سورة آل عمران

Verse 104 of 200

3:104

وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

و [براى رسيدن به وحدت] بايد از ميان شما، جمعى دعوت به نيكى، و امر به معروف و نهى از منكر كنند. و رستگاران آن‌ها هستند.

And from among you there should be a party who invite to good and enjoin what is right and forbid the wrong, and these it is that shall be successful.

અને તમારામાંના થોડાક લોકો એવા હોવા જોઈએ કે જે નેકી તરફ બોલાવે તથા અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનીલ મુન્કર કરે તેઓ જ કામ્યાબ છે.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ فَهَذِهِ لِآلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ مَنْ تَابَعَهُمْ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ.

امام علی (علیه السلام) وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ این امّتیاز متعلق به آل محمّد و پیروان آن‌هاست که دعوت به نیکی می‌کنند؛ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ.

Amir al-Mu'minin (peace be upon him): وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ [And from among you there should be a party who invite to good] — this distinction belongs to the family of Muhammad and their followers, who call to goodness; وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ [and they enjoin what is right and forbid the wrong].

અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ): وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ [અને તમારામાંથી એક જૂથ એવું હોવું જોઈએ જે ભલાઈ તરફ બોલાવે] — આ વિશેષતા આલે મુહમ્મદ અને તેમના અનુયાયીઓની છે, જેઓ ભલાઈ તરફ બોલાવે છે; وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ [અને સારા કાર્યોનો આદેશ આપે છે અને ખરાબ કાર્યોથી રોકે છે].

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَلْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ نَحنُ هُم.

امام باقر (علیه السلام) وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُون؛ ما همان‌ها هستیم.

Imam Baqir (peace be upon him): وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُون [And from among you there should be a party who invite to good and enjoin what is right and forbid the wrong, and these it is that shall be successful]; we are those very ones.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُون [અને તમારામાંથી એક જૂથ એવું હોવું જોઈએ જે ભલાઈ તરફ બોલાવે અને સારા કાર્યોનો આદેશ આપે અને ખરાબ કાર્યોથી રોકે, અને આ જ લોકો સફળ થનારા છે]; અમે જ તે લોકો છીએ.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ سُئِلَ عَنِ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ أَ وَاجِبٌ هُوَ عَلَی الْأُمَّهًِْ جَمِیعاً فَقَالَ لَا فَقِیلَ لَهُ وَ لِمَ قَالَ إِنَّمَا هُوَ عَلَی الْقَوِیِّ الْمُطَاعِ الْعَالِمِ بِالْمَعْرُوفِ مِنَ الْمُنْکَرِ لَا عَلَی الضَّعِیفِ الَّذِی لَا یَهْتَدِی سَبِیلًا إِلَی أَیٍّ مِنْ أَیٍّ یَقُولُ مِنَ الْحَقِّ إِلَی الْبَاطِلِ وَ الدَّلِیلُ عَلَی ذَلِکَ کِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَوْلُهُ وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَر ِفَهَذَا خَاصٌّ غَیْرُ عَام.

امام صادق (علیه السلام) از امر به معروف و نهی از منکر سؤال شد که: «آیا بر همه‌ی امّت واجب است»؟ فرمود: «نه». به او عرض شد: «برای چه»؟ فرمود: «امر به معروف و نهی از منکر بر شخص نیرومند اطاعت‌شده و آگاه به معروف و منکر واجب است نه بر شخص ضعیفی که راه را از بیراهه تشخیص نمی‌دهد و از حق به باطل سخن می‌گوید (معروف را از منکر تشخیص نمی‌دهد.) و دلیل این سخن، کتاب خدای عزّوجلّ و این سخن اوست وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ؛ که این آیه خاص است نه عام چون فرموده است: مِنْکُمْ؛ [از میان شما] و نفرموده همه‌ی شما باید امر به معروف کنید».

