صلی الله علیه و آله) پسرم! نماز را برپا دار، و امر به معروف و نهى از منكر كن، و در برابر مصايبى كه به تو مىرسد شكيبا باش كه اين از كارهاى مهمّ است.
O my son! keep up prayer and enjoin the good and forbid the evil, and bear patiently that which befalls you; surely these acts require courage;
અય મારા ફરઝંદ ! નમાઝને કાયમ કર અને નેકીનો હુકમ કર, અને બૂરાઇની મનાઇ કર અને જે મુસીબત તારા ઉપર આવી પડે તેના ઉપર સબર કર; બેશક આ મહત્વપૂર્ણ કામોમાંથી છે.
أَقِمِ الصَّلاةَ تَکْمِیلاً لِنَفْسِکَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- نماز را برپا دار تا نفس خودت به کمال برسد.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Establish the prayer, so that your soul may reach perfection.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): નમાઝને કાયમ કરો, જેથી તમારો નફ્સ કમાલ સુધી પહોંચે.
عَنْ مُعَاوِیَهًَْبْنِوَهْبٍ، قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ أَفْضَلِ مَا یَتَقَرَّبُ بِهِ الْعِبَادُ إِلَی رَبِّهِمْ وَ أَحَبِّ ذَلِکَ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مَا هُوَ فَقَالَ مَا أَعْلَمُ شَیْئاً بَعْدَ الْمَعْرِفَهًِْ أَفْضَلَ مِنْ هَذِهِ الصَّلَاهًِْ أَ لَا تَرَی أَنَّ الْعَبْدَ الصَّالِحَ عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ (علیه السلام) قَالَ وَ أَوْصانِی بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ ما دُمْتُ حَیًّا.
امام صادق (علیه السلام)- معاویهًْبنوهب از امام صادق (علیه السلام) پرسید: «بهترین چیزی که بندگان به وسیله‌ی آن به پروردگارشان تقرّب می‌جویند، چیست»؟ فرمود: «بعد از معرفت، چیزی بهتر از این نماز نمی‌شناسم. آیا نمی‌بینی که عبد صالح عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) فرمود: وَ أَوْصانِی بِالصَّلاةِ».
Imam Sadiq (peace be upon him): Muawiya ibn Wahb asked Imam Sadiq (peace be upon him): "What is the best thing by which servants seek nearness to their Lord?" He said: "After marifah (recognition of Allah), I do not know anything better than this prayer. Do you not see that the righteous servant Isa ibn Maryam (peace be upon him) said: وَ أَوْصانِی بِالصَّلاةِ [And He has enjoined upon me the prayer]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુઆવિયા બિન વહબે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: "બંદાઓ જેના દ્વારા પોતાના પરવરદિગારની નિકટતા મેળવે તેમાં સૌથી શ્રેષ્ઠ વસ્તુ કઈ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "મઅરેફત (અલ્લાહની ઓળખ) પછી, હું આ નમાઝથી ઉત્તમ કોઈ વસ્તુ જાણતો નથી. શું તું જોતો નથી કે અબ્દે સાલેહ ઈસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: وَ أَوْصانِی بِالصَّلاةِ [અને તેણે મને નમાઝની વસિય્યત કરી છે]."
أَحَبُ الْأَعْمَالِ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ الصَّلَاهًُْ وَ هِیَ آخِرُ وَصَایَا الْأَنْبِیَاء (علیهم السلام).
امام صادق (علیه السلام)- دوست داشتنی‌ترین کار نزد خداوند عزّوجلّ نماز است و نماز آخرین توصیّه‌ی پیامبران (علیهم السلام) بوده است.
Imam Sadiq (peace be upon him): The most beloved of deeds to Allah, the Mighty and Majestic, is the prayer, and the prayer was the final counsel of the prophets (peace be upon them).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની નજીક સૌથી પ્રિય કાર્ય નમાઝ છે, અને નમાઝ પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ) ની અંતિમ વસિય્યત રહી છે.
الصَّلَاهًُْ قُرْبَانُ کُلِ تَقِی.
امام رضا (علیه السلام)- نماز نزدیک‌کننده‌ی هر پرهیزگاری است.
Imam Rida (peace be upon him): Prayer is what brings every pious person near [to Allah].
ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): નમાઝ દરેક પરહેઝગારને [અલ્લાહની] નજીક કરનારી છે.
