قال أبوعبدالله (علیه السلام) إِنَّ رَسُولَاللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَانَ یَدْعُو أَصْحَابَهُ مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ خَیْراً سَمِعَ وَ عَرَفَ مَا یَدْعُوهُ إِلَیْهِ وَ مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ شَرّاً طَبَعَ عَلَی قَلْبِهِ فَلَا یَسْمَعُ وَ لَا یَعْقِلُ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ إِذا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِکَ قالُوا لِلَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ ما ذا قالَ آنِفاً أُولئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللهُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَ قَالَ إِنَّکَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتی وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِینَ وَ ما أَنْتَ بِهادِی الْعُمْیِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ...
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- جابر گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می‌فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اصحابش را دعوت می‌کرد و هرکسی که خدا خیرش را می‌خواست می‌شنید و دعوت آن حضرت را درک می‌کرد، و هرکسی را که خدا شرّش را می‌خواست بر قلبش مهر می‌زد، پس نمی‌شنید و نمی‌اندیشید؛ و این است معنای آیه: امّا هنگامی‌که از نزد تو خارج می‌شوند به کسانی که علم و دانش به آنان بخشیده شده [از روی استهزا] می‌گویند: «[این مرد] الان چه گفت»؟! آن‌ها کسانی هستند که خداوند بر دل‌هایشان مُهر نهاده. ( محمّد/۱۶ ) و فرمود: إِنَّکَ لا تُسْمِعُ اْمَوْتی وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِینَ وَ ما أَنْتَ بِهادِی الْعُمْیِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ ... .
The Prophet (peace be upon him and his family) — Jabir said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) used to call his companions, and whoever Allah wished good for would hear and comprehend what he was calling him to, and whoever Allah wished evil for, He would set a seal upon his heart, so he would neither hear nor reflect. This is the meaning of the verse: "But when they leave your presence, they say to those who have been given knowledge [mockingly]: 'What did [this man] say just now?' They are the ones upon whose hearts Allah has set a seal." (Muhammad/16) And He said: إِنَّکَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتی وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِینَ وَ ما أَنْتَ بِهادِی الْعُمْیِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ [Indeed, you cannot make the dead hear, nor can you make the deaf hear the call when they turn their backs and go away; nor can you guide the blind out of their error...].
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — જાબિર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેઓ ફરમાવતા હતા: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના અસ્હાબોને દઅવત આપતા હતા, અને જેના માટે અલ્લાહ ભલાઈ ઇચ્છતો હતો તે સાંભળતો અને તે હઝરતની દઅવતને સમજતો, અને જેના માટે અલ્લાહ બુરાઈ ઇચ્છતો હતો તેના દિલ પર મહોર લગાવી દેતો, તેથી તે ન સાંભળતો અને ન વિચારતો; અને આ જ આ આયતનો અર્થ છે: "પરંતુ જ્યારે તેઓ તમારી પાસેથી બહાર જાય છે ત્યારે જેમને ઇલ્મ આપવામાં આવ્યું છે તેઓને [મશ્કરીથી] કહે છે: '[આ માણસે] હમણાં શું કહ્યું?' આ તે લોકો છે જેમના દિલો પર અલ્લાહે મહોર લગાવી દીધી છે." (મુહમ્મદ/૧૬) અને ફરમાવ્યું: إِنَّکَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتی وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِینَ وَ ما أَنْتَ بِهادِی الْعُمْیِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ [ખરેખર તમે મુર્દાઓને સંભળાવી શકતા નથી અને ન બહેરાઓને પોકાર સંભળાવી શકો છો જ્યારે તેઓ પીઠ ફેરવીને ચાલ્યા જાય છે, અને ન તમે આંધળાઓને તેમની ગુમરાહીથી હિદાયત આપી શકો છો...].