الرّسول ( فِی مَجْمَعِ الْبَیَانِ: نَزَلَتْ فِی أَبِی سُفْیَانَ بْنِ حَرْبٍ وَ عِکْرِمَهًَْ بْنِ أَبِی جَهْلٍ وَ أَبِی الْأَعْوَرِ السُّلَمِیِّ قَدِمُوا الْمَدِینَهًَْ وَ نَزَلُوا عَلَی عَبْدِ اللهِ بْنِ أُبَیٍّ بَعْدَ غَزْوَهًِْ أُحُدٍ بِأَمَانٍ مِنْ رَسُولِ اللهِ (لِیُکَلِّمُوهُ، فَقَامُوا وَ قَامَ مَعَهُمْ عَبْدُ اللهِ بْنُ أُبَیٍّ وَ عَبْدُ اللهِ بْنُ سَعِیدِ بْنِ أَبِی سَرْحٍ وَ طُعْمَهًُْ بْنُ أُبَیْرِقٍ فَدَخَلُوا عَلَی رَسُولِ اللهِ (فَقَالُوا: یَا مُحَمَّدُ (ارْفَضْ ذِکْرَ آلِهَتِنَا اللَّاتِ وَ الْعُزَّی وَ مَنَاهًِْ وَ قُلْ: إِنَّ لَهَا شَفَاعَهًًْ لِمَنْ عَبَدَهَا وَ نَدَعُکَ وَ رَبَّکَ. فَشَقَّ ذَلِکَ عَلَی رَسُولِ اللهِ (فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ: ائْذَنْ لَنَا یَا رَسُولَ اللهِ (فِی قَتْلِهِمْ. فَقَالَ: إِنِّی أَعْطَیْتُهُمُ الْأَمَانَ. وَ أَمَرَ (فَأُخْرِجُوا مِنَ الْمَدِینَهًِْ وَ نَزَلَتِ الْآیَهًُْ وَ لَا تُطِعِ الْکافِرِینَ مِنْ أَهْلِ مَکَّهًَْ: أَبَاسُفْیَانَ وَ أَبَا الْأَعْوَرِ وَ عِکْرِمَهًَْ، وَ الْمُنَافِقِینَ: ابْنَ أُبَیٍّ وَ ابْنَ سَعِیدٍ وَ طُعْمَهًَْ.
پیامبر ( در تفسیر مجمع‌البیان آمده است: آیه‌ی شریفه در مورد ابوسفیان‌بن‌حرب و عکرمهًْبنابوجهل و ابی‌الاعور سلمی نازل شده که به مدینه رفتند و بعد از غزوه‌ی احد با امان نامه‌ی رسول خدا (بر عبدالله‌بن‌ابی وارد شدند تا با پیامبر (سخن گویند. پس درحالی‌که عبدالله‌بن‌ابی و عبدالله‌بن‌سعیدبن‌أبی سرح و طعمه‌بن‌ابیرق آن‌ها را همراهی می‌کردند بر پیامبر اسلام (وارد شده و گفتند: «ای محمّد بدگویی از خدایان ما؛ لات و عزّی و منات را ترک کن و بگو این‌ها نیز برای پیروان خویش شفاعت می‌نمایند و ما نیز تو را با خدایت تنها می‌گذاریم». این جسارت بر رسول خدا (سخت آمد. عمربن‌خطّاب گفت: «به ما اجازه بده این گروه را به قتل برسانیم». رسول خدا (فرمود: «من به آن‌ها امان می‌دهم». سپس امر نمود تا از مدینه خارج شوند و آیه‌ی شریفه‌ی وَ لا تُطِعِ الْکافِرینَ نازل شد که از اهل مکّه یعنی اباسفیان و اباالاعور و عکرمهًْ و المنافقین ابن‌ابی و ابن‌سعید و طعمه پیروی نکن.
The Messenger (peace be upon him and his family): In Tafsir Majma' al-Bayan it is narrated: The noble verse was revealed concerning Abu Sufyan ibn Harb, Ikrimah ibn Abi Jahl, and Abu al-A'war al-Sulami, who came to Medina after the Battle of Uhud with a safe-conduct from the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and entered upon Abdullah ibn Ubayy in order to speak with the Prophet (peace be upon him and his family). Then, while Abdullah ibn Ubayy, Abdullah ibn Sa'id ibn Abi Sarh, and Tu'mah ibn Ubayriq accompanied them, they entered upon the Prophet of Islam (peace be upon him and his family) and said: "O Muhammad, cease speaking ill of our gods — al-Lat, al-Uzza and Manat — and say that these too intercede for their followers, and we will leave you alone with your Allah." This impudence weighed heavily upon the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). Umar ibn al-Khattab said: "Grant us permission to kill this group." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "I have granted them safe-conduct." Then he ordered that they be sent out of Medina, and the noble verse وَ لا تُطِعِ الْکافِرینَ [And do not obey the disbelievers] was revealed, meaning: do not obey [those] of the people of Mecca, namely Abu Sufyan, Abu al-A'war and Ikrimah, and the hypocrites, Ibn Ubayy, Ibn Sa'id and Tu'mah.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): તફસીરે મજમઉલ બયાનમાં આવ્યું છે: આ પવિત્ર આયત અબૂ સુફયાન બિન હર્બ, ઇકરમા બિન અબૂ જહલ અને અબીલ અઅવર સુલમી વિશે નાઝિલ થઈ, જેઓ મદીના ગયા અને ગઝવએ ઉહુદ પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અમાનનામા સાથે અબ્દુલ્લાહ બિન ઉબય્ય પાસે આવ્યા જેથી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે વાત કરે. પછી જ્યારે અબ્દુલ્લાહ બિન ઉબય્ય અને અબ્દુલ્લાહ બિન સઈદ બિન અબી સર્હ અને તુઅમા બિન અબીરક તેમની સાથે હતા, તેઓ પયગંબરે ઇસ્લામ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે પ્રવેશ્યા અને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ! અમારા ખુદાઓ - લાત, ઉઝ્ઝા અને મનાત વિશે ખરાબ કહેવાનું છોડી દો અને કહો કે આ પણ પોતાના અનુયાયીઓ માટે શફાઅત કરે છે અને અમે પણ તમને તમારા ખુદા સાથે એકલા છોડી દઈશું.' આ ધૃષ્ટતા રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ભારે લાગી. ઉમર બિન ખત્તાબે કહ્યું: 'અમને પરવાનગી આપો કે અમે આ ટોળીને કત્લ કરી નાખીએ.' રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'મેં તેમને અમાન આપી છે.' પછી હુકમ કર્યો કે તેઓ મદીનાથી બહાર નીકળી જાય, અને પવિત્ર આયત وَ لا تُطِعِ الْکافِرینَ [અને કાફિરોનું આજ્ઞાપાલન ન કરો] નાઝિલ થઈ કે મક્કાવાસીઓ યાની અબા સુફયાન અને અબા અઅવર અને ઇકરમા અને મુનાફિકો ઇબ્ને ઉબય્ય અને ઇબ્ને સઈદ અને તુઅમાનું અનુસરણ ન કરો.