وَیْلٌ لِقَوْمٍ لَا یَدِینُونَ اللَّهَ بِالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ.
امام صادق (علیه السلام)- وای بر کسانی که اعتقاد به امر به معروف و نهی از منکر ندارند.
Imam Sadiq (peace be upon him): Woe to those who do not hold to the belief in enjoining good and forbidding evil.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અફસોસ છે તે લોકો પર જેઓ અમ્ર બિલ મઅરૂફ (સારાઈનો આદેશ આપવો) અને નહી અનિલ મુન્કર (બુરાઈથી રોકવું)માં માન્યતા રાખતા નથી.
وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْکَرِ تَکْمِیلاً لِغَیْرِک.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- و امر به معروف و نهی از منکر کن تا دیگران [و جامعه] را به کمال برسانی.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): And enjoin what is right and forbid what is wrong, so that you may bring others [and society] to perfection.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અને અમ્ર બિલ મઅરૂફ (સારાઈનો આદેશ) અને નહી અનિલ મુન્કર (બુરાઈથી રોકવું) કરો, જેથી બીજાઓને [અને સમાજને] કમાલ સુધી પહોંચાડી શકો.
رُوِیَ أَنَّ أَبَا ثَعْلَبَهًَْ الْأَسَدِیَّ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَنْ هَذِهِ الْآیَهًِْ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ لا یَضُرُّکُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَیْتُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّه (صلی الله علیه و آله) وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابوثعبله اسدی از حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) پرسید: «تفسیر این آیه: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! مراقب خود باشید! اگر شما هدایت یافته‌اید، گمراهی کسانی که گمراه شده‌اند، به شما زیانی نمی‌رساند. (مائدده/۱۰۵) چیست»؟ رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) پاسخ داد: «وَ أْمُرْ بِالمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ المُنْکَرِ وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ إِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ».
The Prophet (peace be upon him and his family): Abu Tha'laba al-Asadi asked the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "What is the interpretation of this verse: O you who believe! Take care of your own souls; if you follow the right guidance, no one who errs can harm you. (al-Ma'ida/105)?" The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) replied: "وَ أْمُرْ بِالمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ المُنْکَرِ وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ إِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ [And enjoin the good and forbid the evil, and bear patiently what befalls you; indeed that is of the matters requiring determination]."
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબૂ સઅલબા અસદીએ રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછ્યું: "આ આયતની તફસીર શું છે: હે ઈમાન લાવનારાઓ! પોતાનું ધ્યાન રાખો! જો તમે હિદાયત પામેલા હો, તો ગુમરાહ થયેલા લોકોની ગુમરાહી તમને કોઈ નુકસાન નહીં પહોંચાડે. (માઇદહ/૧૦૫)?" રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ જવાબ આપ્યો: "وَ أْمُرْ بِالمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ المُنْکَرِ وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ إِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ [અને સારાઈનો આદેશ આપો અને બુરાઈથી રોકો, અને જે તમારા પર આવી પડે તેના પર ધીરજ રાખો; ખરેખર આ દૃઢતાના કાર્યોમાંથી છે]."
یا بُنَیَ اقْبَلْ مِنَ الحُکَماءِ مَوَاعِظَهم، وتدبَّر أحْکامَهم، وکُنْ آخَذَ النَّاسِ بما تَأمُر بِهِ، وأکفَّ النَّاسِ عَمَّا تَنْهَی عَنْهُ، وَأْمُر بالمَعروفِ تَکُن مِن أهلِهِ، فإنَّ اسْتِتمامَ الأُمُورِ عِنْدَ اللَّهِ تَبارَکَ وتَعالَی الأمرُ بالمَعروفِ والنَّهیُ عَنِ المُنکَر.
امام علی (علیه السلام)- ای فرزندم از حکیمان پند بیاموز و از گفته‌ها نصیحت و پند بگیر و دقّت کن. و از آنچه مورد استفاده است به‌خوبی فراگیر و از آنچه تو را بازمی‌دارد اجتناب کن و نفس خود را از مشتهیّات باز دار. امر به معروف را پیشه ساز تا از اهل معروف قرار گیری و با نیکان محشور گردی، زیرا که تکمیل همه‌ی امور در نزد خداوند امر به معروف و نهی از منکر است.
