سورة الشعراء

Verse 61 of 227

26:61

فَلَمّا تَراءَا الْجَمْعانِ قالَ أَصْحابُ مُوسى إِنّا لَمُدْرَكُونَ

هنگامى‌كه دو گروه يكديگر را ديدند، يارانِ موسى گفتند: «ما [در چنگال فرعونيان] گرفتار ‌شديم»!

So when the two hosts saw each other, the companions of Musa cried out: Most surely we are being overtaken.

પછી જ્યારે બન્ને સમૂહ એકબીજાને જોયા ત્યારે મૂસાના સાથીઓ બોલી ઉઠ્યા કે હવે આપણે પકડમાં આવી જશું.

الحسین ( عَنِ الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (أَنَّ یَهُودِیّاً مِنْ یَهُودِ الشَّامِ وَ أَحْبَارِهِمْ جَاءَ إِلَی مَجْلِسٍ فِیهِ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ (فَقَالَ یَا أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (مَا تَرَکْتُمْ لِنَبِیٍّ دَرَجَهًًْ وَ لَا لِمُرْسَلٍ فَضِیلَهًًْ إِلَّا نَحَلْتُمُوهَا نَبِیَّکُمْ فَهَلْ تُجِیبُونِّی عَمَّا أَسْأَلُکُمْ عَنْهُ فَکَاعَ الْقَوْمُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (نَعَمْ مَا أَعْطَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ نَبِیّاً دَرَجَهًًْ وَ لَا مُرْسَلًا فَضِیلَهًًْ إِلَّا وَ قَدْ جَمَعَهَا لِمُحَمَّدٍ (وَ زَادَ مُحَمَّداً (عَلَی الْأَنْبِیَاءِ أَضْعَافاً مُضَاعَفَهًًْ فَقَالَ لَهُ الْیَهُودِیُّ فَهَلْ أَنْتَ مُجِیبُنِی قَالَ لَهُ نَعَمْ ... قَالَ لَهُ الْیَهُودِیُّ فَإِنَّ مُوسَی (قَدْ ضُرِبَ لَهُ فِی الْبَحْرِ طَرِیقٌ فَهَلْ فُعِلَ بِمُحَمَّدٍ (شَیْءٌ مِنْ هَذَا فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ مُحَمَّدٌ (أُعْطِیَ مَا هُوَ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا خَرَجْنَا مَعَهُ إِلَی حُنَیْنٍ فَإِذَا نَحْنُ بِوَادٍ یَشْخُبُ فَقَدَّرْنَاهُ فَإِذَا هُوَ أَرْبَعَ عَشْرَهًَْ قَامَهًًْ فَقَالُوا یَا رَسُولَ اللَّهِ (الْعَدُوُّ مِنْ وَرَائِنَا وَ الْوَادِی أَمَامَنَا کَمَا قالَ أَصْحابُ مُوسی (إِنَّا لَمُدْرَکُونَ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ (ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّکَ جَعَلْتَ لِکُلِّ مُرْسَلٍ دَلَالَهًًْ فَأَرِنِی قُدْرَتَکَ وَ رَکِبَ (فَعَبَرَتِ الْخَیْلُ لَا تَنْدَی حَوَافِرُهَا وَ الْإِبِلُ لَا تَنْدَی أَخْفَافُهَا فَرَجَعْنَا فَکَانَ فَتْحُنَا فَتْحا.

