سورة العنكبوت

Verse 66 of 69

29:66

لِيَكْفُرُواْ بِمَا ءَاتَيْنَاهُمْ وَ لِيَتَمَتَّعُواْ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

[بگذار] آنچه را [از آيات] به آن‌ها داده‌ايم انكار كنند و از لذّات زودگذر زندگى بهره گيرند؛ امّا به زودى خواهند فهميد!

Thus they become ungrateful for what We have given them, so that they may enjoy; but they shall soon know.

(રહેવા દયો જેથી) અમોએ તેમને જે કાંઇ આપ્યું છે તેનો ઇન્કાર કરે અને (દુનિયામાં) મજા મેળવી લે; પરંતુ તેનો અંજામ તેઓ જલ્દી જાણી લેશે.

#1 این زندگی دنیا چیزی جز سرگرمی و بازی نیست This worldly life is nothing but amusement and play આ દુનિયાનું જીવન રમત અને મનોરંજન સિવાય કંઈ નથી

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

أُحَذِّرُکُمُ الدُّنْیَا ... فَبِئْسَتِ الدَّارُ لِمَنْ لَا یَتَّهِمُهَا وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ فِیهَا عَلَی وَجَلٍ مِنْهَا اعْلَمُوا وَ أَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ أَنَّکُمْ تَارِکُوهَا لَا بُدَّ فَإِنَّمَا هِیَ کَمَا نَعَتَّهَا اللَّهُ تَعَالَی لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ اتَّعِظُوا بِالَّذِینَ کَانُوا یَبْنُونَ بِکُلِّ رَیْعٍ آیَهًًْ یَعْبَثُونَ وَ یَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّهُمْ یَخْلُدُونَ.

امام علی (علیه السلام)- شما را از دنیا می‌ترسانم ... بد جایگاهی است برای کسی که دنیا را متّهم نکند گرچه از دنیا بیم و هراسی نداشته باشد. بدانید به ناچار باید دنیا را رها کنید و دنیا دارای صفتی است که خداوند در قرآن آن را تعریف نموده، لهو و لعب است. پند بگیرید از کسانی که در مراکز مرتفع علامت‌ها و مناره‌ها می ساختند که نشانه‌ای برای عابرین باشد. ساخت و پرداختهایی در دنیا داشتند مثل اینکه همیشه در اینجا جاودان می‌مانند.

Imam Ali (peace be upon him): I warn you of the world ... it is a wretched abode for one who does not distrust it, even if he has no fear or dread of it. Know that you must inevitably leave this world, and the world has a quality which Allah has described in the Quran — it is lahw (diversion) and la'ib (play). Take a lesson from those who used to build landmarks and minarets on every high place as a sign for passers-by. They constructed and set up things in this world as though they would live here forever.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હું તમને દુનિયાથી ડરાવું છું ... તે એવા વ્યક્તિ માટે ખરાબ સ્થાન છે જે દુનિયાને આરોપી ન ઠેરવે, ભલે તેને દુનિયાથી કોઈ ભય કે ડર ન હોય. જાણી લો કે તમારે અનિવાર્યપણે દુનિયાને છોડવી પડશે, અને દુનિયામાં એવી વિશેષતા છે જેને અલ્લાહે કુરઆનમાં વર્ણવી છે, તે લહ્વ (મનોરંજન) અને લઅબ (રમત) છે. તે લોકોથી બોધ લો જેઓ ઊંચી જગ્યાઓ પર નિશાનીઓ અને મિનારાઓ બનાવતા હતા જેથી તે રાહગીરો માટે એક નિશાની હોય. તેઓ દુનિયામાં એવી બાંધકામ અને ગોઠવણ કરતા હતા જાણે તેઓ હંમેશા અહીં જ રહેવાના હોય.