Imam Ali (peace be upon him): O my son, learn admonitions from the wise, and take counsel and advice from what is said and reflect upon it. Grasp well what is beneficial, and abstain from what holds you back, and restrain your soul from its desires. Take up enjoining the good so that you may become one of the people of the good and be gathered with the righteous, for indeed the completion of all affairs before Allah is enjoining the good and forbidding the evil.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હે મારા દીકરા, હકીમો પાસેથી નસીહત શીખ અને કહેવાયેલી વાતોમાંથી નસીહત અને ઉપદેશ લે તથા ચિંતન કર. અને જે ઉપયોગી છે તેને સારી રીતે શીખી લે અને જે તને રોકે છે તેનાથી દૂર રહે અને પોતાના નફ્સને ઈચ્છાઓથી રોક. અમ્ર બિલ મઅરૂફ (સારાઈનો આદેશ)ને પોતાનું કામ બનાવ જેથી તું મઅરૂફના લોકોમાંથી ગણાય અને નેક લોકો સાથે ભેગો થાય, કારણ કે અલ્લાહની નજદીક તમામ કાર્યોની પૂર્ણતા અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કરમાં છે.
لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لَتَنْهُنَّ عَنِ الْمُنْکَرِ أَوْ لَیُسْتَعْمَلَنََّ عَلَیْکُمْ شِرَارُکُمْ فَیَدْعُو خِیَارُکُمْ فَلَا یُسْتَجَابُ لَهُمْ.
امام کاظم (علیه السلام)- محمّدبن‌عرفه گوید: از امام کاظم (علیه السلام) شنیدم که می‌فرمود: «امر به معروف و نهی از منکر می‌کنید یا اینکه افراد بدکردار بر شما مسلّط خواهند شد و هرچه خوبانتان دعا کنند مستجاب نمی‌گردد».
Imam Kazim (peace be upon him): Muhammad ibn Arafa said: I heard Imam Kazim (peace be upon him) saying: "You must enjoin the good and forbid the evil, or else the wicked among you will be given authority over you, and however much your righteous ones supplicate, they will not be answered."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન અરફા કહે છે: મેં ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેઓ ફરમાવતા હતા: "તમે અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર કરો, નહીં તો દુષ્ટ લોકો તમારા પર સત્તા મેળવશે અને તમારા સારા લોકો ગમે તેટલી દુઆ કરે તે કબૂલ થશે નહીં."
وَ الْقَائِمَ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ إِذَا قَامَ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْمُنْکَرُ مَنْ أَنْکَرَ فَضْلَ الْإِمَامِ وَ جَحَدَه.
امام باقر (علیه السلام)- وقتی قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قیام کند مردم را امر به معروف و نهی از منکر می‌کند و منکر یعنی کسی برتری امام را انکار کند و با امام مخالفت کند.
Imam Baqir (peace be upon him): When the Qa'im (may Allah hasten his noble relief) rises, he will enjoin the people to the good and forbid them from the evil; and the evil [munkar] means one who denies the excellence of the Imam and opposes the Imam.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) કિયામ કરશે, ત્યારે લોકોને અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કરનો આદેશ આપશે; અને મુન્કર એટલે એ વ્યક્તિ જે ઇમામની શ્રેષ્ઠતાનો ઇન્કાર કરે અને ઇમામનો વિરોધ કરે.
وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ مِنَ الشَّدَائِدِ وَ فِی الْمَجْمَع عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) مِنَ الْمَشَقَّهًِْ وَ الْأَذَی فِی الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهَی عَنِ الْمُنْکَرِ.
امام علی (علیه السلام)- وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ و بر بلایا صبر کن و در مجمع از علی (علیه السلام) روایت است که بر سختی و شدّت در امر به معروف و نهی از منکر صبر کن.
Imam Ali (peace be upon him): وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ [and bear patiently that which befalls you] — and bear patiently over calamities. In al-Majma', it is narrated from Ali (peace be upon him) that: bear patiently over the hardship and severity encountered in enjoining the good and forbidding the evil.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ [અને જે તમને પહોંચે તેના પર ધીરજ ધરો] અને બલાઓ પર સબર કરો, અને મજમઅમાં અલી (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે કે અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કરમાં આવતી મુશ્કેલી અને સખતી પર સબર કરો.
الصَّبْرُ مِنَ الْإِیمَانِ بِمَنْزِلَهًِْ الرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ فَإِذَا ذَهَبَ الرَّأْسُ ذَهَبَ الْجَسَدُ کَذَلِکَ إِذَا ذَهَبَ الصَّبْرُ ذَهَبَ الْإِیمَانُ.
امام صادق (علیه السلام)- صبر و شکیبایی نسبت به ایمان به‌منزله‌ی سر در بدن انسان است ... هرگاه سر از بدن جدا شود، کل بدن از بین می‌رود [و می‌میرد]، رابطه‌ی صبر و ایمان نیز چنین است و هرگاه صبر از بین برود، تمام ایمان از بین می‌رود.
Imam Sadiq (peace be upon him): Patience in relation to faith is like the head in relation to the human body ... whenever the head is severed from the body, the whole body perishes [and dies]; the relationship of patience and faith is likewise, and whenever patience is lost, all of faith is lost.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સબર અને ધીરજ ઈમાનની સાથે એવો સંબંધ ધરાવે છે જેવો માણસના શરીરમાં માથું ધરાવે છે ... જ્યારે માથું શરીરથી અલગ થાય, ત્યારે આખું શરીર નષ્ટ થઈ જાય છે [અને મરી જાય છે], સબર અને ઈમાનનો સંબંધ પણ એવો જ છે, અને જ્યારે સબર જતું રહે, ત્યારે તમામ ઈમાન જતું રહે છે.
الصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عِنْدَ الْمُصِیبَهًِْ حَسَنٌ جَمِیلٌ وَ أَحْسَنُ مِنْ ذَلِکَ الصَّبْرُ عِنْدَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَیْک.
امام علی (علیه السلام)- صبر در دو مورد است: صبر و تحمّل به هنگام مصیبت و مشکلات؛ و بهتر از آن صبر به هنگام برخورد با عمل حرام می‌باشد.
Imam Ali (peace be upon him): Patience is of two kinds: patience and endurance at the time of calamity and difficulties; and better than that is patience when confronted with a forbidden act.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સબર બે પ્રકારની છે: મુસીબત અને મુશ્કેલીઓ સમયે સબર અને સહનશીલતા; અને તેના કરતાં વધુ સારી હરામ કાર્યનો સામનો કરતી વખતેની સબર છે.
عَنْ حَفْصِ بْنِ غِیَاثٍ قَالَ قَالَ لِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَا حَفْصُ إِنَّ مَنْ صَبَرَ صَبَرَ قَلِیلًا وَ إِنَّ مَنْ جَزِعَ جَزِعَ قَلِیلًا ثُمَّ قَالَ عَلَیْکَ بِالصَّبْرِ فِی جَمِیعِ أُمُورِکَ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی بَعَثَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) فَأَمَرَهُ بِالصَّبْرِ وَ الرِّفْقِ فَقَالَ وَ اصْبِرْ عَلی ما یَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِیلًا. وَ ذَرْنِی وَ الْمُکَذِّبِینَ وَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِی بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمِیمٌ. وَ ما یُلَقَّاها إِلَّا الَّذِینَ صَبَرُوا وَ ما یُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِیمٍ فَصَبَرَ (صلی الله علیه و آله) حَتَّی نَالُوهُ بِالْعَظَائِمِ وَ رَمَوْهُ بِهَا.