امام حسین ( امام کاظم (از پدرانش از امام حسین (روایت کرده است که فرمود: روزی یکی از علمای یهودی اهل شام که کتب آسمانی تورات و انجیل و زبور و صحف پیامبران (را خوانده به مجلسی وارد شد که در آن گروهی از أصحاب رسول خدا (حضرت أمیر (و ابن‌عبّاس (و ابن‌مسعود، و ابومعبد جهنیّ حضور داشتند. یهودی گفت: «ای امّت محمّد (هیچ درجه و فضیلتی از انبیاء (و مرسلین ترک نگفتید جز آنکه همه‌ی آن‌ها را به پیامبر خودتان نسبت دادید، حال حاضرید به سؤالات من در آن مورد پاسخ گویید»؟ با این سؤال همه خاموش شده و هیچ نگفتند. حضرت امیر (وقتی این‌گونه دید فرمود: «آری من حاضرم، و این را باز تکرار می‌کنم که خداوند متعال هیچ درجه و فضیلتی به انبیاء (و مرسلین عطا نفرمود مگر آنکه همه‌ی آن‌ها را به محمّد (بخشید بلکه چندین برابر آن را به محمّد (عطا فرمود». عالم یهودی گفت: «آیا تو پاسخ مرا خواهی گفت»؟ حضرت (فرمود: «آری، یهودی گفت: به موسی (دریا را شکافتند کاری چنین برای حضرت محمّد (کرده‌اند»؟ علی (فرمود: «صحیح است، به محمّد (بهتر از آن داده‌اند. با پیامبر (به جنگ حنین می‌رفتیم رسیدم به یک درّه که سیل می‌آمد تخمین زدیم که چهارده قامت عمق سیل هست». گفتند: «دشمن پشت سر ماست و این رود نیز جلوی ما؛ همان‌طور که اصحاب موسی (گفتند ما را خواهند گرفت». پیامبر اکرم (فرود آمد و فرمود: «خدایا تو برای هر پیامبر معجزه‌ای قرارداده‌ای اینک قدرت خویش را به ما نشان بده». سوار شد و از آب گذشت به‌طوری‌که سم اسب‌ها نیز تر نشد و به آب نخورد و شترها نیز همان‌طور برگشتیم گویا فتحی بزرگ نصیب ما شده است».

Imam Husayn (peace be upon him): Imam Kazim (peace be upon him) narrated from his forefathers from Imam Husayn (peace be upon him) that he said: One day, one of the Jewish scholars of Sham, who had read the heavenly scriptures — the Torah, the Injil, the Zabur and the scrolls of the prophets (peace be upon them) — came to a gathering in which a group of the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — the Commander of the Faithful (peace be upon him), Ibn Abbas, Ibn Mas'ud and Abu Ma'bad al-Juhani — were present. The Jew said: "O nation of Muhammad (peace be upon him and his family)! You have not left any rank or virtue of the prophets (peace be upon them) and messengers without attributing all of them to your own Prophet. Now, are you ready to answer my questions on that matter?" At this question all fell silent and said nothing. When the Commander of the Faithful (peace be upon him) saw this, he said: "Yes, I am ready, and I repeat this once more: Allah the Exalted did not grant any rank or virtue to the prophets (peace be upon them) and messengers except that He bestowed all of them upon Muhammad (peace be upon him and his family) — rather, He bestowed upon Muhammad (peace be upon him and his family) many times over." The Jewish scholar said: "Will you answer me?" He (peace be upon him) said: "Yes." The Jew said: "For Musa (peace be upon him) the sea was split — has something like this been done for Muhammad (peace be upon him and his family)?" Ali (peace be upon him) said: "That is correct, and something better than this was given to Muhammad (peace be upon him and his family). We were going with the Prophet (peace be upon him and his family) to the battle of Hunayn, and I reached a valley through which a flood was flowing. We estimated it to be fourteen statures in depth." They said: "The enemy is behind us and this river is in front of us; just as the companions of Musa (peace be upon him) said, إِنَّا لَمُدْرَکُونَ [Indeed, we shall be overtaken]." The Noble Prophet (peace be upon him and his family) dismounted and said: "O Allah, You have appointed for every prophet a sign; now show us Your power." Then he mounted and crossed the water in such a way that not even the hooves of the horses became wet or touched the water, and the camels likewise. We returned as though a great victory had been granted to us.

