سورة آل عمران

Verse 185 of 200

3:185

كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلّا مَتاعُ الْغُرُورِ

هر انسانى مرگ را مى‌چشد؛ و شما پاداش خود را به‌طور كامل در روز قيامت خواهيد‌ گرفت؛ و هركس از آتش [دوزخ] دورشده، و به بهشت وارد شود، نجات يافته و رستگار شده‌ است و زندگى دنيا، چيزى جز مايه‌ی فريب نيست.

Every soul shall taste of death, and you shall only be paid fully your reward on the resurrection day; then whoever is removed far away from the fire and is made to enter the garden he indeed has attained the object; and the life of this world is nothing but a provision of vanities.

દરેક નફસ મૌતની મજા ચાખનાર છે; અને કયામતના દિવસે તમને મુકમ્મલ અજ્ર આપવામાં આવશે; માટે જે કોઈ જહન્નમની આગથી બચાવી લેવામાં આવ્યો અને જન્નતમાં દાખલ કરવામાં આવ્યો, ખરે જ તે કામ્યાબ થયો; અને દુનિયાનું જીવન ધોકો આપનાર માઘ્યમ સિવાય બીજાં કાંઈ જ નથી.

#1 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ نَعَی إِلَی نَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) نَفْسَهُ فَقَالَ إِنَّکَ مَیِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیِّتُونَ وَ قَالَ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ أَنْشَأَ یُحَدِّثُ فَقَالَ إِنَّهُ یَمُوتُ أَهْلُ الْأَرْضِ حَتَّی لَا یَبْقَی أَحَدٌ ثُمَّ یَمُوتُ أَهْلُ السَّمَاءِ حَتَّی لَا یَبْقَی أَحَدٌ إِلَّا مَلَکُ الْمَوْتِ وَ حَمَلَهًُْ الْعَرْشِ وَ جَبْرَئِیلُ وَ مِیکَائِیلُ قَالَ فَیَجِیءُ مَلَکُ الْمَوْتِ حَتَّی یَقُومَ بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَیُقَالُ لَهُ مَنْ بَقِیَ وَ هُوَ أَعْلَمُ فَیَقُولُ یَا رَبِّ لَمْ یَبْقَ إِلَّا مَلَکُ الْمَوْتِ وَ حَمَلَهًُْ الْعَرْشِ وَ جَبْرَئِیلُ وَ مِیکَائِیلُ فَیُقَالُ لَهُ قُلْ لِجَبْرَئِیلَ وَ مِیکَائِیلَ فَلْیَمُوتَا فَتَقُولُ الْمَلَائِکَهًُْ عِنْدَ ذَلِکَ یَا رَبِّ رَسُولَیْکَ وَ أَمِینَیْکَ فَیَقُولُ إِنِّی قَدْ قَضَیْتُ عَلَی کُلِّ نَفْسٍ فِیهَا الرُّوحُ الْمَوْتَ ثُمَّ یَجِیءُ مَلَکُ الْمَوْتِ حَتَّی یَقِفَ بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَیُقَالُ لَهُ مَنْ بَقِیَ وَ هُوَ أَعْلَمُ فَیَقُولُ یَا رَبِّ لَمْ یَبْقَ إِلَّا مَلَکُ الْمَوْتِ وَ حَمَلَهًُْ الْعَرْشِ فَیَقُولُ قُلْ لِحَمَلَهًِْ الْعَرْشِ فَلْیَمُوتُوا قَالَ ثُمَّ یَجِیءُ کَئِیباً حَزِیناً لَا یَرْفَعُ طَرْفَهُ فَیُقَالُ مَنْ بَقِیَ فَیَقُولُ یَا رَبِّ لَمْ یَبْقَ إِلَّا مَلَکُ الْمَوْتِ فَیُقَالُ لَهُ مُتْ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ فَیَمُوت.

امام صادق (علیه السلام) ابی‌المغراء گوید: یعقوب احمر به من گفت: بر امام صادق (علیه السلام) وارد شدیم ... امام (علیه السلام) فرمود]: «خدای عزّوجلّ خودش خبر مرگ را به پیامبرش داد و فرمود: تو می‌میری و آن‌ها نیز خواهند مرد. ( زمر/۳۰ ) و فرمود: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ». سپس شروع نمود به سخن‌گفتن و فرمود: «اهل زمین می‌میرند تا اینکه هیچ‌کس باقی نمی‌ماند. سپس اهل آسمان می‌میرند تا اینکه احدی به‌جز ملک‌الموت، حاملان عرش، جبرئیل و میکائیل (علیهم السلام) باقی نمی‌ماند. ملک‌الموت (علیه السلام) می‌آید تا اینکه در مقابل خدای عزّوجلّ می‌ایستد و با اینکه خداوند داناتر است که چه کسی باقی مانده است به او گفته می‌شود: «چه کسی باقی ماند»؟ می‌گوید: «پروردگارا! به جز ملک‌الموت، حاملان عرش، جبرئیل و میکائیل (علیهم السلام) کسی باقی نمانده است». به او گفته می‌شود: «به جبرئیل و میکائیل (علیها السلام) بگو بمیرند». در این هنگام فرشتگان می‌گویند: «پروردگارا! آن دو رسولان تو و امینان تو هستند». خداوند می‌فرماید: «من بر هر نفسی که در آن روح باشد مرگ را مقدّر کرده‌ام». سپس ملک‌الموت می‌آید تا در مقابل خدای عزّوجلّ می‌ایستد و با اینکه خداوند داناتر است که چه کسی باقی‌مانده است به او گفته می‌شود: «چه کسی باقی ماند»؟ می‌گوید: «پروردگارا! به جز ملک‌الموت و حاملان عرش کسی باقی نماند». می‌فرماید: «به حاملان عرش بگو بمیرند». فرمود: «سپس درحالی‌که اندوهگین و غصّه‌دار است می‌آید و چشم بلند نمی‌کند پس گفته می‌شود: «چه کسی باقی مانده است»؟ می‌گوید: «پروردگارا! به جز ملک‌الموت کسی باقی نمانده است». به او گفته می‌شود: «ای ملک‌الموت! بمیر»! پس می‌میرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu al-Mughra said: Yaqub al-Ahmar told me: We entered upon Imam Sadiq (peace be upon him)... [The Imam (peace be upon him) said]: "Allah the Mighty and Majestic Himself gave the news of death to His Prophet and said: إِنَّکَ مَیِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیِّتُونَ [Indeed you shall die and indeed they shall die] (Zumar/30), and He said: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [Every soul shall taste death]." Then he began to speak and said: "The people of the earth will die until no one remains. Then the people of the heavens will die until no one remains except the Angel of Death, the bearers of the Throne, Jibrail and Mikail (peace be upon them). The Angel of Death (peace be upon him) will come and stand before Allah the Mighty and Majestic, and although Allah knows better who has remained, it will be said to him: 'Who has remained?' He will say: 'O my Lord! No one has remained except the Angel of Death, the bearers of the Throne, Jibrail and Mikail (peace be upon them).' It will be said to him: 'Tell Jibrail and Mikail (peace be upon them) to die.' At this point the angels will say: 'O our Lord! Those two are Your messengers and Your trusted ones.' Allah will say: 'I have decreed death upon every soul in which there is a spirit.' Then the Angel of Death will come and stand before Allah the Mighty and Majestic, and although Allah knows better who has remained, it will be said to him: 'Who has remained?' He will say: 'O my Lord! No one has remained except the Angel of Death and the bearers of the Throne.' He will say: 'Tell the bearers of the Throne to die.' He said: "Then he will come grieved and sorrowful, not raising his eyes, and it will be said: 'Who has remained?' He will say: 'O my Lord! No one has remained except the Angel of Death.' It will be said to him: 'O Angel of Death! Die!' So he dies."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબુલ મુગરા કહે છે: યાકૂબ અહમરે મને કહ્યું: અમે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં દાખલ થયા... [ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું]: "અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે પોતે પોતાના પયગંબરને મૃત્યુની ખબર આપી અને ફરમાવ્યું: إِنَّکَ مَیِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیِّتُونَ [ખરેખર તમે મરવાના છો અને તેઓ પણ મરવાના છે] (ઝુમર/૩૦), અને ફરમાવ્યું: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે]." પછી વાત કરવાનું શરૂ કર્યું અને ફરમાવ્યું: "ઝમીનવાળા મરી જશે ત્યાં સુધી કે કોઈ બાકી નહીં રહે. પછી આસમાનવાળા મરી જશે ત્યાં સુધી કે મલકુલ મૌત, અર્શના ઉઠાવનારાઓ, જિબ્રઈલ અને મીકાઈલ (અલયહિમુસ્સલામ) સિવાય કોઈ બાકી નહીં રહે. મલકુલ મૌત (અલયહિસ્સલામ) આવશે ત્યાં સુધી કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની સામે ઊભા થશે અને જોકે અલ્લાહ વધુ જાણનાર છે કે કોણ બાકી રહ્યું છે, તેમને પૂછવામાં આવશે: 'કોણ બાકી રહ્યું'? તેઓ કહેશે: 'હે પરવરદિગાર! મલકુલ મૌત, અર્શના ઉઠાવનારાઓ, જિબ્રઈલ અને મીકાઈલ (અલયહિમુસ્સલામ) સિવાય કોઈ બાકી નથી.' તેમને કહેવામાં આવશે: 'જિબ્રઈલ અને મીકાઈલ (અલયહિમસ્સલામ)ને કહો કે મરી જાય.' આ સમયે ફરિશ્તાઓ કહેશે: 'હે પરવરદિગાર! તે બંને તારા રસૂલો અને તારા અમીનો છે.' અલ્લાહ ફરમાવશે: 'મેં દરેક નફ્સ પર કે જેમાં રૂહ છે, મૃત્યુ મુકર્રર કર્યું છે.' પછી મલકુલ મૌત આવશે ત્યાં સુધી કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની સામે ઊભા થશે અને જોકે અલ્લાહ વધુ જાણનાર છે કે કોણ બાકી છે, તેમને કહેવામાં આવશે: 'કોણ બાકી રહ્યું'? તેઓ કહેશે: 'હે પરવરદિગાર! મલકુલ મૌત અને અર્શના ઉઠાવનારાઓ સિવાય કોઈ બાકી નથી.' ફરમાવશે: 'અર્શના ઉઠાવનારાઓને કહો કે મરી જાય.' ફરમાવ્યું: "પછી ગમગીન અને દુ:ખી હાલતમાં આવશે અને આંખ ઉપર નહીં ઉઠાવે, પછી કહેવામાં આવશે: 'કોણ બાકી રહ્યું છે'? કહેશે: 'હે પરવરદિગાર! મલકુલ મૌત સિવાય કોઈ બાકી નથી.' તેમને કહેવામાં આવશે: 'હે મલકુલ મૌત! મરી જાઓ!' પછી તેઓ મરી જાય છે."

