سورة النمل

Verse 79 of 93

27:79

فَتَوَکَّلْ عَلَى اللهِ إِنَّکَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِینِ

پس بر خدا توکّل‌کن، به یقین تو بر حق آشکارهستى.

Therefore rely on Allah; surely you are on the clear truth.

માટે તું ખુદા પર જ આધાર રાખ; ખરેખર તું વાઝેહ હકના રસ્તા ઉપર છે.

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَن إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیه عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ‌الْأَوَّلِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ أَخْبِرْنِی عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَرِثَ النَّبِیِّینَ کُلَّهُمْ قَالَ نَعَم قُلْتُ مِنْ لَدُنْ آدَمَ حَتَّی انْتَهَی إِلَی نَفْسِهِ قَالَ مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِیّاً إِلَّا وَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أَعْلَمُ مِنْهُ ... و قَدْ وَرِثْنَا نَحْنُ هَذَا الْقُرْآنَ الَّذِی فِیهِ مَا تُسَیَّرُ بِهِ الْجِبَالُ وَ تُقَطَّعُ بِهِ الْبُلْدَانُ وَ تُحْیَا بِهِ الْمَوْتَی وَ نَحْنُ نَعْرِفُ الْمَاءَ تَحْتَ الْهَوَاءِ وَ إِنَّ فِی کِتَابِ اللَّهِ لآَیَاتٍ مَا یُرَادُ بِهَا أَمْرٌ إِلَّا أَنْ یَأْذَنَ اللَّهُ بِهِ مَعَ مَا قَدْ یَأْذَنُ اللَّهُ مِمَّا کَتَبَهُ الْمَاضُونَ جَعَلَهُ اللَّهُ لَنَا فِی أُمِّ الْکِتَابِ إِنَّ اللَّهَ یَقُولُ وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ ثُمَّ قَالَ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتابَ الَّذِینَ اصْطَفَیْنا مِنْ عِبادِنا فَنَحْنُ الَّذِینَ اصْطَفَانَا اللهُ عَزَّوَجَلَّ وَ أَوْرَثَنَا هَذَا الَّذِی فِیهِ تِبْیَانُ کُلِّ شَیْءٍ.

امام کاظم (علیه السلام)- ابراهیم از پدرش نقل می‌کند: به امام کاظم (علیه السلام) عرض کردم: «فدایت شوم! به من بفرمایید که آیا پیامبر ما وارث تمام پیامبران است»؟ فرمود: «آری»! عرض کردم: «از زمان آدم (علیه السلام) تا وقتی به خود آن حضرت برسد»؟ فرمود: «خدا هیچ پیامبری را مبعوث نفرمود، جز اینکه محمّد (صلی الله علیه و آله) از او اعلم بود ... ما وارث آن قرآنیم که آنچه کوه‌ها به‌وسیله‌ی آن حرکت کند، در آن است و به‌وسیله‌ی آن به کشورها مسافرت می‌شود و مردگان به‌وسیله‌ی آن سخن می‌گویند، ما آب را در زیر هوا تشخیص می‌دهیم و همانا در کتاب خدا آیاتی است که به‌وسیله‌ی آن‌ها چیزی از خدا خواسته نمی‌شود مگر اینکه به آن اجازه می‌دهد (هر دعایی از برکت آن آیات مستجاب می‌شود) علاوه بر آنچه خدا برای پیغمبران گذشته اجازه فرموده است، همه‌ی این‌ها را خدا در قرآن برای ما مقرّر فرموده است، همانا خداوند متعال می‌فرماید: ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ و باز می‌فرماید: سپس این کتاب (آسمانی) را به گروهی از بندگان برگزیده خود به میراث دادیم. ( فاطر/۳۲ ) مائیم کسانی‌که خدای عزّوجلّ انتخابمان کرده و وارث کتابی که بیان‌کننده‌ی هرچیزی است، هستیم.