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પિતૃઓથી ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરી છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: એક દિવસ શામના યહૂદી આલિમોમાંનો એક, જેણે તૌરાત, ઇન્જીલ, ઝબૂર અને પયગંબરો (અલયહિસ્સલામ)ના સહીફા જેવા આસમાની ગ્રંથો વાંચ્યા હતા, એક એવી મજલિસમાં આવ્યો જ્યાં રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સહાબીઓમાંથી એક જૂથ — અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ), ઇબ્ને અબ્બાસ, ઇબ્ને મસ્ઊદ અને અબૂ મઅબદ જુહની — હાજર હતા. યહૂદીએ કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મત! તમે અંબિયા (અલયહિસ્સલામ) અને મુરસલીનનો કોઈપણ દરજ્જો કે ફઝીલત છોડી નથી, પરંતુ તેમની બધીય તમારા પયગંબર તરફ મન્સૂબ કરી છે; હવે શું તમે એ બાબતે મારા સવાલોના જવાબ આપવા તૈયાર છો?" આ સવાલ સાંભળી બધા ખામોશ થઈ ગયા અને કંઈ બોલ્યા નહીં. જ્યારે અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)એ આ જોયું, તેમણે ફરમાવ્યું: "હા, હું તૈયાર છું, અને હું ફરી કહું છું કે અલ્લાહ તઆલાએ અંબિયા (અલયહિસ્સલામ) અને મુરસલીનને કોઈ દરજ્જો કે ફઝીલત અતા ન કર્યા, પરંતુ તેની બધીય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને બક્ષી, બલ્કે તેના કેટલાય ગણું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અતા ફરમાવ્યું." યહૂદી આલિમે કહ્યું: "શું તમે મારો જવાબ આપશો?" હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હા." યહૂદીએ કહ્યું: "મૂસા (અલયહિસ્સલામ) માટે દરિયો ચીરાયો — શું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે આવું કંઈ થયું છે?" અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "સાચું છે, મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને એથી પણ બહેતર આપવામાં આવ્યું છે. અમે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે હુનૈનની જંગમાં જતા હતા, હું એક ખીણ પર પહોંચ્યો જ્યાં પૂર વહી રહ્યું હતું; અમે અંદાજ લગાવ્યો કે પૂરની ઊંડાઈ ચૌદ કદ છે." તેમણે કહ્યું: "દુશ્મન અમારી પાછળ છે અને આ નદી અમારી આગળ છે; જેમ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના સાથીઓએ કહ્યું إِنَّا لَمُدْرَکُونَ [ખરેખર, અમે પકડાઈ જઈશું]." પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઊતર્યા અને ફરમાવ્યું: "ઓ અલ્લાહ! તે દરેક પયગંબર માટે એક મુઅજિઝો રાખ્યો છે; હવે અમને તારી કુદરત બતાવ." તેઓ સવાર થયા અને પાણી પર થઈને ગુજર્યા એવી રીતે કે ઘોડાઓની ખરીઓ પણ ભીની ન થઈ અને પાણીને અડી પણ નહીં, અને ઊંટો પણ તેવી જ રીતે; અમે એવી રીતે પાછા ફર્યા કે જાણે અમને એક મોટી ફતેહ મળી હોય."

أمیرالمؤمنین ( قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (خَرَجْنَا مَعَهُ یَعْنِی النَّبِیَّ (إِلَی خَیْبَرَ فَإِذَا نَحْنُ بِوَادٍ یَشْخُبُ فَقَدَّرْنَاهُ فَإِذَا هُوَ أَرْبَعَ عَشْرَهًَْ قَامَهًًْ فَقَالُوا یَا رَسُولَ اللَّهِ (الْعَدُوُّ مِنْ وَرَائِنَا وَ الْوَادِی أَمَامَنَا کَمَا قَالَ أَصْحَابُ مُوسَی (إِنَّا لَمُدْرَکُونَ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ (ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّکَ جَعَلْتَ لِکُلِّ مُرْسَلٍ دَلَالَهًًْ فَأَرِنِی قُدْرَتَکَ وَ رَکِبَ فَعَبَرَتِ الْخَیْلُ لَا تَنْدَی حَوَافِرُهَا وَ الْإِبِلُ لَا تَنْدَی أَخْفَافُهَا فَرَجَعْنَا فَکَانَ فَتَحَهَا وَ فِی رِوَایَهًِْ أَنَسٍ إِنَّهُ مَطَرَتِ السَّمَاءُ ثَلَاثَهًَْ أَیَّامٍ وَ لَیَالِیَهَا بِوَادِی الخزان.

