لَمَّا بَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) بِمَکَّهًَْ وَ أَظْهَرَ بِهَا دَعْوَتَهُ وَ نَشَرَ بِهَا کَلِمَتَهُ وَ عَابَ أَعْیَانَهُمْ فِی عِبَادَتِهِمُ الْأَصْنَامَ وَ أَخَذُوهُ وَ أَسَاءُوا مُعَاشَرَتَهُ وَ سَعَوْا فِی خَرَابِ الْمَسَاجِدِ الْمَبْنِیَّهًِْ کَانَتْ لِلْقَوْمِ مِنْ خِیَارِ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ شِیعَهًِْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) کَانَ بِفِنَاءِالْکَعْبَهًِْ مَسَاجِدُ یُحْیُونَ فِیهَا مَا أَمَاتَهُ الْمُبْطِلُونَ فَسَعَی هَؤُلَاءِ الْمُشْرِکُونَ فِی خَرَابِهَا وَ أَذَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ أَصْحَابِهِ وَ إِلْجَائِهِ إِلَی الْخُرُوجِ مِنْ مَکَّهًَْ نَحْوَ الْمَدِینَهًِْ الْتَفَتَ خَلْفَهُ إِلَیْهَا وَ قَالَ اللَّهُ یَعْلَمُ أَنَّنِی أُحِبُّکِ وَ لَوْ لَا أَنَّ أَهْلَکِ أَخْرَجُونِی عَنْکِ لَمَا آثَرْتُ عَلَیْکِ بَلَداً وَ لَا ابْتَغَیْتُ عَلَیْکِ بَدَلًا وَ إِنِّی لَمُغْتَمٌّ عَلَی مُفَارَقَتِکِ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) الْعَلِیُّ الْأَعْلَی یَقْرَأُ عَلَیْکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ سَنَرُدُّکَ إِلَی هَذَا الْبَلَدِ ظَافِراً غَانِماً سَالِماً قَادِراً قَاهِراً وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی إِنَّ الَّذِی فَرَضَ عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لَرادُّکَ إِلی مَعادٍ یَعْنِی إِلَی مَکَّهًَْ غَانِماً ظَافِرا.
امام حسن (علیه السلام)- هنگامی که خداوند حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) را در مکّه مبعوث داشت و او در آنجا دعوت خود را آشکار ساخت و کلمه و سخن خود را در آنجا نشر داد و بر بزرگان آن‌ها به خاطر پرستش بتها خرده گرفت، بر او تنگ گرفتند و با او به بدی رفتار نمودند و کوشیدند تا مساجد ساخته شده برای گروهی از برگزیدگان اصحاب محمد (صلی الله علیه و آله) و شیعیان علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) را ویران سازند. در جوار کعبه مساجدی بود که در آن، آنچه را اهل باطل تباه ساخته بودند، آنان به پا می‌داشتند. این مشرکان در ویرانی آن‌ها و آزار محمّد (صلی الله علیه و آله) و اصحاب او کوشیدند و او را وادار به خروج از مکه به سوی مدینه نمودند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) به پشت سرش به سوی مکه برگشت و فرمود: «خدا می‌داند که من تو را دوست دارم و اگر اهل تو مرا از تو اخراج نمی‌ساختند، به یقین هیچ شهری را بر تو ترجیح نمی‌دادم و جایگزینی برای تو نمی‌جستم و من به خاطر جداگشتن از تو غمگین و اندوهگینم.» و خداوند نیز به وی وحی فرمود: «ای محمّد! خداوند والا مرتبه بر تو سلام می‌فرستد و می‌فرماید: به زودی تو را به این شهر درحالی‌که پیروز و با غنایم و سالم و قدرتمند و قاهر باشی، باز خواهیم گرداند». و این همان سخن حق تعالی است که می فرماید: إِنَّ الَّذِی فَرَضَ عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لَرادُّکَ إِلی مَعادٍ؛ یعنی تو را پیروز و با غنایم به مکّه باز می‌گرداند.