Imam Sadiq (peace be upon him) was asked about enjoining good and forbidding evil: "Is it obligatory upon the entire ummah?" He said: "No." It was said to him: "Why?" He said: "Enjoining good and forbidding evil is obligatory upon the strong person who is obeyed and who knows good from evil, not upon the weak person who cannot distinguish the road from the wrong path and who speaks from truth to falsehood (does not distinguish good from evil). The proof of this is the Book of Allah, the Mighty and Majestic, and His saying: وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ [And from among you there should be a party who invite to good and enjoin what is right and forbid the wrong]; for this verse is specific and not general, because He said: مِنْکُمْ [from among you], and did not say that all of you must enjoin good."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર વિશે પૂછવામાં આવ્યું કે: "શું આ સમગ્ર ઉમ્મત પર વાજિબ છે?" ફરમાવ્યું: "ના." તેમને કહેવામાં આવ્યું: "શા માટે?" ફરમાવ્યું: "અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર તે શક્તિશાળી, જેની આજ્ઞાનું પાલન થાય અને જે મઅરૂફ અને મુન્કરને જાણતો હોય, તેના પર વાજિબ છે, નહીં કે તે નબળી વ્યક્તિ પર જે માર્ગને ગેરમાર્ગથી અલગ કરી શકતો નથી અને હકથી બાતિલ તરફ વાત કરે છે (મઅરૂફને મુન્કરથી અલગ કરી શકતો નથી). અને આ વાતની દલીલ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબ અને તેમનું આ કથન છે: وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ [અને તમારામાંથી એક જૂથ હોવું જોઈએ જે ભલાઈ તરફ બોલાવે અને સારાઈનો હુકમ કરે અને બુરાઈથી રોકે]; આ આયત ખાસ છે આમ નથી, કારણ કે ફરમાવ્યું છે: مِنْکُمْ [તમારામાંથી] અને એવું નથી ફરમાવ્યું કે તમારા બધા પર અમ્ર બિલ મઅરૂફ કરવું જોઈએ."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ قَالَ فِی هَذِهِ الْآیَهًِْ تَکْفِیرُ أَهْلِ الْقِبْلَهًِْ بِالْمَعَاصِی لِأَنَّهُ مَنْ لَمْ یَکُنْ یَدْعُو إِلَی الْخَیْرَاتِ وَ یَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَی عَنِ الْمُنْکَرِ مِنَ الْمُسْلِمِینَ فَلَیْسَ مِنَ الْأُمَّهًِْ الَّتِی وَصَفَهَا اللَّهُ لِأَنَّکُمْ تَزْعُمُونَ أَنَّ جَمِیعَ الْمُسْلِمِینَ مِنْ أُمَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) قَدْ بَدَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ وَ قَدْ وَصَفَتْ أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ بِالدُّعَاءِ إِلَی الْخَیْرِ وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ مَنْ لَمْ یُوجَدْ فِیهِ الصِّفَهًُْ الَّتِی وَصَفَتْ بِهَا فَکَیْفَ یَکُونُ مِنَ الْأُمَّهًِْ وَ هُوَ عَلَی خِلَافِ مَا شَرَطَهُ اللَّهُ عَلَی الْأُمَّهًِْ وَ وَصَفَهَا بِهِ.

امام صادق (علیه السلام) در این آیه اهل قبله را به‌وسیله‌ی گناهان تکفیر نموده است. زیرا هر مسلمانی که مردم را به خیر و صلاح دعوت نکند و به نیکوکاری امر و از بدکاری نهی ننماید، از امّتی که خداوند آن را ستوده، نیست. زیرا شما می‌پندارید همه‌ی مسلمان‌ها از امّت محمّد (صلی الله علیه و آله) می‌باشند ولی این آیه نمودار شده می‌فرماید: «امّت محمّد (صلی الله علیه و آله)، دعوت به خیر و امر به نیکوکاری و نهی از بدکاری دارند و هرکس این صفت امّت را نداشته باشد چگونه از امّت می‌شود درصورتی‌که بر خلاف قانون امّت رفتار می‌کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): In this verse He has declared the people of the qiblah to be disbelievers through sins. For any Muslim who does not invite people to good and welfare, and does not enjoin what is right and forbid what is wrong, is not among the ummah that Allah has praised. For you suppose that all Muslims are of the ummah of Muhammad (peace be upon him and his family), yet this verse has come forth and says: "The ummah of Muhammad (peace be upon him and his family) invite to good and enjoin what is right and forbid what is wrong, and whoever does not have this quality of the ummah, how can he be of the ummah when he acts contrary to the rule of the ummah?"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયતમાં અહલે કિબ્લાને ગુનાહો દ્વારા કાફિર ઠરાવ્યા છે. કારણ કે જે મુસલમાન લોકોને ખૈર અને ભલાઈ તરફ ન બોલાવે અને સારા કાર્યોનો હુકમ ન કરે અને ખરાબ કાર્યોથી ન રોકે, તે તે ઉમ્મતમાંથી નથી જેની અલ્લાહે પ્રશંસા કરી છે. કારણ કે તમે માનો છો કે બધા મુસલમાનો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મતમાંથી છે, પરંતુ આ આયત પ્રગટ થઈને ફરમાવે છે: "મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મત, ખૈર તરફની દઅવત અને સારા કાર્યોનો હુકમ અને ખરાબ કાર્યોથી રોકવાનું કરે છે અને જેનામાં ઉમ્મતની આ સિફત ન હોય તે કેવી રીતે ઉમ્મતમાંથી થશે જ્યારે તે ઉમ્મતના કાનૂનની વિરુદ્ધ વર્તન કરે છે."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ أَمَرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَی عَنِ الْمُنْکَرِ فَهُوَ خَلِیفَهًُْ اللهِ فِی أَرْضِهِ وَ خَلِیفَهًُْ رَسُولِهِ وَ خَلِیفَهًٌْ کِتَابِهِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) هرکس امر به معروف و نهی از منکر کند او جانشین در زمین خداوند و جانشین پیامبر (صلی الله علیه و آله) او و جانشین کتاب خداست.

