બુરૈદ ઇજલી કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "નમાઝમાં આ બે માંથી કયું અફ્ઝલ છે: વધુ કુરઆન પઢવું, કે રુકૂઅ અને સજદાને લાંબા કરવા?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "રુકૂઅ અને સજદામાં વધુ ઠહેરવું. શું તેં અલ્લાહ તઆલાનું કલામ સાંભળ્યું નથી કે ફરમાવે છે: فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنْهُ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ [જેટલું તમારા માટે શક્ય હોય તેટલું તેમાંથી પઢો અને નમાઝ કાયમ કરો] (મુઝ્ઝમ્મિલ/૨૦). ખરેખર અલ્લાહનો ઉદ્દેશ્ય નમાઝ 'કાયમ કરવા' થી રુકૂઅ અને સજદામાં વધુ ઠહેરવું અને તે બંનેને લાંબા કરવા છે." મેં અરજ કરી: "આ બે માંથી કયું અફ્ઝલ છે: કુરઆનની વધુ તિલાવત કે વધુ દુઆ?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "વધુ દુઆ! શું તેં અલ્લાહ તઆલાનું ફરમાન સાંભળ્યું નથી કે ફરમાવે છે: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ [કહો: મારો પરવરદિગાર તમારી કોઈ કિંમત ન કરત જો તમારી દુઆ ન હોત]."

#2 بگو: «پروردگارم برای شما ارزشی قائل نیست اگر دعای شما نباشد» Say: My Lord would not care for you were it not for your supplication કહો: «જો તમારી દુઆ ન હોય તો મારો પરવરદિગાર તમને કોઈ મહત્વ આપતો નથી»

فقه الرضا ( قَالَ لِیَ الْعَالِمُ (الدُّعَاءُ أَفْضَلُ مِنْ قِرَاءَهًْ الْقُرْآنِ لِأَنَّ اللَّهَ جَلَّ وَ عَزَّ یَقُولُ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً وَ أَرْوِی أَنَّ الدُّعَاءَ یَدْفَعُ مِنَ الْبَلَاءِ مَا قُدِّرَ وَ مَا لَمْ یُقَدَّرْ قِیلَ وَ کَیْفَ یَدْفَعُ مَا لَمْ یُقَدَّرْ قَالَ حَتَّی لَا یَکُونَ.

فقه‌الرّضا ( امام کاظم (به من فرمود: «دعا برتر از قرائت قرآن است، چرا که خدا گوید: ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً. روایت نمودم که دعا همه‌ی بلاها را چه مقدّر و چه غیر مقدّر را دفع می‌کند». فردی سؤال کرد: «دفع بلای غیر مقدّر به چه معناست»؟ امام فرمود: «دعا موجب می‌شود که بلا از اساس تحقّق نگیرد».

Fiqh al-Rida: Imam Kazim (peace be upon him) said to me: "Supplication is superior to reciting the Quran, for Allah says: ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً [My Lord would not care for you were it not for your prayer; but you have indeed rejected (the truth), so that which shall cleave shall come]. And I have narrated that supplication repels every affliction, whether decreed or not decreed." A person asked: "What does the repelling of an affliction not decreed mean?" The Imam said: "Supplication causes the affliction not to come about at all."

ફિકહુર્રિઝા: ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ) એ મને ફરમાવ્યું: "દુઆ કુરઆનની તિલાવત કરતાં અફ્ઝલ છે, કારણ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً [મારો પરવરદિગાર તમારી કિંમત ન કરત જો તમારી દુઆ ન હોત; પરંતુ તમે ખરેખર જૂઠલાવ્યું, તો હવે તેની સજા લાઝિમ થશે]. અને મેં રિવાયત કરી છે કે દુઆ દરેક બલાને દૂર કરે છે, ભલે તે મુકદ્દર હોય કે ગૈર મુકદ્દર." એક શખ્સે સવાલ કર્યો: "ગૈર મુકદ્દર બલાને દૂર કરવાનો શું અર્થ છે?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "દુઆ એ સબબ બને છે કે બલા મૂળથી જ વુજૂદમાં ન આવે."

#3 بگو: «پروردگارم برای شما ارزشی قائل نیست اگر دعای شما نباشد» Say: My Lord would not care for you were it not for your supplication કહો: «જો તમારી દુઆ ન હોય તો મારો પરવરદિગાર તમને કોઈ મહત્વ આપતો નથી»

أمیرالمؤمنین ( أَحَبُ الْأَعْمَالِ إِلَی اللَّهِ تَعَالَی فِی الْأَرْضِ الدُّعَاءُ وَ أَفْضَلُ الْعِبَادَهًِْ الْعَفَافُ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ.

امام علی ( محبوب‌ترین عمل‌ها نزد خداوند در روی زمین دعاست و فاضل‌ترین عبادت پرهیزکاریِ بعد از آن. سپس این آیه را تلاوت فرمود: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ.