امام صادق (علیه السلام)- حفص‌بن‌غیاث گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «ای حفص! هرکس صبر پیشه کند صبرش زود می‌گذرد و آسایش پیدا می‌کند، و هرکس بی‌تابی کند آن هم مدّتش کم می‌باشد، بعد از این فرمود: «صبر را از دست نده و در همه‌ی کارهایت شکیبا باش خداوند متعال رسول خود (صلی الله علیه و آله) را مبعوث نمود و او را به صبر امر کرد. خداوند در قرآن مجید فرمود: و در برابر آنچه [دشمنان] می‌گویند شکیبا باش و به‌طرزی شایسته از آنان دوری گزین! و مرا با تکذیب‌کنندگان واگذار. ( مزمل/۱۱۱۰ ). درجای دیگر فرمود: ناگاه [خواهی دید] همان کس که میان تو و او دشمنی است، گویی دوستی گرم و صمیمی است! امّا جز کسانی که دارای صبر و استقامتند به این مقام نمی‌رسند، و جز کسانی که بهره‌ی عظیمی [از ایمان و تقوا] دارند به آن نایل نمی‌گردند. ( فصلت/۳۵۳۴ ). رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در برابر مشکلات بزرگ صبر کرد، و هرچه او را آزار و اذیت کردند او شکیبایی به خرج داد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Hafs ibn Ghiyath said: Imam Sadiq (peace be upon him) said to me: "O Hafs! Whoever practises patience, his patience passes quickly and he finds ease, and whoever is anxious, his anxiety too lasts only a short while." Then he said: "Do not let go of patience, and be patient in all your affairs. Allah the Exalted sent His Messenger (peace be upon him and his family) and commanded him to patience. Allah said in the Glorious Qur'an: وَ اصْبِرْ عَلی ما یَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِیلًا. وَ ذَرْنِی وَ الْمُکَذِّبِینَ [And be patient over what they (the enemies) say, and keep away from them in a becoming manner! And leave Me with those who deny.] (Muzzammil/10–11). In another place He said: ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِی بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمِیمٌ. وَ ما یُلَقَّاها إِلَّا الَّذِینَ صَبَرُوا وَ ما یُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِیمٍ [Suddenly (you will see) that the one between whom and you there was enmity is as though he were a warm, intimate friend! But no one attains this rank except those who are patient and steadfast, and no one attains it except those who possess a great share (of faith and piety).] (Fussilat/34–35). The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was patient in the face of great difficulties, and however much they hurt and harmed him, he showed forbearance."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હફ્સ બિન ગિયાસ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ મને કહ્યું: "ઓ હફ્સ! જે વ્યક્તિ સબર કરે, તેની સબર જલ્દી પસાર થઈ જાય છે અને તેને રાહત મળે છે, અને જે વ્યક્તિ બેચેની કરે, તેની બેચેની પણ થોડા સમય માટે જ હોય છે." પછી ફરમાવ્યું: "સબરને હાથથી જવા ન દો અને તમારા બધા કાર્યોમાં સબર કરો. અલ્લાહ તઆલાએ પોતાના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને મબઊસ કર્યા અને તેમને સબરનો હુકમ આપ્યો. અલ્લાહે કુરઆને મજીદમાં ફરમાવ્યું: وَ اصْبِرْ عَلی ما یَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِیلًا. وَ ذَرْنِی وَ الْمُکَذِّبِینَ [અને જે [દુશ્મનો] કહે છે તેની સામે સબર કરો અને યોગ્ય રીતે તેમનાથી દૂર રહો! અને જૂઠલાવનારાઓને મારા હવાલે કરી દો.] (મુઝ્ઝમ્મિલ/૧૦–૧૧). બીજી જગ્યાએ ફરમાવ્યું: ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِی بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمِیمٌ. وَ ما یُلَقَّاها إِلَّا الَّذِینَ صَبَرُوا وَ ما یُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِیمٍ [અચાનક [જોશો] કે તમારી અને જેની વચ્ચે દુશ્મની હતી, તે જાણે એક ગરમ અને આત્મીય મિત્ર છે! પરંતુ આ મુકામ સુધી માત્ર તે લોકો પહોંચે છે જેઓ સબર અને દ્રઢતાવાળા હોય, અને માત્ર તે લોકો તેને પ્રાપ્ત કરે છે જેઓ [ઈમાન અને તકવાનો] મહાન હિસ્સો ધરાવે છે.] (ફુસ્સિલત/૩૪–૩૫). રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મોટી મુશ્કેલીઓ સામે સબર કર્યો, અને જેટલી તેમને તકલીફ અને હેરાનગતિ આપી, તેમણે સબર જ કર્યો."
الْجَنَّهًُْ مَحْفُوفَهًٌْ بِالْمَکَارِهِ وَ الصَّبْرِ فَمَنْ صَبَرَ عَلَی الْمَکَارِهِ فِی الدُّنْیَا دَخَلَ الْجَنَّهًَْ وَ جَهَنَّمُ مَحْفُوفَهًٌْ بِاللَّذَّاتِ وَ الشَّهَوَاتِ فَمَنْ أَعْطَی نَفْسَهُ لَذَّتَهَا وَ شَهْوَتَهَا دَخَلَ النَّار.
