إِنَّ قُرَیْشاً لَمَّا هَدَمُوا الْکَعْبَهًَْ وَجَدُوا فِی قَوَاعِدِهِ حَجَراً فِیهِ کِتَابٌ لَمْ یُحْسِنُوا قِرَاءَتَهُ حَتَّی دَعَوْا رَجُلًا فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِیهِ أَنَا اللَّهُ ذُو بَکَّهًَْ حَرَّمْتُهَا یَوْمَ خَلَقْتُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ وَضَعْتُهَا بَیْنَ هَذَیْنِ الْجَبَلَیْنِ وَ حَفَفْتُهَا بِسَبْعَهًِْ أَمْلَاکٍ حَفّا.
امام صادق (علیه السلام)- وقتی قریش کعبه را خراب کردند، در بنای آن سنگی را یافتند که روی آن نوشته‌ای بود، نتوانستند آن را بخوانند، نزد مردی آوردند تا بخواند. آن مرد آن نوشته را چنین خواند؛ من خداوند صاحب بکّه می‌باشم که آن را محترم قرار دادم و از ابتدای خلقت آسمان و زمین، آن را در میان این دو کوه نهادم و به‌وسیله‌ی هفت ملائکه آن را محفوظ داشتم.
Imam Sadiq (peace be upon him): When the Quraysh demolished the Kaaba, they found in its foundations a stone on which was an inscription. They could not read it, so they brought it to a man to read it. That man read the inscription thus: I am Allah, the Lord of Bakkah. I made it sacred on the day I created the heavens and the earth, and I placed it between these two mountains from the beginning of the creation of the heavens and the earth, and I guarded it by means of seven angels.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે કુરૈશે કાબાને તોડ્યું, ત્યારે તેના પાયામાં એક પથ્થર મળ્યો જેના પર લખાણ હતું. તેઓ તેને વાંચી ન શક્યા, તેથી એક માણસ પાસે લાવ્યા જેથી તે વાંચે. તે માણસે તે લખાણને આ પ્રમાણે વાંચ્યું; હું અલ્લાહ છું, બક્કાનો માલિક, જેને મેં આસમાનો અને ધરતીની ખિલકતના પ્રારંભથી હુરમતવાળી બનાવી, અને તેને આ બે પર્વતોની વચ્ચે મૂકી, અને સાત ફરિશ્તાઓ દ્વારા તેની હિફાઝત કરી.