العسکری ( قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِذْ فَرَقْنا بِکُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَیْناکُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ قَالَ الْإِمَامُ (قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَاذْکُرُوا إِذْ جَعَلْنَا مَاءَ الْبَحْرِ فِرَقاً یَنْقَطِعُ بَعْضُهُ مِنْ بَعْضٍ فَأَنْجَیْنَاکُمْ هُنَاکَ وَ أَغْرَقْنَا فِرْعَوْنَ وَ قَوْمَهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ إِلَیْهِمْ وَ هُمْ یَغْرَقُونَ وَ ذَلِکَ أَنَّ مُوسَی لَمَّا انْتَهَی إِلَی الْبَحْرِ أَوْحَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْهِ قُلْ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ جَدِّدُوا تَوْحِیدِی وَ أَمِرُّوا بِقُلُوبِکُمْ ذِکْرَ مُحَمَّدٍ سَیِّدِ عَبِیدِی وَ إِمَائِی وَ أَعِیدُوا عَلَی أَنْفُسِکُمُ الْوَلَایَهًَْ لِعَلِیٍّ أَخِی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ وَ قُولُوا اللهُمَّ بِجَاهِهِمْ جَوِّزْنَا عَلَی مَتْنِ هَذَا الْمَاءِ فَإِنَّ الْمَاءَ یَتَحَوَّلُ لَکُمْ أَرْضاً فَقَالَ لَهُمْ مُوسَی (ذَلِکَ فَقَالُوا تُورِدُ عَلَیْنَا مَا نَکْرَهُ وَ هَلْ فَرَرْنَا مِنْ فِرْعَوْنَ إِلَّا مِنْ خَوْفِ الْمَوْتِ وَ أَنْتَ تَقْتَحِمُ بِنَا هَذَا الْمَاءَ الْغَمْرَ بِهَذِهِ الْکَلِمَاتِ وَ مَا یرینا{یُدْرِینَا} مَا یَحْدُثُ مِنْ هَذِهِ عَلَیْنَا فَقَالَ لِمُوسَی (کَالِبُبْنُیُوحَنَّا وَ هُوَ عَلَی دَابَّهًٍْ لَهُ وَ کَانَ ذَلِکَ الْخَلِیجُ أَرْبَعَهًَْ فَرَاسِخَ یَا نَبِیَّ اللَّهِ أَمَرَکَ اللَّهُ بِهَذَا أَنْ نَقُولَهُ وَ نَدْخُلَ الْمَاءَ فَقَالَ نَعَمْ فَقَالَ وَ أَنْتَ تَأْمُرُنِی بِهِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَوَقَفَ وَ جَدَّدَ عَلَی نَفْسِهِ مِنْ تَوْحِیدِ اللَّهِ وَ نُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (وَ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (وَ الطَّیِّبِینَ مِنْ آلِهِمَا کَمَا أُمِرَ بِهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ بِجَاهِهِمْ جَوِّزْنِی عَلَی مَتْنِ هَذَا الْمَاءِ ثُمَّ أَقْحَمَ فَرَسَهُ فَرَکَضََ عَلَی مَتْنِ الْمَاءِ وَ إِذَا الْمَاءُ تَحْتَهُ کَأَرْضٍ لَیِّنَهًٍْ حَتَّی بَلَغَ آخِرَ الْخَلِیجِ ثُمَّ عَادَ رَاکِضاً ثُمَّ قَالَ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ یَا بَنِی‌إِسْرَائِیلَ أَطِیعُوا مُوسَی (فَمَا هَذَا الدُّعَاءُ إِلَّا مِفْتَاحُ أَبْوَابِ الْجِنَانِ وَ مَغَالِیقُ أَبْوَابِ النِّیرَانِ وَ مُسْتَنْزَلُ الْأَرْزَاقِ وَ جَالِبٌ عَلَی عَبِیدِاللَّهِ وَ إِمَائِهِ رِضَا الْمُهَیْمِنِ الْخَلَّاقِ فَأَبَوْا وَ قَالُوا نَحْنُ لَا نَسِیرُ إِلَّا عَلَی الْأَرْضِ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلی مُوسی أَنِ اضْرِبْ بِعَصاکَ الْبَحْرَ وَ قُلِ اللَّهُمَّ بِجَاهِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ لَمَّا فَلَقْتَهُ فَفَعَلَ فَانْفَلَقَ وَ ظَهَرَتِ الْأَرْضُ إِلَی آخِرِ الْخَلِیجِ فَقَالَ مُوسَی (ادْخُلُوهَا قَالُوا الْأَرْضُ وَحِلَهًٌْ نَخَافُ أَنْ نَرْسُبَ فِیهَا فَقَالَ اللَّهُ یَا مُوسَی (قُلِ اللَّهُمَّ بِجَاهِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ (جَفِّفْهَا فَقَالَهَا فَأَرْسَلَ اللَّهُ عَلَیْهَا رِیحَ الصَّبَا فَجَفَّتْ وَ قَالَ مُوسَی (ادْخُلُوهَا قَالُوا یَا نَبِیَّ اللَّهِ (نَحْنُ اثْنَتَا عَشْرَهًَْ قَبِیلَهًًْ بَنُواثْنَیْ عَشَرَ آبَاءٍ وَ إِنْ دَخَلْنَا رَامَ کُلُّ فَرِیقٍ مِنَّا تَقَدُّمَ صَاحِبِهِ فَلَا نَأْمَنُ وُقُوعَ الشَّرِّ بَیْنَنَا فَلَوْ کَانَ لِکُلِّ فَرِیقٍ مِنَّا طَرِیقٌ عَلَی حِدَهًٍْ لَأَمِنَّا مَا نَخَافُهُ فَأَمَرَ اللَّهُ مُوسَی (أَنْ یَضْرِبَ الْبَحْرَ بِعَدَدِهِمُ اثْنَتَیْ عَشْرَهًَْ ضَرْبَهًًْ فِی اثْنَیْ عَشَرَ مَوْضِعاً إِلَی جَانِبِ ذَلِکَ الْمَوْضِعِ وَ یَقُولُ اللَّهُمَّ بِجَاهِ مُحَمَّدٍ (وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ (بَیِّنِ الْأَرْضَ لَنَا وَ أَمِطِ الْمَاءَ عَنَّا فَصَارَ فِیهِ تَمَامُ اثْنَی عَشَرَ طَرِیقاً وَ جَفَّ قَرَارُ الْأَرْضِ بِرِیحِ الصَّبَا فَقَالَ ادْخُلُوهَا قَالُوا کُلُّ فَرِیقٍ مِنَّا یَدْخُلُ سِکَّهًًْ مِنْ هَذِهِ السِّکَکِ لَا یَدْرِی مَا یَحْدُثُ عَلَی الْآخَرِینَ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَاضْرِبْ کُلَّ طَوْدٍ مِنَ الْمَاءِ بَیْنَ هَذِهِ السِّکَکِ فَضَرَبَ وَ قَالَ اللهُمَّ بِجَاهِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ لَمَّا جَعَلْتَ هَذَا الْمَاءَ طَبَقَاتٍ وَاسِعَهًًْ یَرَی بَعْضُهُمْ بَعْضاً مِنْهَا فَحَدَثَتْ طَبَقَاتٌ وَاسِعَهًٌْ یَرَی بَعْضُهُمْ بَعْضاً مِنْهَا ثُمَّ دَخَلُوهَا فَلَمَّا بَلَغُوا آخِرَهَا جَاءَ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ فَدَخَلَ بَعْضُهُمْ فَلَمَّا دَخَلَ آخِرُهُمْ وَ هَمُّوا بِالْخُرُوجِ أَوَّلُهُمْ أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَی الْبَحْرَ فَانْطَبَقَ عَلَیْهِمْ فَغَرِقُوا وَ أَصْحَابُ مُوسَی (یَنْظُرُونَ إِلَیْهِمْ.
امام عسکری ( وَ إِذْ فَرَقْنا بِکُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَیْناکُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ؛ یعنی به خاطر بیاورید هنگامی‌که آب دریا را قسمت قسمت نمودیم به‌طوری که هر قسمت از دیگری جدا بود و شما را آنجا نجات داده و فرعون و قومش را غرق ساختیم درحالی‌که شما آن‌ها را تماشا می‌کردید و آن‌ها غرق می‌شدند؛ و جریان اینگونه بود وقتی موسی (به رود نیل رسید خداوند به او وحی فرمود: «به بنی‌اسرائیل بگو: اقرار به توحید مرا تکرار نموده و یاد محمّد (سرور بندگان و کنیزان مرا از قلب‌های خود بگذرانید و ولایت علی (برادر محمّد (و خاندان پاکش را بر خود تکرار نموده و بگویید: خداوندا! به حقّ جاه و منزلت ایشان ما را از روی این آب عبور بده، [اگر چنین کنید] آب برایتان به خشکی تبدیل می‌شود». موسی (این مطلب را به آنان ابلاغ کرد؛ آن‌ها گفتند: «چیزی به ما می‌گویی که آن را خوش نداریم و مگر جز این است که ما به خاطر ترس از مرگ، از فرعون فرار نمودیم و اکنون تو با این کلمات، ما را گرفتار این آب فراوان می‌سازی و نمی‌دانیم در این آب فراوان، چه بر سر ما خواهد آمد»؟! کالب‌بن‌یوحنّا درحالی‌که سوار بر چهارپایش بود و فاصله‌ی دو طرفِ آن قسمت از رودخانه چهار فرسخ بود به موسی (عرض کرد: «ای پیامبر خدا! آیا خداوند به تو فرمان‌داده که ما این مطالب را بگوییم و وارد آب شویم»؟ موسی (فرمود: «آری»! عرض کرد: «آیا تو نیز مرا به آن، فرمان می‌دهی»! فرمود: «آری»! دراین‌حال کالب‌بن‌یوحنا ایستاده و طبق فرمان الهی، اقرار به توحید خداوند و پیامبری محمّد (و ولایت علی (و خاندان پاک آن دو را تکرار نمود و آنگاه عرض کرد: «خداوندا! به جاه و منزلت این خاندان، مرا از روی این آب عبور بده»! سپس اسب خود را به زور وارد رود نیل کرد و بر روی آب شروع به دویدن نمود و آب، زیر پایش مانند زمین نرم شده بود تا اینکه به آن طرف رود رسید؛ آنگاه دوان‌دوان بازگشته و خطاب به بنی‌اسرائیل گفت: «ای بنی‌اسرائیل! از موسی (پیروی کنید، چون این دعا کلید درهای