سورة الشعراء

Verse 214 of 227

26:214

وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ (214( (النُّزُولُ

و [نخست] خويشاوندان نزديكت را انذار كن.( ۲۱۴ (سبب نزول

And warn your nearest relations,

અને તારા કરીબના રીશ્તેદારોને ડરાવ:*

أمیرالمؤمنین ( عَبْدِاللَّهِ‌بْنِ‌عَبَّاسٍ عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ دَعَانِی رَسُولُ اللَّهِ (فَقَالَ لِی یَا عَلِیُّ (إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَمَرَنِی أَنْ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ قَالَ فَضِقْتُ بِذَلِکَ ذَرْعاً وَ عَرَفْتُ أَنِّی مَتَی أُبَادِیهِمْ بِهَذَا الْأَمْرِ أَرَی مِنْهُمْ مَا أَکْرَهُ فَصُمْتُ {فَصَمَتُّ} عَلَی ذَلِکَ وَ جَاءَنِی جَبْرَئِیلُ (فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (إِنَّکَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ مَا أُمِرْتَ بِهِ عَذَّبَکَ رَبُّکَ فَاصْنَعْ لَنَا یَا عَلِیُّ صَاعاً مِنْ طَعَامٍ وَ اجْعَلْ عَلَیْهِ رِجْلَ شَاهًٍْ وَ امْلَأْ لَنَا عُسّاً مِنْ لَبَنٍ ثُمَّ اجْمَعْ لِی بَنِی عَبْدِالْمُطَّلِبِ حَتَّی أُکَلِّمَهُمْ وَ أُبَلِّغَهُمْ مَا أُمِرْتُ بِهِ فَفَعَلْتُ مَا أَمَرَنِی بِهِ ثُمَّ دَعَوْتُهُمْ أَجْمَعَ وَ هُمْ یَوْمَئِذٍ أَرْبَعُونَ رَجُلًا یَزِیدُونَ رَجُلًا أَوْ یَنْقُصُونَ رَجُلًا فِیهِمْ أَعْمَامُهُ أَبُوطَالِبٍ وَ حَمْزَهًُْ (وَ الْعَبَّاسُ وَ أَبُولَهَبٍ فَلَمَّا اجْتَمَعُوا لَهُ دَعَانِی بِالطَّعَامِ الَّذِی صَنَعْتُ لَهُمْ فَجِئْتُ بِهِ فَلَمَّا وَضَعْتُهُ تَنَاوَلَ رَسُولُ اللَّهِ (جِذْمَهًًْ مِنَ اللَّحْمِ فَنَتَفَهَا بِأَسْنَانِهِ ثُمَّ أَلْقَاهَا فِی نَوَاحِی االصَحفه ثُمَّ قَالَ خُذُوا بِسْمِ اللَّهِ فَأَکَلَ الْقَوْمُ حَتَّی صَدَرُوا مَا لَهُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الطَّعَامِ حَاجَهًٌْ وَ مَا أَرَی إِلَّا مَوَاضِعَ أَیْدِیهِمْ وَ ایْمُ اللَّهِ الَّذِی نَفْسُ عَلِیٍّ بِیَدِهِ إِنْ کَانَ الرَّجُلُ الْوَاحِدُ مِنْهُمْ لَیَأْکُلُ مَا قَدَّمْتُ لِجَمِیعِهِمْ ثُمَّ جِئْتُهُمْ بِذَلِکَ الْعُسِّ فَشَرِبُوا حَتَّی رَوَوْا جَمِیعاً وَ ایْمُ اللَّهِ إِنْ کَانَ الرَّجُلُ الْوَاحِدُ مِنْهُمْ لَیَشْرَبُ مِثْلَهُ فَلَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ (أَنْ یُکَلِّمَهُمْ بَدَرَهُ أَبُولَهَبٍ إِلَی الْکَلَامِ فَقَالَ لَشَدَّ مَا سَحَرَکُمْ صَاحِبُکُمْ فَتَفَرَّقَ الْقَوْمُ وَ لَمْ یُکَلِّمْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (فَقَالَ لِی مِنَ الْغَدِ یَا عَلِیُّ (إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ سَبَقَنِی إِلَی مَا سَمِعْتَ مِنَ الْقَوْلِ فَتَفَرَّقَ الْقَوْمُ قَبْلَ أَنْ أُکَلِّمَهُمْ فَعُدْ لَنَا مِنَ الطَّعَامِ بِمِثْلِ مَا صَنَعْتَ ثُمَّ اجْمَعْهُمْ لِی قَالَ فَفَعَلْتُ ثُمَّ جَمَعْتُهُمْ فَدَعَانِی بِالطَّعَامِ فَقَرَّبْتُهُ لَهُمْ فَفَعَلَ کَمَا فَعَلَ بِالْأَمْسِ وَ أَکَلُوا حَتَّی مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ حَاجَهًٍْ ثُمَّ قَالَ اسْقِهِمْ فَجِئْتُهُمْ بِذَلِکَ الْعُسِّ فَشَرِبُوا حَتَّی رَوُوا مِنْهُ جَمِیعاً ثُمَّ تَکَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ (فَقَالَ یَا بَنِی عَبْدِالْمُطَّلِبِ إِنِّی وَ اللَّهِ مَا أَعْلَمُ شَابّاً فِی الْعَرَبِ جَاءَ قَوْمَهُ بِأَفْضَلَ مِمَّا جِئْتُکُمْ بِهِ إِنِّی قَدْ جِئْتُکُمْ بِخَیْرِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ قَدْ أَمَرَنِیَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ أَدْعُوَکُمْ إِلَیْهِ فَأَیُّکُمْ یُؤْمِنُ بِی وَ یُؤَازِرُنِی عَلَی أَمْرِی فَیَکُونَ أَخِی وَ وَصِیِّی وَ وَزِیرِی وَ خَلِیفَتِی فِی أَهْلِی مِنْ بَعْدِی قَالَ فَأَمْسَکَ الْقَوْمُ وَ أَحْجَمُوا عَنْهَا جَمِیعاً قَالَ فَقُمْتُ وَ إِنِّی لَأَحْدَثُهُمْ سِنّاً وَ أَرْمَصُهُمْ عَیْناً وَ أَعْظَمُهُمْ بَطْناً وَ أَحْمَشُهُمْ سَاقاً فَقُلْتُ أَنَا یَا نَبِیَّ اللَّهِ (أَکُونُ وَزِیرَکَ عَلَی مَا بَعَثَکَ اللَّهُ بِهِ قَالَ فَأَخَذَ بِیَدِی ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذَا أَخِی وَ وَصِیِّی وَ وَزِیرِی وَ خَلِیفَتِی فِیکُمْ فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِیعُوا قَالَ فَقَامَ الْقَوْمُ یَضْحَکُونَ وَ یَقُولُونَ لِأَبِی‌طَالِبٍ قَدْ أَمَرَکَ أَنْ تَسْمَعَ لِابْنِکَ وَ تُطِیعَ.

امام علی ( عبدالله‌بن‌عبّاس (از علیّ‌بن‌ابیطالب (نقل می‌کند که فرمود: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ بر رسول‌خدا (نازل شد رسول‌خدا (مرا خوانده و به من فرمود: «ای علی! خداوند متعال به من فرمان داده و خویشاوندان نزدیکت را انذار کن. و من از این فرمان به تنگ آمدم، چرا که می‌دانم هرگاه با خویشاوندانم سخنی در این رابطه آغاز کنم چیزی که خوشایندم نیست مشاهده خواهم کرد، به همین‌خاطر در این رابطه سکوت اختیار کردم، تا اینکه جبرئیل نزدم آمد و گفت: ای محمّد (! اگر تو آنچه را که به آن مأمور گشته‌ای انجام ندهی پروردگارت تو را عذاب خواهد کرد. ای علی! پیمانه‌ای از غذا برایمان تهیّه کن و پاچه‌ی گوسفندی در آن قرار بده و برایمان ظرف بزرگی از شیر پُرساز و آنگاه خاندان عبدالمطلب (را نزد من گرد آور تا با ایشان سخن گفته و مأموریّتم را به آن‌ها برسانم». من نیز آنچه رسول‌خدا (دستور داده بود انجام داده و همه‌ی آن‌ها را دعوت کردم که در آن روز چهل نفر، یا یک‌نفر بیشتر یا یک‌نفر کمتر بودند و در میانشان ابوطالب، حمزه (عبّاس (و ابولهب عموهای پیامبر (حضور داشتند. هنگامی‌که همگی نزد پیامبر (گرد آمدند پیامبر (از من خواست غذایی که برای آن‌ها درست کرده بودم را بیاورم و من نیز آوردم؛ چون غذا را زمین گذاشتم رسول خدا (قسمتی از گوشت را برداشت و آن را با دندان‌های مبارکش تکه‌تکه نمود و آن تکه‌ها را در گرداگرد طَبَق غذا افکند، آنگاه [به میهمانان] فرمود: «با نام خدا [از غذا] برگیرید». میهمانان [از غذا] میل نمودند تا جایی که احساس کردند دیگر اشتهایی به غذا ندارند و من [در طبَق غذا] چیزی جز جای دستانشان نمی‌دیدم؛ و سوگند به خدایی که جان علی (در دست اوست یک‌نفر از آن‌ها به تنهایی می‌توانست آنچه برای همه‌ی ایشان تهیّه کرده بودم را بخورد [با این حال همگی از آن غذا خوردند و سیر شدند]. بعد از آن، ظرف بزرگ شیر را برایشان آوردم و آن را نوشیدند و همگی سیراب شدند و سوگند به خدا یک‌نفر از آن‌ها به تنهایی می‌توانست تمام آن شیر را بنوشد. هنگامی‌که رسول خدا (خواست با آن‌ها سخن بگوید ابولهب در سخن گفتن بر پیامبر (پیشی گرفت و گفت: «چگونه محمّد (شما را سحر و جادو کرد! که همگی با غذایی اندک سیر گشتید»؛ با این سخن همه‌ی میهمانان پراکنده شدند و رسول خدا (نتوانست با آن‌ها سخن بگوید. فردای آن روز به من فرمود: «ای علی! این مرد (ابولهب) در سخن گفتن بر من پیشی گرفت و میهمانان قبل از اینکه با ایشان سخنی بگویم پراکنده شدند؛ بار دیگر برای ما غذایی همچون دفعه‌ی پیش، آماده کن و خاندان عبدالمطلّب را برایم گرد آور». من نیز چنین کرده و آن‌ها را گردآوردم، پیامبر (از من خواست غذا بیاورم و من نیز غذا را مقابل میهمانان گذاشتم و پیامبر (همان کرد که روز گذشته انجام داده بود و آن‌ها چنان خوردند که دیگر اشتهایی به غذا نداشتند. آنگاه پیامبر (فرمود: «ایشان را سیراب کن و من آن ظرف بزرگ را برایشان آوردم و آن‌ها نوشیدند تا همگی سیراب شدند». سپس رسول خدا (شروع به سخن کرد و فرمود: «ای خاندان عبد المطلب! به خدا سوگند جوانی در میان عرب نمی‌شناسم که برای قبیله‌ی خود بهتر از آنچه من برای شما آورده‌ام، آورده باشد؛ من برای شما خیر دنیا و آخرت را آورده‌ام و خداوند عزّوجلّ مرا فرمان‌داده که شما را به‌سوی آن بخوانم، کدامیک از شما به من ایمان آورده و مرا در این کار یاری می‌رساند تا برادر، وصیّ، وزیر و جانشین من در میان خاندانم بعد از من باشد»؟ همگی سکوت کرده و از پاسخ‌دادن خودداری نمودند، من که از همه‌ی آن‌ها کم سن و سال‌تر بودم و از گوشه‌ی چشمم بیشتر از آن‌ها چرک منظور چرک سفید رنگی است که معمولاً در گوشه‌ی چشم خصوصاً در هنگام خواب، جمع می‌شود خارج می‌شد و شکمم از همه‌ی آن‌ها بزرگتر بود و ساق پایم از همه‌ی آن‌ها باریک‌تر بود [همه‌ی این‌ها کنایه از کم سن و سالی حضرت است چون این حالات بیشتر برای کودکان وجود دارد] برخاسته و گفتم: «ای پیامبر خدا (من در آنچه خداوند شما را به آن فرستاده‌ی وزیر و کمک کارتان خواهم بود». در این هنگام پیامبر (دستم را گرفته و فرمود: «این علی (برادر، وصیّ، وزیر و جانشین من در میان شماست، پس به سخن او گوش داده و از او پیروی کنید». علی (می‌فرماید: «آن‌ها برخاستند درحالی‌که می‌خندیدند». و به ابوطالب می‌گفتند: «به تو فرمان‌داد که سخن فرزندت را گوش کرده و از او پیروی کنی».