The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever enjoins good and forbids evil, he is the vicegerent of Allah on His earth, and the vicegerent of His Messenger (peace be upon him and his family), and the vicegerent of His Book.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર કરે, તે અલ્લાહની જમીન પર તેમનો ખલીફા અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો ખલીફા અને અલ્લાહની કિતાબનો ખલીફા છે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

جَاءَ رَجُلٌ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ عَلَی الْمِنْبَرِ فَقَالَ: یَا رَسُولَ الله (صلی الله علیه و آله) مَنْ خَیْرُ النَّاسِ؟ قَالَ آمَرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَنهَاهُم عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أَتْقَاهُمْ لِلَّهِ وَ أَرْضَاهُمْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) مردی نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمد و درحالی‌که ایشان بالای منبر بودند گفت: «ای رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله)! بهترین مردم کیست»؟ فرمود: «آنکه بیش از همه امر به معروف و نهی از منکر کند و بیش از همه تقوای الهی پیشه کند و راضی‌ترین آن‌ها به مقدّرات الهی باشد».

The Prophet (peace be upon him and his family): A man came to the Prophet (peace be upon him and his family) while he was on the pulpit and said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Who is the best of people?" He said: "The one who most enjoins good and forbids evil, and who most observes taqwa (Allah-consciousness) of Allah, and who is the most content among them with the divine decrees."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક માણસ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યો જ્યારે તમે મિમ્બર પર હતા અને કહ્યું: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! સર્વશ્રેષ્ઠ લોકો કોણ છે?" ફરમાવ્યું: "જે સૌથી વધારે અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર કરે અને સૌથી વધારે અલ્લાહની તકવા (પરહેજગારી) ઇખ્તિયાર કરે અને અલ્લાહની તકદીર પર સૌથી વધારે રાજી હોય."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَا یَزَالُ النَّاسُ بِخَیْرٍ مَا أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تَعَاوَنُوا عَلَی الْبِرِّ فَإِذَا لَمْ یَفْعَلُوا ذَلِکَ نُزِعَتْ عَنْهُمُ الْبَرَکَاتُ وَ سُلِّطَ بَعْضُهُمْ عَلَی بَعْضٍ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُمْ نَاصِرٌ فِی الْأَرْضِ وَ لَا فِی السَّمَاء.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) مادامی که مردم امر به معروف و نهی از منکر نمایند و بر اعمال نیک همکاری نمایند، در خیر و خوشی به‌سر می‌برند؛ و هرگاه این کار را نکنند برکت‌ها از آن‌ها گرفته می‌شود و بعضی از آن‌ها بر بعضی دیگر مسلّط می‌شوند و یاوری برایشان در آسمان و زمین نخواهد بود.

The Prophet (peace be upon him and his family): So long as people enjoin good and forbid evil and cooperate in righteousness, they will remain in goodness and well-being; and whenever they do not do this, blessings are taken away from them, and some of them are given power over others, and there will be no helper for them in the heavens or on the earth.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યાં સુધી લોકો અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર કરતા રહે અને નેક કાર્યો પર એકબીજાને સહયોગ કરતા રહે, તેઓ ખૈર અને ખુશીમાં રહેશે; અને જ્યારે તેઓ આ કાર્ય નહીં કરે તો તેઓ પરથી બરકતો ઉઠાવી લેવામાં આવશે અને તેમાંના કેટલાક બીજા પર ગાલિબ થઈ જશે અને તેમના માટે આસમાન અને જમીનમાં કોઈ મદદગાર નહીં હોય.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

الأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیُ عَنِ الْمُنْکَرِ خُلُقَانِ مِنْ خُلُقِ اللَّهِ فَمَنْ نَصَرَهُمَا أَعَزَّهُ اللَّهُ وَ مَنْ خَذَلَهُمَا خَذَلَهُ اللَّهُ.

امام باقر (علیه السلام) امر به معروف و نهی از منکر دو صفت از اوصاف خداوند است؛ پس هرکس آن دو را یاری کند خداوند او را عزیز گرداند و هرکس آن دو را خوار سازد خداوند هم او را خوار کند.

Imam Baqir (peace be upon him): Enjoining good and forbidding wrong are two attributes from the attributes of Allah; so whoever helps them, Allah will honour him, and whoever forsakes them, Allah will forsake him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમ્ર બિલ મઅરૂફ (ભલાઈનો આદેશ) અને નહી અનિલ મુન્કર (બુરાઈથી રોકવું) એ અલ્લાહની સિફતોમાંથી બે સિફતો છે; તો જે કોઈ આ બંનેની મદદ કરશે અલ્લાહ તેને ઇજ્જત આપશે અને જે કોઈ આ બંનેને છોડી દેશે અલ્લાહ પણ તેને ખ્વાર (અપમાનિત) કરશે.

وَ انْهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تَنَاهَوْا عَنْهُ فَإِنَّمَا أُمِرْتُمْ بِالنَّهْیِ بَعْدَ التَّنَاهِی.

امام علی (علیه السلام) از منکر نهی کنید و از آن دوری کنید زیرا بعد از دوری از منکر به نهی از آن دستور داده شده‌اید و همچنین در نهج‌البلاغه آمده است: «خداوند امرکنندگان به نیکی را که خود آن را ترک کنند و نهی‌کنندگان از بدی را که خود آن را مرتکب شوند لعنت کرده است».

