سورة آل عمران

Verse 86 of 200

3:86

كَيْفَ يَهْدِي اللهُ قَوْماً كَفَرُوا بَعْدَ إيمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَ جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ اللهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظّالِمينَ

چگونه خداوند گروهى را هدايت مى‌كند كه بعد از ايمان و گواهى به حقّانيّت پيامبر و رسيدن نشانه‌هاى روشن به آن‌ها، كافر‌شدند؟! و خدا، گروه ستمكاران را هدايت نخواهد ‌كرد!

How shall Allah guide a people who disbelieved after their believing and (after) they had borne witness that the Apostle was true and clear arguments had come to them; and Allah does not guide the unjust people.

અલ્લાહ એવા લોકોને હિદાયત કેવી રીતે કરે કે જેઓ ઈમાન લાવ્યા પછી ફરી નાસ્તિક થઈ ગયા? અને તેઓ ગવાહી પણ આપી ચૂકયા હતા કે રસૂલ બરહક છે તથા તેમની પાસે પ્રત્યક્ષ ખૂલ્લી નિશાનીઓ પણ આવી ચૂકી હતી; અને અલ્લાહ ઝાલિમ લોકોની હિદાયત કરતો નથી.

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

ثُمَّ ذَکَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ فِی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ کَفَرُوا بَعْدَ رَسُولِ‌اللهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ: کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً کَفَرُوا بَعْدَ إِیمانِهِمْ ... فَهَذِهِ کُلُّهَا فِی أَعْدَاءِ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله).

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) سپس خدای عزّوجلّ کسانی را که پیمان خدا را درباره‌ی امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) نقض کردند و بعد از رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) کافر شدند بیان نمود و فرمود: کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً کَفَرُوا بَعْدَ إِیمانِهِم ... پس همه‌ی این آیات کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً ... وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِینَ درباره‌ی دشمنان آل‌محمّد (علیهم السلام) است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Then Allah the Mighty and Majestic mentioned those who broke the covenant of Allah regarding the Commander of the Faithful, Ali (peace be upon him), and disbelieved after the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and said: کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً کَفَرُوا بَعْدَ إِیمانِهِم [How shall Allah guide a people who disbelieved after their believing] ... So all these verses کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً ... وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِینَ [How shall Allah guide a people ... and they shall have no helpers] are about the enemies of the family of Muhammad (peace be upon them).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પછી અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તે લોકોનો ઝિક્ર કર્યો જેઓએ અમીરુલ મોમેનીન અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે અલ્લાહનો અહદ તોડ્યો અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી કાફિર થયા અને ફરમાવ્યું: کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً کَفَرُوا بَعْدَ إِیمانِهِم [અલ્લાહ એવી કૌમને કેવી રીતે હિદાયત આપશે જેઓ પોતાના ઈમાન પછી કાફિર થયા] ... તો આ બધી આયતો کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً ... وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِینَ [અલ્લાહ એવી કૌમને કેવી રીતે હિદાયત આપશે ... અને તેમના માટે કોઈ મદદ કરનારા નહીં હોય] આલે મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ) ના દુશ્મનો વિશે છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً کَفَرُوا إِلَی قَوْلِهِ فَإِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ قِیلَ نَزَلَتِ الْآیَاتُ فِی رَجُلٍ مِنَ الْأَنْصَارِ یُقَالُ لَهُ الْحَارِثُ بْنُ سُوَیْدِ بْنِ الصَّامِتِ وَ کَانَ قَتَلَ الْمُحَذَّرَ بْنَ زِیَادٍ الْبَلَوِیِّ غَدْراً وَ هَرَبَ وَ ارْتَدَّ عَنِ الْإِسْلَامِ وَ لَحِقَ بِمَکَّهًَْ ثُمَّ نَدِمَ فَأَرْسَلَ إِلَی قَوْمِهِ أَنْ یَسْأَلُوا رَسُولَ‌الله (صلی الله علیه و آله) هَلْ لِی مِنْ تَوْبَهًٍْ؟ فَسَأَلُوهُ فَنَزَلَتِ الْآیَاتُ إِلَی قَوْلِهِ: إِلَّا الَّذِینَ تَابُوا فَحَمَلَهَا إِلَیْهِ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَقَالَ: إَِنِّی أَعْلَمُ أَنَّکَ لَصَدُوقٌ وَ رَسُولَ‌الله (صلی الله علیه و آله) أصْدَقُ مِنْکَ وَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَصْدَقُ الثَّلَاثَهًِْ؟ وَ رَجَعَ إِلَی الْمَدِینَهًِْ وَ تَابَ وَ حَسُنَ إِسْلَامُهُ.

