الباقر ( وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً قَالَ هَذِهِ الْآیَاتُ لِلْأَوْصِیَاءِ إِلَی أَنْ یَبْلُغُوا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً.
امام باقر ( آیه‌ی بندگان [خاص خداوند] رحمان، کسانی هستند که با آرامش و بی‌تکبّر بر زمین راه می‌روند و هنگامی‌که جاهلان آن‌ها را مخاطب سازند [و سخنان نابخردانه گویند]، به آن‌ها سلام می‌گویند [و با بی‌اعتنایی و بزرگواری می‌گذرند]. ( فرقان/۶۳ ) اختصاص به اوصیاء دارد.
Imam Baqir (peace be upon him): The verse "the servants of [the special servants of Allah] the Most Merciful are those who walk upon the earth with tranquility and without arrogance, and when the ignorant address them [and speak foolish words], they say salam (peace) to them [and pass by with indifference and nobility]" (Furqan/63) refers specifically to the awsiya (successors), up to His words حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً [goodly the abode and the resting-place].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આયત "રહમાનના [ખાસ] બંદાઓ તે છે જેઓ શાંતિથી અને અહંકાર વગર ધરતી પર ચાલે છે, અને જ્યારે જાહિલો તેમને સંબોધે છે [અને મૂર્ખતાભરી વાતો કરે છે], ત્યારે તેઓ તેમને સલામ કહે છે [અને ઉપેક્ષા તથા ઉદારતા સાથે પસાર થઈ જાય છે]" (ફુરકાન/૬૩), ખાસ કરીને અવસિયા (વસીઓ) માટે છે, حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً [ઉત્તમ છે તે નિવાસ અને રહેઠાણ] સુધી.