ثُمَّ حَکَی عَزَّوَجَلَّ قَولُ الدَّهرِیَّهًِْ فَقَالَ وَ قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَ إِذا کُنَّا تُراباً وَ آباؤُنا أَ إِنَّا لَمُخْرَجُونَ لَقَدْ وُعِدْنا هذا نَحْنُ وَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ إِنْ هذا إِلَّا أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ أی أکَاذِیبُ الأوَّلینَ، فَحَزَنَ رَسُولُ‌اللهِ (صلی الله علیه و آله) لِذَلِکَ فَأنزَلَ اللهُ تَعَالَی وَلا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَ لا تَکُنْ فِی ضَیْقٍ مِمَّا یَمْکُرُونَ ثُمَّ حَکَی أیضاً قَولَهُم وَ یَقُولُونَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) مَتی هذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ قُلْ عَسی أَنْ یَکُونَ رَدِفَ لَکُمْ أی قَد قَرُبَ مِن خَلفِکُم بَعْضُ الَّذِی تَسْتَعْجِلُونَ ثُمَّ قَالَ: إِنَّکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لا تُسْمِعُ الْمَوْتی وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِینَ أَیْ إِنَّ هَؤُلَاءِ الَّذِینَ تَدْعُوهُمْ لَا یَسْمَعُونَ مَا تَقُولُ کَمَا لَا یَسْمَعُ الْمَوْتَی وَ الصُّمُّ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- سپس خداوند، سخن دهریّون را نقل کرده و فرموده است: وَ قَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَئِذَا کُنَّا تُرَابًا وَ آبَاؤُنَا أَئِنَّا لَمُخْرَجُونَ* لَقَدْ وُعِدْنَا هَذَا نَحْنُ وَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ؛ و منظور از اساطیر، اکاذیب است. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از این سخن دهریّون کافر اندوهگین شد. از این‌رو خداوند آیه: وَ لَا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَ لَا تَکُن فِی ضَیْقٍ مِّمَّا یَمْکُرُونَ؛ را نازل فرمود. سپس سخن آنان را نقل می‌کند که ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! اگر راست می‌گویی، این وعده (مجازات) کی خواهد بود؟. ( نمل/۷۱ ) و از پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌خواهد به آن‌ها پاسخ دهد، بگو: شاید پاره‌ای از آنچه درباره‌ی آن شتاب می‌کنید. ( نمل/۷۲ ) نزدیک و در کنار شما باشد!. ( نمل/۷۲ ) سپس فرمود: ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! مسلّماَ تو نمی‌توانی سخنت را به گوش مردگان برسانی، و نمی‌توانی کران را هنگامی‌که روی برمی‌گردانند و پشت می‌کنند فراخوانی!. ( نمل/۸۰ ) یعنی اینکه این‌هایی که تو دعوت می‌کنی، سخن شما را نمی‌شنوند، همان‌طورکه مردگان و ناشنوایان نمی‌شنوند.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Then Allah related the words of the Dahriyyun (materialists) and said: وَ قَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَئِذَا کُنَّا تُرَابًا وَ آبَاؤُنَا أَئِنَّا لَمُخْرَجُونَ * لَقَدْ وُعِدْنَا هَذَا نَحْنُ وَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ [And those who disbelieve say: When we have become dust and our fathers (too), shall we indeed be brought forth? We have certainly been promised this, we and our fathers before; these are naught but stories of the ancients]; and what is meant by asatir is falsehoods. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was saddened by these words of the disbelieving Dahriyyun. Therefore Allah revealed the verse: وَ لَا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَ لَا تَکُن فِی ضَیْقٍ مِّمَّا یَمْکُرُونَ [And do not grieve for them and do not be distressed because of what they plot]. Then He relates their words that, O Muhammad (peace be upon him and his family), if you are truthful, when will this promise (of punishment) be? (An-Naml/71), and asks the Prophet (peace be upon him and his family) to answer them: say, perhaps some of what you seek to hasten (An-Naml/72) is near and close behind you! (An-Naml/72). Then He said: O Muhammad (peace be upon him and his family)! Surely you cannot make the dead hear your speech, nor can you make the deaf hear the call when they turn back and go away! (An-Naml/80); meaning, these whom you call do not hear your speech, just as the dead and the deaf do not hear.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પછી અલ્લાહે દહરિય્યૂન (ભૌતિકવાદીઓ) ની વાત નકલ કરી અને ફરમાવ્યું: وَ قَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَئِذَا کُنَّا تُرَابًا وَ آبَاؤُنَا أَئِنَّا لَمُخْرَجُونَ * لَقَدْ وُعِدْنَا هَذَا نَحْنُ وَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ [અને જેઓએ કુફ્ર કર્યું તેઓએ કહ્યું: શું જ્યારે અમે અને અમારા બાપ-દાદાઓ માટી થઈ જઈશું ત્યારે અમને (ફરી) બહાર કાઢવામાં આવશે? ખરેખર અમને અને અમારા બાપ-દાદાઓને પહેલા પણ આનું વચન આપવામાં આવ્યું છે, આ તો પહેલાના લોકોની કલ્પિત કહાણીઓ સિવાય કંઈ નથી]; અને અસાતીરથી મુરાદ જૂઠી વાતો છે. અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) કાફિર દહરિય્યૂનની આ વાતથી દુ:ખી થયા. તેથી અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: وَ لَا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَ لَا تَکُن فِی ضَیْقٍ مِّمَّا یَمْکُرُونَ [અને તેઓ પર દુ:ખી ન થાવ અને તેઓની કપટ-યોજનાઓથી તંગ ન થાવ]. પછી તેઓની વાત નકલ કરે છે કે હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જો તમે સાચા છો, તો આ (સજા) નું વચન ક્યારે પૂરું થશે? (નમ્લ/71) અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસેથી ઈચ્છે છે કે તેઓને જવાબ આપે, કહો: શાયદ કેટલીક વસ્તુ કે જેના માટે તમે ઉતાવળ કરો છો (નમ્લ/72) તમારી નજીક અને તમારી પાછળ હોય! (નમ્લ/72). પછી ફરમાવ્યું: હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! ખચીત તમે તમારી વાત મુડદાઓને સંભળાવી શકતા નથી, અને બહેરાઓને જ્યારે તેઓ મોઢું ફેરવીને પીઠ કરી લે ત્યારે બોલાવી શકતા નથી! (નમ્લ/80); એટલે કે આ લોકો જેમને તમે બોલાવો છો, તમારી વાત સાંભળતા નથી, જેમ મુડદાઓ અને બહેરાઓ સાંભળતા નથી.