#2 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَالَ إِدْرِیسُ (علیه السلام) لمَلَکُ الْمَوْتِ لِی إِلَیْکَ حَاجَهًٌْ فَقَالَ وَ مَا هِیَ قَالَ تَصْعَدُ بِی إِلَی السَّمَاءِ فَاسْتَأْذَنَ مَلَکُ الْمَوْتِ رَبَّهُ فِی ذَلِکَ فَأَذِنَ لَهُ فَحَمَلَهُ عَلَی جَنَاحِهِ فَصَعِدَ بِهِ إِلَی السَّمَاءِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِدْرِیسُ (علیه السلام) إِنَّ لِی إِلَیْکَ حَاجَهًًْ أُخْرَی قَالَ وَ مَا هِیَ قَالَ بَلَغَنِی مِنَ الْمَوْتِ شِدَّهًٌْ فَأُحِبُّ أَنْ تُذِیقَنِی مِنْهُ طَرَفاً فَأَنْظُرَ هُوَ کَمَا بَلَغَنِی فَاسْتَأْذَنَ رَبَّهُ لَهُ فَأَذِنَ فَأَخَذَ بِنَفْسِهِ سَاعَهًًْ ثُمَّ خَلَّی عَنْهُ فَقَالَ لَهُ کَیْفَ رَأَیْتَ قَالَ بَلَغَنِی عَنْهُ شِدَّهًٌْ وَ إِنَّهُ لَأَشَدُّ مِمَّا بَلَغَنِی وَ لِی إِلَیْکَ حَاجَهًٌْ أُخْرَی تُرِینِیَ النَّارَ فَاسْتَأْذَنَ مَلَکُ الْمَوْتِ صَاحِبَ النَّارِ فَفَتَحَ لَهُ فَلَمَّا رَآهَا إِدْرِیسُ (علیه السلام) سَقَطَ مَغْشِیّاً عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ لِی إِلَیْکَ حَاجَهًٌْ أُخْرَی تُرِینِیَ الْجَنَّهًَْ فَاسْتَأْذَنَ مَلَکُ الْمَوْتِ خَازِنَ الْجَنَّهًِْ فَدَخَلَهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَیْهَا قَالَ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ مَا کُنْتُ لِأَخْرُجَ مِنْهَا إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ قَدْ ذُقْتُهُ وَ یَقُولُ وَ إِنْ مِنْکُمْ إِلَّا وارِدُها وَ قَدْ وَرَدْتُهَا وَ یَقُولُ فِی الْجَنَّهًِْ وَ ما هُمْ بِخارِجِینَ مِنْها.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) ادریس (علیه السلام)به ملک‌الملک گفت: «از تو درخواستی دارم». ملک‌الملک گفت: «چه حاجتی»؟ گفت: «مرا به آسمان ببری! پس ملک‌الملک از پروردگارش اجازه خواست و خواسته‌ی او به هدف اجابت رسید و ادریس (علیه السلام) خود را در میان آسمان دید او از ملک‌الموت حاجتی دیگر طلب‌کرده و گفت: «شنیده‌ام که مرگ بسیار سخت است بهتر است لمحه‌ای از آن را بر من همان‌طور که شایسته است بچشانی»؟ به امر خداوند ادریس (علیه السلام) ساعتی قبض روح شد و بعد از حیات مجدداً به ملک‌الموت گفت: «آنچه حس کردم بسیار سخت‌تر از چیزی بود که شنیده بودم». ادریس (علیه السلام) حاجتی مکرّر را خواستار شد او از ملک‌الموت خواست تا آتش جهنّم را به او نشان دهد. لحظه‌ای پرده‌ها بر کنار رفت و وقتی چشم ادریس (علیه السلام) بر زبانه‌های آتش افتاد بیهوش نقش بر زمین گشت. در مرحله‌ی بعد ادریس (علیه السلام) تقاضای شهود بهشت را نمود و آنگاه که دربان جنّت در باغ سبز را بر روی او گشود به ملک‌الموت گفت من دیگر حاضر نیستم از بهشت بیرون روم زیرا که خداوند خود فرموده: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ و من نیز آن را لحظه‌ای پیش چشیدم و نیز حق تعالی فرمود: و همه‌ی شما [بدون استثنا] وارد جهنّم می‌شوید. ( مریم/۷۱ ) من اکنون داخل آن گشته‌ام و پیرامون بهشت نیز می‌فرماید: هرگز از آتش [دوزخ] خارج نخواهند شد!. ( بقره/۱۶۷ )

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Idris (peace be upon him) said to the Angel of Death: "I have a request from you." The Angel of Death said: "What is your need?" He said: "Take me up to the heavens." So the Angel of Death sought permission from his Lord and his request was granted, and Idris (peace be upon him) found himself in the midst of the heavens. He then asked the Angel of Death for another need and said: "I have heard that death is very severe; it would be better if you would let me taste a moment of it as it truly is." By Allah's command, Idris (peace be upon him) had his soul taken for an hour, and after being brought back to life he said again to the Angel of Death: "What I felt was far more severe than what I had heard." Idris (peace be upon him) requested yet another need — he asked the Angel of Death to show him the fire of Hell. For a moment the veils were lifted, and when Idris's (peace be upon him) eyes fell upon the tongues of the flames, he fell unconscious to the ground. In the next stage, Idris (peace be upon him) requested to witness Paradise, and when the gatekeeper of Paradise opened the door of the green garden before him, he said to the Angel of Death: "I am no longer willing to leave Paradise, for Allah Himself has said: كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [Every soul shall taste of death], and I have already tasted it a moment ago; and Allah the Exalted also said: 'And all of you [without exception] shall enter Hell.' (Maryam/71) — and I have now entered it; and concerning Paradise He says: 'They shall never be brought out of it [Hell].' (Baqarah/167)."

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ઇદ્રીસ (અલયહિસ્સલામ)એ મલકુલ મૌત (મૃત્યુના ફરિશ્તા)ને કહ્યું: "મારી તમારી પાસે એક વિનંતી છે." મલકુલ મૌતે કહ્યું: "કઈ હાજત છે?" કહ્યું: "મને આસમાનમાં લઈ જાઓ!" પછી મલકુલ મૌતે પોતાના પરવરદિગાર પાસેથી ઈજાઝત માંગી અને તેમની વિનંતી કબૂલ થઈ, અને ઇદ્રીસ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાને આસમાનની વચ્ચે જોયા. તેમણે મલકુલ મૌત પાસેથી બીજી હાજત માંગી અને કહ્યું: "મેં સાંભળ્યું છે કે મૌત ખૂબ સખત છે; સારું થશે કે તેની એક ક્ષણ મને જેવી છે તેવી ચખાડો." અલ્લાહના હુકમથી ઇદ્રીસ (અલયહિસ્સલામ)ની રૂહ એક ઘડી માટે કબ્ઝ કરવામાં આવી અને ફરી જીવન મળ્યા બાદ મલકુલ મૌતને કહ્યું: "જે મેં અનુભવ્યું તે જે સાંભળ્યું હતું તેનાથી ઘણું વધારે સખત હતું." ઇદ્રીસ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરી એક હાજત માંગી — તેમણે મલકુલ મૌત પાસેથી માંગ્યું કે તેમને જહન્નમની આગ બતાવે. એક ક્ષણ માટે પડદા હટી ગયા અને જ્યારે ઇદ્રીસ (અલયહિસ્સલામ)ની નજર આગની જ્વાળાઓ પર પડી, બેહોશ થઈને જમીન પર પડી ગયા. પછીના તબક્કામાં ઇદ્રીસ (અલયહિસ્સલામ)એ જન્નતને જોવાની માંગ કરી અને જ્યારે જન્નતના દરવાનએ લીલા બગીચાનો દરવાજો તેમની સામે ખોલ્યો, ત્યારે મલકુલ મૌતને કહ્યું: "હું હવે જન્નતમાંથી બહાર જવા તૈયાર નથી, કારણ કે અલ્લાહે પોતે ફરમાવ્યું છે: كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [દરેક નફ્સ મૌતનો સ્વાદ ચાખશે], અને મેં તે થોડી ક્ષણ પહેલા ચાખી પણ લીધું છે; અને હક તઆલાએ પણ ફરમાવ્યું: 'અને તમે બધા [કોઈ પણ અપવાદ વગર] જહન્નમમાં દાખલ થશો.' (મરયમ/૭૧) — હું હમણાં તેમાં દાખલ થઈ ગયો છું; અને જન્નત વિશે ફરમાવે છે: 'તેઓ ક્યારેય આગ [જહન્નમ]માંથી બહાર નહીં આવે!' (બકરહ/૧૬૭)."

