سورة العنكبوت

Verse 67 of 69

29:67

أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً وَ يُتَخَطَّفُ النّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَةِ اللهِ يَكْفُرُونَ

آيا نديدند كه ماحرم امنى[براى آن‌ها‌] قرار‌داديم درحالى‌كه مردم از اطراف آنان[در بيرون اين حرم] ربوده مى‌شوند؟! آيا به باطل ايمان مى‌آورند و نعمت خدا را كفران مى‌كنند؟!

Do they not see that We have made a sacred territory secure, while men are carried off by force from around them? Will they still believe in the falsehood and disbelieve in the favour of Allah?

શું તેઓએ નથી જોયું કે અમોએ તેમના માટે (મક્કાને) માનવંત સલામતીવાળી જગ્યા બનાવી છે કે જેની ચારો તરફથી લોકોને ઊંચકી લેવામાં આવે છે તો પણ શું તેઓ બાતિલ પર ઇમાન લાવશે અને અલ્લાહની નેઅમતનો ઇન્કાર કરશે?

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ هَارُونَ بْنِ خَارِجَهًَْ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَقُول: مَنْ دُفِنَ فِی الْحَرَمِ أَمِنَ مِنَ الْفَزَعِ الاکبر قُلْتُ لَهُ مِنْ بَرِّ النَّاسِ وَ فَاجِرِهِمْ قَالَ مِنْ بَرِّ النَّاسِ وَ فَاجِرِهِمْ.

امام صادق (علیه السلام)- هارون‌بن‌خارجه گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می‌فرمود: «آن کس که در حرم دفن شود خواه از نیکان باشد و خواه از تبهکاران؛ از هول بزرگ محشر ایمن خواهد بود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Harun ibn Kharija said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) saying: "Whoever is buried in the Haram, whether he is of the righteous or of the wicked, will be safe from the great terror of the gathering."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હારૂન બિન ખારેજાએ કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવતા સાંભળ્યા: "જે વ્યક્તિ હરમમાં દફન થાય, ભલે તે નેક લોકોમાંથી હોય કે પાપીઓમાંથી; તે મહશરની મોટી દહેશતથી સુરક્ષિત રહેશે."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ مَاتَ مُحْرِماً بَعَثَهُ اللَّهُ مُلَبِّیاً.

امام صادق (علیه السلام)- هرکس در حال احرام حج یا احرام عمره بمیرد، خداوند روز قیامت او را درحالی برمی‌انگیزد که زبانش ذکر تلبیه (لبیک اللهم لبیک...) می‌گوید.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever dies in the state of ihram of Hajj or ihram of Umrah, Allah will raise him on the Day of Judgement in such a state that his tongue is reciting the talbiyah (Labbayk Allahumma labbayk...).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ હજ્જના એહરામ કે ઉમરાહના એહરામની હાલતમાં મૃત્યુ પામે, અલ્લાહ કયામતના દિવસે તેને એવી હાલતમાં ઉઠાડશે કે તેની જીભ તલબિયહ (લબ્બયક અલ્લાહુમ્મ લબ્બયક...)નો ઝિકર કરી રહી હશે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ مَاتَ فِی أَحَدِ الْحَرَمَیْنِ بَعَثَهُ اللَّهُ مِنَ الامنین وَ مَنْ مَاتَ بَیْنَ الْحَرَمَیْنِ لَمْ یُنْشَرْ لَهُ دِیوَانُ.

امام صادق (علیه السلام)- کسی که در یکی از دو حرم]واقع در مکّه[از دنیا برود، خداوند او را در زمره آمنین قرار می‌دهد. و آنکه در میان دو حرم بمیرد، نامه‌ی عملی برای او گسترده نمی‌شود؛ یعنی حسابش آسان خواهد بود.

Imam Sadiq (peace be upon him): The one who departs from the world in one of the two Harams [located in Makkah], Allah will place him among the safe ones (al-aminin). And the one who dies between the two Harams, no book of deeds will be spread out for him; that is, his reckoning will be easy.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ બે હરમો [જે મક્કામાં આવેલા છે] પૈકી કોઈ એકમાં દુનિયાથી જાય, અલ્લાહ તેને આમેનીન (સુરક્ષિતો)માં સામેલ કરશે. અને જે બે હરમો વચ્ચે મૃત્યુ પામે, તેના માટે અમલનામું ખોલવામાં આવશે નહીં; એટલે કે તેનો હિસાબ સહેલો હશે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

خَلَقَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَرْضَ کَرْبَلَاءَ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ الْکَعْبَهًَْ بِأَرْبَعَهًٍْ وَ عِشْرِینَ أَلْفَ عَامٍ وَ قَدَّسَهَا وَ بَارَکَ عَلَیْهَا فَمَا زَالَتْ قَبْلَ خَلْقِ اللَّهِ الْخَلْقَ مُقَدَّسَهًًْ مُبَارَکَهًًْ وَ لَا تَزَالُ کَذَلِکَ حَتَّی یَجْعَلَهَا اللَّهُ أَفْضَلَ أَرْضٍ فِی الْجَنَّهًِْ وَ أَفْضَلَ مَنْزِلٍ وَ مَسْکَنٍ یُسْکِنُ اللَّهُ فِیهِ أَوْلِیَاءَهُ فِی الْجَنَّهًِْ.

امام باقر (علیه السلام)- خداوند تبارک‌وتعالی بیست‌وچهار هزار سال پیش از خلقت کعبه، زمین کربلا را آفرید و آن را مقدّس و مبارک قرار داد و پیوسته اینگونه باقی است تا خدای متعال آن را بهترین زمین بهشت و بهترین منزل و مسکن اولیای خود در بهشت قرار دهد.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah the Blessed and Exalted created the land of Karbala twenty-four thousand years before the creation of the Ka'bah, and made it sanctified and blessed, and it continues to remain so until Allah the Exalted makes it the best land of Paradise and the best dwelling and abode for His friends (awliya) in Paradise.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ કાબાની ખિલ્કત પહેલા ચોવીસ હજાર વર્ષ પહેલા કરબલાની ધરતીને પેદા કરી અને તેને પવિત્ર અને બરકતવાળી બનાવી, અને તે એ જ રીતે બાકી રહેશે ત્યાં સુધી કે અલ્લાહ તઆલા તેને જન્નતની સૌથી શ્રેષ્ઠ ધરતી અને જન્નતમાં પોતાના ઔલિયા માટે સૌથી શ્રેષ્ઠ મંઝિલ અને રહેઠાણ બનાવી દે.

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

اتَّخَذَ اللَّهُ أَرْضَ کَرْبَلَاءَ حَرَماً آمِناً مُبَارَکاً قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ اللَّهُ أَرْضَ الْکَعْبَهًَْ وَ یَتَّخِذَهَا حَرَماً بِأَرْبَعَهًٍْ وَ عِشْرِینَ أَلْفَ عَامٍ وَ إِنَّهُ إِذَا زَلْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی الْأَرْضَ وَ سَیَّرَهَا رُفِعَتْ کَمَا هِیَ بِتُرْبَتِهَا نُورَانِیَّهًًْ صَافِیَهًًْ فَجُعِلَتْ فِی أَفْضَلِ رَوْضَهًٍْ مِنْ رِیَاضِ الْجَنَّهًِْ وَ أَفْضَلِ مَسْکَنٍ فِی الْجَنَّهًِْ لَا یَسْکُنُهَا إِلَّا النَّبِیُّونَ وَ الْمُرْسَلُونَ أَوْ قَالَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ فَإِنَّهَا لَتَزْهَرُ بَیْنَ رِیَاضِ الْجَنَّهًِْ کَمَا یَزْهَرُ الْکَوْکَبُ الدُّرِّیُّ بَیْنَ الْکَوَاکِبِ لِأَهْلِ الْأَرْضِ یَغْشَی نُورُهَا أَبْصَارَ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ جَمِیعاً وَ هِیَ تُنَادِی أَنَا أَرْضُ اللَّهِ الْمُقَدَّسَهًُْ الطَّیِّبَهًُْ الْمُبَارَکَهًُْ الَّتِی تَضَمَّنَتْ سَیِّدَ الشُّهَدَاءِ وَ سَیِّدَ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهًْ.

امام سجّاد (علیه السلام)- خداوند متعال بیست‌وچهار هزار سال قبل از اینکه زمین کعبه را خلق کند و آن را حرم قرار دهد زمین کربلا را آفرید و آن را حرم امن و مبارک گرداند، و هرگاه حق تعالی بخواهد کره‌ی زمین را لرزانده و حرکت دهد (شاید کنایه از قیامت باشد) زمین کربلا را همراه تربتش درحالی‌که نورانی و شفّاف است بالا برده و آن را در برترین باغ‌های بهشت قرارداده و بهترین مسکن در آنجا می‌گرداند و در آن جز انبیاء و مرسلین (علیهم السلام) ساکن نمی‌شود. این زمین بین باغ‌های بهشت می‌درخشد همان طوری که ستاره‌ی درخشنده بین ستارگان نورافشانی می‌نماید، نور این زمین چشم‌های اهل بهشت را تار می‌کند و با صدایی بلند می‌گوید: «من زمین مقدّس و طیّب و پاکیزه و مبارکی هستم که سید الشّهداء و سرور جوانان اهل بهشت را در خود دارم».