امام علی ( روز حنین با آن حضرت یعنی پیامبر (خارج شدیم در راه به مکانی رسیدیم که سیل همه جا را گرفته بود، و با اندازه‌ای که گرفتیم عمق آن چهارده قد بود، همه گفتند: «ای رسول خدا (دشمن در پشت ما و وادی پرسیل جلوی ما است همان‌طور که اصحاب موسی (گفتند ما را خواهند گرفت. پس آن حضرت دست به دعا از مرکب پیاده‎ شده و عرضه داشت: «پروردگارا، تو برای هر مرسلی نشانه‌ای قرارداده‌ای، پس قدرت خود را به من بنمای» و سوار مرکب شد، و تمام آن خیل عظیم به‌طوری از آن آب ردّ شدند که اصلا سم اسبان و اخفاف شتران تر نشد، و پیروزمندانه از آن غزوه بازگشتیم».

Imam Ali (peace be upon him): On the day of Hunayn we set out with him — that is, the Prophet (peace be upon him and his family). Along the way we reached a place where a flood had overtaken everywhere, and by the measurement we took its depth was fourteen statures. All said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! The enemy is behind us and this flood-filled valley is in front of us; just as the companions of Musa (peace be upon him) said, they will overtake us." So His Eminence, raising his hands in prayer, dismounted and said: "O my Lord, You have appointed for every messenger a sign, so show me Your power." Then he mounted, and that vast host crossed that water in such a way that neither the hooves of the horses nor the feet of the camels became wet at all, and we returned victorious from that expedition.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હુનૈનના દિવસે અમે તેમની — એટલે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની — સાથે નીકળ્યા. રસ્તામાં એક એવી જગ્યાએ પહોંચ્યા જ્યાં પૂરે બધું ઢાંકી દીધું હતું, અને અમે જે અંદાજ લગાવ્યો તેમાં તેની ઊંડાઈ ચૌદ કદ હતી. બધાએ કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! દુશ્મન અમારી પાછળ છે અને પૂરવાળી ખીણ અમારી આગળ છે; જેમ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના સાથીઓએ કહ્યું, તેઓ અમને પકડી લેશે." ત્યારે તે હઝરત દુઆ માટે હાથ ઉઠાવી મરકબથી ઊતર્યા અને અરજ કરી: "પરવરદિગાર! તે દરેક મુરસલ માટે એક નિશાની રાખી છે, તો મને તારી કુદરત બતાવ." અને મરકબ પર સવાર થયા, અને એ આખું અઝીમ લશ્કર એ પાણી પરથી એવી રીતે પાર થયું કે ઘોડાઓની ખરીઓ અને ઊંટોના પગ બિલકુલ ભીના ન થયા, અને અમે ફતેહમંદી સાથે એ ગઝવાથી પાછા ફર્યા.

علی‌بن‌ابراهیم ( فَلَمَّا قَرُبَ مُوسَی (مِنَ الْبَحْرِ وَ قَرُبَ فِرْعَوْنُ مِنْ مُوسَی (قالَ أَصْحابُ مُوسی (إِنَّا لَمُدْرَکُونَ فَقالَ مُوسَی (کَلَّا إِنَّ مَعِی رَبِّی سَیَهْدِینِ أَیْ سَیُنْجِینِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وقتی‌که پیروان موسی (به کنار دریا رسیدند و دیدند فرعونیان به آن‌ها نزدیک می‌شوند، گفتند: «إِنَّا لَمُدْرَکُونَ»، امّا موسی (گفت: «هرگز! پروردگارم همراه من است و مرا هدایت می‌کند. ( شعراء/۶۲ )». یعنی مرا نجات می‌دهد.

Ali ibn Ibrahim: When the followers of Musa (peace be upon him) reached the seashore and saw Pharaoh's people drawing near them, they said: "إِنَّا لَمُدْرَکُونَ" [Indeed we will be overtaken]. But Musa (peace be upon him) said: 'By no means! My Lord is with me; He will guide me.' (Ash-Shu'ara/62). That is, He will save me.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ: જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના અનુયાયીઓ દરિયાકિનારે પહોંચ્યા અને જોયું કે ફિરઔનીઓ તેમની નજીક આવી રહ્યા છે, તેમણે કહ્યું: "إِنَّا لَمُدْرَکُونَ" [ખરેખર અમે પકડાઈ જઈશું]. પરંતુ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "હરગિઝ નહીં! મારો પરવરદિગાર મારી સાથે છે; તે મને માર્ગ બતાવશે." (શુઅરા/૬૨). એટલે કે તે મને બચાવશે.