#3 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ کُلُّ مَنْ عَلَیْها فانٍ قَالَتْ الْمَلَائِکَهًُْ: هَلَکَ أَهْلُ الْأَرْضِ. فَلَمَّا نَزَلَ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ أَیْقَنَتِ الْمَلَائِکَهًُْ بِالْهَلَاکِ مَعَهُمْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) هنگامی‌که خداوند آیه: همه‌ی کسانی که روی آن [زمین] هستند فانی می‌شوند. ( رحمن/۲۶ ) را نازل فرمود، فرشتگان گفتند: «اهل زمین نابود شدند» و هنگامی‌که آیه: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ نازل شد، فرشتگان یقین پیدا کردند که همراه آن‌ها نابود می‌شوند».

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): When Allah revealed the verse: 'All who are upon it [the earth] shall perish.' (Rahman/26), the angels said: "The people of the earth have been destroyed." And when the verse كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [Every soul shall taste of death] was revealed, the angels became certain that they too would be destroyed along with them.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે અલ્લાહે આયત: 'જે લોકો તેના [ઝમીન] પર છે તે બધા ફના થઈ જશે.' (રહમાન/૨૬) નાઝિલ ફરમાવી, ત્યારે ફરિશ્તાઓએ કહ્યું: "ઝમીનવાળા નષ્ટ થઈ ગયા", અને જ્યારે આયત: كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [દરેક નફ્સ મૌતનો સ્વાદ ચાખશે] નાઝિલ થઈ, ત્યારે ફરિશ્તાઓને યકીન થઈ ગયું કે તેઓ પણ તેમની સાથે નષ્ટ થઈ જશે.

#4 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

جَاءَنِی جَبْرَئِیلُ فِی أَحْسَنِ صُورَهًٍْ ضَاحِکاً مُسْتَبْشِراً فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) الْعَلِیُّ الْأَعْلَی یُقْرِئُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ إِنَّ لِکُلِّ شَیْءٍ نَسَباً وَ نِسْبَتِی قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ فَمَنْ أَتَانِی مِنْ أُمَّتِکَ قَارِئاً لِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ أَلْفَ مَرَّهًٍْ مِنْ دَهْرِهِ أُلْزِمُهُ دَارِی وَ إِقَامَهًَْ عَرْشِی وَ شَفَّعْتُهُ فِی سَبْعِینَ مِمَّنْ وَجَبَتْ عُقُوبَتُهُ وَ لَوْ لَا أَنِّی آلَیْتُ عَلَی نَفْسِی کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ لَمَا قَبَضْتُ رُوحَهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) جبرئیل (علیه السلام) در زیباترین صورت، خندان و شادمان نزد من آمد و گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! خدای علیّ‌اعلی به تو سلام می‌رساند و می‌گوید: «هرچیزی نسبتی دارد که او را معرفی می‌کند و نسبت من سوره‌ی بگو: خداوند، یکتا و یگانه است. ( اخلاص/۱ ) است؛ پس هرکس از امّت تو نزد من بیاید درحالی‌که در طول حیاتش هزار مرتبه سوره‌ی: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را خوانده باشد او را ملازم خانه‌ام و مقیم عرشم می‌گردانم و درباره‌ی هفتاد نفر از کسانی که عذابشان قطعی شده شفیع می‌گردانم و به خدا سوگند یادکرده‌ام، اگر نبود کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ روحش را نمی‌گرفتم.

The Prophet (peace be upon him and his family): Jibra'il (peace be upon him) came to me in the most beautiful form, smiling and joyful, and said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! Allah, the Most High, the Most Exalted, sends His greetings of peace to you and says: 'Everything has a lineage that identifies it, and My lineage is Surah: قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ [Say: Allah is One and Unique] (Ikhlas/1); so whoever from your Ummah comes to Me having recited Surah قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ a thousand times during his lifetime, I will make him a permanent resident of My house and a dweller at My Throne, and I will make him an intercessor for seventy of those whose punishment has been decreed; and I have sworn by Myself — were it not for [My decree] كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [Every soul shall taste of death], I would not take his soul.'"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) ખૂબ સુંદર સૂરતમાં, હસતા અને ખુશ મારી પાસે આવ્યા અને કહ્યું: "અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહ અલીયુલ આઅલા તમને સલામ પહોંચાડે છે અને ફરમાવે છે: 'દરેક વસ્તુની એક નિસ્બત (સંબંધ) છે જે તેને ઓળખાવે છે, અને મારી નિસ્બત સૂરએ: કહો: અલ્લાહ એક અને અદ્વિતીય છે (ઇખ્લાસ/૧) છે; તો તમારી ઉમ્મતમાંથી જે કોઈ મારી પાસે એ હાલતમાં આવે કે તેણે પોતાની જિંદગીમાં હજાર વખત સૂરએ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ પઢી હોય, હું તેને મારા ઘરનો મુલાઝિમ અને મારા અર્શનો રહેવાસી બનાવીશ, અને જેમનો અઝાબ કત્ઈ થઈ ચૂક્યો છે તેવા સિત્તેર લોકોના હકમાં તેને શફીઅ (ભલામણ કરનાર) બનાવીશ; અને મેં પોતાની કસમ ખાધી છે, જો كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [દરેક નફ્સ મૌતનો સ્વાદ ચાખશે] ન હોત, તો હું તેની રૂહ ન લેત.'"

#5 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بَعْدَ مُنْصَرَفِهِ مِنْ حَجَّهًِْ الْوَدَاعِ: أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ جَبْرَئِیلَ الرُّوحَ الْأَمِینَ نَزَلَ مِنْ عِنْدِ رَبِّی جَلَّ جَلَالُهُ وَ قَالَ: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ إِنِّی قَدِ اشْتَقْتُ إِلَی لِقَائِکَ فَأَوْصِ بِخَیْرٍ وَ تَقَدَّمْ إِلَیَّ. أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلِی وَ کَأَنَّنِی بِکُمْ قَدْ فَارَقْتُمُونِی بِأَبْدَانِکُمْ وَ لَا تُفَارِقُونِی بِقُلُوبِکُمْ. أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَمْ یَکُنْ لِلَّهِ نَبِیٌّ خُلِّدَ فِی الدُّنْیَا فَأُخَلَّدَ أَ فَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخالِدُونَ* کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) بعد از بازگشتش از حجّهًْ‌الوداع فرمود: «ای مردم! جبرئیل روح‌الأمین از جانب پروردگارم جلّ‌جلاله نازل شد و گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! خدای تعالی می‌فرماید: «من مشتاق دیدار تو هستم پس به خیر و نیکی وصیّت کن و به‌سوی من بیا»! ای مردم! مرگ من نزدیک شده است و گویا شما با بدن‌هایتان از من جدا شده‌اید ولی با دلهایتان از من جدا نشوید. ای مردم! خداوند در دنیا پیامبری نداشته که جاودانه باشد تا من جاودانه شوم آیا اگر تو بمیری، آنان جاوید خواهند بود؟! هر انسانی طعم مرگ را می‌چشد!. ( انبیاء/۳۴۳۵ ).

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family), after his return from the Farewell Hajj, said: "O people! Jibra'il, the Trustworthy Spirit, descended from my Lord, glorified is His majesty, and said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Allah the Exalted says: I have longed for meeting you, so make your good bequest and come to Me.' O people! My death has drawn near, and it is as though you have already separated from me with your bodies — but do not separate from me with your hearts. O people! Allah has never had a prophet in the world who was made everlasting, that I too should be made everlasting. أَ فَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخالِدُونَ* کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [Then if you die, will they live forever? Every soul shall taste death]." (Anbiya/34-35).