Imam Ali (peace be upon him): Forbid wrong and stay away from it yourselves, for you have been commanded to forbid it only after having stayed away from it. And likewise it is stated in Nahj al-Balagha: "Allah has cursed those who command good while themselves abandoning it, and those who forbid evil while themselves committing it."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): બુરાઈથી રોકો અને પોતે તેનાથી દૂર રહો, કારણ કે તમને બુરાઈથી દૂર રહ્યા પછી તેનાથી રોકવાનો આદેશ આપવામાં આવ્યો છે. અને એ જ પ્રમાણે નહજુલ બલાગામાં આવ્યું છે: "અલ્લાહે એવા ભલાઈનો આદેશ આપનારાઓ પર જેઓ પોતે તેને છોડી દે છે અને એવા બુરાઈથી રોકનારાઓ પર જેઓ પોતે તેને અંજામ આપે છે લાનત કરી છે."

#10

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَوْحَی اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ إِلَی شُعَیْبٍ النَّبِیِّ (علیه السلام) أَنِّی مُعَذِّبٌ مِنْ قَوْمِکَ مِائَهًَْ أَلْفٍ أَرْبَعِینَ أَلْفاً مِنْ شِرَارِهِمْ وَ سِتِّینَ أَلْفاً مِنْ خِیَارِهِمْ. فَقَالَ (علیه السلام): یَا رَبِّ هَؤُلَاءِ الْأَشْرَارُ فَمَا بَالُ الْأَخْیَارِ؟ فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ إِلَیْهِ دَاهَنُوا أَهْلَ الْمَعَاصِی وَ لَمْ یَغْضَبُوا لِغَضَبِی.

امام باقر (علیه السلام) خداوند عزّوجلّ به شعیب (علیه السلام) وحی کرد: «من از قوم تو چهارصدهزار نفر از بدان آن‌ها و شصت‌هزار نفر از نیکان آن را عذاب خواهم داد». شعیب (علیه السلام) عرض کرد: «خداوندا! بَدان را عذاب می‌دهی مانعی ندارد، اشرار مستحقّ کیفرند. ولی اخیار را چرا معذّب می‌سازی»؟ وحی آمد: «چون آن‌ها از اهل معصیت تملّق می‌گویند و از اعمال آن‌ها اظهار خشم نمی‌کنند».

Imam Baqir (peace be upon him): Allah the Mighty and Majestic revealed to Shuayb (peace be upon him): "I shall punish from your people one hundred thousand — forty thousand of their wicked and sixty thousand of their good." Shuayb (peace be upon him) said: "O Lord! Punishing the wicked has no objection, the evil ones deserve chastisement. But why do You punish the good?" The revelation came: "Because they flatter the people of disobedience and do not become angry at their deeds for My sake."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ શુઐબ (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી: "હું તારી કૌમમાંથી એક લાખ લોકોને અઝાબ કરીશ — તેમાંથી ચાળીસ હજાર તેમના બુરા લોકોમાંથી અને સાઠ હજાર તેમના સારા લોકોમાંથી." શુઐબ (અલયહિસ્સલામ)એ અરજ કરી: "ઓ પરવરદિગાર! બુરાઓને અઝાબ આપે તેમાં કોઈ વાંધો નથી, અશરાર (દુષ્ટો) સજાના પાત્ર છે. પરંતુ સારાઓને શા માટે અઝાબ આપે છે?" વહી આવી: "કારણ કે તેઓ ગુનેહગારો સાથે ખુશામત કરે છે અને તેમના કાર્યો પર મારા માટે ગુસ્સો પ્રગટ કરતા નથી."

#11

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ ابْنِ‌صَدَقَهًَْ قَالَ: سُئِلَ جَعْفَرُ‌بْنُ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) عَنِ الْحَدِیثِ الَّذِی جَاءَ عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) أَنَ أَفْضَلَ الْجِهَادِ کَلِمَهًُْ عَدْلٍ عِنْدَ إِمَامٍ جَائِرٍ مَا مَعْنَاهُ؟ قَالَ: هَذَا عَلَی أَنْ یَأْمُرَهُ بِقَدْرِ مَعْرِفَتِهِ وَ هُوَ مَعَ ذَلِکَ یَقْبَلُ مِنْهُ وَ إِلَّا فَلا.

امام صادق (علیه السلام) از ابن صدقه نقل است که گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی حدیثی که از پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمده است سؤال شد: بهترین جهاد، کلمه‌ی عادلانه‌ایست در برابر پیشوای ستمکار، این چه معنی دارد؟ فرمود: «مقصود این است که درصورتی‌که از او بپذیرد به اندازه‌ی فهمش به او دستور دهد وگرنه تکلیفی ندارد».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Ibn Sadaqa who said: Imam Sadiq (peace be upon him) was asked about the hadith that has come from the Prophet (peace be upon him and his family): "The best jihad is a word of justice before a tyrannical ruler" — what does this mean? He said: "The meaning is that in the case where he will accept from him, he should instruct him to the measure of his understanding; otherwise there is no obligation upon him."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને સદકાથી નકલ છે કે તેમણે કહ્યું: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તરફથી આવેલી હદીસ વિશે પૂછવામાં આવ્યું: "સૌથી શ્રેષ્ઠ જિહાદ, ઝાલિમ ઇમામની સામે ન્યાયનો શબ્દ (કહેવો) છે" — તેનો શું અર્થ છે? આપે ફરમાવ્યું: "મતલબ એ છે કે જો તે તેની પાસેથી કબૂલ કરે તો તેની સમજણના પ્રમાણમાં તેને આદેશ આપે, અન્યથા તેના પર કોઈ તકલીફ (જવાબદારી) નથી."