Imam Sajjad (peace be upon him): Allah the Exalted created the land of Karbala twenty-four thousand years before He created the land of the Ka'bah and made it a sanctuary, and He made it a secure and blessed sanctuary. Whenever Allah the Exalted wills to shake the earth and set it in motion (perhaps an allusion to the Day of Resurrection), He will lift the land of Karbala together with its soil, luminous and pure, and will place it in the most excellent of the gardens of Paradise and make it the finest dwelling there, and none shall dwell in it except the prophets and messengers (peace be upon them). This land will shine among the gardens of Paradise just as the brilliant star shines among the stars, and its light will dazzle the eyes of all the people of Paradise, and it will call out in a loud voice: 'I am the sacred, pure, wholesome and blessed land of Allah which holds within it the Sayyid al-Shuhada (Master of the Martyrs) and the master of the youth of the people of Paradise.'

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ કાબાની ધરતી બનાવવા અને તેને હરમ કરાર દેવા પહેલાં ચોવીસ હજાર વર્ષ પહેલાં કરબલાની ધરતી બનાવી અને તેને સુરક્ષિત અને બરકતવાળું હરમ બનાવ્યું. અને જ્યારે પણ અલ્લાહ તઆલા ધરતીના ગોળાને ધ્રુજાવવા અને હલાવવા ઇચ્છશે (કદાચ કયામતનો ઇશારો છે), ત્યારે તે કરબલાની ધરતીને તેની તુરબત સાથે નૂરાની અને પારદર્શી હાલતમાં ઉપર ઉઠાવશે અને તેને જન્નતના શ્રેષ્ઠ બગીચાઓમાં મૂકશે અને ત્યાંનું શ્રેષ્ઠ નિવાસસ્થાન બનાવશે, અને તેમાં અંબિયા અને મુરસલીન (અલયહિમુસ્સલામ) સિવાય કોઈ વસશે નહીં. આ ધરતી જન્નતના બગીચાઓ વચ્ચે એવી રીતે ચમકશે જેમ તારાઓ વચ્ચે ચમકતો તારો પ્રકાશ ફેલાવે છે, આ ધરતીનું નૂર જન્નતવાસીઓની આંખોને ઝાંખી કરી દેશે અને ઊંચા અવાજે કહેશે: 'હું તે પવિત્ર, પાક-પાકીઝા અને બરકતવાળી ધરતી છું, જેમાં સૈયદુશ્શોહદા અને જન્નતવાસી જુવાનોના સરદાર છે.'

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

الْغَاضِرِیَّهًُْ هِیَ الْبُقْعَهًُْ الَّتِی کَلَّمَ اللَّهُ فِیهَا مُوسَی بْنَ عِمْرَانَ (علیه السلام) وَ نَاجَی نُوحاً (علیه السلام) فِیهَا وَ هِیَ أَکْرَمُ أَرْضِ اللَّهِ عَلَیْهِ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ مَا اسْتَوْدَعَ اللَّهُ فِیهَا أَوْلِیَاءَهُ وَ أَنْبِیَاءَهُ فَزُورُوا قُبُورَنَا بِالْغَاضِرِیَّهًْ.

امام باقر (علیه السلام)- غاضریّه مکانی است که خداوند متعال در آنجا با موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) تکلّم نمود و با حضرت نوح (علیه السلام) مناجات کرد، این زمین کریم‌ترین و شریف‌ترین بقاع روی زمین بوده و اگر این معنا نبود هرگز خداوند متعال اولیاء و انبیایش را در آن به ودیعه نمی‌گذارد، پس بر شما است که قبور ما را در غاضریّه زیارت کنید.