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ હજ્જતુલ વિદાઅથી પાછા ફર્યા બાદ ફરમાવ્યું: "ઓ લોકો! જિબ્રઈલ રૂહુલ અમીન મારા પરવરદિગાર જલ્લ જલાલોહુ તરફથી નાઝિલ થયા અને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: હું તમારી મુલાકાતનો મુશ્તાક છું, તો ખૈર અને નેકીની વસિય્યત કરો અને મારી તરફ આવો.' ઓ લોકો! મારું મૃત્યુ નજીક આવી ગયું છે અને જાણે તમે તમારા શરીરોથી મારાથી જુદા થઈ ગયા છો, પરંતુ તમારા દિલોથી મારાથી જુદા ના થાવ. ઓ લોકો! અલ્લાહનો કોઈ પણ પયગંબર દુનિયામાં હંમેશા બાકી રહેનાર નથી હતો કે હું હંમેશા બાકી રહું. أَ فَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخالِدُونَ* کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [શું જો તમે મરી જશો તો તેઓ હંમેશા બાકી રહેશે? દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખનાર છે]". (અંબિયા/34-35).

#6 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا قُبِضَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) جَاءَهُمْ جَبْرَئِیلُ وَ النَّبِیُّ مُسَجًّی وَ فِی الْبَیْتِ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) وَ الْحَسَنُ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) فَقَالَ السَّلَامُ عَلَیْکُمْ یَا أَهْلَ بَیْتِ الرَّحْمَهًِْ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ ... قَالُوا فَسَمِعْنَا الصَّوْتَ وَ لَمْ نَرَ الشَّخْصَ.

امام صادق (علیه السلام) وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) جان سپرد، علی (علیه السلام) و فاطمه (سلام الله علیها) و حسن و حسین (علیها السلام) در خانه بودند درحالی‌که جنازه پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر روی زمین بود جبرئیل (علیه السلام) بر آن‌ها وارد شد و گفت: «سلام بر شما ای اهل‌بیت رحمت؛ کُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَمَن زُحْزِحَ عنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَما الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلاَّ مَتَاع الْغُرُورِ آن‌ها گفتند: «صدایی را شنیدیم امّا کسی را ندیدیم».

Imam Sadiq (peace be upon him): When the Prophet (peace be upon him and his family) passed away, Ali (peace be upon him), Fatimah (peace be upon her), Hasan and Husayn (peace be upon them) were in the house, while the body of the Prophet (peace be upon him and his family) lay on the ground. Jibra'il (peace be upon him) came in upon them and said: "Peace be upon you, O Ahl al-Bayt of mercy; کُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَمَن زُحْزِحَ عنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَما الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلاَّ مَتَاع الْغُرُورِ [Every soul shall taste death, and you shall only be paid your rewards in full on the Day of Resurrection; whoever is removed far from the Fire and admitted into Paradise has indeed attained victory, and the life of this world is nothing but the enjoyment of delusion]." They said: "We heard the voice but did not see the person."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ઇન્તેકાલ ફરમાવ્યો, ત્યારે અલી (અલયહિસ્સલામ), ફાતિમા (અલયહસ્સલામ), હસન અને હુસૈન (અલયહિમુસ્સલામ) ઘરમાં હતાં, જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું જનાઝો જમીન પર હતું. જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) તેમના પર દાખલ થયા અને કહ્યું: "સલામ હો તમારા પર ઓ અહલેબૈતે રહમત; کُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَمَن زُحْزِحَ عنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَما الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلاَّ مَتَاع الْغُرُورِ [દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખનાર છે, અને તમને તમારા બદલા કયામતના દિવસે જ પૂરેપૂરા આપવામાં આવશે; જે કોઈ આગથી દૂર કરવામાં આવે અને જન્નતમાં દાખલ કરવામાં આવે તેણે ખરેખર સફળતા મેળવી, અને દુનિયાનું જીવન તો માત્ર ધોખાનો સામાન છે]." તેમણે કહ્યું: "અમે અવાજ સાંભળ્યો પરંતુ કોઈ વ્યક્તિને જોઈ નહીં."

#7 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا قُبِضَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) جَاءَ الْخَضِرُ فَوَقَفَ عَلَی بَابِ الْبَیْتِ وَ فِیهِ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) وَ الْحَسَنُ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) وَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) قَدْ سُجِّیَ بِثَوْبٍ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَیْکُمْ یَا أَهْلَ الْبَیْتِ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّ فِی اللَّهِ خَلَفاً مِنْ کُلِّ هَالِکٍ وَ عَزَاءً مِنْ کُلِّ مُصِیبَهًٍْ وَ دَرَکاً مِنْ کُلِّ فَائِتٍ فَتَوَکَّلُوا عَلَیْهِ وَ ثِقُوا بِهِ وَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِی وَ لَکُمْ فَقَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) هَذَا أَخِی الْخَضِرُ جَاءَ یُعَزِّیکُمْ بِنَبِیِّکُمْ.

امام رضا (علیه السلام) خضر (علیه السلام) به هنگام رحلت پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر درب خانه‌ی ایشان ایستاده و خطاب به امیرالمؤمنین (علیه السلام) و فاطمه‌زهرا (سلام الله علیها) و حسنین (علیها السلام) گفت: «السَّلَامُ عَلَیْکُمْ یَا أَهْلَ الْبَیْتِ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ؛ خداوند را از پس هر رحلتی جانشینی خواهد بود بر او توکّل نمایید و برای خود و این حقیر طلب مغفرت کنید». در اینجا امیرالمؤمنین (علیه السلام) خطاب به حاضرین فرمود: «این برادرم خضر (علیه السلام) است که برای تسلیت‌گویی نزد شما آمده است».

Imam Rida (peace be upon him): At the time of the Prophet's (peace be upon him and his family) passing, Khidr (peace be upon him) stood at the door of his house and, addressing Amir al-Mu'minin (peace be upon him), Fatimah al-Zahra (peace be upon her) and Hasan and Husayn (peace be upon them), said: "السَّلَامُ عَلَیْکُمْ یَا أَهْلَ الْبَیْتِ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ [Peace be upon you, O Ahl al-Bayt; every soul shall taste death, and you shall only be paid your rewards in full on the Day of Resurrection]; Allah is a replacement after every departure — so place your trust in Him, and seek forgiveness for yourselves and for this lowly one." Thereupon Amir al-Mu'minin (peace be upon him), addressing those present, said: "This is my brother Khidr (peace be upon him), who has come to offer you condolences upon your Prophet."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની રિહલતના સમયે ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ) તેમના ઘરના દરવાજા પર ઊભા રહ્યા અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ), ફાતિમા ઝહરા (અલયહસ્સલામ) અને હસનૈન (અલયહિમુસ્સલામ)ને સંબોધીને કહ્યું: "السَّلَامُ عَلَیْکُمْ یَا أَهْلَ الْبَیْتِ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ [સલામ હો તમારા પર ઓ અહલેબૈત; દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખનાર છે, અને તમને તમારા બદલા કયામતના દિવસે જ પૂરેપૂરા આપવામાં આવશે]; અલ્લાહ દરેક રિહલત પછી જાનશીન છે, તેના પર ભરોસો કરો અને પોતાના માટે તથા આ નાચીઝ માટે મગફેરતની દુઆ કરો." ત્યાં અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ હાજર લોકોને સંબોધીને ફરમાવ્યું: "આ મારા ભાઈ ખિઝ્ર (અલયહિસ્સલામ) છે, જેઓ તમારી પાસે તઅઝિયત (સાંત્વના) આપવા આવ્યા છે."

#8 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَمَّا کَانَ قَبْلَ وَفَاهًِْ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) ... فَنَزَلَ مَلَکُ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُ جَبْرَئِیلُ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ احْفَظْ وَصِیَّهًَْ اللَّهِ فِی رُوحِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ کَانَ جَبْرَئِیلُ عَنْ یَمِینِهِ وَ مِیکَائِیلُ عَنْ یَسَارِهِ وَ مَلَکُ الْمَوْتِ آخِذٌ بِرُوحِهِ (صلی الله علیه و آله) فَلَمَّا کَشَفَ الثَّوْبَ عَنْ وَجْهِ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) نَظَرَ إِلَی جَبْرَئِیلَ فَقَالَ لَهُ عِنْدَ الشَّدَائِدِ تَخْذُلُنِی فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنَّکَ مَیِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیِّتُونَ. کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) پیش از مرگ پیغمبر (صلی الله علیه و آله) ... ملک‌الموت آمد جبرئیل (علیه السلام) گفت: «وصیّت خدا را درباره‌ی روح محمّد (صلی الله علیه و آله) مراعات کن جبرئیل (علیه السلام) سمت راست و میکائیل (علیه السلام) سمت چپ او بود و ملک‌الموت جان او را گرفت چون روی رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) را باز کرد آن حضرت (صلی الله علیه و آله) به جبرئیل (علیه السلام) نگاه کرد و به او فرمود: «در این سختی دست از من برداشتی». عرض کرد: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! تو می‌میری و آن‌ها نیز خواهند مرد! و همه نفوس مرگ را می‌چشند. ( زمر/۳۰۳۱ )

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Before the death of the Prophet (peace be upon him and his family) ... the Angel of Death came. Jibra'il (peace be upon him) said: "Observe the will of Allah concerning the soul of Muhammad (peace be upon him and his family)." Jibra'il (peace be upon him) was on his right side and Mika'il (peace be upon him) on his left, and the Angel of Death took his soul. When he uncovered the face of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), the Prophet (peace be upon him and his family) looked at Jibra'il (peace be upon him) and said to him: "In this hardship you have withdrawn your hand from me." He replied: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! You shall die and they too shall die! And every soul tastes death." (Zumar/30-31)