Imam Ali (peace be upon him): Abdullah ibn Abbas narrates from Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) that he said: When وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations] was revealed to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) called me and said to me: "O Ali! Allah the Exalted has commanded me to warn your nearest relations. I felt constrained by this command, because I knew that whenever I began to speak to my relatives about this, I would see from them things I would not like. For this reason I kept silent about it, until Jibra'il came to me and said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! If you do not do what you have been commanded, your Lord will punish you. O Ali! Prepare for us a measure of food and put on it the leg of a sheep, and fill a large vessel of milk for us, and then gather the household of Abd al-Muttalib before me so that I may speak with them and convey to them what I have been commanded.'" I did what the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) had ordered and invited all of them, who on that day were forty men, one more or one less, and among them were Abu Talib, Hamza, Abbas and Abu Lahab, the uncles of the Prophet (peace be upon him and his family). When they all gathered before the Prophet (peace be upon him and his family), the Prophet (peace be upon him and his family) asked me to bring the food I had prepared for them, and I brought it. When I placed the food down, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) took a piece of meat and cut it into pieces with his blessed teeth and scattered those pieces around the platter of food, then he said [to the guests]: "Take [from the food] in the name of Allah." The guests ate until they felt they no longer had any appetite for food, and I did not see [in the platter of food] anything except the marks of their hands; and by the One in whose hand is the soul of Ali (peace be upon him), any one of them alone could have eaten what I had prepared for all of them [yet all of them ate from that food and were satisfied]. After that, I brought them the large vessel of milk and they drank from it and all became quenched, and by Allah, any one of them alone could have drunk all of that milk. When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) wanted to speak to them, Abu Lahab preceded the Prophet (peace be upon him and his family) in speech and said: "How Muhammad (peace be upon him and his family) has bewitched you! For you were all satisfied with such a little food." With this speech all the guests dispersed and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) could not speak with them. The next day he said to me: "O Ali! This man (Abu Lahab) preceded me in speech and the guests dispersed before I could say anything to them; prepare food for us again like the previous time, and gather the household of Abd al-Muttalib for me." I did so and gathered them, and the Prophet (peace be upon him and his family) asked me to bring the food and I placed the food before the guests, and the Prophet (peace be upon him and his family) did the same as he had done the previous day, and they ate to the point that they no longer had any appetite for food. Then the Prophet (peace be upon him and his family) said: "Give them drink," and I brought them that large vessel and they drank until all of them were quenched. Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) began to speak and said: "O household of Abd al-Muttalib! By Allah, I do not know of any young man among the Arabs who has brought for his tribe better than what I have brought for you; I have brought for you the good of this world and the Hereafter, and Allah the Mighty and Majestic has commanded me to call you to it. Which of you will believe in me and support me in this matter, so that he may be my brother, my wasi (successor), my vizier and my successor among my household after me?" All of them remained silent and refrained from answering. I, who was the youngest of them all, and whose eye discharged more rheum than theirs — what is meant is the whitish discharge that usually collects in the corner of the eye, especially during sleep — and whose belly was the largest of them all, and whose shin was the thinnest of them all [all of these are allusions to the Imam's young age, since these conditions exist mostly in children] — rose and said: "O Prophet of Allah (peace be upon him and his family)! I will be your vizier and helper in that which Allah has sent you with." At this the Prophet (peace be upon him and his family) took my hand and said: "This Ali (peace be upon him) is my brother, my wasi, my vizier and my successor among you, so listen to what he says and obey him." Ali (peace be upon him) says: "They rose while they were laughing." And they said to Abu Talib: "He has commanded you to listen to your son's word and obey him."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન અબ્બાસ, અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાસંબંધીઓને ડરાવો] રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નાઝિલ થઈ. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને બોલાવ્યો અને મને ફરમાવ્યું: 'ઓ અલી! અલ્લાહ તઆલાએ મને હુકમ આપ્યો છે કે તમારા નજીકના સગાસંબંધીઓને ડરાવો. અને હું આ હુકમથી તંગ થઈ ગયો, કારણ કે હું જાણું છું કે જ્યારે પણ હું મારા સગાઓ સાથે આ બાબતે વાત શરૂ કરીશ, ત્યારે એવું જોઈશ જે મને પસંદ નહીં આવે, તેથી મેં આ બાબતે મૌન અખત્યાર કર્યું, ત્યાં સુધી કે જિબ્રઈલ મારી પાસે આવ્યા અને કહ્યું: ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જો તમે તે નહીં કરો જેનો તમને હુકમ મળ્યો છે, તો તમારો પરવરદિગાર તમને અઝાબ કરશે. ઓ અલી! અમારા માટે એક પૈમાનું ખાવાનું તૈયાર કરો અને તેમાં બકરાની પાયા મૂકો અને અમારા માટે એક મોટા વાસણમાં દૂધ ભરો, અને પછી અબ્દુલ મુત્તલિબના ખાનદાનને મારી પાસે ભેગું કરો જેથી હું તેમની સાથે વાત કરું અને મારી જવાબદારી તેમને પહોંચાડું.' મેં પણ જે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હુકમ આપ્યો હતો તે કર્યું અને તે બધાને દાવત આપી, જેઓ તે દિવસે ચાળીસ માણસ, અથવા એક વધુ કે એક ઓછું હતા, અને તેમની વચ્ચે અબૂ તાલિબ, હમ્ઝા, અબ્બાસ અને અબૂ લહબ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના કાકાઓ હાજર હતા. જ્યારે બધા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે ભેગા થયા ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને કહ્યું કે જે ખાવાનું મેં તેમના માટે તૈયાર કર્યું હતું તે લાવો અને હું પણ લાવ્યો; જ્યારે ખાવાનું જમીન પર મૂક્યું ત્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ગોશ્તનો એક ટુકડો ઉપાડ્યો અને તેને પોતાના મુબારક દાંતોથી ટુકડા-ટુકડા કર્યા અને તે ટુકડાઓને ખાવાની થાળીની આસપાસ મૂક્યા, પછી [મહેમાનોને] ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહના નામથી [ખાવાનું] લો.' મહેમાનોએ [ખાવાનું] ખાધું ત્યાં સુધી કે તેમને લાગ્યું કે હવે તેમને ખાવાની ઈચ્છા નથી અને હું [ખાવાની થાળીમાં] તેમના હાથોના નિશાન સિવાય કંઈ જોતો નહોતો; અને તે ઝાત ની કસમ જેના હાથમાં અલી (અલયહિસ્સલામ)ની જાન છે, તેમાંથી કોઈ એક જ વ્યક્તિ એકલો બધા માટે તૈયાર કરેલું ખાવાનું ખાઈ શકતો હતો [આમ છતાં બધા એ ખાવાનું ખાધું અને પેટ ભરાયું]. ત્યાર બાદ, દૂધનું મોટું વાસણ તેમના માટે લાવ્યો અને તેમણે તે પીધું અને બધા પોતાની તરસ છીપાવી, અને અલ્લાહની કસમ તેમાંથી કોઈ એક જ વ્યક્તિ એકલો બધું દૂધ પી શકતો હતો. જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમની સાથે વાત કરવા ઈચ્છ્યું ત્યારે અબૂ લહબ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) કરતાં પહેલા બોલી ઊઠ્યો અને કહ્યું: 'મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તમને કેવો જાદુ કર્યો! કે તમે બધા થોડા ખાવાથી પેટ ભરાયા'; આ વાતથી બધા મહેમાનો વિખેરાઈ ગયા અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમની સાથે વાત કરી શક્યા નહીં. બીજા દિવસે તેમણે મને ફરમાવ્યું: 'ઓ અલી! આ માણસ (અબૂ લહબ) મારી પહેલા બોલી ઊઠ્યો અને મહેમાનો કંઈ કહું તે પહેલાં વિખેરાઈ ગયા; ફરી એકવાર અમારા માટે પહેલાની જેમ ખાવાનું તૈયાર કરો અને અબ્દુલ મુત્તલિબના ખાનદાનને મારા માટે ભેગું કરો.' મેં પણ એવું જ કર્યું અને તેમને ભેગા કર્યા, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને ખાવાનું લાવવા કહ્યું અને હું પણ મહેમાનોની સામે ખાવાનું મૂક્યું અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તે જ કર્યું જે આગલા દિવસે કર્યું હતું અને તેમણે એટલું ખાધું કે હવે ખાવાની ઈચ્છા બાકી ન રહી. પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'તેમને દૂધ પીવડાવો' અને હું તે મોટા વાસણને તેમના માટે લાવ્યો અને તેમણે પીધું ત્યાં સુધી કે બધા તૃપ્ત થયા. પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ વાત શરૂ કરી અને ફરમાવ્યું: 'ઓ અબ્દુલ મુત્તલિબના ખાનદાન! અલ્લાહની કસમ, અરબોમાં હું કોઈ એવો યુવાન નથી જાણતો જેણે પોતાની કબીલા માટે તે લાવ્યું હોય જે હું તમારા માટે લાવ્યો છું; મેં તમારા માટે દુનિયા અને આખિરતની ભલાઈ લાવી છે અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે મને હુકમ આપ્યો છે કે તમને તેની તરફ બોલાવું, તમારામાંથી કોણ મારા પર ઈમાન લાવશે અને આ કાર્યમાં મારી મદદ કરશે જેથી તે મારો ભાઈ, વસી, વઝીર અને મારા પછી મારા ખાનદાનમાં મારો જાનશીન બને?' બધા મૌન રહ્યા અને જવાબ આપવાથી ખચકાયા. હું, જે તે બધામાં સૌથી નાની ઉંમરનો હતો અને મારી આંખના ખૂણેથી તેમના કરતાં વધુ ચીપડ — હેતુ સફેદ રંગની ચીપડ છે જે સામાન્ય રીતે આંખના ખૂણામાં ખાસ કરીને ઊંઘ દરમિયાન જમા થાય છે — બહાર નીકળતી હતી અને મારું પેટ તે બધા કરતાં મોટું હતું અને મારી પિંડલી તે બધા કરતાં પાતળી હતી [આ બધું ઇમામની નાની ઉંમરનો સંકેત છે કારણ કે આ સ્થિતિઓ મોટે ભાગે બાળકોમાં હોય છે] — ઊભા થઈને કહ્યું: 'ઓ અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જે માટે અલ્લાહે તમને મોકલ્યા છે તેમાં હું તમારો વઝીર અને મદદગાર બનીશ.' આ સમયે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મારો હાથ પકડ્યો અને ફરમાવ્યું: 'આ અલી (અલયહિસ્સલામ) મારો ભાઈ, વસી, વઝીર અને તમારી વચ્ચે મારો જાનશીન છે, તો તેની વાત સાંભળો અને તેની આજ્ઞાનું પાલન કરો.' અલી (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવે છે: 'તેઓ હસતા હસતા ઊભા થયા.' અને અબૂ તાલિબને કહેવા લાગ્યા: 'તેમણે તમને હુકમ આપ્યો કે તમારા દીકરાની વાત સાંભળો અને તેની આજ્ઞાનું પાલન કરો.'

