فَقَالَ الْهُدْهُدُ إِنَّهَا فِی عَرْشٍ عَظِیمٍ أَیْ سَرِیرٍ فَقَالَ سُلَیْمَانُ (علیه السلام) أَلْقِ الْکِتَابَ عَلَی قُبَّتِهَا فَجَاءَ الْهُدْهُدُ فَأَلْقَی الْکِتَابَ فِی حِجْرِهَا فَارْتَاعَتْ مِنْ ذَلِکَ وَ جَمَعَتْ جُنُودَهَا وَ قَالَتْ لَهُمْ کَمَا حَکَی اللَّهُ یا أَیُّهَا الْمَلَأُ إِنِّی أُلْقِیَ إِلَیَّ کِتابٌ کَرِیم.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- پس هدهد گفت: «او در سبأ در دژی استوار است». سلیمان (علیه السلام) گفت: «نامه را بر روی سقف قصرش بینداز». پس هدهد رفت و نامه را در دامان وی افکند، به‌گونه‌ای که موجب ترس او گشت، ازاین‌رو سپاهیانش را فراخواند و آن‌گونه که خداوند فرموده به آنان گفت: ای اشراف! نامه پرارزشی به‌سوی من افکنده شده!. ( نمل/۲۹ )
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Then the hoopoe said: "She is upon a great throne, meaning a couch." Sulayman (peace be upon him) said: "Cast the letter upon the dome of her palace." So the hoopoe went and cast the letter into her lap, which caused her to be frightened. Therefore she summoned her troops and, as Allah has recounted, said to them: يَا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتَابٌ كَرِيمٌ [O chiefs! Indeed, a noble letter has been cast to me!]. (An-Naml/29)
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પછી હુદહુદે કહ્યું: "તે એક મહાન તખ્ત પર છે, અર્થાત્ પલંગ પર." સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "પત્રને તેના મહેલની છત પર નાખો." તેથી હુદહુદ ગયો અને પત્રને તેના ખોળામાં નાખ્યો, જેનાથી તે ભયભીત થઈ ગઈ, આથી તેણે તેના સૈનિકોને બોલાવ્યા અને જે રીતે અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે તે રીતે તેમને કહ્યું: يَا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتَابٌ كَرِيمٌ [ઓ સરદારો! ખરેખર મારી તરફ એક કીમતી પત્ર નાખવામાં આવ્યો છે!]. (નમ્લ/૨૯)