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના મૃત્યુ પહેલાં ... મલકુલ મૌત આવ્યા. જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની રૂહ બાબતે અલ્લાહની વસિય્યતનું ધ્યાન રાખજો." જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) તેમની જમણી બાજુ અને મીકાઈલ (અલયહિસ્સલામ) તેમની ડાબી બાજુ હતા અને મલકુલ મૌતે તેમની જાન કાઢી લીધી. જ્યારે તેમણે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો ચહેરો ખોલ્યો, ત્યારે તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) તરફ જોયું અને તેમને ફરમાવ્યું: "આ મુશ્કેલીમાં તમે મારાથી હાથ પાછો ખેંચી લીધો." તેમણે અરજ કરી: "અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે મૃત્યુ પામશો અને તેઓ પણ મૃત્યુ પામશે! અને દરેક નફ્સ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખે છે." (ઝુમર/૩૦-૩૧)

#9 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِذَا رَأَیْتَ الْجَنَازَهًَْ فَقُلِ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ هذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ هَذَا سَبِیلٌ لَا بُدَّ مِنْهُ إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ تَسْلِیماً لِأَمْرِهِ وَ رِضًا بِقَضَائِهِ وَ احْتِسَاباً لِحُکْمِه.

امام صادق (علیه السلام) هنگامی‌که جنازه را دیدی، بگو: «اللهُ أَکْبَرُ اللهُ أَکْبَرُ؛ این همان است که خدا و رسولش (صلی الله علیه و آله) به ما وعده داد و خدا و رسولش (صلی الله علیه و آله) راست گفتند: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت. این راهی است که گریزی از آن نیست. ما از آنِ خداییم و به‌سوی او بازمی‌گردیم. ( بقره/۱۵۶ ) درحالی‌که تسلیم امر او و راضی به قضاء او هستیم و حکم او را می‌طلبیم».

Imam Sadiq (peace be upon him): When you see a funeral bier, say: "اللهُ أَکْبَرُ اللهُ أَکْبَرُ [Allah is the Greatest, Allah is the Greatest]; this is what Allah and His Messenger (peace be upon him and his family) promised us, and Allah and His Messenger (peace be upon him and his family) spoke the truth: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت [Every soul shall taste death]. This is a path from which there is no escape. إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ [Indeed we belong to Allah and to Him we shall return]. (Baqarah/156) While we are submitting to His command and pleased with His decree and seeking His judgement."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે તમે જનાઝો જુઓ, ત્યારે કહો: "اللهُ أَکْبَرُ اللهُ أَکْبَرُ [અલ્લાહ સૌથી મહાન છે, અલ્લાહ સૌથી મહાન છે]; આ તે જ છે જેનો અલ્લાહ અને તેના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અમને વાયદો કર્યો હતો અને અલ્લાહ અને તેના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ સાચું કહ્યું: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت [દરેક નફ્સ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે]. આ એવો રસ્તો છે જેનાથી છૂટકારો નથી. إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ [ખરેખર અમે અલ્લાહના છીએ અને તેની તરફ જ પાછા ફરવાના છીએ]. (બકરહ/૧૫૬) જ્યારે કે અમે તેના હુકમને તાબે અને તેની કઝા પર રાજી છીએ અને તેના ચુકાદાની ઇચ્છા રાખીએ છીએ."

#10 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَابِرِ بْنِ یَزِیدَ، عَنْ أَبِی جَعْفَر (علیه السلام) قَالَ: لَیْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ إِلَّا وَ لَهُ قَتْلَهًٌْ وَ مَوْتَهًٌْ إِنَّهُ مَنْ قُتِلَ نُشِرَ حَتَّی یَمُوتَ وَ مَنْ مَاتَ نُشِرَ حَتَّی یُقْتَلَ ثُمَّ تَلَوْتُ عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) هَذِهِ الْآیَهًَْ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ.

امام باقر (علیه السلام) هر مؤمنی یک بار می‌میرد و یک‌بار کشته می‌شود. هرکس که کشته شود دوباره محشور می‌شود تا بمیرد و هرکس که بمیرد، محشور می‌شود تا کشته شود. پس این آیه را برای امام باقر (علیه السلام) تلاوت کردم: کُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ.

Imam Baqir (peace be upon him): Every believer dies once and is killed once. Whoever is killed is raised up again until he dies, and whoever dies is raised up until he is killed. Then I recited this verse to Imam Baqir (peace be upon him): کُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ [Every soul shall taste death].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): દરેક મોમિન એક વાર મૃત્યુ પામે છે અને એક વાર કત્લ થાય છે. જે કત્લ થાય છે તે ફરી મહશૂર થાય છે જ્યાં સુધી મરી ન જાય, અને જે મૃત્યુ પામે છે તે મહશૂર થાય છે જ્યાં સુધી કત્લ ન થાય. પછી મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) સામે આ આયત તિલાવત કરી: کُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ [દરેક નફ્સ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે].

#11 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ زُرَارَهًَْ قَال قُلْت لأَبَی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ أَ فَرَأَیْتَ مَنْ قُتِلَ لَمْ یَذُقِ الْمَوْتَ فَقَالَ لَیْسَ مَنْ قُتِلَ بِالسَّیْفِ کَمَنْ مَاتَ عَلَی فِرَاشِهِ إِنَّ مَنْ قُتِلَ لَا بُدَّ أَنْ یَرْجِعَ إِلَی الدُّنْیَا حَتَّی یَذُوقَ الْمَوْت.

امام باقر (علیه السلام) زراره گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «خداوند در آیه‌ی دیگر می‌فرماید: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ؛ یعنی آیا کسی که کشته می‌شود مرگ را نمی‌چشد»؟ فرمود: «کسی که با شمشیر در راه خدا کشته می‌شود با آن‌کس که در بسترش جان می‌دهد یکسان نیستند. کسی که کشته می‌شود ناچار می‌باید به دنیا برگردد (و مجدداً زندگی کند و بعد بمیرد) تا مزه‌ی مرگ را بچشد».

Imam Baqir (peace be upon him): Zurarah said: I said to Imam Baqir (peace be upon him): "Allah says in another verse: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [Every soul shall taste death]; that is, does one who is killed not taste death?" He said: "One who is killed by the sword in the way of Allah is not the same as one who dies on his bed. One who is killed must return to the world (and live again and then die) so that he may taste the flavour of death."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "અલ્લાહ બીજી આયતમાં ફરમાવે છે: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ [દરેક નફ્સ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે]; એટલે કે શું જે વ્યક્તિ કત્લ થાય છે તે મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખતો નથી?" તેમણે ફરમાવ્યું: "જે વ્યક્તિ અલ્લાહના રસ્તામાં તલવારથી કત્લ થાય છે તે અને જે પોતાના બિસ્તર પર જાન આપે છે તે બરાબર નથી. જે કત્લ થાય છે તેને ચોક્કસપણે દુનિયામાં પાછું આવવું પડે છે (અને ફરીથી જીવવું પડે છે અને પછી મરવું પડે છે) જેથી તે મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખી શકે."

#12 هر انسانی مرگ را می‌چشد Every soul shall taste death દરેક જીવ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ زُرَارَهًَْ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ وَ لَئِنْ مُتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَی اللهِ تُحْشَرُونَ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ: کُلَّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ فَقَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام): قَدْ فَرَّقَ اللَّهُ بَیْنَهُمَا ثُمَّ قَالَ: أَ کُنْتَ قَاتِلًا رَجُلًا لَوْ قَتَلَ أَخَاکَ؟ قُلْتُ: نَعَمْ، قَالَ: فَلَوْ مَاتَ مَوْتاً أَ کُنْتَ قَاتِلًا أَحَداً؟ قُلْتُ: لَا، قَالَ: أَ لَا تَرَی کَیْفَ فَرَّقَ اللَّهُ بَیْنَهُمَا.

امام باقر (علیه السلام) زراره گوید: امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی قول خداوند عزّوجلّ: و اگر بمیرید یا کشته‌شوید به‌سوی خدا محشور می‌شوید. ( آل عمران/۱۵۸ ) و کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت فرمود: «خداوند میان این دو (مردن و کشته‌شدن) فرق گذاشته است سپس رو به من فرمود: «اگر مردی برادرت را بکشد، آیا او را می‌کشی»؟ گفتم: «بله»! فرمود: «اگر به مرگ طبیعی بمیرد آیا کسی را می‌کشی»؟ گفتم: «نه»! فرمود: «آیا نمی‌بینی چگونه خداوند میان این دو فرق نهاده است»؟ [بنابراین مردن غیر از کشته‌شدن است و کسی که کشته شده است نمرده است و چون هرکسی مرگ را می‌چشد.

Imam Baqir (peace be upon him): Zurarah said: Imam Baqir (peace be upon him) said concerning the saying of Allah the Mighty and Majestic: "And if you die or are killed, to Allah you shall be gathered." (Aal Imran/158) and کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت [Every soul shall taste death]: "Allah has distinguished between the two (dying and being killed)." Then he turned to me and said: "If a man were to kill your brother, would you kill him?" I said: "Yes!" He said: "If he were to die a natural death, would you kill anyone?" I said: "No!" He said: "Do you not see how Allah has distinguished between the two?" [Therefore dying is different from being killed, and one who has been killed has not died, and since every soul tastes death.]