الباقر ( فَإِنَّ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ قَالُوا یَا مُوسَی (ادْعُ اللَّهَ أَنْ یَجْعَلَ لَنَا مِمَّا نَحْنُ فِیهِ فَرَجاً فَدَعَا فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ أَنْ أَسْرِ بِهِمْ قَالَ یَا رَبِّ الْبَحْرُ أَمَامَهُمْ قَالَ امْضِ فَإِنِّی آمُرُهُ أَنْ یعطیک{یُطِیعَکَ} وَ یَنْفَرِجَ لَکَ فَخَرَجَ مُوسَی (بِبَنِی إِسْرَائِیلَ وَ اتَّبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ حَتَّی إِذَا کَادَ أَنْ یَلْحَقَهُمْ وَ نَظَرُوا إِلَیْهِ قَدْ أَظَلَّهُمْ قَالَ مُوسَی (لِلْبَحْرِ انْفَرِجْ لِی قَالَ مَا کُنْتُ لِأَفْعَلَ وَ قَالَ بَنُوإِسْرَائِیلَ لِمُوسَی (غَرَرْتَنَا وَ أَهْلَکْتَنَا فَلَیْتَکَ تَرَکْتَنَا یَسْتَعْبِدُنَا آلُ فِرْعَوْنَ وَ لَمْ نَخْرُجِ الْآنَ نُقْتَلْ قَتْلَهًًْ قالَ کَلَّا إِنَّ مَعِی رَبِّی سَیَهْدِینِ وَ اشْتَدَّ عَلَی مُوسَی (مَا کَانَ یَصْنَعُ بِهِ عَامَّهًُْ قَوْمِهِ وَ قَالُوا یَا مُوسَی (إِنَّا لَمُدْرَکُونَ زَعَمْتَ أَنَّ الْبَحْرَ یَنْفَرِجُ لَنَا حَتَّی نَمْضِیَ وَ نَذْهَبَ وَ قَدْ رَهِقَنَا فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ هُمْ هَؤُلَاءِ نَرَاهُمْ قَدْ دَنَوْا مِنَّا فَدَعَا مُوسَی (رَبَّه فَأَوْحَی اللهُ إِلَیْهِ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاکَ الْبَحْر.

امام باقر ( بنی‌اسرائیل گفتند: «ای موسی (! از خداوند بخواه برای ما گشایشی در این گرفتاری که به آن دچار شده‌ایم ایجاد نماید». موسی (نیز دعا کرد و خداوند به او وحی فرمود که آن‌ها را شبانه حرکت بده؛ موسی (عرض کرد: «پروردگارا! دریا پیش روی ایشان است! چگونه از آن عبور کنند»؟ خداوند فرمود: «تو برو! من به دریا دستور خواهم داد که مطیع تو گشته و برایت شکافته گردد». موسی (همراه بنی‌اسرائیل [از مصر] خارج شد و فرعون نیز به تعقیب ایشان پرداخت تا جایی‌که نزدیک بود به آن‌ها برسد و بنی‌اسرائیل، فرعون را مشاهده کردند که تا بالای سرشان رسیده است». موسی (خطاب به دریا گفت: «برایم شکافته شو»! دریا در جواب گفت: «هرگز چنین نخواهم کرد»! و بنی‌اسرائیل به موسی (گفتند: «ما را فریب داده و هلاک ساختی؛ ای کاش به حال خود رهایمان ساخته بودی تا فرعونیان ما را برده‌ی خویش سازند و اکنون [از مصر] خارج نشده بودیم تا این‌چنین کشته شویم». موسی (گفت: «هرگز پروردگارم همراه من است و مرا هدایت می‌کند. ( شعراء/۶۲ )». و آنچه جاهلانِ قوم موسی (نسبت به او انجام می‌دادند بر وی سنگین و گران آمد؛ و بنی‌اسرائیل همچنین گفتند: «ای موسی (! إِنَّا لَمُدْرَکُونَ تو گمان کردی دریا برای ما شکافته می‌شود تا از آن گذرکرده و برویم، درصورتی که فرعون و همراهانش به ما رسیده‌اند؛ آن‌ها همین‌هایی هستند که می‌بینیمشان و به ما نزدیک شده‌اند». اینجا بود که موسی (پروردگارش را خواند و خداوند به وی وحی فرمود؛ عصایت را به دریا بزن. ( شعراء/۶۳ ).

