مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی مُسْهِرٍ بِالرَّمْلَهًِْ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: کَتَبَ الْمُفَضَّلُبْنُعُمَرَالْجُعْفِیُّ إِلَی أَبِیعَبْدِاللَّهِ جَعْفَرِبْنِمُحَمَّدٍ الصَّادِقِ (علیه السلام) یُعْلِمُهُ أَنَّ أَقْوَاماً ظَهَرُوا مِنْ أَهْلِ هَذِهِ الْمِلَّهًِْ یَجْحَدُونَ الرُّبُوبِیَّهًَْ وَ یُجَادِلُونَ عَلَی ذَلِکَ وَ یَسْأَلُهُ أَنْ یَرُدَّ عَلَیْهِمْ قَوْلَهُمْ وَ یَحْتَجَّ عَلَیْهِمْ فِیمَا ادَّعَوْا بِحَسَبِ مَا احْتَجَّ بِهِ عَلَی غَیْرِهِمْ فَکَتَبَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) ... فَجَعَلَ مُدَبِّرُ هَذِهِ الْأَشْیَاءِ وَ خَالِقُهَا النَّهَارَ مُبْصِراً وَ اللَّیْلَ سَکَناً وَ أَهْبَطَ فِیهِمَا الْحَرَّ وَ الْبَرْدَ مُتَبَایِنَیْنِ لَوْ‌دَامَ وَاحِدٌ مِنْهُمَا بِغَیْرِ صَاحِبِهِ مَا نَبَتَتْ شَجَرَهًٌْ وَ لَا طَلَعَتْ ثَمَرَهًٌْ وَ لَهَلَکَتِ الْخَلِیقَهًُْ لِأَنَّ ذَلِکَ مُتَّصِلٌ بِالرِّیحِ الْمُصَرَّفَهًِْ فِی الْجِهَاتِ الْأَرْبَعِ بَارِدَهًًْ تُبَرِّدُ أَنْفَاسَهُمْ وَ حَارَّهًًْ تَلْقَحُ أَجْسَادَهُمْ وَ تَدْفَعُ الْأَذَی عَنْ أَبْدَانِهِمْ وَ مَعَایِشِهِمْ وَ رُطُوبَهًًْ تُرَطِّبُ طَبَائِعَهُمْ وَ یُبُوسَهًًْ تُنَشِّفُ رُطُوبَاتِهِمْ وَ بِهَا یَأْتَلِفُ الْمُفْتَرِقُ وَ بِهَا یَتَفَرَّقُ الْغَمَامُ الْمُطَبِّقُ حَتَّی یَنْبَسِطَ فِی السَّمَاءِ کَیْفَ یَشَاءُ مُدَبِّرُهُ فَ یَجْعَلُهُ کِسَفاً فَتَرَی الْوَدْقَ یَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ لِمَعَاشٍ مَفْهُومٍ وَ أَرْزَاقٍ مَقْسُومَهًٍْ وَ آجَالٍ مَکْتُوبَهًٍْ وَ لَوِ‌احْتُبِسَ عَنْ أَزْمِنَتِهِ وَ وَقْتِهِ هَلَکَتِ الْخَلِیقَهًُْ وَ یَبِسَتِ الْحَدِیقَهًُْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ الْمَطَرَ فِی أَیَّامِهِ وَ وَقْتِهِ إِلَی الْأَرْضِ الَّتِی خَلَقَهَا لِبَنِی آدَمَ (علیه السلام) وَ جَعَلَهَا فَرْشاً وَ مِهَاداً وَ حَبَسَهَا أَنْ تَزُولَ بِهِمْ.
امام صادق (علیه السلام)- محمدبن ابی مسهر از پدرانش نقل می‌کند: مفضّل‌بن‌عمر جعفی به امام صادق (علیه السلام) نامه‌ای نوشت و در آن اعلام نمود، عده‌ای از اهل این ملّت ظاهر شده‌اند که ربوبیّت را انکار کرده، و بر آن مجادله و بحث می‌کنند و از آن حضرت خواست که عقیده‌ی آنان را مردود و باطل سازد، و بر علیه آن‌ها و آنچه ادّعا می‌کنند استدلال کند به همان گونه که بر دیگران استدلال می‌نماید. پس امام صادق (علیه السلام) برای او نوشت: ... پس تدبیر کننده‌ی این امور و آفریننده‌ی آن‌ها، روز را روشن و شب را آرام‌بخش قرار داد و در آن‌ها گرمی و سردی را به طور مجزّا قرار داد که اگر یکی از آن‌ها بدون دیگری دائمی می‌شد، هیچ درختی نروییده یا میوه‌ای آشکار نمی‌شد و تمام مخلوقات نابود می‌شدند، زیرا آن‌ها مرتبط به باد هستند که در چهار جهت حرکت می‌کند سرد است که جان‌ها را خنک می‌کند و گرم است که مایه‌ی لقاح می‌شود و رنج را از بدن و زندگی آن‌ها می‌زداید و مرطوب است که طبیعت آنان را مرطوب می‌سازد و خشک است که رطوبت‌های آن‌ها را خشک می‌سازد و به وسیله‌ی آن پراکنده‌ها را جمع نموده و ابرهای سنگین را پراکنده می‌سازد تا اینکه در آسمان پخش می‌شوند آن گونه که تدبیرکننده‌ی آن‌ها می‌خواهد. پس ابرها را پاره‌ای می‌گرداند، باران را می‌بینید که به اندازه‌ی معلوم برای زندگی مردم و روزی خوردن آن‌ها معین شده و تا زمان معینی که برای آن‌ها قرار داده شده، از آن ابرها جاری می‌شود. و اگر در زمان و هنگام خودش نبارد، مخلوقات نابود شده و باغ دنیا خشک می‌شود، پس خداوند متعال، باران را در هنگام خودش به زمینی نازل می‌کند که برای فرزندان آدم خلق نموده است و آن را فرش و گهواره قرار داده است و مانع از این شده که آنان را به یک باره نابود کند.