امام باقر (علیه السلام)- بهشت محصور به دشواری‌ها و صبر است پس کسی که شدائد و دشواری‌های دنیا را تحمّل نماید داخل بهشت خواهد شد، و دوزخ هم محصور و احاطه‌شده با لذّت‌ها و خوشی‌هاست؛ بنابراین هرکس که از لذائذ و شهوات نفسانی بهره‌مند گردد داخل آتش خواهد شد.
Imam Baqir (peace be upon him): Paradise is surrounded by hardships and patience, so whoever endures the severities and hardships of this world will enter Paradise; and Hell too is surrounded and encircled by pleasures and desires; so whoever indulges in the pleasures and carnal desires will enter the Fire.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જન્નત મુશ્કેલીઓ અને સબરથી ઘેરાયેલી છે, તો જે વ્યક્તિ દુનિયાની આપત્તિઓ અને મુશ્કેલીઓ સહન કરે તે જન્નતમાં દાખલ થશે, અને જહન્નમ પણ લિજ્જતો અને ખુશીઓથી ઘેરાયેલી અને ઘેરાયેલી છે; તેથી જે વ્યક્તિ નફસાની લિજ્જતો અને શહવતોથી લાભ મેળવે તે આગમાં દાખલ થશે.
سَیَأْتِی عَلَی النَّاسِ زَمَانٌ لَا یُنَالُ الْمُلْکُ فِیهِ إِلَّا بِالْقَتْلِ وَ التَّجَبُّرِ وَ لَا الْغِنَی إِلَّا بِالْغَصْبِ وَ الْبُخْلِ وَ لَا الْمَحَبَّهًُْ إِلَّا بِاسْتِخْرَاجِ الدِّینِ وَ اتِّبَاعِ الْهَوَی فَمَنْ أَدْرَکَ ذَلِکَ الزَّمَانَ فَصَبَرَ عَلَی الْفَقْرِ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَی الْغِنَی وَ صَبَرَ عَلَی الْبِغْضَهًِْ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَی الْمَحَبَّهًِْ وَ صَبَرَ عَلَی الذُّلِّ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَی الْعِزِّ آتَاهُ اللَّهُ ثَوَابَ خَمْسِینَ صِدِّیقاً مِمَّنْ صَدَّقَ بِی.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- بر مردم زمانی خواهد آمد که رسیدن به ملک و سلطنت و قدرت فقط از طریق کشتار و استبداد خواهد شد و رسیدن به ثروت و مال از راه غصب و تجاوز و بخل و رسیدن به محبّت و دوستی از طریق کنار گذاشتن دین و متابعت و پیروی از هوای نفس میسّر می‌شود. هرکس چنین زمانی را درک کند و درعین‌حال با اینکه قدرت بر تحصیل مال دارد ولی بر فقر و تهیدستی صبر نماید و دشمنی و کینه‌ی مردم را تحمّل نموده با اینکه می‌تواند از آن راه دوستی دیگران را جلب نماید و ذلّت و گمنامی را انتخاب نماید با اینکه می‌تواند کسب قدرت و عزّت بکند؛ خداوند به چنین شخصی پاداش پنجاه صدّیق که نبوّت و رسالت مرا با صدق و اخلاص تصدیق نموده باشد، می‌دهد.
The Prophet (peace be upon him and his family): A time will come upon the people when reaching kingship, rule and power will be possible only through killing and tyranny, and reaching wealth and property only through usurpation, aggression and miserliness, and reaching affection and friendship only through casting aside religion and following the desires of the self. Whoever lives to see such a time, and while having the power to acquire wealth is patient in poverty and destitution, and endures the enmity and hatred of the people though he could through that path attract the friendship of others, and chooses humiliation and obscurity though he could gain power and honour — Allah will grant such a person the reward of fifty siddiqs (truthful ones) who affirmed my prophethood and messengership with truthfulness and sincerity.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): લોકો પર એવો સમય આવશે કે જ્યારે મુલ્ક, સલ્તનત અને સત્તા સુધી પહોંચવું માત્ર કત્લ અને જુલ્મના માર્ગેથી થશે, અને દોલત તથા માલ સુધી પહોંચવું ગસબ, અતિક્રમણ અને કંજૂસીના માર્ગેથી થશે, અને મોહબ્બત તથા દોસ્તી સુધી પહોંચવું દીનને છોડી દેવા અને નફસની ઇચ્છાઓની પૈરવીથી શક્ય બનશે. જે વ્યક્તિ આવા સમયને પામે અને તેમ છતાં, માલ કમાવવાની શક્તિ હોવા છતાં, ફકીરી અને તંગદસ્તી પર સબર કરે, અને લોકોની દુશ્મની અને કીનો સહન કરે જ્યારે તે તે માર્ગેથી બીજાઓની દોસ્તી મેળવી શકે છે, અને ઝિલ્લત તથા ગુમનામીને પસંદ કરે જ્યારે તે સત્તા અને ઇઝ્ઝત મેળવી શકે છે; અલ્લાહ આવી વ્યક્તિને પચાસ સિદ્દીક (સચ્ચા લોકો)નો સવાબ આપશે, જેમણે મારી નબુવ્વત અને રિસાલતને સિદ્ક અને ઇખ્લાસ સાથે તસ્દીક કરી હોય.
