Ash Shu'ara 26:80

#1

الرّسول ( مَنْ تَوَضَّأَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَی الْمَسْجِدِ فَقَالَ حِینَ یَخْرُجُ مِنْ بَیْتِهِ بِسْمِ اللَّهِ ... وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ جَعَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ کَفَّارَهًًْ لِذُنُوبِهِ.

پیامبر ( کسی که وضو ساخته به‌سوی مسجد برود و درحال خروج از منزلش، بگوید: بسم اللهِ الَّذِی ... وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ، خداوند متعال آن را کفّاره گناهانش قرار می‌دهد.

The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever performs wudu, then goes out to the mosque, and upon leaving his house says: "بسم اللهِ الَّذِی ... وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ" [In the name of Allah who ... and when I am sick, He heals me], Allah the Exalted makes it an expiation for his sins.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ વઝૂ કરીને મસ્જિદ તરફ જાય અને પોતાના ઘરેથી નીકળતી વખતે કહે: "بسم اللهِ الَّذِی ... وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ" [અલ્લાહના નામથી જે ... અને જ્યારે હું બીમાર પડું છું ત્યારે તે મને સાજો કરે છે], અલ્લાહ તઆલા તેને તેના ગુનાહોના કફ્ફારા (પ્રાયશ્ચિત) બનાવે છે.

#2

الرّسول ( قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ مَرِضَ ثَلَاثاً فَلَمْ یَشْکُ إِلَی أَحَدٍ مِنْ عُوَّادِهِ أَبْدَلْتُهُ لَحْماً خَیْراً مِنْ لَحْمِهِ وَ دَماً خَیْراً مِنْ دَمِهِ فَإِنْ عَافَیْتُهُ عَافَیْتُهُ وَ لَا ذَنْبَ لَهُ وَ إِنْ قَبَضْتُهُ قَبَضْتُهُ إِلَی رَحْمَتِی.

پیامبر ( خداوند عزّوجلّ فرموده است، کسی که سه روز بیمار شود و به هیچ‌یک از عیادت‌کنندگانش شکایت نکند گوشتش را به بهتر از آن و خونش را به بهتر از آن تبدیل می‌کنم؛ اگر او را شفا دهم گناهی برایش باقی نمی‌ماند و اگر جانش را بستانم او را مشمول رحمت خود می‌کنم.

The Prophet (peace be upon him and his family): Allah, the Mighty and Majestic, has said: Whoever falls ill for three days and does not complain to any of those who visit him, I will replace his flesh with better flesh and his blood with better blood; if I heal him, no sin remains for him, and if I take his soul, I place him under My mercy.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું છે: જે કોઈ ત્રણ દિવસ બીમાર રહે અને પોતાની ખબર પૂછવા આવનારાઓમાંથી કોઈને પણ ફરિયાદ ન કરે, હું તેના માંસને તેનાથી સારા માંસમાં અને તેના લોહીને તેનાથી સારા લોહીમાં બદલી નાખું છું; જો હું તેને સાજો કરું તો તેના પર કોઈ ગુનો બાકી નથી રહેતો, અને જો હું તેનો જીવ લઉં તો હું તેને મારી રહમતમાં દાખલ કરું છું.

#3

الصّادق ( مَنْ مَرِضَ لَیْلَهًًْ فَقَبِلَهَا بِقَبُولِهَا کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ لَهُ عِبَادَهًَْ سِتِّینَ سَنَهًًْ قُلْتُ مَا مَعْنَی قَبُولِهَا قَالَ لَا یَشْکُو مَا أَصَابَهُ فِیهَا إِلَی أَحَدٍ.

امام صادق ( و هرکس شبی بیمار شود و آن را به خوشنودی بپذیرد، خداوند ثواب عبادت شصت‌سال را برایش می‌نویسد، پرسیدم: «معنای پذیرفتن آن چیست»؟ فرمود: «از مصیبتی که برایش پیش آمده نزد کسی شکایت نکند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever falls ill for a night and accepts it with contentment, Allah records for him the reward of sixty years of worship. I asked: "What does accepting it mean?" He said: "That he does not complain to anyone about the affliction that has befallen him".

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અને જે કોઈ એક રાત બીમાર રહે અને તેને ખુશીથી સ્વીકારે, અલ્લાહ તેના માટે સાઠ વર્ષની ઇબાદતનો સવાબ લખે છે, મેં પૂછ્યું: "તેને સ્વીકારવાનો અર્થ શું છે"? ફરમાવ્યું: "તેના પર આવેલી મુસીબત વિશે કોઈની આગળ ફરિયાદ ન કરે".