Imam Kazim (peace be upon him): Ibrahim narrates from his father: I said to Imam Kazim (peace be upon him): 'May I be sacrificed for you! Tell me, is our Prophet the heir of all the prophets?' He said: 'Yes.' I said: 'From the time of Adam (peace be upon him) until it reached him himself?' He said: 'Allah did not send any prophet except that Muhammad (peace be upon him and his family) was more knowledgeable than him ... We are the heirs of that Quran in which is that by which mountains move, and by which travel is made through countries, and by which the dead speak. We recognise water beneath the air. And indeed in the Book of Allah there are verses by which nothing is sought from Allah except that He permits it (every supplication is answered through the blessing of those verses), in addition to what Allah has permitted from what the earlier prophets recorded — Allah has ordained all of this for us in the Quran. Indeed Allah the Exalted says: وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ [And there is nothing hidden in the heaven and the earth but it is in a clear book]. And He also says: Then We gave the Book (of Allah) as inheritance to a group of Our chosen servants (Fatir/32). We are those whom Allah, the Mighty and Majestic, has chosen and made the heirs of a Book which is an exposition of everything.'

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્રાહીમ પોતાના પિતાથી નકલ કરે છે: મેં ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: 'આપ પર કુરબાન થાઉં! મને ફરમાવો કે શું અમારા પયગંબર બધા પયગંબરોના વારસ છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'હા!' મેં અરજ કરી: 'આદમ (અલયહિસ્સલામ) ના ઝમાનાથી લઈને જ્યાં સુધી પોતે તેઓ સુધી પહોંચ્યા?' આપે ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહે કોઈ પણ પયગંબર મોકલ્યા નહીં, સિવાય કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેઓથી વધુ જ્ઞાની હતા ... અમે તે કુરઆનના વારસ છીએ કે જેમાં તે છે જેના વડે પર્વતો ચાલે, અને જેના વડે દેશો પાર કરવામાં આવે, અને જેના વડે મુડદાઓ બોલે, અમે હવાની નીચે પાણી ઓળખીએ છીએ, અને ખરેખર અલ્લાહની કિતાબમાં એવી આયતો છે કે જેના વડે અલ્લાહથી કંઈ પણ માંગવામાં આવે તો સિવાય કે તે તેની ઇજાઝત આપે (તે આયતોની બરકતથી દરેક દુઆ કબૂલ થાય છે), તદુપરાંત જે અલ્લાહે અગાઉના પયગંબરો માટે ઇજાઝત આપી હતી, આ બધું અલ્લાહે કુરઆનમાં અમારા માટે નક્કી કર્યું છે, ખરેખર અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ [અને આકાશ અને ઝમીનમાં કોઈ પણ છુપી વસ્તુ નથી સિવાય કે તે એક સ્પષ્ટ કિતાબમાં છે]. અને ફરી ફરમાવે છે: પછી આ (આસમાની) કિતાબને અમે અમારા પસંદ કરેલા બંદાઓના એક જૂથને વારસામાં આપી (ફાતિર/32). અમે તે લોકો છીએ જેમને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે પસંદ કર્યા છે અને તે કિતાબના વારસ છીએ કે જે દરેક વસ્તુને બયાન કરનારી છે.'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ جَعْفَرُبْنُ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) ... دَخَلْنَا أَبِی وَ أَنَا علی هِشَامُ بْنُ‌عَبْدِالْمَلِکِ بْنِ مَرْوَانَ وَ إِذَا هُوَ قَدْ قَعَدَ عَلَی سَرِیرِ الْمُلْکِ وَ جُنْدُهُ وَ خَاصَّتُهُ وُقُوفٌ عَلَی أَرْجُلِهِمُ ... فرَفَعَ هِشَامُ رَأْسَهُ فَقَالَ لِأَبِی أَلَسْنَا بَنِی عَبْدِ مَنَافٍ نَسَبُنَا وَ نَسَبُکُمْ وَاحِدٌ فَقَالَ أَبِی نَحْنُ کَذَلِکَ وَ لَکِنَّ اللَّهَ جَلَّ ثَنَاؤُهُ اخْتَصَّنَا مِنْ مَکْنُونِ سِرِّهِ وَ خَالِصِ عِلْمِهِ بِمَا لَمْ یَخُصَّ بِهِ أَحَداً غَیْرَنَا فَقَالَ أَلَیْسَ اللَّهُ جَلَّ ثَنَاؤُهُ بَعَثَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) مِنْ شَجَرَهًِْ عَبْدِ مَنَافٍ إِلَی النَّاسِ کَافَّهًًْ أَبْیَضِهَا وَ أَسْوَدِهَا وَ أَحْمَرِهَا مِنْ أَیْنَ وَرِثْتُمْ مَا لَیْسَ لِغَیْرِکُمْ وَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَبْعُوثٌ إِلَی النَّاسِ کَافَّهًًْ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَی آخِرِ الْآیَةِ فَمِنْ أَیْنَ وَرِثْتُمْ هَذَا الْعِلْمَ وَ لَیْسَ بَعْدَ مُحَمَّدٍ نَبِیٌّ (صلی الله علیه و آله) وَ لَا أَنْتُمْ أَنْبِیَاءُ فَقَالَ مِنْ قَوْلِهِ تَعَالَی لِنَبِیِّهِ لا تُحَرِّکْ بِهِ لِسانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ فَالَّذِی أَبْدَاهُ فَهُوَ لِلنَّاسِکَافَّهًًْ وَ الَّذِی لَمْ یُحَرِّکْ بِهِ لِسَانَهُ أَمَرَ اللَّهُ أَنْ یَخُصَّنَا بِهِ مِنْ دُونِ غَیْرِنَا فَلِذَلِکَ کَانَ یُنَاجِی أَخَاهُ عَلِیّاً مِنْ دُونِ أَصْحَابِهِ وَ أَنْزَلَ اللَّهُ بِذَلِکَ قرآن{قُرْآناً} فِی قَوْلِهِ وَتَعِیَها أُذُنٌ واعِیَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِأَصْحَابِهِ سَأَلْتُ اللَّهَ أَنْ یَجْعَلَهَا أُذُنَکَ یَا عَلِیُّ فَلِذَلِکَ قَالَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) بِالْکُوفَهًِْ عَلَّمَنِی رَسُولُ‌اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْعِلْمِ یَفْتَحُ کُلُّ بَابٍ أَلْفَ بَابٍ خَصَّهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِنْ مَکْنُونِ سِرِّهِ فَکَمَا خَصَّ اللَّهُ أَکْرَمَ الْخَلْقِ عَلَیْهِ کَذَلِکَ خَصَّ نَبِیُّهُ أَخَاهُ عَلِیّاً مِنْ مَکْنُونِ سِرِّهِ وَ عِلْمِهِ بِمَا لَمْ یَخُصَّ بِهِ أَحَداً مِنْ قَوْمِهِ حَتَّی صَارَ إِلَیْنَا فَتَوَارَثْنَا مِنْ دُونِ أَهْلِهَا فَقَالَ هِشَامُ بْنُ‌عَبْدِالْمَلِکِ إِنَّ عَلِیّاً کَانَ یَدَّعِی عِلْمَ الْغَیْبِ وَ اللَّهُ لَمْ یُطْلِعْ عَلَی غَیْبِهِ أَحَداً فَمِنْ أَیْنَ ادَّعَی ذَلِکَ فَقَالَ أَبِی إِنَّ اللَّهَ جَلَّ ذِکْرُهُ أَنْزَلَ عَلَی نَبِیِّهِ کِتَاباً بَیَّنَ فِیهِ مَا کَانَ وَ مَا یَکُونُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ فِی قَوْلِهِ وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْءٍ وَ هُدیً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِینَ وَ فِی قَوْلِهِ کُلَّ شَیْءٍ أَحْصَیْناهُ فِی إِمامٍ مُبِینٍ وَ فِی قَوْلِهِ ما فَرَّطْنا فِی الْکِتابِ مِنْ شَیْءٍ وَ فِی قَوْلِهِ وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ وَ أَوْحَی اللَّهُ إِلَی نَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) أَنْ لَا یُبْقِیَ فِی غَیْبِهِ وَ سِرِّهِ وَ مَکْنُونِ عِلْمِهِ شَیْئاً إِلَّا یُنَاجِی بِهِ عَلِیّاً (علیه السلام) فَأَمَرَهُ أَنْ یُؤَلِّفَ الْقُرْآنَ مِنْ بَعْدِهِ وَ یَتَوَلَّی غُسْلَهُ وَ تَکْفِینَهُ وَ تَحْنِیطَهُ مِنْ دُونِ قَوْمِهِ وَ قَالَ لِأَصْحَابِهِ حَرَامٌ عَلَی أَصْحَابِی وَ أَهْلِی أَنْ یَنْظُرُوا إِلَی عَوْرَتِی غَیْرَ أَخِی عَلِیٍّ فَإِنَّهُ مِنِّی وَ أَنَا مِنْهُ لَهُ مَا لِی وَ عَلَیْهِ مَا عَلَیَّ وَ هُوَ قَاضِی دَیْنِی وَ مُنْجِزُ مَوْعِدِی ثُمَّ قَالَ (صلی الله علیه و آله) لِأَصْحَابِهِ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) یُقَاتِلُ عَلَی تَأْوِیلِ الْقُرْآنِ کَمَا قَاتَلْتُ عَلَی تَنْزِیلِهِ وَ لَمْ یَکُنْ عِنْدَ أَحَدٍ تَأْوِیلُ الْقُرْآنِ بِکَمَالِهِ وَ تَمَامِهِ إِلَّا عِنْدَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ لِذَلِکَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِأَصْحَابِهِ أَقْضَاکُمْ عَلِیٌّ أَیْ هُوَ قَاضِیکُمْ وَ قَالَ عُمَرُ‌بْنُ‌الْخَطَّابِ لَوْ لَا عَلِیٌّ لَهَلَکَ عُمَرُ یَشْهَدُ لَهُ عُمَرُ وَ یَجْحَدُ غَیْرُهُ فَأَطْرَقَ هِشَامٌ طَوِیلا.

امام صادق (علیه السلام)- امام صادق (علیه السلام) فرمود: من و پدرم نزد هشام‌بن‌عبدالملک پسر مروان رفتیم، وقتی به در بارگاه آمدیم هشام روی تخت نشسته بود؛ سران سپاه و شخصیّت‌های دربارش همه بر سرپا غرق در سلاح در دو طرف ایستاده بودند ... بعد سرش را بلند کرد و با پدرم چنین گفت: «آیا نسب ما و شما که همگی فرزندان عبد منافیم یکی نیست»؟! پدرم فرمود: «آری! چنین است، ولی خداوند عزّوجلّ ما را از مکنون سرّ خود و خالص علم خویش به فضیلت و شرافت ویژه‌ای اختصاص داد که به دیگری عطا نفرمود». هشام گفت: «آیا چنین نیست که پروردگار عزّوجلّ محمّد (صلی الله علیه و آله) را از شجره‌ی عبد مناف به‌سوی همه‌ی مردم، از سپید و سیاه و سرخ، فرستاد؟ پس این میراث که شما می‌گویید، از کجا مخصوص شما گردانیده شده است که جز شما دیگری حقّی از آن ندارد؟ حال آنکه پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) بر همه‌ی خلق مبعوث شده است و این همان فرموده‌ی خداست: وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلاَّ فی کِتابٍ مُبین. پس از کجا و به چه سبب فقط شما این علم را ارث برده‌اید و حال آنکه بعد از محمّد (صلی الله علیه و آله)، پیغمبری مبعوث نگشته است و شما هم که پیغمبر نیستید»؟ پدرم فرمود: «از آنجا خدا ما را مخصوص گردانیده که به پیغمبر خود وحی فرمود: ای محمّد (صلی الله علیه و آله)، زبانت را به خاطر عجله برای خواندن آن [قرآن] حرکت مده، ( قیامت/۱۶ ) از طرفی هم به پیامبر خود فرمان داد که ما را به علم خود مخصوص گرداند و بدین‌سبب پیغمبراکرم (صلی الله علیه و آله) برادر خود علی (علیه السلام) را جهت آموختن اسراری برگزید که از سایر صحابه مخفی می‌داشت. خداوند در این مورد آیه‌ای نازل فرمود: و گوش‌های شنوا آن را دریابد و بفهمد. ( حاقه/۱۲ ) پس پیغمبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «یا علی (علیه السلام)، من از خدا خواستم که آن گوش‌ها را گوش‌های تو قرار دهد». و به این جهت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) در کوفه می‌فرمود: «پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) هزار در از دانش را به من آموخت که از هر دری هزار در دیگر گشوده گردید». پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله)، علی (علیه السلام) را به سرّ پنهان خود اختصاص داد و رازهای خود و خالص علم خود را تنها به او می‌گفت و با دیگران در میان نمی‌نهاد. همچنین علی (علیه السلام) هم آن اسرار را به افرادی از خاندان خود که آن‌ها را محرم اسرار می‌دانست، اختصاص داد و او هم به دیگری و بدین طریق تنها ما وارث این علوم و اسراریم». هشام گفت: «علی (علیه السلام) ادّعا می‌کرد که علم غیب می‌داند، حال‌آنکه پروردگار در علم غیب خود هیچ‌کس را شریک خود نساخته است؛ پس علی (علیه السلام) به چه دلیل چنین ادّعایی می‌کرد»؟! پدرم فرمود: «خداوند عزّوجلّ بر پیامبرش کتابی فرستاد که هر چه بوده و آنچه تا روز واپسین خواهد بود را در آن بیان داشته است: و ما این کتاب را بر تو نازل کردیم که بیانگر همه چیز، و مایه‌ی هدایت. ( نحل/۸۹ ) در جای دیگر فرموده: همه چیز را در کتاب آشکارکننده‌ای برشمرده‌ایم!. ( یس/۱۲ ) در جایی می‌فرماید: ما هیچ‌چیز را در این کتاب، فرو گذار نکردیم. ( انعام/۳۸ ) و یا گفته: وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ خداوند متعال به پیامبر خود وحی کرد که از علوم و اسرار غیبیّه، علی (علیه السلام) را هم آگاه کند و به او دستور داد تا قرآن را جمع‌آوری کند و خود او را غسل دهد و کفن نماید، به یارانش گفت: «کسی غیر از علی (علیه السلام) حق ندارد مرا برهنه بنگرد زیرا او از من است و من هم از او می‌باشم، هرچه به سود او باشد به سود من هم می‌باشد و هرچه به زیان اوست به زیان من هم خواهد بود، علی (علیه السلام) دین مرا ادا می‌کند و وعده‌های مرا انجام می‌دهد». بعد از آن رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) به یاران خود فرمود: «علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) در تأویل قرآن جنگ خواهد کرد همان‌گونه که من در تنزیل آن جنگ کردم». و تأویل قرآن به‌طور کامل فقط در دست علی (علیه السلام) بود و هیچ‌کس مانند آن نبود. و برای همین است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «علی (علیه السلام) از همه بهتر داوری می‌کند، یعنی او قاضی شما می‌باشد». عمربن‌خطّاب می‌گفت: «اگر وجود علی (علیه السلام) نبود، عمر هلاک می‌شد». عمر برای او گواهی می‌دهد ولی دیگری فضل و مقام او را انکار می‌کند». در اینجا هشام سرش را پایین انداخت.