Imam Baqir (peace be upon him): Ghadiriyyah is the place where Allah the Exalted spoke to Musa ibn Imran (peace be upon him) and communed intimately with Nuh (peace be upon him). This land is the most noble and honoured spot on the earth, and were it not for this meaning, Allah the Exalted would never have entrusted His awliya (friends) and prophets to it. So it is incumbent upon you to visit our graves at Ghadiriyyah.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ગાઝિરિય્યહ તે જગ્યા છે જ્યાં અલ્લાહ તઆલાએ મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ) સાથે વાત કરી અને હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ) સાથે મુનાજાત કરી. આ ધરતી પૃથ્વી પરના સૌથી કરીમ અને શ્રેષ્ઠ સ્થાનોમાંની છે અને જો આ ન હોત તો અલ્લાહ તઆલા ક્યારેય પોતાના અવલિયા અને અંબિયાને તેમાં અમાનત તરીકે ન મૂકત. તો તમારા પર છે કે તમે ગાઝિરિય્યહમાં અમારી કબરોની ઝિયારત કરો.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الغاضریه من تربه بیت المقدس: عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَقُولُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَضَّلَ الْأَرَضِینَ وَ الْمِیَاهَ بَعْضَهَا عَلَی بَعْضٍ فَمِنْهَا مَا تَفَاخَرَتْ وَ مِنْهَا مَا بَغَتْ فَمَا مِنْ مَاءٍ وَ لَا أَرْضٍ إِلَّا عُوقِبَتْ لِتَرْکِهَا التَّوَاضُعَ لِلَّهِ حَتَّی سَلَّطَ اللَّهُ الْمُشْرِکِینَ عَلَی الْکَعْبَهًِْ وَ أَرْسَلَ إِلَی زَمْزَمَ مَاءً مَالِحاً حَتَّی أَفْسَدَ طَعْمَهُ وَ إِنَّ أَرْضَ کَرْبَلَاءَ وَ مَاءَ الْفُرَاتِ أَوَّلُ أَرْضٍ وَ أَوَّلُ مَاءٍ قَدَّسَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَبَارَکَ اللَّهُ عَلَیْهِمَا فَقَالَ لَهَا تَکَلَّمِی بِمَا فَضَّلَکِ اللَّهُ تَعَالَی فَقَدْ تَفَاخَرَتِ الْأَرَضُونَ وَ الْمِیَاهُ بَعْضُهَا عَلَی بَعْضٍ قَالَتْ أَنَا أَرْضُ اللَّهِ الْمُقَدَّسَهًُْ الْمُبَارَکَهًُْ الشِّفَاءُ فِی تُرْبَتِی وَ مَائِی وَ لَا فَخْرَ بَلْ خَاضِعَهًٌْ ذَلِیلَهًٌْ لِمَنْ فَعَلَ بِی ذَلِکَ وَ لَا فَخْرَ عَلَی مَنْ دُونِی بَلْ شُکْراً لِلَّهِ فَأَکْرَمَهَا وَ زَادَ فِی تَوَاضُعِهَا {وَ زَادَهَا لِتَوَاضُعِهَا} وَ شَکَرَهَا اللَّهُ بِالْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَنْ تَوَاضَعَ لِلَّهِ رَفَعَهُ اللَّهُ وَ مَنْ تَکَبَّرَ وَضَعَهُ اللَّهُ تَعَالَی.

