قَدِ انْتَحَلَتْ طَوَائِفُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ بَعْدَ مُفَارَقَتِهَا أَئِمَّهًَْ الدِّینِ وَ الشَّجَرَهًَْ النَّبَوِیَّهًَْ إِخْلَاصَ الدِّیَانَهًِْ وَ أَخَذُوا أَنْفُسَهُمْ فِی مَخَائِلِ الرَّهْبَانِیَّهًِْ ... وَ ذَهَبَ الْآخَرُونَ إِلَی التَّقْصِیرِ فِی أَمْرِنَا وَ احْتَجُّوا بِمُتَشَابِهِ الْقُرْآنِ فَتَأَوَّلُوا بِآرَائِهِمْ وَ اتَّهَمُوا مَأْثُورَ الْخَبَرِ مِمَّا اسْتَحْسَنُوا یَقْتَحِمُونَ فِی أَغْمَارِ الشُّبُهَاتِ وَ دَیَاجِیرِ الظُّلُمَاتِ بِغَیْرِ قَبَسِ نُورٍ مِنَ الْکِتَابِ وَ لَا أَثَرَهًِْ عِلْمٍ مِنْ مَظَانِّ الْعِلْمِ بِتَحْذِیرٍ مُثَبِّطِینَ زَعَمُوا أَنَّهُمْ عَلَی الرُّشْدِ مِنْ غَیِّهِمْ وَ إِلَی مَنْ یَفْزَعُ خَلَفُ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ وَ قَدْ دَرَسَتْ أَعْلَامُ الْمِلَّهًِْ وَ دَانَتِ الْأُمَّهًُْ بِالْفُرْقَهًِْ وَ الِاخْتِلَافِ یُکَفِّرُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً وَ اللَّهُ تَعَالَی یَقُولُ وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ فَمَنِ الْمَوْثُوقُ بِهِ عَلَی إِبْلَاغِ الْحُجَّهًِْ وَ تَأْوِیلِ الْحِکْمَهًِْ إِلَّا أَهْلُ الْکِتَابِ وَ أَبْنَاءُ أَئِمَّهًِْ الْهُدَی وَ مَصَابِیحُ الدُّجَی الَّذِینَ احْتَجَّ اللَّهُ بِهِمْ عَلَی عِبَادِهِ وَ لَمْ یَدَعِ الْخَلْقَ سُدًی مِنْ غَیْرِ حُجَّهًٍْ هَلْ تَعْرِفُونَهُمْ أَوْ تَجِدُونَهُمْ إِلَّا مِنْ فُرُوعِ الشَّجَرَهًِْ الْمُبَارَکَهًِْ وَ بَقَایَا الصَّفْوَهًِْ الَّذِینَ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَهُمْ تَطْهِیراً وَ بَرَّأَهُمْ مِنَ الْآفَاتِ وَ افْتَرَضَ مَوَدَّتَهُمْ فِی الْکِتَابِ.
امام سجّاد (علیه السلام) گروه‌هایی از این امّت پس از جداشدن از پیشوایان دین و درخت نبوّت خود را به اخلاص در دینداری نسبت دادند و خود را در آثار و نشانه‌های رهبانیّت قرار دادند ... و گروهی دیگر در امر ما کوتاهی کردند و به آیات متشابه قرآن احتجاج کردند و با نظر و رأی خودشان آن را تأویل کردند و اخبار رسیده از معصومین (علیهم السلام) را به خاطر برداشت‌هایی که خود پسندیدند متهم کردند. خود را در نادانی‌های شبهات و سرگردانی‌های تاریکی‌ها انداختند بدون آنکه شعله‌ای از نور قرآن و نه برداشت علمی از جایگاه‌های علم برای پرهیز داشته باشند. بازدارندگانی هستند که گمان می‌کنند از گمراهی‌شان هدایت یافته‌اند. فرزندان این امّت به چه کسی پناه برند درحالی‌که نشانه‌های دین پاک و محو شده و امّت به سبب تفرقه و اختلاف خوار شده‌اند؛ بعضی افراد بعضی دیگر را تکفیر می‌کنند حال آنکه خدای تعالی می‌فرماید: وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ؛ پس چه کسی در رساندن دلیل و برهان و تأویل حکمت مورد اعتماد است به جز کسانی‌که اهل قرآن و فرزندان امامان هدایت و چراغ‌های تاریکی‌ها هستند؛ کسانی‌که خداوند به‌وسیله‌ی آن‌ها بر بندگانش احتجاج فرمود و خلقش را بی‌هدف و بدون دلیل و حجّت رها نکرد. آیا آن‌ها را از غیر شاخه‌های درخت مبارک می‌شناسید و می‌یابید همان باقی‌مانده برگزیدگانی که خداوند پلیدی و گناه را از آن‌ها دور کرده و آن‌ها را کاملاً پاک کرده و از آسیب‌ها دورشان ساخته و دوستی‌شان را در قرآن واجب نموده است.