بهشت و قفل درهای دوزخ و نازل‌کننده‌ی روزی و برای بندگان و کنیزان خدا، جلب‌کننده‌ی رضایت خداوندِ مراقب و آفریننده است»؛ امّا آن‌ها از انجام این کار خودداری کرده و گفتند: «ما فقط از روی زمین عبور می‌کنیم»؛ به همین خاطر خداوند به موسی (وحی فرمود: أَنِ اضْرِبْ بِعَصاکَ الْبَحْر و بگو: خداوندا! به جاه و منزلت محمّد (و خاندان پاکش (این آب را بشکاف! موسی (نیز چنین کرد و آب شکافته شد و زمین تا طرف دیگرِ رود نمایان شد. موسی (به آن‌ها گفت: «وارد شکاف رود شوید»؛ گفتند: «زمین گِل و لای است و می‌ترسیم در آن فرو رویم»؛ خداوند وحی فرمود: «ای موسی (! بگو: خداوندا! به جاه و منزلت محمّد (و خاندان پاکش (این زمین را خشک فرما»؛ موسی (نیز چنین گفت و خداوند باد صبا را به آنجا فرستاد و زمین خشک گردید. موسی (فرمود: «وارد شوید»! بنی‌اسرائیل گفتند: «ای پیامبر خدا! ما دوازده قبیله هستیم از دوازده پدر، اگر همگی وارد شدیم هر گروه از ما خواهان این خواهد بود که بزرگش جلوتر حرکت کند و بیم آن داریم که شرّی میان ما ایجاد شود، اگر هر گروه از ما راه جداگانه‌ای داشته باشد از آنچه می‌ترسیم ایمن خواهیم بود»، پس خداوند به موسی (فرمان داد که به تعداد آن‌ها دوازده بار در دوازده مکان کنار آن مکانِ شکافته شده با عصای خود به دریا بزند و بگوید: «خداوندا! به جاه و منزلت محمّد (و خاندان پاکش (زمین را برای ما آشکار ساخته و آب را از ما دور ساز». موسی (نیز چنین کرد و دوازده راه در دریا پدید آمد و بستر زمین به‌وسیله‌ی باد صبا خشک شد؛ موسی (فرمود: «وارد شوید»! گفتند: «هر گروه از ما در راهی از این راه‌ها وارد می‌شود و نمی‌داند بر سر سایرین چه خواهد آمد»؛ خداوند عزّوجلّ فرمود با عصایت به این موج‌های سربلند کرده آب بزن؛ موسی (چنین کرد و گفت: «خداوندا! به جاه و منزلت محمّد (و خاندان پاکش (این آب را به‌صورت کنگره‌های بزرگی در بیاور که این‌ها یکدیگر را از ورای آن، مشاهده کنند. در نتیجه کنگره‌های عظیمی ایجاد شد که آن‌ها یکدیگر را از آن می‌دیدند. سرانجام بنی‌اسرائیل وارد نیل شدند و چون به آخرش رسیدند فرعون و همراهانش سر رسیدند و گروهی از آنان وارد دریا شدند و وقتی آخرین نفرشان وارد شد و اوّلین گروه خواست از طرف دیگر رود خارج شود خداوند به دریا فرمان داد و دو طرف آب بر سر آن‌ها فرو ریخت و درحالی‌که یاران موسی (آن‌ها را مشاهده می‌کردند جملگی غرق شدند».
Imam Askari (peace be upon him): وَ إِذْ فَرَقْنا بِکُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَیْناکُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ [And when We divided the sea for you and saved you, and drowned Pharaoh's people while you were looking on]; that is, remember when We parted the water of the sea into sections such that each section was separated from the other, and We rescued you there and drowned Pharaoh and his people while you were watching them drown. The account is as follows: When Musa (peace be upon him) reached the river Nile, Allah revealed to him: "Say to the Children of Israel: renew your acknowledgement of My Oneness, and pass through your hearts the remembrance of Muhammad, the master of My male and female servants, and repeat over yourselves the wilayah of Ali, the brother of Muhammad, and of his pure family, and say: O Allah! By the rank and station of them, take us across the surface of this water; [if you do so] the water will become dry land for you." Musa (peace be upon him) conveyed this to them. They said: "You