Imam Baqir (peace be upon him): The Children of Israel said: "O Musa (peace be upon him)! Ask Allah to grant us relief from this predicament in which we have fallen." So Musa (peace be upon him) prayed, and Allah revealed to him that he should set them moving by night. Musa (peace be upon him) submitted: "O my Lord! The sea is in front of them! How shall they cross it?" Allah said: "You go! I shall command the sea to obey you and to be split open for you." So Musa (peace be upon him) departed with the Children of Israel [from Egypt], and Pharaoh set out in pursuit of them until he was close to overtaking them, and the Children of Israel saw that Pharaoh had reached over their heads. Musa (peace be upon him) addressed the sea: "Be split open for me!" The sea replied: "I shall never do so!" And the Children of Israel said to Musa (peace be upon him): "You have deceived us and destroyed us; would that you had left us as we were, so that the people of Pharaoh might have taken us as their slaves, and we had not now come out [of Egypt] to be killed in this way!" Musa (peace be upon him) said: "Never! My Lord is with me and He shall guide me." (Shu'ara/62). And what the ignorant among Musa's people did to him weighed heavily upon him; and the Children of Israel also said: "O Musa (peace be upon him)! إِنَّا لَمُدْرَکُونَ [Indeed, we shall be overtaken]. You imagined the sea would be split open for us so that we might cross and go on, whereas Pharaoh and his companions have reached us; they are these very ones whom we see and who have drawn near us." It was here that Musa (peace be upon him) called upon his Lord, and Allah revealed to him: Strike the sea with your staff. (Shu'ara/63).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): બની ઇસ્રાઈલે કહ્યું: "ઓ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! અલ્લાહથી માંગો કે અમારા માટે આ મુસીબતમાં જેમાં અમે ફસાયા છીએ, કોઈ છુટકારો પેદા કરે." મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ પણ દુઆ કરી, અને અલ્લાહે તેમના પર વહી ફરમાવી કે તેમને રાત્રે ચલાવો; મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ અરજ કરી: "પરવરદિગાર! દરિયો તેમની આગળ છે! તેઓ કેવી રીતે તેને પાર કરશે?" અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "તું જા! હું દરિયાને હુકમ આપીશ કે તારો ફરમાબરદાર થાય અને તારા માટે ચીરાય જાય." મૂસા (અલયહિસ્સલામ) બની ઇસ્રાઈલ સાથે [મિસ્રથી] નીકળ્યા અને ફિરઔન પણ તેમના પીછામાં નીકળ્યો, ત્યાં સુધી કે તેમને પકડવાના નજીક પહોંચી ગયો અને બની ઇસ્રાઈલે ફિરઔનને જોયો કે તે તેમના માથા ઉપર પહોંચી ગયો છે. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ દરિયાને સંબોધીને કહ્યું: "મારા માટે ચીરાઈ જા!" દરિયાએ જવાબ આપ્યો: "હું ક્યારેય એવું નહીં કરું!" અને બની ઇસ્રાઈલે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "તમે અમને ધોખો આપ્યો અને હલાક કરી દીધા; કાશ તમે અમને અમારા હાલ પર છોડી દીધા હોત જેથી ફિરઔનીઓ અમને પોતાના ગુલામ બનાવત અને હવે [મિસ્રથી] નીકળ્યા ન હોત જેથી આ રીતે કત્લ થઈએ." મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "ક્યારેય નહીં, મારો પરવરદિગાર મારી સાથે છે અને મને હિદાયત આપશે. (શુઅરા/૬૨)." અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમના જાહિલો જે તેમની સાથે કરતા હતા તે તેમના પર ભારે અને દુ:ખદાયી લાગ્યું; અને બની ઇસ્રાઈલે વળી કહ્યું: "ઓ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! إِنَّا لَمُدْرَکُونَ [ખરેખર, અમે પકડાઈ જઈશું] તમે વિચાર્યું કે દરિયો અમારા માટે ચીરાય જશે જેથી અમે તેને પાર કરી જઈએ, જ્યારે કે ફિરઔન અને તેના સાથીઓ અમારી પાસે પહોંચી ગયા છે; તેઓ એ જ છે જેમને અમે જોઈ રહ્યા છીએ અને અમારી નજીક આવી ગયા છે." અહીં મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પરવરદિગારને પોકાર્યા અને અલ્લાહે તેમના પર વહી ફરમાવી; તારી લાકડી દરિયા પર માર. (શુઅરા/૬૩).