#2 و فقط سرای آخرت، سرای زندگی[واقعی] است، اگر می‌دانستند And indeed the abode of the Hereafter is the [true] life, if only they knew અને ફક્ત આખિરતનું ઘર જ [ખરી] જિંદગીનું ઘર છે, જો તેઓ જાણતા હોત

سَلْمَانَ الْفَارِسِیِّ (رحمة الله علیه) فِی حَدِیثٍ طَوِیلٍ یَذْکُرُ فِیهِ قُدُومَ الْجَاثَلِیقِ الْمَدِینَهًَْ مَعَ مِائَهًٍْ مِنَ النَّصَارَی بَعْدَ وَفَاهًِْ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ سُؤَالَهُ أَبَا بَکْرٍ عَنْ مَسَائِلَ لَمْ یُجِبْهُ عَنْهَا ثُمَّ أُرْشِدَ إِلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) فَسَأَلَهُ عَنْهَا فَأَجَابَهُ فَکَانَ فِیمَا سَأَلَهُ أَنْ قَالَ لَه ... أَخْبِرْنِی عَنِ الْجَنَّهًِْ فِی الدُّنْیَا هِیَ أَمْ فِی الْآخِرَهًِْ وَ أَیْنَ الْآخِرَهًُْ وَ الدُّنْیَا. قَالَ (علیه السلام) الدُّنْیَا فِی الْآخِرَهًِْ، وَ الْآخِرَهًُْ مُحِیطَهًٌْ بِالدُّنْیَا، إِذَا{إِذْ} کَانَتِ النُّقْلَهًُْ مِنَ الْحَیَاهًِْ إِلَی الْمَوْتِ ظَاهِرَهًًْ، کَانَتِ الْآخِرَهًُْ هِیَ دَارَ الْحَیَوَانِ لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ، وَ ذَلِکَ أَنَّ الدُّنْیَا نُقْلَهًٌْ وَ الْآخِرَهًَْ حَیَاهًٌْ وَ مُقَامٌ مَثَلُ ذَلِکَ النَّائِمُ، وَ ذَلِکَ أَنَّ الْجِسْمَ یَنَامُ وَ الرُّوحَ لَا تَنَامُ، وَ الْبَدَنَ یَمُوتُ وَ الرُّوحَ لَا تَمُوتُ، قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوانُ لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ وَ الدُّنْیَا رَسْمُ الْآخِرَهًِْ، وَ الْآخِرَهًُْ رَسْمُ الدُّنْیَا، وَ لَیْسَ الدُّنْیَا الْآخِرَهًَْ وَ لَا الْآخِرَهًُْ الدُّنْیَا.

امام علی (علیه السلام)- از سلمان فارسی (رحمة الله علیه) در حدیث طویلی که در آن ورود جاثلیق در مدینه با صد نفر از نصاری را بعد از وفات پیغمبر (صلی الله علیه و آله) ذکر می‌کند که جاثلیق از ابوبکر درباره‌ی چندین مسائل سؤال کرد و او جواب نداد و بعد از آن به‌سوی امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) راهنمایی شد و از حضرت سؤال کرد و او جواب فرمود و از جمله سؤالاتش این بود که گفت: ... «از بهشت خبر بدهید؟ آیا بهشت در این دنیاست یا در آخرت؟ و دنیا و آخرت کجا قرار دارند؟ حضرت علی (علیه السلام) فرمود: «دنیا در آخرت قرار دارد و آخرت، این دنیا را در بر گرفته است، و وقتی انتقال از زندگی به سوی مرگ ظاهر بود، آخرت ، سرای زندگانی می‌بود، اگر می‌دانستند؛ زیرا دنیا محل گذر و آخرت، سرای زندگی و محل اقامت است و مثال آن، انسان خوابیده است؛ زیرا جسم آدمی می‌خوابد، ولی روح بیدار است. بدن آدمی می‌میرد و روح زنده می‌ماند، خداوند بلند مرتبه می‌فرماید: وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوَانُ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ؛ این دنیا نقش آخرت و آخرت نقش این دنیاست، نه دنیا آخرت است و نه آخرت دنیا».