أمیرالمؤمنین ( أَنَّ ابْنَ الْکَوَّاءِ قَالَ لِعَلِیٍّ (بِمَا کُنْتَ وَصِیَّ مُحَمَّدٍ (مِنْ بَیْنَ بَنِی عَبْدِالْمُطَّلِبِ قَالَ إِذَنْ مَا الْخَبَرَ تُرِیدُ لَمَّا نَزَلَ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ جَمَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ (وَ نَحْنُ أَرْبَعُونَ رَجُلًا فَأَمَرَنِی فَأَنْضَجْتُ لَهُ رِجْلَ شَاهًٍْ وَ صَاعاً مِنْ طَعَامٍ أَمَرَنِی فَطَحَنْتُهُ وَ خَبَزْتُهُ وَ أَمَرَنِی فَأَدْنَیْتُهُ قَالَ ثُمَّ قَدِمَ عَشَرَهًٌْ مِنْ أَجِلَّتِهِمْ فَأَکَلُوا حَتَّی صَدَرُوا وَ بَقِیَ الطَّعَامُ کَمَا کَانَ وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَمَنْ یَأْکُلُ الْجَذَعَهًَْ وَ یَشْرَبُ الْفَرَقَ فَأَکَلُوا مِنْهَا کُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ فَقَالَ أَبُولَهَبٍ سَحَرَکُمْ صَاحِبُکُمْ فَتَفَرَّقُوا عَنْهُ ثُمَّ دَعَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (ثَانِیَهًًْ ثُمَّ قَالَ أَیُّکُمْ یَکُونُ أَخِی وَ وَصِیِّی وَ وَارِثِی فَعَرَضَ عَلَیْهِمْ فَکُلُّهُمْ یَأْبَی حَتَّی انْتَهَی إِلَیَّ وَ أَنَا أَصْغَرُهُمْ سِنّاً وَ أَعْمَشُهُمْ عَیْناً وَ أَحْمَشُهُمْ سَاقاً فَقُلْتُ أَنَا فَرَمَی إِلَیَّ بِنَعْلِهِ فَلِذَلِکَ کُنْتُ وَصِیَّهُ مِنْ بَیْنِهِمْ.

امام علی ( ابن‌کوّاء به علی (عرض کرد: «برای چه از میان فرزندان عبدالمطلّب، تو وصیّ پیامبر (شده‌ای»؟ علی (فرمود: «می‌خواهی تو را خبر دهم. هنگامی‌که آیه: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ نازل شد، من و رسول‌خدا (چهل مرد را دعوت کردیم و پیامبر (به من دستور داد ران گوسفندی را پختم. و یک صاع نیز نان آماده کردم و آوردم. آن حضرت، نزد هر ده نفر، قسمتی از آن غذا را گذاشت، همه خوردند و سیر شدند امّا غذا همان‌گونه ماند. بعد، ابولهب گفت: «او شما را سحر کرد». آنگاه همه متفرّق شدند. بار دوّم آن‌ها را دعوت کرد و فرمود: «هر یک از شما دعوتم را قبول کند برادر و وصی و وارث من است. و به همه‌ی آن‌ها اسلام را عرضه کرد ولی هیچ‌یک از آن‌ها قبول نکردند، تا اینکه به من رسید، من به او جواب مثبت دادم با اینکه از همه‌ی آن‌ها کوچکتر بودم و چشمم از همه ضعیف‌تر و ساق پایم از همه باریک‌تر بود. و بعد به من انعام داد. و به خاطر همین، من وصیّ او هستم».

Imam Ali (peace be upon him): Ibn al-Kawwa said to Ali (peace be upon him): "Why is it that from among the sons of Abd al-Muttalib, you have become the wasi (successor) of the Prophet (peace be upon him and his family)?" Ali (peace be upon him) said: "Do you want me to tell you? When the verse وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations] was revealed, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and I invited forty men, and the Prophet (peace be upon him and his family) commanded me and I cooked a leg of lamb and I also prepared a sa' of bread and brought it. The Prophet placed a portion of that food before every ten of them; they all ate and were satisfied, but the food remained as it was. Then Abu Lahab said: 'He has bewitched you.' Then they all dispersed. He invited them a second time and said: 'Whichever of you accepts my call is my brother, my wasi and my heir.' And he presented Islam to all of them, but none of them accepted, until he came to me. I gave him a positive answer, even though I was the youngest of them all, my eyesight was the weakest of all, and my shins were the thinnest of all. Then he bestowed a reward upon me. And for this reason, I am his wasi (successor)."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને કવ્વાએ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "અબ્દુલ મુત્તલિબના સંતાનોમાંથી તમે જ કેમ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના વસી (ઉત્તરાધિકારી) બન્યા છો?" અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શું તમે ઈચ્છો છો કે હું તમને જણાવું? જ્યારે આયત: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો] નાઝિલ થઈ, ત્યારે મેં અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ચાલીસ પુરુષોને આમંત્રણ આપ્યું અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને હુકમ કર્યો, મેં બકરીની એક રાન રાંધી અને એક સા' રોટલી પણ તૈયાર કરી અને લાવ્યો. તે હઝરતે દર દસ માણસો સામે તે ખાણાનો એક ભાગ મૂક્યો, બધાએ ખાધું અને તૃપ્ત થયા પરંતુ ખાણું એવું જ રહ્યું. પછી અબૂ લહબે કહ્યું: 'એણે તમને જાદુ કરી દીધો છે.' ત્યારે બધા વિખેરાઈ ગયા. બીજી વાર તેમને આમંત્રણ આપ્યું અને ફરમાવ્યું: 'તમારામાંથી જે કોઈ મારું આમંત્રણ સ્વીકારે તે મારો ભાઈ, વસી અને વારસ છે.' અને તેમણે બધાની સામે ઇસ્લામ રજૂ કર્યો પરંતુ તેમાંથી કોઈએ પણ સ્વીકાર્યું નહીં, ત્યાં સુધી કે વારો મારો આવ્યો. મેં તેમને હકારાત્મક જવાબ આપ્યો, જ્યારે કે હું બધામાં સૌથી નાનો હતો, મારી આંખ બધા કરતાં નબળી હતી અને મારી પિંડલી બધા કરતાં પાતળી હતી. પછી તેમણે મને ઈનામ આપ્યું. અને એ જ કારણે, હું તેમનો વસી છું."

علی‌بن‌ابراهیم ( وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ قَالَ نَزَلَتْ وَ رَهْطَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ قَالَ نَزَلَتْ بِمَکَّهًَْ فَجَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ (بَنِی هَاشِمٍ وَ هُمْ أَرْبَعُونَ رَجُلًا کُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ یَأْکُلُ الْجَذَعَ وَ یَشْرَبُ الْقِرْبَهًَْ فَاتَّخَذَ لَهُمْ طَعَاماً یَسِیراً بِحَسَبِ مَا أَمْکَنَ فَأَکَلُوا حَتَّی شَبِعُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (مَنْ یَکُونُ وَصِیِّی وَ وَزِیرِی وَ خَلِیفَتِی فَقَالَ أَبُولَهَبٍ هَذَا مَا سَحَرَکُمْ مُحَمَّدٌ (فَتَفَرَّقُوا فَلَمَّا کَانَ الْیَوْمُ الثَّانِی أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (فَفَعَلَ بِهِمْ مِثْلَ ذَلِکَ ثُمَّ سَقَاهُمُ اللَّبَنَ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (أَیُّکُمْ یَکُونُ وَصِیِّی وَ وَزِیرِی وَ خَلِیفَتِی فَقَالَ أَبُولَهَبٍ هَذَا مَا سَحَرَکُمْ مُحَمَّدٌ (فَتَفَرَّقُوا فَلَمَّا کَانَ الْیَوْمُ الثَّالِثُ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (فَفَعَلَ بِهِمْ مِثْلَ ذَلِکَ ثُمَّ سَقَاهُمُ اللَّبَنَ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (أَیُّکُمْ یَکُونُ وَصِیِّی وَ وَزِیرِی وَ خَلِیفَتِی وَ یُنْجِزُ عِدَاتِی وَ یَقْضِی دَیْنِی فَقَامَ عَلِیٌّ (وَ کَانَ أَصْغَرَهُمْ سِنّاً وَ أَحْمَشَهُمْ سَاقاً وَ أَقَلَّهُمْ مَالًا فَقَالَ أَنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ (فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (أَنْتَ هُوَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ یعنی خویشاوندان با اخلاص و برگزیده‌ات را؛ این آیه در مکّه نازل شد؛ رسول‌خدا (نیز بنی‌هاشم را که چهل نفر بودند گردآورد و هرکدام از ایشان می‌توانست گوسفندی کوچک را [به تنهایی] خورده و یک مَشک [از آب] بنوشد؛ پیامبر (غذایی اندک و به مقدار توان برایشان تهیّه کرد. آن‌ها خوردند تا جایی که همگی سیر شدند. آنگاه رسول خدا (فرمود: «چه کسی وصیّ، وزیر و جانشین من خواهد بود»؟ ابولهب گفت: «اینکه دیدید [سیرشدن همه با غذایی اندک] چیزی است که محمّد (شما را با آن سحر و جادو کرده است؛ [با این سخنان] همه پراکنده شدند.» چون روز دوّم فرا رسید رسول خدا (دستور فرموده و مثل روز قبل برایشان تدارک دیده شد و همه‌ی آن‌ها را با شیر سیراب نمود و آنگاه به ایشان فرمود: «کدامیک از شما وصیّ، وزیر و جانشین من خواهد بود»؟ ابولهب [بار دیگر] گفت: «اینکه دیدید چیزی است که محمّد (شما را با آن سحر و جادو کرده است؛ [با این سخنان] همه پراکنده شدند». روز سوّم که شد رسول خدا (دستور فرموده و مثل روز قبل برایشان تدارک دیده شد و همه‌ی آن‌ها را با شیر سیراب نمود و آنگاه به ایشان فرمود: «کدامیک از شما وصیّ، وزیر و جانشین من خواهد بود و وعده‌های مرا عملی می‌سازد و دِیْن مرا ادا می‌کند»؟ علی (که از همه‌ی آن‌ها کم سن و سال‌تر، ساق پایش باریک‌تر و دارایی‌اش کمتر بود برخاسته و گفت: «من ای رسول خدا (»! در این هنگام رسول خدا (فرمود: «تو آن کس هستی».