are telling us something we dislike. Did we not flee from Pharaoh only out of fear of death? And now with these words you are throwing us into this vast water, and we do not know what will befall us in this vast water!" Kalib ibn Yuhanna, while mounted on his animal — and the distance across that section of the river was four farsakhs — said to Musa (peace be upon him): "O Prophet of Allah! Has Allah commanded you that we should say these words and enter the water?" Musa (peace be upon him) said: "Yes." He said: "And you too command me to do this?" He said: "Yes." Then Kalib ibn Yuhanna stood and, in accordance with the divine command, repeated the acknowledgement of the Oneness of Allah, the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family), the wilayah of Ali (peace be upon him), and the pure family of the two, and then said: "O Allah! By the rank and station of this household, take me across the surface of this water!" Then he forced his horse into the river Nile and began to run upon the water, and the water beneath its hooves became like soft earth, until he reached the other side of the river. Then he came back running and addressed the Children of Israel, saying: "O Children of Israel! Follow Musa (peace be upon him), for this supplication is the key to the doors of Paradise, and the lock upon the doors of the Fire, and the bringer down of sustenance, and — for the male and female servants of Allah — the drawer of the good pleasure of the Watchful Creator." But they refused to do it and said: "We will only pass over dry land." Therefore Allah revealed to Musa: أَنِ اضْرِبْ بِعَصاکَ الْبَحْرَ [Strike the sea with your staff], and say: "O Allah! By the rank and station of Muhammad (peace be upon him and his family) and his pure family, part this water!" Musa (peace be upon him) did so and the water parted, and the ground appeared to the other side of the river. Musa (peace be upon him) said to them: "Enter the opening of the river." They said: "The ground is mud and mire, and we fear we will sink into it." Allah revealed: "O Musa! Say: O Allah! By the rank and station of Muhammad (peace be upon him and his family) and his pure family, dry this ground." Musa (peace be upon him) said it, and Allah sent the east wind to that place and the ground dried. Musa (peace be upon him) said: "Enter!" The Children of Israel said: "O Prophet of Allah! We are twelve tribes from twelve fathers. If we all enter, each group of us will want its own chief to go ahead, and we fear that some evil will arise among us. If each group of us had a separate path, we would be safe from what we fear." So Allah commanded Musa (peace be upon him) to strike the sea with his staff, according to their number, twelve times in twelve places next to that place which had been split, and to say: "O Allah! By the rank and station of Muhammad (peace be upon him and his family) and his pure family, make the ground plain for us and remove the water from us." Musa (peace be upon him) did so, and twelve paths appeared in the sea, and the bed of the ground was dried by the east