Imam Ali (peace be upon him): From Salman al-Farsi (may Allah have mercy on him), in a long hadith in which he mentions the arrival of the Jathaliq (Catholicos) in Medina with a hundred Christians after the death of the Prophet (peace be upon him and his family). The Jathaliq asked Abu Bakr about several matters and he did not answer, and then he was directed to Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and asked him, and he answered. Among his questions was that he said: ... "Tell me about Paradise: is Paradise in this world or in the Hereafter? And where are this world and the Hereafter located?" Imam Ali (peace be upon him) said: "This world lies within the Hereafter, and the Hereafter encompasses this world. When the transition from life to death is manifest, the Hereafter is the abode of [true] life, لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ [if only they knew]; because this world is a place of passage and the Hereafter is the abode of life and the place of stay. Its likeness is that of a sleeping person, for the body of a person sleeps but the soul is awake. The body of a person dies but the soul remains alive. Allah the Exalted says: وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوَانُ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ [And indeed the abode of the Hereafter — that is truly the [real] life, if only they knew]. This world is the imprint of the Hereafter and the Hereafter is the imprint of this world; neither is this world the Hereafter, nor is the Hereafter this world."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સલમાન ફારસી (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) થી, એક લાંબી હદીસમાં જેમાં તેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની વફાત પછી જાસલીક (કૅથોલિકોસ) નું સો નસારાઓ સાથે મદીનામાં આગમનનો ઉલ્લેખ કરે છે, કે જાસલીકે અબૂ બક્રથી કેટલાક પ્રશ્નો પૂછ્યા અને તેમણે જવાબ ન આપ્યો, અને પછી તેમને અમીરુલ મોઅમેનીન અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) તરફ માર્ગદર્શન આપવામાં આવ્યું અને તેમણે હઝરતથી પ્રશ્ન કર્યો અને હઝરતે જવાબ આપ્યો. તેમના પ્રશ્નોમાંથી એક આ હતો કે તેમણે કહ્યું: ... "જન્નત વિશે જણાવો; શું જન્નત આ દુનિયામાં છે કે આખિરતમાં? અને દુનિયા અને આખિરત ક્યાં આવેલા છે?" હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "દુનિયા આખિરતમાં આવેલી છે અને આખિરતે આ દુનિયાને ઘેરી લીધી છે, અને જ્યારે જીવનથી મૃત્યુ તરફની ગતિ સ્પષ્ટ છે, ત્યારે આખિરત [ખરા] જીવનનું ઘર છે, لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ [જો તેઓ જાણતા હોત]; કારણ કે દુનિયા ગુજરવાનું સ્થાન છે અને આખિરત જીવનનું ઘર અને રહેવાનું સ્થાન છે. તેનું ઉદાહરણ સૂતેલા માણસ જેવું છે; કારણ કે માણસનું શરીર સૂઈ જાય છે, પરંતુ રૂહ જાગૃત રહે છે. માણસનું શરીર મરી જાય છે અને રૂહ જીવંત રહે છે. અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوَانُ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ [અને ખરેખર આખિરતનું ઘર જ સાચું જીવન છે, જો તેઓ જાણતા હોત]; આ દુનિયા આખિરતનું પ્રતિબિંબ છે અને આખિરત આ દુનિયાનું પ્રતિબિંબ છે, ન તો દુનિયા આખિરત છે અને ન આખિરત દુનિયા છે."

#3 و فقط سرای آخرت، سرای زندگی[واقعی] است، اگر می‌دانستند And indeed the abode of the Hereafter is the [true] life, if only they knew અને ફક્ત આખિરતનું ઘર જ [ખરી] જિંદગીનું ઘર છે, જો તેઓ જાણતા હોત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

تُحَفُ العُقُول وَ مِنْ کَلَامِهِ (علیه السلام) لِجَابِرٍ (رحمة الله علیه) أَیْضاً خَرَجَ یَوْماً وَ هُوَ یَقُولُ أَصْبَحْتُ وَ اللَّهِ یَا جَابِرُ (رحمة الله علیه) مَحْزُوناً مَشْغُولَ الْقَلْبِ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا حُزْنُکَ وَ شُغْلُ قَلْبِکَ کُلُّ هَذَا عَلَی الدُّنْیَا فَقَالَ (علیه السلام) لَا یَا جَابِرُ (رحمة الله علیه) وَ لَکِنْ حُزْنُ هَمِّ الْآخِرَهًِْ یَا جَابِرُ (رحمة الله علیه) مَنْ دَخَلَ قَلْبَهُ خَالِصُ حَقِیقَهًِْ الْإِیمَانِ شُغِلَ عَمَّا فِی الدُّنْیَا مِنْ زِینَتِهَا إِنَّ زِینَهًَْ زَهْرَهًِْ الدُّنْیَا إِنَّمَا هُوَ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوانُ یَا جَابِرُ (رحمة الله علیه) إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا یَنْبَغِی لَهُ أَنْ یَرْکَنَ وَ یَطْمَئِنَّ إِلَی زَهْرَهًِْ الْحَیَاهًِْ الدُّنْیَا وَ اعْلَمْ أَنَّ أَبْنَاءَ الدُّنْیَا هُمْ أَهْلُ غَفْلَهًٍْ وَ غُرُورٍ وَ جَهَالَهًٍْ.