Imam Sadiq (peace be upon him): Imam Sadiq (peace be upon him) said: My father and I went to Hisham ibn Abd al-Malik ibn Marwan. When we came to the door of his court, Hisham was seated on his throne; the chiefs of his army and the notables of his court were all standing on both sides, fully armed... Then he raised his head and said to my father, "Is not our lineage and yours one and the same, for we are all sons of Abd Manaf?" My father said, "Yes, it is so, but Allah the Mighty and Majestic singled us out from His hidden secret and His pure knowledge with a special virtue and honour that He did not bestow upon anyone else." Hisham said, "Is it not so that the Lord, the Mighty and Majestic, sent Muhammad (peace be upon him and his family) from the tree of Abd Manaf to all people — white, black and red? So how is this inheritance you speak of made exclusive to you, so that no one else has any right to it, when the Noble Prophet (peace be upon him and his family) was sent to all creation? And this is Allah's saying: وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلاَّ فی کِتابٍ مُبین [There is nothing hidden in the heaven and the earth but is in a clear Book]. So from where and by what cause have only you inherited this knowledge, when after Muhammad (peace be upon him and his family) no prophet has been sent, and you are not prophets either?" My father said, "Allah singled us out from that place where He revealed to His Prophet: 'O Muhammad (peace be upon him and his family), do not move your tongue with it out of haste to recite it [the Quran]' (Qiyamah/16). On the other hand, He commanded His Prophet to single us out with His knowledge, and for this reason the Noble Prophet (peace be upon him and his family) chose his brother Ali (peace be upon him) to teach him the secrets which he kept hidden from the rest of the companions. Allah revealed a verse in this regard: 'And that attentive ears may hear and understand it' (Haqqah/12). Then the Prophet (peace be upon him and his family) said, 'O Ali (peace be upon him), I asked Allah to make those ears your ears.' For this reason Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) used to say in Kufa: 'The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) taught me a thousand doors of knowledge, from each of which a thousand other doors were opened.' The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) singled Ali (peace be upon him) out with his hidden secret and told his secrets and his pure knowledge only to him, and did not share them with others. Likewise, Ali (peace be upon him) also singled out those secrets to certain persons of his household whom he trusted with the secrets, and he in turn to another, and thus we alone are the heirs of these sciences and secrets." Hisham said, "Ali (peace be upon him) used to claim that he knew the unseen, whereas the Lord has not made anyone a partner in His knowledge of the unseen; so on what basis did Ali (peace be upon him) make such a claim?" My father said, "Allah the Mighty and Majestic sent down upon His Prophet a Book in which He has explained all