الحسن ( عَنِ الشَّعْبِیِّ وَ أَبِی مِخْنَفٍ وَ یَزِیدَ‌بْنِ‌أَبِی حَبِیبٍ الْمِصْرِیِّ أَنَّهُمْ قَالُوا ... فَقَالَ الْحَسَنُ (... أَنْشُدُکُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (لَعَنَ أَبَاسُفْیَانَ فِی سَبْعَهًِْ مَوَاطِنَ أَوَّلُهُنَّ حِینَ خَرَجَ مِنْ مَکَّهًَْ إِلَی الْمَدِینَهًِْ وَ أَبُوسُفْیَانَ جَاءَ مِنَ الشَّامِ فَوَقَعَ فِیهِ أَبُوسُفْیَانَ فَسَبَّهُ وَ أَوْعَدَهُ وَ هَمَّ أَنْ یَبْطِشَ بِهِ ثُمَّ صَرَفَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَنْهُ وَ الثَّانِی یَوْمَ الْعِیرِ حَیْثُ طَرَدَهَا أَبُوسُفْیَانَ لِیُحْرِزَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (وَ الثَّالِثُ یَوْمَ أُحُدٍ یَوْمَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (اللَّهُ مَوْلَانَا وَ لَا مَوْلَی لَکُمْ وَ قَالَ أَبُوسُفْیَانَ لَنَا الْعُزَّی وَ لَا لَکُمُ الْعُزَّی فَلَعَنَهُ اللَّهُ وَ مَلَائِکَتُهُ وَ رَسُولُهُ (وَ الْمُؤْمِنُونَ أَجْمَعُونَ وَ الرَّابِعُ یَوْمَ حُنَیْنٍ یَوْمَ جَاءَ أَبُوسُفْیَانَ بِجَمْعِ قُرَیْشٍ وَ هَوَازِنَ وَ جَاءَ عُیَیْنَهًُْ بِغَطْفَانَ وَ الْیَهُودِ فَرَدَّهُمُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِغَیْظِهِمْ لَمْ یَنالُوا خَیْراً هَذَا قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ لَهُ فِی سُورَتَیْنِ فِی کِلْتَیْهِمَا یُسَمِّی أَبَا سُفْیَانَ وَ أَصْحَابَهُ کُفَّاراً وَ أَنْتَ یَا مُعَاوِیَهًُْ یَوْمَئِذٍ مُشْرِکٌ عَلَی رَأْیِ أَبِیکَ بِمَکَّهًَْ وَ عَلِیٌّ یَوْمَئِذٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (وَ عَلَی رَأْیِهِ وَ دِینِه.
امام حسن ( شعبی و ابومخنّف و یزیدبن‌ابی حبیب مصری گویند: ... پس امام حسن (فرمود: «... شما را به خدا قسم می دهم! آیا می‌دانید که رسول خدا (ابوسفیان را هفت جا لعنت کرد: اوّلین بار هنگامی که آن حضرت از مکه خارج و متوجه مدینه شد و ابوسفیان از شام آمد. ابوسفیان به حضرت رسول (پرخاش کرد و ناسزا گفت و آن بزرگوار را تهدید به قتل نمود و قصد داشت که به پیامبر (حمله کند ولی خداوند شرّ او را از رسول خود دور کرد. بار دوّم آن روزی بود که ابوسفیان کاروان را طرد نمود که آن را از دست رسول خدا (درآورد. و بار سوّم در جنگ احد بود که پیامبر (فرمود: «خدا مولای ما است، و شما مولایی ندارید». و ابوسفیان گفت: «ما بت عزّی را داریم و شما بت عزّی ندارید». در این هنگام بود که خدا، فرشتگان، پیامبر (و جمیع مؤمنین ابوسفیان را لعنت کردند ... در جنگ حنین، آن روزی که ابوسفیان گروه قریش و هوازن را آورد و عیینه گروه غطفان و یهود را آورد. آنگاه خدای توانا ایشان را درحالی باز گردانید که خشمناک بودند و خیری ندیدند. یعنی کلام خداوند سبحان که در سوره‌ی (احزاب و فتح) ابوسفیان و یاران وی را کافر معرفی نموده همین است. ای معاویه! تو در آن روز بر رأی پدرت در مکّه مشرک بودی. ولی حضرت امیر (در آن روز بر رأی و دین پیغمبر خدا (بود».