Imam Sajjad (peace be upon him): Groups from this ummah, after separating from the leaders of the religion and the tree of prophethood, ascribed to themselves ikhlas (sincerity) in religiosity and placed themselves within the marks and signs of monasticism ... And another group fell short in our affair, and argued using the mutashabih (ambiguous) verses of the Quran, and interpreted them by their own opinions and views, and impugned the reports transmitted from the Infallibles (peace be upon them) because of the interpretations they themselves found agreeable. They cast themselves into the ignorance of doubts and the bewilderments of darknesses, without possessing any flame of the light of the Quran, nor any scholarly grasp drawn from the sources of knowledge to guard themselves. They are hinderers who suppose that they have found guidance from their own misguidance. To whom shall the children of this ummah take refuge, while the signs of the pure religion have been effaced and erased, and the ummah has been humiliated on account of division and disagreement — some of them declaring others as disbelievers, though Allah the Exalted says: وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ [And be not like those who became divided and disagreed after clear arguments had come to them]? So who is trustworthy in conveying the proof and the interpretation of wisdom, other than those who are the people of the Quran and the sons of the Imams of guidance and the lamps of the darknesses — those through whom Allah established His proof upon His servants and did not leave His creation aimless without proof and evidence? Do you recognize them and find them anywhere but among the branches of the blessed tree — that remnant of the chosen ones from whom Allah has removed filth and sin and purified them completely, and kept them free of afflictions, and made loving them obligatory in the Quran?
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): આ ઉમ્મતના કેટલાક જૂથોએ, દીનના પેશવાઓ અને નબુવ્વતના વૃક્ષથી અલગ થયા પછી, પોતાની જાતને દીનદારીમાં ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) સાથે જોડી અને પોતાને રહબાનિય્યત (સંન્યાસ)ના ચિહ્નો અને નિશાનીઓમાં મૂકી દીધા ... અને બીજા એક જૂથે અમારા મામલામાં કોતાહી કરી, અને કુરઆનની મુતશાબિહ (અસ્પષ્ટ) આયતોથી દલીલ કરી, અને પોતાના મંતવ્ય અને રાયથી તેની તાવીલ કરી, અને માસૂમીન (અલયહિમુસ્સલામ)થી પ્રાપ્ત થયેલા અખબાર (સમાચારો)ને પોતાની પસંદ પ્રમાણેની સમજણોના કારણે આરોપિત કર્યા. પોતાને શંકાઓની અજ્ઞાનતા અને અંધકારોની ભટકનમાં નાખી દીધા, જ્યારે તેઓ પાસે કુરઆનના નૂરની કોઈ જ્યોત ન હતી અને ન તો ઇલ્મના સ્થાનોમાંથી બચવા માટે કોઈ ઇલ્મી સમજ હતી. તેઓ એવા રોકનારાઓ છે જેઓ ધારે છે કે તેઓ પોતાની ગુમરાહીમાંથી હિદાયત પામ્યા છે. આ ઉમ્મતના સંતાનો કોની પાસે પનાહ લે જ્યારે પાક દીનની નિશાનીઓ મિટાવી અને ભૂંસી નાખવામાં આવી છે અને ઉમ્મત તફરકા અને ઇખ્તિલાફના કારણે ખ્વાર થઈ ગઈ છે; કેટલાક લોકો બીજાઓને કાફિર ઠરાવે છે જ્યારે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ [અને તે લોકોની જેમ ન બનો જેઓ સ્પષ્ટ દલીલો આવ્યા પછી વિભાજિત થઈ ગયા અને મતભેદ કર્યો]; તો દલીલ અને બુરહાન પહોંચાડવામાં અને હિકમતની તાવીલમાં કોણ ભરોસાપાત્ર છે સિવાય કે તે લોકો જેઓ કુરઆનવાળા છે અને હિદાયતના ઇમામોના સંતાનો છે અને અંધકારોના ચિરાગ છે; તે લોકો જેમના દ્વારા અલ્લાહે પોતાના બંદાઓ પર હુજ્જત કાયમ કરી અને પોતાની મખ્લૂકને બે-હેતુ અને દલીલ તથા હુજ્જત વગર છોડી નહીં. શું તમે તેમને મુબારક વૃક્ષની શાખાઓ સિવાય બીજે ઓળખો છો અને પામો છો — તે જ બાકી રહેલા બરગુઝીદાઓ જેમનાથી અલ્લાહે પલીદી અને ગુનાહને દૂર કર્યું અને તેમને સંપૂર્ણપણે પાક કર્યા અને આફતોથી દૂર રાખ્યા અને તેમની મોહબ્બતને કુરઆનમાં વાજિબ કરી.