امام صادق (علیه السلام) کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً ... فَإِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحیمٌ این آیات در مورد مردی از انصار که به او حارث‌بن‌سوید بن‌صامت گفته می‌شود نازل شد و محذّربن‌زیاد بلوی را از روی خیانت کشته و فرار کرده، از اسلام برگشته و به مکّه ملحق شده بود. سپس پشیمان شد و فردی را به‌سوی قوم خود فرستاد تا از رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) بپرسند که آیا من راه توبه دارم. از رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) پرسیدند؛ پس این آیات تا إِلَّا الَّذینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ نازل شد و مردی از قبیله خودش این آیات را به‌سوی او برد. حارث‌بن‌سوید گفت: «من می‌دانم که تو قطعاً راست می‌گویی و رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) از تو راستگوتر است و خدای تعالی راستگوترین سه تاست». به مدینه برگشت و توبه کرد و اسلامش نیکو شد.

Imam Sadiq (peace be upon him): کَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً ... فَإِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحیمٌ [How shall Allah guide a people ... then indeed Allah is Forgiving, Merciful] — these verses were revealed concerning a man from the Ansar called Harith ibn Suwayd ibn al-Samit, who had treacherously killed Mudhaddar ibn Ziyad al-Balawi and fled, turned back from Islam and joined [the people of] Mecca. Then he regretted it and sent someone to his people to ask the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) whether there was a way of repentance for him. They asked the Messenger of Allah (peace be upon him and his family); so these verses were revealed, down to إِلَّا الَّذینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ [Except those who repent after that], and a man from his tribe carried these verses to him. Harith ibn Suwayd said: 'I know that you indeed speak the truth, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) is more truthful than you, and Allah the Exalted is the most truthful of the three.' He returned to Medina, repented, and his Islam became excellent.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કَیْفَ یَهْدِی اللهُ قَوْماً ... فَإِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحیمٌ [અલ્લાહ કઈ રીતે એવી કૌમને હિદાયત આપશે ... તો ખરેખર અલ્લાહ માફ કરનાર, દયાળુ છે] — આ આયતો અન્સારના એક માણસ, જેને હારિષ બિન સુવૈદ બિન સામિત કહેવાય છે, તેના વિશે નાઝિલ થઈ. તેણે મુહઝ્ઝર બિન ઝિયાદ બલવીને દગાથી કત્લ કર્યો, ભાગી ગયો, ઇસ્લામથી ફરી ગયો અને મક્કા ભળી ગયો. પછી પસ્તાયો અને એક વ્યક્તિને પોતાની કૌમ પાસે મોકલ્યો કે તેઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને પૂછે કે શું મારા માટે તૌબાનો રસ્તો છે. તેઓએ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને પૂછ્યું; તો આ આયતો إِلَّا الَّذینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ [સિવાય કે જેઓ તે પછી તૌબા કરે] સુધી નાઝિલ થઈ, અને તેની જ કબીલાના એક માણસે આ આયતો તેની પાસે લઈ ગયો. હારિષ બિન સુવૈદે કહ્યું: 'હું જાણું છું કે તું ખરેખર સાચું બોલે છે, અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તારાથી વધુ સાચા છે, અને અલ્લાહ તઆલા ત્રણમાં સૌથી વધુ સાચા છે.' તે મદીના પાછો આવ્યો, તૌબા કરી, અને તેનો ઇસ્લામ ઉત્તમ થયો.