امام باقر (علیه السلام)- در کتاب «تحف العقول» آمده است: از سخنان امام باقر (علیه السلام) به جابر (رحمة الله علیه): [جابر گوید:] روزی آن حضرت (علیه السلام) از منزل خارج شد درحالی‌که می فرمود: «ای جابر (رحمة الله علیه)! به خدا سوگند، شب را غمگین و دل نگران به صبح رساندم». پرسیدم: «فدایت شوم! غم و دل نگرانیتان برای چیست؟ برای دنیا»؟! فرمود: «نه جابر بلکه غم و اندوهم نگرانی از آخرت است. جابر! هرکس پاکی حقیقت ایمان بر دلش وارد شود، دیگر کمتر توجّهی به هیچ زیور دنیایی نکند. به راستی خوشی به زیور دنیا فقط و فقط بازی است و سرگرمی، و بی‌شکّ سرای آخرت، زندگانی [راستین] است. ای جابر! در خور و شایسته فرد مؤمن نیست که به خوشی زندگی این سرا تکیه و اعتماد کند، و این را بدان که دنیاپرستان همان جماعت غافل و فریبکار و نادانند».

Imam Baqir (peace be upon him): In the book Tuhaf al-Uqul it is reported: From the words of Imam Baqir (peace be upon him) to Jabir (may Allah have mercy on him): [Jabir said:] One day the Imam (peace be upon him) came out of his house while saying: "O Jabir (may Allah have mercy on him)! By Allah, I entered the morning grieved and worried at heart." I asked: "May I be your ransom! What is your grief and worry for? For the world?!" He said: "No, Jabir, rather my grief and sorrow is worry over the Hereafter. Jabir! Whoever the pure reality of faith enters his heart, he pays less attention to any adornment of the world. Indeed, delight in the adornment of the world is nothing but play and diversion, and without doubt وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوانُ [and indeed the abode of the Hereafter is the [true] life]. O Jabir! It is not fitting and proper for the believer to rely upon and trust in the delight of the life of this abode, and know that the worldly-minded are that very group of the heedless, the deceitful and the ignorant."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): "તોહફુલ ઓકૂલ" પુસ્તકમાં આવ્યું છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ના જાબિર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)ને ફરમાવેલા શબ્દોમાંથી: [જાબિરે કહ્યું:] એક દિવસ તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ) ઘરેથી બહાર નીકળ્યા અને ફરમાવી રહ્યા હતા: "ઓ જાબિર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! અલ્લાહની કસમ, મેં રાત ગમગીન અને દિલમાં ચિંતિત હાલતમાં સવાર સુધી પસાર કરી." મેં પૂછ્યું: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! તમારો ગમ અને ચિંતા શેના માટે છે? શું દુનિયા માટે?!" તમે ફરમાવ્યું: "ના જાબિર, બલ્કે મારો ગમ અને દુ:ખ આખિરતની ચિંતાનો છે. જાબિર! જેના દિલમાં ઈમાનની હકીકતની પવિત્રતા દાખલ થઈ જાય, તે પછી દુનિયાના કોઈ પણ શણગાર તરફ ઓછું ધ્યાન આપશે. ખરેખર દુનિયાના શણગારનો આનંદ ફક્ત ને ફક્ત રમત અને મનોરંજન છે, અને નિ:શંક وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوانُ [અને ખરેખર આખિરતનું ઘર જ [સાચી] જિંદગી છે]. ઓ જાબિર! મોમિન વ્યક્તિને શોભતું અને લાયક નથી કે તે આ ઘરની જિંદગીની ખુશી પર ટેકો અને ભરોસો કરે, અને આ જાણી લે કે દુનિયાપરસ્તો એ જ ગાફિલ, ધોકેબાજ અને અજ્ઞાનીઓની જમાત છે."