امام صادق (علیه السلام)- صفوان جمّال از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده است: «خداوند تبارک‌وتعالی برخی از زمین و آب‌ها را بر بعضی دیگر برتری داد، پاره‌ای تفاخر و تکبّر نموده و تعدادی از آن‌ها ستم و تعدّی نمودند. از این رو آب و زمینی نماند مگر آنکه به خاطر ترک فروتنی وخشوع در برابر خدای متعال مورد عتاب و خطاب الهی واقع شد. تا آنجا که خدای متعال مشرکین را بر کعبه مسلّط کرد و به زمزم آبی شور وارد نمود تا طعمش فاسد گردید. ولی زمین کربلا و آب فرات اوّلین زمین و اوّلین آبی هستند که خداوند متعال آن‌ها را مقدّس و پاکیزه نمود و برکت به آن‌ها داد و سپس به آن زمین فرمود: «سخن بگو! به آنچه خدا تو را به آن فضیلت داده که همه‌ی زمین‌ها وآب‌ها بر یکدیگر فخرفروشی و تکبّر کردند. در این هنگام زمین کربلا به سخن آمد و گفت: «من همان زمین مقدّس الهی هستم که خدای متعال آن را مبارک گردانیده و شفا را در تربت و آب من قرار داد، هیچ فخری نکرده بلکه در مقابل آن کس که این فضیلت را به من داده فروتن و ذلیل می‌باشم، چنانچه بر زمین‌های دون خود نیز فخر نمی‌کنم بلکه خدا را شکر و سپاس می‌کنم». پس خداوند متعال به‌واسطه‌ی امام حسین (علیه السلام) و اصحابش آن سرزمین را مورد اکرام قرار داد و در تواضع و فروتنی و شکرش افزود». سپس امام صادق (علیه السلام) فرمود: «کسی که برای خدا تواضع و فروتنی کند حق تعالی او را بلند می‌کند و کسی که تکبّر نماید وی را پست و ذلیل خواهد نمود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Safwan al-Jammal narrated from Imam Sadiq (peace be upon him): "Allah, Blessed and Exalted, granted some lands and waters superiority over others. Some of them took pride and grew arrogant, and some of them transgressed and overstepped. Therefore no water or land remained that was not subjected to divine rebuke and reproach for abandoning humility and submissiveness before Allah the Exalted — to the point that Allah the Exalted gave the polytheists power over the Kaaba, and sent salty water into Zamzam so that its taste was spoilt. But the land of Karbala and the water of the Euphrates are the first land and the first water that Allah the Exalted sanctified and purified and blessed. Then He said to that land: 'Speak of that with which Allah has favoured you, for all the lands and waters have vaunted themselves over one another.' At that, the land of Karbala spoke and said: 'I am that sacred land of Allah which Allah the Exalted has blessed and in whose soil and water He has placed healing. I take no pride in it; rather, before the One who bestowed this favour upon me I am humble and lowly, just as I do not vaunt myself over the lands beneath me — rather I thank and praise Allah.' So Allah the Exalted honoured that land through Imam Husayn (peace be upon him) and his companions, and increased it in humility, submissiveness and thankfulness." Then Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Whoever humbles himself for Allah, the Exalted raises him, and whoever grows arrogant, He, the Exalted, brings him low and abases him."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સફવાન જમ્માલે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે: "અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ કેટલીક જમીનો અને પાણીઓને બીજા પર ફઝીલત આપી. તેમાંથી કેટલાકે ફખ્ર અને તકબ્બુર કર્યું, અને કેટલાકે ઝુલ્મ અને અતિરેક કર્યો. તેથી કોઈ પાણી અને જમીન એવી ન રહી કે જે અલ્લાહ તઆલા સામે વિનમ્રતા અને ખુશૂઅ છોડવાના કારણે ઇલાહી ઠપકા અને સંબોધનનું નિશાન ન બની હોય. ત્યાં સુધી કે અલ્લાહ તઆલાએ મુશરિકોને કાબા પર પ્રભુત્વ આપ્યું અને ઝમઝમમાં ખારું પાણી દાખલ કર્યું જેથી તેનો સ્વાદ બગડી ગયો. પરંતુ કરબલાની જમીન અને ફુરાતનું પાણી પહેલી જમીન અને પહેલું પાણી છે જેને અલ્લાહ તઆલાએ પવિત્ર અને પાક ઠરાવ્યા અને તેમના પર બરકત આપી, અને પછી તે જમીનને ફરમાવ્યું: 'બોલ! તે ફઝીલત વિશે જે અલ્લાહે તને આપી છે, કારણ કે તમામ જમીનો અને પાણીઓએ એકબીજા પર ફખ્ર અને તકબ્બુર કર્યો છે.' આ સમયે કરબલાની જમીન બોલી અને કહ્યું: 'હું તે જ ઇલાહી પવિત્ર જમીન છું જેને અલ્લાહ તઆલાએ મુબારક કરાવી છે અને મારી માટી અને પાણીમાં શિફા મૂકી છે. મેં કોઈ ફખ્ર કર્યો નથી બલ્કે તે ઝાત સામે જેમણે આ ફઝીલત મને આપી હું વિનમ્ર અને પસ્ત છું, જેમ કે મારાથી નીચેની જમીનો પર પણ હું ફખ્ર કરતી નથી બલ્કે અલ્લાહનો શુક્ર અને પ્રશંસા કરું છું.' પછી અલ્લાહ તઆલાએ ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના સાથીઓના વસીલાથી તે સરઝમીનનું સન્માન કર્યું અને તેની વિનમ્રતા, ખુશૂઅ અને શુક્રમાં વધારો કર્યો." પછી ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: "જે વ્યક્તિ અલ્લાહ માટે વિનમ્રતા અને ખુશૂઅ કરે છે, હક તઆલા તેને બુલંદ કરે છે, અને જે તકબ્બુર કરે છે, તેને પસ્ત અને ઝલીલ કરશે."