Ali ibn Ibrahim: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations] — meaning your sincere and chosen relatives; this verse was revealed in Makkah. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) then gathered Bani Hashim, who were forty men, and each of them could [alone] eat a small sheep and drink a waterskin [of water]. The Prophet (peace be upon him and his family) prepared for them a small amount of food, as much as he was able. They ate until they were all satisfied. Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Who will be my wasi, my vizier and my successor?" Abu Lahab said: "What you have seen [everyone being satisfied with such little food] is something with which Muhammad (peace be upon him and his family) has bewitched you; [with these words] they all dispersed." When the second day came, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) commanded and the same was prepared for them as the previous day, and he gave them all milk to drink, and then said to them: "Which of you will be my wasi, my vizier and my successor?" Abu Lahab [again] said: "What you have seen is something with which Muhammad (peace be upon him and his family) has bewitched you; [with these words] they all dispersed." When the third day came, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) commanded and the same was prepared for them as the previous day, and he gave them all milk to drink, and then said to them: "Which of you will be my wasi, my vizier and my successor, and will fulfil my promises and pay my debt?" Ali (peace be upon him), who was the youngest of them all, whose shin was the thinnest and whose wealth was the least, stood up and said: "I, O Messenger of Allah!" At that moment, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "You are the one."

અલી બિન ઇબ્રાહીમ: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો] એટલે તમારા ઇખ્લાસવાળા અને પસંદ કરાયેલા સગાંઓને; આ આયત મક્કામાં નાઝિલ થઈ; રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પણ બની હાશિમને, જેઓ ચાલીસ માણસો હતા, એકત્ર કર્યા અને તેમાંનો દરેક [એકલો] નાની બકરીને ખાઈ શકતો હતો અને એક મશક [પાણી] પી શકતો હતો; પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમના માટે થોડું ખાણું અને શક્તિ પ્રમાણે તૈયાર કર્યું. તેમણે ખાધું ત્યાં સુધી કે બધા તૃપ્ત થયા. ત્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "કોણ મારો વસી, વઝીર અને જાનશીન બનશે?" અબૂ લહબે કહ્યું: "જે તમે જોયું [થોડા ખાણાથી બધાનું તૃપ્ત થવું] તે એવી વસ્તુ છે જેનાથી મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તમને જાદુ કર્યો છે; [આ વાતોથી] બધા વિખેરાઈ ગયા." જ્યારે બીજો દિવસ આવ્યો, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હુકમ કર્યો અને પાછલા દિવસ જેવું જ તેમના માટે તૈયાર કરવામાં આવ્યું અને બધાને દૂધથી તૃપ્ત કર્યા અને પછી તેમને ફરમાવ્યું: "તમારામાંથી કોણ મારો વસી, વઝીર અને જાનશીન બનશે?" અબૂ લહબે [ફરી] કહ્યું: "જે તમે જોયું તે એવી વસ્તુ છે જેનાથી મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તમને જાદુ કર્યો છે; [આ વાતોથી] બધા વિખેરાઈ ગયા." જ્યારે ત્રીજો દિવસ થયો, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હુકમ કર્યો અને પાછલા દિવસ જેવું જ તેમના માટે તૈયાર કરવામાં આવ્યું અને બધાને દૂધથી તૃપ્ત કર્યા અને પછી તેમને ફરમાવ્યું: "તમારામાંથી કોણ મારો વસી, વઝીર અને જાનશીન બનશે અને મારા વાયદાઓને પૂરા કરશે અને મારું દેવું ચૂકવશે?" અલી (અલયહિસ્સલામ), જેઓ બધા કરતાં નાના ઉંમરના, જેમની પિંડલી બધા કરતાં પાતળી અને જેમનું ધન બધા કરતાં ઓછું હતું, ઉભા થયા અને કહ્યું: "હું, ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!" તે વખતે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "તમે તે જ છો."

أمیرالمؤمنین ( عَنْ عَبَّادِ‌بْنِ‌عَبْدِ‌اللَّهِ الْأَسَدِیِّ عَنْ عَلِیٍّ (قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ جَمَعَ النَّبِیُّ (أَهْلَ بَیْتِهِ فَاجْتَمَعَ ثَلَاثُونَ فَأَکَلُوا وَ شَرِبُوا ثَلَاثاً ثُمَّ قَالَ لَهُمْ مَنْ یَضْمَنُ عَنِّی دَیْنِی وَ مَوَاعِیدِی وَ یَکُونُ خَلِیفَتِی وَ یَکُونُ مَعِی فِی الْجَنَّهًِْ فَقَالَ رَجُلٌ لَمْ یُسَمِّهِ شَرِیکٌ یَا رَسُولَ اللَّهِ (أَنْتَ کُنْتَ تَجِدُ مَنْ یَقُومُ بِهَذَا قَالَ ثُمَّ قَالَ الْآخَرُ یَعْرِضُ ذَلِکَ عَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ فَقَالَ عَلِیٌّ (أَنَا قَالَ أَنْتَ.

امام علی ( عبّادبن‌عبدالله اسدی نقل می‌کند: امام علی (فرمود: هنگامی‌که آیه: وَ أَنذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ نازل ‎شد، پیامبر (تمامی افراد خاندانش را جمع کرد و سی‌نفر نزد آن حضرت آمدند و آن حضرت سه بار از آنان پذیرایی نمود. سپس به آن‌ها گفت: «چه کسی به جای من دین و وعده‌هایم را ضامن می‌گردد و همراه من در بهشت قرار می‌گیرد و جانشینم در بین اهلم می‌گردد»؟ سپس فردی که شریک نامی از او نبرده به پا خاست و گفت: «ای رسول‌خدا (! تو فردی را که می‎خواستی پیدا کردی». و دیگری گفت: «این امر را بر اهل بیتش عرضه کرده است». و سپس علی (فرمود: «ای رسول‌خدا (! من قبول می‌کنم».

Imam Ali (peace be upon him): Abbad ibn Abdullah al-Asadi narrates: Imam Ali (peace be upon him) said: When the verse وَ أَنذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations] was revealed, the Prophet (peace be upon him and his family) gathered all the members of his household, and thirty people came to him, and he entertained them three times. Then he said to them: "Who will guarantee my debt and my promises on my behalf, and be with me in Paradise and become my successor among my family?" Then a man whom Sharik did not name stood up and said: "O Messenger of Allah! You have found the person you were looking for." And another said: "He has presented this matter to his household." And then Ali (peace be upon him) said: "O Messenger of Allah! I accept."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબ્બાદ બિન અબ્દુલ્લાહ અસદી નકલ કરે છે: ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: જ્યારે આયત: وَ أَنذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો] નાઝિલ થઈ, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાના ખાનદાનના તમામ લોકોને એકત્રિત કર્યા અને ત્રીસ માણસો તે હઝરત પાસે આવ્યા અને તે હઝરતે ત્રણ વાર તેમનો સત્કાર કર્યો. પછી તેમને કહ્યું: "મારા બદલે કોણ મારા દેવા અને વાયદાઓનો જવાબદાર બનશે અને મારી સાથે જન્નતમાં રહેશે અને મારા કુટુંબમાં મારો જાનશીન થશે?" પછી એક વ્યક્તિ, જેનું નામ શરીકે નથી લીધું, ઉભો થયો અને કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે જે વ્યક્તિ ઈચ્છતા હતા તે મળી ગયો." અને બીજાએ કહ્યું: "તેમણે આ બાબત પોતાના અહલેબૈત સામે રજૂ કરી છે." અને પછી અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું સ્વીકારું છું."

الرّسول ( ثُمَّ قَالَ لَهُمْ بَعْدَ أَنْ شَبِعُوا وَ رَوُوا یَا بَنِی عَبْدِ الْمُطَّلِبِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَنِی إِلَی الْخَلْقِ کَافَّهًًْ وَ بَعَثَنِی إِلَیْکُمْ خَاصَّهًًْ فَقَالَ وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ وَ أَنَا أَدْعُوکُمْ إِلَی کَلِمَتَیْنِ خَفِیفَتَیْنِ عَلَی اللِّسَانِ ثَقِیلَتَیْنِ فِی الْمِیزَانِ تَمْلِکُونَ بِهَا الْعَرَبَ وَ الْعَجَمَ وَ تَنْقَادُ لَکُمْ بِهِمَا الْأُمَمُ وَ تَدْخُلُونَ بِهِمَا الْجَنَّهًَْ وَ تَنْجُونَ بِهِمَا مِنَ النَّارِ شَهَادَهًُْ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنِّی رَسُولُ اللَّهِ فَمَنْ یُجِیبُنِی إِلَی هَذَا الْأَمْرِ وَ یُؤَازِرُنِی عَلَی الْقِیَامِ بِهِ حَتَّی یَکُونَ أَخِی وَ وَصِیِّی وَ وَزِیرِی وَ وَارِثِی وَ خَلِیفَتِی مِنْ بَعْدِی فَلَمْ یُجِبْ أَحَدٌ مِنْهُمْ فَقَامَ عَلِیٌّ فَقَالَ أَنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ أُؤَازِرُکَ عَلَی هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ اجْلِسْ فَأَنْتَ أَخِی وَ وَصِیِّی وَ وَارِثِی وَ خَلِیفَتِی مِنْ بَعْدِی فَنَهَضَ الْقَوْمُ وَ هُمْ یَقُولُونَ لِأَبِی‌طَالِبٍ تُهْتَکُ الْیَوْمَ إنْ دَخَلْتَ فِی دِیْنِ ابْنِ أَخِیکَ قَدْ جَعَلَ ابْنَکَ أَمِیراً عَلَیْک.