Imam Hasan (peace be upon him): When Allah sent Muhammad (peace be upon him and his family) as a prophet in Mecca, and he made his call open there and spread his word there, and he faulted their notables for their worship of idols, they pressed hard upon him and treated him badly, and they strove to destroy the mosques that had been built for a group of the choicest companions of Muhammad (peace be upon him and his family) and the Shia of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). In the precincts of the Kaaba there were mosques in which they used to revive what the people of falsehood had killed off. These polytheists strove to destroy them and to harm Muhammad (peace be upon him and his family) and his companions, and they forced him to leave Mecca toward Medina. The Prophet (peace be upon him and his family) turned back behind him toward Mecca and said: "Allah knows that I love you, and if your people had not driven me out of you, I certainly would not have preferred any city over you, nor sought a substitute for you, and I am grieved and sorrowful at parting from you." And Allah revealed to him: "O Muhammad! Allah the Most High sends His greeting of peace upon you, and He says: We shall soon return you to this city, victorious, with spoils, safe, powerful and dominant." And this is the very saying of the Truth, the Exalted, who says: إِنَّ الَّذِی فَرَضَ عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لَرادُّکَ إِلی مَعادٍ [Indeed He who has made the Quran binding upon you will bring you back to the place of return]; that is, He will return you to Mecca victorious and with spoils.
ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહે હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને મક્કામાં મબઊસ કર્યા અને તેમણે ત્યાં પોતાની દાવત જાહેર કરી અને પોતાનો કલમો અને વાત ત્યાં ફેલાવી અને તેમના મોટેરાઓ પર બુતોની પૂજા કરવાના કારણે વાંધો ઉઠાવ્યો, ત્યારે તેઓએ તેમના પર સખ્તી કરી અને તેમની સાથે ખરાબ વર્તન કર્યું, અને તેઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પસંદ કરાયેલા સહાબીઓ અને અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ના શિયાઓના એક જૂથ માટે બનાવવામાં આવેલી મસ્જિદોને તોડી પાડવાની કોશિશ કરી. કાબાની બાજુમાં એવી મસ્જિદો હતી જેમાં અહલે બાતિલે જે વસ્તુને નાબૂદ કરી હતી તેને તેઓ ફરીથી કાયમ કરતા હતા. આ મુશરિકોએ તેમને તોડવામાં અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના સહાબીઓને તકલીફ પહોંચાડવામાં કોશિશ કરી અને તેમને મક્કાથી મદીના તરફ નીકળવા મજબૂર કર્યા. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાની પાછળ મક્કા તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ જાણે છે કે હું તમને ચાહું છું, અને જો તમારા લોકોએ મને તમારાથી બહાર ન કાઢ્યો હોત, તો ખરેખર હું કોઈ પણ શહેરને તમારા પર પ્રાધાન્ય ન આપત અને તમારા માટે કોઈ બદલી ન શોધત, અને હું તમારાથી અલગ થવાના કારણે ગમગીન અને દુ:ખી છું." અને અલ્લાહે તેમને વહી કરી: "હે મુહમ્મદ! ઉચ્ચ મરતબાવાળા અલ્લાહ તમને સલામ મોકલે છે અને ફરમાવે છે: જલ્દી જ અમે તમને આ શહેરમાં એવી હાલતમાં પાછા લાવીશું કે તમે વિજયી, ગનીમતો સાથે, સલામત, તાકતવર અને ગાલિબ હશો." અને આ જ હક તઆલાની વાત છે જે ફરમાવે છે: إِنَّ الَّذِی فَرَضَ عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لَرادُّکَ إِلی مَعادٍ [ખરેખર જેણે તમારા પર કુરઆન ફરજ કર્યો છે તે તમને પાછા ફરવાની જગ્યાએ પાછા લાવશે]; એટલે કે તમને વિજયી અને ગનીમતો સાથે મક્કા પાછા લાવશે.