عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَال قُلْتُ لَهُ أَخْبِرْنِی عَنِ الْکَافِرِ الْمَوْتُ خَیْرٌ لَهُ أَمِ الْحَیَاهًُْ فَقَالَ الْمَوْتُ خَیْرٌ لِلْمُؤْمِنِ وَ الْکَافِرِ قُلْتُ وَ لِمَ قَالَ لِأَنَّ اللَّهَ یَقُولُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ لِلْأَبْرارِ وَ یَقُولُ وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّما نُمْلِی لَهُمْ خَیْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِی لَهُمْ لِیَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِینٌ.
امام باقر (علیه السلام) محمّدبنمسلم گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «دربارهی کافر به من خبر بده که مرگ برای او بهتر است یا زندگی»؟ فرمود: «مرگ برای مؤمن و کافر بهتر است». عرض کردم: «برای چه»؟ فرمود: زیرا خداوند میفرماید: وَ ما عِنْدَ اللهِ خَیْرٌ لِلْأَبْرار و میفرماید: آنها که کافر شدند، [و راه طغیان پیش گرفتند]، تصوّر نکنند اگر به آنان مهلت میدهیم، به سودشان است! ما به آنان مهلت میدهیم فقط برای اینکه بر گناهان خود بیفزایند و برای آنها، عذاب خوارکنندهای [آماده شده] است!. ( آل عمران/۱۷۸ )
Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim said: I said to Imam Baqir (peace be upon him): "Tell me about the disbeliever — is death better for him or life?" He said: "Death is better for both the believer and the disbeliever." I said: "Why?" He said: Because Allah says: وَ ما عِنْدَ اللهِ خَیْرٌ لِلْأَبْرار [And that which is with Allah is best for the righteous], and He says: "Those who disbelieved [and took the path of rebellion] must not think that the respite We give them is good for them! We only give them respite so that they may increase in sin, and for them there is a humiliating punishment [prepared]!" (Aal Imran/178).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "કાફિર વિશે મને જણાવો કે તેના માટે મૌત બહેતર છે કે જિંદગી?" તમે ફરમાવ્યું: "મૌત મોમિન અને કાફિર બંને માટે બહેતર છે." મેં અરજ કરી: "શા માટે?" તમે ફરમાવ્યું: કારણ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ ما عِنْدَ اللهِ خَیْرٌ لِلْأَبْرار [અને જે અલ્લાહની પાસે છે તે નેક લોકો માટે બહેતર છે], અને ફરમાવે છે: જેઓ કાફિર થયા, [અને સરકશીનો રસ્તો પકડ્યો], તેઓ એવું ન સમજે કે અમે તેમને જે મોહલત આપીએ છીએ તે તેમના ફાયદામાં છે! અમે તેમને મોહલત ફક્ત એટલા માટે આપીએ છીએ કે તેઓ પોતાના ગુનાહોમાં વધારો કરે, અને તેમના માટે અપમાનજનક અઝાબ [તૈયાર છે]! (આલે ઇમરાન/૧૭૮).