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કૌલ વિશે: "અને જો તમે મૃત્યુ પામશો અથવા કત્લ થશો તો અલ્લાહ તરફ જ મહશૂર કરાશો." (આલે ઇમરાન/૧૫૮) અને کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت [દરેક નફ્સ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખશે] વિશે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે આ બંને (મૃત્યુ પામવું અને કત્લ થવું) વચ્ચે ફરક રાખ્યો છે." પછી મારી તરફ ફરીને ફરમાવ્યું: "જો કોઈ માણસ તમારા ભાઈને કત્લ કરે, તો શું તમે તેને કત્લ કરશો?" મેં કહ્યું: "હા!" ફરમાવ્યું: "જો તે કુદરતી મૃત્યુ પામે તો શું તમે કોઈને કત્લ કરશો?" મેં કહ્યું: "ના!" ફરમાવ્યું: "શું તમે નથી જોતા કે અલ્લાહે આ બંને વચ્ચે કેવી રીતે ફરક રાખ્યો છે?" [એટલા માટે મૃત્યુ પામવું કત્લ થવા સિવાયનું છે અને જે કત્લ કરાયો છે તે મૃત્યુ પામ્યો નથી, અને કેમ કે દરેક વ્યક્તિ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખે છે.]

#13 و شما پاداش خود را به‌طور کامل در روز قیامت خواهید گرفت And you will only be given your full recompense on the Day of Resurrection અને તમને તમારો બદલો કયામતના દિવસે પૂરેપૂરો આપવામાં આવશે

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَعْنِی جَزاءَ أَعْمَالِکُمْ فِی الدُّنْیَا.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ؛ یعنی جزای اعمالتان که در دنیا انجام می‌دهید.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ [And you shall only be paid fully your reward]; that is, the recompense of your deeds which you perform in this world.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ [અને તમને તમારો બદલો પૂરેપૂરો આપવામાં આવશે]; એટલે કે તમારા તે અમલોનો બદલો જે તમે દુનિયામાં કરો છો.

#14 و هر کس از آتش [دوزخ] دورشده، و به بهشت وارد شود، نجات یافته و رستگار شده است Whoever is kept away from the Fire and admitted to Paradise has indeed been saved and has triumphed અને જે કોઈ [દોઝખની] આગથી દૂર કરાય અને જન્નતમાં દાખલ થાય, તે નજાત પામ્યો અને સફળ થયો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ دُعِیَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) ... أَلَا إِنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ وَصِیَّهُ وَ سِبْطَیْهِ وَ الْأَئِمَّهًَْ (علیهم السلام) مِنْ ذُرِّیَّتِهِ هُمُ الْفَائِزُونَ ثُمَّ یُؤْمَرُ بِهِمْ إِلَی الْجَنَّهًِْ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ.

امام صادق (علیه السلام) هنگامی‌که روز قیامت شود محمّد (صلی الله علیه و آله) فراخوانده می‌شود ... و منادی از باطن عرش ندا می‌دهد: «آگاه باشید که محمّد (صلی الله علیه و آله) و جانشین او و دو نوه‌ی او و امامان از نسل او همان‌ها رستگارانند». سپس دستور رفتن به‌سوی بهشت به آن‌ها داده می‌شود و این است معنای سخن خداوند: فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز.

Imam Sadiq (peace be upon him): When the Day of Resurrection comes, Muhammad (peace be upon him and his family) will be called ... and a caller from within the Throne will call out: "Be aware that Muhammad (peace be upon him and his family), his successor, his two grandsons, and the Imams (peace be upon them) from his progeny — they are the ones who have attained salvation." Then they will be ordered toward Paradise, and this is the meaning of the word of Allah: فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز [Then whoever is removed far away from the fire and is made to enter the garden he indeed has attained the object].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે કયામતનો દિવસ આવશે ત્યારે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને બોલાવવામાં આવશે ... અને અર્શની અંદરથી એક પોકારનાર પોકારશે: "ખબરદાર! ખરેખર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના જાનશીન અને તેમના બે નવાસાઓ અને તેમની નસ્લમાંથી ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ) એ જ રસ્તગાર (સફળ) છે". પછી તેઓને જન્નત તરફ જવાનો હુકમ કરવામાં આવશે અને આ જ અલ્લાહના કલામનો અર્થ છે: فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز [તો જે કોઈ આગથી દૂર કરાયો અને જન્નતમાં દાખલ કરાયો, તે ખરેખર સફળ થયો].

#15 و هر کس از آتش [دوزخ] دورشده، و به بهشت وارد شود، نجات یافته و رستگار شده است Whoever is kept away from the Fire and admitted to Paradise has indeed been saved and has triumphed અને જે કોઈ [દોઝખની] આગથી દૂર કરાય અને જન્નતમાં દાખલ થાય, તે નજાત પામ્યો અને સફળ થયો

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ أَیْ نَجَا مِنَ النَّارِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز یعنی از آتش نجات پیدا کرد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز [Then whoever is removed far away from the fire and is made to enter the garden he indeed has attained the object] — that is, he was saved from the fire.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز [તો જે કોઈ આગથી દૂર કરાયો અને જન્નતમાં દાખલ કરાયો, તે ખરેખર સફળ થયો] એટલે કે તે આગથી નજાત પામ્યો.

#16 و هر کس از آتش [دوزخ] دورشده، و به بهشت وارد شود، نجات یافته و رستگار شده است Whoever is kept away from the Fire and admitted to Paradise has indeed been saved and has triumphed અને જે કોઈ [દોઝખની] આગથી દૂર કરાય અને જન્નતમાં દાખલ થાય, તે નજાત પામ્યો અને સફળ થયો

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ بِعَمَلِهِ الصَّالِحِ فَقَدْ فَازَ یَعْنِی نَجَا مِنَ النَّارِ وَ سَعِدَ فِی الْجَنَّهًِْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّار فَقَدْ فازَ؛ به‌وسیله‌ی عمل صالحش یعنی از آتش دور شد و نجات پیدا کرد و در بهشت سعادتمند شد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّار فَقَدْ فازَ [Then whoever is removed far away from the fire has indeed attained the object]; by means of his righteous deed — that is, he was removed from the fire and was saved and became fortunate in Paradise.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّار فَقَدْ فازَ [તો જે કોઈ આગથી દૂર કરાયો, તે ખરેખર સફળ થયો]; તેના નેક અમલના કારણે એટલે કે તે આગથી દૂર થયો અને નજાત પામ્યો અને જન્નતમાં સૌભાગ્યશાળી થયો.

#17 و هر کس از آتش [دوزخ] دورشده، و به بهشت وارد شود، نجات یافته و رستگار شده است Whoever is kept away from the Fire and admitted to Paradise has indeed been saved and has triumphed અને જે કોઈ [દોઝખની] આગથી દૂર કરાય અને જન્નતમાં દાખલ થાય, તે નજાત પામ્યો અને સફળ થયો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَوْضِعُ سَوْطٍ فِی الْجَنَّهًِْ خَیْرٌ مِنَ الدُّنْیَا وَ مَا فِیهَا اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُم فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) و جای تازیانه‌ای در بهشت بهتر از دنیاست و هرآنچه در دنیاست بخوانید اگر خواستید: فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ.

The Prophet (peace be upon him and his family): And the space of a whip in Paradise is better than this world and everything in it. Recite, if you wish: فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ [Then whoever is removed far away from the fire and is made to enter the garden he indeed has attained the object].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અને જન્નતમાં એક ચાબુક જેટલી જગ્યા દુનિયા અને તેમાં જે કંઈ છે તે બધા કરતાં બહેતર છે. જો તમે ઇચ્છો તો વાંચો: فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ [તો જે કોઈ આગથી દૂર કરાયો અને જન્નતમાં દાખલ કરાયો, તે ખરેખર સફળ થયો].

#18 و هر کس از آتش [دوزخ] دورشده، و به بهشت وارد شود، نجات یافته و رستگار شده است Whoever is kept away from the Fire and admitted to Paradise has indeed been saved and has triumphed અને જે કોઈ [દોઝખની] આગથી દૂર કરાય અને જન્નતમાં દાખલ થાય, તે નજાત પામ્યો અને સફળ થયો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فَاعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّ الْعَبْدَ یُبْعَثُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ عَلَی مَا مَاتَ وَ قَدْ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْجَنَّهًَْ وَ النَّارَ فَمَنِ اخْتَارَ النَّارَ عَلَی الْجَنَّهًِْ انْقَلَبَ بِالْخَیْبَهًِْ وَ مَنِ اخْتَارَ الْجَنَّهًَْ فَقَدْ فَازَ وَ انْقَلَبَ بِالْفَوْزِ لِقَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) پس بدانید ای بنده‌های خدا! که بنده روز قیامت بر آنچه مرده (از عقیده و روش) مبعوث شود و البتّه که خدای عزّوجلّ بهشت و دوزخ؛ هر دو را آفریده و هرکه دوزخ را بر بهشت برگزیند به نومیدی می‌افتد و هرکه بهشت را برگزیند البتّه که رستگار است و با پیروزی بازگردد فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): So know, O servants of Allah, that on the Day of Resurrection the servant is raised upon that (belief and way) on which he died. Indeed Allah the Mighty and Majestic has created both Paradise and the Fire; whoever chooses the Fire over Paradise falls into despair, and whoever chooses Paradise is indeed successful and returns with victory. فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز [Then whoever is removed far away from the Fire and is made to enter the Garden, he indeed has attained the object].

રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): તો જાણી લો, હે અલ્લાહના બંદાઓ! કે બંદો કયામતના દિવસે તે (અકીદા અને રીત) પર ઉઠાડવામાં આવશે જેના પર તે મર્યો હતો, અને ખરેખર અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ જન્નત અને જહન્નમ બંનેને પૈદા કર્યાં છે. જે કોઈ જન્નત પર જહન્નમને પસંદ કરે તે નિરાશામાં પડે છે, અને જે કોઈ જન્નતને પસંદ કરે તે ખરેખર સફળ છે અને વિજય સાથે પાછો ફરે છે. فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فاز [પછી જે કોઈ આગથી દૂર કરવામાં આવે અને જન્નતમાં દાખલ કરવામાં આવે, તો તે ખરેખર સફળ થયો].

#19 و هر کس از آتش [دوزخ] دورشده، و به بهشت وارد شود، نجات یافته و رستگار شده است Whoever is kept away from the Fire and admitted to Paradise has indeed been saved and has triumphed અને જે કોઈ [દોઝખની] આગથી દૂર કરાય અને જન્નતમાં દાખલ થાય, તે નજાત પામ્યો અને સફળ થયો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَ الْبَارَّ بِالْإِخْوَانِ لَیُحِبُّهُ الرَّحْمَنُ وَ فِی ذَلِکَ مَرْغَمَهًٌْ لِلشَّیْطَانِ وَ تَزَحْزُحٌ عَنِ النِّیرَانِ وَ دُخُولُ الْجِنَان.

امام صادق (علیه السلام) قطعاً خدای رحمان نیکی‌کردن به برادران را دوست دارد و شیطان آن را نمی‌پسندد و نیکی‌کردن به برادران سبب دورشدن از آتش و ورود به بهشت است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Certainly Allah the Most Merciful loves kindness done to the brethren, and Satan does not approve of it; and kindness to the brethren is a cause of being removed from the Fire and of entering Paradise.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર અલ્લાહ રહમાન ભાઈઓ પ્રત્યે ભલાઈ કરવાને પસંદ કરે છે અને શેતાન તેને પસંદ કરતો નથી, અને ભાઈઓ પ્રત્યે ભલાઈ કરવી એ આગથી દૂર થવાનું અને જન્નતમાં દાખલ થવાનું કારણ છે.

#20 و هر کس از آتش [دوزخ] دورشده، و به بهشت وارد شود، نجات یافته و رستگار شده است Whoever is kept away from the Fire and admitted to Paradise has indeed been saved and has triumphed અને જે કોઈ [દોઝખની] આગથી દૂર કરાય અને જન્નતમાં દાખલ થાય, તે નજાત પામ્યો અને સફળ થયો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) عَنْ جَبْرَئِیلَ عَنْ مِیکَائِیلَ عَنْ إِسْرَافِیلَ عَنِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَال: فَبِعِزَّتِی حَلَفْتُ وَ بِجَلَالِی أَقْسَمْتُ أَنَّهُ لَا یَتَوَلَّی عَلِیّاً (علیه السلام) عَبْدٌ مِنْ عِبَادِی إِلَّا زَحْزَحْتُهُ عَنِ النَّارِ وَ أَدْخَلْتُهُ الْجَنَّهًْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) به عزّت خود سوگند خوردم و به جلالم قسم خوردم که هیچ‌کدام از بندگانم علی (علیه السلام) را دوست ندارند جز آنکه آن‌ها را از دوزخ برکنار دارم و به بهشت وارد کنم.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): I swear by My might and I swear by My majesty that no servant of Mine loves Ali (peace be upon him) except that I remove them from the Fire and admit them into Paradise.

રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મેં મારી ઇઝ્ઝતના સોગંદ ખાધા અને મારી જલાલતના સોગંદ ખાધા કે મારા બંદાઓમાંથી કોઈ પણ અલી (અલયહિસ્સલામ) ને પ્રેમ કરતું નથી સિવાય કે હું તેમને જહન્નમથી દૂર કરું અને જન્નતમાં દાખલ કરું.

#21 و هر کس از آتش [دوزخ] دورشده، و به بهشت وارد شود، نجات یافته و رستگار شده است Whoever is kept away from the Fire and admitted to Paradise has indeed been saved and has triumphed અને જે કોઈ [દોઝખની] આગથી દૂર કરાય અને જન્નતમાં દાખલ થાય, તે નજાત પામ્યો અને સફળ થયો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُعَتِّبٍ مَوْلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ (علیه السلام) قَالَ: جَاءَ أَعْرَابِیٌّ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَقَال یا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) هَلْ لِلْجَنَّهًِْ مِنْ ثَمَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ مَا ثَمَنُهَا قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ یَقُولُهَا الْعَبْدُ مُخْلِصاً بِهَا قَالَ وَ مَا إِخْلَاصُهَا قَالَ الْعَمَلُ بِمَا بُعِثْتُ بِهِ فِی حَقِّهِ وَ حُبُّ أَهْلِ بَیْتِی قَالَ فِدَاکَ أَبِی وَ أُمِّی وَ إِنَّ حُبَّ أَهْلِ الْبَیْتِ لَمِنْ حَقِّهَا قَالَ إِنَّ حُبَّهُمْ لَأَعْظَمُ حَقِّهَا.

امام باقر (علیه السلام) از امام باقر (علیه السلام) روایت است که فرمود: مردی اعرابی نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمد و گفت: «ای رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله)! آیا بهشت بهایی دارد»؟ فرمود: «بله». گفت: «بهای آن چیست»؟ فرمود: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ که بنده آن را با اخلاص بگوید». گفت: «خالص‌کردن آن چیست»؟ فرمود: «عمل‌کردن به آنچه که به خاطر آن در حقّ او مبعوث شده‌ام و دوست‌داشتن اهل‌بیتم (علیهم السلام)». گفت: «پدر و مادرم به فدایت! دوست داشتن اهل‌بیت (علیهم السلام) از جمله حقّ آن است»؟ فرمود: «دوست‌داشتن آن‌ها، بزرگ‌ترین حقّ آن است».

Imam Baqir (peace be upon him): It is narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that he said: A bedouin man came to the Prophet (peace be upon him and his family) and said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Does Paradise have a price?" He said: "Yes." He said: "What is its price?" He said: "لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ [There is no god but Allah], which the servant says with sincerity." He said: "What is its sincerity?" He said: "To act upon that for which I was sent regarding its right, and to love my Ahl al-Bayt (peace be upon them)." He said: "May my father and mother be sacrificed for you! Is the love of the Ahl al-Bayt (peace be upon them) among its rights?" He said: "Loving them is the greatest of its rights."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: એક અઅરાબી (બદ્દુ) માણસ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યો અને કહ્યું: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! શું જન્નતની કોઈ કિંમત છે?" તમે ફરમાવ્યું: "હા." તેણે કહ્યું: "તેની કિંમત શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ [અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી], જેને બંદો ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) સાથે કહે." તેણે કહ્યું: "તેને ખાલિસ કરવું શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "જે વસ્તુ માટે હું મોકલવામાં આવ્યો છું તેના હક બાબતે તેના પર અમલ કરવો, અને મારા અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ) ને પ્રેમ કરવો." તેણે કહ્યું: "મારાં માતા-પિતા આપ પર કુરબાન! શું અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ) નો પ્રેમ તેના હકમાંથી છે?" તમે ફરમાવ્યું: "તેમનો પ્રેમ તેનો સૌથી મોટો હક છે."