Imam Hasan (peace be upon him): Sha'bi, Abu Mikhnaf and Yazid ibn Abi Habib al-Misri said: ... Then Imam Hasan (peace be upon him) said: "... I adjure you by Allah! Do you know that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) cursed Abu Sufyan on seven occasions: the first time was when the Prophet went out of Mecca heading for Medina, and Abu Sufyan came from Sham. Abu Sufyan attacked the Messenger (peace be upon him and his family), insulted him, threatened him with murder, and intended to attack the Prophet (peace be upon him and his family), but Allah kept his evil away from His Messenger. The second time was the day Abu Sufyan drove away the caravan to snatch it from the hands of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). The third time was in the battle of Uhud, when the Prophet (peace be upon him and his family) said: 'Allah is our Master, and you have no master.' And Abu Sufyan said: 'We have the idol al-Uzza, and you do not have al-Uzza.' At that moment Allah, the angels, the Prophet (peace be upon him and his family) and all the believers cursed Abu Sufyan ... in the battle of Hunayn, the day that Abu Sufyan brought the group of Quraysh and Hawazin, and Uyayna brought the group of Ghatafan and the Jews. Then the Mighty Allah turned them back while they were enraged and gained no good — that is, the word of Allah the Glorified which in the two surahs (al-Ahzab and al-Fath) has identified Abu Sufyan and his companions as disbelievers. O Mu'awiya! On that day you were in Mecca a polytheist upon the view of your father. But the Commander (peace be upon him) on that day was upon the view and the religion of the Prophet of Allah (peace be upon him and his family)."
ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): શઅ્બી, અબૂ મિખ્નફ અને યઝીદ બિન અબી હબીબ મિસ્રી કહે છે: ... પછી ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "... હું તમને અલ્લાહનો કસમ આપું છું! શું તમે જાણો છો કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અબૂ સુફિયાનને સાત જગ્યાએ લાનત મોકલી: પહેલી વખત જ્યારે તે હઝરત મક્કાથી બહાર નીકળી મદીના તરફ ગયા અને અબૂ સુફિયાન શામથી આવ્યો. અબૂ સુફિયાને હઝરત રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર હુમલો કર્યો, અપશબ્દો કહ્યા અને તે બુઝુર્ગવારને કત્લની ધમકી આપી અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર હુમલો કરવાનો ઈરાદો કર્યો, પરંતુ અલ્લાહે તેની બુરાઈને પોતાના રસૂલથી દૂર કરી. બીજી વખત તે દિવસ હતો જ્યારે અબૂ સુફિયાને કારવાંને હાંકી કાઢ્યો કે તેને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના હાથમાંથી બહાર કાઢી લે. અને ત્રીજી વખત જંગે ઓહદમાં હતી જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહ અમારો મૌલા છે, અને તમારો કોઈ મૌલા નથી.' અને અબૂ સુફિયાને કહ્યું: 'અમારી પાસે ઉઝ્ઝા બુત છે અને તમારી પાસે ઉઝ્ઝા બુત નથી.' આ સમયે અલ્લાહ, ફરિશ્તાઓ, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તમામ મોઅમિનોએ અબૂ સુફિયાનને લાનત કરી ... જંગે હુનૈનમાં, તે દિવસે જ્યારે અબૂ સુફિયાન કુરૈશ અને હવાઝિનના જૂથને લાવ્યો અને ઉયયનહ ગતફાન અને યહૂદના જૂથને લાવ્યો. ત્યારે તાકતવર અલ્લાહે તેમને એવી હાલતમાં પાછા ફેરવ્યા કે તેઓ ગુસ્સામાં હતા અને કોઈ ભલાઈ ન જોઈ. અર્થાત્ અલ્લાહ સુબ્હાનનું કલામ જે બે સૂરાઓ (અહઝાબ અને ફત્હ)માં અબૂ સુફિયાન અને તેના સાથીઓને કાફિર તરીકે ઓળખાવ્યા છે તે આ જ છે. હે મુઆવિયા! તું તે દિવસે મક્કામાં તારા બાપના મંતવ્ય પર મુશરિક હતો. પરંતુ હઝરત અમીર (અલયહિસ્સલામ) તે દિવસે અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના મંતવ્ય અને દીન પર હતા."