#4

الصّادق ( مَنْ ظَهَرَتْ صِحَّتُهُ عَلَی سُقْمِهِ فَیُعَالِجُ بِشَیْءٍ فَمَاتَ فَأَنَا إِلَی اللَّهِ مِنْهُ بَرِیءٌ.

امام صادق ( کسی که تندرستی‌اش بیش از بیماری‌اش باشد و در اثر معالجه‌کردن به دارویی بمیرد من در پیشگاه خداوند از او بیزارم.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever is more healthy than sick, and dies as a result of treating himself with medicine, I disown him before Allah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ પોતાની બીમારી કરતાં વધુ તંદુરસ્ત હોય અને દવાથી ઇલાજ કરવાના કારણે મૃત્યુ પામે, હું અલ્લાહ સમક્ષ તેનાથી બિઝાર (અલગ) છું.

#5

الرّسول ( ... عَنْ عَبْدِ‌اللَّهِ‌بْنِ‌مَسْعُودٍ قَالَ بَلَی قَالَ قَالَ عَبْدُ‌اللَّهِ بَیْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ (إِذْ تَبَسَّمَ فَقُلْتُ مَا لَکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (تَبَسَّمْتَ قَالَ عَجِبْتُ مِنَ الْمُؤْمِنِ وَ جَزَعِهِ مِنَ السُّقْمِ وَ لَوْ یَعْلَمُ مَا لَهُ فِی السُّقْمِ مِنَ الثَّوَابِ لَأَحَبَّ أَنْ لَا یَزَالَ سَقِیماً حَتَّی یَلْقَی رَبَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ.

پیامبر ( ... عبداللَّه‌بن‌مسعود گوید: «نزد رسول خدا (بودیم ناگاه تبسّم نمود، من به آن حضرت عرض کردم: «ای رسول خدا (چه شد که بی‌سبب خندیدی»؟ فرمود: «از مؤمن و بیتابیش از بیماری تعجّب کردم و اگر بداند که در بیماری چه قدر ثواب برای اوست هرآینه دوست دارد که پیوسته بیمار باشد تا پروردگار عزّوجلّ خود را ملاقات کند».

The Prophet (peace be upon him and his family): ... Abdullah ibn Mas'ud says: "We were with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) when he suddenly smiled. I said to him: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), why did you smile without any reason?' He said: 'I was amazed at the believer and his impatience with sickness; if he knew how much reward there is for him in sickness, he would love to remain sick continually until he meets his Lord, the Mighty and Majestic'".

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ... અબ્દુલ્લાહ બિન મસ્ઊદ કહે છે: "અમે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પાસે હતા ત્યારે અચાનક તેમણે સ્મિત કર્યું, મેં તેમને અરજ કરી: 'હે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), શું થયું કે તમે અચાનક કારણ વગર હસ્યા'? ફરમાવ્યું: 'મને મોમિનની અને તેની બીમારીથી બેચેન થવાની વાત પર નવાઈ લાગી; જો તેને ખબર હોય કે બીમારીમાં તેના માટે કેટલો સવાબ છે, તો તે ચોક્કસ ઇચ્છશે કે તે હંમેશા બીમાર રહે ત્યાં સુધી કે તે પોતાના પરવરદિગાર અઝ્ઝ વ જલ્લને મળે'".

#6

الصّادق ( عَنِ الْعَرْزَمِیِ عَنْ أَبِیهِ: عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (قَالَ: مَنِ اشْتَکَی لَیْلَهًًْ فَقَبِلَهَا بِقَبُولِهَا وَ أَدَّی إِلَی اللَّهِ شُکْرَهَا کَانَتْ کَعِبَادَهًِْ سِتِّینَ سَنَهًًْ قَالَ أَبِی فَقُلْتُ لَهُ مَا قَبُولُهَا قَالَ یَصْبِرُ عَلَیْهَا وَ لَا یُخْبِرُ بِمَا کَانَ فِیهَا فَإِذَا أَصْبَحَ حَمِدَ اللَّهَ عَلَی مَا کَان.

امام صادق ( عرزمی از پدرش نقل می‌کند که امام صادق (فرمود: «هرکس شبی بیمار شود و آن را نیکو پذیرفته و خدا را به خاطر آن سپاس‌گزاری کند، همچون عبادت شصت‌سال می‌باشد». پدرم گفت: «به حضرت عرض کردم: معنای نیکو پذیرفتن آن چیست»؟ فرمود: «بر [رنج و ناراحتیِ] آن بیماری صبر کند و کسی را از آنچه بر او گذشته باخبر نسازد و چون صبح کند خداوند را به خاطر آنچه بر وی گذشته سپاس گوید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Arzami narrates from his father that Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Whoever falls ill for a night, and accepts it well, and thanks Allah for it, it is as if he performed sixty years of worship". My father said: "I said to him: What does accepting it well mean?" He said: "That he bears [the pain and distress of] the sickness patiently, and does not inform anyone of what has happened to him, and when morning comes, he thanks Allah for what he has been through".