#12

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّمَا یُؤْمَرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ یُنْهَی عَنِ الْمُنْکَرِ مُؤْمِنٌ فَیَتَّعِظُ أَوْ جَاهِلٌ فَیَتَعَلَّمُ وَ أَمَّا صَاحِبُ سَوْطٍ أَوْ سَیْفٍ فَلا.

امام صادق (علیه السلام) باید مؤمن را امر به معروف و نهی از منکر نمود تا پند بگیرد یا جاهل را تا متوجّه شود. امّا کسی که شلاق به دست دارد و شمشیر در اختیار! نباید او را امر به معروف و نهی از منکر نمود (منظور این است که او واکنش عکس انجام می‌دهد).

Imam Sadiq (peace be upon him): A believer must be enjoined to good and forbidden from wrong so that he may take heed, or an ignorant person so that he may become aware. But one who has a whip in his hand and a sword at his disposal — he must not be enjoined to good and forbidden from wrong (the meaning is that he will react in the opposite way).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મોમિનને અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર કરવું જોઈએ જેથી તે નસીહત ગ્રહણ કરે, અથવા જાહિલને જેથી તેને ધ્યાનમાં આવે. પરંતુ જેના હાથમાં ચાબુક હોય અને તલવાર તેના કબજામાં હોય! તેને અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર ન કરવું જોઈએ (મતલબ એ છે કે તે વિપરીત પ્રતિક્રિયા આપશે).

#13

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

یَکُونُ فِی آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ یُتَّبَعُ فِیهِمْ قَوْمٌ مُرَاءُونَ یَتَقَرَّءُونَ وَ یَتَنَسَّکُونَ حُدَثَاءُ سُفَهَاءُ لَا یُوجِبُونَ أَمْراً بِمَعْرُوفٍ وَ لَا نَهْیاً عَنْ مُنْکَرٍ إِلَّا إِذَا أَمِنُوا الضَّرَرَ یَطْلُبُونَ لِأَنْفُسِهِمُ الرُّخَصَ وَ الْمَعَاذِیرَ یَتَّبِعُونَ زَلَّاتِ الْعُلَمَاءِ وَ فَسَادَ عَمَلِهِمْ یُقْبِلُونَ عَلَی الصَّلَاهًِْ وَ الصِّیَامِ وَ مَا لَا یَکْلِمُهُمْ فِی نَفْسٍ وَ لَا مَالٍ وَ لَوْ أَضَرَّتِ الصَّلَاهًُْ بِسَائِرِ مَا یَعْمَلُونَ بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَبْدَانِهِمْ لَرَفَضُوهَا کَمَا رَفَضُوا أَسْمَی الْفَرَائِضِ وَ أَشْرَفَهَا إِنَّ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ فَرِیضَهًٌْ عَظِیمَهًٌْ بِهَا تُقَامُ الْفَرَائِضُ هُنَالِکَ یَتِمُّ غَضَبُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَیْهِمْ فَیَعُمُّهُمْ بِعِقَابِهِ فَیُهْلَکُ الْأَبْرَارُ فِی دَارِ الْفُجَّارِ وَ الصِّغَارُ فِی دَارِ الْکِبَارِ إِنَّ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ سَبِیلُ الْأَنْبِیَاءِ وَ مِنْهَاجُ الصُّلَحَاءِ فَرِیضَهًٌْ عَظِیمَهًٌْ بِهَا تُقَامُ الْفَرَائِضُ وَ تَأْمَنُ الْمَذَاهِبُ وَ تَحِلُّ الْمَکَاسِبُ وَ تُرَدُّ الْمَظَالِمُ وَ تُعْمَرُ الْأَرْضُ وَ یُنْتَصَفُ مِنَ الْأَعْدَاءِ وَ یَسْتَقِیمُ الْأَمْرُ فَأَنْکِرُوا بِقُلُوبِکُمْ وَ الْفِظُوا بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ صُکُّوا بِهَا جِبَاهَهُمْ وَ لَا تَخَافُوا فِی اللَّهِ لَوْمَهًَْ لَائِمٍ فَإِنِ اتَّعَظُوا وَ إِلَی الْحَقِّ رَجَعُوا فَلَا سَبِیلَ عَلَیْهِمْ إِنَّمَا السَّبِیلُ عَلَی الَّذِینَ یَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ یَبْغُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ هُنَالِکَ فَجَاهِدُوهُمْ بِأَبْدَانِکُمْ وَ أَبْغِضُوهُمْ بِقُلُوبِکُمْ غَیْرَ طَالِبِینَ سُلْطَاناً وَ لَا بَاغِینَ مَالًا وَ لَا مُرِیدِینَ بِظُلْمٍ ظَفَراً حَتَّی یَفِیئُوا إِلَی أَمْرِ اللَّهِ وَ یَمْضُوا عَلَی طَاعَتِه ...

