الرّسول ( مَنْ تَوَضَّأَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَی الْمَسْجِدِ فَقَالَ حِینَ یَخْرُجُ مِنْ بَیْتِهِ بِسْمِ اللَّهِ ... الَّذِی هُوَ یُطْعِمُنِی وَ یَسْقِینِ أَطْعَمَهُ اللَّهُ مِنْ طَعَامِ الْجَنَّهًِْ وَ سَقَاهُ مِنْ شَرَابِ الْجَنَّهًْ.
پیامبر ( کسی که وضو ساخته به‌سوی مسجد برود و درحال خروج از منزلش، بگوید بسم اللهِ الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ همان خدایی‌که مرا غذا می‌دهد و سیرابم می‌کند، خداوند عزیز و جلیل، او را از غذای بهشت بهره‌ور و از نوشیدنی آنجا سیراب می‌سازد.
The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever performs wudu, then goes out to the mosque, and upon leaving his house says "بسم اللهِ الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ" [In the name of Allah who created me and guides me] ... that is, Allah who feeds me and gives me drink, Allah the Mighty and Glorious provides him with the food of Paradise and gives him to drink from its drink.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ વઝૂ કરીને મસ્જિદ તરફ જાય અને પોતાના ઘરેથી નીકળતી વખતે કહે "بسم اللهِ الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ" [અલ્લાહના નામથી જેણે મને પેદા કર્યો અને મને હિદાયત આપે છે] ... એટલે કે તે અલ્લાહ જે મને ખવડાવે છે અને પીવડાવે છે, અલ્લાહ અઝીઝ અને જલીલ તેને જન્નતના ખોરાકથી ફાયદો આપે છે અને ત્યાંના પીણાથી તેને પીવડાવે છે.