Imam Ali (peace be upon him): The most beloved of deeds to Allah the Exalted on earth is supplication, and the most excellent form of worship is chastity thereafter. Then he recited this verse: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ [Say: My Lord would not care for you were it not for your prayer].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ધરતી પર અલ્લાહ પાસે સૌથી પ્રિય અમલ દુઆ છે અને તેના પછી સૌથી અફ્ઝલ ઇબાદત પરહેઝગારી છે. ત્યાર બાદ આ આયત તિલાવત ફરમાવી: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ [કહો: મારો પરવરદિગાર તમારી કિંમત ન કરત જો તમારી દુઆ ન હોત].

#4 بگو: «پروردگارم برای شما ارزشی قائل نیست اگر دعای شما نباشد» Say: My Lord would not care for you were it not for your supplication કહો: «જો તમારી દુઆ ન હોય તો મારો પરવરદિગાર તમને કોઈ મહત્વ આપતો નથી»

أمیرالمؤمنین ( أَرْبَعٌ لِلْمَرْءِ لَا عَلَیْهِ الْإِیمَانُ وَ الشُّکْرُ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ ما یَفْعَلُ اللهَ بِعَذابِکُمْ إِنْ شَکَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ الِاسْتِغْفَارُ فَإِنَّهُ قَالَ وَ ما کانَ اللهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِیهِمْ وَ ما کانَ اللهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ وَ الدُّعَاءُ فَإِنَّهُ قَالَ تَعَالَی قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ.

امام علی ( چهار چیز است که به نفع انسان می‌باشند نه به ضرر او: ایمان و شکرگزاری چراکه خداوند تبارک‌وتعالی می‌فرماید: خدا چه نیازی به مجازات شما دارد، اگر شکرگزاری کنید و ایمان آورید؟ ( نساء/۱۴۷ ) استغفار، چراکه خداوند متعال می‌فرماید: ولی [ای پیامبر] تا تو در میان آن‌ها هستی، خداوند آن‌ها را مجازات نخواهد کرد و [نیز] تا استغفار می‌کنند، خدا عذابشان نمی‌کند. ( انفال/۳۳ ) و دیگری دعا، زیرا خداوند متعال فرموده است: قُلْ مَا یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزَامًا.

Imam Ali (peace be upon him): There are four things that are for a person's benefit, not against him: faith and thankfulness, for Allah the Blessed and Exalted says: "What would Allah do with your punishment if you are thankful and believe?" (Nisa/147); seeking forgiveness, for Allah the Exalted says: "But [O Prophet,] as long as you are among them, Allah will not punish them, and [also] as long as they seek forgiveness, Allah will not punish them." (Anfal/33); and the fourth is supplication, for Allah the Exalted has said: قُلْ مَا یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزَامًا [Say: My Lord would not care for you were it not for your prayer; but you have indeed rejected (the truth), so that which shall cleave shall come].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ચાર વસ્તુઓ છે જે માણસના ફાયદામાં છે, નુકસાનમાં નથી: ઈમાન અને શુક્રગુઝારી, કેમ કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલા ફરમાવે છે: "જો તમે શુક્ર કરો અને ઈમાન લાવો તો અલ્લાહને તમને સજા આપવાની શી જરૂર છે?" (નિસા/૧૪૭); ઇસ્તિગ્ફાર (માફી માંગવી), કેમ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: "પરંતુ [હે પયગંબર] જ્યાં સુધી તમે તેમની વચ્ચે છો, અલ્લાહ તેમને સજા નહીં કરે અને [તેમજ] જ્યાં સુધી તેઓ ઇસ્તિગ્ફાર કરે છે, અલ્લાહ તેમને અઝાબ નહીં કરે." (અન્ફાલ/૩૩); અને ચોથું દુઆ છે, કેમ કે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: قُلْ مَا یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزَامًا [કહો: મારો પરવરદિગાર તમારી કોઈ કદર ન કરત જો તમારી દુઆ ન હોત; પણ તમે ખરેખર જૂઠલાવ્યું છે, તો જે લાગુ થનારું છે તે આવીને રહેશે].

#5 بگو: «پروردگارم برای شما ارزشی قائل نیست اگر دعای شما نباشد» Say: My Lord would not care for you were it not for your supplication કહો: «જો તમારી દુઆ ન હોય તો મારો પરવરદિગાર તમને કોઈ મહત્વ આપતો નથી»

الباقر ( فِی رِوَایَهًِْ أبِی‌الْجَارُود عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (فِی قَوْلِه قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ یَقُولُ مَا یَفْعَلُ رَبِّی بِکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً.

امام باقر ( قُلْ مَا یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ؛ پروردگار من با شما چه کار کند»؟!