امام باقر (علیه السلام) در آخرالزمان گروهی می‌باشند که از آن‌ها پیروی می‌شود؛ گروهی ریاکار که زهد می‌ورزند و عبادت می‌کنند ولی نوظهوران و ابلهانند، امر به معروفی و نهی از منکری را واجب نمی‌کنند مگر هنگامی‌که از ضرر و زیان ایمن باشند، برای خودشان آسانی، عذر و بهانه طلب می‌کنند، از لغزش‌های علماء و بدی عملشان پیروی می‌کنند، به نماز و روزه و چیزهایی که به جان و مالشان ضرر نمی‌زند روی می‌آورند و اگر نماز به همراه کارهای دیگری که انجام می‌دهند به اموال و بدن‌هایشان ضرر بزند، رهایش می‌کنند همان‌طور که بالاترین واجبات و شریف‌ترینشان را رها کردند؛ امر به معروف و نهی از منکر واجب بزرگی است که واجبات دیگر به‌وسیله‌ی آن برپا می‌شود. در آن هنگام خشم خدای عزّوجلّ بر آنان به نهایت می‌رسد؛ کیفرش را شامل همه‌ی افراد می‌کند؛ پس نیکان در خانه بدکاران و کودکان در خانه‌ی بزرگسالان هلاک می‌شوند. امر به معروف و نهی از منکر راه پیامبران و روشن صالحان و واجب بزرگی است که به‌وسیله‌ی آن واجبات دیگر برپا می‌شود و راه‌های دین و دنیا امنیّت پیدا می‌کند و کسب مال حلال می‌شود و حقوق مردم به آن‌ها برگردانده می‌شود و زمین آباد می‌شود و از دشمنان انتقام گرفته می‌شود و امر دین و دنیا استوار می‌شود؛ پس بدی‌ها را با قلب‌هایتان انکار کنید و با زبان‌هایتان سخن بگویید و با گفتارتان کارهای زشتشان را بر پیشانی و صورتشان بکوبید و در راه خدا از سرزنش سرزنش‌کننده نترسید؛ پس اگر موعظه را پذیرفتند و به‌سوی حقّ برگشتند ایرادی بر آن‌ها نیست؛ ایراد و مجازات بر کسانی است که به مردم ستم می‌کنند و در زمین به ناحق ظلم روامی‌دارند. برای آنان عذاب دردناکی است! در آن هنگام که موعظه نپذیرفتند و به‌سوی حق برنگشتند. با بدن‌هایتان با آن‌ها جهاد کنید و با قلب‌هایتان از آن‌ها منزجر باشید بدون اینکه طالب سلطه و فرمانروایی باشید و نه مالی بخواهید و نه خواستار پیروزی با ظلم‌کردن باشید تا اینکه به‌سوی فرمان خدا بازگردند و اطاعت او را به‌جا آورند.