that has been and all that will be until the Last Day: 'And We have sent down to you this Book as a clarification of everything and a guidance' (Nahl/89). In another place He said: 'And everything We have enumerated in a clear Imam' (Yasin/12). In yet another place He says: 'We have not neglected anything in the Book' (An'am/38). And He also said: وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ [There is nothing hidden in the heaven and the earth but is in a clear Book]. Allah the Exalted revealed to His Prophet that he should also inform Ali (peace be upon him) of the sciences and hidden secrets, and commanded him to compile the Quran, to wash his body himself and to shroud him. He said to his companions: 'No one but Ali (peace be upon him) has the right to look upon me uncovered, for he is from me and I am from him; whatever is to his benefit is to my benefit, and whatever is to his detriment is to my detriment; Ali (peace be upon him) will pay my debts and fulfil my promises.' After that, the Noble Messenger (peace be upon him and his family) said to his companions: 'Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) will fight over the interpretation (ta'wil) of the Quran just as I fought over its revelation (tanzil).' And the complete interpretation of the Quran was only in the hands of Ali (peace be upon him), and no one else was like him in this. It is for this reason that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'Ali (peace be upon him) is the best judge among you, that is, he is your judge.' Umar ibn al-Khattab used to say: 'Were it not for Ali (peace be upon him), Umar would have perished.' Umar bore witness for him, yet others deny his virtue and rank." At this, Hisham lowered his head.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: હું અને મારા પિતા હિશામ બિન અબ્દુલ મલિક બિન મરવાન પાસે ગયા. જ્યારે અમે તેના દરબારના દરવાજે પહોંચ્યા, હિશામ તખ્ત પર બેઠો હતો; સૈન્યના સરદારો અને દરબારના ખાસ લોકો બધા શસ્ત્રોથી સજ્જ થઈને બંને બાજુ ઊભા હતા... પછી તેણે માથું ઊંચું કરીને મારા પિતાને કહ્યું: "શું અમારો અને તમારો વંશ એક જ નથી, કારણ કે અમે બધા અબ્દ મનાફના સંતાનો છીએ?" મારા પિતાએ ફરમાવ્યું: "હા, એવું જ છે, પરંતુ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ અમને પોતાના છૂપા રહસ્ય અને ખાલિસ ઇલ્મમાંથી એક વિશેષ ફઝીલત અને શ્રેષ્ઠતાથી નવાજ્યા છે જે બીજા કોઈને આપી નથી." હિશામે કહ્યું: "શું એવું નથી કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અબ્દ મનાફના વૃક્ષમાંથી બધા લોકો — સફેદ, કાળા અને લાલ — તરફ મોકલ્યા? તો આ વારસો જે તમે કહો છો, તે ફક્ત તમારા માટે કઈ રીતે ખાસ થયો કે તમારા સિવાય કોઈને તેમાં હક નથી, જ્યારે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સમગ્ર સૃષ્ટિ માટે મબઊસ થયા છે? અને આ જ અલ્લાહનું ફરમાન છે: وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلاَّ فی کِتابٍ مُبین [આકાશ અને પૃથ્વીમાં એવી કોઈ છૂપી વસ્તુ નથી જે સ્પષ્ટ કિતાબમાં ન હોય]. તો ક્યાંથી અને શા કારણે ફક્ત તમે જ આ ઇલ્મના વારસ થયા, જ્યારે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી કોઈ પયગંબર મબઊસ થયો નથી અને તમે પણ પયગંબરો નથી?" મારા પિતાએ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે અમને ત્યાંથી ખાસ કર્યા છે જ્યાં તેણે પોતાના