مَنِ ابْتُلِیَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ بِبَلَاءٍ فَصَبَرَ عَلَیْهِ کَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ أَلْفِ شَهِیدٍ.
امام صادق (علیه السلام)- هرکس از مؤمنان گرفتاری پیدا کند و صبر پیشه نماید خداوند پاداش هزار شهید را به او می‌دهد.
Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever among the believers is afflicted with a trial and practises patience, Allah gives him the reward of a thousand martyrs.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મોમિનોમાંથી જે વ્યક્તિ કોઈ મુસીબતમાં ફસાય અને સબર કરે, અલ્લાહ તેને હજાર શહીદોનો સવાબ આપે છે.
إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَنْعَمَ عَلَی قَوْمٍ فَلَمْ یَشْکُرُوا فَصَارَتْ عَلَیْهِمْ وَبَالًا وَ ابْتَلَی قَوْماً بِالْمَصَائِبِ فَصَبَرُوا فَصَارَتْ عَلَیْهِمْ نِعْمَهًًْ.
امام صادق (علیه السلام)- خداوند متعال گروهی را مورد نعمت و احسان خود قرار داد، ولی چون شکر و سپاسگزاری از نعمت نکردند، همان نعمت موجب بدبختی آنان گردید. و گروهی را به مصائب و بلایا مبتلا کرد و چون صبر و استقامت ورزیدند، همان مشکلات خود نعمت بزرگی برای آنان شد.
Imam Sadiq (peace be upon him): Allah the Exalted bestowed His blessings and favours upon a group, but because they did not give thanks for the blessings, those very blessings became the cause of their wretchedness. And He afflicted another group with calamities and trials, and because they showed patience and steadfastness, those very hardships became a great blessing for them.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ એક જૂથ પર પોતાની નેઅમત અને એહસાન કર્યા, પરંતુ કારણ કે તેઓએ નેઅમતનો શુક્ર અદા ન કર્યો, તે જ નેઅમત તેમની બદબખ્તીનું કારણ બની. અને એક જૂથને મુસીબતો અને બલાઓમાં ફસાવ્યા, અને કારણ કે તેઓએ સબર અને દ્રઢતા દાખવી, તે જ મુશ્કેલીઓ તેમના માટે એક મોટી નેઅમત બની ગઈ.
عَنْ عَطِیَّهًَْبْنِنَجِیحِبْنِالْمُطَهَّرِ الرَّازِیِّ وَ إِسْحَاقَبْنِعَمَّارٍ الصَّیْرَفِیِّ قَالا مَعا: إِنَّ أَبَاعَبْدِاللَّهِجَعْفَرَبْنَمُحَمَّدٍ (علیه السلام) کَتَبَ إِلَی عَبْدِاللَّهِبْنِالْحَسَنِ (رحمة الله علیه) حِینَ حُمِلَ هُوَ وَ أَهْلُ بَیْتِهِ یُعَزِّیهِ عَمَّا صَارَ إِلَیْهِ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم أَمَّا بَعْدُ فَلَئِنْ کُنْتَ قَدْ تَفَرَّدْتَ أَنْتَ وَ أَهْلُ بَیْتِکَ مِمَّنْ حُمِلَ مَعَکَ بِمَا أَصَابَکُمْ فَمَا انْفَرَدْتَ بِالْحُزْنِ وَ الْغَیْظِ وَ الْکَآبَهًِْ وَ أَلِیمِ وَجَعِ الْقَلْبِ دُونِی فَلَقَدْ نَالَنِی مِنْ ذَلِکَ مِنَ الْجَزَعِ وَ الْقَلَقِ وَ حَرِّ الْمُصِیبَهًِْ مِثْلُ مَا نَالَکَ وَ لَکِنْ رَجَعْتُ إِلَی مَا أَمَرَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ بِهِ الْمُتَّقِینَ مِنَ الصَّبْرِ وَ حُسْنِ الْعَزَاءِ حِینَ یَقُولُ لِنبیه (صلی الله علیه و آله) وَ حِینَ یَقُولُ لقمان (علیه السلام) لِابْنِهِ وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ إِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ.