wind. Musa (peace be upon him) said: "Enter!" They said: "Each group of us enters one of these paths and does not know what will befall the others." Allah the Mighty and Majestic said: Strike with your staff these towering waves of water. Musa (peace be upon him) did so and said: "O Allah! By the rank and station of Muhammad (peace be upon him and his family) and his pure family, make this water into great arches through which they can see one another." Consequently, huge arches were formed through which they could see one another. Finally the Children of Israel entered the Nile, and when they reached its far side Pharaoh and his companions arrived, and a group of them entered the sea. When the last of them had entered and the first were about to come out the other side, Allah commanded the sea and the two sides of the water collapsed upon them, and while the companions of Musa (peace be upon him) were watching, they were all drowned.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): وَ إِذْ فَرَقْنا بِکُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَیْناکُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ [અને જ્યારે અમે તમારા માટે દરિયાને ચીરી નાખ્યો અને તમને બચાવી લીધા અને ફિરઔનની કૌમને ડૂબાડી દીધી જ્યારે તમે જોઈ રહ્યા હતા]; એટલે કે યાદ કરો જ્યારે અમે દરિયાના પાણીને ભાગ ભાગ કરી નાખ્યું એવી રીતે કે દરેક ભાગ બીજાથી અલગ હતો, અને ત્યાં અમે તમને બચાવ્યા અને ફિરઔન અને તેની કૌમને ડૂબાડી દીધા જ્યારે તમે તેમને ડૂબતા જોઈ રહ્યા હતા; અને હકીકત આ પ્રમાણે હતી કે જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) નીલ નદી પાસે પહોંચ્યા ત્યારે અલ્લાહે તેમના પર વહી કરી: "બની ઈસ્રાઈલને કહો: મારી તૌહીદનો ઇકરાર દોહરાવો અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), મારા બંદાઓ અને દાસીઓના સરદારની યાદ પોતાના દિલોમાંથી પસાર કરો, અને અલી (અલયહિસ્સલામ), મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ભાઈ, અને તેમના પાક ખાનદાનની વિલાયતને પોતાના ઉપર દોહરાવો અને કહો: અય અલ્લાહ! તેમના જાહ અને મરતબાના વસીલાથી અમને આ પાણી ઉપરથી પસાર કરાવ, [જો તમે એવું કરશો તો] પાણી તમારા માટે સૂકી જમીનમાં બદલાઈ જશે." મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ આ વાત તેમને પહોંચાડી; તેમણે કહ્યું: "તમે અમને એવી વાત કહો છો જે અમને પસંદ નથી. શું અમે મોતના ડરથી ફિરઔન પાસેથી ભાગ્યા નહોતા? અને હવે તમે આ શબ્દોથી અમને આ વિશાળ પાણીમાં ફસાવો છો, અને અમને ખબર નથી કે આ વિશાળ પાણીમાં અમારા પર શું બિતશે!" કાલિબ બિન યુહન્ના પોતાના ચોપગા પર સવાર હતા અને નદીના તે હિસ્સાની બંને બાજુ વચ્ચેનું અંતર ચાર ફરસખ હતું, તેમણે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "અય અલ્લાહના પયગંબર! શું અલ્લાહે તમને હુકમ આપ્યો છે કે અમે આ વાતો કહીએ અને પાણીમાં દાખલ થઈએ?" મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હા." તેમણે અરજ કરી: "શું તમે પણ મને એનો હુકમ આપો છો?" ફરમાવ્યું: "હા." તે વખતે કાલિબ બિન યુહન્ના ઊભા થયા અને ઈલાહી હુકમ મુજબ અલ્લાહની તૌહીદ અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તે બંનેના પાક ખાનદાનની વિલાયતનો ઇકરાર દોહરાવ્યો અને પછી અરજ કરી: "અય અલ્લાહ! આ ખાનદાનના જાહ અને મરતબાના વસીલાથી મને આ પાણી ઉપરથી પસાર કરાવ!" પછી પોતાના ઘોડાને જબરદસ્તીથી નીલ નદીમાં દાખલ કર્યો અને પાણી ઉપર દોડવા લાગ્યા અને પાણી તેમના પગ નીચે નરમ જમીન જેવું બની ગયું હતું