Imam Baqir (peace be upon him): In the end of times there will be a group who are followed; a group of hypocrites who practise asceticism and worship, but they are novices and fools. They do not deem obligatory any enjoining of good or forbidding of evil except when they are safe from harm; they seek ease, excuses and pretexts for themselves; they follow the slips of the scholars and the corruption of their deeds; they turn to prayer and fasting and to those things that do not harm their lives or their wealth, and if the prayer, together with the other things they do, were to harm their wealth or their bodies, they would abandon it just as they abandoned the highest and noblest of obligations. Indeed, enjoining good and forbidding evil is a great obligation by which the other obligations are established. At that time the wrath of Allah the Mighty and Majestic reaches its peak upon them, and His punishment includes all of them; then the righteous perish in the abode of the wicked, and the young in the abode of the elders. Indeed, enjoining good and forbidding evil is the path of the prophets and the way of the righteous, and a great obligation by which the other obligations are established, and by which the paths of religion and worldly life are made secure, earning of wealth becomes lawful, people's rights are returned to them, the earth is made prosperous, revenge is taken from the enemies, and the affairs of religion and world become steady. So reject evil deeds with your hearts and speak out with your tongues, and with your speech strike their foreheads and faces with their ugly deeds, and in the way of Allah do not fear the blame of any blamer. If they accept the counsel and return to the truth, then there is no objection against them; objection and punishment are only upon those who wrong people and act unjustly on the earth without right — for them is a painful punishment! At that time, when they do not accept the counsel and do not return to the truth, wage jihad against them with your bodies and detest them with your hearts, without seeking authority or dominion, nor desiring wealth, nor seeking victory through injustice, until they return to the command of Allah and carry out obedience to Him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આખરી જમાનામાં એક જૂથ હશે જેમનું અનુસરણ કરવામાં આવશે; રિયાકાર (દેખાડો કરનાર) જૂથ કે જેઓ ઝુહ્દ કરે છે અને ઇબાદત કરે છે, પરંતુ તેઓ નવોદિત અને મૂર્ખ છે. તેઓ કોઈ અમ્ર બિલ મઅરૂફ (સારાની આજ્ઞા) અથવા નહી અનિલ મુન્કર (ખરાબથી રોકવા)ને વાજિબ ગણતા નથી સિવાય કે જ્યારે તેઓ નુકસાનથી સુરક્ષિત હોય; તેઓ પોતાના માટે સહેલાઈ, બહાના અને છટકબારીઓ શોધે છે; તેઓ ઉલમાની ભૂલો અને તેમના અમલના બગાડનું અનુસરણ કરે છે; તેઓ નમાઝ, રોઝા અને એવી વસ્તુઓ તરફ વળે છે જે તેમની જાન અને માલને નુકસાન નથી પહોંચાડતી, અને જો નમાઝ, બીજા કામો સાથે જે તેઓ કરે છે, તેમના માલ અને શરીરને નુકસાન પહોંચાડે, તો તેને છોડી દે છે, જેમ તેમણે સૌથી ઊંચી અને સૌથી શ્રેષ્ઠ ફરીઝાઓને છોડી દીધી. ખરેખર અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર એક મોટી ફરીઝા છે જેના દ્વારા બીજી ફરીઝાઓ કાયમ થાય છે. તે સમયે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનો ગુસ્સો તેમના પર પરાકાષ્ઠાએ પહોંચે છે; તેની સજા બધા લોકોને સામેલ કરી લે છે; પછી નેક લોકો બદકારોના ઘરમાં અને બાળકો વૃદ્ધોના ઘરમાં હલાક થાય છે. અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર પયગંબરોનો રસ્તો અને સાલેહીનનો રાહ છે અને એક મોટી ફરીઝા છે જેના દ્વારા બીજી ફરીઝાઓ કાયમ થાય છે અને દીન અને દુનિયાના રસ્તા સલામત થાય છે અને માલ કમાવવો હલાલ થાય છે અને લોકોના હકો તેમને પાછા આપવામાં આવે છે અને ધરતી આબાદ થાય છે અને દુશ્મનોથી બદલો લેવામાં આવે છે અને દીન અને દુનિયાનો મામલો મજબૂત થાય છે; તો ખરાબીઓને તમારા દિલોથી નકારો અને તમારી જીભોથી બોલો અને તમારા બોલ થકી તેમના ખરાબ કામોને તેમના કપાળ અને ચહેરા પર મારો અને અલ્લાહના રસ્તામાં કોઈ મલામત કરનારની મલામતથી ન ડરો; તો જો તેઓ ઉપદેશ સ્વીકારે અને હકની તરફ પાછા ફરે તો તેમના પર કોઈ વાંધો નથી; વાંધો અને સજા તો તેમના પર છે જેઓ લોકો પર ઝુલ્મ કરે છે અને ધરતી પર નાહકનો જુલમ કરે છે. તેમના માટે દર્દનાક અઝાબ છે! તે સમયે જ્યારે તેઓ ઉપદેશ ન સ્વીકારે અને હકની તરફ પાછા ન ફરે, તમારા શરીરો સાથે તેમની સાથે જિહાદ કરો અને તમારા દિલોથી તેમનાથી નફરત રાખો, સત્તા અને હકૂમતના તાલિબ થયા વગર, ન માલ ઇચ્છો અને ન ઝુલ્મ કરીને જીતના ખ્વાહિશમંદ થાઓ, ત્યાં સુધી કે તેઓ અલ્લાહના ફરમાન તરફ પાછા ફરે અને તેની ઇતાઅત બજાવે.