Imam Baqir (peace be upon him): قُلْ مَا یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ [Say: My Lord would not care for you were it not for your prayer]; that is, "What would my Lord do with you?"

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): قُلْ مَا یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ [કહો: મારો પરવરદિગાર તમારી કોઈ કદર ન કરત જો તમારી દુઆ ન હોત]; અર્થાત્ "મારો પરવરદિગાર તમારી સાથે શું કરે?"

#6 بگو: «پروردگارم برای شما ارزشی قائل نیست اگر دعای شما نباشد» Say: My Lord would not care for you were it not for your supplication કહો: «જો તમારી દુઆ ન હોય તો મારો પરવરદિગાર તમને કોઈ મહત્વ આપતો નથી»

أمیرالمؤمنین ( کَتَبَ (إِلَی أُمَرَاءِ الْأَجْنَادِ وَ کَانَ قَدْ قَسَّمَ عَسْکَرَهُ أَسْبَاعاً فَجَعَلَ عَلَی کُلِّ سُبْعٍ أَمِیراً أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّی أَبْرَأُ إِلَیْکُمْ مِنْ مَعَرَّهًْ الْجُنُودِ فَاعْزِلُوا النَّاسَ عَنِ الظُّلْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ خُذُوا عَلَی أَیْدِی سُفَهَائِکُمْ وَ احْرُسُوا أَنْ تَعْمَلُوا أَعْمَالًا لَا یَرْضَی اللَّهُ بِهَا عَنَّا فَیَرُدَّ بِهَا عَلَیْنَا وَ عَلَیْکُمْ دُعَاءَنَا فَإِنَّهُ تَعَالَی یَقُولُ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ وَ إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَمْقَتَ قَوْماً مِنَ السَّمَاءِ هَلَکُوا فِی الْأَرْضِ فَلَا تَأْلُوا أَنْفُسَکُمْ خَیْراً وَ لَا الْجُنْدَ حُسْنَ سِیرَهًٍْ وَ لَا الرَّعِیَّهًَْ مَعُونَهًًْ وَ لَا دِینَ اللَّهِ قُوَّهًًْ وَ أَبْلُوهُ فِی سَبِیلِهِ مَا اسْتَوْجَبَ عَلَیْکُمْ فَإِنَّ اللَّهَ قَدِ اصْطَنَعَ عِنْدَنَا وَ عِنْدَکُمْ مَا یَجِبُ عَلَیْنَا أَنْ نَشْکُرَهُ بِجُهْدِنَا وَ أَنْ نَنْصُرَهُ مَا بَلَغَتْ قُوَّتُنَا وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهًَْ إِلَّا بِاللَّهِ.

امام علی ( مغربن‌مزاحم آورده است: علی (به فرماندهان سپاه خود نامه‌ای نوشت. وی سپاه خود را به هفت قسمت تقسیم کرده بود و برای هریک فرماندهی را منصوب فرموده بود. در این نامه آمده بود: من در نزد شما از برداشت آذوقه توسّط سپاه از کشت و زرع مردم، بیزاری می‌جویم. مردم را از ظلم و ستم و تجاوز برحذر دارید و جلوی دست افراد سفیه و بی‌خرد را بگیرید و مواظب باشید اعمالی را مرتکب نشوید که خدا از ما ناخشنود گردد و دعای ما را به سبب آن بر ضدّ ما و شما برگرداند، زیرا خدای تعالی می‌فرماید: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ؛ زیرا هرگاه خداوند گروهی را از آسمان؛ زشت شمارد، در زمین هلاک می‌شوند در انجام کار خیر سستی نکنید و خوش برخوردی با سپاهیان را ترک نکنید و از کمک به مردم باز نمانید و از تقویت دین خدا دست نکشید و آنچه بر شما واجب است در راهش با جان و دل بکوشید زیرا خداوند به ما و شما چنین احسانی عنایت فرموده که باید حداکثر توان خود را برای شکر از او به کار بندیم و او را یاری کنیم و نیرویی نیست جز به خداوند.