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અરઝમી પોતાના પિતાથી નકલ કરે છે કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ એક રાત બીમાર રહે, અને તેને સારી રીતે સ્વીકારે, અને તેના માટે અલ્લાહનો શુક્ર અદા કરે, તે સાઠ વર્ષની ઇબાદત સમાન છે". મારા પિતાએ કહ્યું: "મેં તેમને પૂછ્યું: સારી રીતે સ્વીકારવાનો અર્થ શું છે"? ફરમાવ્યું: "તે [તે બીમારીની તકલીફ અને પરેશાની] પર ધીરજ રાખે અને પોતાના પર જે વીત્યું તેની કોઈને જાણ ન કરે, અને જ્યારે સવાર થાય ત્યારે જે વીત્યું તેના માટે અલ્લાહનો શુક્ર અદા કરે".

#7

الصّادق ( عَنْ جَمِیلِ‌بْنِ‌صَالِحٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (قَالَ: سُئِلَ عَنْ حَدِّ الشَّکَاهًِْ لِلْمَرِیضِ فَقَالَ إِنَّ الرَّجُلَ یَقُولُ حُمِمْتُ الْیَوْمَ وَ سَهِرْتُ الْبَارِحَهًَْ وَ قَدْ صَدَقَ وَ لَیْسَ هَذَا شَکَاهًًْ وَ إِنَّمَا الشَّکْوَی أَنْ یَقُولَ لَقَدِ ابْتُلِیتُ بِمَا لَمْ یُبْتَلَ بِهِ أَحَدٌ وَ یَقُولَ لَقَدْ أَصَابَنِی مَا لَمْ یُصِبْ أَحَداً وَ لَیْسَ الشَّکْوَی أَنْ یَقُولَ سَهِرْتُ الْبَارِحَهًَْ وَ حُمِمْتُ الْیَوْمَ وَ نَحْوَ هَذَا.

امام صادق ( جمیل‌بن‌صالح گوید: از امام صادق (در مورد حدّ و اندازه شکایت که برای مریض مکروه است پرسش شد، فرمود: «همانا مرد می‌گوید من امروز تب کردم و شب گذشته از جهت بیماری به بیداری به سر بردم درحالی‌که راست گفته و این شکایت نیست و همانا شکایت آن است که بگوید: «من به بلا و بیماری مبتلا شدم که هیچ‌کس به مانند آن گرفتار نگشته، یا آنکه بگوید: آن مرض و دردی که به هیچ‌کس نرسیده به من رسیده». و شکایت این نیست که بگوید: «دیشب [به‌واسطه‌ی شدّت مرض] نخوابیدم و امروز تب مرا فرا گرفت و مانند این (امور)».

Imam Sadiq (peace be upon him): Jamil ibn Salih says: Imam Sadiq (peace be upon him) was asked about the limit of complaining that is disliked for a sick person. He said: "Indeed, a man may say: 'I had a fever today, and last night I could not sleep because of my sickness', while he is telling the truth, and this is not complaining. Complaining, rather, is to say: 'I have been afflicted with a calamity and sickness the like of which no one else has suffered', or to say: 'The illness and pain that has struck me has struck no one else'. And it is not complaining to say: 'Last night [because of the severity of the illness] I did not sleep, and today the fever took hold of me', and the like of that".

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જમીલ બિન સાલિહ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું કે બીમાર માટે અણગમતી ફરિયાદની હદ શું છે, ફરમાવ્યું: "ખરેખર, માણસ કહે છે કે મને આજે તાવ આવ્યો અને ગઈરાત્રે બીમારીના કારણે હું ઊંઘી ન શક્યો, જ્યારે તે સાચું બોલે છે અને આ ફરિયાદ નથી; અને ખરેખર ફરિયાદ તે છે કે તે કહે: "હું એવી બલા અને બીમારીમાં ફસાયો છું જેમાં બીજું કોઈ ફસાયું નથી", અથવા એમ કહે: "જે બીમારી અને દર્દ મને પહોંચ્યું છે તે બીજા કોઈને પહોંચ્યું નથી". અને ફરિયાદ એ નથી કે તે કહે: "ગઈરાત્રે [બીમારીની તીવ્રતાના કારણે] હું સૂઈ ન શક્યો અને આજે તાવે મને પકડી લીધો", અને આના જેવી (વાતો)".

سورة الشعراء

Verse 80 of 227