#14

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی عَمْرٍو الزُّبَیْرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: قُلْتُ لَهُ أَخْبِرْنِی عَنِ الدُّعَاءِ إِلَی اللَّهِ وَ الْجِهَادِ فِی سَبِیلِه ... فَقَالَ ذَلِکَ لِقَوْمٍ لَا یَحِلُّ إِلَّا لَهُمْ وَ لَا یَقُومُ بِذَلِکَ إِلَّا مَنْ کَانَ مِنْهُمْ قُلْتُ مَنْ أُولَئِکَ قَالَ مَنْ قَامَ بِشَرَائِطِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِی الْقِتَالِ وَ الْجِهَادِ عَلَی الْمُجَاهِدِینَ فَهُوَ الْمَأْذُونُ لَهُ فِی الدُّعَاءِ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَل ... فذَکرَ (الله عَزَّ وَ جَلَّ) مَنْ أَذِنَ لَهُ فِی الدُّعَاءِإِلَیْهِ بَعْدَهُ وَ بَعْدَ رَسُولِهِ فِی کِتَابِهِ فَقَالَ وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ثُمَّ أَخْبَرَ عَنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ وَ مِمَّنْ هِیَ وَ أَنَّهَا مِنْ ذُرِّیَّهًِْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ مِنْ ذُرِّیَّهًِْ إِسْمَاعِیلَ مِنْ سُکَّانِ الْحَرَمِ مِمَّنْ لَمْ یَعْبُدُوا غَیْرَ اللَّهِ قَطُّ الَّذِینَ وَجَبَتْ لَهُمُ الدَّعْوَهًُْ دَعْوَهًُْ إِبْرَاهِیمَ وَ إِسْمَاعِیلَ (علیها السلام) مِنْ أَهْلِ الْمَسْجِدِ الَّذِینَ أَخْبَرَ عَنْهُمْ فِی کِتَابِهِ أَنَّهُ أَذْهَبَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَهُمْ تَطْهِیراً الَّذِینَ وَصَفْنَاهُمْ قَبْلَ هَذَا فِی صِفَهًِْ أُمَّهًِْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام) از ابوعمرو زبیری روایت است که گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «درباره‌ی دعوت به‌سوی خدا و جهاد در راه او مرا آگاه کن ...». فرمود: «آن مواردی که گفتی برای گروهی خاص می‌باشد و برای غیر آن‌ها حلال نیست و جز کسی که از آن‌هاست به آن مبادرت نمی‌ورزد». گفتم: «آن‌ها چه کسانی هستند»؟ فرمود: «کسی‌که به شرایطی که خدای عزّوجلّ در جنگ و جهاد برای مجاهدین قرار داده قیام کند؛ پس به او اجازه داده شده است که به‌سوی خدای عزّوجلّ دعوت نماید ...؛ خدای عزّوجلّ کسی را که بعد از خودش و بعد از پیامبرش (صلی الله علیه و آله) به او اجازه دعوت به‌سوی خود داده است، در کتابش ذکر کرد و فرمود: وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُون؛ سپس از این گروه و از چه کسانی هستند خبر داد و اینکه آن‌ها از نسل ساکنان حرم، ابراهیم و اسماعیل (علیها السلام) و از کسانی هستند که هرگز غیر خدا را نپرستیدند؛ کسانی‌که دعای اهل مسجد، ابراهیم و اسماعیل (علیها السلام) در حقّ آن‌ها واجب مستجاب شد؛ کسانی‌که خداوند در کتابش از آن‌ها خبر داده که پلیدی و گناه را از آن‌ها دور کرده و آن‌ها را کاملًا پاک ساخته است؛ کسانی که پیش از این در وصف امّت ابراهیم (علیه السلام) توصیفشان نمودیم».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Abu Amr al-Zubayri who said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "Inform me about calling to Allah and jihad in His path ..." He said: "Those matters you mentioned are for a specific group, and are not lawful for others, and none undertakes them except one who is of them." I said: "Who are they?" He said: "Whoever fulfils the conditions that Allah, the Mighty and Majestic, has laid down upon the mujahidin in fighting and jihad; he is the one who has been permitted to call to Allah, the Mighty and Majestic ...; Allah, the Mighty and Majestic, mentioned in His Book the one to whom, after Himself and after His Messenger (peace be upon him and his family), He has given permission to call to Him, and said: وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُون [And from among you there should be a party who invite to good and enjoin what is right and forbid the wrong, and these it is that shall be successful]. Then He gave news of this group and of who they are: that they are from the progeny of the dwellers of the Haram, Ibrahim and Ismail (peace be upon them), and from those who never worshipped other than Allah; those in whose favour the supplication of the people of the Mosque, Ibrahim and Ismail (peace be upon them), became binding and answered; those about whom Allah has given news in His Book that He has removed impurity and sin from them and purified them completely; those whom we described earlier in the description of the ummah of Ibrahim (peace be upon him)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી અબૂ અમ્ર ઝુબૈરી થી રિવાયત છે કે તેમણે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "અલ્લાહ તરફ દઅવત અને તેના માર્ગમાં જિહાદ વિશે મને જણાવો ...". આપે ફરમાવ્યું: "જે બાબતો તમે કહી તે એક ખાસ જૂથ માટે છે અને તેમના સિવાય બીજા માટે હલાલ નથી અને તે લોકોમાંથી હોય તેના સિવાય કોઈ તેમાં આગળ વધતું નથી." મેં કહ્યું: "તેઓ કોણ છે?" આપે ફરમાવ્યું: "જે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ એ મુજાહિદો માટે યુદ્ધ અને જિહાદમાં જે શરતો મુકી છે તેના પર કાયમ રહે; તો તેને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફ દઅવત કરવાની ઇજાઝત આપવામાં આવી છે ...; અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ એ પોતાના પછી અને પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી જેને પોતાની તરફ દઅવત કરવાની ઇજાઝત આપી છે, તેનો પોતાની કિતાબમાં ઉલ્લેખ કર્યો અને ફરમાવ્યું: وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُون [અને તમારામાંથી એક જૂથ એવો હોવો જોઈએ જે ભલાઈ તરફ બોલાવે અને નેકીનો હુકમ આપે અને બુરાઈથી રોકે, અને એ જ લોકો સફળ થનારા છે]; પછી આ જૂથ વિશે અને તેઓ કોણ છે તે વિશે ખબર આપી કે તેઓ હરમના રહેવાસીઓ, ઇબ્રાહીમ અને ઇસ્માઈલ (અલયહસ્સલામ) ની નસલમાંથી છે અને એવા લોકોમાંથી છે જેમણે ક્યારેય અલ્લાહ સિવાય કોઈની બંદગી કરી નથી; એવા લોકો કે જેમના હકમાં મસ્જિદના રહેવાસીઓ, ઇબ્રાહીમ અને ઇસ્માઈલ (અલયહસ્સલામ) ની દુઆ વાજિબ અને કબૂલ થઈ; એવા લોકો કે જેમના વિશે અલ્લાહે પોતાની કિતાબમાં ખબર આપી છે કે તેણે તેમનાથી પલીદી અને ગુનાહને દૂર કર્યા છે અને તેમને સંપૂર્ણપણે પાક કર્યા છે; એવા લોકો કે જેમનું વર્ણન અમે આ પહેલા ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ની ઉમ્મતના વર્ણનમાં કર્યું છે."