#22 زندگی دنیا، چیزی جز مایه‌ی فریب نیست The life of this world is nothing but the enjoyment of delusion દુનિયાનું જીવન ધોકાના સામાન સિવાય કંઈ નથી

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فَإِنَّ عِزَّ الدُّنْیَا وَ فَخْرَهَا إِلَی انْقِطَاعٍ وَ إِنَّ زِینَتَهَا وَ نَعِیمَهَا إِلَی زَوَالٍ وَ إِنَّ ضَرَّاءَهَا وَ بُؤْسَهَا إِلَی نَفَادٍ وَ کُلُّ مُدَّهًٍْ مِنْهَا إِلَی مُنْتَهًی وَ کُلُّ حَیٍّ مِنْهَا إِلَی فَنَاءٍ وَ بَلَاءٍ أَ وَ لَیْسَ لَکُمْ‌فِی آثَارِ الْأَوَّلِینَ وَ فِی آبَائِکُمُ الْمَاضِینَ مُعْتَبَرٌ وَ تَبْصِرَهًٌْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْقِلُونَ أَ لَمْ تَرَوْا إِلَی الْمَاضِینَ مِنْکُمْ لَا یَرْجِعُونَ وَ إِلَی الْخَلَفِ الْبَاقِینَ مِنْکُمْ لَا یَقِفُونَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ حَرامٌ عَلی قَرْیَةٍ أَهْلَکْناها أَنَّهُمْ لا یَرْجِعُونَ وَ قَالَ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ أَ وَ لَسْتُمْ تَرَوْنَ إِلَی أَهْلِ الدُّنْیَا وَ هُمْ یُصْبِحُونَ وَ یُمْسُونَ عَلَی أَحْوَالٍ شَتَّی فَمَیِّتٌ یُبْکَی وَ آخَرُ یُعَزَّی وَ صَرِیعٌ یَتَلَوَّی وَ عَائِدٌ وَ مَعُودٌ وَ آخَرُ بِنَفْسِهِ یَجُودُ وَ طَالِبُ الدُّنْیَا وَ الْمَوْتُ یَطْلُبُهُ وَ غَافِلٌ وَ لَیْسَ بِمَغْفُولٍ عَنْهُ وَ عَلَی أَثَرِ الْمَاضِینَ یَمْضِی الْبَاقُون.

امام علی (علیه السلام) عزّت و فخر دنیا رو به پایان است و زینت و نعمتش زایل‌شدنی است و سختی و ناسازگاریش به مرور رو به نابودشدن و هر مدّتی از آن رو به انتهاست و هر زنده‌ای از آن رهسپار دیار بلا و فناست. آیا اگر اهل تعقّل و اندیشیدن باشید. شما را در آثار پیشینیان و در سرگذشت پدران در گذشته‌تان عبرتی و مایه بصیرتی نیست؟ آیا به گذشتگانتان نمی‌اندیشید که باز نمی‌گردند؟! و به نسل‌های باقی‌مانده خودتان نمی‌نگرید که بر یک حال توقّف نمی‌کنند؟ خداوند تبارک و تعالی فرموده است: و حرام است بر شهرها و آبادی‌هایی که [بر اثر گناه] نابودشان کردیم [که به دنیا بازگردند] آن‌ها هرگز باز نخواهند گشت!. ( انبیاء/۹۵ ) وَ قَالَ کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ آیا به اهل دنیا نمی‌نگرید که بر حالات مختلفی شب را صبح می‌کنند و روز را به شب می‌رسانند: یکی مرده‌ای است که بر او می‌گریند و دیگری بازمانده‌ای است که به تسلیتش می‌روند و دیگری بر زمین افتاده‌ای است که دست و پا می‌زند و عیادت‌کننده‌ای است که به دیدار بیماری می‌رود و بیماری که از او عیادت می‌کنند و محتضری است که درحال جان‌کندن است و دنیاطلبی که مرگ او را همی طلبد و غافلی که از او غفلت نمی‌شود. کاروان زندگی و زندگان همچنان روان است و بازماندگان از پی درگذشتگان رهسپارند.

Imam Ali (peace be upon him): The honour and glory of this world are heading to an end, and its adornment and blessings are perishable, and its hardship and adversity are heading to annihilation, and every period of it is heading to its end, and every living thing of it is bound for the abode of affliction and perishing. If you are people of reason and thought, is there not for you in the traces of the earlier ones, and in the accounts of your fathers who have passed, a lesson and cause for insight? Do you not reflect on those of you who have passed away, that they do not return? And do you not look at the remaining generations of yourselves, that they do not remain in one state? Allah the Blessed and Exalted has said: "And it is forbidden for the towns and settlements which We destroyed [on account of sin] [to return to this world] — they shall never return!" (Anbiya/95). And He said: كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ [Every soul shall taste of death, and you shall only be paid fully your reward on the resurrection day; then whoever is removed far away from the fire and is made to enter the garden he indeed has attained the object; and the life of this world is nothing but a provision of vanities]. Do you not look at the people of this world, how they pass their nights into mornings and mornings into nights in varied states: one is a dead person over whom they weep, and another is a bereaved person to whom they go to offer condolences, and another is one fallen on the ground writhing, and there is a visitor going to see a sick person, and a sick person who is being visited, and one in the throes of death giving up his soul, and a seeker of the world whom death itself is seeking, and one heedless of whom no heedlessness is taken. The caravan of life and the living moves on all the same, and those who remain behind follow the trail of those who have gone.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): દુનિયાની ઇઝ્ઝત અને ફખ્ર ખતમ થવા તરફ છે, અને તેની ઝીનત અને નેઅમતો ઝવાલ પામનારી છે, અને તેની મુશ્કેલી અને પ્રતિકૂળતા ધીમે ધીમે નાબૂદ થવા તરફ છે, અને તેનો દરેક સમય અંત તરફ છે, અને તેનું દરેક જીવંત બલા અને ફનાના ઘર તરફ રવાના છે. જો તમે અક્લ અને વિચારના લોકો હો, તો શું તમારા માટે પૂર્વજોના પદચિહ્નોમાં અને તમારા ગુજરી ગયેલા પિતાઓની સરગુજશ્તમાં ઇબરત અને બસીરતનું સાધન નથી? શું તમે તમારા ગુજરી ગયેલાઓ પર વિચાર નથી કરતા કે તેઓ પાછા ફરતા નથી?! અને શું તમે તમારી બાકી રહેલી પેઢીઓને જોતા નથી કે તેઓ એક હાલત પર ઠહરતા નથી? અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: "અને હરામ છે તે શહેરો અને વસ્તીઓ પર જેમને અમે [ગુનાહને કારણે] નાબૂદ કર્યાં [કે તેઓ દુનિયામાં પાછાં ફરે], તેઓ ક્યારેય પાછાં નહીં ફરે!" (અંબિયા/૯૫). અને ફરમાવ્યું: كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ [દરેક જીવ મૌતનો સ્વાદ ચાખશે, અને તમને તમારો પૂરો બદલો કયામતના દિવસે જ આપવામાં આવશે; પછી જે કોઈ આગથી દૂર કરવામાં આવે અને જન્નતમાં દાખલ કરવામાં આવે, તો તે ખરેખર સફળ થયો; અને દુનિયાનું જીવન ધોખાના સામાન સિવાય કંઈ નથી]. શું તમે દુનિયાવાળાઓને જોતા નથી કે તેઓ મુખ્તલિફ હાલતોમાં રાતને સવારમાં અને દિવસને રાતમાં પહોંચાડે છે: એક તે મૃત છે જેના પર લોકો રડે છે, અને બીજો તે પાછળ રહી ગયેલો છે જેને તસલ્લી આપવા જાય છે, અને બીજો તે જમીન પર પડેલો છે જે તડપી રહ્યો છે, અને એક મુલાકાત કરનાર છે જે બીમારને જોવા જાય છે, અને એક બીમાર છે જેની ઇયાદત કરવામાં આવે છે, અને એક મુહતઝર (મરણ પથારીએ) છે જે જાન કાઢી રહ્યો છે, અને એક દુનિયા તલબ કરનાર છે જેને મૌત તલબ કરી રહી છે, અને એક ગાફિલ છે જેનાથી ગફલત કરવામાં આવતી નથી. જીવન અને જીવંતોનો કાફલો એ જ રીતે ચાલી રહ્યો છે અને પાછળ રહી ગયેલા ગુજરી ગયેલાઓની પાછળ રવાના છે.

#23 زندگی دنیا، چیزی جز مایه‌ی فریب نیست The life of this world is nothing but the enjoyment of delusion દુનિયાનું જીવન ધોકાના સામાન સિવાય કંઈ નથી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عِبَادَ اللَّهِ إِنَّکُمْ فِی دَارِ أَمَلٍ وَ عَدٍّ وَ أَجَلٍ وَ صِحَّهًٍْ وَ عِلَلٍ دَارِ زَوَالٍ وَ تَقَلُّبِ أَحْوَالٍ جُعِلَتْ سَبَباً لِلِارْتِحَالِ ... وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) بندگان خدا شما هم اکنون در خانه‌ی آرزو و دوران محدود روزگار آمیخته با صحّت و مرض قرار دارید ... آن خانه‌ای که فرجامش زوال است و حالات افراد در آن گوناگون می‌باشد و همین زوال و دگرگونی سبب‌شده که انسان از این خانه کوچ کند ... وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ.

The Prophet (peace be upon him and his family): O servants of Allah, you are right now in the abode of hope and a limited span of time mixed with health and sickness ... an abode whose end is decay and in which the states of people vary, and this very decay and change is the cause of a person's departure from this abode ... وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ [And the life of this world is nothing but a provision of vanities].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હે અલ્લાહના બંદાઓ! તમે અત્યારે આરઝૂના ઘરમાં અને સેહત તથા બીમારીથી મિશ્રિત મર્યાદિત સમયગાળામાં છો ... એ ઘર જેનું અંજામ ઝવાલ (નાશ) છે અને જેમાં લોકોની હાલતો જુદી જુદી હોય છે અને આ જ ઝવાલ અને પરિવર્તન ઇન્સાનના આ ઘરમાંથી કૂચ કરવાનું કારણ બન્યું છે ... وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ [અને દુનિયાનું જીવન ધોખાના સામાન સિવાય કંઈ નથી].