پیامبر ( پس از اینکه غذا صرف شد حضرت آنان را مخاطب ساخته و فرمود: «ای فرزندان عبدالمطلّب خداوند مرا برای ارشاد مردم مبعوث کرده، و به من امر نموده که مخصوصاً شما را به اسلام و قرآن دعوت ‎کنم، و دراین‌باره فرموده است: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ؛ اکنون من شما را به دو کلمه دعوت می‌کنم که در زبان بسیار سبک و در میزان خیلی سنگین می‌باشند. اگر شما فرزندان عبدالمطلّب این دو کلمه را بر زبان جاری سازید و به آن معتقد شوید، بر عرب و عجم سلطنت و فرمانروایی خواهید کرد، و همه‌ی ملّت‌ها در نزد شما خاضع و سرافکنده خواهند شد، و در نتیجه گفتن این دو کلمه از آتش رهایی پیدا می‌کنید و به بهشت داخل می‌شوید. اکنون این دو کلمه را که أشهد أن لا اله الّا اللهُ، و أنّ محمّدا رسول اللهِ است بگویید، و هرکس از شما در این امر از من پشتیبانی کند و پاسخ مرا بگوید، وی برادر و جانشین و وارث من بعد از وفاتم خواهد بود، تمام مجلسیان سکوت کردند و چیزی نگفتند. در این هنگام امیرالمؤمنین (از جای خود برخاستند و عرض کردند: «ای رسول خدا (من در این امر از شما پشتیبانی خواهم کرد». پیغمبر (فرمود: «اکنون بنشین شما وصی و خلیفه و وارث من خواهی بود». پس از این جریان فرزندان عبدالمطلّب از منزل بیرون شدند، و به ابوطالب گفتند: «اگر در دین برادرزاده‌ات داخل شوی خود را حقیر و ذلیل می‌کنی، زیرا وی فرزندت را بر تو امیر قرار داد».

The Prophet (peace be upon him and his family): After the food had been consumed, the Prophet addressed them and said: "O sons of Abd al-Muttalib! Allah has raised me up to guide people, and has commanded me to invite you in particular to Islam and the Quran, and concerning this He has said: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations]; now I invite you to two words which are very light on the tongue and very heavy on the scale. If you, sons of Abd al-Muttalib, utter these two words on your tongues and believe in them, you will rule over the Arabs and non-Arabs, and all nations will bow their heads before you in humility, and as a result of saying these two words you will be delivered from the Fire and enter Paradise. Now say these two words, which are: أشهد أن لا اله الّا الله، و أنّ محمّدا رسول الله [I bear witness that there is no god but Allah, and that Muhammad is the Messenger of Allah]. And whichever of you supports me in this matter and answers my call, he will be my brother, my successor and my heir after my passing." All those in the gathering remained silent and said nothing. At this moment, Amir al-Mu'minin (peace be upon him) rose from his place and said: "O Messenger of Allah! I will support you in this matter." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "Now sit down; you are my wasi, my caliph and my heir." After this incident, the sons of Abd al-Muttalib went out of the house and said to Abu Talib: "If you enter into the religion of your nephew, you will make yourself lowly and humiliated, for he has placed your son as ruler over you."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ખાણું ખાધા પછી હઝરતે તેમને સંબોધીને ફરમાવ્યું: "ઓ અબ્દુલ મુત્તલિબના સંતાનો! અલ્લાહે મને લોકોના માર્ગદર્શન માટે મોકલ્યો છે અને મને હુકમ કર્યો છે કે ખાસ કરીને તમને ઇસ્લામ અને કુરઆન તરફ આમંત્રણ આપું, અને એ બાબતમાં ફરમાવ્યું છે: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો]; હવે હું તમને બે શબ્દો તરફ આમંત્રણ આપું છું જે જીભ પર ઘણા હલકા અને ત્રાજુ પર ઘણા ભારે છે. જો તમે અબ્દુલ મુત્તલિબના સંતાનો આ બે શબ્દોને જીભ પર ઉચ્ચારો અને તેમના પર માનો, તો તમે અરબ અને અજમ પર સત્તા અને હકૂમત ચલાવશો, અને તમામ કૌમો તમારી સામે નમ્ર અને ઝુકેલી બનશે, અને પરિણામે આ બે શબ્દો ઉચ્ચારવાથી આગથી છૂટકારો મેળવશો અને જન્નતમાં દાખલ થશો. હવે આ બે શબ્દો, જે أشهد أن لا اله الّا الله، و أنّ محمّدا رسول الله [હું સાક્ષી આપું છું કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઈશ્વર નથી, અને મુહમ્મદ અલ્લાહના રસૂલ છે] છે, બોલો, અને તમારામાંથી જે કોઈ આ કામમાં મારી મદદ કરે અને મારો જવાબ આપે, તે મારા વફાત પછી મારો ભાઈ અને જાનશીન અને વારસ થશે." મજલિસમાં હાજર બધા મૌન રહ્યા અને કંઈ ન બોલ્યા. તે વખતે અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) પોતાની જગ્યાએથી ઉભા થયા અને અરજ કરી: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), હું આ કામમાં તમારી મદદ કરીશ." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "હવે બેસી જાઓ; તમે મારા વસી અને ખલીફા અને વારસ થશો." આ ઘટના પછી અબ્દુલ મુત્તલિબના સંતાનો ઘરથી બહાર નીકળ્યા અને અબૂ તાલિબને કહ્યું: "જો તમે તમારા ભત્રીજાના દીનમાં દાખલ થશો તો તમે પોતાને હલકા અને પતિત બનાવશો, કારણ કે એણે તમારા દીકરાને તમારા પર અમીર બનાવ્યો છે."

#6 و [نخست] خویشاوندان نزدیکت را انذار کن And warn your nearest kinsfolk અને [પહેલા] તમારા નજીકના સગાસંબંધીઓને ડરાવો

الرّسول ( عَنِ ابْنِ عَبَّاس أَنَّهُ لَمَّا نَزَلَ قَوْلُهُ وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ (ذَاتَ یَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ یَا صَبَاحَاهْ فَاجْتَمَعَتْ إِلَیْهِ قُرَیْشٌ فَقَالُوا مَا لَکَ قَالَ أَ رَأَیْتُکُمْ إِنْ أَخْبَرْتُکُمْ أَنَّ الْعَدُوَّ مُصْبِحُکُمْ أَوْ مُمْسِیکُمْ مَا کُنْتُمْ تُصَدِّقُونَنِی قَالُوا بَلَی قَالَ فَإِنِّی نَذِیرٌ لَکُمْ بَیْنَ یَدَیْ عَذابٍ شَدِیدٍ فَقَالَ أَبُولَهَبٍ تَبّاً لَکَ أَ لِهَذَا دَعَوْتَنَا فَنَزَلَتْ سُورَهًُْ تَبَّتْ.

پیامبر ( ابن‌عبّاس (گوید: هنگامی‌که آیه: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ نازل گردید روزی رسول‌خدا (بر بالای کوه صفا رفته و فریاد زد: یَا صَبَاحَاهْ این جمله را عرب‌ها زمانی‌که مورد هجوم غافلگیرانه دشمن قرار می‌گرفتند، برای اینکه همه را باخبر سازند و به مقابله برخیزند، بکار می‌بردند [قریش] با شنیدن این جمله به‌سراغ حضرت رفته و گفتند: «چه شده است»؟! پیامبر (فرمود: «به نظرتان اگر من به شما خبر دهم که دشمن، صبح یا عصرگاهان بر شما خواهد تاخت از من خواهید پذیرفت»؟ گفتند: «آری! چون هرگز از پیامبر (دروغی نشنیده بودند؛ او فقط بیم‌دهنده شما در برابر عذاب شدید [الهی] است!. ( سبأ/۴۶ ). ابولهب گفت: «نفرین بر تو! برای این ما را صدا زدی»؟ در این هنگام سوره‌ی مَسَد نازل گردید.

The Prophet (peace be upon him and his family): Ibn Abbas said: When the verse وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations] was revealed, one day the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) went up onto Mount Safa and cried out: يَا صَبَاحَاهْ [O what a morning!] — this phrase was used by the Arabs when they were surprised by an enemy attack, to inform everyone and rally them to resistance. [The Quraysh], upon hearing this phrase, went to the Prophet and said: "What has happened?!" The Prophet (peace be upon him and his family) said: "In your view, if I were to tell you that the enemy will attack you in the morning or in the evening, would you believe me?" They said: "Yes!" — because they had never heard a lie from the Prophet (peace be upon him and his family); "he is only a warner to you in the face of severe [divine] punishment!" (Saba/46). Abu Lahab said: "May you be cursed! Did you call us for this?" At this moment, Surah al-Masad was revealed.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને અબ્બાસ કહે છે: જ્યારે આયત: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો] નાઝિલ થઈ, એક દિવસ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સફા પર્વત પર ચઢ્યા અને પોકાર્યું: يَا صَبَاحَاهْ [ઓ સવારના સમાચાર!] — આ વાક્ય અરબો ત્યારે વાપરતા જ્યારે તેઓ દુશ્મનના અચાનક હુમલાનો ભોગ બનતા, બધાને ખબર આપવા અને સામનો કરવા માટે. [કુરૈશ] આ વાક્ય સાંભળીને હઝરત પાસે ગયા અને કહ્યું: "શું થયું છે?!" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "તમારી નજરમાં, જો હું તમને ખબર આપું કે દુશ્મન સવારે કે સાંજે તમારા પર હુમલો કરશે, તો શું તમે મને માનશો?" તેમણે કહ્યું: "હા!" કારણ કે તેમણે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)થી ક્યારેય જૂઠ સાંભળ્યું ન હતું; "તેઓ તો ફક્ત સખત [ઇલાહી] અઝાબની સામે તમારા ડરાવનારા છે!" (સબા/૪૬). અબૂ લહબે કહ્યું: "તારા પર લા'નત! શું આ માટે તમે અમને બોલાવ્યા?" તે વખતે સૂરએ મસદ નાઝિલ થઈ.