ત્યાં સુધી કે નદીના બીજા છેડે પહોંચી ગયા; પછી દોડતા દોડતા પાછા ફર્યા અને બની ઈસ્રાઈલને સંબોધીને કહ્યું: "અય બની ઈસ્રાઈલ! મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની પૈરવી કરો, કારણ કે આ દુઆ જન્નતના દરવાજાઓની ચાવી અને જહન્નમના દરવાજાઓનું તાળું અને રિઝ્ક નાઝિલ કરનાર અને અલ્લાહના બંદાઓ અને દાસીઓ માટે નિરીક્ષક અને સર્જનહાર ખુદાવંદની રઝામંદી લાવનાર છે"; પરંતુ તેમણે આ કામ કરવાથી ઇનકાર કર્યો અને કહ્યું: "અમે ફક્ત જમીન ઉપરથી પસાર થઈશું"; તેથી અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી: أَنِ اضْرِبْ بِعَصاکَ الْبَحْرَ [પોતાની લાકડીથી દરિયાને મારો] અને કહો: અય અલ્લાહ! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના પાક ખાનદાનના જાહ અને મરતબાના વસીલાથી આ પાણીને ચીરી નાખ! મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ પણ એમ કર્યું અને પાણી ચીરાઈ ગયું અને જમીન નદીના બીજા છેડા સુધી દેખાવા લાગી. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને કહ્યું: "નદીની આ તિરાડમાં દાખલ થાઓ"; તેમણે કહ્યું: "જમીન કાદવ અને ચીકણી છે અને અમને ડર છે કે તેમાં ધસી પડીશું"; અલ્લાહે વહી કરી: "અય મૂસા! કહો: અય અલ્લાહ! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના પાક ખાનદાનના જાહ અને મરતબાના વસીલાથી આ જમીનને સૂકવી નાખ"; મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ પણ એમ કહ્યું અને અલ્લાહે સબાની હવાને ત્યાં મોકલી અને જમીન સૂકી થઈ ગઈ. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "દાખલ થાઓ!" બની ઈસ્રાઈલે કહ્યું: "અય અલ્લાહના પયગંબર! અમે બાર કબીલા છીએ, બાર બાપોમાંથી; જો બધા દાખલ થઈએ તો દરેક ટોળી ઈચ્છશે કે તેનો સરદાર આગળ ચાલે અને અમને ડર છે કે અમારી વચ્ચે કોઈ ફસાદ ઊભો થાય; જો દરેક ટોળી માટે અલગ રસ્તો હોય તો જેનો અમને ડર છે તેનાથી અમે સુરક્ષિત રહીશું"; તેથી અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને હુકમ આપ્યો કે તેમની સંખ્યા મુજબ બાર વાર બાર જગ્યાએ તે ચીરાયેલી જગ્યાની બાજુમાં પોતાની લાકડીથી દરિયાને મારે અને કહે: "અય અલ્લાહ! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના પાક ખાનદાનના જાહ અને મરતબાના વસીલાથી અમારા માટે જમીનને પ્રગટ કર અને પાણીને અમારાથી દૂર કર." મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ પણ એમ કર્યું અને દરિયામાં બાર રસ્તા બની ગયા અને જમીનનું તળિયું સબાની હવાથી સૂકાઈ ગયું; મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "દાખલ થાઓ!" તેમણે કહ્યું: "અમારી દરેક ટોળી આ રસ્તાઓમાંથી એક રસ્તામાં દાખલ થાય છે અને તેને ખબર નથી કે બીજા પર શું બિતશે"; અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું: પોતાની લાકડીથી પાણીની આ ઊંચી ઊઠેલી લહેરોને મારો; મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ એમ કર્યું અને કહ્યું: "અય અલ્લાહ! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના પાક ખાનદાનના જાહ અને મરતબાના વસીલાથી આ પાણીને એવા મોટા કંગુરાઓના રૂપમાં લાવ કે તેઓ એકબીજાને તેની આરપાર જોઈ શકે." પરિણામે ભવ્ય કંગુરાઓ ઊભા થયા જેમાંથી તેઓ એકબીજાને જોઈ શકતા હતા. છેવટે બની ઈસ્રાઈલ નીલમાં દાખલ થયા અને જ્યારે તેના આખરી છેડે પહોંચ્યા ત્યારે ફિરઔન અને તેના સાથીઓ આવી પહોંચ્યા અને તેમાંથી એક ટોળી દરિયામાં દાખલ થઈ; અને જ્યારે તેમનો છેલ્લો માણસ દાખલ થયો અને પ્રથમ ટોળી નદીના બીજા છેડેથી બહાર નીકળવા માંગતી હતી ત્યારે અલ્લાહે દરિયાને હુકમ આપ્યો અને પાણીની બંને બાજુઓ તેમના ઉપર તૂટી પડી અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના સાથીઓ જોઈ રહ્યા હતા ત્યારે તેઓ બધા ડૂબી ગયા.