Imam Ali (peace be upon him): Nasr ibn Muzahim has reported: Ali (peace be upon him) wrote a letter to the commanders of his army. He had divided his army into seven divisions and appointed a commander for each one. In this letter it was stated: I disavow before you the taking of provisions by the army from the crops and cultivations of the people. Keep the people away from oppression, wrongdoing and transgression, and restrain the hands of the foolish and unwise among you, and be careful not to commit deeds by which Allah becomes displeased with us and, on account of them, turns our supplication back against us and against you, for Allah the Exalted says: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ [Say: My Lord would not care for you were it not for your prayer]; for whenever Allah despises a people from the heavens, they perish upon the earth. Do not slacken in doing good, do not abandon good conduct toward the soldiers, do not withhold assistance from the people, do not cease strengthening the religion of Allah, and strive with heart and soul in what is obligatory upon you in His path, for indeed Allah has bestowed upon us and upon you such a favour that we must exert our utmost effort in thanking Him and in aiding Him. And there is no power nor strength except by Allah.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): નસ્ર બિન મુઝાહિમે નકલ કર્યું છે: અલી (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના લશ્કરના સેનાપતિઓને એક પત્ર લખ્યો. તેમણે પોતાના લશ્કરને સાત ભાગમાં વહેંચ્યું હતું અને દરેક માટે એક સેનાપતિ નિમ્યો હતો. આ પત્રમાં આવ્યું છે: હું તમારી સમક્ષ, લશ્કર દ્વારા લોકોની ખેતી અને પાકમાંથી ખોરાક લઈ લેવાથી બરાઅત જાહેર કરું છું. લોકોને ઝુલ્મ, અન્યાય અને અતિક્રમણથી બચાવો અને મૂર્ખ તથા બેઅક્લ લોકોના હાથ રોકો, અને સાવધાન રહો કે એવા કર્મો ન કરો જેનાથી અલ્લાહ આપણાથી નારાજ થાય અને તેને કારણે આપણી દુઆને આપણી અને તમારી વિરુદ્ધ ફેરવી દે, કેમ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ [કહો: મારો પરવરદિગાર તમારી કોઈ કદર ન કરત જો તમારી દુઆ ન હોત]; કેમ કે જ્યારે અલ્લાહ કોઈ કોમને આસમાનમાં ધિક્કારે છે, ત્યારે તેઓ ધરતી પર હલાક થાય છે. ભલાઈના કાર્યમાં સુસ્તી ન કરો અને લશ્કરીઓ સાથે સારો વ્યવહાર છોડશો નહીં, લોકોની મદદથી પાછા ન હટો, અલ્લાહના દીનને મજબૂત કરવાથી હાથ ન ખેંચો અને જે તમારા પર વાજિબ છે તેમાં તેના રાહમાં જાન અને દિલથી કોશિશ કરો, કેમ કે અલ્લાહે આપણને અને તમને એવો એહસાન કર્યો છે કે તેની શુક્રગુઝારી માટે અને તેની મદદ માટે આપણે આપણી પૂરી તાકાત લગાવવી જોઈએ, અને અલ્લાહ સિવાય કોઈ શક્તિ કે તાકાત નથી.

#7 شما [آیات خدا و پیامبران را] تکذیب کردید، و [این عمل] دامان شما را خواهد گرفت و از شما جدا نخواهد شد You denied [the signs of Allah and the prophets], and [this deed] shall cling to you and never leave you તમે [અલ્લાહની આયતો અને પયગંબરોને] જૂઠલાવ્યા, અને [આ કૃત્ય] તમારો પીછો છોડશે નહીં

الباقر ( وَ قَالَ أَبُوجَعْفَر (وَ حُکْمُهُ عَلَی أَهْلِ نَجْرَانَ أَنَّهُمْ لَوْ بَاهَلُوا لَأَضْرَمَ الْوَادِی عَلَیْهِمْ نَاراً فَامْتَنَعُوا وَ عَلِمُوا صِحَّهًَْ قَوْلِهِ وَ نَحْوُ قَوْلِهِ فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً وَ قَوْلِهِ یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْکُبْری.

امام باقر ( و حکم آن درباره‌ی اهل نجران این است که اگر مباهله می‌کردند، صحرا پر از آتش می‌شد. پس از این کار امتناع کرده و درستی سخن پیامبر را دریافتند و مانند این فرمود: فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً و در کلام دیگر می‌فرماید: ما از آنان انتقام می‌گیریم، در آن روزی که آن‌ها را با قدرت خواهیم گرفت. ( دخان/۱۶ )

Imam Baqir (peace be upon him): And its ruling concerning the people of Najran is that had they engaged in mubahala (mutual invocation of curse), the valley would have blazed with fire against them. So they refrained from it and recognised the truth of the Prophet's words. And similar to this He said: فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً [so that which shall cleave shall come], and in another statement He says: "We shall take vengeance upon them on the day when We shall seize them with the greatest seizing." (Dukhan/16)

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અને નજરાનવાળાઓ વિશે તેનો હુકમ એ છે કે જો તેઓ મુબાહલા કરતાં તો રણ આગથી ભરાઈ જાત. તેથી તેઓ આ કાર્યથી અટકી ગયા અને પયગંબરની વાતની સચ્ચાઈને સમજ્યા, અને એના જેવું જ ફરમાવ્યું: فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً [તો જે લાગુ થનારું છે તે આવીને રહેશે], અને બીજા કલામમાં ફરમાવે છે: "અમે તેમનાથી બદલો લઈશું, તે દિવસે જ્યારે અમે તેમને પૂરી શક્તિથી પકડીશું." (દુખાન/૧૬)