#7 و [نخست] خویشاوندان نزدیکت را انذار کن And warn your nearest kinsfolk અને [પહેલા] તમારા નજીકના સગાસંબંધીઓને ડરાવો

الرّسول ( یَا بَنِی هَاشِمٍ یَا بَنِی عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَ یَا بَنِی عَبْدِ مَنَافٍ وَ یَا بَنِی قُصَیٍ اشْتَرُوا أَنْفُسَکُمْ مِنَ اللَّهِ وَ اعْلَمُوا أَنِّی أَنَا النَّذِیرُ وَ الْمَوْتَ الْمُغِیرُ وَ السَّاعَهًَْ الْمَوْعِدُ وَ لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ صَعِدَ عَلَی الصَّفَا وَ جَمَعَ عَشِیرَتَهُ وَ قَالَ یَا بَنِی عَبْدِ الْمُطَّلِبِ یَا بَنِی هَاشِمٍ یَا بَنِی عَبْدِ مَنَافٍ یَا بَنِی قُصَیٍّ اشْتَرُوا أَنْفُسَکُمْ مِنَ اللَّهِ فَإِنِّی لَا أُغْنِی عَنْکُمْ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً یَا عَبَّاسُ عَمَّ مُحَمَّدٍ یَا صَفِیَّهًُْ عَمَّتَهُ یَا فَاطِمَهًُْ ابْنَتَهُ ثُمَّ نَادَی کُلَّ رَجُلٍ بِاسْمِهِ وَ کُلَّ امْرَأَهًٍْ بِاسْمِهَا أَ لَا یَجِیءُ النَّاسُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ یَحْمِلُونَ الْآخِرَهًَْ وَ یَأْتُونَ وَ یَقُولُونَ بِأَنَّ مُحَمَّداً (مِنَّا وَ یُنَادُونَ یَا مُحَمَّدُ (یَا مُحَمَّدُ (فَأُعْرِضُ بِهَذَا وَ هَکَذَا وَ أُعْرِضُ عَنْ یَمِینِهِ وَ شِمَالِهِ فَوَ اللَّهِ مَا أَوْلِیَائِی مِنْکُمْ إِلَّا الْمُتَّقُونَ إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللهِ أَتْقاکُم.

پیامبر ( ای فرزندان هاشم! و ای فرزندان عبد المطلّب و ای فرزندان عبد مناف و قصی، جان خود را در دادگاه حق بیمه کنید [و بترسید] و بدانید که من ترساننده‌ی شما از عذاب خدا هستم و مرگ موقعیّت را دگرگون می‌کند و وعده‌گاه همان قیامت است. هنگامی که آیه شریفه: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ؛ نازل شد، پیامبر بر فراز کوه صفا رفت و بستگان خود را جمع کرد و فرمود: ای فرزندان عبد المطلّب و هاشم و عبد مناف و قصی، جان خود را بخرید، زیرا من نمی‌توانم شما را حفظ کنم، سپس فرمود: ای عباس عموی پیامبر و ای صفیّه عمّه پیامبر و ای فاطمه دخت پیامبر، و همین طور همه را به نام خواند، و فرمود: در قیامت مردم حامل آخرت نباشند و شما [بستگان من] بگویید: ما محمّد (را داریم و بعد مرا صدا بزنید، ولی من روی برگردانم [چون اعمال ناپسند از شما سرزده]، سوگند به خدا دوستان من از میان شما، فقط پرهیزگاران هستند. گرامیترین شما در پیشگاه خدا پرهیزگارترین شماست. ( حجرات/۱۳ ).

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): O sons of Hashim! O sons of Abd al-Muttalib, and O sons of Abd Manaf and Qusayy, secure your souls in the court of the Truth [and be fearful], and know that I am the one who warns you of the punishment of Allah, and death transforms the situation, and the appointed time is the Resurrection itself. When the noble verse: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations] was revealed, the Prophet (peace be upon him and his family) went up to the top of Mount Safa and gathered his relatives and said: O sons of Abd al-Muttalib, and Hashim, and Abd Manaf, and Qusayy, buy your souls, for I cannot protect you. Then he said: O Abbas, the uncle of the Prophet; O Safiyya, the aunt of the Prophet; O Fatima, the daughter of the Prophet — and likewise he called each one by name, and said: On the Day of Resurrection, people will not be carriers of the Hereafter, and you [my relatives] will say: We have Muhammad (peace be upon him and his family), and then you will call out to me, but I will turn my face away [because unbecoming deeds have issued from you]. By Allah, my friends from among you are only the pious. Indeed the most honoured of you before Allah is the most pious of you (al-Hujurat/13).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઓ હાશિમના સંતાનો! અને ઓ અબ્દુલ મુત્તલિબના સંતાનો, અને ઓ અબ્દે મનાફ અને કુસય્યના સંતાનો, હકના દરબારમાં તમારા જીવનને સુરક્ષિત કરો [અને ડરો], અને જાણો કે હું તમને અલ્લાહના અઝાબથી ડરાવનારો છું, અને મૃત્યુ પરિસ્થિતિને બદલી નાખે છે, અને વાયદાનું સ્થળ એ જ કયામત છે. જ્યારે આ પવિત્ર આયત: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો] નાઝિલ થઈ, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સફા પર્વતની ટોચ પર ગયા અને પોતાના સગાંઓને ભેગા કર્યા અને ફરમાવ્યું: ઓ અબ્દુલ મુત્તલિબ અને હાશિમ અને અબ્દે મનાફ અને કુસય્યના સંતાનો, તમારા જીવોને ખરીદો, કારણ કે હું તમને બચાવી શકતો નથી. પછી ફરમાવ્યું: ઓ અબ્બાસ, પયગંબરના કાકા; અને ઓ સફિય્યા, પયગંબરની ફોઈ; અને ઓ ફાતિમા, પયગંબરની દીકરી — અને એ જ રીતે બધાને નામથી બોલાવ્યા, અને ફરમાવ્યું: કયામતના દિવસે લોકો આખિરતના વાહક નહીં હોય, અને તમે [મારા સગાંઓ] કહેશો: અમારી પાસે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, અને પછી મને પોકારશો, પરંતુ હું મોઢું ફેરવી લઈશ [કારણ કે તમારાથી અયોગ્ય કાર્યો થયા છે]. અલ્લાહની કસમ, તમારામાંથી મારા મિત્રો ફક્ત પરહેઝગારો છે. ખરેખર અલ્લાહની નજરમાં તમારામાં સૌથી પ્રતિષ્ઠિત તે છે જે તમારામાં સૌથી વધુ પરહેઝગાર છે (અલ-હુજુરાત/૧૩).

#8 و [نخست] خویشاوندان نزدیکت را انذار کن And warn your nearest kinsfolk અને [પહેલા] તમારા નજીકના સગાસંબંધીઓને ડરાવો

الرّضا ( عَنِ الرَّیَّانِ‌بْنِ‌الصَّلْتِ قَالَ: حَضَرَ الرِّضَا (مَجْلِسَ الْمَأْمُونِ بِمَرْوَ وَ قَدِ اجْتَمَعَ فِی مَجْلِسِهِ جَمَاعَهًٌْ مِنْ عُلَمَاءِ أَهْلِ الْعِرَاقِ وَ خُرَاسَان ... فَقَالَ الْمَأْمُونُ هَلْ فَضَّلَ اللَّهُ الْعِتْرَهًَْ عَلَی سَائِرِ النَّاسِ فَقَالَ أَبُوالْحَسَنِ (إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَبَانَ فَضْلَ الْعِتْرَهًِْ عَلَی سَائِرِ النَّاسِ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ فَقَالَ لَهُ الْمَأْمُونُ أَیْنَ ذَلِکَ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ الرِّضَا (فِی قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْض ... فَقَالَتِ الْعُلَمَاءُ فَأَخْبِرْنَا هَلْ فَسَّرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الِاصْطِفَاءَ فِی الْکِتَابِ فَقَالَ الرِّضَا (فَسَّرَ الِاصْطِفَاءَ فِی الظَّاهِرِ سِوَی الْبَاطِنِ فِی اثْنَیْ عَشَرَ مَوْطِناً وَ مَوْضِعاً فَأَوَّلُ ذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَ وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ ... هَذِهِ مَنْزِلَهًٌْ رَفِیعَهًٌْ وَ فَضْلٌ عَظِیمٌ وَ شَرَفٌ عَالٍ حِینَ عَنَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِذَلِکَ الْآلَ فَذَکَرَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ (فَهَذِهِ وَاحِدَهًْ.

امام رضا ( ریّان‌بن‌صلت گوید: امام رضا (در مرو وارد مجلس مأمون شد و در آن مجلس گروهی از علمای عراق و خراسان نیز حاضر بودند ... مأمون عرض کرد: «آیا حق تعالی عترت را بر سایر مردم فضیلت داده است»؟ حضرت فرمود: «حق تعالی فضیلت عترت را بر سایر امّت در کتاب محکم خود بیان فرموده است». مأمون عرض کرد: «در کجای کتاب خدا این مطلب است»؟ حضرت فرمود: «در این آیه شریفه: خداوند، آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برتری داد. آن‌ها فرزندان و [دودمانی] بودند که [از نظر پاکی و تقوا و فضیلت]، بعضی از بعض دیگر گرفته شده بودند. ( آل عمران/۳۴۳۳ )» ... عالمان گفتند: «برایمان بازگو کن که آیا خداوند در کتابش اصطفاء را شرح داده است»؟ امام رضا (فرمود: «خداوند این موضوع را تنها در ظاهر و غیر از باطن، در دوازده جای قرآن بیان داشته است، و اوّلین آن این گفته‌ی خداوند است: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ ... این منزلتی بزرگ و فضیلتی عالی است که خداوند تبارک‌وتعالی با این آیه‌ها خاندان پیامبر (را مورد توجّه قرار دهد و آن را برای پیامبر (خاطر نشان سازد».