الصّادق ( إِنَّ قَوْماً مِمَّنْ آمَنَ بِمُوسَی (قَالُوا لَوْ أَتَیْنَا عَسْکَرَ فِرْعَوْنَ وَ کُنَّا فِیهِ وَ نِلْنَا مِنْ دُنْیَاهُ فَإِذَا کَانَ الَّذِی نَرْجُوهُ مِنْ ظُهُورِ مُوسَی (صِرْنَا إِلَیْهِ فَفَعَلُوا فَلَمَّا تَوَجَّهَ مُوسَی (وَ مَنْ مَعَهُ إِلَی الْبَحْرِ هَارِبِینَ مِنْ فِرْعَوْنَ رَکِبُوا دَوَابَّهُمْ وَ أَسْرَعُوا فِی السَّیْرِ لِیَلْحَقُوا بِمُوسَی (وَ عَسْکَرِهِ فَیَکُونُوا مَعَهُمْ فَبَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَلَکاً فَضَرَبَ وُجُوهَ دَوَابِّهِمْ فَرَدَّهُمْ إِلَی عَسْکَرِ فِرْعَوْنَ فَکَانُوا فِیمَنْ غَرِقَ مَعَ فِرْعَوْنَ.

امام صادق ( گروهی از گروندگان به موسی (گفتند: «وارد لشکر فرعون شده و در آنجا می‌مانیم و از دنیای وی بهره‌مند می‌شویم؛ چون دعوت موسی (که به آن امید بسته‌ایم علنی گشت؛ به‌سوی او می‌رویم» آنان با این اندیشه چنین کردند. چون موسی (و همراهانش از فرعون گریختند، آن گروه سوار مرکب‌هایشان شده و باشتاب تاختند تا به موسی (و سپاهیانش رسیده و همراه آن‌ها باشند. دراین‌هنگام خداوند عزّوجلّ فرشته‌ای را برانگیخت و او بر صورت مرکب‌هایشان می‌نواخت و آن‌ها را به میان لشکر فرعون بازگرداند و سرانجام جزو کسانی بودند که با فرعون غرق گردیدند.

Imam Sadiq (peace be upon him): A group of those who had believed in Musa (peace be upon him) said: "Let us enter Pharaoh's army and stay there and enjoy his world; and when the call of Musa (peace be upon him), on which we have set our hopes, becomes manifest, we shall go over to him." With this thought they did so. When Musa (peace be upon him) and his companions fled from Pharaoh, that group mounted their beasts and hurried in pursuit so as to reach Musa (peace be upon him) and his army and be with them. At that moment Allah the Mighty and Majestic sent an angel, who struck the faces of their beasts and turned them back into the army of Pharaoh, and in the end they were among those who were drowned with Pharaoh.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર ઈમાન લાવનારાઓમાંનું એક જૂથ કહ્યું: "અમે ફિરઔનના લશ્કરમાં દાખલ થઈએ અને ત્યાં રહીએ અને તેની દુનિયાથી ફાયદો ઉઠાવીએ; જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની દાવત, જેની અમને ઉમ્મીદ છે, ઉજાગર થાય, તો તેમની તરફ જઈએ." તેમણે આ વિચાર સાથે એવું જ કર્યું. જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના સાથીઓ ફિરઔનથી ભાગ્યા, એ જૂથ પોતાના મરકબો પર સવાર થયા અને ઝડપથી દોડ્યા જેથી મૂસા (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના લશ્કરને પહોંચી શકે અને તેમની સાથે થાય. આ સમયે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ એક ફરિશ્તાને મોકલ્યો, અને તેણે તેમના મરકબોના ચહેરા પર માર્યું અને તેમને ફિરઔનના લશ્કરમાં પાછા મોકલી દીધા, અને આખરે તેઓ ફિરઔન સાથે ડૂબનારાઓમાં હતા.