Imam Sadiq (peace be upon him): Muhammad ibn Abi Mus-hir narrates from his forefathers: Mufaddal ibn Umar al-Ju'fi wrote a letter to Imam Sadiq (peace be upon him) and in it informed him that a group of people from the followers of this religion had appeared who denied Lordship and disputed and argued about it, and he asked the Imam to refute and invalidate their belief, and to argue against them and against what they claim in the same manner as he argues against others. So Imam Sadiq (peace be upon him) wrote to him: ... So the Manager of these affairs and their Creator made the day bright and the night restful, and placed in them heat and cold as separate things — for if one of them were to be constant without the other, no tree would grow and no fruit would appear and all creatures would perish. For these are connected to the wind, which moves in the four directions: cold, which cools their souls; hot, which is the cause of fertilisation and removes hardship from their bodies and their lives; moist, which moistens their natures; and dry, which dries their moistures. And by means of it, the scattered are gathered and the heavy clouds are dispersed, so that they spread in the sky as their Manager wills. Then He turns the clouds into pieces, and you see the rain — فَتَرَی الْوَدْقَ یَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ [so you see the rain issuing from their midst in a known measure] — appointed for the life of the people and their sustenance, and it flows from those clouds until an appointed time set for them. And if it did not rain at its proper time and moment, the creatures would perish and the garden of the world would dry up. So Allah the Exalted sends rain in its proper time upon the earth which He created for the children of Adam, and made it a carpet and a cradle for them, and prevented it from destroying them all at once.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન અબી મુસ્હિર પોતાના પૂર્વજો પાસેથી નકલ કરે છે: મુફઝ્ઝલ બિન ઉમર જુઅફીએ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને એક પત્ર લખ્યો અને તેમાં જણાવ્યું કે આ મિલ્લતના લોકોમાંથી કેટલાક એવા લોકો દેખાયા છે જેઓ રુબૂબિય્યત (પ્રભુત્વ)નો ઇન્કાર કરે છે અને તેના ઉપર ચર્ચા અને વાદવિવાદ કરે છે, અને હઝરત પાસે વિનંતી કરી કે તેમની માન્યતાને રદ અને બાતિલ ઠરાવે, અને તેમની વિરુદ્ધ અને તેમના દાવાઓ વિરુદ્ધ એ જ રીતે દલીલ કરે જે રીતે બીજાઓ વિરુદ્ધ દલીલ કરે છે. તો ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ તેમના માટે લખ્યું: ... તો આ બાબતોના તદબીર કરનાર અને તેમના સર્જનહારે, દિવસને પ્રકાશમય અને રાતને શાંતિદાયક બનાવ્યો અને તેમાં ગરમી અને ઠંડીને અલગ અલગ મૂકી, કે જો તેમાંનું એક બીજા વગર કાયમી હોત, તો કોઈ વૃક્ષ ઊગત નહીં કે કોઈ ફળ પ્રગટ થાત નહીં અને તમામ મખલૂક નાશ પામી જાત, કારણ કે તેઓ પવન સાથે જોડાયેલા છે જે ચાર દિશાઓમાં ગતિ કરે છે — ઠંડો છે જે જીવોને ઠંડક આપે છે, અને ગરમ છે જે ફલદાયી બનવાનું કારણ છે અને શરીર અને જીવનમાંથી તકલીફ દૂર કરે છે, અને ભેજવાળો છે જે તેમની પ્રકૃતિને ભેજવાળી બનાવે છે, અને સૂકો છે જે તેમની ભીનાશને સૂકવી નાખે છે, અને તેના દ્વારા વિખરાયેલી વસ્તુઓને એકઠી કરવામાં આવે છે અને ભારે વાદળોને વિખેરવામાં આવે છે ત્યાં સુધી કે તેઓ આકાશમાં ફેલાય જાય છે જે રીતે તેમનો તદબીર કરનાર ઇચ્છે છે. પછી વાદળોને ટુકડાઓમાં ફેરવે છે, અને તમે વરસાદ જુઓ છો — فَتَرَی الْوَدْقَ یَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ [તો તમે વરસાદને તેમની વચ્ચેથી માલૂમ પ્રમાણમાં નીકળતો જુઓ છો] — જે લોકોના જીવન અને તેમની રોજી માટે નિર્ધારિત છે, અને એ નિર્ધારિત સમય સુધી જે તેમના માટે નક્કી કરવામાં આવ્યો છે, તે વાદળોમાંથી વહે છે. અને જો પોતાના યોગ્ય સમય અને ક્ષણે ન વરસે, તો મખલૂક નાશ પામી જાય અને દુનિયાનો બગીચો સૂકાઈ જાય. તો અલ્લાહ તઆલા, વરસાદને પોતાના યોગ્ય સમયે એ જમીન ઉપર નાઝિલ કરે છે જેને તેણે આદમના સંતાનો માટે પેદા કરી છે, અને તેને તેમના માટે ફર્શ અને પારણું બનાવી છે, અને એનાથી રોકી છે કે તેઓને એકસાથે નાશ કરે.