Imam Rida (peace be upon him): Rayyan ibn Salt said: Imam Rida (peace be upon him) entered the assembly of al-Ma'mun in Marw, and a group of the scholars of Iraq and Khurasan were also present in that assembly ... al-Ma'mun said: "Has Allah the Exalted given the Family (Itrah) precedence over the rest of the people?" The Imam said: "Allah the Exalted has stated the precedence of the Family over the rest of the community in His firm Book." Al-Ma'mun said: "Where in the Book of Allah is this matter?" The Imam said: "In this noble verse: Allah gave precedence to Adam and Nuh and the family of Ibrahim and the family of Imran over the worlds. They were descendants and [a lineage] who [in terms of purity, piety and virtue] were taken from one another (Al Imran/33-34)." ... The scholars said: "Explain to us whether Allah has expounded al-istifa (the choosing) in His Book." Imam Rida (peace be upon him) said: "Allah has expounded this matter — only in the outward and not the inward — in twelve places of the Quran, and the first of them is this saying of Allah: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations] ... This is a great rank and a lofty virtue, that Allah the Blessed and Exalted, through these verses, gave attention to the household of the Prophet (peace be upon him and his family) and pointed it out to the Prophet (peace be upon him and his family)."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): રય્યાન બિન સલ્ત કહે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) મર્વમાં મામૂનની મજલિસમાં દાખલ થયા, અને તે મજલિસમાં ઈરાક અને ખુરાસાનના ઉલમાઓનો એક સમૂહ પણ હાજર હતો ... મામૂને અરજ કરી: "શું અલ્લાહ તઆલાએ ઇતરત (ખાનદાન)ને બાકીના લોકો પર ફઝીલત આપી છે?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાએ ઇતરતની ફઝીલત બાકીની ઉમ્મત પર પોતાની મુહકમ કિતાબમાં બયાન કરી છે." મામૂને અરજ કરી: "અલ્લાહની કિતાબમાં ક્યાં આ વાત છે?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "આ પવિત્ર આયતમાં: અલ્લાહે આદમ અને નૂહ અને આલે ઇબ્રાહીમ અને આલે ઇમરાનને જગતવાળાઓ પર શ્રેષ્ઠતા આપી. તેઓ સંતાનો અને [એવો વંશ] હતા જેમાં [પવિત્રતા, તકવા અને ફઝીલતની દૃષ્ટિએ] એક બીજામાંથી લેવાયેલા હતા (આલે ઇમરાન/૩૩-૩૪)." ... ઉલમાઓએ કહ્યું: "અમને જણાવો કે શું અલ્લાહે પોતાની કિતાબમાં ઇસ્તિફા (પસંદગી)નું બયાન કર્યું છે?" ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે આ વિષયને ફક્ત ઝાહિરમાં અને બાતિન સિવાય, કુરઆનની બાર જગ્યાએ બયાન કર્યો છે, અને તેમાંથી પ્રથમ અલ્લાહનું આ કથન છે: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો] ... આ મોટો દરજ્જો અને ઊંચી ફઝીલત છે કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ આ આયતો દ્વારા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ખાનદાન પર ધ્યાન આપ્યું અને તેને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે યાદ કરાવ્યું."

#9 و [نخست] خویشاوندان نزدیکت را انذار کن And warn your nearest kinsfolk અને [પહેલા] તમારા નજીકના સગાસંબંધીઓને ડરાવો

علی‌بن‌ابراهیم ( وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ قَالَ نَزَلَتْ وَ رَهْطَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ وَ هُمْ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ وَ حَمْزَهًُْ وَ جَعْفَرٌ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ وَ آلُ مُحَمَّدٍ (.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ؛ منظور از آن علی (و حمزه (و جعفر (و حسن و حسین (و به‌طور خاص آل محمّد (می‌باشد.

Ali ibn Ibrahim: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations] — what is meant by it is Ali (peace be upon him), Hamza (peace be upon him), Jafar (peace be upon him), Hasan and Husayn (peace be upon them), and specifically the family of Muhammad (peace be upon him and his family).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો]; આનાથી મુરાદ અલી (અલયહિસ્સલામ), હમ્ઝા (અલયહિસ્સલામ), જાફર (અલયહિસ્સલામ), હસન અને હુસૈન (અલયહિમુસ્સલામ) અને ખાસ કરીને આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે.

#10 و [نخست] خویشاوندان نزدیکت را انذار کن And warn your nearest kinsfolk અને [પહેલા] તમારા નજીકના સગાસંબંધીઓને ડરાવો

الکاظم ( الْخُمُسُ مِنْ خَمْسَهًِْ أَشْیَاء مِنَ الْغَنَائِمِ وَ الْغَوْصِ وَ مِنَ الْکُنُوزِ وَ مِنَ الْمَعَادِنِ وَ الْمَلَّاحَهًِْ یُؤْخَذُ مِنْ کُلِّ هَذِهِ الصُّنُوفِ الْخُمُسُ فَیُجْعَلُ لِمَنْ جَعَلَهُ اللَّهُ تَعَالَی لَه ... وَ إِنَّمَا جَعَلَ اللَّهُ هَذَا الْخُمُسَ خَاصَّهًًْ لَهُمْ دُونَ مَسَاکِینِ النَّاسِ وَ أَبْنَاءِ سَبِیلِهِمْ عِوَضاً لَهُمْ مِنْ صَدَقَاتِ النَّاسِ تَنْزِیهاً مِنَ اللَّهِ لَهُمْ لِقَرَابَتِهِمْ بِرَسُولِ اللَّهِ (وَ کَرَامَهًًْ مِنَ اللَّهِ لَهُمْ عَنْ أَوْسَاخِ النَّاسِ فَجَعَلَ لَهُمْ خَاصَّهًًْ مِنْ عِنْدِهِ مَا یُغْنِیهِمْ بِهِ عَنْ أَنْ یُصَیِّرَهُمْ فِی مَوْضِعِ الذُّلِّ وَ الْمَسْکَنَهًِْ وَ لَا بَأْسَ بِصَدَقَاتِ بَعْضِهِمْ عَلَی بَعْضٍ وَ هَؤُلَاءِ الَّذِینَ جَعَلَ اللَّهُ لَهُمُ الْخُمُسَ هُمْ قَرَابَهًُْ النَّبِیِّ (الَّذِینَ ذَکَرَهُمُ اللَّهُ فَقَالَ وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ وَ هُمْ بَنُو عَبْدِالْمُطَّلِبِ أَنْفُسُهُمْ الذَّکَرُ مِنْهُمْ وَ الْأُنْثَی لَیْسَ فِیهِمْ مِنْ أَهْلِ بُیُوتَاتِ قُرَیْشٍ وَ لَا مِنَ الْعَرَبِ أَحَدٌ وَ لَا فِیهِمْ وَ لَا مِنْهُمْ فِی هَذَا الْخُمُسِ مِنْ مَوَالِیهِمْ وَ قَدْ تَحِلُّ صَدَقَاتُ النَّاسِ لِمَوَالِیهِمْ وَ هُمْ وَ النَّاسُ سَوَاءٌ وَ مَنْ کَانَتْ أُمُّهُ مِنْ بَنِی‌هَاشِمٍ وَ أَبُوهُ مِنْ سَائِرِ قُرَیْشٍ فَإِنَّ الصَّدَقَاتِ تَحِلُّ لَهُ وَ لَیْسَ لَهُ مِنَ الْخُمُسِ شَیْءٌ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ ادْعُوهُمْ لِآبائِهِمْ.

امام کاظم ( فرمود: خمس از پنج چیز باید داده شود: ۱ غنیمت‌ها، ۲ غوّاصی [منافع دریا]، ۳ گنج‌ها، ۴ معادن، ۵ نمکزارها، [که معدن مخصوصی است] از تمام این انواع دریافت می‌شود و به کسانی که خدای تعالی مقرّر فرموده داده می‌شود. و همانا خداوند که این سهم خمس را خاص خاندان پیغمبر کرده است و به مستمندان و ابناء السبیل مردم دیگر نداده در عوض صدقه‌ها و زکات مردم است که از سادات دریغ داشته، برای آنکه خدا آنان را به‌واسطه‌ی خویشی با پیغمبر منزّه می‌دارد و خداوند آن‌ها را از چرک مال مردم ارجمند شمارد، پس نزد خود برای آن‌ها حقّ مخصوصی مقرّر داشته، به‌اندازه‌ای که آن‌ها را بی‌نیاز کند از اینکه در معرض خواری و زبونی درآیند. و باکی ندارد که خودشان به هم صدقه دهند و اینان که خدا برای آن‌ها خمس مقرّر کرده همان خویشان پیغمبرند که خدا آن‌ها را در قرآن یاد کرده و فرموده است: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ؛ و آنان فرزندان عبدالمطلّب از مرد و زن هستند، کسی از خانواده‌های قریش و از عرب با آن‌ها نیست، و موالی و وابسته‌هایشان در این خمس با آن‌ها شرکت ندارند، و زکات مال مردم دیگر برای موالی و وابسته‌های آنان حلال است و آن‌ها با دیگر مردم برابرند، و هرکس مادرش از بنی‌هاشم است و پدرش از دیگر مردم، صدقه بر او حلال است و از خمس حقّی ندارد، زیرا خدای تعالی می‌فرماید: آن‌ها را به نام پدرانشان بخوانید. ( احزاب/۵ ). و برای امام برگزیده مال است.

Imam Kazim (peace be upon him) said: Khums must be paid on five things: 1. spoils of war, 2. diving [the produce of the sea], 3. treasures, 4. mines, 5. salt-flats [which is a particular kind of mine]. Khums is taken from all of these categories and given to those whom Allah the Exalted has appointed. Indeed Allah has made this share of khums exclusive to the household of the Prophet, and has not given it to the needy and wayfarers of other people, in exchange for the sadaqa and zakat of the people which He has withheld from the sadat, because Allah keeps them pure through their kinship with the Prophet, and Allah honours them above the impurity of people's wealth. So He has appointed for them, from Himself, a special right, to the extent that suffices them so that they are not exposed to humiliation and lowliness. And there is no objection to their giving sadaqa to one another. And those for whom Allah has appointed khums are the very kin of the Prophet whom Allah has mentioned in the Quran, saying: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [And warn your nearest relations]. They are the descendants of Abd al-Muttalib, both male and female. No one from the families of Quraysh or from the Arabs is among them, and their clients and dependants do not share with them in this khums. Zakat on the wealth of other people is lawful for their clients and dependants, and they are equal with the rest of the people. And whoever's mother is from Banu Hashim and whose father is from other people — sadaqa is lawful for him, and he has no right to khums, because Allah the Exalted says: Call them by [the names of] their fathers (al-Ahzab/5). And for the chosen Imam there is a share [of wealth].