امام صادق (علیه السلام)- عطیّهًْبن نجیح‌بن‌مطهر و اسحاق‌بن‌عمار گویند: وقتی عبداللَّهبنحسن را به زندان بردند و منصور آن‌ها را گرفت، حضرت صادق (علیه السلام) نامه‌ای جهت تسلیت از این پیش آمد برایش نوشت: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم؛ اگر تو و خانواده‌ات که با تو تبعید شدند، با آنچه بدان دچار گشتید تنها مانده‌ای، در اندوه و خشم و غم و درد سوزناک دل تنها نیستی و من در این ناراحتی جانسوز با تو سهیم هستم. بی‌تابی و نگرانی و سوز مصیبتی که به تو رسیده، بر من نیز عارض گشته است، ولی در چنین مصیبتی باید صبر و حسن عزائی را که خداوند جلّ جلاله به متّقین امر فرموده در پیش بگیریم. چنانچه در این آیه به پیامبر خود می‌فرماید و از لقمان حکایت می‌کند که به فرزندش می‌گوید: وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ إِنَ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُور.
Imam Sadiq (peace be upon him): Atiyyah ibn Najih ibn Mutahhar and Ishaq ibn Ammar said: When Abdullah ibn Hasan was taken to prison and Mansur seized them, Imam Sadiq (peace be upon him) wrote him a letter of condolence over this event: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم [In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful]; if you and your family who were exiled with you have been left alone in what has befallen you, you are not alone in the grief, anger, sorrow and burning pain of the heart, and I share with you in this soul-scorching distress. The restlessness, anxiety and burning of the calamity that has reached you has also come upon me, but in such a calamity we must adopt the patience and beautiful endurance which Allah, glorious is His majesty, has commanded the pious to observe. As He says in this verse to His Prophet, relating from Luqman who said to his son: وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ إِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُور [And bear patiently that which befalls you; surely these acts require courage].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અતિય્યહ બિન નજીહ બિન મુતહ્હર અને ઇસ્હાક બિન અમ્માર કહે છે: જ્યારે અબ્દુલ્લાહ બિન હસનને જેલમાં લઈ જવામાં આવ્યા અને મન્સૂરે તેમને પકડ્યા, ત્યારે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ આ ઘટના પર તેમને સાંત્વના આપવા માટે એક પત્ર લખ્યો: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે]; જો તમે અને તમારો પરિવાર જે તમારી સાથે દેશનિકાલ કરાયો, જે તમારા પર આવી પડ્યું તેમાં એકલા રહી ગયા હો, તો દુઃખ, ક્રોધ, ગમ અને હૃદયના તીવ્ર દર્દમાં એકલા નથી, અને હું આ જીવ બાળનારી તકલીફમાં તમારી સાથે ભાગીદાર છું. જે બેચેની, ચિંતા અને મુસીબતની જ્વાળા તમને પહોંચી છે તે મને પણ પહોંચી છે, પરંતુ આવી મુસીબતમાં આપણે તે સબ્ર અને સુંદર ધીરજ અપનાવવી જોઈએ જેનો અલ્લાહ જલ્લ જલાલોહુએ પરહેઝગારોને આદેશ આપ્યો છે. જેમ કે આ આયતમાં પોતાના પયગંબરને ફરમાવે છે અને લુકમાનની હકીકત વર્ણવે છે જે પોતાના પુત્રને કહે છે: وَ اصْبِرْ عَلی ما أَصابَکَ إِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُور [અને જે તમારા પર આવી પડે તેના પર સબ્ર કરો; ખરેખર આ કાર્યો હિંમત માંગે છે].