પયગંબરને વહી કરી: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તેને [કુરઆનને] વાંચવાની ઉતાવળમાં તમારી જીભ હલાવો નહીં' (કયામહ/૧૬), બીજી બાજુ પોતાના પયગંબરને હુકમ કર્યો કે અમને પોતાના ઇલ્મ સાથે ખાસ કરે, અને આ કારણે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાના ભાઈ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને એ રહસ્યો શીખવવા માટે પસંદ કર્યા જે તેઓ બાકીના સહાબાથી છૂપા રાખતા હતા. અલ્લાહે આ બાબતે એક આયત નાઝિલ કરી: 'અને સાંભળનારા કાનો તેને પ્રાપ્ત કરે અને સમજે' (હાક્કહ/૧૨). પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'યા અલી (અલયહિસ્સલામ), મેં અલ્લાહ પાસે માંગ્યું કે તે કાનોને તમારા કાનો બનાવે.' અને આ કારણે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) કૂફામાં ફરમાવતા હતા: 'અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને ઇલ્મના હજાર દરવાજા શીખવ્યા, જેમાંથી દરેક દરવાજામાંથી બીજા હજાર દરવાજા ખૂલી ગયા.' અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને પોતાના છૂપા રહસ્યથી ખાસ કર્યા અને પોતાના રહસ્યો અને ખાલિસ ઇલ્મ ફક્ત તેમને જ કહેતા હતા અને બીજાઓ સાથે શેર કરતા ન હતા. તેમ જ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ પણ એ રહસ્યો પોતાના ખાનદાનના એ લોકોને ખાસ કર્યા જેમને તેઓ રહસ્યોના મહરમ સમજતા હતા, અને તેમણે પણ બીજાને, અને આ રીતે ફક્ત અમે જ આ ઇલ્મ અને રહસ્યોના વારસ છીએ." હિશામે કહ્યું: "અલી (અલયહિસ્સલામ) દાવો કરતા હતા કે તેઓ ગૈબનું ઇલ્મ જાણે છે, જ્યારે અલ્લાહે પોતાના ગૈબના ઇલ્મમાં કોઈને પોતાનો ભાગીદાર બનાવ્યો નથી; તો અલી (અલયહિસ્સલામ) કયા આધારે આવો દાવો કરતા હતા?" મારા પિતાએ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ પોતાના પયગંબર પર એક કિતાબ મોકલી છે જેમાં જે થઈ ચૂક્યું છે અને જે અંતિમ દિવસ સુધી થશે તે બધું બયાન કર્યું છે: 'અને અમે આ કિતાબ તમારા પર નાઝિલ કરી જે દરેક વસ્તુની બયાન કરનારી અને હિદાયતનું સાધન છે' (નહલ/૮૯). બીજી જગ્યાએ ફરમાવ્યું છે: 'અમે દરેક વસ્તુને એક સ્પષ્ટ ઇમામમાં ગણી લીધી છે' (યાસીન/૧૨). એક જગ્યાએ ફરમાવે છે: 'અમે આ કિતાબમાં કોઈ પણ વસ્તુ છોડી નથી' (અન્આમ/૩૮). અથવા કહ્યું છે: وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ [આકાશ અને પૃથ્વીમાં એવી કોઈ છૂપી વસ્તુ નથી જે સ્પષ્ટ કિતાબમાં ન હોય]. અલ્લાહ તઆલાએ પોતાના પયગંબરને વહી કરી કે ગૈબના ઇલ્મ અને રહસ્યોથી અલી (અલયહિસ્સલામ)ને પણ આગાહ કરે, અને તેમને હુકમ આપ્યો કે કુરઆનને એકત્રિત કરે અને પોતે તેમને ગુસ્લ આપે અને કફન પહેરાવે, પોતાના યારોને કહ્યું: 'અલી (અલયહિસ્સલામ) સિવાય કોઈને હક નથી કે મને નગ્ન જુએ, કારણ કે તેઓ મારાથી છે અને હું પણ તેમનાથી છું, જે તેમના ફાયદામાં છે તે મારા ફાયદામાં પણ છે અને જે તેમના નુકસાનમાં છે તે મારા નુકસાનમાં પણ હશે, અલી (અલયહિસ્સલામ) મારું કરજ અદા કરશે અને મારા વાયદાઓ પૂરા કરશે.' તે પછી રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાના યારોને ફરમાવ્યું: 'અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) કુરઆનની તાવીલ પર જંગ કરશે જેમ મેં તેના તન્ઝીલ પર જંગ કરી.' અને કુરઆનની સંપૂર્ણ તાવીલ ફક્ત અલી (અલયહિસ્સલામ)ના હાથમાં હતી અને કોઈ તેમના જેવું ન હતું. અને એટલા માટે જ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'અલી (અલયહિસ્સલામ) બધામાં શ્રેષ્ઠ ન્યાય કરે છે, એટલે કે તેઓ તમારા કાઝી છે.' ઉમર બિન ખત્તાબ કહેતો હતો: 'જો અલી (અલયહિસ્સલામ)નું અસ્તિત્વ ન હોત, તો ઉમર હલાક થઈ જાત.' ઉમર તેમના માટે ગવાહી આપે છે પરંતુ બીજા તેમની ફઝીલત અને મકામનો ઇનકાર કરે છે." અહીં હિશામે માથું નીચું નાખી દીધું.