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: ખુમ્સ પાંચ વસ્તુઓ પર આપવો જોઈએ: ૧. ગનીમતો, ૨. ગોતાખોરી [દરિયાનો નફો], ૩. ખજાનાઓ, ૪. ખાણો, ૫. મીઠાની ખાણો [જે એક ખાસ પ્રકારની ખાણ છે]. આ બધા પ્રકારોમાંથી ખુમ્સ લેવામાં આવે છે અને જેમને અલ્લાહ તઆલાએ મુકર્રર કર્યા છે તેમને આપવામાં આવે છે. અને ખરેખર અલ્લાહે ખુમ્સનો આ હિસ્સો પયગંબરના ખાનદાન માટે ખાસ કર્યો છે અને બીજા લોકોના ગરીબો અને મુસાફરોને આપ્યો નથી, લોકોના સદકા અને ઝકાતના બદલામાં જે સાદાતથી રોકવામાં આવ્યા છે, કારણ કે અલ્લાહ તેમને પયગંબર સાથેની સગાઈને લીધે પવિત્ર રાખે છે અને અલ્લાહ તેમને લોકોના માલની ગંદકીથી ઊંચા ગણે છે, તેથી પોતાની પાસેથી તેમના માટે ખાસ હક મુકર્રર કર્યો છે, એટલા પ્રમાણમાં કે તેઓ ખ્વારી અને પસ્તીના મેદાનમાં ન આવે તેટલા બેપરવા બને. અને પોતાના અંદરોઅંદર સદકો આપવામાં કોઈ વાંધો નથી. અને આ લોકો જેમના માટે અલ્લાહે ખુમ્સ મુકર્રર કર્યો છે તે જ પયગંબરના સગાં છે જેમને અલ્લાહે કુરઆનમાં યાદ કર્યા છે અને ફરમાવ્યું છે: وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ [અને તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો]; અને તેઓ અબ્દુલ મુત્તલિબના સંતાનો છે, પુરુષ અને સ્ત્રી બંને. કુરૈશના ખાનદાનો અને અરબમાંથી કોઈ તેમની સાથે નથી, અને તેમના મવાલી અને આશ્રિતો આ ખુમ્સમાં તેમની સાથે ભાગીદાર નથી, અને બીજા લોકોના માલની ઝકાત તેમના મવાલી અને આશ્રિતો માટે હલાલ છે અને તેઓ બીજા લોકો સાથે બરાબર છે. અને જેની મા બની હાશિમમાંથી છે અને પિતા બીજા લોકોમાંથી છે, તેના પર સદકો હલાલ છે અને તેને ખુમ્સમાં કોઈ હક નથી, કારણ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: તેમને તેમના પિતાઓના નામથી બોલાવો (અલ-અહઝાબ/૫). અને પસંદ કરાયેલા ઇમામ માટે માલ છે.

#11 و [نخست] خویشاوندان نزدیکت را انذار کن And warn your nearest kinsfolk અને [પહેલા] તમારા નજીકના સગાસંબંધીઓને ડરાવો

الرّسول ( رُوِیَ عَنْ أَبِی‌رَافِعٍ هَذِهِ الْقِصَّهًُْ وَ أَنَّهُ جَمَعَهُمْ فِی الشِّعْبِ فَصَنَعَ لَهُمْ رِجْلَ شَاهًٍْ فَأَکَلُوا حَتَّی تَضَلَّعُوا وَ سَقَاهُمْ عُسّاً فَشَرِبُوا کُلُّهُمْ حَتَّی رَوُوا ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِی أَنْ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ وَ أَنْتُمْ عَشِیرَتِی وَ رَهْطِی وَ إِنَّ اللَّهَ لَمْ یَبْعَثْ نَبِیّاً إِلَّا وَ جَعَلَ لَهُ مِنْ أَهْلِهِ أَخاً وَ وَزِیراً وَ وَارِثاً وَ وَصِیّاً وَ خَلِیفَهًًْ فِی أَهْلِهِ فَأَیُّکُمْ یَقُومُ فَیُبَایِعُنِی عَلَی أَنَّهُ أَخِی وَ وَارِثِی وَ وَزِیرِی وَ وَصِیِّی وَ یَکُونُ مِنِّی بِمَنْزِلَهًِْ هَارُونَ مِنْ مُوسَی (إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِیَّ بَعْدِی فَسَکَتَ الْقَوْمُ فَقَالَ لَیَقُومَنَّ قَائِمُکُمْ أَوْ لَیَکُونَنَّ مِنْ غَیْرِکُمْ ثُمَّ لَتَنْدَمُنَّ ثُمَّ أَعَادَ الْکَلَامَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَامَ عَلِیٌّ (فَبَایَعَهُ فَأَجَابَهُ ثُمَّ قَالَ ادْنُ مِنِّی فَدَنَا مِنْهُ فَفَتَحَ فَاهُ وَ مَجَّ فِی فِیهِ مِنْ رِیقِهِ وَ تَفَلَ بَیْنَ کَتِفَیْهِ وَ ثَدْیَیْهِ فَقَالَ أَبُولَهَبٍ بِئْسَ مَا حَبَوْتَ بِهِ ابْنَ عَمِّکَ أَنْ أَجَابَکَ فَمَلَأْتَ فَاهُ وَ وَجْهَهُ بُزَاقاً فَقَالَ النَّبِیُّ (مَلَأْتُهُ حُکْماً وَ عِلْماً.

پیامبر ( این داستان (انذار خویشاوندان) از ابورافع نیز نقل شده و در نقل او آمده: پیامبر (خویشاوندانش را در شِعب ابوطالب گرد هم آورد و پاچه‌ی گوسفندی برایشان تهیّه دید و آن‌ها خوردند تا اینکه سیر شدند و به آن‌ها ظرف بزرگی [از شیر] نوشاند و همگی از آن نوشیدند تا سیراب شدند. آنگاه پیامبر (فرمود: خداوند به من فرمان داده است: أَنْ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِین؛ َ و شما خویشان و بستگان من هستید. و خداوند پیامبری را مبعوث نکرده مگر اینکه برای او از خاندانش برادر، وزیر، وارث، وصیّ و جانشینی در خاندانش قرار داده است، کدامیک از شما برخاسته و با من بیعت می‌کند تا در مقابل، برادر، وارث، وزیر و جانشین من و مقامش نسبت به من، همانند مقام هارون (نسبت به موسی (باشد جز اینکه پیامبری بعد از من نخواهد بود»؟ همگی سکوت کردند. پیامبر (فرمود: «آیا کسی از میان شما برمی‌خیزد یا اینکه کسی غیر از شما چنین کند که در آن صورت، شما حتماً پشیمان خواهی گشت»؟ و این جمله را سه بار تکرار فرمود. در این هنگام علی (برخاسته و با حضرت بیعت نمود و پیامبر (بیعت او را پذیرفت و فرمود: «نزدیکم بیا»! علی (نزدیک ایشان رفت و پیامبر (دهان او را گشوده و از آب دهان مبارکِ خود در دهان او ریخت و میان دو کتف و سینه‌اش آب دهان انداخت. ابولهب گفت: «چه چیز ناپسندی به پسر عمویت در مقابل پاسخ مثبت دادنش بخشیدی و دهان و صورتش را از آب دهان پُر کردی»! پیامبر (فرمود: «او را از حکمت و دانش آکنده ساختم».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): This account (the warning to the near relatives) has also been narrated from Abu Rafi, and in his narration it comes: The Prophet (peace be upon him and his family) gathered his relatives in the Shi'b of Abu Talib and prepared for them the leg of a sheep, and they ate until they were full, and he gave them a large vessel [of milk] to drink, and all of them drank of it until they were quenched. Then the Prophet (peace be upon him and his family) said: Allah has commanded me: أَنْ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِین [to warn your nearest relations], and you are my kin and my relatives. And Allah has not sent any prophet without appointing for him, from his family, a brother, a minister (wazir), an heir, a successor (wasi) and a caliph in his family. Which of you will rise and pledge allegiance to me on the basis that he shall be, in return, my brother, heir, minister and successor, and his rank in relation to me shall be like the rank of Harun (peace be upon him) in relation to Musa (peace be upon him), except that there shall be no prophet after me? All fell silent. The Prophet (peace be upon him and his family) said: Will one of you rise, or shall someone other than you do so, in which case you will certainly regret it? And he repeated this statement three times. At that point Ali (peace be upon him) rose and pledged allegiance to the Prophet, and the Prophet (peace be upon him and his family) accepted his pledge and said: Come close to me! Ali (peace be upon him) drew near to him, and the Prophet (peace be upon him and his family) opened his mouth and put some of his blessed saliva into his mouth, and cast saliva between his shoulder blades and on his chest. Abu Lahab said: What a wretched thing you have given your cousin in return for his positive answer, that you have filled his mouth and face with saliva! The Prophet (peace be upon him and his family) said: I have filled him with wisdom and knowledge.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): આ કિસ્સો (સગાંઓને ડરાવવાનો) અબૂરાફેથી પણ નકલ થયો છે અને તેની નકલમાં આવ્યું છે: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાના સગાંઓને શેઅબે અબૂતાલિબમાં ભેગા કર્યા અને તેમના માટે બકરીનો પાયો તૈયાર કર્યો અને તેઓએ ખાધું ત્યાં સુધી કે ધરાઈ ગયા, અને તેમને એક મોટા વાસણ [દૂધનું] પીવડાવ્યું અને બધાએ તેમાંથી પીધું ત્યાં સુધી કે તૃપ્ત થયા. પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહે મને હુકમ આપ્યો છે: أَنْ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِین [કે તમારા નજીકના સગાંઓને ડરાવો], અને તમે મારા સગાં અને સંબંધીઓ છો. અને અલ્લાહે કોઈ પયગંબરને મબઊસ કર્યા નથી સિવાય કે તેમના માટે તેમના ખાનદાનમાંથી ભાઈ, વઝીર, વારસ, વસી અને ખાનદાનમાં જાનશીન કરાર દીધા હોય, તમારામાંથી કોણ ઊઠશે અને મારી સાથે બયઅત કરશે કે તેના બદલામાં તે મારો ભાઈ, વારસ, વઝીર અને જાનશીન બને અને મારા સંબંધમાં તેનો દરજ્જો, મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના સંબંધમાં હારૂન (અલયહિસ્સલામ)ના દરજ્જા જેવો હોય સિવાય કે મારા પછી કોઈ પયગંબર નહીં હોય? બધા ચૂપ થઈ ગયા. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: શું તમારામાંથી કોઈ ઊઠશે અથવા તમારા સિવાય કોઈ આવું કરશે કે તે સ્થિતિમાં તમે જરૂર પસ્તાવો કરશો? અને આ વાક્ય ત્રણ વાર દોહરાવ્યું. તે વખતે અલી (અલયહિસ્સલામ) ઊભા થયા અને હઝરત સાથે બયઅત કરી અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમની બયઅત કબૂલ કરી અને ફરમાવ્યું: 'મારી નજીક આવો'! અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમની નજીક ગયા અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમનું મોઢું ખોલ્યું અને પોતાના મુબારક મોઢાનું પાણી તેમના મોઢામાં નાખ્યું અને તેમના બે ખભાની વચ્ચે અને છાતી પર થૂંક નાખ્યું. અબૂ લહબે કહ્યું: 'તમારા પિતરાઈ ભાઈને હકારાત્મક જવાબ આપવાના બદલામાં કેવી નાપસંદ વસ્તુ બક્ષી કે તેમનું મોઢું અને ચહેરો થૂંકથી ભરી દીધો'! પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'મેં તેમને હિકમત અને ઇલ્મથી ભરી દીધા'.